Tag Archives: Άτακτον

Πάτρα: Ενημερωτική εκδήλωση για την Ουρουγουάη | Παρασκευή 26/2 στο Άτακτον

Την Παρασκευή 26/2 στις 21.00 θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική εκδήλωση-συζήτηση στο αναρχικό/αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον με την παρουσία συντρόφισσας από την Ουρουγουάη, σχετικά με την απειλή εκκένωσης του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου La Solidaria στο Μοντεβιδέο και την ευρύτερη κατάσταση του αναρχικού αγώνα στην Ουρουγουάη.

Στα πλαίσια της εβδομάδας διεθνούς αλληλεγγύης 22-28 Φλεβάρη.
Για περισσότερες πληροφορίες, ενημέρωση εδώ & κάλεσμα εδώ.

αναρχικό/αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον
Άστιγγος 100 και Κανακάρη Ρούφου, Πάτρα

Ελληνικές φυλακές: Τοποθέτηση του Νίκου Μαζιώτη σε εκδήλωση του στεκιού Άτακτον στην Πάτρα (7/12/2015)

Τοποθέτηση του Νίκου Μαζιώτη σε εκδήλωση του Αναρχικού-Αντιεξουσιαστικού Στεκιού Άτακτον στην Πάτρα για τις δίκες του Επαναστατικού Αγώνα:

Χαιρετίζω τις συντρόφισσες και τους συντρόφους. Η ομιλία μου θα είναι ένα είδος ιστορικής ανασκόπησης.

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι μια ένοπλη αναρχική οργάνωση. Είναι μία οργάνωση ένοπλης προπαγάνδας ή αγκιτάτσιας που προπαγανδίζει μέσω των στοχευμένων ενεργειών της την κοινωνική επανάσταση, την ανατροπή του κεφαλαίου και του κράτους και την αντικατάστασή του από μια αταξική ακρατική κοινωνία.

Το 2003, όταν ξεκίνησε τη δράση της η οργάνωση, ήταν μια εποχή που ο νεοφιλελευθερισμός επέλαυνε ανεμπόδιστα, ο πόλεμος κατά της «τρομοκρατίας» μαινόταν από το 2001, ο καπιταλισμός και η οικονομία της αγοράς θριάμβευαν, το σύστημα φάνταζε ανίκητο, επικρατούσε μια φαινομενική ευημερία.

Το καθεστώς του «αν-ύπαρκτου σοσιαλισμού» είχε καταρρεύσει για πάνω από μια δεκαετία, οι επαναστατικές ένοπλες οργανώσεις στη Δ. Ευρώπη είχαν παρακμάσει ή είχαν εξαρθρωθεί από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, δεν υπήρχε οποιοδήποτε αντίπαλο δέος στο σύστημα, η Δύση με αιχμή του δόρατος τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ έμοιαζε αλώβητη.

Στην Ελλάδα, οι πολιτικοοικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που συντελούνταν στην Ευρώπη ήρθαν ως συνήθως με κάποια καθυστέρηση.

Οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις σταθεροποιήθηκαν την οκταετία 1996-2004 επί κυβερνήσεως Σημίτη, η ελληνική οικονομία το 1999 μέσω του «σκανδάλου» του χρηματιστηρίου πέρασε στον έλεγχο των διεθνών αγορών και της νέας υπερεθνικής οικονομικής ελίτ που αναδύθηκε μετά την πτώση του ανατολικού μπλοκ, ενώ το 2002-2003 είχαμε την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη και τις συλλήψεις για τον ΕΛΑ λίγο πριν την διοργάνωση της μεγάλης καπιταλιστικής φιέστας των ολυμπιακών αγώνων του 2004.

Σε μια εποχή λοιπόν που το σύστημα φάνταζε παντοδύναμο, όταν υπήρχε η νεοφιλελεύθερη συναίνεση, όταν η καπιταλιστική οικονομία αναπτυσσόταν και η παγκοσμιοποίηση βρισκόταν σε έξαρση, όταν η επαναστατική αριστερά είχε καταρρεύσει και στην Ελλάδα αυτό έγινε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, το 2002-2003 με την 17Ν και τον ΕΛΑ λόγω της στάσης των περισσοτέρων από τους συλληφθέντες, με την συνεργασία και τις αποκηρύξεις, όταν η έννοια της επανάστασης είχε εξοβελιστεί και λοιδορηθεί όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, ο Επαναστατικός Αγώνας πήρε τη σκυτάλη και το νήμα του αγώνα και όχι μόνο του ένοπλου αγώνα και με τη δράση του διακήρυξε ότι τίποτα δεν τελείωσε, ότι ο επαναστατικός αγώνας συνεχίζεται, ο αγώνας για την ανατροπή του κεφαλαίου και του κράτους συνεχίζεται μέσα σε νέες, διαφορετικές και πιο δύσκολες συνθήκες.

Σε αντίθεση με τον εναλλακτισμό και την ηττοπάθεια που επικρατούσαν ως ένα μεγάλο βαθμό στα κινήματα στην Ευρώπη που ήταν φυσικό επακόλουθο της ήττας των παλιών επαναστατικών κινημάτων των δεκαετιών του 1970 και ’80 και του δυτικοευρωπαϊκού αντάρτικου και σε αντίθεση με την επικρατούσα πεποίθηση των πιο «προωθημένων» κομματιών του ελληνικού α/α χώρου που μιλούσαν εκείνη την εποχή για εξέγερση, ο Επαναστατικός Αγώνας το 2003-2004 έθεσε το ζήτημα της επανάστασης ξανά.

Ακριβώς γιατί θέσαμε το ζήτημα της επανάστασης, γι’ αυτό το όνομά μας, η ταυτότητα της ένοπλης συλλογικότητάς μας είναι Επαναστατικός Αγώνας.

Η επανάσταση προϋποθέτει πέραν των άλλων μορφών δράσης απαραίτητα και τον ένοπλο αγώνα στη σύγκρουση με την κεντρική εξουσία. Η επανάσταση είναι στην ουσία εμφύλιος πόλεμος και προϋποθέτει την ένοπλη αναμέτρηση με το καθεστώς.

Ο Επαναστατικός Αγώνας με τα δικά του αναλυτικά και ερμηνευτικά εργαλεία από αναρχική και αντιεξουσιαστική σκοπιά, ανέλυσε πιστεύω την εποχή μας αρκετά εύστοχα, την εποχή της έξαρσης της παγκοσμιοποίησης των αρχών και των μέσων της δεκαετίας του 2000, όταν ο πόλεμος κατά της «τρομοκρατίας» είχε κηρυχτεί, όταν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις σταθεροποιούνταν, όταν η δικτατορία των αγορών επεκτεινόταν αλλά και όταν εμφανίστηκε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση από το 2008 και μετά, όταν αρχικά ήταν κρίση του χρηματοπιστωτικού τομέα, δηλαδή των τραπεζών και εξελίχτηκε σε κρίση χρέους, ιδιαίτερα επώδυνη για χώρες με υψηλό χρέος όπως η Ελλάδα και αποτέλεσε την αφορμή για μια πρωτοφανή επίθεση που ενορχηστρώθηκε από τους υπερεθνικούς οργανισμούς, ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ.

Ο Επαναστατικός Αγώνας πέρα από τις στοχευμένες ενέργειες εναντίον δομών της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, διάβασε καλά την εποχή μας και έπεσε μέσα σε πολλές από τις προβλέψεις του. Continue reading Ελληνικές φυλακές: Τοποθέτηση του Νίκου Μαζιώτη σε εκδήλωση του στεκιού Άτακτον στην Πάτρα (7/12/2015)