Tag Archives: καθεστώς Μουμπάρακ

Αίγυπτος: Σεξουαλικός βασανισμός διαφωνούντων υπό τον Μουμπάρακ, το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

Μεταγραφή του περιεχομένου του οπτικοακουστικού υλικού, βάσει και των αγγλικών υποτίτλων:

Το βίντεο ξεκινά με τη μαρτυρία του Καρίμ: «Οι ξυλοδαρμοί δεν κάνουνε καμιά μεγάλη διαφορά. Ξυλοφορτώματα, προσβολές – ντάξει, συνεχίστε ακάθεκτοι. Αλλά κείνο το άλλο πράμα… σε κάνει να μισείς ολάκερο τον κόσμο. Σε κάνει να μισείς τον ίδιο σου τον εαυτό· να μισείς ακόμα και τη μυρωδιά του σώματός σου· τα πάντα γύρω σου. Όταν με συνέλαβαν, υπήρχανε στα κρατητήρια πολλοί άλλοι νεαροί σαν εμένα, όλοι τους σε άθλιο χάλι. Πρέπει κιόλας να ήμουνα ο μεγαλύτερος απ’ όλους εκεί πέρα. Με γδύσανε, ύστερα μου περάσανε χειροπέδες. Με υπέβαλαν στο βασανιστήριο του απαγχονισμού. Έπειτα… εμμ… να σταματήσουμε για ένα λεπτό;… Δεν υπάρχει λόγος ντροπής… κανείς δε θα ’πρεπε να ντρέπεται κι από πάνω… που προσπαθούνε να εξευτελίσουν άντρες, να τσακίσουνε την αξιοπρέπειά τους. Το πράμα αρχινά από έναν από δαύτους, που ξεκινάει να σε μπαλαμουτιάζει, με τα χέρια του. Σου βγάζει τα ρούχα. Σαν άντρας, θα κακοποιούσες σεξουαλικά έναν άλλον άντρα; Δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω…»

Ο Καρίμ βρισκόταν σε καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία Ταχρίρ, στο Κάιρο. Τον απήγαγε η αστυνομία τη στιγμή που έβγαινε απ’ το μετρό. Καταθέσεις και μαρτυρίες δείχνουν μια αύξηση της χρήσης σεξουαλικών βασανιστηρίων τα τελευταία δυο χρόνια.

Ακολουθούν στιγμιότυπα απ’ το δεύτερο αστυνομικό τμήμα της περιοχής Σούμπρα του Καΐρου, μ’ έναν αξιωματικό που την πέφτει μανιασμένα σ’ έναν πολίτη απειλώντας ότι θα τον βιάσει: «Έλα ’δώ, πιτσιρικά, να σου γαμήσω τον κώλο!»

Ο σεξουαλικός βασανισμός δεν είναι κάτι καινούργιο. Το καθεστώς τον χρησιμοποίησε συστηματικά επί ολόκληρα έτη, προκειμένου να σπάσει το πνεύμα αντίστασης που ορθώνεται ενάντια στη βία και στην τυραννία τους. Continue reading Αίγυπτος: Σεξουαλικός βασανισμός διαφωνούντων υπό τον Μουμπάρακ, το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

[Αίγυπτος] Σαν τη θάλασσα: Για μια διεθνή επαναστατική αλληλεγγύη

Η κοινωνική επανάσταση είναι σαν τη θάλασσα. Τα κύματά της διαδέχονται το ένα τ’ άλλο, προσκρούοντας σ’ εμπόδια που παρουσιάζονται, συνθλίβοντάς τα ή υποχωρώντας μπροστά τους. Με όλη τη βία μιας αδάμαστης ορμής, καταστρέφουν με το κάθε τους χτύπημα τα στερνά υπολείμματα της εξουσίας, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Ένα πρώτο κύμα, πελώριο κι αναπάντεχο, παρέσυρε μαζί του τη δικτατορία του Μουμπάρακ. Ένα δεύτερο έκανε να οπισθοχωρήσει το στρατό που ετοιμαζόταν να πάρει την εξουσία. Ένα τρίτο υψώνεται σήμερα εναντίον της νέας τάξης που επιζητούν να επιβάλλουν οι ισλαμιστές.

Η αληθινή επαναστατική δίνη δεν υπακούει σε κανένα κόμμα, σε κανέναν αρχηγό, σε καμιά εξουσία. Αντιθέτως, είναι οι εχθροί της, με τους οποίους καμιά συμφιλίωση δεν μπορεί να υπάρξει. Όσο αυτή βαθαίνει εκείνοι θα εκμηδενιστούν. Ανάμεσα στην κοινωνική επανάσταση που θ’ ανατρέψει κάθε σχέση βασισμένη στην εκμετάλλευση και την κυριαρχία, και τους απατεώνες, τους αρχηγούς, τους αφέντες, τα κόμματα, τους καπιταλιστές, τους εξουσιαστές παντός είδους, δεν μπορεί να υπάρχει παρά ένας αγώνας μέχρι εσχάτων. Γιατί η λευτεριά και το τέλος της εκμετάλλευσης προϋποθέτουν την καταστροφή του καπιταλισμού και κάθε εξουσίας.

Καμιά έκπληξη δεν προκαλεί το ότι νέοι επίδοξοι ισχυροί επιζητούν να καβαλήσουν το επαναστατικό κύμα που σκάει αυτόν τον καιρό πάνω στις χώρες του Νείλου· καμιά έκπληξη που νέοι αρχηγοί επιζητούν να επιβληθούν, ξεγελώντας κι εξαπατώντας, με τη βοήθεια των εδώ μίντια και κυβερνήσεων που μιλούν για την «αντιπολίτευση»˙ καμιά έκπληξη που η πραγματική επαναστατική ορμή δε μεταφράζεται σε κανένα πρόγραμμα κομμάτων, κανένα δημοψήφισμα, καμιά σημαία και δεν αναγνωρίζεται από κανένα τσιφλίκι της εξουσίας ανά τον κόσμο.

Σίγουρα όσοι αγωνίζονται σήμερα στην Αίγυπτο εναντίον της τωρινής εξουσίας δεν αποτελούν μια ομοιογενή ομάδα, ούτε λαχταρούν όλοι μια πραγματική κοινωνική επανάσταση. Χιλιάδες αντιφάσεις διέπουν τους αγώνες που γίνονται: ανάμεσα στους αντικαθεστωτικούς που ζητούν μια συντακτική συνέλευση δίχως τη δεσπόζουσα επιρροή των ισλαμιστών κι εκείνους που δε βλέπουν σωτηρία στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, αυτούς που αγωνίζονται για αυξήσεις μισθών και καλύτερες συνθήκες εργασίας κι εκείνους που θέλουν να κυνηγήσουν όλα τ’ αφεντικά, ανάμεσα σ’ αυτούς που αγωνίζονται δίχως όμως να θέτουν υπό αμφισβήτηση τις προκαταλήψεις, την κυρίαρχη ηθική, τις παραδόσεις αιώνων καταπίεσης, κι εκείνες που πολεμούν τόσο ενάντια στην κρατική εξουσία όσο και ενάντια στο συντριπτικό βάρος της πατριαρχίας στα πλαίσια ενός αξεδιάλυτου αγώνα, αυτούς που κραδαίνουν την εθνική σημαία κι εκείνους που συνδέουν τις μάχες τους με τον αγώνα των εκμεταλλευομένων οπουδήποτε αλλού στον κόσμο… Εκεί όμως βρίσκεται σίγουρα η δύναμη της επανάστασης που εξελίσσεται στην Αίγυπτο: πέρα απ’ όλες τις αντιφάσεις, γεννιέται στα σπλάχνα των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων. Εδώ είναι που δίνεται η αληθινή μάχη.

Αυτό που συμβαίνει στην Αίγυπτο, θα έχει απήχηση σ’ οποιοδήποτε μέρος του κόσμου υπάρχουν αγωνιζόμενοι άνθρωποι. Κι αν επί χρόνια οι ισλαμιστές οποιασδήποτε τάσης κατάφεραν να παρουσιάζονται μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους πάνω στον πλανήτη σαν κοινωνικοί αγωνιστές, η μάσκα τους ίσως θα πέσει σήμερα στην Αίγυπτο, όπως ήδη πέφτει σ’ άλλες περιοχές (ας σκεφτούμε τη νότια Τυνησία). Η κοινωνική επανάσταση στην Αίγυπτο θα ‘ναι ίσως ο τάφος των ισλαμιστών και της θρησκευτικής αντίδρασης που καμουφλάρεται πίσω από μια υποτιθέμενη κοινωνική χειραφέτηση.

Στη βάση της διεθνούς επαναστατικής αλληλεγγύης, βρίσκεται η ίδια η αναγνώρισή της στις μάχες που δίνονται αλλού. Μένοντας θεατές απέναντι σ’ αυτό το εξεγερτικό σκίρτημα στην Αίγυπτο μονάχα στην απομόνωσή και την κατάπνιξή του βοηθάμε. Για να στηρίξουμε και να ενισχύσουμε την πραγματική επαναστατική ορμή εκεί, την ορμή που φιλοδοξεί να τελειώσει μια και καλή με κάθε είδους εκμετάλλευση και κάθε εξουσία, πρέπει να δράσουμε. Να βουτήξουμε σ’ αυτή τη σύγκρουση οπλισμένοι με την ιδέα της λευτεριάς, της αληθινής.

Πιστεύουμε λοιπόν πως είναι η στιγμή για ένα κάλεσμα να περάσουμε στην επίθεση, να στηρίξουμε, εκεί όπου βρισκόμαστε, με τις δικές μας ιδέες, τα δικά μας μέσα, το επαναστατικό κύμα στην Αίγυπτο. Αν στην Αλεξάνδρεια, στο Κάιρο, στο Ελ Μαχαλά… χιλιάδες άνθρωποι ορμούν στη μάχη για έναν καινούριο κόσμο, ας δράσουμε ώστε σε κάθε γωνιά του κόσμου κάθε εκπρόσωπος του κράτους και του αιγυπτιακού κεφαλαίου να βρει τη σύγκρουση μπροστά στο κατώφλι του. Κάθε κρατιστής, καπιταλιστής κι υπηρέτης της τάξης ολόκληρου του κόσμου να νιώσει στο σβέρκο του την ανάσα της κοινωνικής επανάστασης.

Ας χτίσουμε δεσμούς δράσης ανάμεσα στις εξεγερτικές εστίες σε ολόκληρο τον κόσμο! Για την καταστροφή κάθε εξουσίας!

[11-1/2013]

 πηγή

Κάιρο, Αίγυπτος: Ίδρυση Ελευθεριακού Σοσιαλιστικού Κινήματος

Το Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 23 Μάη 2011 στο Κάιρο, στην καρδιά της αιγυπτιακής επανάστασης και εν μέσω του επαναστατικού κύματος που σαρώνει όλο τον κόσμο σήμερα, από την Τυνησία έως την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Υεμένη, τη Συρία, και φτάνει ακόμα και στην Ισπανία ξυπνώντας μνήμες των κυμάτων του 1848 και του 1968. Αυτό το επαναστατικό κύμα θα πρέπει επίσης να παρασύρει και άλλες χώρες.

Το Κίνημα έχει δημοσιεύσει ένα μανιφέστο και προετοιμάζει μια πιο λεπτομερή δήλωση των βασικών του αρχών. Στοχεύει να φέρει κοντά όλους όσοι στέκονται ενάντια στον καπιταλισμό (ιδιωτικό και κρατικό) και όλους όσοι εναντιώνονται στη γραφειοκρατία και στην κεντροποίηση, στην καταστολή των ατομικών ελευθεριών, όλους όσοι αντιστέκονται στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όλους τους υποστηρικτές της αυτοδιαχείρισης στους χώρους εργασίας και της οργάνωσης κοοπερατίβων (συνεταιρισμών, συνεργατικών), όλους τους υπέρμαχους της οικονομικής χειραφέτησης, της διοικητικής αποκεντροποίησης και της άμεσης δημοκρατίας. Continue reading Κάιρο, Αίγυπτος: Ίδρυση Ελευθεριακού Σοσιαλιστικού Κινήματος

Ο Μουμπάρακ φεύγει, εμείς μένουμε: μερικές σκέψεις για την εξέγερση στην Αίγυπτο και τον αραβικό κόσμο

“Oι Αιγύπτιοι δοκίμασαν τη γεύση της ελευθερίας. Δεν υπάρχει επιστροφή.”

Αναμφίβολα, οι υπέροχες μαζικές διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις που συγκλονίζουν τον αραβικό κόσμο σήμερα, είναι ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» το 1989-1990. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εγκαινιάζουν μια νέα εποχή για τους λαούς σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο λόγω του ριζοσπαστισμού τους, αλλά και λόγω της στρατηγικής σημασίας της Μέσης Ανατολής στη διεθνή σκηνή. Το βεληνεκές που μπορεί να έχουν αυτές οι κινητοποιήσεις είναι απρόβλεπτο.

Αυτό που ξεκίνησε στην Τυνησία ως διαμαρτυρία για το κόστος ζωής, την ανεργία και τις τιμές των τροφίμων, γρήγορα κλιμακώθηκε σε μια τρομερή επίδειξη λαϊκής δύναμης και πρόκλησης κατά των γερασμένων δικτατοριών, που λάμβαναν απλόχερα την ευλογία του γαλλικού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Γι’ αυτό και η διαμαρτυρία εξαπλώθηκε στην Αλγερία, στην Ιορδανία, στην Υεμένη και στην Αίγυπτο[1]. Continue reading Ο Μουμπάρακ φεύγει, εμείς μένουμε: μερικές σκέψεις για την εξέγερση στην Αίγυπτο και τον αραβικό κόσμο

Αίγυπτος: Οι εργαζόμενοι παίρνουν τον αγώνα στα χέρια τους

Κάλεσμα της συντακτικής επιτροπής της αιγυπτιακής ομοσπονδίας ανεξάρτητων συνδικάτων

Την Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου, η συντακτική επιτροπή της αιγυπτιακής ομοσπονδίας ανεξάρτητων συνδικάτων εξέδωσε μία ανακοίνωση καλώντας τους Αιγύπτιους εργαζομένους να εγκαταλείψουν το κυβερνητικό συνδικάτο και να ξεκινήσουν την οικοδόμηση δικών τους σωματείων.

Το κάλεσμα αυτό αποτελεί συνέχεια των μαζικών απεργιών των εργαζομένων, που έφτασαν να επηρεάσουν ακόμα και τα εργοστάσια οπλισμού, τσιμέντου, χάλυβα, βασικών τομέων της οικονομίας της Αιγύπτου. Αυτός είναι ένας σημαντικός παράγοντας που έχει αγνοηθεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία επικεντρώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στα γεγονότα της πλατείας Ταχρίρ. Οι απεργίες των Αιγύπτιων εργαζομένων έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στη νίκη του αιγυπτιακού λαού, με την πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ, μια πτώση που ήταν το άμεσο αποτέλεσμα του αγώνα του λαού, μαζί και των Αιγύπτιων εργαζομένων – ασχέτως αν η εξουσία αναζητά και άλλες διεξόδους για να διατηρηθεί το σύστημα, αφήνοντας τον Μουμπάρακ στη μοίρα του. Continue reading Αίγυπτος: Οι εργαζόμενοι παίρνουν τον αγώνα στα χέρια τους

Το χρονικό της εξέγερσης στην Αίγυπτο, 25-31/1

Στην Αίγυπτο πάνω από το 50% των 80 εκατομμυρίων του πληθυσμού ζει κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας. To πραγματικό ποσοστό, όμως, πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερο, αφού το όριο της φτώχειας που έχει οριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη αφορά σε έσοδα 2 δολαρίων ημερησίως. Επίσης δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του τον αποκλεισμό ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού από στοιχειώδεις υπηρεσίες πρόνοιας και υγείας. Η άρχουσα τάξη ζει μέσα στην απόλυτη χλιδή. Η εξέγερση άρχισε όταν κάποιοι άνθρωποι επιχείρησαν να αυτοπυρποληθούν μπροστά από το Κοινοβούλιο και το πρωθυπουργικό γραφείο.  Κάπως έτσι είχε ανάψει η φλόγα της εξέγερσης στην Τυνησία. Continue reading Το χρονικό της εξέγερσης στην Αίγυπτο, 25-31/1