Tag Archives: Χένρυ Σεγαρρούντο

Βολιβία: Ενημέρωση για την υπόθεση του συντρόφου Χένρυ Σεγαρρούντο

Πάνε κοντά 3 χρόνια από τότε που ξέσπασε η καταστολή στις 29 Μάη 2012. Ο σύντροφος Χένρυ Σεγαρρούντο υπόκειται ακόμη σε κάποια περιοριστικά μέτρα: τελεί υπό καθεστώς μερικού κατ’ οίκον περιορισμού, όπου του επιτρέπουν να βγαίνει ώστε να πραγματοποιεί κάποιες προσωπικές δραστηριότητες, να βλέπει την οικογένειά του και να δουλεύει για να βγάλει μερικά πέσος. Απ’ τη στιγμή της προφυλάκισής του μέχρι τώρα είχε παραπάνω από 40 ακροάσεις στα δικαστήρια, απ’ τις οποίες αναβλήθηκαν καμιά 30αριά – έχουμε χάσει πια το μέτρημα.

Βέβαια, η εξουσία είναι σε θέση να τροποποιεί και να μανιπουλάρει τα πάντα καταπώς τη βολεύει. Έχουν περάσει κοντά 2 χρόνια από τότε που ο αρμόδιος δικαστής παρήγγειλε στην εισαγγελία να παρουσιάσει κατηγορητήριο εντός 5 ημερών, ειδάλλως θα κήρυσσε λήξασα την υπόθεση (το εν λόγω τελεσίγραφο επιδόθηκε τον Μάη του 2013, αφότου ο σύντροφος είχε βγει απ’ το καθεστώς προφυλάκισης στο οποίο βρισκόταν επί έναν χρόνο κι είχε τεθεί σε πλήρη κατ’ οίκον περιορισμό). Αργότερα όμως ο δικαστής απέσυρε την προθεσμία και –όπως ήταν αναμενόμενο– επέδειξε μεροληψία υπέρ των συναδέλφων του της γενικής εισαγγελίας.

Προκειμένου να επιλυθεί το ζήτημα που θίγεται στην προηγούμενη παράγραφο, πριν από 4 περίπου μήνες έλαβε χώρα μια ακροαματική διαδικασία όπου, χάρη στις προσπάθειες της νομικής υπεράσπισης, η γενική εισαγγελία έχασε τη δυνατότητα στοιχειοθέτησης της υπόθεσης· παρ’ όλα αυτά, το δικαστήριο μέχρι στιγμής δεν κοινοποίησε στα εμπλεκόμενα μέρη (με ειδοποιητήριο που θα ’πρεπε να έχει ετοιμαστεί εντός ολίγων ημερών μετά τη συνεδρίαση) ότι η εισαγγελία έχει πενθήμερη διορία για την άσκηση έφεσης ή την επίδοση κατηγορητηρίου, αλλιώς η υπόθεση πρέπει να θεωρηθεί λήξασα – όλο δαύτο σε σχέση με τη δίωξη περί τρομοκρατίας. Όσον αφορά την άλλη κατηγορία, περί απόπειρας ανθρωποκτονίας, στην οποία ενάγουσα είναι η πρώην υφυπουργός περιβάλλοντος, υπάρχει μονάχα μία καταγγελία από τον Οκτώβρη του 2011 και μια διάτρητη έκθεση της μονάδας εκρηκτικών, όπου ούτε οι ίδιοι δεν μπορούν να εξηγήσουν τι είναι ακριβώς αυτό που συνέβη. Βέβαια, δεν πρόκειται για περίπτωση σκευωρίας με την έννοια της επινόησης επιθέσεων, δεδομένου πως κάποιοι πυρήνες επιτέθηκαν σε υλικές δομές του κράτους/Κεφαλαίου από το 2011 μέχρι το 2012. Ωστόσο η εξουσία, μες στην πρεμούρα της να επιδείξει την “παντοδυναμία” της, κατασκεύασε ενοχοποιητικά στοιχεία και κατάφερε να κάνει άτομα που υποτίθεται πως αγωνίζονται ενάντια στο σύστημα της κυριαρχίας και της πατριαρχίας να υπογράψουν ρουφιανοκαταθέσεις. Πίσω απ’ όλη αυτή την τρικυμία “αποδείξεων”, αυτές τις προδοτικές καταθέσεις, συν τους ισχυρισμούς των διωκτικών αρχών και τις πληροφορίες μέσα απ’ την παρείσφρηση βαλτών στο ελευθεριακό κίνημα θωράκισαν την υπόθεση, υποστηρίζοντας πως υπάρχει μια αναρχική οργάνωση με διεθνείς συνδέσμους και διεθνή χρηματοδότηση, και φτάνοντας μέχρι του σημείου να “εγκληματοποιήσουν” τη διεθνιστική αλληλεγγύη προς συντρόφια απαχθέντα από άλλα κράτη, καθώς και τη στήριξη σε τοπικό επίπεδο προς ιθαγενείς λαούς και αγώνες.

Κατά τη διάρκεια της δικονομικής διαδικασίας υπήρξαν πολλές ενέργειες μανιπουλάτσιας από πλευράς της εξουσίας, έτσι σε κάποια φάση έγινε λόγος για στημένη δίωξη, όχι όμως από μια θέση θυματοποίησης, αλλά από μια θέση επίθεσης και καταγγελίας για να έχουν υπόψη τους κι άλλα συντρόφια τέτοιες εμπειρίες, που μπορεί να τους φανούν χρήσιμες για την αντιμετώπιση του εχθρού μπροστά στα ειδεχθή έργα της εξουσίας. Και, για ν’ αναφέρουμε μερικά, στους φακέλους της έρευνας υπάρχουν περίεργα πράματα: Στην καταγραφή της πρώτης μπούκας που έκαναν οι μπάτσοι, εμφανίζεται τ’ όνομα ενός υποτιθέμενου γείτονα ως μάρτυρα κατά τη διάρκεια της επιδρομής στο σπίτι του πατέρα και της μάνας του συντρόφου, κι ο φερόμενος ως γείτονας ούτε καν υπάρχει, τον εφηύραν. Στη δεύτερη ψακτική, αυτήν τη φορά στο σπίτι του συντρόφου, κι ενώ ο ίδιος ήταν ήδη αιχμάλωτος στα κρατητήρια της αστυνομίας, φύτεψαν μια ατζέντα που δεν είναι δικιά του και τη στιγμή της κατάσχεσης των προσωπικών του αντικειμένων “την εντόπισαν” σαν να ανακάλυπταν μία “επιπρόσθετη απόδειξη” για να τον κατηγορήσουν.

Αν εξαιρέσει κανείς τα “υποκατάστατα μέτρα” που υποτίθεται πως του παρέχουν μια μεγαλύτερη “ευελιξία”, η κατάσταση του συντρόφου επί της παρούσης δεν έχει αλλάξει, μιας και για όλους αυτούς τους λακέδες της εξουσίας δεν έχει πάψει να αποτελεί κίνδυνο για τη βολεμένη τους κοινωνία.

Αλληλέγγυοι/-ες

στα αγγλικά

Βολιβία: Ενημέρωση για την κατάσταση του συντρόφου Χένρυ Σεγαρρούντο

Από το δίσκο «Furia y Candela» του συντρόφου Χένρυ Σεγαρρούντο

Ο Χένρυ Σεγαρρούντο είναι ένας αντεξουσιαστής σύντροφος που συνελήφθη στις 29 Μάη 2012 στην πόλη της Λα Πας, στο πλαίσιο μιας γενικευμένης κατασταλτικής επιχείρησης εναντίον διαφόρων τομέων του αναρχισμού στη Βολιβία. Ο Χένρυ κατηγορήθηκε για επιθέσεις που πραγματοποίησαν πυρήνες της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο και προφυλακίστηκε για σχεδόν ένα χρόνο. Μετά από συνεχείς αναβολές της δίκης του, αποφυλακίστηκε στις 2 Μάη 2013 και τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Στις 12 Μάρτη 2014 ο εν λόγω περιοριστικός όρος τροποποιήθηκε σε νυχτερινό κατ’ οίκον περιορισμό, δηλαδή ο Χένρυ μπορεί πλέον να ξαναβγεί στο δρόμο, έστω και μονάχα κατά τη διάρκεια της μέρας. Παρ’ ότι αυτή είναι μια ευχάριστη εξέλιξη, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι ο σύντροφος συνεχίζει να ’ναι όμηρος του βολιβιανού δικαστικού συστήματος, γνωστού για τις εξωφρενικές καθυστερήσεις στις δίκες. Σε αυτό το πλαίσιο, η προγραμματισμένη για τις 17 Μάρτη ακρόαση αναβλήθηκε γι’ άλλη μια φορά.

Γουαγιακίλ, Εκουαδόρ: Απόγευμα αντιπληροφόρησης για έναν Μαύρο Φλεβάρη

Εκδήλωση αντιπληροφόρησης για τους κατειλημμένους χώρους και τους αναρχικούς ομήρους – (Εικόνα παρμένη από την εξεγερσιακή σελίδα του Actforfreedomnow:) Η αλληλεγγύη μας είναι αδιαπραγμάτευτη – (Αναρχικό πανό:) Να μην καταστρέψει ο φόβος την αλληλεγγύη - Η αλληλεγγύη να καταστρέψει κάθε εγκλεισμό!
Εκδήλωση αντιπληροφόρησης για τους κατειλημμένους χώρους και τους αναρχικούς ομήρους – (Εικόνα παρμένη από την εξεγερσιακή σελίδα του Actforfreedomnow:) Η αλληλεγγύη μας είναι αδιαπραγμάτευτη – (Αναρχικό σύνθημα στο Περού:) Να μην καταστρέψει ο φόβος την αλληλεγγύη – Η αλληλεγγύη να καταστρέψει κάθε εγκλεισμό!

Σε αλληλεγγύη στους αναρχικούς κατειλημμένους χώρους και στα αιχμάλωτα συντρόφια ανά τον κόσμο, από την πόλη Γουαγιακίλ του Εκουαδόρ θέλουμε να προεκτείνουμε το αληθινό και συνεκτικό νήμα που γνέθει η ακρατική αλληλεγγύη, οργανώνοντας σε αυτή την περίπτωση μία εκδήλωση στο πλαίσιο της διεθνούς καμπάνιας για έναν Μαύρο Φλεβάρη.

Οι θεματικές θα είναι:

– Ενημερωτικό βίντεο για την κατάσταση των αιχμάλωτων συντρόφων στη Βολιβία (Χένρυ και Κρούδο)

– Ειδήσεις και φωτογραφικό υλικό σχετικά με τις κατασταλτικές επιχειρήσεις εναντίον των αναρχικών χώρων ανά τον κόσμο και των μαχόμενων συντρόφων που κρατούνται όμηροι (θα παρουσιαστούν οι περιπτώσεις του ανυποχώρητου Μάρκο Καμένις και των συντρόφων από Μεξικό, Χιλή, Βολιβία, Ελλάδα και αλλού)

– Συζήτηση αναφορικά με τη στάση που καλούμαστε να επιλέξουμε ή να απορρίψουμε απέναντι στα κατασταλτικά χτυπήματα

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 15 Φλεβάρη 2013 στο κοινοτικό πολιτιστικό κέντρο Equidad, από τις 17.30 η ώρα ακριβώς, και θα περιλαμβάνει πωλητήριο-ανταλλακτήριο αναρχικού υλικού, συλλογική κουζίνα βέγκαν για την οικονομική ενίσχυση φυλακισμένων αγωνιστών, όπως και λοταρία αλληλεγγύης.

Για την προπαγάνδιση της αναρχικής αλληλεγγύης
Για μια νέα προοπτική αγώνα και πράξης
Για έναν Μαύρο Φλεβάρη

Ζήτω η αναρχία!

Για κάθε ένα εγχείρημα που μας καταστρέφουν, θα πρέπει να ξεπηδάνε δυο καινούργια ανά την υδρόγειο. Για κάθε ένα φυλακισμένο συντρόφι, οι δράσεις μας θα πρέπει να μιλάνε από μόνες τους.

πηγή

Τομοχόν, Ινδονησία: Εμπρησμός αλληλεγγύης από Πυρήνα Αργυρού/Διεθνή Συνωμοσία Εκδίκησης (FAI-FRI)

Χθες τη νύχτα (10.1.2013) το ξανακάναμε. Πραγματώσαμε μια άμεση δράση βασισμένη στις επαναστατικές μας αξίες, ως μηδενιστών, ως ατομικιστών, κι ως έκφραση του μίσους γι’ αυτή την κοινωνία. Καλυμμένοι/-ες απ’ τη νυχτιά, πυρπολήσαμε ένα ιδιωτικό όχημα στο Τομοχόν (κωμόπολη του βόρειου Σουλάβεζι), που ανήκε σε άγνωστο πρόσωπο. Ήταν ένα όχημα παρκαρισμένο δίπλα στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό της κωμόπολης. Ένα αυτοκίνητο σύμβολο σκλαβιάς, οικοκαταστροφής και της απουσίας νοήματος της ζωής.

Θαρρούμε πως μέσα απ’ την άμεση δράση μπορεί κάθε επαναστάτης και επαναστάτρια να μιλήσει, ακόμα κι όταν τους χωρίζουν ολάκερες ήπειροι και σύνορα εθνών-κρατών. Θαρρούμε πως οι επαναστατικές πράξεις μιλάνε βροντερά και φτάνουν ως τ’ αδέλφια μας της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας και του Διεθνούς Επαναστατικού Μετώπου.

Αφιερώνουμε τη δράση μας στον αδελφό μας ένοπλο αντάρτη Παναγιώτη Αργυρού –επαναστάτη και περήφανο μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς (Ελλάδα)– ο οποίος χρειάστηκε να χειρουργηθεί ύστερα από μια πτώση. Όταν ακούσαμε αυτό το νέο, μας μάτωσε την καρδιά. Τυλίξαμε ένα αυτοκίνητο στις φλόγες για να στείλουμε τους θερμότερους επαναστατικούς μας χαιρετισμούς σ’ εσένα, σύντροφε. Για να ξέρουνε οι εχθροί μας ότι κανένας επαναστάτης δε θα μείνει μόνος. Δύναμη, αδελφέ! Διά πυρός σού ευχόμαστε υγεία.

Στ’ άλλα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και στον επαναστάτη αναρχικό Θεόφιλο Μαυρόπουλο: κανείς σας δεν πρόκειται να μείνει μοναχός ποτέ. Οι πράξεις μας είναι και δική σας εκδίκηση συνάμα.

Δε λησμονούμε τους αδερφούς μας στην Ιταλία που ’χουν απαχθεί απ’ το κράτος και κρατούνται πίσω απ’ τα σίδερα. Στον Αλφρέντο Κόσπιτο και στον Νικόλα Γκάι. Οι καρδιές μας είναι πάντοτε κοντά και στους δυο σας.

Στέλνουμε επίσης τους επαναστατικούς μας χαιρετισμούς στη Βίλα Αμαλίας και σε όλους τους απελευθερωμένους χώρους που υπέστησαν την εισβολή των εχθρών μας. Σε όλους τους καταληψίες που ’ναι αιχμάλωτοι απ’ τα γουρούνια του κράτους. Η γενναιότητά σας μας εμπνέει για να κρατάμε το κεφάλι ψηλά. «Φωτιά» είναι ο τρόπος που προφέρουμε εμείς την αλληλεγγύη.

Και σε όλους τους αναρχικούς ομήρους: στον Ιβάν και στην Κάρλα, στον Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν, στη Χιλή· στον Χένρυ στη Βολιβία· στον Τζων Μπάουντεν (στο Ηνωμένο Βασίλειο), στον Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα (στη Γερμανία), στον Μάρκο Καμένις (στην Ελβετία) και σε όλα τ’ άλλα κρατούμενα συντρόφια ανά τον κόσμο. Αυτή η φωτιά είναι μια μεταφορά από τις αγκαλιές μας που ’ναι γεμάτες σεβασμό, αλληλεγγύη και οργή ενάντια στην εξουσία.

Υγεία!

Πυρήνας Αργυρού
Διεθνής Συνωμοσία Εκδίκησης
Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Σαντιάγο, Χιλή: Αλληλεγγύη στον Επαναστατικό Αγώνα

(Χιλιανό-Ελληνικό Ινστιτούτο)
«ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ»

«Επειδή η κυριαρχία και οι φυλακές είναι υπαρκτές σε όλα τα κράτη, η αλληλεγγύη μεταξύ αντεξουσιαστών δε γνωρίζει ούτε σύνορα ούτε φραγμούς όταν στέλνει χαιρετισμούς σε όλους τους επαναστάτες του κόσμου».

«Αλληλεγγύη στους κρατούμενους και φυγόδικους επαναστάτες αγωνιστές στη Χιλή, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Αλληλεγγύη στον Κώστα Γουρνά, στον Νίκο Μαζιώτη, στην Πόλα Ρούπα (και στον μικρό Λάμπρο Βίκτορα) της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας, και στους αναρχικούς/επαναστάτες κρατουμένους της Ελλάδας.

Αλληλεγγύη στον Χανς Νιεμέγερ, στην Κάρλα Βερδούγο, στον Ιβάν Σίλβα, στον Φρέντυ Φουεντεβίγια, στον Μαρσέλο Βιγιαροέλ, στον Χουάν Αλίστε, στον Γιοάο Κατριλάφ[i] και σε όλους τους επαναστάτες ομήρους στη Χιλή και ανά τον κόσμο!»

Η αλληλεγγύη ανάμεσα στους επαναστάτες υλοποιείται με πράξεις κι όχι μονάχα με καλές προθέσεις…

Παρακινημένοι να πραγματώσουμε αυτό το πρόταγμα, προχωρήσαμε σε μια δράση προπαγάνδας τη νύχτα της 21ης Νοέμβρη στην πρόσοψη του Χιλιανού-Ελληνικού Ινστιτούτου (που βρίσκεται στην οδό Ρεπούμπλικα στο κέντρο της πόλης του Σαντιάγο), ανταποκρινόμενοι έτσι στην καμπάνια αγκιτάτσιας που καλέστηκε σε αλληλεγγύη προς τους αναρχικούς συντρόφους της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας.

Ο λόγος είναι πως η Ελλάδα για μας δεν είναι ένα αρχαιολογικό λίκνο πολιτισμού αλλά μια επικράτεια απ’ όπου αντλούμε εμπειρίες αγώνα προκειμένου να θρέψουμε τη δική μας πρακτική της εξέγερσης. Όσα χιλιόμετρα κι αν μας χωρίζουν, έστω κι αν μιλάμε διαφορετικές γλώσσες και βιώνουμε άλλους συσχετισμούς πραγματικότητας, νιώθουμε κοντά σε συντρόφους όπως αυτοί του Επαναστατικού Αγώνα, όχι μονάχα γιατί συμμεριζόμαστε κοινές ελευθεριακές ιδέες αλλά κι επειδή, πάνω απ’ όλα, μοιραζόμαστε μαζί τους την επιλογή της άμεσης δράσης ως τρόπο σύγκρουσής μας με τους εκμεταλλευτές.

Χαιρετίζουμε λοιπόν τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα –τον Κώστα Γουρνά, ο οποίος βρίσκεται εκτός των τειχών σε αναμονή της απόφασης του δικαστηρίου, τον Νίκο Μαζιώτη και την Πόλα Ρούπα, που επέλεξαν να περάσουν στην παρανομία μαζί με το μικρό τους γιο Λάμπρο Βίκτορα–, καθώς και τους συγκατηγορούμενους συντρόφους, που αρνούνται τη συμμετοχή τους στην οργάνωση μα επικυρώνουν με τη στάση τους τον αγώνα και την αντίσταση.

Χαιρετίζουμε επίσης με ανακουφισμένη καρδιά και υψωμένη γροθιά τη συντρόφισσα Γκαμπριέλα Κουριλέμ, που επέστρεψε λεύτερη, ζωντανή και εξεγερμένη ύστερα από περισσότερο από δυο χρόνια που βρισκόταν στην παρανομία.[ii]

Δύναμη στον Τορτούγα, στον Ιβάν, στην Κάρλα, στο σύντροφο Χένρυ της Βολιβίας και σε όλους τους φυλακισμένους και διωκόμενους συντρόφους του κοινωνικού πολέμου.

Να πολλαπλασιάσουμε τις πράξεις της αλληλεγγύης!
Ο Λάμπρος Φούντας και ο Μαουρίσιο Μοράλες ζουν!

Αντεξουσιαστικές συγγένειες για τη διεθνή αλληλεγγύη

i Ο 14χρονος Joao Catrilaf Catrileo είναι ένας απ’ τους αιχμαλώτους των οδομαχιών στο Σαντιάγο. Συνελήφθη στις 8 Αυγούστου 2012, αρχικά κατηγορούμενος για την πυρπόληση ενός λεωφορείου κατά τη διάρκεια των ταραχών. Κρατείται ακόμη σε φυλακή ανηλίκων με αναβαθμισμένες κατηγορίες εις βάρος του, αφού οι διωκτικές αρχές τού έχουν φορτώσει τον εμπρησμό συνολικά τριών λεωφορείων.

ii Η Gabriela Curilem υπήρξε φυγόδικη από τις 14 Αυγούστου 2010 εξαιτίας των ενταλμάτων σύλληψης και διώξεων εις βάρος αναρχικών στο πλαίσιο της πολύκροτης «υπόθεσης βόμβες» στη Χιλή, σκευωρία η οποία κατέρρευσε οριστικά στους ναούς της δικαιοσύνης καθώς οι σύντροφοι απαλλάχτηκαν όλων των κατηγοριών. Έτσι, στις 19 Νοέμβρη 2012 η συντρόφισσα μπόρεσε να επανέλθει κι αυτή στους δρόμους (με την επιβολή περιοριστικών όρων).

Πόρτο Αλέγκρε, Βραζιλία: Πανό αλληλεγγύης με τους Χένρυ και Κρούδο, συντρόφους έγκλειστους στη Βολιβία

Την Παρασκευή, 28 Σεπτέμβρη, αναρτήσαμε ένα πανό προπαγάνδας και αλληλεγγύης με τα αιχμάλωτα πολέμου αδέρφια μας, στην είσοδο του Τούνελ ντα Κονσεϊσάου, στο κέντρο της πόλης του Πόρτο Αλέγκρε. Το πανό λέει «Με κάθε τρόπο ενάντια στην εξουσία: Λευτεριά στους Χένρυ και Κρούδο, έγκλειστους στη Βολιβία».

Με αυτή την απλή χειρονομία προπαγάνδας ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα σε μέρες αγκιτάτσιας με τους αγωνιζόμενους κρατουμένους [21-30 Σεπτέμβρη].

Ενάντια σε όλα τα τείχη!
Ενάντια σε κάθε φυλακή!
Ζήτω η αναρχία!

στα πορτογαλικά

Βολιβία: Ενημέρωση για τις συλλήψεις και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν από τον Μάη του 2012

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ’ΜΑΣΤΕ ΛΕΥΤΕΡΟΙ (Α) ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΣ!

[ 28 Αυγούστου 2012 ]

Στις 29 Μάη 2012 η αστυνομία μπούκαρε σε 12 διαφορετικά σπίτια, αναζητώντας 13 άτομα, ανάμεσα στα οποία οπαδούς του χάρι κρίσνα, μουσικούς, μέλη της OARS («Αναρχική Οργάνωση για την Κοινωνική Επανάσταση»), πάνκηδες, ελευθεριακούς και αναρχικούς. Η ένδεια των ερευνών των μπάτσων της «υπηρεσίας πληροφοριών» περιλάμβανε την μπούκα της αστυνομίας σε λάθος σπίτι γείτονα, αντί για το σπίτι ενός από τα άτομα που έψαχναν, την παράβλεψη της επιδρομής σε ένα από τα εν λόγω σπίτια λόγω έλλειψης χρόνου, την άγνοια των πραγματικών διευθύνσεων πολλών από αυτούς στα σπίτια των οποίων μπήκαν, όπως και των πραγματικών ονομάτων τους. Οι μπάτσοι ισχυρίστηκαν ότι αυτή η επιχείρηση έτρεχε για 7 μήνες, αλλά είναι προφανές ότι η «έρευνα» δεν ήταν ούτε μιας βδομάδας.

Η αναζήτηση των ατόμων αφορούσε υπόπτους για «απόπειρα ανθρωποκτονίας και τρομοκρατία», και πιθανά μέλη της FAI/FRI (Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο).

Από τα 13 άτομα που ανακρίθηκαν, πολλοί συνεργάστηκαν με τους μπάτσους (τ’ αδέρφια Ρενάττο Βινσέντι και Τζέφερ Βινσέντι, ο Ντανιέλ Κάσερες και ο Βίκτορ Χιρόντα, με κάποιους να είναι μέλη της OARS και του Ρεδ Βέρδε). Εξαιτίας τους, σήμερα 3 άτομα βρίσκονται αιχμάλωτα στα χέρια του βολιβιανού κράτους. Πρόκειται για τον Μάυρον «Κρούδο» Γκουτιέρρες, τον Χένρυ Σεγαρρούντο και τη Νίνα Μανσίγια.

Σχετικά με τον 20χρονο αναρχοπάνκη σύντροφο Μάυρον (Μιοσίρο, γνωστότερο ως Κρούδο), οι μπάτσοι μπούκαραν στο σπίτι της μάνας του στις 29 Μάη, κι αφού δεν τον βρήκαν εκεί, αποφάσισαν να του τη στήσουν μέσω τηλεφωνήματος από άτομο που τάχα ήθελε να κάνει ένα πίρσινγκ (δουλειά με την οποία καταπιάνεται ο Κρούδο, ή «Ωμός»), αλλά που τελικά δεν ήταν κάτι παραπάνω από κόλπο των μπάτσων της υπηρεσίας πληροφοριών για να τον μαγκώσουν στο κέντρο της Λα Πας. Τον ανέβασαν σε ένα αυτοκίνητο, τον ξυλοκόπησαν και μετά από κάποια λεπτά απειλών, χτυπημάτων και αστυνομικών τεχνασμάτων, για να τον υποχρεώσουν να καταθέσει εναντίον άλλων ατόμων (κάτι που δεν έκανε ποτέ), τον μετέφεραν σε άλλο όχημα, όπου τον πλησίασε άλλος μπάτσος για να του επιδώσει κλήτευση για τις 4 Ιούνη. Στις 4 Ιούνη τελικά οι μπάτσοι συνέλαβαν τον Μάυρον, ο οποίος πέρασε το πρώτο βράδυ στα κρατητήρια των Ειδικών Δυνάμεων Καταπολέμησης Εγκλήματος (FELCC), για να μεταφερθεί στη συνέχεια στα κρατητήρια των δικαστηρίων, όπου είχε προγραμματιστεί η πρώτη συνεδρία για την υπόθεσή του, η οποία αναβλήθηκε μιας και ο Κρούδο δεν είχε χρήματα για δικηγόρο. Παρέμεινε στα κρατητήρια των δικαστηρίων μέχρι τις 11 Ιούνη και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε ένα σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων, που στ’ αλήθεια δεν είναι τίποτα παραπάνω από φυλακή υψίστης ασφαλείας, ονόματι Καλαούμα – βρίσκεται στην κοινότητα Σουρισάγια-Σουριπάντα της πόλης της Βιάτσα. Μέχρι τις 9 Αυγούστου ο Μάυρον παρέμενε χωρίς συνήγορο λόγω έλλειψης χρημάτων, αλλά πλέον έχει τη νομική υποστήριξη μιας δικηγόρου. Συνεχίζει να βρίσκεται σε καθεστώς προφυλάκισης.

Ο αναρχικός/αντεξουσιαστής σύντροφος Χένρυ Σεγαρρούντο συνελήφθη στις 29 Μάη την ώρα που έφευγε από το χώρο εργασίας του, ενώ την ίδια μέρα έγινε επιδρομή στο σπίτι των γονιών του και την επομένη στο σπίτι όπου έμενε. Παρ’ ότι οι μπάτσοι ισχυρίζονται πως η έρευνα διήρκεσε 7 μήνες, αγνοούσαν την τρέχουσα διεύθυνση κατοικίας του Χένρυ και χρειάστηκε να ρωτήσουν για να μάθουν πού μένει. Η μπούκα στο σπίτι του έγινε χωρίς να είναι παρών ο ίδιος. Μετά κι από αυτή την επιδρομή, οι Αρχές παρουσίασαν δημοσίως τον Χένρυ και τη Νίνα σε μια συνέντευξη Τύπου. Μερικά λεπτά πριν, ο Χένρυ είχε δεχτεί την επίθεση ενός από τους μπάτσους (που στην πραγματικότητα δεν ήταν της υπηρεσίας πληροφοριών αλλά της δίωξης ναρκωτικών), ο οποίος του είπε ότι σε λίγο θα ζούσε στο πετσί του τον κοινωνικό θάνατο. Παρομοίως, διάφοροι ακόμη ένστολοι λοιδορούσαν το σύντροφο. Ύστερα μεταφέρθηκε στα κρατητήρια των δικαστηρίων και στη συνέχεια στη φυλακή του Σαν Πέδρο, στο κέντρο της Λα Πας, όπου παραμένει σε καθεστώς προφυλάκισης μέχρι σήμερα. Επιπλέον, η διοίκηση των φυλακών αρνείται στον Χένρυ τη βέγκαν διατροφή που ακολουθεί, υπονομεύοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την υγεία του.

Η Νίνα Μανσίγια βρίσκεται έγκλειστη στο «κέντρο γυναικείου προσανατολισμού» στην περιοχή Ομπράχες της Λα Πας, σε καθεστώς προφυλάκισης.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο εναντίον των Χένρυ, Κρούδο και Νίνα, κι η ειρωνεία είναι ότι το μόνο στιβαρό στοιχείο το οποίο εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια αυτών των επιδρομών είναι ένα 22άρι ρεβόλβερ που βρέθηκε στο σπίτι του Ρενάττο Βινσέντι. Ίσως είναι ν’ αναρωτιόμαστε γιατί ο Ρενάττο βρίσκεται σε καθεστώς «κατ’ οίκον περιορισμού» από τη στιγμή που βρέθηκε το όπλο στη δική του κατοχή.

Τ’ αηδιαστικά αδέρφια Ρενάττο και Τζέφερ Βινσέντι, σε μια απόπειρα αποπροσανατολισμού της προσοχής απ’ την αξιολύπητη συνεργασία τους με τους μπάτσους, άρχισαν να διαδίδουν τη φήμη ότι ο Μάυρον Γκουτιέρρες ήταν ο μόνος συνεργαζόμενος με την αστυνομία. Ερευνώντας σε βάθος και ανατρέχοντας στις καταθέσεις των 13 ατόμων που προσήχθησαν, οι μόνοι εμετικοί συνεργαζόμενοι με την αστυνομία ήταν οι δυο Βινσέντι, ο Ντανιέλ Κάσερες και ο Βίκτορ Χιρόντα. Εκτός από την κατάθεση, ακούστηκε απ’ το στόμα του ίδιου του Ρενάττο πως οι ένοχοι ήταν οι Μάυρον, Νίνα και Χένρυ.

Αστυνομία και κράτος βεβαιώνουν ότι αυτά τα 3 άτομα είχαν συστήσει έναν τρομοκρατικό πυρήνα, παρόλο που η Νίνα και ο Κρούδο δεν γνωρίζονται καν μεταξύ τους, ενώ ο Χένρυ γνωριζόταν με τη Νίνα και τον Μάυρον μόνο μέσα από τη μουσική.

Η έρευνα έχει παραλύσει, διότι δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη κατά των τριών αυτών προσώπων, δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ αντιμετωπίζουμε μια σκευωρία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να ποινικοποιήσει όσους την εχθρεύονται.

Δυστυχώς, η Νίνα Μανσίγια, μέσα στην απόγνωσή της να βγει από αυτό το κέντρο εξόντωσης, υπονόμευσε τους συντρόφους Κρούδο και Χένρυ μέσω της συμπληρωματικής κατάθεσης που η ίδια ζήτησε. Αντίστοιχα, έδωσε ονόματα ατόμων που η ίδια πίστευε ότι είναι μέλη της FAI/FRI. Η αλληλεγγύη μας δεν μπορεί να είναι η ίδια πλέον απέναντι στη Νίνα. Της στέλνουμε πολλή δύναμη για να ξεπεράσει αυτήν τη διαδικασία, αλλά πλέον δεν στεκόμαστε αλληλέγγυοι/-ες μαζί της, ελπίζοντας ωστόσο ν’ απελευθερωθεί σύντομα μαζί με τους συντρόφους Χένρυ και Κρούδο.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, ο σύντροφος Κρούδο υπέστη τραμπουκισμούς από πλευράς των ανακριτών της υπόθεσης, με απειλές μεταγωγής του σε άλλη φυλακή, ενώ του έκαναν ερωτήσεις χωρίς την παρουσία της δικηγόρου του.

Όσον αφορά την εξέλιξη της διαδικασίας για το σύντροφο Χένρυ, αυτή αναβάλλεται διαρκώς. Στις 22 Αυγούστου ήταν η 4η φορά που αναβλήθηκε η συνεδρίαση του δικαστηρίου, λόγω απουσίας της εισαγγελίας.

Ο απολογισμός των επιδρομών της αστυνομίας είναι ο εξής:

– Ο αναρχικος/αντεξουσιαστής Χένρυ Σεγαρρούντο βρίσκεται αιχμάλωτος στη φυλακή του Σαν Πέδρο.
– Ο αναρχοπάνκης Μάυρον Γκουτιέρρες βρίσκεται αιχμάλωτος στη φυλακή της Καλαούμα.
– Η ελευθεριακή Νίνα Μανσίγια βρίσκεται αιχμάλωτη στις γυναικείες φυλακές του Ομπραχές.

– Ο Βίκτορ Χιρόντα, μέλος της OARS και του Ρεδ Βέρδε, απολαμβάνει «κατ’ οίκον περιορισμό».
– Ο Ρενάττο Βινσέντι, μέλος της OARS, απολαμβάνει «κατ’ οίκον περιορισμό».

Αλληλεγγύη στους συντρόφους Κρούδο και Χένρυ!

Συλλογικότητα Αλληλεγγύης «ΛΕΥΤΕΡΙΑ»

πηγή: libertad presos bolivia

Λα Πας, Βολιβία: Κείμενο του Henry Zegarrundo, προφυλακισμένου στις φυλακές του Σαν Πέδρο

Ο τρόμος επιζητεί να επιβληθεί μέσω της δίωξης, της καταστολής και του εγκλεισμού όσων από μας υπερβαίνουμε την ιδεολογία του φόβου, ιδεολογία που ενισχύεται απ’ τα μέσα «επικοινωνίας», ιδεολογία που ενισχύεται απ’ όσους την αποδέχονται δουλικά είτε τους βρίσκει σύμφωνους είτε όχι.

Η εξουσία επιζητεί τον ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ μέσω του εγκλεισμού, επιζητεί να μειώσει μία ατομικότητα μέσα απ’ τον ΗΘΙΚΟ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΜΟ. Ωστόσο, ως τώρα δεν έχω βιώσει κανένα απ’ τα δύο αυτά «φαινόμενα» που έχουν σχεδιαστεί απ’ το κράτος· το μόνο πράγμα που κατάφεραν είναι να με κάνουν να αισθανθώ πιο ελεύθερος από ποτέ, παρ’ ότι είμαι κλεισμένος πίσω απ’ αυτούς τους παχιούς τοίχους.

Τις περισσότερες φορές νομίζουμε πως η εξουσία είναι ο ένας και μοναδικός εχθρός, κι όμως έχουμε κι άλλους εχθρούς μεταμφιεσμένους σε αναρχικούς· τέτοιοι εχθροί είναι που προσάπτουν κατηγορίες ή εφεύρουν ψευδείς ισχυρισμούς στη βάση υποθέσεων εναντίον αυτών που κλειδωθήκαμε στα μπουντρούμια· κατόπιν αυτά τα ανήθικα υποκείμενα δημοσιεύουν ανακοινωθέντα υποστήριξης και αρνούνται πως προέβησαν σε δηλώσεις εις βάρος μου, αρκεί να μείνουν οι πάντες ευχαριστημένοι, συνεχίζουν να ψεύδονται και να επινοούν ιστορίες, αρκεί να σώσουν το σιχαμερό τους κώλο, που ’ναι σιχαμερός όσο είναι κι η ίδια τους η ύπαρξη.

Η Νίνα και εγώ κατηγορηθήκαμε από τον Ρενάττο Βινσέντι (που είναι ένας απ’ τους συλληφθέντες της 29ης Μάη και μέλος) της OARS («Αναρχικής Οργάνωσης για την Κοινωνική Επανάσταση»), ο οποίος μάλιστα δεσμεύτηκε ότι θα εξακολουθήσει να «συνεργάζεται» με την έρευνα των Αρχών, και το χειρότερο απ’ όλα είναι πως οι κρατικοί αξιωματούχοι τον πιστεύουν τυφλά. Στο τέλος, οι πάντες στράφηκαν στην απελπιστική επιλογή να βγάλουν δηλώσεις βασισμένοι σε υποθέσεις, κι έτσι ηττήθηκαν χωρίς ποτέ να έχουν καν παλέψει. Ελπίζω ο Βίκο να μην μπήκε σ’ αυτό το παιχνίδι του φόβου.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι: Πολιτικά, πάντοτε διαχώριζα τη θέση μου από ιεραρχικές, πατριαρχικές, σπισιστικές και μιλιτάντικες οργανώσεις (τυπικό γνώρισμα των πολιτικών κομμάτων). Δεν πιστεύω σε δόγματα, μάρτυρες και ήρωες, συνεπώς δεν ανήκω στην OARS, δεν ανήκω στο RED VERDE («Πράσινο Δίκτυο»), όπως θέλουν να πιστεύουν οι κατέχοντες την εξουσία, με βάση όσα υποστήριξε ο Ρενάττο στην κατάθεσή του, μιας και οι τύποι της OARS συμμετέχουν επίσης στο RED VERDE. Τι αντίφαση, ε;

Γνωρίζω την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (FAI-FRI) μονάχα από τις προκηρύξεις που έχουν δημοσιευτεί. Σίγουρα, ακόμα και τ’ ότι γράφω χρησιμοποιώντας το «x» (τρόπος περιεκτικής γραφής στα ισπανικά, ώστε να μη διακρίνεται το γένος) θα σταθεί ως πρόσθετο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος μου, αμέσως μόλις οι ανακριτές διαβάσουν αυτό το κείμενο.

Η αναρχία δεν είναι θεωρητικός απομονωτισμός, είναι το να κάνουμε πράξη τη λευτεριά στην καθημερινή μας ζωή. Πρέπει να τα σπάσουμε με τους προδότες και τους ρουφιάνους, γιατί το να προδίδεις τον αναρχικό αγώνα σημαίνει να προσκυνάς, να τσαμπουνάς ψέματα, να δακτυλοδείχνεις άλλους, αυτό το πράγμα είναι η νάρκωση του φόβου· θεωρητικά, η ρουφιανιά είναι να προδίδεις κάποιον που είχε κάποια σχέση με σένα, αλλά σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση η προδοσία μέσω ψευτιάς είναι το ίδιο πράγμα ή ίσως κάτι χειρότερο, είναι να προδίδεις τον εαυτό σου ενώ είχες πολιτικό λόγο πρωτύτερα, που έμεινε μονάχα στα λόγια.

Αυτό που με χαροποιεί είναι πως εκεί έξω μπορεί κανείς να ανασάνει την αλληλεγγύη, τη λευτεριά και το πνεύμα του αγώνα, που πρέπει να συνεχιστεί παρ’ όλους τους εγκλεισμούς. Τώρα είναι σημαντικότερο από ποτέ άλλοτε να συνεχιστούν οι αγώνες, οι πολιτικές συζητήσεις, η προπαγάνδιση, η κουβέντα, τα εκδοτικά εγχειρήματα. Είναι αρκετά δυσάρεστο να ξέρω πως μερικοί διαχώρισαν τη θέση τους παρ’ ότι είχαν ριζοσπαστικό λόγο, αλλά αυτό δε με λυπεί καθόλου μιας και είναι καλύτερο να είμαστε λίγες και λίγοι, παρά να ’μαστε κοπάδι που απλώς ακολουθεί τις αποφάσεις άλλων.

Αυτά προς το παρόν· εκφράζω την αλληλεγγύη μου με όλους τους αιχμαλώτους των κρατών, στέλνοντάς τους πολλή δύναμη, χαιρετισμούς, φιλιά και αγκαλιές.

Η φωνή των αλληλέγγυων στο Περού, στο Εκουαδόρ και αλλού στον κόσμο αντήχησε ως εδώ.

Δύναμη, TIPNIS (αγώνες για την υπεράσπιση του «Εθνικού Δρυμού και Ιθαγενικής Επικράτειας Ισίβορο Σέκουρε»)· αν και διαφωνώ με την πραγματοποίηση της 9ης («εθνικής ιθαγενικής») πορείας, παρακολουθώ από ’δώ μέσα οτιδήποτε συμβαίνει, ευελπιστώντας πως θα παρθούν σοφές αποφάσεις, διότι ξέρουμε πως το κράτος πρόκειται να σας εξαπατήσει και να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσά σας ώστε να σας επιβάλει νόμους που μονάχα το Κεφάλαιο προασπίζουν. Αυτό που βλέπω ως καλύτερη στρατηγική είναι να δοθεί η μάχη στον ίδιο τον τόπο της σύγκρουσης, μες στο Ισίβορο Σέκουρε.

Τις ευχαριστίες μου στα συγγενικά και στα φιλικά μου πρόσωπα, που ’ναι ευρύτερα γνωστά ή άγνωστα, σε όσες κι όσους με επισκέφτηκαν. Ανταποδίδω χαιρετισμούς σε όλους όσους αποφάσισαν να σταθούν καθημερινοί πολεμιστές, ικανοί να αντιμετωπίσουν το φόβο και τον τρόμο.

Χένρυ Σεγαρρούντο
Αντεξουσιαστής Αναρχικός

πηγή / πληροφορίες για την υπόθεση: i, ii

Λα Πας, Βολιβία: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση ενάντια στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Imcruz

«Σε μια κοινωνία που έχει καταστρέψει κάθε δυνατή περιπέτεια, η μόνη δυνατή περιπέτεια είναι η καταστροφή της (ίδιας) κοινωνίας».

Το Κεφάλαιο είναι παγκόσμιο, επεκτείνεται σε όλο τον πλανήτη, κι αν κάποτε υπήρχε μια διέξοδος, σήμερα δεν απομένει ούτε η πιο απομακρυσμένη πιθανότητα κάποιας απόπειρας αυτοεξορίας, εκτός απ’ αυτήν της απάθειας και της παραίτησης. Είναι ξεκάθαρο ότι η εξάπλωση του Κεφαλαίου υπερβαίνει μια απλή γεωγραφική υπόθεση ή τη χωρική αντίληψή του· απεναντίας, η γενίκευσή του έρχεται ως δεδομένη, πάνω απ’ όλα, μέσω και της αναπαράστασης και της αναπαραγωγής του σε κάθε πτυχή της «ζωής» ή του περιορισμού (καταναγκασμού) της· σε κάθε σχέση μεταξύ ανθρώπων ή σε κάθε σχέση των ανθρώπων με τον περίγυρό τους και/ή άλλα είδη, το Κεφάλαιο είναι παρόν (καταναλώνεται) ως αιτία και ως αποτέλεσμα, την ίδια στιγμή, με τρόπο ιδεολογικό και/ή υλικό. Το Κεφάλαιο και το κράτος μέσα στη διαδικασία/πρόοδο του πολιτισμού συνιστούν το απαύγασμα και το απόγειο όλων των συστημάτων καταπίεσης, κυριαρχίας και εκμετάλλευσης· εντός αυτών έχουν τελειοποιηθεί, προσαρμοστεί και ενσωματωθεί, και το ιστορικό αδιαχώριστο θέατρο όλων αυτών των μορφών εξουσίας (τάξης, φύλου, φυλής, είδους κ.τ.λ.) δεν ήταν ούτε θα είναι άλλο από την κοινωνία.

Από τις απαρχές του πολιτισμού, δηλαδή απ’ το σχηματισμό των πρώτων κοινωνιών, όταν η βία οργανώθηκε και συστηματοποιήθηκε, πρέπει να ξεκίνησαν οι πρώτες εμπειρίες αντίστασης και ανυποταξίας. Πλάι στην ανάπτυξη της «οικουμενικής/επίσημης» Ιστορίας –που υπηρετεί την εξουσία ως στοιχείο κανονικοποίησης, κοινωνικού και προπαγανδιστικού ελέγχου– υπάρχει μια μνήμη, η Ιστορία που μεγαλώνει (στο βαθμό που εμείς οι ίδιοι το φροντίζουμε αυτό) και που επιχειρείται να φιμωθεί, καθώς είναι μια Ιστορία ζωντανή, της δράσης που δεν είναι ουδέτερη αλλά λειτουργεί ως εργαλείο ανάλυσης και εκμάθησης, που τροφοδοτεί και δίνει κίνητρο σ’ εκείνους που μισούν γιατί βλέπουν/νιώθουν την εγγενή δυναμική της εξουσίας και της εξημέρωσης –την οποία η πρόοδος και η δημοκρατία επιχειρούν να αποκρύψουν–, σ’ εκείνους που αμφισβητούν αυτή την πραγματικότητα και δεν επιβιώνουν στην αδράνεια της εργασίας και της κατανάλωσης, σ’ εκείνους που δεν ανέχονται την καθημερινή βία του συστήματος και αντιλαμβάνονται την εγκυρότητα, αναγκαιότητα, μέχρι και το επείγον μιας απελευθερωτικής βίας ενάντια στην ηγεμονική βία της εξουσίας. Αυτοί οι αντάρτες/αντάρτισσες που επιμένουν να προπαγανδίζουν ιδέες και πρακτικές, οι οποίες αμφισβητούν, αρνούνται και καταστρέφουν αυτή την πραγματικότητα, πάντα ήταν και θα συνεχίσουν να ’ναι επικίνδυνοι/-ες για όσους διαιωνίζουν τις υπάρχουσες συνθήκες διαβίωσης.

Είμαστε παντού, κι όσο το Κεφάλαιο θα συνεχίζει να εξαπλώνεται στις πιο μακρινές γωνιές του κόσμου, εμείς θα το χτυπάμε. Continue reading Λα Πας, Βολιβία: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση ενάντια στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Imcruz