Επικοινωνία

Για συνεισφορά μεταφράσεων, επιμέλειας-διορθώσεων και/ή πρωτότυπου υλικού προς δημοσίευση, όπως ενημερώσεις από το δρόμο, ανταποκρίσεις από δράσεις, αναλήψεις ευθύνης, κείμενα φυλακισμένων ή διωκόμενων συντρόφων, καλέσματα, μπροσούρες, άρθρα γνώμης, κ.ά.: contrainfo(at)espiv.net

Contra Info: Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

To Contra Info είναι ένας διεθνής πολύγλωσσος κόμβος αντιπληροφόρησης και μετάφρασης, μια υποδομή που κρατιέται ενεργή με τη συμβολή αναρχικών, αντεξουσιαστών και ελευθεριακών που δραστηριοποιούνται σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Περισσότερα »

[Πολυτεχνείο, 10 Δεκέμβρη] Συζήτηση με συντρόφια από το Βερολίνο

Από τον αγώνα στην οδό Ρίγκερ (Βερολίνο)
στις κινητοποιήσεις ενάντια στη σύνοδο G20 (Αμβούργο)

Αυτό το καλοκαίρι το Βερολίνο υπήρξε το επίκεντρο μιας αναμέτρησης ανάμεσα στους μπάτσους και στα εναπομείναντα κομμάτια αυτού που ήταν ένα καταληψιακό κίνημα άλλοτε. Αφορμή στάθηκε η απόπειρα εκκένωσης των κατειλημμένων τμημάτων του στεγαστικού εγχειρήματος Rigaer94. Η Rigaer94 βρίσκεται στον βόρειο τομέα της βερολινέζικης συνοικίας Φρήντριχσαϊν, που έχει μια μακρά ιστορία αγώνα ενάντια στην κρατική επιρροή. Οι τρεις εβδομάδες πολιορκίας της 94 έγιναν αμέσως σημείο κρυστάλλωσης για μια κοινή αντεπίθεση αναρχικών που κορυφώθηκε με το κάλεσμα για έναν Μαύρο Ιούλη, εκφράζοντας τις ιδέες του πολύμορφου αναρχικού αγώνα στην πράξη. Ενισχυμένη από τη μάχη που οδήγησε σε μια μικρή νίκη με την επιτυχή υπεράσπιση της Rigaer94 ενάντια στην εκκένωση, η επίθεση καλά κρατεί ενόψει και της κινητοποίησης ενάντια στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Αμβούργο τον Ιούλη του 2017. Υπάρχουν ήδη διεθνή καλέσματα για αποκεντρωμένες δράσεις προκειμένου να δημιουργηθεί μια δυναμική η οποία προσκαλεί στο Αμβούργο κάθε εξεγερμένο και εξεγερμένη που μπορεί και προτίθεται να περάσει στην επίθεση.

Συντρόφια από το Βερολίνο θα ενημερώσουν σχετικά με τον αγώνα κατά του εξευγενισμού στο Βερολίνο και τον ρόλο της Rigaer94, καθώς και για εγχειρήματα αναρχικών που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Σάββατο 10 Δεκέμβρη στις 19:00, κτήριο Γκίνη
Πολυτεχνείο (είσοδος από οδό Στουρνάρη), Εξάρχεια

Συντρόφια από τον Χώρο Πολύμορφης Δράσης Αναρχικών Ζαΐμη 11
Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58
& Contra Info μεταφραστικό δίκτυο αντιπληροφόρησης

Μυτιλήνη: Κατάληψη του ΑΤΕ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου από Αναρχικές/ούς

6 Δεκέμβρη 2008, εξάρχεια, ένας από μας δολοφονείται. Ο μπάτσος Κορκονέας και ο συνεργός του Σαραλιώτης εκτελούν εν ψυχρώ τον δεκαπεντάχρονο Αλέξη. Για περίπου ένα μήνα η ελλάδα βιώνει μία πρωτοφανή κοινωνική εξέγερση με συγκρούσεις, καταλήψεις και χιλιάδες ανθρώπους στο δρόμο. Το ξέσπασμα αυτό αποτελεί επίσης προϊόν της τεταμένης κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης που άρχισε να γίνεται έκδηλη εκείνη την εποχή στην ελλάδα. Η οργή, ο αυθορμητισμός και όχι η πολιτική μεθόδευση κάποιων ομάδων ήταν αυτό που οδήγησε στην εξέγερση του ’08. Η ίδια οργή σήμερα οφείλει να εκφραστεί ξανά αδιαμεσολάβητα απαντώντας τόσο στην οχτάχρονη διόγκωση της καταστολής που έχει ακολουθηθεί από το ίδιο το κράτος και τους τοποτηρητές του, όσο και ενάντια σε κάθε οικονομικό – κοινωνικό – πολιτικό πρόβλημα που παράγεται σε μια συνθήκη αυξανόμενης κυριαρχίας του κράτους και του καπιταλισμού που βρίσκεται σε μια φάση βίαιης αναδιάρθρωσης τα τελευταία χρόνια.

Εμείς απ’ την πλευρά μας, ζώντας στη Μυτιλήνη, έχουμε γίνει μάρτυρες δεκάδων κρατικών δολοφονιών εις βάρος μεταναστών-τριών, είτε άμεσες από χέρια λιμενικών, είτε έμμεσες λόγω πνιγμών – στην προσπάθειά τους να φτάσουν σε ένα ‘ασφαλές’ μέρος με σάπιες βάρκες και ακραία καιρικά φαινόμενα. Όμως για αυτές τις πολιτικές που ασκούνται πάνω στα σώματα των μεταναστών-τριών δεν παίζει ρόλο μόνο το κράτος. Όσοι-ες μετανάστες-τριες επιβιώνουν, πέφτουν θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης από την τοπική κοινωνία, ενώ όσοι δεν μπορούν να συνεισφέρουν στην τοπική οικονομία αλλά και γενικότερα δεν έχουν κάποια παραγωγική αξία, στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά χιλιάδες. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τη στάση των ντόπιων πατριωτών ρουφιάνων έθρεψαν και άφησαν χώρο στο να αναδυθούν νεοφασιστικές συμπεριφορές και ομάδες, που με το προσωπείο του πατριωτισμού και της ‘αγανάκτησης’ για το “προσφυγικό” βγήκαν στην επιφάνεια.

Στο σήμερα,
για μας ο Δεκέμβρης δεν αποτελεί μία τυχαία αναταραχή του ιστορικού γίγνεσθαι.

Ο Δεκέμβρης ήταν μια πυκνή στιγμή που ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας και τις εαυτές μας σπάζοντας τις συντεταγμένες ρουτίνες της κανονικότητας που επιτάσσει η κυριαρχία. Εκείνες τις μέρες κανείς και καμία δεν άφησε την εργασία να του κλέψει το χρόνο. Εκείνες τις μέρες τα εμπορεύματα καταστρέφονταν τελετουργικά και μαζικά, γίνονταν όπλα, οδοφράγματα ή αποκαΐδια, αντί να λατρεύονται, όπως επιτάσσει το θέαμα. Ο κόσμος μέσα σε μια διάχυτη παιγνιώδη κατάσταση, απαλλοτρίωνε, κατέστρεφε, χάριζε. Εκείνες τις μέρες ξεπεράσαμε το φόβο και την αδράνεια κάνοντας δικούς μας τους δρόμους, σε μια συνθήκη με ανοιχτές τις άπειρες δυνατότητες. Μια φλεγόμενη ρωγμή στην κανονικότητα, στην εξουσία και στα πλέγματά της.

Οι ρωγμές όμως βαθαίνουν και δημιουργούν ρήγματα. Ο Δεκέμβρης του ’08, η πλατεία Ταξίμ, το φλεγόμενο Παρίσι φέτος, “κλείνουν το μάτι” το ένα στο άλλο σε έναν εξεγερσιακό χορό.

Γι’ αυτούς και άλλους τόσους λόγους, αποφασίσαμε να καταλάβουμε το κτήριο της ΑΤΕ ως αντίδραση στη γενικευμένη ανοχή και απάθεια που έχει καταλάβει ολόκληρη την κοινωνία αλλά και το ίδιο το κίνημα. Δεν θέλουμε η 6 Δεκέμβρη να αποτελέσει άλλη μία καθιερωμένη επέτειο, αλλά μια αναζωπύρωση της εξεγερτικής προοπτικής που γεννήθηκε τον Δεκέμβρη του ’08.

Καλούμε όσους/ες αλληλέγγυους/ες στην συνέλευση της Κατειλημμένης ΑΤΕ στις 16:00 αλλά και σε στήριξη καθ’ όλη τη διάρκειά της.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ STONEWALL, ΤΟ ΣΙΑΤΛ, Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ, Η ΤΑΞΙΜ
ΖΟΥΝΕ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Αναρχικές/οί

[5 Δεκέμβρη 2016]

Αθήνα: Παρέμβαση σε everest στο Μοναστηράκι

Σήμερα το πρωί, Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου, η Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών πραγματοποίησε παρέμβαση για τη δολοφονία της εργαζόμενης στα Everest (στην πλ. Βικτωρίας), με δίωρο αποκλεισμό του καταστήματος της εταιρείας στο Μοναστηράκι. Αποκλείστηκαν οι είσοδοι με πανό, πραγματοποιήθηκε μοίρασμα κειμένων, τρικάκια και γράψιμο συνθημάτων στα τζάμια του καταστήματος. Ακολουθεί το κείμενο που μοιράζονταν στην παρέμβαση:

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Την Πέμπτη 1/12/16 στις 9 το πρωί σημειώθηκε έκρηξη στο κατάστημα EVEREST στην πλατεία Βικτωρίας, με αποτέλεσμα τον θάνατο της εργαζόμενης Βασιλικής Παραστατίδου και τον τραυματισμό άλλων 5, οι τρεις εκ των οποίων είναι εργαζόμενοι στο συγκεκριμένο κατάστημα. Η δολοφονημένη εργαζόμενη μητέρα, δύο παιδιών δούλευε ως λογίστρια στην εταιρεία και εγκλωβίστηκε στο υπόγειο μετά από έκρηξη και φωτιά που προκλήθηκε από επικίνδυνες εργασίες συντήρησης που γίνονταν στον ίδιο χώρο.

Κανένα μέτρο ασφαλείας δεν είχε παρθεί, έτσι και αλλιώς τα μέτρα ασφαλείας κοστίζουν πιο πολύ από τις ανθρώπινες ζωές οπότε μπροστά στον ισολογισμό δεν υπάρχει κανένας ενδοιασμός, ο στόχος είναι ένας: Το μέγιστο κέρδος, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ανθρωποθυσίες, και αυτό είναι γενικός κανόνας για όλες τις επιχειρήσεις μικρές ή μεγάλες. Διαφυγόντα κέρδη δεν επιτρέπονται, γι’ αυτό και το κατάστημα δεν μπορούσε να μείνει κλειστό ούτε μια ώρα ώσπου να τελειώσουν οι εργασίες, έτσι και αλλιώς για την εταιρεία και τα ΜΜΕ, που επιμελώς δεν ανέφεραν καν το όνομα της επιχείρησης, ήταν η «κακιά ώρα» η «τραγική στιγμή», η «μοίρα» της άτυχης εργαζόμενης. Επίσης, επιχειρούν να φορτώσουν τις ευθύνες στον τεχνικό προκειμένου να μείνει στο απυρόβλητο η εταιρεία.

Η εταιρεία EVEREST με τα 130 καταστήματα σε όλη την χώρα, ανήκει στον όμιλο Marfin, οπού λόγω της κρίσης, όπως και όλες οι επιχειρήσεις, μείωσαν τους μισθούς σε εξευτελιστικά επίπεδα, εντατικοποίησαν και άλλο τους ρυθμούς εργασίας, ενώ οι γενικότερες συνθήκες μόνο ως σύγχρονη δουλεία μπορούν να χαρακτηριστούν. Όμως, μπροστά στην ανάπτυξη που ευαγγελίζεται το κράτος, η ΕΕ, το ΔΝΤ αυτά είναι «ψιλά γράμματα» και αναγκαίες θυσίες, για αυτό και δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη «περί διερεύνησης των αιτιών του ατυχήματος και απόδοσης ευθυνών».

Το έγκλημα στα Everest ούτε το πρώτο είναι ούτε το τελευταίο, έρχεται να προστεθεί σε ένα μακρύ κατάλογο δολοφονημένων εργαζομένων.

Αυτό είναι το κράτος, αυτός είναι ο καπιταλισμός. Ο μόνος δρόμος για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας είναι αυτός της αυτοοργάνωσης των καταπιεσμένων και της συστράτευσης στον αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο για την Κοινωνική Επανάσταση και την οικοδόμηση της ακρατικής – αταξικής κοινωνίας, πάνω στις αρχές της ισότητες και της ελευθερίας.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ/ΕΣ

Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών

Εξάρχεια: Αναρχική βιβλιοθήκη arma forma, στον χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαΐμη 11

Ανοίξαμε και δεν περιμένουμε…

Η διάχυση της αναρχίας, τόσο σε επίπεδο πρακτικών όσο και στη σφαίρα των ιδεών, υπήρχε και υπάρχει πάντα σε σύμπλευση με εκδοτικά εγχειρήματα, βιβλιοθήκες και γενικότερα με το έντυπο προπαγανδιστικό υλικό, στα πλαίσια της εναρμόνισης της θεωρίας με την πράξη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο αποστρεφόμαστε λογικές που επικαλούνται μια «υψηλή θεωρητική κατάρτιση» ως το σημαντικότερο όπλο του αγώνα ή απ’ την άλλη λογικές που υποτιμούν την θεωρία και προκρίνουν τυφλά την δράση για την δράση, την βία για την βία. Για εμάς, όλα αυτά αποτελούν εξίσου πολύτιμα εργαλεία και μονοπάτια για την συνέχιση του πολύμορφου αναρχικού αγώνα, και απ’ την πλευρά μας είναι σαφές ότι κάθε υποκείμενο που βλέπει τον εαυτό του μέσα σ’ αυτόν τον αγώνα οφείλει όσο είναι δυνατόν να συνεισφέρει -με κάθε μέσο- απ’ το δικό του μετερίζι.

Όπως η θεωρία παραμένει άγονη και ατροφική χωρίς την πράξη, αντίστοιχα και η πράξη δίχως τη θεωρία δυσκολεύεται να ξεφύγει από έναν στείρο δονκιχωτισμό, ακόμα κι αν έχει τις καλύτερες των διαθέσεων.

Η κοινωνική κριτική και η πρακτική θεωρία που εμφωλεύει σε κάθε βιβλίο είναι το πρώτο και σημαντικότερο όπλο στο χέρι κάθε αναρχικού, ο βατήρας για κάθε ένα που θα ακολουθήσει και συνάμα το κίνητρο για το πέρασμα στη δράση και αυτό που καθορίζει κάθε εξελικτική προοπτική. Είναι αυτό, εν ολίγοις, που πυρώνει τη λύσσα μας και ακονίζει τη συνείδησή μας.

Στα πλαίσια αυτά, επιλέξαμε κάποιες ατομικότητες, που παρά τις διαφορετικές μεν συγγενικές δε πολιτικές αφετηρίες μας, βρήκαμε κοινό τόπο στα προαναφερθέντα, να πλαισιώσουμε την βιβλιοθήκη του χώρου πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαΐμη 11, θέτοντας ως στόχο την αναζωπύρωση της αναρχικής προπαγάνδας μέσα από μια πληθώρα τίτλων που διαθέτει, όσο και από τον λόγο του ίδιου του εγχειρήματος που θέτουμε σε λειτουργία μέσω αυτής.

Είμαστε πεπεισμένοι πως η συνολική επίθεση απέναντι στην κρατική μηχανή, στο υποταγμένο κοινωνικό σύμπλεγμα, τους παρατρεχάμενους και εθελόδουλους υποστηριχτές της διάχυτης υποτέλειας, δε μπορεί παρά να αποκρυσταλλώνεται μέσα από τον πολύμορφο αναρχικό αγώνα στο εδώ και το τώρα.

Ως το τέλος, ως την καταστροφή, ως την διάλυση και την εκμηδένιση κάθε αρχής, θα αποτελούμε το ανάχωμα απέναντι σ’ αυτή την δυστοπία.

Ζήτω η αναρχία.

10, 100, 1000άδες αναρχικές βιβλιοθήκες.

ΥΓ: Καλοδεχούμενες οι δωρεές βιβλίων.

Μπες σ’ ένα βιβλιοπωλείο
Πρόσεχε τα μάτια -ηλεκτρονικά και μη-
και βούτα ό,τι θες.

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟΥ
Δευτέρα
: 18:00-21:00
Τρίτη: 18:00-21:00
Τετάρτη: —
Πέμπτη: 18:00-21:00
Παρασκευή: —
Σάββατο: —
Κυριακή: —

Στον χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαΐμη 11

email επικοινωνίας: arma_forma@riseup.net
blog: arma-forma.espivblogs.net

Θεσσαλονίκη: Πανό ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού

Ως αναρχικές/οί μαχόμαστε για την ολική αποδέσμευση των ζωών μας από κάθε μορφή εξουσίας που δηλητηριάζει τις ανθρώπινες σχέσεις, τις κοινωνικές δομές και τη σχέση μας με τη φύση. Η σεξουαλική βία είναι μία από τις ισχυρότερες και ειδεχθέστερες μορφές επιβολής, η οποία δεν σημαδεύει μόνο αυτόν που την υφίσταται αλλά στιγματίζει ολόκληρη την κοινωνία. Γιατί η κοινωνία η οποία επιτρέπει την ύπαρξη τέτοιων φαινομένων, είναι φαύλα καθώς νοσεί από κάτι που η ίδια έχει θρέψει. Η κουλτούρα του βιασμού, η σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση στηρίζονται και ενισχύονται από έναν πολιτισμό που έχει προκαθορίσει τη ‘βιολογική’ και κοινωνική διάκριση φύλων, έχει επιβάλει την αντίληψη περί μιας εκ φύσεως αδυναμίας των ‘γυναικείων’ χαρακτηριστικών και έχει ιεραρχήσει την αρρενωπότητα ως δυνάστη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η αντικειμενοποίηση των σωμάτων, η τυποποίηση των ρόλων στο σεξ, η ενοχοποίηση της ενδυμασίας , η νοοτροπία της υποταγής, το σεξουαλικό στερεότυπο παθητικού-ενεργητικού και η περιθωριοποίηση όσων αντιβαίνουν σε αυτές τις έμφυλες νόρμες (δηλαδή των ‘μη κανονικών’) , γεννούν το μίσος του διαχωρισμού και διαιωνίζουν τη βία. Ο πόλεμος λοιπόν εναντίον του σεξισμού καθημερινά και σε κάθε έκφανσή του, είναι μονόδρομος. Σε σχόλια, αστεία, συμπεριφορές έως και πράξεις βίας, η θέση μας είναι εχθρική με στόχο την εκμηδένισή τους. Καμία ανοχή σε φαινόμενα σεξιστικής καταπίεσης.

Για το λόγο αυτό και με αφορμή το περιστατικό βιασμού που έλαβε χώρα εντός του ΑΠΘ λίγο καιρό πριν, κρεμάσαμε 3 πανό πέριξ του. Τα πανό έγραφαν:

Οι βιαστές δεν είναι ράτσας ειδικής, είναι προϊόντα μιας κοινωνίας πατριαρχικής. Δεν είναι κρίμα, είναι καλύτερα στο μνήμα.

Να τσακίσουμε την κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία σε κάθε της μορφή. Εξέγερση ενάντια σε κάθε εξουσία.

Για κάθε μάτσο, σεξιστή και ομοφοβικό υπάρχει ένα λεπίδι στραμμένο στο λαιμό.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ

ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟ-ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ

Αναρχικοί/-ές.

[Εφετείο ΣΠΦ] Χρήστος Τσάκαλος: Η κλεψύδρα της δικαιοσύνης

Απόσπασμα από την τοποθέτηση του μέλους της ΣΠΦ Τσάκαλου Χρήστου στο εφετείο στην αρχή της συνεδρίασης της Παρασκευής 2 Δεκεμβρίου.

Πριν ξεκινήσω, θα διαβάσω ένα μικρό απόσπασμα.

“Το δικαστήριο, έμοιαζε με πραγματικό φρούριο, που είχε κατασκευαστεί για αυτόν ακριβώς τον σκοπό, έναντι ενός υπέρογκου ποσού. Περιμετρικά υπήρχε ένας ψηλός τείχος από μπετόν, συρματοπλέγματα, ενώ τα παράθυρα ήταν σφραγισμένα. Η κινητοποίηση της αστυνομίας ήταν πρωτοφανής. Μέσα στην αίθουσα βρίσκονταν αστυνομικοί με πολιτικά, έξω ήταν σταθμευμένο αυτοκίνητο με άντρες της Μονάδας καταστολής, ενώ όσοι ήθελαν να παρακολουθήσουν την δίκη, περνούσαν από ειδικούς αστυνομικούς ελέγχους πριν μπουν στην αίθουσα. Οι αρχές κρατούσαν τα στοιχεία τους, ενώ ακόμα και οι δικηγόροι ήταν υποχρεωμένοι να υποστούν έλεγχο κατά την είσοδό τους.”

Διαβάζοντας αυτό το απόσπασμα, κάποιος θα θεωρούσε ότι είναι μία συνοπτική περιγραφή της δικαστικής αίθουσας που βρισκόμαστε σήμερα. Κι όμως είναι η περιγραφή του Ανώτατου Δικαστηρίου της Στουτγάρδης στην Γερμανία, το οποίο διαμορφώθηκε ειδικά για να δικάσει την γερμανική επαναστατική οργάνωση RAF. Μία δίκη που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως “δίκη-τέρας”, για τις συνθήκες μέσα στις οποίες πραγματοποιήθηκε, καθώς όπως έγραφε το περιοδικό Spiegel “μία τέτοια ατμόσφαιρα, ενός δικαστηρίου σε ειδικές συνθήκες, προεξοφλούσε την καταδίκη των κατηγορουμένων, αφού δημιουργούσε εξαρχής ένα κλίμα πίεσης και εμφάνιζε τους κατηγορούμενους εξαιρετικά επικίνδυνους, άρα και ένοχους”.

Θα μπορούσα να αναφέρω πολλές περιπτώσεις στην διάρκεια αυτών των έξι χρόνων που δικαζόμαστε ως Σ.Π.Φ., που αποδείχθηκε ότι συγκεκριμένοι δικαστές, ακολουθούσαν σαφείς εντολές της πολιτικής εξουσίας, δίκες χωρίς την παρουσία κατηγορουμένων, παύση δικηγόρων της επιλογής μας, διαδικασίες fast track με ανάγνωση χιλιάδων σελίδων αναγνωστέων εγγράφων σε μία ώρα, με καθοδήγηση μαρτύρων κατηγορίας, με παρεμπόδιση της δημοσιογραφικής κάλυψης της δίκης… Θα σταθώ όμως σε ένα άλλος σημείο…

Στην αρχή αυτής της δίκης, θέσαμε ένα αίτημα.

Να μην καταγράφονται τα στοιχεία της ταυτότητας όσων επιθυμούν να παρακολουθούν την δίκη.

Με λίγα λόγια να σταματήσει το φακέλωμα συντρόφων και φίλων, το οποίο δημιουργεί λίστες υπόπτων για την αστυνομία και τροφοδοτεί σενάρια δημοσιογράφων που στοχοποιούν συγκεκριμένους ανθρώπους.

Το δικαστήριο αυτό αναγνώρισε ότι το φακέλωμα των στοιχείων, παραβιάζει τον δημόσιο χαρακτήρα της δίκης και αποφάσισε οι ταυτότητες να επιδεικνύονται, αλλά να μην καταγράφονται τα στοιχεία.

Φαίνεται όμως, πως κάποιες αστυνομικές πρακτικές λειτουργούν στον αυτόματο πιλότο. Όσοι έρχονται σε αυτήν την δίκη, εξακολουθούν να θεωρούνται ύποπτοι και να στοχοποιούνται.

Λίγες μέρες μετά την βομβιστική επίθεση στο σπίτι της εισαγγελέως Γ. Τσατάνη απ’ την Σ.Π.Φ. για τους λόγους που αναφέρονται στην προκήρυξη, εμφανίστηκε δημοσίευμα στις 20 Οκτωβρίου της συνεργάτιδας της αστυνομίας Μ. Καραμήτρου, το οποίο φωτογράφιζε έναν συγκεκριμένο φίλο, λέγοντας ότι συνεργάζεται μαζί μας στον σχεδιασμό επιθέσεων. Μάλιστα ανέφερε συγκεκριμένα “το άτομο αυτό, μπορεί να παρακολουθεί τις δίκες της Συνωμοσίας με ό,τι αυτό σημαίνει για συνεννοήσεις που μπορεί να γίνονται”.

Άρα ο χώρος του δικαστηρίου, είναι μία κόκκινη ζώνη, που σύμφωνα με την αστυνομικοδημοσιογραφική οπτική, θα έπρεπε να υπήρχε απαγορευτικό για κάποιους φίλους. Κι όποιος σπάει αυτό το απαγορευτικό, μπορεί να μπει σε μία λίστα υπόπτων.

Παράλληλα με αφορμή τα όσα ειπώθηκαν την τελευταία φορά, σχετικά με τον αριθμό και την συχνότητα των συνεδριάσεων, να τονίσω ότι τα δικαστήρια και ο χρόνος δεν είναι δύο έννοιες ασύνδετες.

Όπως έχει γραφτεί, τα δικαστήρια παράγουν το δίκιο της εξουσίας, αλλά ανάλογα με την στάση των κατηγορουμένων παράγεται και η μνήμη του αγώνα.

Όπως είπα και στην αρχή, όλοι εμείς που έχουμε αναλάβει την πολιτική ευθύνη και στηρίζουμε την αναρχική οργάνωση Σ.Π.Φ., βρισκόμαστε απ’ το 2011 σε έναν ατελείωτο δικαστικό μαραθώνιο. Είμαστε ήδη καταδικασμένοι ο καθένας μας με 200 και 300 χρόνια φυλακής. Αυτή είναι μία ακόμα παραδοξότητα του δικαστικού συστήματος που στις ποινές του, προβλέπει ότι αυτές θα συνεχιστούν και στην μετά θάνατον ζωή.

Σίγουρα λοιπόν εμείς θα έπρεπε να ήμασταν οι πρώτοι, που θα θέλαμε να τελειώσουν πιο γρήγορα οι δίκες. Και ο λόγος μας έχει μία ξεχωριστή βαρύτητα, καθώς δεν υπάρχει καμία άλλη περίπτωση που να δικάζονται άνθρωποι έξι συνεχόμενα χρόνια.

Όμως δεν θέλουμε να ακρωτηριάσουμε το περιεχόμενο των δράσεων για τις οποίες δικαζόμαστε, εγκαταλείποντας στο δικαστήριο ένα μονόλογο των μαρτύρων κατηγορίας. Ούτε θέλουμε να αφήσουμε την δικογραφία να κάνει την αποκλειστική αφήγηση της ιστορίας της Σ.Π.Φ.

Βρισκόμαστε εδώ για να ορθώσουμε τον δικό μας αντίλογο, να εκθέσουμε τις αντιφάσεις του συστήματος και να υπερασπίσουμε τις ενέργειές μας… και το αναρχικό αντάρτικο πόλης.

Επειδή ειπώθηκε στην προηγούμενη συνεδρία, ότι υπάρχουν πιέσεις για επιτάχυνση του εφετείου, φαίνεται πως κάποιοι δυσαρεστούνται που η ιστορία, μπορεί και γράφεται εκτός του πλαισίου της εξουσίας, ακόμα και μέσα στο δικαστήριο. Έτσι θέλουν να τελειώνουν. Γιατί πως αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι κάποιοι τώρα νοιάζονται για την “γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης”, την ίδια στιγμή που εδώ και πέντε χρόνια, δεν έχουν ορίσει πρωτόδικη δίκη για την πρώτη απόπειρα απόδρασης της Σ.Π.Φ. τον Δεκέμβρη του 2011. Ο λόγος είναι απλός.

Θέλουν να τελειώσει το εφετείο, ώστε να μας διασκορπίσουν με εκδικητικές μεταγωγές, ενώ παράλληλα διατηρώντας στο αρχείο μία υπόθεση του 2011 χωρίς να δικαστεί, μας κρατούν σε μία διαρκή ομηρία.

Αφού πλέον δεν υπάρχουν θανατικές ποινές, το δικαστικό σύστημα δολοφονεί με το σταγονόμετρο.

Υποθέσεις που για χρόνια κρατιούνται στα συρτάρια, εμφανίζονται ξαφνικά πριν από κάποια άδεια κρατουμένου ή κάποια αναστολή.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του φίλου μας Σπύρου Δραβίλα που αυτοκτόνησε πριν την εισβολή των ΕΚΑΜ στον Βόλο, στην υπόθεση που τα ΜΜΕ αποκάλεσαν “οι ληστές του Διστόμου”.

Από το 2013, κι ενώ είχε πάρει τις δύο πρώτες άδειες απ’ την φυλακή, του εμφανίστηκε ξαφνικά μία ξεχασμένη δικογραφία του 2007, με αποτέλεσμα να του κοπούν οι άδειες. Χαρακτηριστική περίπτωση, αλλά όχι εξαίρεση. Είναι μια συνηθισμένη ιστορία μέσα στις φυλακές. Δεκάδες ή και εκατοντάδες άνθρωποι κρατούνται σε μία διαρκή κατάσταση ομηρίας από κάποια ξεχασμένη δικογραφία, που πάντα εμφανίζεται λίγο πριν την έξοδο απ’ την φυλακή.

Απ’ την μία λοιπόν πιέσεις για να μην χάνονται οι συνεδρίες του εφετείου μας, κι απ’ την άλλη δικογραφίες που “ξεχνιούνται” σε ανακριτικά γραφεία, όπως ξεχνιέται και η ελευθερία για τους κρατούμενους.

Αν η εξουσία θέλει οι δίκες της Σ.Π.Φ. να γίνονται κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς δικηγόρους, με μάρτυρες κατηγορίας που αποστηθίζουν καταθέσεις και χωρίς κατηγορούμενους, όπως είχε προταθεί με την εφαρμογή της τηλεδιάσκεψης, τότε ας έχει τουλάχιστον την τιμιότητα, να αποδεχτεί ότι σκοπός της είναι η εξόντωση όσων την αμφισβήτησαν.

Εμείς θα παραμείνουμε συνεπείς, ενάντια στον εκβιασμό του χρόνου, στηρίζοντας την Σ.Π.Φ. και τον αναρχικό αγώνα τώρα και για πάντα.

Εξάρχεια: Ενημέρωση σχετικά με την επίθεση στην κατάληψη Ζαΐμη 11

Σάββατο 3 του Δεκέμβρη, στο χώρο Πολύμορφης Δράσης Αναρχικών Ζαΐμη 11, τοποθετείται εμπρηστικός μηχανισμός (με γκαζάκια) στην πλαϊνή πόρτα, δίπλα από την κεντρική είσοδο της κατάληψης. Είναι η δεύτερη φορά που η κατάληψή μας δέχεται επίθεση μέσα σ’ ένα χρόνο, με συνεχώς αυξανόμενες επιθέσεις σε καταλήψεις.

Η ώρα είναι πέντε και είκοσι τα χαράματα, και τα αντανακλαστικά της περιφρούρησης του κτιρίου λειτουργούν κατασβήνοντας τη μικρή εστία φωτιάς.

Άμεσα, μετά την απόπειρα εμπρησμού, μαζεύονται καταληψίες και αλληλέγγυοι για να ενημερωθούν.

Συνολική μας θέση είναι ότι το κομμάτι των έμπρακτα αγωνιζόμενων και εξεγερμένων είναι στην κορυφή της στοχοθεσίας κράτους και παρακράτους.

Αντιλαμβανόμαστε αυτή την επίθεση στα πλαίσια του πολυμέτωπου πολέμου και υπό αυτό το πρίσμα δε μας προκαλεί εντύπωση. Αντίθετα, προχωράμε, οχυρωνόμαστε, καλύπτουμε τα κενά μας.

Σας ψάχνουμε και θα σας βρούμε.

Η ΦΩΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ, ΚΑΙΕΙ ΗΔΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟΥ-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Χώρος πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαΐμη 11

Ισπανία: Αλληλεγγύη από την Παλένθια στα μαχόμενα συντρόφια

Λευτεριά στους/ις έγκλειστους/ες αναρχικούς/ες

Λευτεριά στον Ναουέλ (αιχμάλωτο της επιχείρησης Άις)

Λευτεριά στον Ναουέλ (αιχμάλωτο της επιχείρησης Άις)

Λευτεριά στους/ις συντρόφους/ισσες απαλλοτριωτές/απαλλοτριώτριες

Λευτεριά στους/ις συντρόφους/ισσες απαλλοτριωτές/απαλλοτριώτριες

Σ’ αυτόν τον αγώνα με τα τόσα ανοιχτά μέτωπα δεν μπορούμε παρά να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στα αναρχικά συντρόφια που ρίχνονται στη μάχη τόσο εντός όσο κι εκτός των τειχών και να παλέψουμε με την μεγαλύτερη δυνατή συνέπεια.

Συνθήματα κι αφισοκόλληση στην πόλη της Παλένθια, στην Ιβηρική χερσόνησο, για τα συντρόφια μας.

Αν πιστεύουμε πως λίγα πράγματα λειτουργούν, τουλάχιστον ας είμαστε σε θέση να λειτουργήσουμε εμείς οι ίδοι, ο κανόνας υπάρχει για να τον σπάμε, ο νόμος για να τον παραβιάζουμε, τα τείχη για να τα γκρεμίζουμε, η μάζα για να της ξεγλιστράμε, η νύχτα για να την αγαπάμε, η φωτιά για να μας λευτερώνει και η ζωή για να αγωνιζόμαστε γι’ αυτή.

Ενθαρρύνουμε όλες κι όλους να γράψουν στα έγκλειστα συντρόφια, έτσι ώστε να τα εμψυχώσουμε και να τα δυναμώσουμε.

Για την αναρχία, για την εξέγερση, ένστικτο, όρεξη και πολύ σθένος.

στα ισπανικά

Χιλή: Απελευθέρωση γατιού στο Σαντιάγο

26 Νοέμβρη 2016: Απελευθερώσαμε ένα γατί που βρισκόταν σε τρισάθλιες συνθήκες, δίχως τροφή, δίχως νερό, καταδικασμένο σε έναν επώδυνο θάνατο. Τώρα, μακριά απ’ αυτή την κόλαση, θα μπορέσει να ζήσει ελεύθερο, χαρούμενο, χωρίς φόβο να υποφέρει λόγω ηλίθιων ανθρώπων.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων

Αθήνα: Κάλεσμα σε συγκέντρωση-πορεία στις 6/12

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ
ΕΞΕΓΕΡΣΗ – ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Οκτώ χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου και την εξέγερση που ακολούθησε, τίποτα δεν τελείωσε. Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια σε κράτος, αφεντικά και κάθε εξουσία.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ ΤΡΙΤΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 5ΜΜ

Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών

Αθήνα: Παρέμβαση στα γραφεία ειδικών ανακριτών για Κώστα Σακκά και Μάριο Σεϊσίδη

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΑΚΚΑ ΣΕΙΣΙΔΗ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΑΝΑΚΡΙΤΩΝ

Το πρωί της Δευτέρας 28 Νοεμβρίου όπου περνούσαν από τον ειδικό εφέτη ανακριτή Νικόπουλο οι σύντροφοι Κ. Σακκάς και Μ. Σεϊσίδη ομάδα συντρόφων/ισσων πραγματοποίησε παρέμβαση στα γραφεία των ειδικών ανακριτών για θέματα «τρομοκρατίας» στον 7ο όροφο του εφετείου Αθηνών.

Οι σύντροφοι/ισσες μπήκαν στα γραφεία κρατώντας πανό που έγραφε «ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ  ΚΑΙ ΜΑΡΙΟ ΣΕΪΣΙΔΗ» φωνάζοντας συνθήματα και πετώντας τρικάκια που έγραφαν τα εξής: «ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ Μ. ΣΕΪΣΙΔΗ ΚΑΙ Κ. ΣΑΚΚΑ», «Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ», «ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ», «ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΩΝ».

Ενώ, συγχρόνως πραγματοποιούταν συγκέντρωση στην είσοδο του εφετείου από αλληλέγγυους/ες που ανταποκρίθηκαν στα καλέσματα που είχαν ήδη βγει.

Τόσο η παρέμβαση στα γραφεία των ειδικών ανακριτών, όσο και η συγκέντρωση αλληλεγγύης έγιναν ως απάντηση στην προσπάθεια των διωκτικών αρχών να αποδώσουν στους συντρόφους την κατηγορία της συμμετοχής σε ένοπλη οργάνωση και πιο συγκεκριμένα στον Επαναστατικό Αγώνα.

Το γελοίο και σαθρό κατηγορητήριο που έστησαν από κοινού η αντιτρομοκρατική και οι ειδικοί εφέτες ανακριτές κατέρρευσε, καθώς στους συντρόφους δεν αποδόθηκαν οι κατηγορίες περί «ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση» και ως εκ τούτου δεν προφυλακίστηκαν για την συγκεκριμένη υπόθεση.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Σύντροφοι/ισσες

Αθήνα: Προβολή ταινίας The duke of Burgundy στην Βίλα Ζωγράφου

Παρασκευή 2/12 στίς 18:00

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει έκφυλο καφενείο (punk)

ΑΝΩΜΑΛΕΣ ΤΣΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΦΡΙΚΙΑ
ΞΕΡΝΑΜΕ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΕΞΙΣΤΙΚΑ ΙΔΑΝΙΚΑ

αντισεξιστική ομάδα Ditto, ομάδα για την κριτική στο φύλο

Εφετείο ΣΠΦ: «Δολοφόνοι με στολή», του συντρόφου Χρήστου Τσάκαλου

Απόσπασμα από την δήλωση του μέλους της ΣΠΦ Χ. Τσάκαλου στην συνεδρίαση του Εφετείου στις 18 Νοεμβρίου κατά την οποία προσήλθε και εξετάστηκε ως μάρτυρας ο πρώην υφυπουργός για ζητήματα δημόσιας τάξης  Π.Χηνοφώτης για να καταθέσει για την έκρηξη βόμβας στο σπίτι του από την ΣΠΦ το 2009:

Η επιλογή της Σ.Π.Φ. να χτυπήσει τον Π. Χηνοφώτη ήταν αποτέλεσμα της απόφασης να χτυπηθεί ο υπουργός της αστυνομίας.

Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Δεκέμβρη του 2008 είχε εκτελεστεί ο 15χρονος Α.Γρηγορόπουλος από το μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια.

Δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά ένας ακόμη νεκρός στην μακριά λίστα θανάτου απ΄την αστυνομία. Μία λίστα νεκρών, που δε σταμάτησαν σε κάποιο μπλόκο, φάνηκαν ύποπτοι ή απλά δεν μιλούσαν ελληνικά.

Οι ̋τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις̏  από αστυνομικούς, πάνω σε σώματα αγωνιστών, μικροπαραβατικών και μεταναστών, δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας.

Άλλωστε, είχε φροντίσει να τους παρέχει άλλοθι ο προκάτοχος του Π. Χηνοφώτη, ο Βύρων Πολύδωρας, όταν είχε δηλώσει ̋οι αστυνομικοί, έχουν ευαίσθητο νευρικό σύστημα̏, υπονοώντας ότι μπορούν να τραβήξουν όπλο.

Αυτό επικαλέστηκε κι ο Κορκονέας. Τη νύχτα της 6ης Δεκέμβρη που σκότωσε το 15χρονο Γρηγορόπουλο, κατέθεσε ότι είχε στρες και βρισκόταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Διαχρονικά το ευαίσθητο νευρικό σύστημα των αστυνομικών, όπλισε το πιστόλι του Κορκονέα, άνοιξε το γκάζι στη μηχανή των μπάτσων της ομάδας ΔΕΛΤΑ, όταν πάτησαν τη διαδηλώτρια Α. Κουτσούμπου στο Σύνταγμα και παρακίνησε το χέρι του ματατζή να χτύπησει με πυροσβεστήρα το κεφάλι του διαδηλωτή Καυκά στέλνοντάς τον στο νοσοκομείο με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Ο Παναγιώτης Χηνοφώτης, από το 2007 έως 2009 ήταν ο προιστάμενοςτου δολοφονικού μηχανισμού της αστυνομίας. Ως υπουργός της αστυνομίας, έχει προσωπική ευθύνη για τα εγκλήματα των ένστολων πραιτοριανών της εξουσίας.

Στις 7 Δεκεμβρίου, μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, συγκαλείται στο Μέγαρο Μαξίμου, Κυβερνητική Επιτροπή. Συμμετέχουν ο πρωθυπουργός, υπουργοί, ο αντιστράτηγος Γράψας και ο Π. Χηνοφώτης. Κινούνται στην κατεύθυνση να θέσουν τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι η βιτρίνα της δημοκρατίας, όταν προετοιμάζεται, να προχωρήσει σε φασιστικές πρακτικές. Παράλληλα, επίσημα ο στρατός τίθεται σε επιφυλακή.

Ο ακροδεξιός λαϊκιστής Καρατζαφέρης δηλώνει ότι ̋η κατάσταση επιτάσσει την εφαρμογή του άρθρου 11 του συντάγματος̏.

Πρόκειται για το άρθρο που αφορά το δικαίωμα του συνέρχεσθαι.

Ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος προτείνει ̋να κληθεί ενδεχομένως ο στρατός να βάλει τάξη̏.

Μπροστά στον κίνδυνο μιας γενικευμένης εξέγερσης, η εξουσία ήταν έτοιμη να εγκαταλείψει τη ρητορική της δημοκρατικής ευγένειας και να καταφύγει στην αγένεια των πολυβόλων και των ερπυστριών.

Άλλωστε δεν ήταν η πρώτη φορά που ο στρατός θα αναλάμβανε αστυνομικά καθήκοντα.

Το αστυνομικοστρατιωτικό σύμπλεγμα είναι το νέο ισχυρό δόγμα ασφαλείας του φρουρίου της Ευρωπαικής Ένωσης.

Στην Ιταλία και στη Γαλλία οι εικόνες στρατιωτών που περιπολούν με το χέρι στην σκανδάλη, σε κεντρικούς δρόμους, πλατείες και τουριστικά μέρη είναι συνηθισμένη. Στη Γερμανία, πριν λίγους μήνες αποφασίστηκε να γίνει κοινή άσκηση στρατού και αστυνομίας με σκοπό την  ̋τόνωση του αισθήματος ασφάλειας των Γερμανών πολιτών̏.

Τί κι αν αυτό θυμίζει χούντα, η προπαγάνδα της δημοκρατίας για την ασφάλεια και την τάξη των πολιτών, ξεγελάει τη μνήμη.

Όμως, όπως έχει γραφτεί ̋όπου ακούς τάξη ανθρώπινο κρέας μυρίζει̏.

Στην Ελλάδα το αστυνομικοστρατιωτικό σύμπλεγμα, δε θα μπορούσε να βρει καλύτερο εκφραστή από τον Παναγιώτη Χηνοφώτη. Απόφοιτος της Ναυτικής Σχολής Πολέμου των Η.Π.Α., μέλος της στρατιωτικής αντιπροσωπείας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες το 1993 και αρχηγός ΓΕΕΘΑ, συνδιάζει τη στρατιωτική εμπειρία με τη διοίκηση της αστυνομίας.

Στη δίκη της Σ.Π.Φ. για την απόπειρα απόδρασης, ο εισαγγελέας είχε αναφερθεί στον όρο ̋δημόσια τάξη̏, λέγοντας πως φοβίζει τους πολίτες καθώς παραπέμπει σε αυταρχικές εποχές. Για να καμουφλαριστεί, λοιπόν, η παρουσία ενός στρατιωτικού στη διοίκηση της αστυνομίας από πιθανούς συνειρμούς, στις 19 Σεπτεμβρίου 2007 το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, συγχωνεύεται στο πιο εύηχο ̋υπουργείο εσωτερικών̏.

Φυσικά, η στρατιωτικοποίηση της καταστολής δεν αναστέλλεται. Ο στρατός είναι σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσει τον εσωτερικό εχθρό, τους αναρχικούς, τους νεολαίους, τους αγωνιστές, τους διαδηλωτές.

Εκτός από την 6η Δεκέμβρη 2008, η επόμενη ημερομηνία, που ο στρατός θα λάβει εντολή να είναι σε επιφυλακή είναι η 5η Μάη του 2010, κατά τη διάρκεια μιας εκ των πολυπληθέστερων αντιμνημονιακών διαδηλώσεων.

Παράλληλα, ο στρατός εκπαιδεύεται σε αστυνομικές επιχειρήσεις καταστολής του πλήθους. Τάγματα από την 71η αερομεταφορούμενη Ταξιαρχία συμμετέχουν στην άσκηση Καλλίμαχος, στο Κιλκίς, στο στρατόπεδο Κορομηλά. Μια άσκηση προσομοίωσης μητροπολιτικών ταραχών, στην οποία οι επαγγελματίες οπλίτες έχουν εξοπλισμό των ΜΑΤ και αντιμετωπίζουν ̋εξαγριωμένους διαδηλωτές̏ τους οποίους υποδύονταν απλοί φαντάροι με πολιτικά. Για την καλύτερη προσομοίωση, είχε δοθεί εντολή στους φαντάρους να παραμείνουν αξύριστοι, ενώ αξιωματικοί του στρατού αναλαμβάνουν να πετούν βόμβες μολότωφ.

Επίσης στα πλαίσια της ίδιας άσκησης, οι στρατιωτικοί εκπαιδεύονται και στην αντιμτώπιση ενεργειών του αντάρτικου πόλης, καθώς υπάρχει σενάριο κατά το οποίο ανατινάσσεται αυτοκίνητο βόμβα.

Η βόμα του τοποθέτησε η Σ.Π.Φ. στο σπίτι του Παναγιώτη Χηνοφώτη, ειχε διπλό μήνυμα.

Αφενός, ήταν μια επίθεση στον υπουργό της αστυνομίας, που επί των ημερών του δολοφονήθηκε ο 15χρονος Αλ. Γρηγορόπουλος. Αφετέρου, ήταν μία πρώτη απάντηση στην εφαρμογή του αστυνομικοστρατιωτικού συμπλέγματος στην ελληνική πραγματικότητα.

Ο Π. Χηνοφώτης στη κατάθεσή του επέμενε ότι ο ίδιος είχε αποχωρήσει από το αξίωμα του υπουργού πέντε μήνες πριν τοποθετηθεί η βόμβα. Όμως οι ευθύνες όυτε συνταξιοδοτούνται , ούτε ξεχνιούνται.

Για κάθε δικαστή του κλείδωσε χιλιάδες χρόνια ελευθερίας από αντάρτες πόλης, για κάθε αστυνομικό που πυροβόλησε στο όνομα των νόμων, για κάθε πολιτικό που οι αποφάσεις του οδήγησαν στην κοινωνική γενοκτονία, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα υπάρχει πάντα ένας ανοιχτός λογαριασμός με την επαναστατική μνήμη… Κι ο καθένας συναντιέται με τις επιλογές του…

Αθήνα: Πανό ενάντια στον πετρελαιαγωγό της Ντακότα στις ΗΠΑ

«Από το Στάντινγκ Ροκ ως την Ελλάδα: ρίχτε πίσω τα δακρυγόνα, πνίχτε την μπατσαρία – Ενάντια στον αγωγό στην Ντακότα»

Το απόγευμα της 24ης Νοέμβρη 2016 κρεμάσαμε πανό στην πλατεία Εξαρχείων ενάντια στον υπό κατασκευή πετρελαιαγωγό DAPL στις ΗΠΑ. Ο αγωγός αυτός διατρέχει μήκος σχεδόν 1.900 χιλιομέτρων, απ’ τη Βόρεια Ντακότα έως το Ιλλινόι, και το κόστος του ανέρχεται σε περίπου 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Στο καταστροφικό διάβα του το εν λόγω μέγκα-πρότζεκτ προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε εδάφη, ποτάμια και γύρω κοινότητες.

Ανάμεσα στις περιοχές που πλήττονται είναι κι αυτή του θύλακα του Στάντινγκ Ροκ στη Βόρεια Ντακότα, όπου κάτοικοι μαζί με αλληλέγγυες/ους αντιστέκονται στην μπατσαρία, σε δυνάμεις του αμερικανικού στρατού και σεκιουριτάδες των ομίλων που έχουν αναλάβει το έργο (με κύριο μέτοχο την εταιρεία Energy Transfer Partners). Η καταστολή των τελευταίων ημερών ήταν τόσο δριμεία, ώστε ανάμεσα στους εκατοντάδες τραυματίες υπάρχει επίσης μια ακτιβίστρια της οποίας ακρωτηριάστηκε το χέρι από επιθετικού τύπου χειροβομβίδα που εκτόξευσαν οι μπάτσοι.

Την ίδια στιγμή, έχουν γίνει πολλές ενέργειες αντίστασης σε διάφορες πόλεις εντός κι εκτός των αμερικάνικων συνόρων, με μπλοκαρίσματα σιδηροδρομικών γραμμών και τρένων, άμεσες δράσεις και συμβολικές χειρονομίες αλληλεγγύης.

Στέλνουμε δύναμη στ’ αναρχικά συντρόφια και σ’ όσες κι όσους μάχονται με αντιθεσμικό, αντιεραρχικό κι αδιαμεσολάβητο τρόπο ενάντια στην κατασκευή του πετρελαιαγωγού, καταδεικνύοντάς τον ως αυτό που πραγματικά είναι: ένα ακόμη από τα πλοκάμια της κυριαρχίας που απομυζεί τη Γη.

Η εναντίωσή μας σ’ αυτό και σ’ οποιοδήποτε άλλο μέγκα-πρότζεκτ του τεχνοβιομηχανικού πολιτισμού πηγάζει απ’ την πεποίθηση πως η Γη δεν ανήκει σε κανέναν/καμιά κι από την ανάγκη μας να υπερασπιστούμε με κάθε διαθέσιμο μέσο ό,τι αδάμαστο και άγριο έχει απομείνει σ’ αυτόν τον τεχνητοποιημένο κόσμο. Μακριά από ρητορικές περί «προγονικών» ή «ιερών» γαιών, εμείς στηρίζουμε τον συγκεκριμένο αγώνα μέχρι την απελευθέρωση ολάκερου του πλανήτη.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑΓΩΓΟ ΣΤΗΝ ΝΤΑΚΟΤΑ
ΑΕΘΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

(Α)

στ’ αγγλικά

Αθήνα: Για τις συγκρούσεις της 17ης Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο (Ανάληψη ευθύνης)

Λάβαμε στις 27/11/2016:

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για συμμετοχή στις συγκρούσεις της 17ης Νοέμβρη 2016 στο Πολυτεχνείο. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα για την έκτασή τους, καθώς και για τους 6 μπάτσους στο νοσοκομείο. Χαιρόμαστε που ήμασταν έμπρακτα μέρος μιας αναρχικής εξεγερσιακής πράξης που έδειξε μια ικανοποιητική δύναμη για τα μέτρα της και τις δυνατότητες που προσφέρει.

Δεν ήμασταν μέρος των συγκρούσεων με σκοπό να «γιορτάσουμε την επέτειο» της 17 Νοέμβρη. Δεν ήμασταν μέρος των συγκρούσεων για να κάνουμε κοινωνική απεύθυνση. Δεν ήμασταν μέρος των συγκρούσεων για να «αναβιώσουμε την αίγλη» της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Δεν ήμασταν μέρος των συγκρούσεων με την ελπίδα να προκαλέσουμε κάποια σοβαρή υλική ζημιά. Και ούτε ήμασταν μέρος των συγκρούσεων για να δείξουμε πως ο λεγόμενος α/α χώρος έχει κάποια συμπαγή δυναμική και μαχητική παρουσία, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση μιας μάζας που «τα σπάει» και που «σπέρνει το χάος», σε προκαθορισμένα ραντεβού και με υπολογίσιμη επιχειρησιακή ισχύ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΡΑΞΙΑ

Ήμασταν μέρος των συγκρούσεων για να δημιουργήσουμε στιγμές επίθεσης και εξοικείωσης με την άμεση αναρχική βία, για να τεστάρουμε τα αντανακλαστικά μας, να συνυπάρξουμε με ατομικότητες που εκτιμούμε θεωρητικά και πρακτικά, και εν τέλει να ξεφύγουμε βιωματικά από την απραξία και την αδράνεια. Ήμασταν μέρος μιας εξεγερσιακής στιγμής, με κάποια στοιχειώδη (από άποψη υλικού κόστους προς τους εξουσιαστικούς φορείς) αποτελεσματικότητα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΤΗΣ

Ήμασταν μέρος των συγκρούσεων ως μια ιερόσυλη φάρσα απέναντι στα προσκυνήματα, στους επετειακούς περιπάτους, στην καφενειακή αναβίωση των παρελθουσών «ωραίων εποχών», στο δημοκρατικό, συμφιλιωτικό πνεύμα του «αγωνιζόμενου λαού», στην ιεροποίηση και συμβολοποίηση αγώνων -με σκοπό να δικαιολογούμε την υπακοή στην τάση μας για ηρεμία και ασφάλεια- ανάγοντάς τους σε κάτι άφταστο που μόνο στο μέλλον θα μπορεί να ξανασυμβεί, και φυσικά από άλλους. Σταθήκαμε απέναντι απ’ τους μπάτσους της δημοκρατίας πολεμώντας την ίδια τη δημοκρατία, καθώς και κάθε εξουσιαστικό καθεστώς, και διαχέοντας την πρόταση της άμεσης δράσης στο παρόν.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΜΟΡΦΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ήμασταν μέρος των συγκρούσεων, αποστασιοποιούμενες-οι από την πλέμπα που ασπάζεται τη λογική πως «τα μπάχαλα είναι άχρηστα, καθιερωμένα, γραφικά και βλαβερά για το κίνημα».

Πρώτον, αδιάφορο μας είναι το κίνημα και η πλασματική του ενότητα, καθώς αναγνωρίζουμε τα θεωρητικά και πρακτικά χάσματα, και δεν επιδιώκουμε σύμπλευση. Καθένας τον δρόμο του.

Δεύτερον, σαφώς και οι συγκρούσεις στο Πολυτεχνείο δεν αποτελούν κάτι το πρωτότυπο. Και μόνο όμως που υπάρχει ένα πεδίο εξοικείωσης με την άμεση υλική σύγκρουση με τον στρατό της παρούσας εξουσίας, και μια κατάσταση έστω και στο ελάχιστο επιθετική, σίγουρα χαιρόμαστε, όπως θα χαιρόμασταν να βλέπαμε πανό, βαψίματα, συμβολικές δράσεις, και γενικότερα κάθε αναρχική πράξη διάχυσης των αντιλήψεών μας.

Και τρίτον, για πολλά άτομα η σύγκρουση με τους μπάτσους, έστω και με σχετικά πιο ασφαλείς όρους, αποτελεί ένα πεδίο γνωριμίας με κόσμο, επιχειρησιακής συνύπαρξης και δυνατότητας περάσματος στην άμεση δράση, κάτι που εμείς προκρίνουμε πλήρως. Σαφώς δεν έχουμε καμία ψευδαίσθηση συντροφικότητας και κοινής θεωρητικής βάσης με όλον τον κόσμο που συμμετέχει, καθώς είναι ετερόκλητος και η ανθρωπογεωγραφία του περιλαμβάνει σε πολλές περιπτώσεις φιγούρες που μας είναι εχθρικές, όπως π.χ. μάτσο αρσενικά που τιμάνε τα παντελόνια, αυτόκλητοι «ειδικοί» της βίας, κλπ. Γι’ αυτό και επικοινωνούμε τη δική μας οπτική, που εκφράζει τις ατομικότητές μας και μόνο.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΑΔΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

Ήμασταν μέρος των συγκρούσεων για να θυμίσουμε στους καθηγητές του ΕΜΠ Δημήτρη Μανωλάκο και Εμμανουήλ Κούκιο πως υπάρχουν άτομα που δεν ξεχνάνε τη συνεργασία που υπέγραψαν στις 24 Αυγούστου 2016 με το πολεμικό ναυτικό. Δεν ξεχνάμε την προώθηση ερευνών και ανάπτυξης πρακτικών επιτήρησης και καταστολής (θερμικές κάμερες στα σύνορα, φράχτης στον Έβρο, υποθαλάσσια συστήματα εντοπισμού μεταναστών, drones, κλπ.) από το ΕΜΠ και τους στρατόκαυλους καθηγητάδες του. Δεν ξεχνάμε τη χρήση του ΕΜΠ για τη διασφάλιση του δόγματος «τάξη και ασφάλεια» στον ελλαδικό χώρο. Να προσέχετε ρουφιάνοι.

ΝΑ ΞΕΧΥΘΟΥΜΕ ΠΑΝΤΟΥ, ΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΟΥΜΕ

Προκρίνουμε την άμεση δράση με σκοπό την υλική καταστροφή απέναντι σε φορείς κάθε είδους εξουσίας. Επιδιώκουμε τη διάχυση του αναρχικού πολέμου, και γι’ αυτό στοχεύουμε στην αποκέντρωσή -συγκεκριμένα στην «αποεξαρχειοποίησή»- του. Να γίνουμε απρόβλεπτες-οι, να εκμεταλλευτούμε την απουσία ή τη μειωμένη παρουσία μπάτσων σε κάθε γωνιά της πόλης για να επιτεθούμε, να προκαλέσουμε υλικό πλήγμα στον εχθρό. Καλά είναι τα στημένα ραντεβού και οι προβλέψιμες δράσεις, αλλά εμείς προτιμούμε να κινούμαστε απαρατήρητες-οι, να αναβαθμίζουμε τα μέσα μας συνεχώς, να μελετάμε το κράτος και τους μηχανισμούς του και να το πλήττουμε σε πιο ευαίσθητα σημεία, χωρίς αυτό να υποτιμά την αξία της κατά μέτωπο σύγκρουσης.

Όσον αφορά τους μπάτσους, τους «αγανακτισμένους» (πο)λίτες, τα δημοσιογραφικά σκουπίδια που παίρνανε φωτογραφίες και βίντεο για να τα πουλήσουν στα καθεστωτικά μέσα εξημέρωσης, τους γείτονες που τους ταράσσεται ο ύπνος, τους ρουφιάνους και κάθε καριόλη, που έχει απλώσει χέρι σε συντρόφισσά/ό μας και σε ατομικότητα που βρέθηκε παρούσα στο πεδίο μάχης, να είναι σίγουροι πως δεν αργεί η μέρα που θα εισπράξουν τη βία που τους αναλογεί. Αυτοί και οι περιουσίες τους, τα κωλομάγαζά τους και τα κρατικά μπουντρούμια, στα οποία ο χρόνος αιωρείται σαν αγχόνη, σίγουρα δεν είναι ασφαλή.

Με τον κόσμο της εξουσίας δεν έχουμε καμία σχέση, οι λογικές μας είναι απολύτως παράλληλες, και καμία συνδιαλλαγή δε γίνεται να υπάρξει. Να οργανώσουμε τον πόλεμό μας. Να τσακίσουμε το κρατικό «μονοπώλιο της βίας». Να γεμίσουμε τα κενά του κρατικού μηχανισμού με βενζίνη, σφαίρες και μπαρούτι.

Χαιρετίζουμε τα συντρόφια που κράτησαν κατειλημμένο το κτήριο Γκίνη στο Πολυτεχνείο, χαιρετίζουμε τα αδέρφια με τα οποία μοιραστήκαμε αυτές τις στιγμές, και με τα οποία θα μοιραστούμε ακόμα πιο έντονες. Χαιρετίζουμε κάθε εξεγερμένη-ο και κάθε πράξη διάχυσης της αναρχικής μας αντίληψης.

Δύναμη στις-στους 5 συλληφθείσες-έντες της 15ης Νοέμβρη
και στις-στους 13 της 17ης Νοέμβρη στην Αθήνα,
και σε όλα τα συντρόφια που συνελήφθησαν ανά την Ελλάδα.

Φλεγόμενα σινιάλα αλληλεγγύης στα συντρόφια στην Ιταλία
που διώκονται για συμμετοχή στη Fai/Fri.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΠΕΔΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥΔΙΑΣΟΥΝ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ ΜΕ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
ΤΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

Κάποιες εξεγερμένες μειοψηφίες

Αθήνα: Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης για τα συλληφθέντα συντρόφια της Ελληνοαμερικάνικης Ένωσης

Πάρτυ για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων για τους συλληφθέντες στην Ελληνοαμερικάνικη ένωση μετά από παρέμβαση αλληλεγγύης «στον αγώνα ενάντια στην σκλαβιά» των κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ.

ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΗ στις 10ΜΜ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΡAΤΟΣ

Αθήνα: Η ανατομία μιας ταξικής τεχνο-φασιστικής δικογραφίας

Η ανατομία μιας ταξικής τεχνο-φασιστικής  δικογραφίας: Πολιτική δίωξη σε κάθε υποψία αντίστασης

Στις 2/10/15 μπάτσοι της κρατικής ασφάλειας και προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος, τα στρατιωτάκια του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, με απαγάγουν έξω από το σπίτι μου. Με κρατάνε 3 ώρες στην κρατική ασφάλεια χωρίς καμία ενημέρωση και μου ανακοινώνουν ότι είμαι ύποπτος για εμπρηστική επίθεση στα δικαστήρια της Ευελπίδων κατά την διάρκεια της απεργίας πείνας του αναρχικού πολιτικού κρατούμενου Ν.Ρωμανού. Τα «στοιχεία» είναι ότι το κινητό μου πήρε τηλέφωνο και έλαβε μηνύματα 10 λεπτά περίπου μετά την επίθεση σε αυτό που αυτοί αόριστα αναφέρουν ως «ευρύτερη περιοχή». Στην συνέχεια, εισβάλουν στο σπίτι μου και κάνουν κατάσχεση σε βιβλία, κείμενα, αυτοκόλλητα αφίσες “αναρχικού” περιεχομένου. Ένα χρόνο μετά, στις 13-10-2016 η 4η Πταισματοδίκης Αθηνών με καλεί για την παροχή εξηγήσεων στα πλαίσια της σχηματισθείσας δικογραφίας για την προαναφερθείσα επίθεση.

Καταρχήν, να ξεκαθαρίσω κάτι για όλους και όλες τους παραλήπτες/τριες του κειμένου μου. Ο οποιοσδήποτε διάλογος περί ενοχής ή αθωότητας νομιμοποιεί μια παντελώς φασιστική επίθεση από την αστυνομική και δικαστική εξουσία. Το ζήτημα είναι, και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, ότι με τις πιο χυδαίες πρακτικές ενοχοποίησης ξεκίνησε μια κρατική καταστολή, εδώ και ένα χρόνο ξεκινώντας με απαγωγή και εισβολή στο σπίτι μου και κλιμακώνεται σήμερα βάζοντάς με στην θέση του υπόπτου με την προοπτική εμπλοκής μου σε μια χρονοβόρα και πολύπλευρα εξοντωτική δικαστική διαδικασία  μέχρι την εκπλήρωση των επίδικων, δηλαδή,της φυλάκισης  ή ακόμα χειρότερα της αγωνιστικής ακινητοποίησης. Μια πολιτική δίωξη η οποία πρέπει να εξουδετερωθεί στην αρχή της, διότι μία ενδεχόμενη έστω και δικαστική περιπέτεια αφήνει μια παρακαταθήκη για τα χρονικά της αστυνομικής-δικαστικής καταστολής, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε πραγματικά όποια/οποιοδήποτε έχει την ελάχιστη επαφή με τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό/ελευθεριακό χώρο ή με τους χώρους που αυτός φαίνεται να οικειοποιείται και να συνδέεται. Οι αφηγήσεις της καταστολής των σύγχρονων αντικαθεστωτικών, έξω/αντί-θεσμικά αγωνιζόμενων και ταξικά κατώτερων από την γλοιώδη  φάρα τους, αποκτούν σήμερα το σενάριο για μία καινούργια κιτσάτη αστυνομική ταινία. Περισσότερα »

Κομοτηνή: Παρέμβαση για το κολαστήριο Άγιος Παύλος των φυλακών Κορυδαλλού

Σήμερα 25 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο Κομοτηνής για το κολαστήριο «Άγιος Παύλος», «νοσοκομείο» των φυλακών Κορυδαλλού. Μοιράστηκαν κείμενα σε γιατρούς, τοποθετήθηκαν σε χώρους αναμονής, πίνακες ανακοινώσεων, στη γραμματεία και σε δωμάτια του εφημερεύοντος προσωπικού. Οι γιατροί ήταν δεκτικοί σε αντίθεση με τους αγχωμένους σεκιουρητάδες που μας είχαν στο κατόπι. Επίσης κρεμάστηκε σχετικό πανό στην κεντρική πλατεία.

Διαβάσετε περισσότερα στο μπλογκ του αναρχικού στεκιού UTOPIA A.D.

Αθήνα: Πανό αλληλεγγύης στην Κάρα Γουάιλντ

Στις 18 Μάη 2016 στο Παρίσι, στο πλαίσιο μαχητικών διαδηλώσεων ενάντια στον νέο εργασιακό νόμο, σπάστηκε και πυρπολήθηκε περιπολικό της γαλλικής μπατσαρίας. Μια βδομάδα μετά, στις 26 Μάη, η Κάρα Γουάιλντ, αναρχική τρανς από την Αμερική που συμμετείχε στις κινητοποιήσεις, συνελήφθη σε άλλη διαδήλωση κοντά στην παρισινή Πλατεία του Έθνους. Οι διωκτικές αρχές την κατηγόρησαν για συμμετοχή στο σπάσιμο του περιπολικού και έκτοτε βρίσκεται προφυλακισμένη στη Γαλλία, ενώ η αίτησή της για αποφυλάκισή με εγγύηση απορρίφθηκε επειδή θεωρείται ύποπτη διαφυγής.

Σε ένδειξη αλληλεγγύης στην Κάρα, το πρωί της 25ης Νοέμβρη 2016 κρεμάσαμε πανό στο Πολυτεχνείο επί της Στουρνάρη. Μας είναι αδιάφορο αν διέπραξε ή όχι το «αδίκημα» για το οποίο κατηγορείται. Για μας, το να σπάζονται και να καίγονται περιπολικά, και στη Γαλλία και παντού, δεν είναι απλά σωστό, αλλά άκρως απαραίτητο.

(Α)

[Φυλακές των ΗΠΑ] Σων Σουέιν: Η Ελλάδα και η αξιοπρέπεια της εξέγερσης

Ακολουθεί τοποθέτηση που έστειλε ο μακροχρόνια αναρχικός αιχμάλωτος Σων Σουέιν για την παρουσίαση που έκαναν συντρόφια του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού του Μπλούμινγκτον στις 23 Νοέμβρη 2016 στο κτήριο Γκίνη του Πολυτεχνείου στα Εξάρχεια. Τα λόγια του συντρόφου διαβάστηκαν σε αγγλικά κι ελληνικά, και εκτυπώσεις του κειμένου του μοιράστηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης ενάντια στην κοινωνία φυλακή, που διοργάνωσαν η Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58 και το Contra Info.

«Συνενοχή με τxς εξεγερμένxς των φυλακών στις ΗΠΑ & στον κόσμο» (πανό που αναρτήθηκε στο αμφιθέατρο όπου έγινε η εκδήλωση)

Η Ελλάδα και η αξιοπρέπεια της εξέγερσης

Πριν σας δώσω την εσφαλμένη εντύπωση πως σας ρίχνω άδικο φταίξιμο, νομίζω πως θα πρέπει μάλλον να ξεκινήσω αποκαλύπτοντας ότι είμαι μεγάλος θαυμαστής των αναρχικών στην Ελλάδα. Είναι λες και κάθε φωτογραφία που βλέπω μ’ εξεγερμένους κι εξεγερμένες που καλύπτουν τα πρόσωπά τους με φουλάρια ή κουκουλώνονται με μαύρες μπαλακλάβες, κάθε στιγμιότυπο μ’ αναποδογυρισμένα και πυρπολημένα περιπολικά, προέρχονται όλα απ’ την Ελλάδα. Για την ακρίβεια, είμαι τόσο ένθερμος θαυμαστής, που θεωρώ πως το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής μου ήτανε που ’γραψα μια τοποθέτηση σε στήριξη του Μαύρου Δεκέμβρη, η οποία αναρτήθηκε στις 8 Δεκέμβρη του περασμένου έτους, και 5 μέρες αργότερα αντάρτες στην Ελλάδα πυρπόλησαν ένα στρατιωτικό κτήριο παραθέτοντας και λόγια μου. Αυτό είναι ένα σημείο αναφοράς στη ζωή μου. Καυχιέμαι γι’ αυτό. Δε μ’ αντέχουν. Λέω σε όλους που προτίθενται να μ’ ακούσουν ότι έγραψα μια τοποθέτηση, και αναρχικοί στην Ελλάδα με κουόταραν αφότου πυρπόλησαν ένα στρατιωτικό κτήριο.

Με κάνει να θέλω να γράψω άλλες χίλιες τοποθετήσεις με την ελπίδα ότι θα κάψετε άλλα χίλια κτήρια.

Τα λέω λοιπόν όλα αυτά για να δώσω ένα στίγμα, ώστε ό,τι πω μετά να μην πληγώσει τα αισθήματά σας…

Η Ελλάδα επέφερε τον στρεβλωτισμό. Όλα ξεκίνησαν στην Ελλάδα. Εσείς στην Ελλάδα εκλεπτύνατε αυτό το πρόγραμμα ιεραρχίας, αναπτύξατε τη δημοκρατία ως την πιο ελκυστική του μορφή, φτιάξατε σπουδαία έργα τέχνης για να το κοσμήσετε –που ως επί το πλείστον απεικονίζουν γυμνούς ανθρώπους, κάτι που πραγματικά προσέλκυσε την προσοχή του υπόλοιπου κόσμου– και εξάγατε το πρόγραμμα πάνω σε μεγάλους στόλους ιστιοφόρων.

Κάνοντας φαστ φόργουορντ, τώρα έχουμε ένα παγκόσμιο σύστημα σκλαβιάς όπου όλες κι όλοι μας σέρνουμε πέτρες πάνω στην πλευρά της πυραμίδας κάποιου πλούσιου μαλάκα, κι η συντριπτική πλειονότητα ανάμεσά μας δεν έχουμε τη φαντασία να σκεφτούμε ότι θα μπορούσε να υπάρξει κάτι καλύτερο από τη δημοκρατία. Ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου κάνουν κουμάντο τραπεζίτες και βιομηχανικοί κοινωνιοπαθείς που εμπλέκονται στη μαζική καταστροφή οτιδήποτε έμβιου, συμπεριλαμβανομένων ημών.

Την έχουμε γαμήσει.

Μου φαίνεται λοιπόν ό,τι καταλληλότερο που τώρα, στη γενέτειρα του στρεβλωτισμού, γινόμαστε μάρτυρες της θανάτωσής του. Απ’ όλα τα γεωγραφικά σημεία του κόσμου, τώρα στην Ελλάδα βρίσκουμε την πιο αποφασιστική, την πιο ενεργητική, την πιο ριζοσπαστική αντίσταση ενάντια στον στρεβλωτισμό, ενάντια σε αυτό το πρόγραμμα που μας στρεβλώνει και μας δολοφονεί σε δόσεις.

Το ξεκίνησαν στην Ελλάδα. Το αποτελειώνουν στην Ελλάδα.

Και μη σκεφτείτε πως αυτό το λέω προσπαθώντας να σας κολακέψω. Τα πάω χάλια στην κολακεία. Τα πάω περίφημα στο να μιλάω βάζοντας τον εαυτό μου σε μπελάδες. Οπότε δεν πρόκειται για κολακεία, αλλά, πιστεύω, είναι μια αρκετά αντικειμενική παρατήρηση: Τα πειράματα αντίστασης που έχετε προωθήσει, οι στρατηγικές και τακτικές, οι θεωρίες που έχετε εξερευνήσει, όλα αυτά έχουν γίνει κοινό κτήμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Ακόμη και τώρα, που μόλις αρχίζουμε να βρίσκουμε το δικό μας μονοπάτι, σκοντάφτοντας πού και πού, αναρχικοί και αναρχικές στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλα μέρη του κόσμου, έτσι πως είναι διαιρεμένος σε τεχνητά έθνη-κράτη, αποβλέπουμε σ’ εσάς. Βλέπουμε τι έχετε κάνει.

Δε γυρεύω δικαιολογίες για μας στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά πιστεύω πως μέρος της αδράνειάς μας πηγάζει απ’ το γεγονός ότι βλέπουμε τι έχετε καταφέρει, πόσο μακριά έχετε σπρώξει τα πράγματα, και πιστεύουμε, είτε καλώς είτε ποιος ξέρει πώς, ότι μια τέτοια αντίσταση δεν είναι εφικτή εδώ πέρα. Έχουμε, νομίζω, παραλύσει από μιαν αίσθηση ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι έχετε κάνει εσείς, ότι με κάποιον τρόπο η κατάσταση ή οι «συνθήκες» στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι διαφορετικές, ότι η επιτήρηση είναι πολύ διάχυτη, οι ενδεχόμενες κυρώσεις πολύ βαριές, το κοινωνικό κλίμα πολύ ειρηνευμένο. Κι έτσι, καθόμαστε μπροστά στους υπολογιστές μας και συνδεόμαστε για να παρακολουθήσουμε βίντεο απ’ την Ελλάδα με όσους κι όσες έχουν άγρια βλέμματα και κραυγάζουν, παίρνοντας στο κυνήγι τα σαστισμένα χοιρινά που τρέχουν να σωθούνε, με τη γη κάτω απ’ τα πόδια της τάξης των ιεραρχών να τρέμει, κι ονειρευόμαστε.

Μάλλον αναρωτιέστε: Πού ’ναι οι αμερικάνοι;

Ερχόμαστε. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό.

Μόλις αυτόν τον μήνα, εκατομμύρια αμερικανών ψήφισαν κατά της καθεστηκυίας τάξης που τους έχει βυθίσει στον πάτο για όλη τους τη ζωή. Εκατομμύρια προσήλθαν στις κάλπες, φαινομενικά για τον υποψήφιο που θ’ «αλλάξει» τα πάντα, που θα «ταρακουνήσει τα νερά», γιατί ο υποψήφιος αυτός έδειχνε να μιλάει γι’ αυτούς, εκφράζοντας τις απογοητεύσεις τους.

Δίνοντάς τους το πλεονέκτημα της αμφιβολίας, ότι δηλαδή οι περισσότεροι απ’ αυτούς είναι ηλίθιοι παρά κακόβουλοι, τότε εν αγνοία τους ψήφισαν τον πιο φαρμακερό φασίστα κοινωνιοπαθή απ’ την εποχή του Χίτλερ και του Μουσσολίνι, έναν φασίστα ανωτέρας κλάσης, του οποίου η δήθεν αφοσίωση στην ξεχασμένη πλειοψηφία θα αποδώσει πολιτικές πολεμοκαπηλίας και δωράκια σε εταιρείες και «λιτότητα» για τον λαό. Αυτοί οι ψηφοφόροι σύντομα θα ζωστούν με «τύψεις αγοραστή», όταν τους προδώσει για τα καλά ο φασίστας στον οποίον εναπόθεσαν τις ελπίδες τους.

Και πού θα στραφούν οι αμερικανοί; Θα στραφούν πίσω στα εταιρικά κόμματα που δεκάδες εκατομμύρια εξ αυτών απέρριψαν, στα ίδια κόμματα με τις ίδιες αποτυχημένες ιδέες; Θα βρουν έναν νέο ήρωα με υποσχέσεις δόξας και μεγαλείου, που θα μιλάει εν πολλοίς σαν τον ήρωα που τους έμπηξε το μαχαίρι στην πλάτη;

Όχι. Θα στραφούν στο παράδειγμα που δίνεται αλλού, στο παράδειγμα της απόρριψης της επιβληθείσας τάξης, στις εικόνες και ιδέες που δεν εξάγονται πάνω σε ναυτικούς στόλους, αλλά μεταδίδονται ηλεκτρονικά μέσω δορυφόρου, καταδεικνύοντας την αληθινή αξιοπρέπεια της εξέγερσης.

Οι αμερικάνοι έρχονται.

Σε λίγους μόλις μήνες, αυτός ο πειθήνιος και ειρηνευμένος πληθυσμός θα μεταμορφωθεί από τη λύσσα και την οργή, και θ’ αρθρώσει τη φωνή του με φλόγες και αίμα. Θα ριχτεί σε μια μάχη εναντίον αυτού του κοινού εχθρού, πηγαίνοντας προς τα ’κεί όπου πολλές και πολλοί από σας έχουν ήδη πορευτεί, και θα δείτε πρόσωπα καλυμμένα με φουλάρια, κουκουλωμένα με μπαλακλάβες, και θα δείτε περιπολικά τουμπαρισμένα και καμένα, ίσως και να δείτε πυκνά σύννεφα καπνού στρέφοντας το βλέμμα προς τον δυτικό ορίζοντα.

Έρχονται οι αμερικανοί. Κι όταν έρθουμε, θα βαδίσουμε στα χνάρια εξεγερμένων από την Ελλάδα που προηγήθηκαν πριν από μας.

Εκείνη τη μέρα, τη μέρα της νίκης επί του κοινού μας εχθρού, θα ’μαστε όλοι απ’ την Ελλάδα.

Και θα ’μαστε όλοι ελεύθεροι.

Είμαι ο αναρχικός αιχμάλωτος Σων Σουέιν μέσα απ’ το σωφρονιστήριο Γουόρρεν στο Λέμπανον του Οχάιο, στις Φασιστικές Πολιτείες Αμερικής. Αν ακούτε, εσείς ΕΙΣΤΕ η αντίσταση.

το πρωτότυπο στ’ αγγλικά

Εξάρχεια: Αφισοκόλληση για τον αναρχικό Σων Σουέιν, έγκλειστο στις φυλακές των ΗΠΑ

Αντλώντας διαρκώς έμπνευση από τα λόγια του Σων και τη στάση του ενάντια στους φυλακοκράτες, νιώθοντας διαρκώς τη ζεστασιά της εξέγερσής του, στις 21 Νοέμβρη 2016 κολλήσαμε αφίσες στη γειτονιά των Εξαρχείων που γράφουν:

«Και περνάμε στην επίθεση, όπου κι αν βρισκόμαστε, όποια κι αν είναι η κατάστασή μας, ώσπου να πάρουμε τον κόσμο που μας αξίζει. Δεν πρόκειται να τους ξαποστείλουμε ούτε μ’ εκλογές, ούτε με συλλογές υπογραφών, ούτε με διαμαρτυρίες, ούτε με μηνύσεις κι αγωγές».

Ανυποχώρητη συνενοχή με τον αδάμαστο αναρχικό Σων Σουέιν, που κρατείται ακόμη αιχμάλωτος σε φυλακές του Οχάιο στις ΗΠΑ

SeanSwain.org

στ’ αγγλικά

Πάτρα: Προβολή του ντοκιμαντερ END:CIV και συζήτηση στο Παράρτημα

Λάβαμε από Κρακατόα

[Πολυτεχνείο, 23 Νοέμβρη] Ενάντια στην κοινωνία φυλακή: Συζήτηση με συντρόφια από ABC Μπλούμινγκτον

Συζήτηση για τον αγώνα ενάντια στην κοινωνία φυλακή στις ΗΠΑ
με συντρόφια από τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό του Μπλούμινγκτον (Ιντιάνα)

Τετάρτη 23 Νοέμβρη στις 20:00, κτήριο Γκίνη
Πολυτεχνείο (είσοδος από οδό Στουρνάρη), Εξάρχεια

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58
& Contra Info μεταφραστικό δίκτυο αντιπληροφόρησης

Αθήνα: Ανακοίνωση λήξης της κατάληψης Γκίνη στο Πολυτεχνείο

Σήμερα το πρωί 18/11/2016 ολοκληρώσαμε την κατάληψη του κτηρίου Γκίνη στο Πολυτεχνείο, που ξεκινήσαμε τα ξημερώματα της 17ης Νοέμβρη.

Εκτιμούμε πως πετύχαμε τις στοχεύσεις που είχαμε θέσει από την αρχή· αφενός, την άρση της μονοκρατορίας των κομματικών μηχανισμών σε κάθε επέτειο του Πολυτεχνείου, κι αφετέρου, την έμπρακτη αμφισβήτηση της κρατικής καταστολής. Ανοιχτό κι ελεύθερο Πολυτεχνείο σημαίνει για μας τόπος εξεγερτικής συνάντησης μεταξύ όλων όσων αντιμάχονται την εκάστοτε εξουσία και εκμετάλλευση.

Μετά την αρχική κατάληψη του κτηρίου Γκίνη και τις ακόλουθες αντεγκλήσεις με αριστερές παρατάξεις και φωτορεπόρτερ, πήραμε τον έλεγχο όλου του Πολυτεχνείου μετά την αποχώρησή τους. Κρατήσαμε τις πύλες ανοιχτές για τους διαδηλωτές, που κατεβαίνοντας στην πορεία για το Πολυτεχνείο υπέστησαν τη γνωστή αστυνομοκρατία, και τον κόσμο που θέλησε να βρεθεί μαζί μας. Ακολούθησαν πολύωρες συγκρούσεις με τους μπάτσους στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο, όπως και περιμετρικά της πλατείας των Εξαρχείων, σε μια αυθεντική έκφραση αμφίδρομης αλληλεγγύης μεταξύ των εξεγερμένων.

Παρ’ όλες τις απόπειρες καταστολής (με ευθείες βολές στα σώματα με διαφόρων τύπων δακρυγόνα, κρότου λάμψης, πλαστικές σφαίρες και πέτρες), δεν προσήχθη ούτε συνελήφθη κανείς/καμιά μέσα από την κατάληψη. Υπήρξαν ωστόσο προσαγωγές και 13 συλλήψεις ατόμων κατά τη διάρκεια της μέρας στην Αθήνα, για τα οποία απαιτούμε την άμεση άρση των διώξεων εναντίον τους, όπως και για τους συλληφθέντες της 15ης Νοέμβρη.

Συντροφικούς χαιρετισμούς σε όσες κι όσους κατέβηκαν μαχητικά στους δρόμους σε άλλες πόλεις. Καμιά δίωξη για τους συλληφθέντες αυτών των κινητοποιήσεων.

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες συνεχίζουν να διαχέουν τον αναρχικό αγώνα.

Αναρχικές/Αναρχικοί

ΥΓ.: Γύρω στη 1 τα ξημερώματα της 18ης Νοέμβρη, κι ενόσω η πύλη της οδού Στουρνάρη ήταν κλειστή και εντός του Πολυτεχνείου πραγματοποιούνταν συνέλευση της κατάληψης, η περιφρούρηση αντιλήφθηκε πως είχε πάρει φωτιά η οροφή του περιπτέρου απέναντι από το Πλαίσιο στην οδό Στουρνάρη, έχοντας δίπλα ακριβώς παραταγμένη διμοιρία των ΜΑΤ.

Θεσσαλονίκη: Κάλεσμα στα δικαστήρια για αλληλεγγύη στους 2 συλληφθέντες της 17/11

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 2 συλληφθέντες της 17/11.
Παρασκευή 18/11, 11πμ, δικαστήρια Θεσ/νίκης.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο