Επικοινωνία

Για συνεισφορά μεταφράσεων, επιμέλειας-διορθώσεων και/ή πρωτότυπου υλικού προς δημοσίευση, όπως ενημερώσεις από το δρόμο, ανταποκρίσεις από δράσεις, αναλήψεις ευθύνης, κείμενα φυλακισμένων ή διωκόμενων συντρόφων, καλέσματα, μπροσούρες, άρθρα γνώμης, κ.ά.: contrainfo(at)espiv.net

Contra Info: Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

To Contra Info είναι ένας διεθνής πολύγλωσσος κόμβος αντιπληροφόρησης και μετάφρασης, μια υποδομή που κρατιέται ενεργή με τη συμβολή αναρχικών, αντεξουσιαστών και ελευθεριακών που δραστηριοποιούνται σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Περισσότερα »

Ζυρίχη: Επίθεση στο ελληνικό προξενείο σε αλληλεγγύη προς συντρόφια που δικάζονται στο υπερεφετείο στην Ελλάδα

επίθεση // αλληλέγγυοι χαιρετισμοί

Τη νύχτα μεταξύ 23ης και 24ης Απρίλη έγινε επίθεση κατά του ελληνικού προξενείου στη Ζυρίχη (επί της Μπελλεριβεστράσσε 67). Η πρόσοψη καλλωπίστηκε με μπογιές κι ένας κάδος απορριμμάτων παραδόθηκε στις φλόγες.

Φωτιά στις φυλακές και σε μια κοινωνία που τις χρειάζεται!

Αν η ελευθερία είναι έγκλημα, τότε ας γίνουμε όλοι μας εγκληματίες…

αλληλεγγύη σε όλους τους αιχμαλώτους

γερμανικά | αγγλικά

Αρέζε, Μιλάνο: Σαμποτάζ σε αναμεταδότες τηλεπικοινωνιών

Αρέζε (Μιλάνο), 22 Μαρτίου 2016. Δύο αναμεταδότες πυρπολήθηκαν. Επίθεση στο σύστημα των τηλεπικοινωνιών και στην κοινωνία του ελέγχου. Αλληλεγγύη και συνενοχή στην πράξη με τους αναρχικούς αιχμαλώτους.

Virgilia D’Andrea [1888-1933]: Οι νικημένοι που δεν πεθαίνουν

Η Αναρχία σημαίνει την καταστροφή της μιζέριας, του μίσους, της δεισιδαιμονίας και την κατάργηση της καταπίεσης ανθρώπου από άνθρωπο· δηλαδή την κατάργηση της κυβέρνησης και του μονοπωλίου της περιουσίας.

Η ανθρώπινη ατομικότητα είναι ένας αστείρευτος και μυστηριώδης κόσμος που μπορεί να περικλείει κάθε λογής όραμα για καινούργιους ορίζοντες πολλών και διαφόρων αισθημάτων κι εκφράσεων στοργικότητας. Γι’ αυτό λοιπόν το άτομο, αυτό το ζωτικό μέρος της απέραντης συμπαντικής αρμονίας, πρέπει να ’ναι σε θέση να δώσει ελεύθερη διέξοδο στις εμπνεύσεις του, να ’χει την ευκαιρία να δοκιμάσει κάθε τρόπο που αντιλαμβάνεται ως λουσμένο στο φως και πολλά υποσχόμενο. Να ’ναι ελεύθερο να αναπτύξει τις δραστηριότητες, κλίσεις και δυνατότητές του, τις ενίοτε ανεξήγητές του δυνάμεις που νιώθει να πάλλονται εντός του, όλες τους ευμετάβλητες στον χώρο και στον χρόνο. Να αισθάνεται τον εαυτό του ως κριτή της μοίρας του και να στρέφει το τιμόνι της ύπαρξής του προς το λιμάνι που ’ναι το υπέρτατο όνειρο της ζωής του.

Οι κυβερνήσεις, οι θρησκείες, οι πατρίδες, τα ήθη, προς το δικό τους συμφέρον, όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν κανέναν απ’ τους ατομικούς πόθους, αλλά τους παραβιάζουν και τους θυσιάζουν. Οι κυβερνήσεις καταπιέζουν το άτομο. Οι θρησκείες εμποδίζουν τις ορθολογικές του ικανότητες. Οι πατρίδες το ωθούν προς τον κατακλυσμό και τη δίνη του πολέμου. Τα ήθη το πνίγουν με επιβολές και καθήκοντα που έρχονται σε άμεση αντίθεση προς τις ανάγκες του και τις φυσικές του ροπές. Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο άνθρωπος ποτέ δεν θα απελευθερωθεί αν είναι πνευματικά αγκυλωμένος στις προκαταλήψεις περί θεών, στα ήθη ή σε οποιαδήποτε μορφή κυριαρχίας ή καθυπόταξης. Επομένως, ο αγώνας μας είναι να τον ελευθερώσουμε απ’ αυτά τα φριχτά διανοητικά και οικονομικά δεσμά.

Εξεγειρόμαστε κατά της κοινωνίας η οποία διεκδικεί δεσποτικά το εγκληματικό δικαίωμα να ξεπαστρεύει τα μέλη της.

Ο άνθρωπος χρειάζεται ν’ αλλάξει ριζικά τις αντιλήψεις που του έχουν καρφωθεί στο μυαλό απ’ το σφυρί της συνήθειας και των αιώνων σκλαβιάς, όπως: «Χωρίς αφεντικά κανένας δεν θα δούλευε», «Χωρίς τον Θεό τίποτα δεν ευδοκιμεί» και «Χωρίς κυβέρνηση είναι αδύνατη η κοινωνική ζωή».

Οτιδήποτε όμορφο και μεγάλο κατορθώνεται χάρη στον επικίνδυνο βηματισμό της ανθρωπότητας, και πάντοτε ενάντια σε Θεό, αφέντες και κυβέρνηση.

Η φλόγα της σκέψης, η μεγαλειότητα της τέχνης, υπέροχες ανακαλύψεις, το θάρρος εφευρέσεων ανήκουν σε επαναστατικές περιόδους, όταν η ανθρωπότητα κουράζεται απ’ τις αλυσίδες των περιορισμών της και τις σπάζει, και μεθυσμένη κοντοστέκεται ν’ ανασάνει το αεράκι του απεραντότερου κι ελευθερότερου ορίζοντα.

Σε όσους υποστηρίζουν ότι θα υπάρχει διαταραχή και παραβατικότητα δίχως κυβέρνηση, νομοθεσία και καταστολή που ’ναι απαραίτητες για να τηρείται ο νόμος και να τιμωρούνται οι παραβάτες, εγώ απαντώ: Κοιτάξτε γύρω σας· δεν βλέπετε την τρομακτική διαταραχή σε κάθε πεδίο της κοινωνικής ζωής, διαταραχή που βασιλεύει παρά την Αρχή που κυβερνά και παρά τον νόμο που καταστέλλει; Δεν βλέπετε ότι η αύξηση των κανονισμών καθιστά τη νομοθεσία πιο αυστηρή, ότι το πεδίο της καταστολής επεκτείνεται, κι ότι η ανηθικότητα, η ταπείνωση, τα εγκλήματα και τα σφάλματα ολοένα και πληθαίνουν; Και το θέαμα των αδικιών, οι οποίες είναι τόσο σιχαμερές, εκτυλίσσεται ακόμη μπροστά μας, βασανίζοντας την ψυχή και τη ζωή μας.

Η ανάληψη της εξουσίας, η επαφή με αυτήν, κάθε στήριξή της, με οποιοδήποτε πρόσχημα σημαίας, περιωπής, φόρου τιμής σε κάποια οφθαλμαπάτη ή δοξασία, όποια κι αν είναι η εμφάνισή τους, όσες κι αν είναι οι επαναλαμβανόμενες, τετριμμένες φόρμουλές τους, επιφέρουν εκφυλισμό ανθρώπων, ομάδων και παρατάξεων, σε όλους τους καιρούς και τόπους. Όχι μόνο δεν πρόκειται για εναύσματα προόδου, αλλά, απεναντίας, γίνονται δυνάμεις συντηρητισμού. Και σύντομα, επειδή ο κόσμος βηματίζει απτόητος ό,τι και να κάνουν, μεταλλάσσονται σε αιτίες αντίδρασης. Η εξουσία χρησιμοποιεί το χειρότερο στον άνθρωπο και το χειρότερο αναμεταξύ ανθρώπων· εξυψώνει, ανταμείβει και παινεύει το αχρείο και δουλοπρεπές, και μισεί και τιμωρεί την προσωπική ανεξαρτησία κι αξιοπρέπεια.

Μας ρωτάνε: Πότε θα κυριαρχήσουν οι αναρχικοί;

Δεν θα κυριαρχήσουμε ποτέ. Μέχρι να ’ρθει ο καιρός (πόσο απέχει αυτός εξαρτάται απ’ το πόσο μακριά από μας βρίσκεστε) της πραγμάτωσης μιας κοινωνίας βασισμένης σε ελεύθερες εκούσιες συμφωνίες, στην οποία κανείς δεν θα μπορεί να επιβάλει τη θέλησή του σε άλλους γιατί η συσχέτιση θα είναι ελεύθερη και θα αποσκοπεί στην ανάπτυξη κι εξέλιξη και όχι στη θυσία του ατόμου, θα κρατάμε πάντοτε τη θέση μας, μαζί μ’ εκείνους που, σαν εμάς, δεν θέλουν να καταπιέζονται ή να καταπιέζουν, και θέλουν να σπρώξουνε τους καταπιεσμένους προς τα εμπρός. Θα παραμείνουμε έξω απ’ οποιαδήποτε κυβέρνηση και ενάντια σε όλες τις κυβερνήσεις για να δείξουμε σε ανθρώπους τον τρόπο προς την απελευθέρωσή τους, όταν δηλαδή πάρουν το δικό τους το καλό και την ευτυχία τους στα χέρια τους.

Μας ξαναρωτάνε: Ε τότε, δεν θα βγαίνετε μονίμως ηττημένοι;

Όχι! Απλά εμείς δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι για να νικήσουμε θα πρέπει να πάρουμε τη θέση του ηττημένου κυριάρχου. Ακόμα κι αν η Αναρχία δεν μπορεί να πραγματωθεί σήμερα, αύριο ή ύστερα από αιώνες, το ουσιαστικό για μας είναι να βηματίσουμε προς την αναρχία σήμερα, αύριο και για πάντα. Κάθε πλήγμα ενάντια στον θεσμό της ιδιωτικής περιουσίας ή στην κυβέρνηση· κάθε ξεσκέπασμα των ψεμάτων τους· κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που μπορούμε να πάρουμε απ’ τον έλεγχο της Αρχής· κάθε προσπάθεια ν’ ανυψώσουμε τη συνείδηση των ανθρώπων εντείνοντας το πνεύμα της πρωτοβουλίας και της αλληλεγγύης, είναι ένα βήμα προς την αναρχία.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ν’ αντιδιαστέλλουμε την πραγματική πρόοδο προς ένα κλούβιο ιδεώδες, και να μην τη συγχέουμε με υποκριτικές έννομες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες, υπό το πρόσχημα της άμεσης καλυτέρευσης, αποσπούν τους ανθρώπους από τη μάχη κατά της Αρχής και τείνουν να παραλύουν τις δραστηριότητές τους, σπέρνοντας την ελπίδα πως κάτι μπορεί να επιτευχθεί λόγω της καλοβουλίας αφεντάδων και κυβερνήσεων.

Βιρτζίλια Ντ’Αντρέα (1932)

μτφρ. από την αγγλική απόδοση

Μεξικό: Τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στο κανάλι CORTV της Οαχάκα

Τα ξημερώματα της περασμένης 23ης Απρίλη τοποθετήθηκε αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός στις εγκαταστάσεις του καναλιού της CORTV (Επιχείρησης Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης της Οαχάκα), μέσο επικοινωνίας/χειραγώγησης στην υπηρεσία του κράτους.

Μπροστά στο κύμα καταστολής που ’χει επικεντρωθεί ιδιαίτερα κατά του αντεξουσιαστικού και/ή αναρχικού κινήματος, αναλαμβάνουμε την ενέργεια αυτήν που, με τη σειρά της, επιθυμούμε να αποτελέσει ένα κάλεσμα για την εξάπλωση της επίθεσης ενάντια σ’ όσους θεωρούμε εχθρούς μας.

Αναγνωρίζουμε τα διαφορετικά πρόσωπα όσων μας καταδικάζουν σε μια ζωή μιζέριας και καταπίεσης, όπως και τις διαφορετικές όψεις των συνεργατών τους.

Αυτήν τη φορά στοχεύσαμε τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, ως όργανα της εξουσίας για την κοινωνική αποξένωση και ως αναπόσπαστο κομμάτι του κατασταλτικού πλαισίου των διαφόρων επιχειρήσεων που το αναρχικό κίνημα έχει υποστεί τον τελευταίο καιρό, επιτελώντας τον ρόλο της ποινικοποίησης και στοχοποίησης αγωνιστών/ριών συντρόφων/οφισσών μας.

Σκοπός μας είναι να διαρρήξουμε την κοινωνική ειρήνη, να οξύνουμε τη σύγκρουση, να προκαλέσουμε και να επεκτείνουμε την εξέγερση.

Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι στα αιχμάλωτα και πεσόντα συντρόφια αυτού του πολέμου, στέλνοντάς τους έναν αδερφικό χαιρετισμό κι επιθυμώντας να αισθανθούνε τη φωτιά και τη δράση.

Για τον Φερνάντο Μπάρσενας, τη Μόνικα Καμπαγέρο, τον Φρανσίσκο Σολάρ και όλες/ους τις/ους φυλακισμένες/ους αναρχικές/ούς και αντεξουσιάστριες/αστές.

ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Άτυπες αναρχικές ατομικότητες.

[Ελληνικές φυλακές] Χρήστος Τσάκαλος: «Μια συζήτηση από το μέλλον…»

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Τσάκαλος Χρήστος

«Μια συζήτηση από το μέλλον…»

Ή αλλιώς… φυλακισμένοι αναρχικοί και ενδιάμεσες διεκδικήσεις (φοιτητικές σπουδές με βραχιολάκια, άδειες, αναστολές).

Στη φυλακή λένε πως το πιο ύπουλο ναρκωτικό είναι η ελπίδα… Ελπίδα για μία καλή μεταγωγή, για ένα βολικό κελί, για μία καλή απόφαση δικαστηρίου, για μία μείωση ποινής στο εφετείο, για ένα καθεστώς ημι-ελευθερίας με ηλεκτρονικό βραχιολάκι, για έγκριση άδειας, για αναστολή, για πρόωρη αποφυλάκιση… Η ελπίδα είναι το βελούδινο ρόπαλο της φυλακής (και της δημοκρατίας). Ο κρατούμενος πλέον αυτοκαταστέλλεται με αντάλλαγμα κάτι από τα παραπάνω…

Το τίμημα για τους ποινικούς κρατούμενους ώστε να κρατούν ζωντανή την ελπίδα είναι να γίνουν ρουφιάνοι της υπηρεσίας, να κάθονται ήσυχοι, να μη συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, να είναι μέρος της ανώνυμης στατιστικής του πληθυσμού της φυλακής και γενικά να βγάζουν αόρατοι την ποινή τους με σκυμμένο το κεφάλι.

Το αντίτιμο για τους πολιτικούς κρατούμενους είναι να αποκηρύξουν τον ένοπλο αγώνα ή έστω να συνθηκολογήσουν με τη σιωπή…

Στην Ιταλία, στα «μολυβένια χρόνια», αυτό γινόταν συνήθως με δημόσιες δηλώσεις αποκήρυξης του ένοπλου αγώνα, που πολλές φορές συνοδεύονταν και από καταδοτικές καταθέσεις που οδηγούσαν σε συλλήψεις αγωνιστών.

Στη Δυτική Γερμανία, στις λίγες περιπτώσεις που πολιτικοί κρατούμενοι γίνονταν ρουφιάνοι, χαρακτηρίζονταν ως «μάρτυρες του στέμματος» και σύντομα αποφυλακίζονταν.

Σήμερα, στην Ελλάδα, υπάρχουν περίπου 30 πολιτικοί κρατούμενοι… Ήδη έχει ξεκινήσει ένας έμμεσος εκβιασμός αποκήρυξης του αγώνα, που εκφράζεται με πλάγιο τρόπο…

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα. Ο Δημήτρης έχει εκτίσει τον προβλεπόμενο χρόνο φυλακής και δικαιούται άδεια. Στην αίτηση που έκανε το συμβούλιο φυλακής απάντησε αρνητικά, αναφέροντας ανάμεσα στα άλλα «με κείμενά του έχει στηρίξει επανειλημμένα τις τρομοκρατικές οργανώσεις Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και Επαναστατικό Αγώνα».

Στην περίπτωση του αναρχικού Παναγιώτη Μιχαλάκογλου, ο ανακριτής απέρριψε αίτημα αποφυλάκισης επισυνάπτοντας στην απόφασή του κείμενο που είχε βγάλει ο Παναγιώτης στο indymedia δηλώνοντας ότι είναι αναρχικός.

Στη δική μας περίπτωση, έχουν ασκηθεί δύο διώξεις για κείμενα της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς που έχουμε δημοσιοποιήσει, και σύντομα θα γίνει η δίκη με την κατηγορία της «υποκίνησης βίαιων ενεργειών».

Αυτά ίσως να μην είναι πολύ γνωστά γεγονότα… όμως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Δεν είναι δύσκολο να αποκωδικοποιήσει κανείς το μήνυμα. Οι προθέσεις της εξουσίας και το τελεσίγραφό της προς τους πολιτικούς κρατούμενους είναι σαφές:

Ή βγάζετε τον σκασμό, σταματάτε να δημοσιοποιείτε κείμενα και να στηρίζετε τον αναρχικό αγώνα και τότε ΙΣΩΣ σας δώσουμε κάποια άδεια,

Ή για κάθε λέξη και κάθε κείμενο που δεν προσκυνάει την εξουσία, θα προστίθενται χρόνια φυλακής.

Αυτή η μεθόδευση είναι η πιο ύπουλη… Δηλαδή το κράτος αποφεύγει να εκτεθεί ζητώντας επίσημα δηλώσεις αποκήρυξης, όπως στην Ιταλία. Άλλωστε, κάτι τέτοιο θα σήμαινε και την αναγνώριση της ύπαρξης πολιτικών κρατουμένων απ’ τη μεριά της εξουσίας… Έτσι, οι αρχές εφαρμόζουν τη στρατηγική της φθοράς… Ζητάνε απ’ τους πολιτικούς κρατούμενους τη σιωπή τους, με αντάλλαγμα υποσχέσεις με το σταγονόμετρο…

Η περίοδος που έρχεται θα είναι μία περίοδος δοκιμασίας, καθώς οι περισσότεροι πολιτικοί κρατούμενοι μπαίνουν στα χρονικά πλαίσια που δικαιούνται άδειες… Γνωρίζω πως ήδη έχουν ξεκινήσει συζητήσεις στο εσωτερικό τόσο των κρατουμένων, όσο και του αλληλέγγυου κόσμου, για αυτό το ζήτημα.

Ξεκινάω με μία απλή και ξεκάθαρη διαπίστωση: «Σίγουρα ένας αναρχικός χίλιες φορές καλύτερα να είναι έξω, παρά στη φυλακή… τόσο για τον εαυτό του… όσο και για το κίνημα». Όμως, έχουν σημασία οι όροι με τους οποίους θα γίνει αυτό. Η συνθηκολόγηση με τη σιωπή και η αυτολογοκρισία, με αντάλλαγμα μία άδεια, δεν είναι επιλογή… είναι ήττα.

Επίσης, ο αναρχικός χώρος, όταν ασχοληθεί με το ζήτημα των αδειών και των αναστολών, οφείλει να μην πέσει στην παγίδα του δοσομετρητή ελευθερίας… Γιατί είναι εύκολο κοιτώντας το δέντρο να χάσεις το δάσος…

Σαφέστατα θα πρέπει να στηριχτεί ο αγώνας των πολιτικών κρατουμένων που βρίσκονται στα χρονικά πλαίσια της άδειας, ΑΛΛΑ δεν πρέπει να ξεχαστούν οι σύντροφοι με ισόβια και αυτοί που ενώ έχουν συμπληρώσει τα χρόνια για άδεια δεν θα πάρουν καμία, γιατί το κράτος τούς έχει στη μαύρη λίστα.

Έτσι, μία αναρχική εκστρατεία προπαγάνδας και δράσης που εστιάζει αποκλειστικά στο ζήτημα των αδειών (είτε φοιτητικών είτε όχι), χωρίς ταυτόχρονα να μιλάει για την επιθετική αλληλεγγύη με σκοπό το γκρέμισμα των φυλακών, θα θρέψει τη ρεφορμιστική λογική της μερικής διεκδίκησης «δικαιωμάτων», νοθεύοντας με ημίμετρα τη συνολική επίθεση της αναρχίας.

Έτσι ακριβώς το κράτος θα καταφέρει να στάξει το δηλητήριο της ελπίδας και να εισαγάγει απ’ την πίσω πόρτα τον διαχωρισμό των «ήσυχων» πολιτικών κρατουμένων, που μπορεί να πάρουν άδεια, και των «αμετανόητων» που θα ξεχαστούν στη φυλακή…

Βέβαια, αυτός ο διαχωρισμός μπορεί να εσωτερικευτεί και από τους ίδιους τους πολιτικούς κρατούμενους. Στη φυλακή το ημερολόγιο για άδειες και αναστολές μπορεί να γίνει ημερολόγιο ανακωχής.

Η φυλακή είναι ένας διαρκής πόλεμος κι όχι μία στάση αναμονής με αντάλλαγμα μία άδεια… Μία ελευθερία πληρωμένη με σιωπές είναι μία ανάπηρη ελευθερία.

Στον εκβιασμό αυτόν εμείς, ως Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, έχουμε ήδη απαντήσει. Ενώ όλα τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς βρισκόμαστε ήδη στα χρονικά πλαίσια της άδειας, καθώς έχουμε εκτίσει από 7 έως 5,5 χρόνια φυλακή, που είναι η προϋπόθεση για καταδίκες άνω των 25 ετών (όπως οι δικές μας), δεν υποκύψαμε στον δισταγμό, να σκεφτούμε τη φυλακή ως μαθηματική εξίσωση. Στο διάστημα που μπαίναμε στο «δικαίωμα» για άδεια, αντί να προσφέρουμε την ανακωχή μας ως «δείγμα καλής συμπεριφοράς», επιχειρήσαμε να αποδράσουμε 2 φορές… Γιατί γνωρίζουμε πως η διεκδίκηση αδειών και αναστολών οφείλει να είναι κομμάτι του αγώνα, που στον πυρήνα της πεποίθησής του εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο πιο μαχητικός τρόπος να «αποφυλακιστεί» ένας αναρχικός είναι από ένα παράθυρο με κομμένα κάγκελα…

«Η απάντηση στην καταστολή και την αιχμαλωσία συντρόφων είναι το πρωταρχικό πεδίο που το αναρχικό κίνημα παίζει την πιο σημαντική παρτίδα του, αυτή της αξιοπιστίας του λόγου μέσα από πράξεις…»

Τσάκαλος Χρήστος, μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/FAI
22/04/2016

το κείμενο σε pdf

[Cybrigade] Περί αποκέντρωσης και άλλων δαιμονίων – Απρίλιος 2016

(…) Θα προσπαθήσουμε να επιχειρηματολογήσουμε για τη σημασία της αποκέντρωσης των κινηματικών υποδομών. Στην προκειμένη, η έννοια της αποκέντρωσης πηγάζει από μια αντίληψη για την κοινωνική οργάνωση που συνδέεται με μια συγκεκριμένη κουλτούρα, η οποία ενθαρρύνει την ανάπτυξη της πολυμορφίας και του πλουραλισμού, και προσφέρει, παράλληλα, μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στην καταστολή.

Η ιστορία της cybrigade (espiv.net) και του squat.gr εντάσσεται στο πλαίσιο άνθησης αντίστοιχων ριζοσπαστικών δομών στον ελλαδικό χώρο, συνδέεται άμεσα με τις ιδιαίτερες συνθήκες στα πανεπιστήμια και φέρει χαρακτηριστικά του ανταγωνιστικού κινήματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια.

Οι πρώτες διαδικτυακές κινηματικές υποδομές ξεκίνησαν κυρίως από μεμονωμένα άτομα με σχετικές γνώσεις και σε υποδομές/servers που χρησιμοποιούσαν κυρίως για επαγγελματική ή/και προσωπική χρήση. Τα ίδια άτομα ανέβασαν και τις πρώτες σελίδες του χώρου στο διαδίκτυο, παρέχοντας και σχετική υποστήριξη. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε τα disobey.net (αρχείο στο disobey.espiv.net), punk.gr, squathost.com, vrahokipos.net, κ.ά. Παράλληλα σύντροφοι/ισσες ανέβασαν τις πρώτες ιστοσελίδες για τις ομάδες/καταλήψεις τους σε δωρεάν εμπορικές υποδομές όπως το geocities.com, pathfinder.gr κ.ά.
Βοήθεια στη παρουσία του χώρου στο διαδίκτυο έδωσαν και οι υποδομές των αυτοοργανωμένων ραδιοφώνων που ήδη λειτουργούσαν στα πανεπιστήμια, προσφέροντας πόρους των ραδιοφώνων και σε άλλες συλλογικότητες, π.χ. 1431am.org, radio98fm.org. Τα μηχανήματα/servers των ραδιοφώνων θα πρέπει να θεωρούνται και οι πρώτες αυτοοργανωμένες-κινηματικές υποδομές στο πεδίο της έκφρασης-αντιπληροφόρησης μέσω ραδιοκυμάτων και internet.

Το 2001 ξεκίνησε και το Athens IMC. Η πλατφόρμα αυτή κατάφερε να φέρει κόσμο μαζί και να προωθήσει και ζητήματα στο χώρο της τεχνοπολιτικής. Μέσα από εκεί ξεπήδησαν και ομάδες όπως το sid.gr με σκοπό να διαδώσουν γνώσεις και πληροφορίες σχετικά με τις νέες τεχνολογίες και την “ορθή” χρήση τους για κινηματικούς σκοπούς.

Από πρώην μέλη του Athens IMC μαζί και με άλλους συντρόφους/ισσες ξεκίνησε και το cybrigade/espiv στις αρχές του 2008. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε και το squat.gr. Ένα χρόνο μετά, οι δύο αυτές ομάδες μαζί με την ομάδα stigalaria.org και το sid.gr δημιούργησαν μια δικτύωση εγχειρημάτων, την Ε-ποδομές (e-podomes.org).

Το Δεκέμβρη του 2008 φάνηκε εντονότατα η ανάγκη του κινήματος για έκφραση και μέσω του διαδικτύου, και αυτό αποτυπώθηκε στο πλήθος blogs που εμφανίστηκαν το επόμενο χρονικό διάστημα κυρίως στις εμπορικές πλατφόρμες blogger.com, wordpress.com αλλά και αλλού.

Περίπου την περίοδο 2011-2012 οι ομάδες της δικτύωσης ατόνησαν. “Φυσιολογική” εξέλιξη ακούγεται, αναλογιζόμενοι/ες την αντίστοιχη εξέλιξη σε πολλά εγχειρήματα και ομάδες στο ευρύτερο κίνημα. Αρκετά μέλη των ομάδων αυτών είχαν μείνει ανενεργοί/ές ή αποχώρησαν μέχρι εκείνη την περίοδο, αφήνοντας τις ομάδες σε οριακές καταστάσεις λειτουργικότητας. Προβληματική κατάσταση, που συνεχίστηκε έτσι μέχρι την οριστική διάλυση ομάδων ή τη συνένωση άλλων.

Στις συνελεύσεις της cybrigade για τη συνένωση με το squat.gr συζητήσαμε αρκετά καθεαυτό το ζήτημα της ένωσης, την γενικότερη κατάσταση, τα αίτια και τις προεκτάσεις αυτής. Ήταν για εμάς αυτονόητο ότι θα παρέχουμε βοήθεια προς το squat.gr. Έτσι επικεντρωθήκαμε στους προβληματισμούς για το τοπίο που διαμορφώνεται με τη συγκεντροποίηση των κινηματικών (ιντερνετικών) υποδομών. Αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων είναι και το παρόν κείμενο. (…)

Ολόκληρη η ανακοίνωση σε pdf.

Βουκουρέστι, Ρουμανία: Πανό αλληλεγγύης σε φυλακισμένους/ες αναρχικούς/ές που δικάζονται στο εφετείο της ΣΠΦ στην Ελλάδα

Στις 23 Απρίλη, μέρα διεθνούς αλληλεγγύης στους/ις αναρχικούς/ές κρατούμενους/ες που δικάζονται για την υπόθεση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, μια ομάδα συντρόφων κρεμάσαμε ένα πανό στο πάρκο Τσισμιγκιού, στο Βουκουρέστι, που έγραφε: «Αλληλεγγύη στους 22 αναρχικούς από την Ελλάδα που δικάζονται για την υπόθεση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς για τον αγώνα τους ενάντια στο κράτος και στον καπιταλισμό».

Τοποθέτηση του Νίκου Μαζιώτη, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, στο 3ήμερο συζητήσεων στον Βόλο

Τοποθέτηση του Νίκου Μαζιώτη, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, στο 3ήμερο συζητήσεων (7-8-9 Απρίλη 2016) «Για το καθεστώς εξαίρεσης, την ιστορική μνήμη και την προώθηση του πολύμορφου αγώνα» που έγινε στον Βόλο από τη συνέλευση αναρχικών για την αλληλεγγύη εντός και εκτός των τειχών

Ποια ήταν η ανάγνωση των κοινωνικών συνθηκών και ποια αναγκαιότητα αναγνώρισες στη δημιουργία του Επαναστατικού Αγώνα και στην εξέλιξή του;

Η εποχή που ιδρύθηκε ο Επαναστατικός Αγώνας, το 2003, ήταν μία περίοδος όπου η παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού ήταν σε έξαρση, οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις επιβάλλονταν έχοντας ως ένα βαθμό την κοινωνική συναίνεση παντού, όχι μόνο στην Ελλάδα, υπήρχε μια αίσθηση ευημερίας και συστημικού θριάμβου, ο πόλεμος κατά της «τρομοκρατίας» βρισκόταν σε εξέλιξη από το 2001 και μετά, ο καπιταλισμός προπαγανδιζόταν από τους απολογητές του συστήματος ότι ήταν το τέλος της ιστορίας.

Στην Ελλάδα, υπήρχε μία ανάλογη αίσθηση ευημερίας και συστημικού θριάμβου, η οικονομία είχε ενσωματωθεί στο άρμα των διεθνών αγορών και της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ, η χώρα είχε ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ και στη διεθνή αντιτρομοκρατική συμμαχία, ενώ σε κατασταλτικό επίπεδο είχαμε τις συλλήψεις για την 17Ν και τον ΕΛΑ το 2002-2003, γεγονότα που φαινόταν να επισφραγίζουν τον συστημικό θρίαμβο απέναντι στο επαναστατικό πρόταγμα, στο πρόταγμα της ανατροπής του κεφαλαίου και του κράτους. Σε μια εποχή λοιπόν που το σύστημα, ο καπιταλισμός φαινόταν ότι νικούσε σε όλα τα επίπεδα, σε οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικοστρατιωτικό, ιδεολογικό επίπεδο –ας μην ξεχνάμε ότι απείχαμε κάτι παραπάνω από μια δεκαετία από την πτώση του αντίπαλου δέους, της Σοβιετικής Ένωσης και του ανατολικού μπλοκ–, ενώ είχε ξεθωριάσει το επαναστατικό πρόταγμα στην Ευρώπη, ήδη εδώ και χρόνια, με την ήττα των επαναστατικών κινημάτων και του δυτικοευρωπαϊκού αντάρτικου πόλης και με τις συλλήψεις στην Ελλάδα της τελευταίας αριστερής οργάνωσης αντάρτικου, της 17Ν, ο Επαναστατικός Αγώνας με την εμφάνιση του πήγαινε κόντρα στο ηττοπαθές κλίμα της εποχής και ξαναβάζει στην ιστορία το επαναστατικό πρόταγμα, το πρόταγμα της ανατροπής του κεφαλαίου και του κράτους.

Ακριβώς αυτό καθόρισε και την ταυτότητα και το όνομα της συλλογικότητας μας.

Πιστεύουμε ότι καθήκον των επαναστατών είναι να δρουν προς την κατεύθυνση της αλλαγής των δυσμενών συνθήκων και αυτό κάναμε το 2003 όταν ξεκινήσαμε.

Η σημασία αυτού του πράγματος αντικατοπτριζόταν π.χ. στην δήλωση που είχε κάνει ένας από τους βασικούς ιδεολογικούς απολογητές του συστήματος, ο δημοσιογράφος Ι. Πρετεντέρης, ο οποίος είχε δηλώσει όταν ο Επαναστατικός Αγώνας είχε γαζώσει με αυτόματο στις 30 Απριλίου 2007 το β’ αστυνομικό τμήμα Ν. Ιωνίας, στον Περισσό, ότι ο Επαναστατικός Αγώνας είναι η μοναδική οργάνωση αντάρτικου εκείνη την περίοδο στην Ευρώπη κοινωνικοεπαναστατικού χαρακτήρα σε αντιδιαστολή με την ΕΤΑ στην Ισπανία που είχε εθνικοαπελευθερωτικά χαρακτηριστικά και σε μια εποχή όπου δεν υπήρχαν άλλες οργανώσεις αντάρτικου στην Ευρώπη και με το σύστημα να φαίνεται να είναι αήττητο και να ευημερεί, αυτό φαινόταν «παράξενο».

Η σημασία της ύπαρξης του Επαναστατικού Αγώνα δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα αλλά είχε και διεθνή αντίκτυπο, πράγμα που αρκετοί σύντροφοι και αναρχικοί και κομμουνιστές στην Ευρώπη το αναγνωρίζουν. Προς την κατεύθυνση όπως είπα, της αλλαγής των δυσμενών συνθηκών που ίσχυαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι ενέργειες και ο λόγος της οργάνωσης το διάστημα 2003-2007, αναδείκνυε τη σαθρότητα στην οποία βασιζόταν η συστημική προπαγάνδα και ο μύθος της «ισχυρής οικονομίας» και της ευημερίας του συστήματος γενικότερα και αυτό επιβεβαιώθηκε μετά το 2008 με την εμφάνιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Ακριβώς η ανάδειξη και η επιβεβαίωση του μύθου της «ισχυρής ελληνικής οικονομίας» και της ευημερίας που στηριζόταν στον υπέρογκο δανεισμό προετοίμασε και την εξέλιξη της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα στην αρχή της κρίσης, το 2009, όταν διατυπώσαμε για πρώτη φορά την άποψη ότι λόγω της κρίσης και των πολιτικών που θα αναγκάζονταν να πάρουν οι ελληνικές κυβερνήσεις, το σύστημα θα έχανε την κοινωνική συναίνεση που απολάμβανε ως ένα βαθμό τα προηγούμενα χρόνια, θα έχανε την κοινωνική νομιμοποίηση και θα ανοιγόταν η ιστορική ευκαιρία για μια επανάσταση στην Ελλάδα.

Ήδη στον απόηχο της εξέγερσης του Δεκεμβρίου του 2008 με τις ένοπλες επιθέσεις κατά των αστυνομικών των ΜΑΤ αλλά και με την καμπάνια των επιθέσεων του 2009, σε Citibank, Eurobank και Χρηματιστήριο Αθηνών, εμείς μιλήσαμε για κοινωνική επανάσταση, για τον καταλυτικό ρόλο του ένοπλου αγώνα σε μια τέτοια απόπειρα και για την δημιουργία επαναστατικού κινήματος που θα πραγματοποιήσει την απόπειρα αυτή.

Τότε αυτά τα πράγματα ακούγονταν για πρώτη φορά, ηχούσαν παράξενα στον αναρχικό αντιεξουσιαστικό χώρο, όμως τώρα εδώ και καιρό προβληματίζουν ολοένα και περισσότερους συντρόφους και συντρόφισσες. Περισσότερα »

Ιταλία: Λεύτερος ο σύντροφος Τζανλούκα Ιακοβάτσι

Τον Σεπτέμβρη του 2013 οι αναρχικοί Τζανλούκα Ιακοβάτσι και Αντριάνο Αντονάτσι συλλαμβάνονται κατηγορούμενοι για 13 σαμποτάζ και εμπρηστικές επιθέσεις (ανώνυμες ή υπογεγραμμένες) που έγιναν στην περιοχή των Καστέλλι Ρομάνι, κοντά στη Ρώμη, μεταξύ των ετών 2010 και 2013 εναντίον τραπεζών, ενός γουναράδικου, των εταιρειών ενέργειας ENI και ENEL και άλλων στόχων. Στη συνέχεια ο Τζανλούκα αναλαμβάνει την ευθύνη για όσες από τις πράξεις αυτές υπογράφηκαν με τ’ ακρωνύμια FAI/IRF (συγκεκριμένα, ως Αντιπολιτισμικές Ανατρεπτικές Ατομικότητες – Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο).

Πρωτόδικα ο Τζανλούκα καταδικάζεται σε 6 χρόνια, ενώ ο Αντριάνο σε 3 έτη και 8 μήνες. Και οι δυο σύντροφοι κρατούν μαχητική στάση στη διάρκεια της φυλάκισής τους.

Τον Μάιο του 2015 διεξάγεται το εφετείο της υπόθεσης, όπου η κατηγορία περί τρομοκρατίας καταπίπτει, κι έτσι οι ποινές τους μειώνονται. Στον Τζανλούκα επιβάλλονται 3 έτη, ενώ στον Αντριάνο 1 έτος και 8 μήνες. Ο Αντριάνο, έχοντας εκτίσει ήδη όλη την ποινή, αφήνεται αμέσως ελεύθερος.

Τον Ιούνη του 2015 ο Τζανλούκα βγαίνει κι αυτός από τη φυλακή, αλλά τίθεται υπό κατ’ οίκον περιορισμό.

Στις 19 Απρίλη 2016 άρθηκαν όλοι οι περιοριστικοί όροι του Τζανλούκα Ιακοβάτσι, κι έτσι βγήκε επιτέλους από τον κατ’ οίκον περιορισμό.

Ανταπόκριση από παρέμβαση στο λιμάνι του Πειραιά

Το απόγευμα της Πέμπτης 21/4/2016 ομάδα 70 περίπου συντρόφων και συντροφισσών, από τη Συνέλευση αναρχικών/αντεξουσιαστών για το μεταναστευτικό, πραγματοποίησε παρέμβαση-πορεία από την πύλη Ε1 του λιμανιού του Πειραιά έως τον σταθμό του ηλεκτρικού.

Πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια και φωνάχτηκαν συνθήματα σε ελληνικά, αραβικά, φαρσί, ουρντού, αγγλικά και γερμανικά, με αποτέλεσμα αρκετοί/ές από τους/ις μετανάστες/ριες που βρίσκονται στο λιμάνι να ενωθούν με την πορεία.

Επόμενη συνέλευση την Κυριακή 24 Απρίλη στις 19:00 στο Πολυτεχνείο (κατειλημμένο κτήριο Γκίνη).

ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΡΙΕΣ

Κομοτηνή: Μικροφωνική για το προσφυγικό

Την Τρίτη 19/04 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής για το προσφυγικό ζήτημα. Μοιράστηκε κείμενο σε μορφή μπροσούρας και ακούστηκε το ηχητικό της μπροσούρας. Επίσης κρεμάστηκε πανό που έγραφε: ΚΑΤΩ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΟΒΙΔΕΣ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.

η μπροσούρα σε pdf

Για τις εισβολές των μπάτσων στις φυλακές Κορυδαλλού – κάλεσμα από Μυτιλήνη

Ξημερώματα Δευτέρας 18/4/2016 πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονες εισβολές των ΕΚΑΜ καθώς και άλλων αστυνομικών υπηρεσιών στην Α’ και Δ’ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού. Μπάτσοι μαζί με δικαστικούς λειτουργούς εισέβαλαν σε κελιά τόσο ποινικών όσο και πολιτικών κρατουμένων ενώ υπήρξαν περιστατικά ξυλοδαρμού διαφόρων κρατουμένων που αντιστάθηκαν. Αφού τελείωσε η έρευνα στα κελιά των κρατουμένων τα δίποδα των ΕΚΑΜ απήγαγαν 3 πολιτικούς κρατουμένους καθώς και δεκάδες ποινικούς και τους μετήγαγαν σε άλλες φυλακές διάσπαρτα στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, μετήχθησαν ο Πάνος Μιχαλάκογλου στη Νιγρίτα Σερρών, ο Παναγιώτης Ασπιώτης στο Ναύπλιο και ο Αντώνης Σταμπούλος στη Λάρισα.

Επίσης ύστερα από την εισβολή στα κελιά ο Φάμπιο Ντούσκο μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού όπου και κρατείται κλεισμένος 23 ώρες το 24ωρο μαζί με άλλον ένα κρατούμενο.

Το συγκεκριμένο περιστατικό είναι ακόμα ένα συμβάν που έρχεται να προστεθεί στην συνεχιζόμενη καταστολή και εκδικητικότητα τους κράτους απέναντι στους πολιτικούς και αξιοπρεπείς ποινικούς κρατουμένους. Για αυτό πρέπει να επιδείξουμε μαχητικά αντανακλαστικά ούτως ώστε να μην αφήσουμε τους αιχμαλώτους του πολέμου βορά στα νύχια των αρπακτικών του κράτους. Στο καθεστώς απομόνωσης και τρομοκρατίας που προσπαθεί να δημιουργήσει η αστυνομική και η δικαστική μαφία δεν θα μείνουμε θεατές.

Ως μια πρώτη αντίδραση αναρτήσαμε πανό που έγραφε «Ενάντια στην τρομοκρατία εντός των φυλακών, στεκόμαστε στο πλευρό των έγκλειστων αγωνιστών» και γράψαμε συνθήματα σε διάφορα σημεία της Μυτιλήνης όπως «μπάτσοι, δικαστές δεν έχετε λόγο να κοιμάστε ήσυχοι», «λευτεριά σ’ όσους είναι στα κελιά», «όσο αυξάνεται η κρατική τρομοκρατία, θα αυξάνουμε την αντίσταση», «λευτεριά στα αναρχικά αδέρφια μας».

Καλούμε όλες τις αναρχικές συλλογικότητες αλλά και ατομικότητες να εντείνουμε την ολομέτωπη επίθεση σε κράτος, μπάτσους και αφεντικά με αιχμή του δόρατός μας την αλληλεγγύη μας στους πολιτικούς κρατουμένους. Έμπρακτη αλληλεγγύη η οποία να υποστηρίζεται με όποιο μέσο κρίνεται αναγκαίο δημόσιο ή παράνομο.

Γιατί:

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ…

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ

Αναρχική βιβλιοθήκη Τεφλόν (Μυτιλήνη),
ενεργό κομμάτι του Εξεγερτικού Συνδέσμου Θεωρίας και Πράξης

Φυλακές Κορυδαλλού – Εφετείο: Οι αλληλέγγυοι έχουν αποκλειστεί από μπάτσους έξω από το δικαστήριο

Εφετείο ΣΠΦ (6 υποθέσεις), Τετάρτη πρωί 20/4:

Έχουν μπει μόνο δικηγόροι και μάρτυρες μες στο δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού.

Διμοιρίες μπάτσων είναι παραταγμένες και δεν αφήνουν τον αλληλέγγυο κόσμο να προσεγγίσει καν την είσοδο επί της οδού Σολωμού.

νεότερη ενημέρωση εδώ

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο μελών της ΣΠΦ-FAI/IRF για το εφετείο στις 20 Απρίλη

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ
(για το εφετείο στις 20/4)

«Η απόσταση που χωρίζει την ελευθερία απ’ την σκλαβιά… είναι η τόλμη…»

Στις 20 Απρίλη, ξεκινάει στις φυλακές Κορυδαλλού, το εφετείο της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Δικαζόμαστε για τον εκρηκτικό μηχανισμό που βρέθηκε στο σπίτι στο Χαλάνδρι (υπόθεση Χαλανδρίου), για τις βομβιστικές επιθέσεις στα σπίτια του πρώην υφυπουργού Εσωτερικών Π. Χηνοφώτη (στρατιωτικός στα χρόνια της χούντας), της πρώην βουλευτού και νυν προέδρου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Λ. Κατσέλη, καθώς και για τη βομβιστική επίθεση στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης την παραμονή της Δ.Ε.Θ.

Επίσης, κατηγορούμαστε για την αποστολή παγιδευμένων δεμάτων σε πρεσβείες, διεθνείς αστυνομικούς-δικαστικούς οργανισμούς (eurojust-europol), καθώς και στην καγκελάριο Μέρκελ, τον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας και μεγιστάνα των media Μπερλουσκόνι και τον ρατσιστή, τότε πρόεδρο της Γαλλίας Σαρκοζί.

Τέλος, δικαζόμαστε για διακεκριμένη οπλοκατοχή και για την συμπλοκή με μπάτσους στην Πεύκη.

Όλα αυτά είναι μερικά στιγμιότυπα της δράσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Έχουμε αναλάβει δημόσια την πολιτική ευθύνη και υπερασπιζόμαστε όλες τις ενέργειές μας, καθώς είμαστε πεπεισμένοι ότι ο κόσμος δεν κερδίζεται ούτε με προσευχές, αλλά ούτε και με κατάρες.

Στις 20 Απρίλη δεν δικαζόμαστε μόνο τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς κι άλλοι αναρχικοί για άλλες υποθέσεις, ΑΛΛΑ δικάζεται συνολικά η επιλογή του αντάρτικου πόλης.

Ουσιαστικά, δικάζεται η επιλογή να αγωνιστούμε ένοπλα ενάντια στην δολοφονική μηχανή της εξουσίας.

Όποιος σήμερα δεν αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της αναρχικής ένοπλης δράσης ενάντια στους τυράννους της ζωής μας, είναι εξαιρετικά αφελής ή μπάτσος.

Όλοι αυτοί που παίζουν τη ζωή μας μία ζαριά στα χρηματιστήρια, στα κεντρικά των τραπεζών, στις διεθνείς συσκέψεις της εξουσίας, δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τα αξιώματα και τα πλούτη τους, επειδή θα τους το ζητήσουμε ευγενικά… Η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν είναι ο φόβος.

Η φωνή και οι ιδέες μας γίνονται πιο δυνατές όταν βγαίνουν από την κάννη ενός όπλου…

Αρκετά ανεχτήκαμε τα σκιάχτρα της εξουσίας να μας χλευάζουν μιλώντας για «δημοκρατία», «ελευθερία» και «δικαιώματα».

Εάν θέλετε να καταλάβετε τι σκέφτονται όλοι αυτοί μην ακούτε τα λόγια τους… κοιτάξτε τις τσέπες τους…

Είναι οι ίδιοι που έχουν επιβάλει μία δολοφονική οικονομική δικτατορία που καθημερινά στραγγαλίζει τη ζωή μας, σπρώχνοντας άλλους στην παραίτηση και άλλους στην αυτοκτονία.

Είναι οι ίδιοι που για τα συμφέροντα πετρελαϊκών και πολυεθνικών εταιρειών στέλνουν στρατούς και μετατρέπουν ολόκληρες χώρες σε μαζικούς τάφους.

Είναι οι ίδιοι που διευθύνουν την προπαγάνδα και το θέαμα μετατρέποντας το ψέμα σε αλήθεια, την ζωή σε ψηφιακή απομίμηση και την ευτυχία σε αξεσουάρ κινητής τηλεφωνίας.

Καμία ειρηνική διαμαρτυρία, καμία αριστερή ψευδαίσθηση δεν πρόκειται να ανατρέψει την εξουσία απ’ τον θρόνο της.

Η ερώτηση που συχνά ακούγεται σαν μοιρολόι «και πώς θα αλλάξει ο κόσμος;» είναι μίζερη, ηττοπαθής και δειλή… Όποιος θέλει να αλλάξει την ζωή του και τον κόσμο, οπλίζεται και γίνεται ο ίδιος η απάντηση.

Στις 20 Απρίλη η ιερά εξέταση των δικαστών θέλει να αποσπάσει από εμάς ένα σημάδι μεταμέλειας, μία ένδειξη ανακωχής…

Μας κλείδωσαν σε κελιά, μας μετέφεραν στην απομόνωση, συνέλαβαν και φυλάκισαν τους συγγενείς μας, μας δικάζουν μέσα στις φυλακές, ΟΜΩΣ ειρήνη με τον θάνατο και την υποταγή δεν πρόκειται να κάνουμε…

Η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς θα ανασυγκροτηθεί και θα περάσει ξανά στην επίθεση…

«Η ασχήμια της εξουσίας αναλύθηκε και ερμηνεύτηκε από όλες τις γενιές, από κάθε άποψη… Αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν χρειάζονται περαιτέρω ανάλυση, αλλά πράξεις…»

ΖΗΤΩ Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΤΥΠΗ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF
Οικονομίδου Όλγα
Πολύδωρος Γιώργος
Τσάκαλος Χρήστος
Τσάκαλος Γεράσιμος

το κείμενο σε pdf

Μπολόνια: Απαλλαγή των συντρόφων Νικόλα Γκάι και Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι

Μερικούς μήνες πριν το πρωτόδικο δικαστήριο για την υπόθεση Αντινόλφι (Πυρήνας Όλγα FAI/FRI), η αλληλογραφία των αναρχικών Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο, κρατούμενων στη φυλακή της Φερράρα, υπόκειται σε αυστηρή λογοκρισία.

Τον Ιούνη του 2013 ο Νικόλα Γκάι γράφει ένα κείμενο με τίτλο «Σχετικά με τον αγώνα ενάντια στις φυλακές», όπου μεταξύ άλλων κάνει αναφορά στην ανατίναξη οχήματος της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού στην Αθήνα, δηλαδή στην πρώτη πράξη του Σχεδίου Φοίνικας. Ο σύντροφος Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, αιχμάλωτος της επιχείρησης Ευτολμία (Ardire) που εκείνη την περίοδο βρίσκεται στην ίδια πτέρυγα (AS2) της Φερράρα, επιχειρεί να περάσει την επιστολή του Νικόλα μαζί με τη δική του αλληλογραφία. Ωστόσο, το γραπτό παρακρατείται από τη διεύθυνση της φυλακής.

Τον Δεκέμβρη του 2013 ο Σέρτζιο αποφυλακίζεται.

Στο μεταξύ έχει γίνει γνωστό ότι κινείται δίωξη εις βάρος του Νικόλα, αλλά και του Σέρτζιο, για υποκίνηση διάπραξης αδικημάτων – πάντοτε αναφορικά με το ίδιο γραπτό. Και οι δυο σύντροφοι παραπέμπονται σε δίκη από την εδαφικά αρμόδια εισαγγελία της Μπολόνιας.

Εντέλει τον Μάρτη του 2016, σε δικαστική ακρόαση στην Μπολόνια, τόσο ο έγκλειστος Νικόλα Γκάι όσο και ο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι απαλλάχθηκαν απ’ την κατηγορία της «αποπειραθείσας υποκίνησης τέλεσης εγκληματικών πράξεων» (άρθρο 414 του ιταλικού ποινικού κώδικα).

Σάββατο 23 Απρίλη: Μέρα αλληλεγγύης σε 22 αναρχικούς/ές που δικάζονται στο εφετείο των φυλακών Κορυδαλλού

ΓΙΑ ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΣΤΙΣ 20 ΑΠΡΙΛΗ ΟΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ 22 ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

Καλούμε σε Πανελλαδική – Πανευρωπαϊκή
μέρα δράσης αλληλεγγύης το Σάββατο 23 Απρίλη

Η υπόθεση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, οι δικαστικές, νομικές και κατασταλτικές κινήσεις του κράτους γύρω από την ομώνυμη αναρχική οργάνωση, εκτείνεται σε μια περίοδο 7 χρόνων και επί της ουσίας είναι εν εξελίξει ακόμα.

Εφτά χρόνια μετά λοιπόν, στις 20 Απρίλη, 22 αναρχικοί σύντροφοι θα βρεθούν στα έδρανα του δικαστηρίου στο εφετείο της ΣΠΦ, στο οποίο δικάζονται και άλλες υποθέσεις που το αστυνομικό – δικαστικό σύμπλεγμα τις βάπτισε «υποθέσεις για ΣΠΦ» με σκοπό τη γιγάντωση του δικαστικού πραξικοπήματός του εναντίον αναρχικών.

Στις 20 Απρίλη λοιπόν δικάζονται όλα τα πρωτόδικα δικαστήρια που έχουν γίνει για την υπόθεση του Χαλανδρίου, τα οποία είναι από μόνα τους τρία. Δικάζονται οι συλλήψεις στη Νέα Σμύρνη τον Δεκέμβρη του 2010, η υπόθεση των δεμάτων βομβών, οι συλλήψεις των πέντε μελών της ΣΠΦ τον Μάρτη του 2011 στον Βόλο, η συμπλοκή στην Πεύκη και οι συλλήψεις για τη ληστεία στον Βελβεντό Κοζάνης.

Σε μία ακόμα δικαστική καινοτομία, πέρα από τους συντρόφους που πρωτόδικα έχουν δικαστεί ως μέλη της οργάνωσης και τα ίδια τα μέλη, σε αυτό το εφετείο θα βρεθούν και οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση του Βελβεντού (Ν. Ρωμανός, Γ. Μιχαηλίδης, Δ. Πολίτης, Α.-Δ. Μπουρζούκος, Α. Ντάλιος και Φ. Χαρίσης). Οι έξι αυτοί σύντροφοι δικάστηκαν για την συμμετοχή τους στη διπλή ληστεία στον Βελβεντό Κοζάνης, αλλά πρωτόδικα απαλλάχθηκαν πλήρως από κάθε συμμετοχή στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και δεν εμπίπτουν καν στον 187Α, τον περίφημο «αντιτρομοκρατικό» νόμο.

Αλλά η σημασία της αστυνομικής – δικαστικής καινοτομίας δεν γίνεται με μία απλή συνένωση υποθέσεων φαινομενικά και πρακτικά άσχετων μεταξύ τους. Αν σκεφτούμε τις δικογραφίες που εμπεριέχονται εύκολα καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει και κυρίως γιατί.

Η υπεράσπιση των συντρόφων που είτε βρέθηκαν αιχμάλωτοι για τις πράξεις και τον λόγο τους, όπως οι σύντροφοι που έχουν αναλάβει την ευθύνη για τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, είτε των συντρόφων που βρέθηκαν στο στόχαστρο μιας κρατικής κατασταλτικής επιχείρησης, αποτελεί προϋπόθεση της συνέχισης και της προώθησης μιας μάχης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Στη μάχη ενάντια στην εξουσία, η κοινή δράση με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που φυλακίζονται, διώκονται, ή διασύρονται δεν έχει μόνο ως στόχο τον απεγκλωβισμό των ομήρων και την απελευθέρωση των αιχμαλώτων συντρόφων. Είναι επιπλέον η λογική «να μην αφήνουμε κανέναν πίσω», ενισχύοντας έτσι την ακεραιότητα του αγώνα. Αγωνιζόμενοι να επαναφέρουμε τους αιχμαλώτους στις δικές μας γραμμές, τροφοδοτούμε και οξύνουμε τον ίδιο τον πόλεμο ενάντια στο καθεστώς.

Η αλληλέγγυα μαχητική στάση δίπλα σε συντρόφους που βρίσκονται έγκλειστοι ή διωκόμενοι, αποτελεί ένα ακόμα πεδίο αντιπαράθεσης με το κράτος και τους μηχανισμούς του.

ΚΑΛΟΥΜΕ:
Συγκέντρωση στην αίθουσα των δικαστικών φυλακών Κορυδαλλού
.

Τετάρτη 20 Απριλίου και ώρα 09:00.

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους,
τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

κάλεσμα στ’ αγγλικά

[Θεσσαλονίκη] Καλέσματα ενόψει εφετείου 20ής Απρίλη

Μικροφωνική Δευτέρα 18/4 | 18:00
Τσιμισκή με Ναυαρίνου, Θεσσαλονίκη

Εφετείο Τετάρτη 20/4 | 09:00
Δικαστική αίθουσα φυλακών Κορυδαλλού, Αθήνα

Κοινοί αγώνες εντός και εκτός των τειχών μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής, μέχρι την Αναρχία.
Κατάληψη Terra Incognita

Ή με την αδράνεια ή με την ολική ρήξη με την κυριαρχία και τον πολιτισμό της.
Κατάληψη 111

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο μελών της ΣΠΦ-FAI/IRF ενόψει εφετείου 20ής Απρίλη

Κείμενο από ΣΠΦ για το εφετείο

Στις 20 Απριλίου ξεκινάει η δίκη σε δεύτερο βαθμό τόσο της υπόθεσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και κάποιων ενεργειών της όσο και άλλων ξεχωριστών υποθέσεων αναρχικών που κατηγορούνται για πράξεις επαναστατικής βίας. Όλες αυτές οι υποθέσεις συγκολλήθηκαν μεταξύ τους σε μια ενιαία δίκη προκειμένου να εξυπηρετηθούν πολλές διαφορετικές και παράλληλες μεθοδεύσεις των δικαστικών αρχών εναντίον του συνόλου των κατηγορουμένων. Σε ό,τι αφορά εμάς ξεκαθαρίζουμε πως μας είναι τελείως αδιάφορη η νομική εκδίκαση αυτού του δικαστηρίου και τα όποια επίδικά του. Όσο αδιαφορούμε όμως για την νομική του διάσταση, άλλο τόσο μας ενδιαφέρει να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία να υπερασπιστούμε ξανά την δράση της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, να μετατρέψουμε ένα ακόμα δικαστήριο σε μια αρένα όπου η αναρχία αναμετράται με τους εχθρούς της ελευθερίας. Μια ευκαιρία να αντιμετωπίσουμε ξανά τους τεχνοκράτες υπηρέτες της Δικαιοσύνης και να τους θέσουμε υπόλογους για την αθλιότητα που κουβαλούν οι υπάρξεις τους.

Η αφετηρία της κατασταλτικής επιχείρησης του κράτους με την εισβολή στο σπίτι στο Χαλάνδρι στις 23/9/2009 και την σύλληψη του μέλους της Συνωμοσίας Χάρη Χατζημιχελάκη καθώς και άλλων ατόμων που, είτε είχαν σχέση με τον αναρχικό χώρο είτε όχι, δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση, καθώς και το μπαράζ διώξεων που ακολούθησε, ήταν ένα ισχυρό ταρακούνημα για ένα σημαντικό κομμάτι της αναρχίας. Είναι γεγονός ότι μια μεγάλη σκιά φόβου απλώθηκε προκαλώντας ένα γενικευμένο μούδιασμα που συνέβαλε στην ανάσχεση της επιθετικής πολυμορφίας που εκδηλώθηκε το διάστημα 2008-2009 καθώς οι ενέργειες άμεσης δράσης μειώθηκαν κατακόρυφα.

Στο επερχόμενο δικαστήριο θα ξαναζωντανέψει μέσα στην δικαστική αίθουσα ένα κομμάτι της ιστορίας της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, το οποίο το κράτος επιχειρεί να τιμωρήσει μέσα από τα νεκρά γράμματα των σελίδων του ποινικού κώδικα που αποτελούν την αιχμή της καταστολής εναντίον των αναρχικών αιχμαλώτων.

Οι δεκάδες εμπρηστικές επιθέσεις σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους, οι βομβιστικές επιθέσεις σε σπίτια πολιτικών, τα εντάλματα σύλληψης, η αιχμαλωσία, η παρανομία, οι αναβαθμισμένοι εκρηκτικοί μηχανισμοί σε δικαστήρια, φυλακές, τράπεζες, φασίστες και άλλους εχθρούς της επαναστατικής υπόθεσης, αποτελούν την δική μας ανατρεπτική εμπειρία όπως αυτή εξελίχθηκε μέσα από την Συνωμοσία και θα την υπερασπιστούμε ως τέτοια.

Μέσω της πολιτικής υπεράσπισης των δράσεών μας θέλουμε να καταστήσουμε σαφές πως παραμένουμε αμετανόητοι για τις επιλογές μας και την δράση μας μέσα από την Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, καθώς και να καταργήσουμε την αποτύπωση της ιστορίας μας μέσα από τους νόμους και την ξύλινη γλώσσα των δικαστών και να της προσδώσουμε τα πραγματικά της χαρακτηριστικά, αυτά της απόφασης μιας αναρχικής ομάδας να οπλιστεί και να περάσει στην επίθεση ενάντια στο σύστημα και τους υπηρέτες του.

Το γεγονός ότι μετά από τόσα χρόνια ως αιχμάλωτοι συνεχίζουμε να στηρίζουμε με συνέπεια την αναρχία, το αντάρτικο πόλης και την επιλογή της ολομέτωπης επίθεσης στο υπάρχον είναι ο δικός μας τρόπος να παραμείνουμε αρνητές αυτής της κοινωνίας και του πολιτισμού της.

Εφτά χρόνια μετά λοιπόν δεν μετανιώνουμε για τίποτα. Η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό εργαλείο. Είναι κομμάτι της ίδιας μας της ζωής και δεν πρόκειται να την απαρνηθούμε ποτέ. Γιατί αν γύριζε ο χρόνος πίσω θα ακολουθούσαμε την ίδια διαδρομή, γιατί η φλόγα της αναρχικής εξέγερσης εξακολουθεί να καίει στις καρδιές μας.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ υπάρχει η αναγκαιότητα να συντονίσουμε το πάθος μας για την καταστροφή του εξουσιαστικού οικοδομήματος που μας περιβάλλει και να ριχτούμε στην μάχη για την αναζήτηση της ελευθερίας μέσα από χιλιάδες πράξεις που θα επιχειρήσουν να απορρυθμίσουν την ομαλότητα της κοινωνικής μηχανής. Οι πυρήνες της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας, οι ανώνυμοι σύντροφοι που με τις επιθέσεις τους διασαλεύουν την ειρήνη των καπιταλιστικών μητροπόλεων, οι πολύμορφες αναρχικές δράσεις που απονευρώνουν την λειτουργία της κυριαρχίας, το εγχείρημα του Μαύρου Δεκέμβρη, ο Εξεγερτικός Σύνδεσμος Θεωρίας και Πράξης δεν είναι παρά κομμάτια ενός ψηφιδωτού δράσεων ώστε να ξαναγίνει η αναρχία ένας πραγματικός κίνδυνος για την εξουσία και τον πολιτισμό της.

Ας μετατρέψουμε αυτά τα σχέδια σε μια εμπόλεμη καθημερινότητα για το κράτος και ας ριχτούμε στην αδιάκοπη μάχη για την αναζωπύρωση της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης.

Το στοίχημα παραμένει ανοιχτό…

Όλα συνεχίζονται…

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – FAI/IRF
Δαμιανός Μπολάνο
Γιώργος Νικολόπουλος
Μιχάλης Νικολόπουλος
Θεόφιλος Μαυρόπουλος
Παναγιώτης Αργυρού
Χάρης Χατζημιχελάκης

το κείμενο σε pdf

Να ξηλωθούν φράχτες και κράτη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται στην περιοχή της Μεσογείου και του Αιγαίου έντονες μεταναστευτικές ροές. Άνθρωποι προσπαθούν να περάσουν στον ευρωπαϊκό χώρο προσδοκώντας να βρουν τον «αστικό παράδεισο» της καταναλωτικής ευμάρειας και των δικαιωμάτων. Οι άνθρωποι που πνίγηκαν στην προσπάθειά τους να διασχίσουν τη θάλασσα και την εποπτεία των κρατών, όπως είναι γνωστό, αριθμούν αρκετές χιλιάδες. Το υπερκράτος της Ε.Ε. για να ελέγξει τις μεταναστευτικές ροές αναπτύσσει συγκεκριμένη πολιτική που θα ικανοποιεί τα συμφέροντά του σε οικονομικό αλλά και ιδεολογικό επίπεδο. Με βάση αυτή την πολιτική ανυψώνονται φράχτες, κλείνουν τα σύνορα, αυξάνεται η φύλαξη των συνόρων από ένστολους, κατασκευάζονται ελεγχόμενοι χώροι διαμονής και πραγματοποιούνται «επαναπροωθήσεις» στην Τουρκία ή και αλλού. Εξαιτίας του πολέμου στη Συρία τρία εκατομμύρια πρόσφυγες βρίσκονται μόνο στην Τουρκία (που κάποιοι εξ αυτών έχουν κλειστεί σε κανονικές φυλακές), ενώ πολλοί αναζητούν τρόπο να περάσουν στην Ελλάδα και τη δυτική Ευρώπη. Στον ελλαδικό χώρο έχουνε «εγκλωβιστεί» επίσης αρκετές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι.

Οι σπιράλ συρμάτινοι φράχτες με τις κοφτερές λεπίδες, που έχουν ανυψωθεί από κράτη της Ε.Ε. και των Βαλκανίων, γίνονται η αιτία για το θάνατο-δολοφονία πάρα πολλών άγριων ζώων. Τα ζώα εγκλωβίζονται μέσα στα κατασκευάσματα της κυριαρχίας υπομένοντας ακρωτηριάσεις και ένα μαρτυρικό θάνατο. Οι φυσικοί βιότοποι κατακερματίζονται από τους φονικούς φράχτες και μέχρι τώρα μεταξύ άλλων ειδών έχουν βρεθεί νεκρά μέσα σε λίμνες αίματος ελάφια, ζαρκάδια, λύκοι και αρκούδες.

Η συνθήκη που διαμορφώνεται είναι τραγική για πολλά έμβια όντα και γι’ αυτό οφείλονται οι εξουσιαστικές πρακτικές και σχεδιασμοί. Το ίδιο το πολιτισμικό οικοδόμημα είναι η βασική αιτία των όσων εκτυλίσσονται. Η ανάπτυξη του πολιτισμού και των εθνών-κρατών αποτελεί εν γένει κάτι το τεχνικό και το ασύμμετρα βίαιο. Η «ιστορία», ειδικά των τελευταίων δύο αιώνων, είναι γεμάτη σφαγές εκατομμυρίων ανθρώπων και άλλων έμβιων ειδών, μαζικό εγκλεισμό, βιομηχανικά ατυχήματα και μόλυνση. Αυτά όλα βεβαία συνδέονται με τα έθνη-κράτη, την τεχνοεπιστημονική πρόοδο και την προσπάθεια του πολιτισμού να υποτάξει και να λεηλατήσει το φυσικό κόσμο για να συντηρήσει το τεχνικό του οικοδόμημα.

Αν και ο κύριος υπεύθυνος και καθοριστικός παράγοντας σε κάποιο επίπεδο είναι η πολιτικο-στρατιωτική παρέμβαση των υπερδυνάμεων της δύσης, οι λόγοι που αναπτύσσονται αυτά τα φαινόμενα (πόλεμος, μεταναστευτικές ροές) είναι ευρύτεροι και σχετίζονται με τη συστηματοποιημένη εξημέρωση, τη βιομηχανοποίηση και τις ιδεολογίες που αναγάγουν το φυσικό κόσμο σε οικονομικό πόρο και παραγωγική μηχανή. Η επινόηση, η επιβολή και η κατασκευή των εθνών-κρατών είναι αδιαμφισβήτητο ότι συνδέονται άρρηκτα με την πρόκληση των πολέμων, τη χάραξη των συνόρων και τη διεύρυνση του ελέγχου.

αναρχική ομάδα Άγρια Φύση

Κατάληψη Terra Incognita: Αφίσα ενάντια στον τρομονόμο

Οι νόμοι καταργούνται στα οδοφράγματα.

[Γιάννενα] Ενάντια στις μαφίες

Κείμενο αλληλεγγύης στο Κ*ΒΟΞ και σε όλους τους συντρόφους που μάχονται ενάντια στις μαφίες

“‬…Μιλώντας‭ ‬καταρχάς‭ ‬γενικά,‭ ‬οι‭ ‬μαφίες‭ ‬αποτελούν‭ ‬καπιταλιστικές‭ ‬επιχειρήσεις‭ ‬που‭ ‬δραστηριοποιούνται‭ ‬σε‭ ‬ένα‭ ‬πεδίο‭ ‬της‭ ‬οικονομίας‭ ‬της‭ ‬αγοράς,‭ ‬η‭ ‬οποία‭ ‬λειτουργεί‭ ‬παρά‭ ‬την‭ ‬επίσημη‭ ‬οικονομία‭ ‬και‭ ‬παρά‭ ‬το‭ ‬κράτος-‭ ‬αλλά‭ ‬σε‭ ‬προφανή‭ ‬διαπλοκή‭ ‬μαζί‭ ‬του-‭ ‬και‭ ‬το‭ ‬οποίο‭ ‬εκτείνεται‭ ‬σε‭ ‬ένα‭ ‬ευρύ‭ ‬φάσμα‭ ‬δραστηριοτήτων…”
(απόσπασμα από το κείμενο της διοργάνωσης της πορείας ενάντια στις μαφίες,‭ ‬την κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που πραγματοποιήθηκε στα εξάρχεια στις‭ ‬5/3‭)

Στις‭ ‬27-2-16‭ ‬μαφιόζοι έμποροι ναρκωτικών επιτίθενται με μαχαίρια και πέτρες σε‭ ‬3‭ ‬συντρόφους από το κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο βοξ,‭ ‬τραυματίζοντας βαρύτατα τον έναν.‭ ‬Το επόμενο κιόλας βράδυ συγκροτείται μαχητική περιπολία‭ ‬100‭ ‬ατόμων που πορεύεται στους δρόμους γύρω από τη πλατεία εξαρχείων με σκοπό την ανεύρεση και το τσάκισμα μαφιόζων που παρασιτούν στη περιοχή συνεργαζόμενοι και υπό την ανοχή κράτους και μπάτσων.‭

Ακολούθησαν μαζικές πορείες/περιφρουρήσεις της γειτονιάς με αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά,‭ ‬ώστε να γίνει σαφές ότι τα εξάρχεια είναι ένας τόπος με αγωνιστική ιστορία και παρακατηθήκη επομένως μέσα σ‭’ ‬αυτό τον τόπο δεν έχει θέση κανένα κάθαρμα που πρεσβεύει και συντηρεί τον σύγχρονο κοινωνικό κανιβάλισμο.

Είναι ξεκάθαρο ότι η ύπαρξη της μαφίας στα εξάρχεια κάνει τις κρατικές αρχές να τρίβουν τα χέρια τους,‭ ‬αφενός επειδή γεύονται ένα μέρος των εσόδων από τις δραστηριότητες των μαφιόζων,‭ ‬αφετέρου επειδή καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα ένοπλο παρακρατικό σώμα στη καρδιά των εξαρχείων που θα καταστέλλει με το δικό του τρόπο όσους αγωνίζονται,‭ ‬κάτι που δεν έχουν κατορθώσει να επιτύχουν με τις επίσημες δυνάμεις καταστολής.‭ ‬Παράλληλα,‭ ‬πιστεύουμε ότι όσο υπάρχει ζήτηση θα υπάρχει και προσφορά,‭ ‬οπότε μέγαλο μερίδιο ευθύνης βαραίνει όσους δέχονται να γίνουν πελάτες των μαφιόζων,‭ ‬νομιμοποιώντας ουσιαστικά μ‭’ ‬αυτό το τρόπο την παρουσία τους στη περιοχή.

Ως άτομα που συμμετέχουμε και δρούμε στον αναρχικό χώρο,‭ ‬δε θα μπορούσαμε να μείνουμε σιωπηλοί μπροστά σε τέτοια γεγονότα.‭ ‬Παρότι μένουμε χιλιόμετρα μακριά απ‭’ ‬το κέντρο της Αθήνας,‭ ‬μπορούμε να αντιληφθούμε τις δύσκολες συνθήκες που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι σύντροφοι μας στην πρωτεύουσα προκειμένου να τσακιστούν οι λακέδες της μαφίας.‭ ‬Γι‭’ ‬αυτό το λόγο δηλώνουμε αλληλέγγυες/οι στον αγώνα που δίνουν με τα μέσα που αυτοί έχουν επιλέξει.

Καμία ανοχή σε πρεζέμπορες,‭ ‬μαχαιροβγάλτες,‭ ‬νταβατζίδες και πάσης φύσεως μαφιόζους και παρακρατικούς.

Να μην επιτρέψουμε να γίνει καθημερινότητα ο σύγχρονος κοινωνικός κανιβαλισμός.

ΥΓ1.‭ ‬Μετά την πορεία που διεξήχθη στις‭ ‬5‭ ‬Μαρτίου στους δρόμους των εξαρχείων,‭ ‬η αστυνομία παρέα με‭ ‬τα φερέφωνα του κράτους‭ (‬δημοσιογράφοι‭)‬,‭ ‬έκαναν λόγο για‭ “‬ένοπλους αναρχικούς‭” ‬που κυκλοφορούν ανενόχλητοι στο κέντρο της Αθήνας,‭ ‬χωρίς καμία αναφορά στη μαφία.‭ ‬Εννοείται πως δε πέφτουμε απ’ ‬τα σύννεφα,‭ ‬απλώς το αναφέρουμε αυτό ως ακόμα μια ένδειξη ότι κράτος και μαφιόζοι αλληλοτροφοδοτούνται και συνυπάρχουν.

ΥΓ2.‭ ‬Αξίζει να σημειωθεί ότι και το καλοκαίρι του‭ ‬2014‭ ‬το Κ Βοξ δέχτηκε παρόμοιου τύπου μαφιόζικη επίθεση,‭ ‬εκείνη τη φορά με σφαίρες.‭

ταμείο αλληλεγγύης ιωαννίνων φυλακισμένων αγωνιστών
tameio-ioannina@espiv.net

Θεσσαλονίκη: Βιβλιοθήκη-Βιβλιοπωλείο στην κατάληψη Terra Incognita

Κάθε Πέμπτη στις 21:00-23:00
στο μπαρ της κατάληψης Terra Incognita
(Ολύμπου 67, Θεσ/νίκη)

η αφίσα σε διάσταση εκτύπωσης εδώ

Θεσσαλονίκη: Vegan κουζίνες – 16 & 23 Απρίλη

Σάββατο 16/4 και 23/4 vegan κουζίνα 3-6μμ στην κατάληψη Terra Incognita.

Αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο.

Κομοτηνή: Αντισεξιστικό διήμερο εκδηλώσεων, 16 & 17 Απρίλη

λάβαμε από Utopia A.D.

Πολυτεχνείο: Άμεσες ανάγκες για το κατειλημμένο κτήριο Γκίνη

• απορρυπαντικά ρούχων για πλύσιμο στο χέρι
• απορρυπαντικά πιάτων
• σφουγγάρια – σύρμα για σκεύη
• χλωρίνη και απορρυπαντικά γενικής χρήσης
• σακούλες σκουπιδιών, όλα τα μεγέθη
• σκούπες – φαράσια
• σφουγγαρίστρες – κουβάδες
• πλαστικές λεκάνες μεγάλου μεγέθους

*

• χαρτί υγείας
• μωρομάντιλα
• πάνες για βρέφη νο. 4 και 5
• σαμπουάν και αφρόλουτρα
• αντισηπτικά υγρά χεριών χωρίς νερό

*

• φρέσκα φρούτα
• γάλατα
• ζάχαρη
• τσάι μαύρο !!!
• μαρμελάδες και μέλι
• μπισκότα και κράκερς
• χυμοί μικροί
• νερά μικρά
• αλάτι
• λάδι
• όσπρια
• ρύζι

*

• κάλτσες βαμβακερές
• παπούτσια αθλητικά και πάνινα αντρικά, γυναικεία, παιδικά σε όλα τα μεγέθη
• αντικουνουπικά
• καπέλα

(όχι άλλα ρούχα)

ανοιχτή συνέλευση του κατειλημμένου κτηρίου Γκίνη
κάθε Δευτέρα στις 19:00
Πολυτεχνείο (είσοδος από οδό Στουρνάρη, Εξάρχεια)