Επικοινωνία

Για συνεισφορά μεταφράσεων, επιμέλειας-διορθώσεων και/ή πρωτότυπου υλικού προς δημοσίευση, όπως ενημερώσεις από το δρόμο, ανταποκρίσεις από δράσεις, αναλήψεις ευθύνης, κείμενα φυλακισμένων ή διωκόμενων συντρόφων, καλέσματα, μπροσούρες, άρθρα γνώμης, κ.ά.: contrainfo(at)espiv.net

FN StW 05/2016

Contra Info: Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

To Contra Info είναι ένας διεθνής πολύγλωσσος κόμβος αντιπληροφόρησης και μετάφρασης, μια υποδομή που κρατιέται ενεργή με τη συμβολή αναρχικών, αντεξουσιαστών και ελευθεριακών που δραστηριοποιούνται σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Περισσότερα »

Φυλακές Αλικαρνασσού: Λόγια του Σπύρου Χριστοδούλου, έναν χρόνο μετά την απώλεια του Σπύρου Δραβίλα (29 Μάη)

πατήστε πάνω στην εικόνα για να διαβάσετε το κείμενο

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για καταστροφή καμερών παρακολούθησης

Η κοινωνία του εγκλεισμού κρύβει όλο και λιγότερο την πραγματική της όψη ελέγχου και καταστολής. Οι δρόμοι γεμίζουν όλο και περισσότερο με μόνιμη και μαζική αστυνομική παρουσία, ρουφιάνους, ασφαλίτες, ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρησης.

Αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε στην πρωτοβουλία συντρόφων από το Βόλο, αλλά και άλλες περιοχές της Ελλάδας και του κόσμου και να επιτεθούμε σε μηχανισμούς τεχνολογικού ελέγχου. Μέσα στο Μάιο καταστρέψαμε κάμερες παρακολούθησης στο κέντρο της Αθήνας και στα Εξάρχεια. Και όσες από τις κάμερες επισκευάσαν, πήγαμε και τις σπάσαμε ξανά.

Όλες οι κάμερες που εντοπίσαμε και καταστρέψαμε είχαν τοποθετηθεί έτσι ώστε να παρακολουθούν το δρόμο και όχι τις ιδιοκτησίες που υποτίθεται ότι “προστατεύαν”. Όσοι θέλουν να έχουν την ψευδαίσθηση της ασφάλειας τοποθετώντας κάμερες για να “προστατεύουν” τις γελοίες ιδιοκτησίες τους, καλύτερα να τις βάζουν παραμέσα και να μην παίρνουν μάτι το δρόμο.

Όσοι θαρρούν πως την βγάζουν καθαρή αντικαθιστώντας τις κατεστραμμένες κάμερες, κρύβοντας τες πίσω από τζαμαρίες ή τοποθετώντας τες σε ψηλά και δυσπρόσιτα σημεία, είναι γελασμένοι. Τους προειδοποιούμε ότι αν επιμένουν να μας καταγράφουν και να μας επιτηρούν θα έχουν τις ανάλογες συνέπειες. Ήδη επιτεθήκαμε σε διάφορα ακίνητα ρουφιάνων (δημόσια και ιδιωτικά) και θα συνεχίσουμε να ξεπαστρέφουμε κάμερες, ρουφιάνους και κάθε μέσο ελέγχου και επιτήρησης.

Για όσους δεν πήραν το μήνυμα: δε θέλουμε κάμερες εστιασμένες στους δρόμους, την πρώτη φορά φάγατε πέτρες, την επόμενη φορά δε θα είμαστε τόσο ευγενικοί.

Να πολλαπλασιάσουμε τις δράσεις ενάντια σε κάθε τι που ελέγχει τις ζωές μας!

Πυρήνας Αντεπιτήρησης-FAI/IRF

[Αθήνα] Ανάληψη ευθύνης για πυρπόληση οχημάτων των ΕΛΤΑ στους Αγίους Αναργύρους

Στην εποχή που ανθρώπινα ζόμπι τρέφουν την επιβίωσή τους με κοινωνικές νόρμες και φαινομενικότητα ωθούμενα απ’ τη νομιμότητα της εξουσίας, στην ουσία νομιμοποίηση της μίζερης ζωής, η σύγκρουση με την τελευταία σηματοδοτεί αυτομάτως το άνοιγμα ενός πεδίου διαλεκτικής με τα συναισθήματα του ζώντος. Η πλήξη χτυπάει την πόρτα ολονών μας και εμείς προσπαθούμε να την μετουσιώσουμε στην άρνησή της. Είμαστε ακριβώς εκεί όπου η αναμονή για μαζικό ξεσηκωμό έχει κουράσει, εκεί όπου η όρεξη για καταστροφή του σάπιου κόσμου ταυτίζεται με την απόλαυσή μας.

Ξημερώματα 27/5 κάψαμε δύο οχήματα των ΕΛΤΑ στους Αγίους Αναργύρους.

Με αυτή την ενέργεια στέλνουμε την ελάχιστη δύναμη στη ΣΠΦ, που δικάζεται για το σχέδιο απόδρασης και για άλλες υποθέσεις, καθώς και στους υπόλοιπους αναρχικούς που εμπλέκονται σε αυτές.

Ας γίνουμε πιο επικίνδυνοι για την εξουσία.

Εκφραστές του δημιουργικού τίποτα/commando Mauricio Morales
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (FAI/FRI)

[Πάτρα] Εκδήλωση-Συζήτηση: Παρουσίαση μπροσούρας & τηλεφωνική επικοινωνία με τον αναρχικό αιχμάλωτο Γιάννη Μιχαηλίδη

Με αφορμή την εξόρυξη χαλκού και χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική, μία συμβολή στη συζήτηση γύρω από:
-τις εξορύξεις
-τη λεηλασία της φύσης
-το ιδεολόγημα της ανάπτυξης
-την τεχνοεπιστήμη και την ενεργειακή βιομηχανία
-το θεσμό της μισθωτής εργασίας
-τα τοπικιστικά και ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά των κινημάτων

Παρουσίαση μπροσούρας από την αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα Κρακατόα

Τηλεφωνική επικοινωνία με τον αναρχικό Γ.Μιχαηλίδη

Παρασκευή 3/6 στις 19:00* στο Παράρτημα (Κορίνθου κ’ Αράτου)

*Η ώρα θα τηρηθεί αυστηρά λόγω της επικοινωνίας με τον κρατούμενο σύντροφο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΞΥΝΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση, Κρακατόα
olikiapeleutherosi.espivblogs.net

Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση-μικροφωνική αλληλεγγύης σε ολικούς αρνητές στράτευσης

Τρίτη 31/5 στις 12:00 στο πάρκο Ντορέ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης Γιώργο Τσίτσια (στρατοδικείο 31/5 Λάρισα) και Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη (στρατοδικείο 2/6 Αθήνα)

Ούτε μια ώρα στον στρατό
Ολομέτωπη επίθεση στους θεσμούς που διατηρούν την καθεστηκυία τάξη
Να σπάσουμε το μονοπώλιο της βίας από την κυριαρχία
Ανυποχώρητος αγώνας για την ολική απελευθέρωση και την αναρχία

Αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο
mavroprasino.espivblogs.net

Αθήνα: Πανό αλληλεγγύης στον ΟΑΣ Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη, πλατεία Μερκούρη, Άνω Πετράλωνα

Φωτιά στην πατρίδα – Φωτιά στον στρατό

Αλληλεγγύη στον Ολικό Αρνητή Στράτευσης Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη

Στρατιωτικό εφετείο: Πέμπτη, 2 Ιούνη 2016, και ώρα 9:00
Συγκέντρωση στο στρατοδικείο Ρουφ, Πέτρου Ράλλη 1 (στάση ΡΟΥΦ)

Λόγια του συντρόφου εδώ: 1, 2

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΙ ΟΣΕΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ
ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

-Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58 (Εξάρχεια)

Χιλιανές φυλακές: Αποχή του Κέβιν Γκαρρίδο απ’ το συσσίτιο – Για Μαουρίσιο Μοράλες και Χρήστο Τσουτσουβή

Ο φυλακισμένος σύντροφος Κέβιν Γκαρρίδο έκανε αποχή συσσιτίου από 1η έως 22α Μάη (κίνηση που στήριξε επίσης ο αιχμάλωτος Νικολάς Ρόχας, στη μνήμη του Μάουρι). Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου του Κέβιν.

«Δεν θα τους αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης που να ’ναι ασφαλής για τις ζωές τους. Τα όπλα μας είναι γεμάτα κι έτοιμα να μιλήσουν… κι αν οι κουβέντες τούς κάνουν να ιδροκοπούν, οι πράξεις θα χύσουν αίμα».
Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ

Σήμερα σου γράφω απ’ την αιχμαλωσία, Μαουρίσιο Μοράλες. Αυτά τα λόγια είναι από και για σένα, όπου θέ’ να βρίσκεσαι…

Πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που το σώμα σου εγκατέλειψε αυτόν τον ισχύοντα και σιχαμένο μοντέρνο κόσμο; Έχει πραγματικά σημασία; Εμένα δεν με νοιάζει. Ο χρόνος είναι μονάχα χρόνος, και το μέλλον είναι αβέβαιο· η επίθεση είναι εδώ και τώρα… Υπάρχει ένα παρόν να πυρποληθεί και ν’ ανατιναχτεί! Ένα παρόν πολέμου!

Για μένα, δεν «έπεσες στη μάχη». Ναι, έδωσες τη μάχη, αλλά δεν έπεσες. Το να πεθαίνεις επιτιθέμενος στην εξουσία, είναι να πέφτεις; Δεν νομίζω, και πιστεύω πως παραχρησιμοποιείται λαθεμένα αυτή η επαναλαμβανόμενη φράση. Για μένα, πέθανες επιτιθέμενος στην εξουσία, με αξιοπρέπεια και περηφάνια. Πέθανες με το θάρρος του πολεμιστή που είσαι, εν μέσω πανηγυρισμών της εξουσίας κι έχοντας τον σεβασμό όποιου θεωρείται σύντροφός σου. Δεν σε ειδωλοποιώ, ούτε εσένα ούτε κανέναν, κι ούτε βέβαια σε κλαίω. Εκτιμώ το σθένος που διέθετες, τη δράση σου που ’τανε σε πλήρη συμφωνία με τα λόγια, τις ιδέες και τις πρακτικές σου – ένας πολεμιστής της πράξης.

Κάθε στόχευση μιας δράσης όσο και σκέψεις κι επιδιώξεις είναι διαφορετικές. Μπορώ να μιλήσω για τις δικές μου δράσεις και να επιβεβαιώσω αυτό που σκέφτομαι και θέλω, αλλά ούτε εγώ ούτε κανένας δεν μπορεί να μιλήσει για τις δικές σου ενέργειες, μονάχα εσύ –αν και δεν γίνεται πια– μπορείς να το κάνεις. Συμμερίζομαι διάφορες σκέψεις σου απ’ αυτές που έβαλες κάτω σε χαρτί. Όπως κατάφερα επίσης να συναισθανθώ τη θαρραλέα απόφαση να ξεκινήσεις μια ιλιγγιώδη διαδρομή με τη συντροφιά του φεγγαριού και τη συνέργεια του σκοταδιού, με την ώθηση κάθε πεταλιάς να σε πλησιάζει στον στόχο και με το κρύο μέταλλο ενός όπλου ν’ αγγίζει το δέρμα σου. Καταλαβαίνω πώς είναι να ψιθυρίζεις διαρκώς: «θάνατος», «φυλακή», και μες στην καρδιά σου: «επιτυχία». Εσύ μια 22α Μάη ήρθες αντιμέτωπος με θανάσιμο πλήγμα, εγώ μια 19η Νοέμβρη και μέχρι τώρα βρίσκομαι αντιμέτωπος με την αιχμαλωσία, και μου δίνει ανάσα χαράς και ενέργειας να ξέρω ότι συντρόφια/συγγενικότητες συνεχίζουν να ξεφτιλίζουνε την εξουσία και πως οι δράσεις τους στέφονται με επιτυχία. Με ευχαριστεί να γνωρίζω ότι, παρόλο που οι δρόμοι της μιαρής πόλης «παρακολουθούνται» μέρα νύχτα, εξακολουθούν ν’ ανατινάζονται οι φρουρές της βρομερής, μπάσταρδης και τρισάθλιας εξουσίας σε όλο τον κόσμο.

Η εξουσία το γλέντησε καλά μετά το θάνατό σου· εγώ είμαι εδώ για να πάρω εκδίκηση και να υπερασπιστώ τη μνήμη σου, αδελφέ. Γιατί οι τόνοι τσιμέντου και τα κρύα σίδερα δεν είναι ούτε και θ’ αφήσουμε να γίνουν αιώνια…

Μια ζεστή αγκαλιά στον/ην αδελφό/ή που εκείνη τη νύχτα ποδηλατούσε μαζί σου, κι έναν χαιρετισμό σε όλxς εκείνxς που αντιμετωπίζουν την επέλαση της εξουσίας και ποτέ τους δεν αρνήθηκαν τους κοντινούς τους δεσμούς.

«Να υποχωρήσω; Όχι δα! Ούτε καν όταν, στο τέλος του δρόμου, χωρίς τρόπο να διαφύγω, βρεθώ φάτσα με το τείχος του θανάτου».
Σεβερίνο Ντι Τζοβάννι

Επειδή τα λόγια είναι σκουπίδια δίχως μια πράξη, μέσα απ’ την ατομικότητά μου και τον φυσικό περιορισμό όπου με κρατάει η απομόνωση, κατεβαίνω σε αποχή απ’ τη σίτιση στη μνήμη των αναρχικών Μαουρίσιο Μοράλες και Χρήστου Τσουτσουβή από την 1η Μάη μέχρι τις 22 Μάη.

Για τον αιματηρό ακρωτηριασμό κάθε βρομερής Αρχής!

Ένα φιλί και μια αγκαλιά για κάθε φυλακισμένο που βρίσκεται σε πόλεμο.

Μαουρίσιο Μοράλες, Χρήστος Τσουτσουβής και αμέτρητοι άλλοι αδελφοί που πέθαναν αναμετρώμενοι με την εξουσία: ΠΑΡΟΝΤΕΣ!

Όλοι/ες οι αιχμάλωτοι/ες στον δρόμο!

Κέβιν Γκαρρίδο.
Αιχμάλωτος σε πόλεμο.
Σφαγείο/Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας
Σαντιάγο της Χιλής

Καβάλα: Ενημέρωση από antifa πορεία, 25/5/2016

Την Τετάρτη, 25/05/2016, περίπου 100 αντιφασίστες/στριες από Καβάλα συγκεντρώθηκαν στο Πάρκο Φαλήρου, ενημερώνοντας τον κόσμο που βρισκόταν εκεί για τις φασιστικές επιθέσεις που έγιναν στην Καβάλα τις τελευταίες μέρες. Οι σύντροφοι/φισσες ανάρτησαν πανό σε σημείο του πάρκου που βλέπει σε κεντρικό δρόμο, μοίρασαν κείμενα και φώναζαν αντιφασιστικά συνθήματα. Από νωρίς οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν ξεχυθεί στην πόλη, με δύο διμοιρίες στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, τις μηχανές Δίας στη γειτονιά του Βύρωνα όπου κατοικούν οι Ρουπακιάδες της πόλης, και φυσικά όλο το ασφαλιτομάνι της πόλης ερευνούσε εξονυχιστικά το κέντρο της Καβάλας επικεντρωμένοι στην περιοχή του Φαλήρου και τη γειτονιά της κατάληψης Βύρωνος 3.

Φυσικά από το χώρο της συγκέντρωσης δεν θα μπορούσαν να λείπουν ασφαλίτες οι οποίοι, πράττοντας εξίσου θρασύδειλα με τα νεοναζιστικά τσιράκια τους, ήρθαν μαζί με τις κόρες και τους γιους τους στο πάρκο να στήσουν αυτί και να κόψουν κίνηση, κουνώντας τα παιδάκια τους στις κούνιες 5 μέτρα από το συγκεντρωμένο πλήθος. Σεβόμενοι τα παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα για την ξεδιαντροπιά των μπατσομπαμπάδων τους, οι σύντροφοι/ισσες αποφάσισαν να μην τους αποδοκιμάσουν.

Μετά από μία ώρα, οι αντιφασίστες/ στριες βγήκαν στον κεντρικό δρόμο πάνω από το πάρκο και ξεκίνησαν πορεία κατευθυνόμενοι στη γειτονιά που μένουν οι δύο ναζί (Τριαντάφυλλος Αλεξανδρίδης και Ανδρέας Ρηγούλης). Σε όλη τη διάρκεια της πορείας τούς ακολουθούσαν δυνάμεις των ΜΑΤ, ασφαλίτες, μηχανές Δίας, γενικότερα όλη η μπατσαρία της Καβάλας και ό,τι μπόρεσαν να φέρουν από γειτονικές πόλεις.

Η πορεία είχε δυνατό παλμό, ακούγονταν αντιφασιστικά και αντιμπατσικά συνθήματα συνεχώς, μοιράζονταν κείμενα και οι σύντροφοι/ισσες ενημέρωναν τη γειτονιά για τους Ρουπακιάδες που έχουν στην περιοχή τους και για το γεγονός ότι οι μπάτσοι όχι μόνο απέκρυψαν την απειλή με όπλο, αλλά όλα αυτά έγιναν υπό την προστασία τους.

Οι μπάτσοι ακολούθησαν την πορεία μέχρι και την κατάληξή της στην κατάληψη Βύρωνος 3, κρατώντας απόσταση λιγότερη των 20 μέτρων από τους αντιφασίστες/στριες και προκαλώντας τους με τα ειρωνικά τους σχόλια και χαμογελάκια. Ακριβώς κάτω από την κατάληψη ο κόσμος σταμάτησε και έκλεισε τον δρόμο στους μπάτσους δίνοντάς τους να καταλάβουν πως πρέπει να κάνουν μεταβολή και να φύγουν. Όταν μάλιστα άρχισαν να βγαίνουν οι κάτοικοι τις περιοχής στα μπαλκόνια και να ενημερώνονται για τον λόγο της πορείας, τότε οι μπάτσοι εντελώς ενοχλημένοι αποχώρησαν. Μια δυσαρέσκεια που παρατηρήθηκε έντονα στα σημεία που σταματούσε η πορεία και ενημερώνονταν οι γειτονιές.

ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΝΑΖΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΑΓΑΖΙ
ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΠΑΝΤΟΥ
ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΣΑΣ

περισσότερες φωτογραφίες:
anarxikoikavalas.squat.gr

Αθήνα: Με αφορμή την τελευταία επίθεση στην κατάληψη Βανκούβερ

Στις 6/5/2016 στις 4:00 τα ξημερώματα πραγματοποιήθηκε άλλη μια επίθεση από φασιστική ομάδα, με εμπρηστικό μηχανισμό ο οποίος αποτελούνταν από 4 γκαζάκια, εκ των οποίων εξερράγη το 1 χωρίς να προκαλέσει υλικές ζημιές στην κατάληψη. Η ενέργεια αυτή προστίθεται σε ένα μπαράζ επιθέσεων το τελευταίο διάστημα, με την πρώτη να πραγματοποιείται στις 13/3 και την δεύτερη στις 19/3 χωρίς να υπάρξουν και πάλι υλικές ζημιές.

Κείμενο από Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν εδώ.

Γένοβα: Σαμποτάζ σε αναμεταδότη τηλεπικοινωνιών

Γένοβα: Σαμποτάραμε έναν αναμεταδότη στην περιοχή Ρίγκι. Η κοινωνία στην οποία ζούμε είναι καταπιεστική, αλλοιώνει τη φύση μας, βιάζει τα μυαλά μας. Μας διαπερνά σε κάθε βήμα. Μα όσο επεκταμένη είναι, άλλο τόσο δύσκολο είναι να τη σκαπουλάρει. Οι στόχοι βρίσκονται παντού, διαλέξτε και πάρτε.

πηγή: informa-azione

Θεσσαλονίκη, 30/5: Συνέλευση για συνδιαμόρφωση δράσεων ενόψει 11ης Ιούνη

Με αφορμή την 11η Ιούνη, παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατούμενους με μακροχρόνιες ποινές, καλούμε σε συνέλευση τη Δευτέρα 30/5 στις 16:30 αυστηρά στη ΦΜΣ, ώστε να συνδιαμορφώσουμε ένα 3ήμερο δράσεων (9-10-11 Ιούνη).

Βασικός μας στόχος είναι να οξύνουμε τον πολύμορφο αναρχικό αγώνα, και αυτό το κάλεσμα πιστεύουμε ότι συντελεί σε αυτόν το σκοπό. Για μας, είναι ακόμη μια αφορμή για επίθεση ενάντια στο θεσμό της δημοκρατίας, στο κράτος και στις φυλακές του, στο κεφάλαιο, στο τεχνοβιομηχανικό σύστημα, στον κυρίαρχο πολιτισμό και το σύμπλεγμα εξουσιαστικών σχέσεων που αυτός γεννά. Αλλά είναι και ακόμη μία υπενθύμιση ότι η καλύτερη ένδειξη αλληλεγγύης είναι η συνέχιση του αγώνα.

Ένα πρώτο κείμενο-κάλεσμα εδώ.

Αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο
mavroprasino.espivblogs.net

11η Ιούνη 2016 | June11.org
Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στον Μάριους Μέισον
και σε όλους τους μακροχρόνια αναρχικούς αιχμαλώτους
Ενάντια στις φυλακές υψίστης ασφαλείας – Ενάντια σε κάθε φυλακή

Κομοτηνή, 29/5: Μικροφωνική στην πλατεία Ειρήνης

λάβαμε από αναρχικό στέκι Utopia A.D.

Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη: Επίθεση σε λέσχη αποστράτων των ενόπλων δυνάμεων

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΑΜΕ, αυτή παραμένει η κραυγή μας σήμερα περισσότερο από ποτέ. Τριάντα ένα χρόνια από τη λήξη της στρατιωτικής δικτατορίας στην επικράτεια που ελέγχεται απ’ το ουρουγουανικό κράτος, οι εγκληματίες υπέρμαχοι της Πατρίδας και του Κράτους παραμένουν ατιμώρητοι υπό τη συνένοχη αιγίδα της Δημοκρατίας που τους υποθάλπει.

Μήπως θαρρούν ότι με κάποιες παραδειγματικές «τιμωρίες» και με συμβολικούς εγκλεισμούς σε φυλακές υψηλών προσώπων ή κατ’ οίκον περιορισμούς θα χορτάσει η δίψα μας για δίκιο και εκδίκηση; Αυτές οι τιμωρίες δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τα δεινά που υπέστησαν χιλιάδες ζωές.

Δεν είμαστε ηλίθιοι, δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι αυτό το δημοκρατικό σύστημα παρέχει προστασία σε αυτούς τους δολοφόνους. Όπως η δικτατορία, έτσι κι η δημοκρατία είναι ακόμη ένα καταφύγιο για το Κράτος και την εξουσία. Όποτε η δημοκρατία είναι ευάλωτη μπορεί πάντοτε να καταφεύγει στο καθεστώς μιας δικτατορίας.

Ως γνωστόν σε αυτή την περιοχή αυτοί που κάποτε ήτανε πολιτική αντιπολίτευση επί δικτατορίας, τώρα είναι στην εξουσία. Και σε αντίθεση με τους πρότερούς τους αντιπάλους, ετούτοι έχουν τελειοποιήσει την καταστολή και τον κοινωνικό έλεγχο, έχοντας το δημοκρατικό σόου σαν δικαιολογία. Πίσω από κλειστές πόρτες, κι ακόμη και μπροστά στα μάτια όποιου τολμάει να κοιτάξει πέρα από το φαίνεσθαι του μιντιακού θεάματος, είναι εμφανείς οι καλές τους σχέσεις με στρατιωτικούς και πολιτικούς τους ανταγωνιστές, εφόσον η Πατρίδα και το Κράτος τούς χρειάζονται συντεταγμένους και συνασπισμένους ενάντια σ’ έναν κοινό εχθρό.

Τρέφουμε πλήρη περιφρόνηση για όλους αυτούς, κι ιδίως για τους στρατιωτικούς, και γι’ αυτό τα ξημερώματα της Τρίτης 17 Μάη 2016 επιτεθήκαμε στο Κέντρο κοινωνικής αλληλοβοήθειας απόστρατων υπαξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων επί της οδού Τάπες 1004 στο Μοντεβιδέο. Κι όσο για τους συνεργούς τους της αριστεράς και δεξιάς: μείνετε ήσυχοι και να μη σκάτε, γιατί σύντομα θα ’ρθουμε και για σας.

Η μνήμη μας είναι ανέπαφη και ματώνει ακόμη.
Στον δρόμο θανατώνουμε το κράτος, το κεφάλαιο και την πατριαρχία.
Ούτε αριστερά ούτε δεξιά, θα χειραφετηθεί η λευτεριά.
Ζήτω η ΑΝΑΡΧΙΑ!!!
Αλληλεγγύη για όλους τους διωκόμενους, έγκλειστους και δολοφονημένους συντρόφους σε όλο τον κόσμο. Κανείς δεν είναι μόνος, είμαστε μαζί σας!!!

Ομάδα εξεγερσιακής αναρχικής δράσης

Καβάλα: Ενημέρωση από antifa πορεία, 24/5/2016

Σάββατο 21 Μαΐου
Θρασύδειλη καταστροφή οχήματος αντιφασίστριας (συντρόφου και μάρτυρα υπεράσπισης του ενός εκ των δύο στοχοποιημένων αντιφασιστών) από τα ναζιστικά μιάσματα της πόλης (Τριαντάφυλλο Αλεξανδρίδη, Αντρέα Ριγούλη).

Κυριακή 22 Μαΐου
Ξυλοδαρμός αντιφασίστριας υπό την απειλή όπλου από τα προαναφερθέντα ασπόνδυλα, και εξαπόλυση απειλών προς αντιφασίστες/ριες του τύπου “από ’δω και πέρα με τα όπλα”. Μπάτσοι και νεοναζί, κράτος και παρακράτος σε απόλυτη συνεργασία, με τους πρώτους να έχουν στήσει καρτέρι σε διάσπαρτα σημεία της πόλης, πραγματοποιούν ελέγχους για να προσαγάγουν οποιονδήποτε αντιφασίστα/ρια πιάσουν στα χέρια τους και τους νεοναζί να κυκλοφορούν ανενόχλητοι ψάχνοντας να τραμπουκίσουν οποιονδήποτε βρεθεί στο δρόμο τους και είναι συνειδητά αντίθετος στο φασιστικό παραλογισμό τους. Αστυνομικές αρχές λοιπόν υποθάλποντας ξεκάθαρα τα ακροδεξιά τσιράκια του συστήματος και επιτρέποντας να υπάρξει ο επόμενος Παύλος Φύσσας στη Καβάλα με τους επόμενους Ρουπακιάδες, τα δύο μισάνθρωπα καθάρματα ηλικιών μεταξύ 20-25 χρόνων που στρατολογούνται, εκπαιδεύονται, παροπλίζονται και υποκινούνται από μπράβους της πόλης και τους μηνυτές των 2 αντιφασιστών, όλα αυτά υπό την εποπτεία και συγκατάθεση των αστυνομικών αρχών της πόλης.

Οργισμένοι με τις παραπάνω εξελίξεις οι αντιφασίστες/ριες ξεκινούν δυναμική πορεία στο κέντρο της πόλης ψάχνοντας με λύσσα και αντιφασιστική συνείδηση τους απόγονους του Χίτλερ, κάτι το οποίο προφανώς δεν επιτεύχθει αφού οι μπάτσοι τους ενημέρωσαν άμεσα για την καταδρομή του αντιφασιστικού μπλοκ στην πόλη. Αντιλαμβανόμενοι λοιπόν οι αντιφασίστες/ριες πως οι ναζί παίζουν βρώμικο κρυφτούλι, η πορεία κατευθύνεται προς το αστυνομικό τμήμα όπου γιουχάρονται οι πανικόβλητοι μπάτσοι με κάθε τρόπο. Οι χρυσαυγήτες με τις στολές λοιπόν αντιλαμβανόμενοι πως οι πράξεις τους δεν έφεραν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα και προσπαθώντας απεγνωσμένα να αποποιηθούν των ευθυνών τους, εκλιπαρούσαν για έλεος και κατανόηση.

Έπειτα η πορεία επιστρέφει στο χώρο της κατάληψης και περιφρουρείται. Μέσα στο μισάωρο οι θρασύδειλες κότες κινούνται περιμετρικά της κατάληψης και σταματούν σε ασφαλή απόσταση από τους αντιφασίστες/ριες οι οποίοι καλούν τους φασίστες να πλησιάσουν, κάτι το οποίο δεν έπραξαν αφού προτίμησαν να προκαλούν εκ του ασφαλούς για συμπλοκή έχοντας τους μπάτσους κρυμμένους για κάλυψη, γενόμενοι για άλλη μια φορά το τυράκι στη φάκα των μπάτσων με προφανέστατα στο ρόλο του θύματος τους ανθρώπους που αντιστέκονται στο φασιστικό αυτό παραλογισμό.

Τρίτη 24 Μαΐου
Πραγματοποιείται δυναμική αντιφασιστική πορεία στο κέντρο της πόλης. Περίπου 50 αντιφασίστες/αντιφασίστριες, μοίρασαν κείμενα με τα προαναφερθέντα γεγονότα, φωνάζοντας αδιάκοπα αντιφασιστικά συνθήματα. Στο δρομολόγιο συμπεριλαμβανόταν και το Α.Τ Καβάλας όπου οι μπάτσοι επιδοκιμάστηκαν για ακόμα μια φορά, κρατώντας επιφυλακτική στάση εντός της εισόδου, φορώντας τον εξοπλισμό τους. Η πορεία κατέληξε στο χώρο της κατάληψης όπου μοιράστηκαν και κείμενα στις γειτονικές πολυκατοικίες για να γνωστοποιηθούν τα γεγονότα και ο λόγος της συγκεκριμένης πορείας.

αντιφασιστική πορεία 25/5
πάρκο Φαλήρου στις 19:00

[Αθήνα] Συζήτηση 26/5: Τεχνολογία και κυριαρχία

ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ 26/5/16, ΩΡΑ: 18.30 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (ΠΑΤΗΣΙΩΝ), ΚΤ. ΓΚΙΝΗ

Τεχνολογία και κυριάρχηση του φυσικού κόσμου / Η τεχνική στις τροφοσυλλεκτικές ομαδοποιήσεις και η τεχνική στις μαζικές κοινωνίες της εξημέρωσης / Το κράτος / Η πόλη / Οι μεταφορές / Οι φυλακές / Γεωργία και κτηνοτροφία / Το τεχνοβιομηχανικό σύστημα / Η κυριαρχία ως κατασκευή / Το φαντασιακό της ουδετερότητας της τεχνολογίας / Τεχνικές ελέγχου-προπαγάνδας-εκπαίδευσης / 30 χρόνια από το «Τσερνόμπιλ» / Η βιομηχανία του τουρισμού / Τεχνολογία και κομμουνιστικά καθεστώτα

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΓΗΣ

Αναρχική ομάδα ΑΓΡΙΑ ΦΥΣΗ
adamasto.squat.gr

Καβάλα: Αντιφασιστική συγκέντρωση-πορεία, Πάρκο Φαλήρου, Τετάρτη 25/5 στις 19:00

ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΕΒΓΑΛΕ ΟΠΛΟ ΣΕ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

ΜΑΧΗΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ – ΚΑΒΑΛΑ ΑΝΤΙΝΑΖΙ

Καβάλα – Σάββατο 21 Μαΐου
Τα ναζιστικά υποκείμενα της πόλης εμφανίζονται στο 10ήμερο φεστιβάλ στο ΤΕΙ Καβάλας όπου δείχνουν ξεκάθαρα τις θρασύδειλες διαθέσεις τους και σπάνε το αμάξι της κοπέλας ενός εκ των 2 στοχοποιημένων αντιφασιστών συντρόφων που παρευρίσκονταν στο φεστιβάλ. Αμέσως εξαφανίστηκαν, αφού για κακή τους τύχη ήταν αρκετοί οι μάρτυρες της παλικαρίσιας αυτής πράξης, που τύχαινε να περνούν την στιγμή εκείνη από το χώρο των σταθμευμένων Ι.Χ.

Καβάλα – Κυριακή 22 Μαΐου
Ενώ οι 2 στοχοποιημένοι αντιφασίστες παρευρίσκονται και παρακολουθούν το φεστιβάλ του 10ημέρου, παράλληλα στο λιμάνι έγιναν αντιληπτοί από αντιφασίστες/ριες 4 από τα ασπόνδυλα της πόλης και μορφώθηκαν αυτοί και τα οχήματά τους όπως τους άρμοζε. Ως γνήσιοι θρασύδειλοι λοιπόν, ανίκανοι να αντιμετωπίσουν το τίμημα των φασιστικών τους πράξεων, ο ένας χωρίς ντροπή, τρεπόμενος σε φυγή έβγαλε το όπλο και αφού πυροβόλησε στον αέρα, σημάδεψε προς τους/τις αντιφασίστες/ριες, οι οποίοι σταμάτησαν αυτόματα. Το αρρωστημένο φασιστικό παραλήρημα βέβαια δεν σταματά εκεί, αφού έπιασαν και χτύπησαν σοβαρά μία αντιφασίστρια η οποία δεν δίστασε να αντιμετωπίσει τα άνανδρα υποκείμενα, έβαλαν το όπλο στο κεφάλι της και την κλωτσούσαν ενώ κείτονταν αναίσθητη στο έδαφος.* Πηγαίνοντας κάποιοι αντιφασίστες να τη βοηθήσουν, οι 2 εκ των 4 φασιστών (Τριαντάφυλλος Αλεξανδρίδης και Ανδρέας Ριγούλης) υποχωρούσαν πουλημένοι από τους άλλους δυο δικούς τους φωνάζοντας «από ’δω και πέρα με τα όπλα» επιδεικνύοντας το όπλο. Φυσικά ως επακόλουθο της αγαστής συνεργασίας και ομοιότητας των αστυνομικών αρχών με τα ακροδεξιά μιάσματα αλλά και την πλήρη γνώση αυτών για την καθημερινή ανενόχλητη κυκλοφορία των φασιστών με μαχαίρια, όπλα και οτιδήποτε άλλο διεγείρει το ανοργασμικό και ανέραστο μόριό τους. Εξαιτίας λοιπόν όλων αυτών που συνδέουν τους μπάτσους, τους μισάνθρωπους και τους ρουφιάνους, μέσα στην επόμενη ώρα η πόλη τέθηκε υπό καθεστώς αστυνομοκρατίας, με μπάτσους στημένους σε διάσπαρτα σημεία της πόλης από το ΤΕΙ μέχρι και το λιμάνι να κάνουν αδιάκοπους ελέγχους σε ό,τι ύποπτο (πιθανώς αντιφασιστικό) κινείται. Επιτρέποντας φυσικά στα ακροδεξιά τους χέρια να αλωνίζουν επιδεικτικά και ανεμπόδιστα στους δρόμους της πόλης ψάχνοντας αντιφασίστες, παίζοντας ξεκάθαρα τον παρακρατικό ρόλο των μπάτσων.

Οι αντιφασίστες/ριες περιφρούρησαν το χώρο της κατάληψης, ανασυγκροτήθηκαν και ξεκίνησε δυναμική πορεία με έντονο αντιφασιστικό παλμό κατευθυνόμενη προς το κέντρο ψάχνοντας λυσσασμένα τα ναζιστικά καθάρματα, οι οποίοι είχαν ήδη ενημερωθεί από τους ρουφιάνους μπάτσους για τη παρουσία αντιφασιστικού μπλοκ στο κέντρο της πόλης, μετατρέποντας το κυνήγι φασιστών σε κρυφτό. Η πορεία κατευθύνθηκε προς στο αστυνομικό τμήμα γιουχάροντας τους πανικόβλητους μπάτσους με όλα τα μέσα, οι οποίοι κατέβαλαν απεγνωσμένη προσπάθεια να αποποιηθούν των ευθυνών τους για παρακίνηση και υπόθαλψη φασιστικών συμμοριών μέσα στην πόλη. Η πορεία επέστρεψε στην κατάληψη Βύρωνος 3 και περιφρουρήθηκε από το αντιφασιστικό μπλοκ. Μέσα στο μισάωρο οι κουφάλες Τριαντάφυλλος Αλεξανδρίδης και Αντρέας Ριγούλης κινήθηκαν περιμετρικά από το χώρο της κατάληψης, με το αυτοκίνητο του δεύτερου το οποίο είναι δηλωμένο ως αναπηρικό για τον πατέρα του, o οποίος κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο, και χωρίς κανέναν ενδοιασμό o νεοναζί γιος του χρησιμοποιεί αδιάκοπα το συγκεκριμένο αμάξι για τις φασιστικές τους εξορμήσεις.**

Κινούμενοι περιμετρικά λοιπόν από τον περιφρουρούμενο χώρο γίνονται αντιληπτοί από τους αντιφασίστες, οι οποίοι καλούν τους ναζί να πλησιάσουν και αναμενόμενα αφού έφτασαν σε απόσταση ασφαλείας από το χώρο της κατάληψης και από την ομάδα περιφρούρησης η θρασύδειλη λέρα Τριαντάφυλλος Αλεξανδρίδης βγήκε από τo αμάξι και προκάλεσε την περιφρούρηση να πάει προς το μέρος τους, κάτι το οποίο και έγινε άμεσα, με αποτέλεσμα να μπει γρήγορα στο αμάξι και να γίνουν καπνός στο οποίο έχουν πραγματικές ικανότητες και εμπειρία.

ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

* Αυτήν τη στιγμή η αντιφασίστρια είναι καλά.

** Αναφορικά, ο εν λόγω πατέρας την ημέρα που ο Κλασιδιάρης είχε οργανώσει ρητορική μίσους στο Ξενοδοχείο Galaxy βρισκόταν δίπλα στους μπάτσους που είχαν στηθεί στο Mikel (Βενιζέλου) αποτρέποντας το αντιφασιστικό μπλοκ να κατευθυνθεί προς το ξενοδοχείο, στο οποίο φιλοξενούνταν οι εκπρόσωποι του νεοναζιστικού κόμματος των δολοφόνων του Παύλου Φύσσα, τη δεδομένη μέρα λοιπόν και ενώ όλοι οι φασίστες της πόλης που αυτοαποκαλούνται αγνοί πατριώτες και προσπαθούν πάση θυσία να μας πείσουν πως ουδεμία σχέση έχουν με πολιτικά κόμματα και συγκεκριμένα τη Χρυσή Αυγή. Σε δημοσιευμένα ντοκουμέντα της εκδήλωσης στο διαδίκτυο από τον τύπο, πλάνα με τον Τριαντάφυλλο Αλεξανδρίδη, τον Αντρέα Ριγούλη και τον Κώστα Τόνιο (ένας εκ των βασικών στελεχών του νεοϊδρυθέντος ακροδεξιού κόμματος Λ.Ε.Π.Ε.Ν και ένας εκ των 13 μηνυτών των δύο στοχοποιημένων αντιφασιστών), ήταν όλοι τους εκεί να ακούσουν τα λόγια του πρωτοπαλίκαρου των δολοφόνων προσπαθώντας έντεχνα να κρυφτούν πίσω από άλλους παρευρισκόμενους ώστε να μην τους πιάσει ο φακός.

μοιράστε/διαδώστε

Τσεχία: Νίκη του Δικτύου Επαναστατικών Πυρήνων στον αγώνα κατά του εστιατορίου Řízkárna της Πράγας

Ο αγώνας του Δικτύου επαναστατικών πυρήνων (Síť revolučních buněk, SRB) κατά του εστιατορίου Řízkárna της Πράγας διήρκεσε πάνω από έναν χρόνο. Ο ιδιοκτήτης Βλαντιμίρ Κρούλετς δεν είχε καταβάλει οφειλόμενους μισθούς σε υπαλλήλους. Εντέλει όμως παραδέχτηκε την ήττα του. Κατόπιν της πίεσης που ασκήθηκε απ’ το SRB, πλήρωσε τα δεδουλευμένα σε κάποιους απ’ όσους είχαν εργαστεί εκεί.

Ήδη από τον Μάρτη του 2015, το SRB οργάνωσε διάφορα σαμποτάζ κατά του εστιατορίου. Σε τέσσερις περιπτώσεις πυρπολήθηκαν εταιρικά αυτοκίνητα. Με ρίψη βουτυρικού οξέος σε χώρους του εστιατορίου, διακόπηκε η λειτουργία του (εξαιτίας της τρελής μπόχας). Επίσης, προκλήθηκαν δεκάδες αναγκαστικές εκκενώσεις (κυρίως με προειδοποιήσεις για τοποθέτηση βόμβας), αποκλείοντας την πρόσβαση σε πελάτες. Τα σαμποτάζ προξένησαν σημαντικές ζημίες στην επιχείρηση. Τόσο οικονομικές όσο και λειτουργικές. Η απειλή ότι θα υποστεί περαιτέρω ζημίες ανάγκασε τον Κρούλετς ν’ αναγνωρίσει πως ηττήθηκε. Κι έτσι, εκπλήρωσε αυτό που επιδίωκε εξαρχής το SRB: την καταβολή δεδουλευμένων.

Η νίκη του SRB ήταν ένα προϊόν εξαναγκασμού. Προσδιορίσαμε τον στόχο του αγώνα και, μέσω των άμεσων δράσεων, αναγκάσαμε τον Κρούλετς να τον εκπληρώσει. Δεν αφέθηκε χώρος για πολιτικολογία ή παραχωρήσεις. Δεν υπήρξε καμία διαμεσολάβηση από γραφειοκρατία ή πολιτικούς. Καμία διαπραγμάτευση ή υποχώρηση στις απαιτήσεις του εχθρού για πιθανή εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης. Αυτά ας τα κάνουν άλλοι. Εμείς προτιμάμε τη λογική της μόνιμης σύγκρουσης, που εξαναγκάζει τον εχθρό να κάνει ό,τι χρειαζόμαστε.

Πριν χωθεί το SRB στον αγώνα, είχαν γίνει κι άλλες άμεσες δράσεις. Δημόσιες διαμαρτυρίες, χάπενινγκ, πικετοφορίες ή συμβολικές καταλήψεις του εστιατορίου. Οι δράσεις αυτές οργανώθηκαν από άλλες ομάδες και, κάτω από ορισμένες συνθήκες, θα μπορούσαν να έχουνε στεφθεί με επιτυχία. Ωστόσο δεν σημείωσαν επιτυχία, κι αυτός ήταν ο λόγος που το SRB ξεκίνησε τις δικές του ενέργειες, με σκοπό να εντείνει την πίεση προς τον εργοδότη. Οι αυτόνομες παρεμβάσεις του SRB και οι μέθοδοι σαμποτάζ που επιλέχτηκαν υπαγορεύτηκαν από τις περιστάσεις και τις ανάγκες του συγκεκριμένου αγώνα. Σίγουρα, λοιπόν, δεν αποτελούν καθολικό μοντέλο εφαρμόσιμο σε όλες τις καταστάσεις.

Σε άλλους αγώνες, μπορεί ν’ αρκεί η διοργάνωση πικετοφοριών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. Σε τέτοια περίπτωση, δεν υπάρχει ανάγκη για πυρπόληση εταιρικών αυτοκινήτων. Αλλά όπου οι ήπιες διαμαρτυρίες δεν είναι αρκετές, μια σειρά από σαμποτάζ μπορούν να γίνουν μοχλός πίεσης και να μας δώσουνε τη νίκη. Ο αγώνας του SRB κατά του εστιατορίου Řízkárna είναι ένα καλό παράδειγμα. Ας εμπνευστούμε απ’ αυτόν κι ας επωφεληθούμε απ’ όση εμπειρία αποκτήθηκε. Ας αναλύσουμε τα δυνατά του σημεία, αξιοποιώντας τα για περαιτέρω μάχες.

Δίκτυο επαναστατικών πυρήνων (SRB), 23 Μάη 2016

ΗΠΑ: Νέο ποίημα του μακροχρόνια οικοκρατουμένου Μάριους Μέισον

Νόμος της τουαλέτας

Βάλλομαι με σκατά από παντού χωρίς να ’χω κωλόχαρτο ούτε για δείγμα

τρανς κι εμβόλιμος και μετά βίας ανεκτός στο Τέξας
αν κι έχει παρέλθει η σχολική μου ηλικία εδώ και χρόνια

τις τελευταίες μέρες οι ειδήσεις είναι σαν μαραθώνιος του Τζέρρυ Σπρίνγκερ[1]
κι η βελόνα έχει κολλήσει

βιδωμένοι τραμπούκοι με οργίλα μούτρα, καρδιές ουράνιου τόξου και γενναίοι σύμμαχοι

κατηγόριες και παραλογισμοί ίπτανται στο δωμάτιο σαν φτύματα

όσο πιο εξαντλητικά, ποιος μπορεί να κάνει τι και πού στα μπάνια ενός σχολειού

όλοι μας πρέπει να πάμε για κατούρημα, είναι κάτι που ’χουμε κοινό

στην ιστορία, προβλέψιμα, μια παλινδρόμηση υπάρχει πάντα

κάθε βασανισμένο βήμα προς τα μπροστά στο διάβα πολιτικών δικαιωμάτων προς την ισότητα, την ανθρωπιά
απαντάται με κάποια τραγωδία

απ’ του Μέντγκαρ Έβερς το ξυλοφορτωμένο πτώμα[2]
και της Μπίλλι Χόλιντεϊ τους κρεμάμενους παράξενους καρπούς[3]
μέχρι εκσφενδόνιση στη θάλασσα για κρυμμένους ναυτικούς[4]
και τον Χάρβυ Μιλκ, που όντας γκέι πυροβολήθηκε θανάσιμα[5]

πόσα χρόνια σημάτων μόνο για λευκούς σε τουαλέτες, κρήνες, λεωφορεία
σε όλο τον λιγομίλητο τον Νότο
που είχε να το πει πως, αν τη μοιραζόμασταν σαν ισότιμοι πολίτες ετούτη την αμερικανική ζωή, θα ’χαμε μιανθεί

κι εκείνα τα καθάρματα για την ασφάλεια είχαν έγνοια
προστάτευαν τη νότια παρθενία φονεύοντας τέσσερα κοριτσάκια μέσα σ’ εκκλησία[6]

τι άλλο πια, ένα μάτσο σκατά, ένα τσουνάμι λέρας

μια βουλωμένη τουαλέτα άγνοιας, διόλου λιγότερο επικίνδυνη
για το γεγονός ότι δεν έχει λογική κοινή

μα αυτή είναι κι η λεπτομέρεια η σημαντική

όλοι παίζουμε το τομάρι μας εδώ

ό,τι χρώματος και να ’σαι

όλοι μας πρέπει να πάμε για κατούρημα, είναι κάτι που ’χουμε κοινό

και σαν εκείνους τους ύπουλους ναζήδες του παλιού καιρού
που ξέρανε να πάνε για τις άκριες πρώτα και μετά να πετσοκόψουν παραμέσα

αν μπορούν να φτιάχνουν νόμους που εξευτελίζουν κι ενοχοποιούν και περιστέλλουν τα δικαιώματα ανθρώπων σαν κι εμένα, για την ώρα[7]
μετά θα μπορούν να χώσουν έναν νόμο εκεί όπου σε τσούζει εσένα

φτάνει να υπάρχει εξουσία και προηγούμενο

πραγματικά τώρα, όλοι μας πρέπει να πάμε για κατούρημα
είναι απλά ανθρώπινο.
_

Σημειώσεις του Contra Info:

[1] Τηλεπαρουσιαστής ενός ριάλιτι σόου-σκουπιδιού το οποίο τρέχει πάνω από εικοσαετία στις ΗΠΑ.

[2] Ο Μέντγκαρ Έβερς [Medgar Evers], ακτιβιστής στην πολιτεία του Μισισίπι υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων, δολοφονήθηκε με καραμπίνα το 1963 από μέλος του τοπικού Συμβουλίου Λευκών Πολιτών (και κατοπινό μέλος της Κου Κλουξ Κλαν). Ο Έβερς είχε, μεταξύ άλλων, διερευνήσει την υπόθεση ρατσιστικής δολοφονίας του 14χρονου Έμμετ Τιλ [Emmett Till] στο Μισισίπι το 1955. Η σορός του αγοριού είχε ανασυρθεί από ένα ποτάμι ακρωτηριασμένη και παραμορφωμένη από άγριο ξυλοδαρμό.

[3] Το τραγούδι που ερμηνεύει η Μπίλλι Χόλιντεϋ [Billie Holiday] αναφέρεται στα ομαδικά λιντσαρίσματα και στις ρατσιστικές δολοφονίες που επικρατούσαν στον αμερικανικό Νότο. Οι «κρεμάμενοι παράξενοι καρποί» των στίχων του τραγουδιού αντιστοιχούν σε κορμιά μαύρων που ρατσιστόμουτρα κρεμούσαν επί μέρες στα κλαδιά δέντρων.

[4] Αναφορά στη ρατσιστική αντιμετώπιση που επιφυλάχθηκε σε ορισμένους επιβάτες του βρετανικού υπερωκεανίου «Τιτανικός» μετά τη βύθισή του το 1912, και συγκεκριμένα σε Ασιάτες εμιγκρέδες (κινεζικής καταγωγής) που ταξίδευαν για Νέα Υόρκη προκειμένου να μπαρκάρουν από ’κεί ως ναυτικοί σ’ ένα καράβι. Λέγεται πως μερικοί εξ αυτών επέζησαν επειδή κρύφτηκαν εγκαίρως σε σωσίβιες λέμβους όπου δινόταν προτεραιότητα επιβίβασης σε γυναίκες. Σύμφωνα με άρθρο δημοσιευμένο μόλις λίγες μέρες μετά το ναυάγιο, όταν ανακαλύφθηκαν κάποιοι εκ των Κινέζων αντρών κρυμμένοι σε μία λέμβο που μετέφερε γυναίκες, πυροβολήθηκαν απ’ τον υπεύθυνο αξιωματικό του σκάφους και πετάχτηκαν στη θάλασσα.

[5] Ο Χάρβυ Μιλκ [Harvey Milk], Αμερικανός πολιτικός, υπήρξε ο πρώτος δηλωμένος γκέι που εξελέγη σε δημόσιο αξίωμα στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Δολοφονήθηκε το 1978.

[6] Τέσσερα νεκρά κορίτσια και δεκάδες τραυματίες ήταν ο απολογισμός βομβιστικής επίθεσης υπερμάχων της λευκής υπεροχής ενάντια σε εκκλησία Βαπτιστών στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα το 1963.

[7] Τον Μάρτη του 2016 πέρασε ο νόμος HB2 στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας, γνωστότερος ως «νόμος της τουαλέτας», που ορίζει ότι απαγορεύεται να πηγαίνεις σε δημόσιο αποχωρητήριο ή αποδυτήριο (π.χ. σχολικών κτηρίων) που δεν αντιστοιχεί στο φύλο το οποίο αναγράφεται στο πιστοποιητικό γέννησής σου. Με αυτόν τον τρόπο στοχοποιούνται πρωτίστως τα τρανς άτομα, αφού εμποδίζονται να χρησιμοποιήσουν κοινόχρηστους χώρους της προτίμησής τους, κι εν προκειμένω όποια τουαλέτα συνάδει με τον (έμφυλο) αυτοπροσδιορισμό τους.

Επειδή στις ΗΠΑ έχει γίνει πολύ μεγάλος ντόρος με τον «νόμο της τουαλέτας», πρόσφατα ο τρανς αναρχικός Μάριους Μέισον, κρατούμενος σε γυναικείες φυλακές της πολιτείας του Τέξας, εξήγησε ότι διάφορος κόσμος στην πτέρυγά του πετάει τρανσφοβικά/τρανσμισογύνικα σχόλια και κουβέντες μίσους για τρανς. Παρότι ο σύντροφος υπόκειται ήδη σε καθεστώς υψηλού βαθμού απομόνωσης, τελευταία αναγκάζεται να απομονώνει περαιτέρω τον εαυτό του γιατί έχει ζοριστεί με την όλη κατάσταση – κλίμα που αποδίδεται και σε αυτό του το ποίημα.

Διεύθυνση αλληλογραφίας:

Marie (Marius) Mason #04672-061
FMC Carswell, P.O. Box 27137
Fort Worth, TX 76127, USA (ΗΠΑ)

Κανκούν, Μεξικό: Εμπρηστική επίθεση στη μνήμη του Μάουρι

Πυρπόληση οχημάτων τα ξημερώματα της Κυριακής 22 Μάη:

Αποφασίσαμε να επιτεθούμε στον χώρο στάθμευσης μπροστά απ’ το Εθνικό Ινστιτούτο Μετανάστευσης για να μνημονεύσουμε το συντρόφι Μαουρίσιο Μοράλες, και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να το κάνουμε αυτό απ’ το να επεκτείνουμε τη σύγκρουση και να τους υπενθυμίζουμε πως οι επιθέσεις δεν ανακόπτονται ούτε με τον θάνατο ενός συντρόφου/μιας συντρόφισσας, ούτε κι από τον εγκλεισμό τόσων άλλων που αφήσανε πίσω τους τον διάλογο και τον φόβο κι αποφασίσανε να επιτεθούνε άμεσα και απερίστροφα στο σύστημα της κυριαρχίας. Αναλαμβάνουμε επίσης την επίθεση ως ένδειξη αλληλεγγύης στο συντρόφι Νατάλια Κογιάδο και στον Χαβιέρ Πίνο, που [βρίσκονται σε χιλιανές φυλακές, προσφάτως καταδικάστηκαν απ’ το δικαστήριο και] αναμένουν να λάβουν την ποινή τους.

Η φυλακή δεν θ’ ανακόψει τις επιθέσεις.

ισπανικά | αγγλικά

[Βόρεια Ελλάδα] Μπλόκο μπάτσων πριν την Ειδομένη

Ενημέρωση από κατειλημμένο κτήριο Γκίνη:

Το απόγευμα της Κυριακής 22 Μάη ομάδα συντρόφων από την Αθήνα, που επιχείρησαν να φτάσουν με όχημα στον καταυλισμό μεταναστριών/ών στην Ειδομένη, μπλοκαρίστηκαν από αστυνομικές δυνάμεις προτού καν προσεγγίσουν το χωριό της Ειδομένης. Οι ένστολοι τους ανακοίνωσαν πως η ζώνη πλέον είναι στρατιωτικοποιημένη (επί λέξει) και, για να περάσει κανείς, πρέπει είτε να είναι καταγεγραμμένος στη λίστα των κατοίκων του χωριού ή των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) οι οποίες έχουν ήδη πάρει άδεια πρόσβασης από το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ), είτε να αιτηθεί σχετικής άδειας από το ΓΕΣ. Στο ίδιο πλαίσιο απαγορεύτηκε ακόμα και η διέλευση ιατρού, με τον ισχυρισμό πως οι ιατρικές ανάγκες στον χώρο της Ειδομένης καλύπτονται απ’ τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

[Βόρεια Ελλάδα] Sans Patrie: Πολιτικό καφενείο στο Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

Πολιτικό καφενείο αυτοπαρουσίασης και οικονομικής ενίσχυσης της αναρχικής συνέλευσης Sans Patrie

Κυριακή, 22 Μάη, από τις 18:00 στο Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

Sans Patrie | Συνέλευση αναρχικών από τη Βόρεια Ελλάδα
Για επικοινωνία με την ομάδα: sans_patrie@riseup.net

[Φυλακές Κορυδαλλού] Κείμενο για Μαουρίσιο Μοράλες από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης
«Το γεράκι και το φίδι» για τον Μαουρίσιο Μοράλες

«Το μόνο που φοβάμαι είναι ο χρόνος… Η φθορά της μνήμης που μοιάζει με δεύτερο θάνατο για αυτούς που λείπουν… Ο χρόνος είναι φίλος με το θάνατο, εκτός και αν σταματήσουμε τους δείκτες του ρολογιού και γεμίσουμε τα ημερολόγιά μας με μέρες από αυτές που ονειρεύονται αυτοί που σήμερα δεν είναι μαζί μας… Τότε ο θάνατος δε θα έχει καμία εξουσία και οι νεκροί μας θα ζούνε μέσα από τις καρδιές μας.»

Στις 22 Μαΐου 2009 ο αναρχικός Μαουρίσιο Μοράλες σκοτώνεται καθώς μεταφέρει μια βόμβα για να την τοποθετήσει στη σχολή δεσμοφυλάκων στη Χιλή.

Αρκετοί θεωρούν τον αγώνα μας μάταιο… Δεν πιστεύουν ότι μια μειοψηφία ανυπότακτων αναρχικών μπορεί να επιτεθούν στο κρατικό κτήνος.

Κι όμως ξεχνούν πως πάντα οι μειοψηφίες σαν πυροκροτητές ανατρέπουν την ιστορία και την εκτροχιάζουν από αυτό που μέχρι χθες θεωρούσαν δεδομένο.

Άλλοι θεωρούν πως είμαστε ρομαντικοί και δεν αξίζει να θυσιαζόμαστε για τους άλλους… Όμως, όπως έχει γραφτεί κάπου, «Ο αναρχικός επαναστάτης δεν θυσιάζεται για την κοινωνία, αλλά αντίθετα θυσιάζει την υπάρχουσα κοινωνία. Η αναρχική διαρκής επανάσταση δεν είναι ένα ιερό καθήκον που πρέπει να εκτελεστεί από ανιδιοτελείς οσιομάρτυρες. Αντίθετα, εμπεριέχει και την ατομική ανταρσία, καθώς είναι εκείνο το σημείο που η αλλαγή του εαυτού μας συναντά την αλλαγή του κόσμου…»

Ακόμα και όταν πεθαίνουμε λοιπόν, είναι γιατί έχουμε ζήσει πραγματικά.

Γι’ αυτό δεν πιστεύουμε στους επικήδειους, αλλά σε πράξεις, λέξεις και νοήματα που κουβαλάνε τις ψυχές μας μέσα στους αιώνες…

Εφτά χρόνια μετά το θάνατό του συναντάμε ξανά τον Μαουρίσιο Μοράλες μέσα από τα λόγια της αναρχικής Έμμα Γκόλντμαν:

«Δε γνωρίζω πόσοι από σας έχουν διαβάσει το θαυμάσιο πεζοτράγουδο του Γκόρκι που λέγεται “Το Φίδι και το Γεράκι”.

Το φίδι δεν μπορεί να καταλάβει το γεράκι. “Γιατί δεν ξεκουράζεσαι εδώ στα σκοτεινά, στην όμορφη, γλιστερή υγρασία;” ρωτάει το φίδι. “Γιατί πετάς στους ουρανούς; Δεν ξέρεις τους κινδύνους που παραμονεύουν εκεί, τη βία και την καταιγίδα που σε περιμένουν, το όπλο του κυνηγού που θα σε γκρεμίσει και θα καταστρέψει τη ζωή σου;”

Αλλά το γεράκι δεν έδειξε προσοχή. Άπλωσε τις φτερούγες του και πετάχτηκε στους αιθέρες, το θριαμβευτικό τραγούδι του ακούστηκε να αντηχεί στους ουρανούς.

Μια μέρα το γεράκι γκρεμίστηκε, το αίμα του ανάβλυζε από την καρδιά του και το φίδι τού είπε: “Ανόητε, σε προειδοποίησα, σου είπα να μείνεις εκεί όπου ήμουν, στα σκοτεινά, στην όμορφη, ζεστή υγρασία όπου κανένας δεν μπορούσε να σε βρει και να σε βλάψει…”. Αλλά με την τελευταία του πνοή το γεράκι απάντησε: “Έχω πετάξει στους αιθέρες, έχω ανέβει σε ύψη ιλιγγιώδη, έχω αντικρίσει το φως, έχω ζήσει, έχω ζήσει!”»

Για τον Μαουρίσιο Μοράλες…
Για τους συντρόφους που λείπουν…

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης
Τσάκαλος Γεράσιμος
Τσάκαλος Χρήστος
Οικονομίδου Όλγα
Πολύδωρος Γιώργος

Σαντιάγο: Προπαγάνδα δρόμου στη μνήμη του συντρόφου Μαουρίσιο Μοράλες

Σαν ειλικρινή κι ελάχιστη χειρονομία μνήμης βγήκαμε στους δρόμους για να μνημονεύσουμε τον αναρχικό σύντροφο Μαουρίσιο Μοράλες, που πέθανε στη δράση τα ξημερώματα της 22ας Μάη 2009 κοντά στη Σχολή Δεσμοφυλάκων (στο Σαντιάγο), μετά την πρόωρη πυροδότηση του εκρηκτικού μηχανισμού που μετέφερε.

Μετατρέποντας σε χαρτοπανό κι αφίσες την πάντοτε αναγκαία προπαγάνδα, κουβαλάμε τη θύμηση του συντρόφου Μάουρι στον δρόμο, συμβάλλοντας μέσα απ’ την πολύμορφη πρακτική στη ζώσα, αντεξουσιαστική και συγκρουσιακή μνήμη των νεκρών μας.

… Σιγουρεύοντας ότι θα ζει για πάντα η Αναρχία. Πάνκης Μάουρι Παρών!

Σαντιάγο, Χιλή
Μάης 2016.

Τα χαρτοπανό γράφουν:

«Να μη σβήσει η εξεγερτική φωτιά της μνήμης – Μάουρι παρών – “Οπλίσου και γίνε βίαιος/η, όμορφα βίαιος/η”»

«Ζήτω η αναρχία! Σε θύμηση του πάνκη Μάουρι»

Η αφίσα γράφει:

«Η ιστορική μνήμη να θάψει όσους καταδικάζουν το βήμα προς την επίθεση

Ένα εκρηκτικό ξημέρωμα, στις 22 Μάη 2009, ο Μαουρίσιο Μοράλες άφησε αυτόν τον κόσμο. Ποδηλατούσε προς τη Σχολή Δεσμοφυλάκων, επιδιώκοντας να της επιτεθεί με μία αυτοσχέδια βόμβα. Στη ζώνη του είχε ένα 32άρι περίστροφο, με μία μόνο σφαίρα στη θαλάμη…

Η μνήμη μας τον φέρνει στο παρόν μέσα απ’ την αγκιτάτσια και τη δράση, μέσα απ’ τον λόγο και την πράξη, και δεν πρόκειται για θρηνητική ανάμνηση, αλλά για κοφτερό μαχαίρι κατά της εξουσίας και των εξουσιαστών. Η μνήμη μας είναι μαύρη, το ίδιο κι η καρδιά μας.

Προτού κοιμηθώ αγκαλιάζω το Χάος

Ο Μαουρίσιο Μοράλες ζει μέσα στην εξέγερση»

στα ισπανικά

Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη: Εμπρηστική επίθεση σε υπηρεσία του υπουργείου Άμυνας

Heber Nieto

Τα ξημερώματα της Τρίτης 17 Μάη επιτεθήκαμε με βόμβες μολότοφ σε μία από τις πύλες του Κέντρου Ανωτέρων Εθνικών Σπουδών (CALEN), υπηρεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, απ’ όπου καταστρώθηκαν και εκτελέστηκαν τα πλάνα του στρατού για τη δολοφονία των συντρόφων μας του επαναστατικού αγώνα. Αυτή η επίθεση αποτελεί άλλη μια πράξη κοινωνικού δίκιου απέναντι στους τραμπουκισμούς που έλαβαν χώρα στο εργαστήριο της Ερευνητικής Ομάδας Ιατροδικαστικής Αρχαιολογίας της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών και Επιστημών του Μοντεβιδέο, όπου καταστράφηκε και κλάπηκε υλικό σχετικά με την τοποθεσία στην οποία βρίσκονται οι σοροί των αδερφών μας που δολοφονήθηκαν από το ουρουγουανικό κράτος.

Η φωτιά μας δεν σβήνει. Η οργή μας δεν κοπάζει.
Ζήτω ο Επαναστατικός Αγώνας!
Θάνατο στους μισθοφόρους του χτες και του σήμερα!

Επαναστατική Φράξια Χεμπέρ Νιέτο

Σημείωση του Contra Info: Ο 17χρονος Χεμπέρ Νιέτο, μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας Ουρουγουάης (FAU) και της Εργατικής-Σπουδαστικής Αντίστασης (ROE), δολοφονήθηκε από παραστρατιωτικούς στις 24 Ιούλη 1971 επί προεδρίας Πατσέκο.

Κάτω Σαξονία, Γερμανία: Ολοσχερής καταστροφή σκοπευτηρίου από πυρήνα του ALF

Τη νύχτα μεταξύ 6ης και 7ης Μάη 2016 παραδόθηκε στις φλόγες σκοπευτήριο στο Μπάντελν της επαρχίας Χίλντεσχαϊμ. Αξίζει να σημειωθεί πως εκεί δεν εξασκούνταν στη σκοποβολή μονάχα κυνηγοί, αλλά και ειδικές μονάδες (κομάντο) της γερμανικής αστυνομίας. Ακολουθεί μετάφραση της ανάληψης ευθύνης.

Το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων ανακαίνισε σκοπευτήριο

Έχοντας ήδη επισκεφτεί τους περασμένους μήνες δύο κέντρα εκγύμνασης κυνηγετικών σκυλιών [εγκαταστάσεις που περιλαμβάνουν και τεχνητές φωλιές, κυρίως για την εκπαίδευση σκυλιών στο ξετρύπωμα θηραμάτων από λαγούμια] στο Χίλντεσχαϊμ και στο Γκέττινγκεν, τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο 7/5 ανακαινίσαμε τζάμπα το σκοπευτήριο επί της Αμ Όμπεργκ κοντά στο Μπάντελν (επαρχία Χίλντεσχαϊμ). Οι κυνηγοί σίγουρα θα βρούνε τη βολή τους όταν πάνε για τη σαββατιάτικη εξάσκησή τους. Συνιστούμε στον όμιλο που τρέχει το σκοπευτήριο να ξαναβάλει μπρος τη λειτουργία του, αν ενδιαφέρονται για ανακαινίσεις και στον ιδιωτικό τους χώρο.

Αφού παρακολουθήσαμε για αρκετές εβδομάδες το ακίνητο που έχρηζε ανακαίνισης, μπορέσαμε επιτέλους να πιάσουμε δουλειά. Κολλημένες κλειδαριές, ένα χλοοκοπτικό τρακτέρ που μετατρέψαμε σε ποδοκίνητο όχημα, και το πεδίο βολής που ρίξαμε στην πυρά ελπίζουμε να ’τανε θερμό καλωσόρισμα για τους κυνηγούς, και να μπόρεσαν έτσι να περάσουνε μαζί «με φίλους και γνωστούς μια γεμάτη μέρα στο όμορφο αυτό σκοπευτήριο» (απ’ την ιστοσελίδα του ομίλου) και να κατάφεραν «να εξασκηθούν επαρκώς σε πραγματικές καταστάσεις ομαδικού κυνηγιού και να προετοιμαστούν στην εντέλεια για την κυνηγετική περίοδο» (απ’ την ιστοσελίδα του ομίλου).

Μια σύντομη παρέκβαση: ντρύκγιαγκντ
Το ντρύκγιαγκντ [είδος ομαδικού κυνηγιού με βοηθούς-οδηγούς, σκυλιά και σκοπευτές] είναι μια εκπληκτική ενασχόληση για όλους εκείνους που θεωρούν πως είναι διασκεδαστικό να μαγκώνουνε εκατοντάδες άτομα, με τη βοήθεια των λεγόμενων κυνηγετικών σκυλιών, και μετά να τα δολοφονούν. Είναι κάτι το συναρπαστικό, κι όχι μονάχα για τα εκατοντάδες σκοτωμένα, αλλά και για τα επιζώντα. Η ομάδα των ομοειδών τους ξεσκαρταρίζεται για άλλη μια φορά, κι επίσης, τα ορφανεμένα παιδιά το χαίρονται που επιτέλους τα βγάζουν πέρα ολομόναχα.

Σε αυτό το σημείο ένα μεγάλο ευχαριστώ, από εμάς σ’ εσάς, για όλους σας τους κόπους! Και τον νου σας μην πάτε καλιά σας από φίλια πυρά. Γιατί πραγματικά θα μας έθλιβε αν παύαμε να σας συντρέχουμε σ’ ετούτη τη διασκέδαση που σπάει κόκαλα.

Αν τυχόν το σκοπευτήριο εξακολουθήσει να λειτουργεί, δεν θα πάψουμε στιγμή να εποπτεύουμε στενά τα μέλη του ομίλου. Γιατί κι εμάς ευχή μας είναι να συνεχιστεί η εξάσκηση στο κυνήγι ατόμων έτσι ώστε το επόμενο πραγματικό φονικό, όσο παράλογο και απαράδεκτο το κίνητρό του, να πάει σύμφωνα με το σχέδιο.

κυνηγετικούς χαιρετισμούς,
το
alf σας