Επικοινωνία

Για συνεισφορά μεταφράσεων, επιμέλειας-διορθώσεων και/ή πρωτότυπου υλικού προς δημοσίευση, όπως ενημερώσεις από το δρόμο, ανταποκρίσεις από δράσεις, αναλήψεις ευθύνης, κείμενα φυλακισμένων ή διωκόμενων συντρόφων, καλέσματα, μπροσούρες, άρθρα γνώμης, κ.ά.: contrainfo(at)espiv.net

Contra Info: Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρησης

To Contra Info είναι ένας διεθνής πολύγλωσσος κόμβος αντιπληροφόρησης και μετάφρασης, μια υποδομή που κρατιέται ενεργή με τη συμβολή αναρχικών, αντεξουσιαστών και ελευθεριακών που δραστηριοποιούνται σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Περισσότερα »

[Ισπανία] Νεότερα για Μόνικα Καμπαγέρο και Φρανσίσκο Σολάρ – Έναρξη δίκης: 8 Μάρτη 2016

Συντρόφια από Βαρκελώνη πληροφορούν πως την περασμένη βδομάδα προσδιορίστηκε η έναρξη της δίκης εις βάρος των αναρχικών αιχμαλώτων Μόνικα Καμπαγέρο και Φρανσίσκο Σολάρ.

Η εισαγγελία έχει ήδη ζητήσει ποινή κάθειρξης 44 ετών για καθένα από τα δυο συντρόφια, και συγκεκριμένα: 9 έτη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, 18 έτη για πρόκληση σοβαρών φθορών με τρομοκρατικό σκοπό, 12 έτη για πρόκληση τραυματισμών, και 5 έτη για συνωμοσία.

Η δίκη θα διεξαχθεί στο μαδριλένικο ανώτατο δικαστήριο της Εθνικής Ακρόασης (Audiencia Nacional, στην περιοχή San Fernando de Henares) τις μέρες 8, 9 & 10 Μάρτη 2016.

Μες στις επόμενες μέρες τόσο η Μόνικα όσο και ο Φρανσίσκο θα μεταχθούν σε φυλακές της Μαδρίτης.

Ο εγκλεισμός στην αρένα του θεάματος

Λάβαμε στις 7 Φλεβάρη 2016:
1 Εισαγωγή

Ο εγκλεισμός αποτελεί μια χρόνια και εντατική πρακτική του πολιτισμού, ως μέσο εξημέρωσης, επιβολής και τιμωρίας. Από την περιχαράκωση της γης, την σκλαβιά των μη-ανθρώπινων ζώων για την πλήρη εκμετάλλευσή τους για την ευημερία του ανθρώπινου είδους, την αόρατη και ορατή επιβολή του τεχνοβιομηχανικού συμπλέγματος, ως την απομόνωση, σε φυλακές και κάτεργα, των ανθρώπων που δεν εξημερώθηκαν σύμφωνα με τα κρατικά και κοινωνικά πρότυπα.

Ο ανθρώπινος πολιτισμός βασισμένος στην αποικιοκρατία και στους πολέμους για την κυριαρχία του επί των πάντων, δημιούργησε ένα εύφορο έδαφος για τους εξουσιαστές ώστε να εκμεταλλευτούν όπως το ορίζουν αυτοί τη ζωή. Η πρόοδος που ήταν και πάντα θα είναι για τους λίγους και εκλεκτούς, για την επιστημονική ελίτ των κρατών και του κεφαλαίου, απομυζεί κάθε πτυχή της ζωής στον πλανήτη στο όνομα του κέρδους και της επιστήμης. Οι θρησκείες που αποτελούσαν τον καθοδηγητή της ζωής των λαών, έχουν αντικατασταθεί από την λατρεία στην μεγα-μηχανή, η οποία συνεχίζει και επεκτείνει την παράδοση της αλλοτρίωσης, της αποξένωσης και της κυριαρχίας.

Η ανθρώπινη ματαιοδοξία αποτυπώνεται πλήρως στην σκλαβιά και επιβολή επί άλλων ανθρώπινων και μη ζώων. Η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στην αφρική, την αμερική και την ασία, γέννησαν την φυλάκιση του ξένου, του αγνώστου και του περίεργου. Από τους ανθρώπινους ζωολογικούς κήπους όπου οι λευκοί στοίβαζαν μαύρους ανθρώπους για να καλύψουν την μίζερη ηδονοβλεψία τους, τους ζωολογικούς κήπους εξωτικών και όχι μόνο ειδών ζώων, μέχρι τα κάθε είδους δελφινάρια και μουσειακά ενυδρεία, η κουλτούρα του θεάματος σκλαβώνει, εξορίζει και αλλοτριώνει την άγρια ζωή. Είναι η αρρώστια του πολιτισμένου ανθρώπου, που αποξενωμένος από την φύση του και αλλοτριωμένος από την αστική πραγματικότητα, επιβάλλει την εξουσιαστική του μανία σε κάθε μορφή ζωής στον πλανήτη.

Ανθρωποκεντρικός πολιτισμός

Από τη στιγμή που ο πολιτισμός είναι εξολοκλήρου δημιούργημα του ανθρώπου, δε θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο παρά ανθρωποκεντρικός. Από την πρωταρχική του μορφή με την εκμετάλλευση της γης για εντατική γεωργία, των ζώων για την κτηνοτροφία και του ανθρώπου για την εργασία, και μαζί με την τάση του ανθρώπινου είδους για εξουσία, ιδιοκτησία και κατοχή όλο και περισσότερου πλούτου μέσω της υπερσυσσώρευσης, σχηματίζει το σύμπλεγμα των εξουσιαστικών νοοτροπιών που είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των κρατών και των συνόρων τους. Όλα αυτά, μαζί με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης στην υπηρεσία της κυριαρχίας, έχουν πλέον στρώσει το έδαφος για την ολοκληρωτική επέλαση του πολιτισμού. Περισσότερα »

[Αθήνα] Σκέψεις της σύμπραξης αναρχικών Memento Mori με αφορμή τον Μαύρο Δεκέμβρη

Λάβαμε στις 6 Φλεβάρη 2016 μαζί με την εικόνα:

Με αφορμή τον Μαύρο Δεκέμβρη.

Ο απολογισμός. Η κριτική και η αυτοκριτική. Η καταγραφή και η ανάλυση των περιστάσεων μέσα από μια κυνική ματιά σε κίνητρα, προθέσεις, ανταποκρίσεις και πεπραγμένα θεωρούμε πως αποτελούν στοιχεία υψίστης σημασίας τόσο για τη ριζοσπαστικοποίηση της αναρχικής θεώρησης και δράσης όσο και για το ολοκληρωτικό ξεπέρασμα αγκυλώσεων και παθογενειών που μας καταδικάζουν σε μια στείρα ανακύκλωση του εαυτού μας σε αυτοματοποιημένες αντιδράσεις, ορθώνοντας τείχη ανάμεσα στις επιθυμίες μας και στον δρόμο για την πραγμάτωσή τους. Η κριτική των γεγονότων πιστεύουμε πως οφείλει να αποδομεί δήθεν επαναστατικούς ρομαντισμούς, οι οποίοι αποτελούν συχνά αιτία ανάδυσης στρεβλώσεων και ηθικών ιερών προκαταλήψεων αλλά και να μένει προσκολλημένη στις επιδιώξεις των προσώπων που την ασκούν δίχως να τα παρασέρνει σε μια ασυλλόγιστη στήριξη ρευμάτων και τάσεων αφήνοντάς τα στο έλεος του ετεροκαθορισμού από την επαναστατική στειρότητα της εποχής. Όχι λοιπόν. Η αναρχική μηδενιστική κριτική έχει ως κεντρικό στόχο την πραγμάτωση και τη μετεξέλιξη των προσώπων, όχι την εργαλειοποίησή τους στο όνομα της προόδου διαφόρων ιδεολογημάτων και της διαλεκτικής τους διαδικασίας. Με λίγα λόγια, κάθε ατομικότητα που επιθυμεί να στέκεται αξιοπρεπώς απέναντι στις επιταγές της συνείδησής της και να μην χάσει πάσα επαφή με τη βούλησή της μέσα στη ροή του κοινωνικού εσμού οφείλει να διατηρεί κριτική και καχύποπτη στάση μέσα και ενάντια στην πραγματικότητα, στα γεγονότα, στις στρατηγικές κινήσεις και στα υπολανθάνοντα νοήματα. Οι καιροί, σύντροφοι, είναι αν μη τι άλλο ύπουλοι, ενώ τα όπλα που διαθέτουμε εναντίον τους είναι περιορισμένα και σε μεγάλο βαθμό δανεικά. Ας θέσουμε κι ας κερδίσουμε το στοίχημα να μάθουμε έστω να τα χρησιμοποιούμε για τους σκοπούς μας και όχι να μετατρεπόμαστε σε εξαρτήματα μιας απρόσωπης μη-επικοινωνίας, απομνημονεύοντας και επαναλαμβάνοντας μηχανικά το κάθε κατασκευασμένο ερέθισμα, επιβεβαιώνοντας και εξαπλώνοντας την διαρκή έλλειψη που διαποτίζει την φρυγμένη επιφάνεια του κοινωνικού όλου.

I. Το κάλεσμα.

Στις 10 Νοέμβρη 2015 αναγγέλλεται μέσα από τις ελληνικές φυλακές ένα κάλεσμα για έναν μήνα συντονισμένης δράσης. Ένα κάλεσμα για έναν μήνα πολύμορφης έκφρασης της αναρχικής επίθεσης. Ένα κάλεσμα σε έναν Μαύρο Δεκέμβρη με εμπνευστές τους συντρόφους Νίκο Ρωμανό και Παναγιώτη Αργυρού. Παρόμοια εγχειρήματα έχουν λάβει χώρα ουκ ολίγες φορές στην ιστορία των αναρχικών κινημάτων και όχι μόνο, με πιο πρόσφατα παραδείγματα τα καλέσματα σε έναν Μαύρο Φλεβάρη και έναν Μαύρο Ιούνη, όπως και ποικίλα καλέσματα σε εβδομάδες συντονισμένης δράσης για πεσόντες συντρόφους ή καμπάνιες αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατουμένους ή διωκομένους. Τα εγχειρήματα αυτά όντας τρόπος οργάνωσης, δεν αποτελούν ιδιοκτησία κάποιας συγκεκριμένης τάσης η αποκλειστικό εργαλείο ενός ρεύματος. Αντιθέτως, η φύση τους, το περιεχόμενό τους και ο χαρακτήρας τους αναμορφώνονται βάσει του χρήστη. Τέτοιου τύπου καλέσματα, παραμερίζοντας το θεωρητικό τους υπόβαθρο, επικεντρώνοντας στην μορφολογία μα και στον τρόπο οργάνωσης και δράσης, είναι άκρως αντιπροσωπευτικά της αφορμαλιστικής προοπτικής, αποδεικνύοντας περίτρανα την ικανότητά της να εφαρμόζεται στην πράξη, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ορισμένων περί εγκλωβισμού της σε φαύλους μηρυκασμούς. Αυτά όμως τα αφήνουμε για αργότερα. Στρεφόμενοι τώρα στο θεωρητικό περιεχόμενο του Μ.Δ, δίχως την παραμικρή προσκόλληση στα πρόσωπα που εξήγγειλαν το κάλεσμα γίνεται εύκολα αντιληπτή η στοχοθεσία του παραπάνω εγχειρήματος αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για την όποια παρερμηνεία. Ήταν εμφανέστατο πως επρόκειτο για ένα πολύμορφο κάλεσμα το οποίο τοποθετούσε ως συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις ομάδες και στις ατομικότητες, που απευθυνόταν, την επιθυμία για αντιεξουσιαστική δράση. Εν ολίγοις, ήταν εξαρχής κατανοητό πως οι σύντροφοι δεν απευθύνονταν αποκλειστικά σε μια συγκεκριμένη τάση, μα απλούστατα έθεταν κάποιους όρους, οι οποίοι ήταν δυνατό να γίνουν οικειοποιήσιμοι από έναν πολύ διευρυμένο κύκλο αντικαθεστωτικών προσεγγίσεων με κοινό παρονομαστή την διάθεση για επίθεση στην κυριαρχία, αφήνοντας τα περιθώρια στους μετέχοντες να προσθέσουν τα δικά τους στοιχεία σε αυτόν τον πειραματισμό. Κι έτσι ακριβώς έγινε. Είδαμε το κάλεσμα να πλαισιώνεται σε όλους τους τομείς από πληθώρα τάσεων και να εκφράζεται πολύμορφα τόσο ως προς τα κίνητρα, όσο κι ως προς τον τρόπο δράσης. Ρίχνοντας μια ματιά στο παρελθόν, όπου η ιστορία έχει να μας δείξει αναρίθμητα καλέσματα τα οποία έθεταν στο προσκήνιο ζητήματα όπως οι φυλακές, το περιβάλλον, η καταστολή, η οικονομία, αυτό με τη σειρά του μπορεί να προστεθεί εκεί, έχοντας στο επίκεντρο την πολύμορφη δράση ως μια απάντηση που επείγει να κατατεθεί απέναντι στις στρατηγικές κινήσεις της κυριαρχίας. Απότοκο αυτού ήταν η στήριξη του καλέσματος από ενώσεις επαναστατικά προσανατολισμένων εργατών μέχρι μηδενιστικές συμπράξεις άμεσης δράσης. Κινούμενοι στο ίδιο μοτίβο οι έγκλειστοι σύντροφοι, εκμεταλλευόμενοι τις περιορισμένες δυνατότητες που τους παρέχει η παρούσα δυσμενής τους θέση, εξέφρασαν τη δική τους οπτική πάνω στο ζήτημα της αναρχικής επίθεσης και της εξέγερσης, δίχως όμως καλώς ή κακώς να εγκλωβίσουν το κάλεσμα σε αυτόν τον κύκλο, υποστηρίζοντας πιθανώς την αναγκαιότητα συγκρότησης ενός πολύμορφου επιθετικού επαναστατικού μετώπου. Προφανώς καμία πρόταση και κανένα πρόσωπο δεν στέκει υπεράνω κριτικής αλλά η κατανόηση των κινήτρων, η επεξεργασία των στοχεύσεων και η αποδέσμευση από διαβρωτικά απωθημένα αποτελούν απαραίτητες συνθήκες για την ορθή άσκησή της, αποστασιοποιημένης από συγκινησιακές πανούκλες. Με αυτόν τον τρόπο εμείς, δίχως να παραβλέπουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διέπουν τη σύμπραξή μας, εξετάσαμε διεξοδικά τα σημεία του καλέσματος καταλήγοντας πως υπήρχε ο απαιτούμενος βαθμός συγγένειας ώστε να γίνει οικειοποιήσιμο από τα πρόσωπά μας χωρίς να μας μπλέκει σε αλλότριες υποθέσεις. Ως μηδενιστές, αποσκοπούμε στη συθέμελη καταστροφή του υπάρχοντος. Απολαμβάνουμε κάθε στιγμή να παρατηρούμε την κοινωνία να πλήγεται και να δέχεται χτυπήματα ακόμα κι αν αυτά δε μας εμπεριέχουν πλήρως. Κάθε στοιχείο που μας εκφράζει σε έναν ελάχιστο βαθμό είναι δυνατόν αφού αναγνωριστεί να αποσπαστεί από την αρχική του ολότητα, να οικειοποιηθεί από μας και να αποτελέσει συνθετικό στοιχείο δόμησης μιας κατάστασης όπου θα ενσαρκώνει την επιθυμία μας για μια καταστροφή δίχως όρια και προοπτική. Προφανώς ως αναρχικοί μηδενιστές, εγωιστές δεν ταυτιστήκαμε με το συγκεκριμένο κάλεσμα και σε καμία περίπτωση δεν αγκαλιάζουμε έννοιες όπως “πολυτασικότητα” ούτε ασπαζόμαστε προπαγανδισμούς για μια αυθαίρετη πολυμορφία. Η μόνη πολυμορφία που δεχόμαστε είναι αυτή που συνεισφέρει στη διάχυση του μηδενός και στην εξάπλωση της φωτιάς της άρνησης, αναζητώντας σε κάθε περίσταση μια ευκαιρία να εμπλουτίσουμε την εργαλειοθήκη μας, η οποία και είναι προσανατολισμένη σε αυτόν τον σκοπό. Ο Μαύρος Δεκέμβρης λοιπόν, όντας ανοιχτός προς τις κατευθύνσεις που ενδέχοταν να εκδηλωθούν επιθέσεις, ήταν ένα κάλεσμα που μπορούσαμε να το δούμε εργαλειακά χρήσιμο από τη στιγμή που μας παρείχε τη δυνατότητα να το χρωματίσουμε με τις δικές μας επιδιώξεις. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο προχωρήσαμε στη στήριξή του και τώρα κατά συνέπεια σε έναν απολογισμό ως προς τις στοχεύσεις μας και ως προς τις γενικότερες κατακτήσεις και παρακαταθήκες του. Περισσότερα »

[Ελλάδα] Ατομικότητα και αναρχική ομάδα —νέα μπροσούρα από τις εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής»

κάντε κλικ στην εικόνα του εξωφύλλου για να διαβάσετε/κατεβάσετε το pdf

. . . Εξεγερμένος γίνεται αυτός που το επιθυμεί. Στα νεανικά χρόνια της ζωής ενός ατόμου η αμφισβήτηση και η αντίδραση είναι σχεδόν αυτονόητα στάδια στην εξέλιξή του. Μεγαλώνοντας η εκμετάλλευση, η μισθωτή σκλαβιά, η αίσθηση του ανικανοποίητου των άδειων κοινωνικών σχέσεων, η κανονικότητα, οι προκαθορισμένες νόρμες συμπεριφορών του κοινωνικού συνόλου και η συνειδητοποίηση της συνολικής ασχήμιας του συστήματος ωθούν κάποιους από τη νεανική αμφισβήτηση στην πολιτική συνειδητοποίησή τους.

Είμαστε όλοι αλλοτριωμένοι από αυτό το σύστημα, σε διαφορετικό βαθμό, αλλά είναι δικιά μας η επιλογή να πάρουμε την απόφαση επίθεσης στην πηγή αυτής της αλλοτρίωσης, την εξουσία. Κομβικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη παίζει η πρώτη επαφή με τις ιδέες της αναρχίας, όπου χωρίς ακόμα να έχουμε νιώσει πλήρως την καταπίεση αυτού του κόσμου, μας γεμίζει η σκέψη της δημιουργίας μιας ελεύθερης κοινωνίας με αυθεντικές σχέσεις μεταξύ ανθρώπων, απαλλαγμένη από εξουσιαστικές δομές. Με την αύξηση των βιωμάτων και των εμπειριών μας μέσα στο υπάρχον σύστημα γίνεται αντιληπτό ότι το μοντέλο του «κακού» κράτους και κεφαλαίου που καταπιέζει την «αγνή» κοινωνία είναι μια επιφανειακή ανάλυση που δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που βιώνουμε. Όπως αναφέραμε, η εξουσία είναι μια πολύπλοκη σχέση με φορέα της ανά στιγμές σχεδόν τον καθένα μας. Έτσι, όσο αντιλαμβανόμαστε ότι το κράτος και η κοινωνία δημιουργούν ένα σύμπλεγμα σχέσεων ανάμεσα σε αφέντες και εθελόδουλους, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα δύσκολο στοίχημα. Αυτό της ισορροπίας μεταξύ του τι θα θέλαμε και του τι κάνουμε στην πραγματική ζωή.

Προφανώς διαπιστώνουμε ότι δε γίνεται να συμπεριφέρεσαι με αναρχικό τρόπο σε κάθε συνθήκη που αντιμετωπίζεις σε αυτήν την κοινωνία. Καταλήγουμε να κάνουμε συμβάσεις και εισερχόμαστε σε μια περίοδο ξεκαθαρίσματος καθοριστική για τη ζωή του καθενός. Είναι η στιγμή που παίρνει το κάθε άτομο τις επιλογές του.

Τι θα ρισκάρεις και ως πού είσαι διατεθειμένος να φτάσεις για την επιθυμία σου να επιτεθείς σε ένα σύστημα που καθορίζει τις ζωές μας, δίνοντάς μας το ρόλο του γραναζιού και απαιτώντας την πλήρη υποταγή μας σε αυτό;

Εδώ ανάλογα με τις σκέψεις, τα βιώματα και τις αφορμές που σχηματοποιούν τη συνείδηση του ατόμου, ανοίγονται μπροστά του οι επιλογές που έχει. Αυτές για ένα άτομο που έχει συνειδητοποιήσει το ρόλο της εξουσίας και θέλει να την αρνηθεί, θα μπορούσαμε να τις συνοψίσουμε σε δυο βασικές. Βέβαια, αυτό γίνεται στα πλαίσια της απλούστευσης για να καταλήξουμε σε κάποια βασικά συμπεράσματα, και δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διάφορες αποχρώσεις τους στο φάσμα των δυο αυτών κατευθύνσεων.

Κάποιοι μπροστά στο φόβο της καταστολής και των συνεπειών της δράσης θα επιλέξουν να κινηθούν στα νόμιμα όρια της διαμαρτυρίας που ορίζει το σύστημα σα μέσο εκτόνωσης κάθε πιθανής αμφισβήτησης που δέχεται. Είναι η επιλογή ατόμων να οριοθετούν τη δράση τους βάσει του ποινικού κώδικα και να απορρίπτουν οτιδήποτε θα είχε σοβαρές νομικές επιπτώσεις. Εδώ θα δούμε κάποιους λίγους εξ αυτών να αναγνωρίζουν ως αιτία της επιλογής τους το φόβο, και να το ξεκαθαρίζουν αυτό στους συντρόφους τους. Αυτή είναι μια σεβαστή θέση, γιατί καθίσταται ξεκάθαρη και είναι ειλικρινής. Το μεγαλύτερο όμως μέρος των ατόμων που απορρίπτουν τη δράση γιατί φοβούνται τις συνέπειες θα προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν την επιλογή τους θεωρητικοποιώντας το φόβο τους. Φτάνουν στο σημείο να ασκούν κριτική στα άτομα που πράττουν και μπροστά στην αμηχανία της παραδοχής του φόβου τους, θα χρησιμοποιούν έναν πολιτικό μανδύα επικάλυψης της αλήθειας. Με επιφανειακά επιχειρήματα θα προσπαθήσουν να κρύψουν αυτή την απλή αλήθεια, καθώς είναι μια αναμενόμενη αντίδραση κάθε ατόμου να αμύνεται με ψευτοδικαιολογίες όταν αισθάνεται ότι μειώνεται ο εγωισμός του. Αυτή η άμυνα εξελίσσεται σε ιδεολόγημα. Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι αποκλειστικότητα κάποιας συγκεκριμένης αναρχικής τάσης, απλώς προβάλλεται με διαφορετικά «ιδεολογικά» ψέματα.

Η άλλη επιλογή πηγάζει από τον πυρήνα της αναρχικής αντίληψης ότι δεν υπάρχει δράση χωρίς επαναστατική βία. Για να μη δημιουργηθούν παρανοήσεις, κομμάτι της δράσης είναι και οι πολύμορφες προπαγανδιστικές κινήσεις (πορείες, αφισοκολλήσεις, μικροφωνικές κ.λπ.) και τα εγχειρήματα (συνελεύσεις, καταλήψεις, σταθμοί ραδιοφώνου, ιστοσελίδες αντιπληροφόρησης κ.λπ.) που δεν εμπεριέχουν άμεσα βία. Αυτές οι κινήσεις και τα εγχειρήματα είναι απαραίτητα στη διάχυση των θέσεών μας και παίζουν σημαντικό ρόλο στην οργάνωση των αναρχικών. Όμως αυτά τα εγχειρήματα δεν πρέπει να καθίστανται αυτοσκοπός, παρά μόνο μέσα προώθησης της όξυνσης των εχθροπραξιών. Ο στόχος μας πάντα θα είναι οι βίαιες ενέργειες για την ανατροπή του συστήματος και αυτό πρέπει να προωθούν τα μέσα οργάνωσης και προπαγάνδισης του αγώνα μας. Όταν αυτά τα μέσα δεν προωθούν την εξεγερτική βία, τότε δεν είναι εργαλεία του σκοπού μας, αλλά ρεφορμιστικά εγχειρήματα της προηγούμενης κατεύθυνσης. Ο σκοπός μας είναι η καταστροφή της εξουσίας μέσω της άμεσης βίαιης δράσης, και όλα τα υπόλοιπα εργαλεία μας στοχεύουν στο να βοηθήσουν αυτή την επιθυμία μας, όπως εξάλλου και αυτό το ίδιο το κείμενο. . . .

απόσπασμα από την μπροσούρα «Ατομικότητα και αναρχική ομάδα»·
εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής», 46 σελ., Γενάρης 2016
.

Στην έκδοση περιέχεται εισαγωγικό κείμενο από εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής» / ΣΠΦ – Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης.

Επίσης, περιλαμβάνεται επίλογος του αναρχικού αιχμαλώτου της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Γεράσιμου Τσάκαλου, μέσα από την ειδική υπόγεια πτέρυγα φυλακών Κορυδαλλού, από τον Δεκέμβρη του 2015.

Συντρόφια της αναρχικής Κατάληψης Παπαμιχελάκη 39 στο Ρέθυμνο επιμελήθηκαν τη μορφοποίηση της μπροσούρας.

[Αθήνα] Κείμενο παρουσίασης-σύστασης αναρχικής ομάδας τέχνης Οχετός

Λάβαμε στις 7 Φλεβάρη 2016, μαζί με την εικόνα και τη σημείωση τέλους:

Ο Οχετός είναι μια αναρχική ομάδα, η οποία σκοπό έχει τη διάχυση της εξεγερτικής θεωρίας και πράξης μέσω της τέχνης. Η συγκρότηση αυτή κινείται προς την ομαδική μορφοποίηση της έκφρασής μας, καθώς και την ανάπτυξη, προώθηση και τη διοχέτευσή της.

Κάθε άτομο εντός της ομάδας αντιλαμβάνεται την τέχνη από την υποκειμενική του θέση, ενώ όλες οι θέσεις συγκλίνουν στον παρεμβατικό και εξεγερτικό χαρακτήρα της τέχνης. Ο Οχετός είναι μία αντιπρόταση που πολεμά κάθε είδους εναλλακτική κουλτούρα, κάθε μορφή θεαματικής και ακίνδυνης τέχνης, που, όντας πράγμα πλήρως αφομοιωμένο από το κυρίαρχο σύστημα, αποσκοπεί μόνο στη μαζική παραγωγή και κατανάλωση, στην παθητικοποίηση των ατόμων, την αντικειμενοποίηση της τέχνης, τη θεαματικοποίηση της κριτικής και της αντίστασης, τον διαχωρισμό ”πομπού” και ”δέκτη”, καθιστώντας έτσι την έκφραση ένα απλό προϊόν αποχαύνωσης και εφήμερης, φτηνής διασκέδασης. Εμείς δρούμε με σκοπό το σπάσιμο της κανονικότητας και της απάθειας, και την επίτευξη μιας ενεργούς διάδρασης μεταξύ του δημιουργού, του έργου και του αποδέκτη του. Προτάσσουμε την ενοποίηση λόγου και πράξης. Η τέχνη είναι ένα από τα όπλα μας στον πόλεμο ενάντια στο υπάρχον.

Ξεκαθαρίζουμε ότι το κάθε άτομο διατηρεί τη μοναδικότητα των θέσεων και την αυτονομία των κινήσεών του. Άλλωστε, είναι αντίθετο με τις προθέσεις μας να θεωρούμε ότι όλα τα άτομα που συμμετέχουν στον Οχετό πρέπει να έχουν κοινή, απόλυτη και “αλάνθαστη” κοσμοθεωρία και άποψη. Απεναντίας, προτάσσουμε την πολυμορφία και την πολυφωνία του αναρχικού αγώνα, μακριά από δογματικές αντιλήψεις απόλυτου χαρακτήρα, που διεκδικούν τον ρόλο μιας “αλήθειας”, μιας “αδιαμφισβήτητης ορθότητας”.

Οι πρακτικές και οι τακτικές της ομάδας βασίζονται πάνω στις αρχές της αυτοοργάνωσης, της οριζοντιότητας και της αλληλεγγύης. Σε συλλογικό επίπεδο, η βασική διαδικασία της ομάδας είναι η συνέλευσή της. Όλες οι αποφάσεις που αφορούν το σώμα της λαμβάνονται μέσω αυτής. Η συνέλευση λειτουργεί αντιιεραρχικά· τα άτομα που συμμετέχουν ξεκινάνε από ίση θέση για τη διαμόρφωση της εκάστοτε απόφασης και ο λόγος τους έχει την ίδια βαρύτητα. Οι συνολικές θέσεις της ομάδας λαμβάνουν υπόψιν την ελάχιστη κοινή συνισταμένη των ατομικών θέσεων. Οι συλλογικές αποφάσεις παίρνονται μετά από συνδιαμόρφωση, είτε με ομοφωνία είτε με συναίνεση, αλλά κύριο ζητούμενο της συνέλευσης είναι η συμμετοχή, η σύνθεση και η ζύμωση των ατόμων. Είναι ευθύνη της συνέλευσης να ιεραρχεί και να θέτει τις θεματικές της και τα όριά τους.

Λόγω της φύσης των μέσων μας, προκρίνουμε την πρωτοβουλία έναντι της συγκεντρωτικής και απόλυτης ”συνελευσιοκρατίας”, όσο δεν ξεπερνιούνται τα αξιακά πλαίσια και το πλάνο της ομάδας. Από τα μέλη, πρωτοβουλιακά, ή από την ομάδα, συνολικά, οργανώνονται, πραγματοποιούνται και στηρίζονται δράσεις, οι οποίες εντάσσονται στη δημόσια σφαίρα και προκρίνουν τη διάχυση της εξεγερτικότητας. Μια εξεγερτικότητα που δεν έγκειται αναγκαστικά και αποκλειστικά στο σύνολο του περιεχόμενου του υλικού που προωθείται, αλλά και στον τρόπο (ανα)παραγωγής του. Κατά συνέπεια, η ομάδα δε συνυπογράφει πάντα συλλογικά το περιεχόμενο καθ’ εαυτό, αλλά τον σκοπό και τα μέσα (ανα)παραγωγής του.

Το υλικό, οι δράσεις και ο λόγος του Οχετού είναι αυτοχρηματοδοτούμενα, είτε από το συλλογικό ταμείο της ομάδας, είτε από το ατομικό ταμείο του εκάστοτε μέλους. Σκοπός της ομάδας, ως προς τον πρακτικό τομέα, είναι να επιτύχει την υλικοτεχνική αυτονομία της κάθε παραγωγής, σε κάθε μορφή τέχνης που (ανα)παράγει και διοχετεύει, όσο το δυνατόν εκτός των καθιερωμένων σχέσεων αγοράς – πώλησης.

Ονομάσαμε Οχετό το σύνολο των δομών που αναπτύσσουμε κόντρα στην ιεραρχική κοινωνία του ολοκληρωτισμού, της εκμετάλλευσης, του εγκλεισμού και του θεάματος, της καταπίεσης και της τυφλής υποταγής. Εμείς θεωρούμαστε τα παραδείγματά της προς αποφυγή, είμαστε ο υπόνομος που τόσο καιρό δομείται με το να τον περιθωριοποιούν, είμαστε τα απόβλητα της υπάρχουσας κοινωνίας. Τώρα τα απόβλητα ξεχύνονται παντού, για την απαλλοτρίωση της έκφρασης και της κάθε στιγμής.

Ο Οχετός είναι η αντιπρότασή μας και η συλλογική αποτύπωση των ατομικών μας επιθυμιών και αρνήσεων.

αναρχική ομάδα τέχνης Οχετός

*Έχοντας κάνει πρώτοι την αυτοκριτική μας, επιθυμούμε την κριτική πάνω στο σύνολο του λόγου και των δράσεων της ομάδας και είμαστε ανοιχτοί για συζήτηση με σκοπό την συνεχή αναβάθμισή τους.

Κομοτηνή: Προβολή-συζήτηση στο αναρχικό στέκι Utopia A.D.

[Ελλάδα] Αφίσα για απεργία 4ης Φλεβάρη

Εξάρχεια: Ανακοίνωση της Κατάληψης Θεμιστοκλέους 58 για το άνοιγμα ανταλλακτικού/χαριστικού χώρου

Για το άνοιγμα του δεξιού καταστήματος στο ισόγειο της Κατάληψης Θ58

Στο ισόγειο του κατειλημμένου κτηρίου επί της οδού Θεμιστοκλέους 58 λειτουργεί ένας αντιεμπορευματικός χώρος ανταλλακτικού/χαριστικού χαρακτήρα με ρούχα, παπούτσια και άλλα είδη (όλα σε καλή κατάσταση), καθώς και συλλογής κινηματικού υλικού.

Ο σκοπός του συγκεκριμένου αυτού χώρου είναι η συλλογή ρουχισμού καθώς και ό,τι άλλο μπορεί να προσφέρει η καθεμιά/καθένας, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες όλων μας.

Επίσης συλλογικότητες, συνελεύσεις, πολιτικές ομάδες και ατομικότητες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, μπορούν να αφήνουν το έντυπο υλικό τους (αφίσες, κείμενα μπροσούρες κλπ) προς διάθεση.

Ο χώρος θα είναι ανοιχτός καθημερινά 12.00-20.00 (καμιά φορά και πιο αργά!)

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58
τh58[παπάκι]riseup.net

[Ιταλία] Alfredo Cospito: Στην πηγή της θυματοποίησης —νέα μπροσούρα από τις εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής»

Εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής», 32 σελ., Γενάρης 2016.

[Alfredo Cospito, Alle origini del vittimismo —άρθρο στο ιταλικό αναρχικό περιοδικό Croce Nera Anarchica]

Η μετάφραση του κειμένου έγινε από την αναρχική αιχμάλωτη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Όλγα Οικονομίδου, μέσα από τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.

Στην ελληνική έκδοση περιέχονται εισαγωγικά κείμενα από:
• εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής» / ΣΠΦ – Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης,
• συντρόφια της αναρχικής Κατάληψης Παπαμιχελάκη 39 στο Ρέθυμνο, που ανέλαβαν και τη μορφοποίηση της μπροσούρας.

Ο Αλφρέντο Κόσπιτο αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον Νικόλα Γκάι στις 14 Σεπτέμβρη 2012. Οι δυο σύντροφοι έχουν αναλάβει –ως μοναδικοί μετέχοντες στον «Πυρήνα Όλγα FAI/FRI»– την ευθύνη για τον πυροβολισμό κατά του Ρομπέρτο Αντινόλφι, διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας πυρηνικών Ansaldo Nucleare, ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στη Γένοβα στις 7 Μάη 2012. Μετά και την τελική εκδίκαση της υπόθεσης, ο Αλφρέντο εκτίει ποινή 9 ετών & 5 μηνών, και ο Νικόλα ποινή 8 ετών & 8 μηνών, μες στις ιταλικές φυλακές.

PDF: Εξώφυλλο | Σώμα

[Ελλάδα] Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF – Πυρήνας Μητροπολιτικής Βίας: «Χαοτικές μεταβλητές»

κάντε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε/κατεβάσετε το pdf «Χαοτικές μεταβλητές – Μια θεωρητική συνεισφορά στην πρόταση για μία άτυπη αναρχική πλατφόρμα», που λάβαμε στις 2 Φλεβάρη 2016

το κείμενο σε απλή μορφή υπάρχει κι εδώ

Αθήνα: Αναρχικό Μαύρο Μπλοκ στις 4 Φλεβάρη

Την Πέμπτη 4 Φλεβάρη 2016 κατεβαίνουμε στο δρόμο στο πλαίσιο της απεργιακής συγκέντρωσης με τα δικά μας πολύμορφα και συγκρουσιακά χαρακτηριστικά.

Ενάντια στην απάθεια.

Καμιά συνθηκολόγηση με κράτος και Κεφάλαιο.

Για την αναρχία!

Συγκέντρωση στο Μουσείο στις 11.00

Αναρχικό Μαύρο Μπλοκ

Πόρτο Αλέγκρε, Βραζιλία: Εκδήλωση για την κυκλοφορία μπροσούρας της ΣΠΦ

Στις 28 Γενάρη 2016 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στη Βραζιλία [στην Biblioteca KAOS του Πόρτο Αλέγκρε] για την παρουσίαση της μπροσούρας της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς με τίτλο «Μία συζήτηση μεταξύ αναρχικών», που είχε πρωτοκυκλοφορήσει στο Μεξικό τον Μάιο του 2012 απ’ το αναρχικό περιοδικό «Conspiración Ácrata».

Η μπροσούρα αυτή έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής στα αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά, πορτογαλικά και ελληνικά. Στην Ελλάδα εκδόθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων απ’ τις εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής» με τον τίτλο «Αντικρατική Συνωμοσία» και σύντομα θα ανέβει σε ψηφιακή μορφή στο διαδίκτυο για να είναι διαθέσιμη.

Ακολουθεί ο πρόλογος που γράφτηκε για την έκδοση της μπροσούρας στη Βραζιλία.

Μια συζήτηση μεταξύ αναρχικών… είναι μία συζήτηση που ποτέ δεν τελειώνει… Πάντα προκύπτουν νέα ερωτήματα, νέοι προβληματισμοί, νέες αγωνίες, νέες σκέψεις, νέες προοπτικές. Άλλωστε η αναρχία δεν έχει έτοιμες συνταγές για έναν νέο κόσμο. Και αυτή είναι η δύναμή της. Η αναρχία είναι το διαρκές ταξίδι προς την ελευθερία. Μακριά από δόγματα και ιδεολογικές περιφράξεις, η αναρχία είναι το ζωντανό βίωμα της επανάστασης που δεν τελειώνει ποτέ. Όσο συνεχίζεται το ταξίδι, συνεχίζεται και η συζήτηση. Μία συζήτηση που δεν αποτυπώνεται απλά στις σελίδες κάποιου βιβλίου, ούτε φλυαρεί ακίνδυνα σε συνελεύσεις που αναπαράγουν τον εαυτό τους. Μία συζήτηση που σπάει την ακινησία του διαννοουμενισμού και εκφράζεται μέσα από πράξεις. Μία συζήτηση που λειτουργεί ως πυροκροτητής χειρονομιών, γεγονότων, συνωμοσιών, καταστάσεων, ανατροπών…

Η μπροσούρα «Μία συζήτηση μεταξύ αναρχικών» κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Μάιο του 2012 στο μεξικάνικο αναρχικό περιοδικό «Conspiración Ácrata». Μέχρι στιγμής έχει εκδοθεί στα ισπανικά, στα αγγλικά, στα ιταλικά, στα πορτογαλικά και στα ελληνικά.

Ήταν μία νοητή συνάντηση ανάμεσα στα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και των συντρόφων απ’ το Μεξικό με σκοπό, να ανταλλαχθούν εμπειρίες, να μοιραστούν προβληματισμοί, να αναπτυχθούν σκέψεις και να σχεδιαστούν νέες δράσεις…

Η συζήτηση ανοίχτηκε γύρω απ’ τις συνθήκες στην φυλακή, τα πρώτα χρόνια δράσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, την αναρχομηδενιστική τάση, την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (F.A.I.), την πολιτική ανωνυμία, τα διεθνή καλέσματα δράσης, κ.ά.

Επίσης, τέθηκε το ζήτημα της ιδιομορφίας της κάθε γλώσσας και της σύγχυσης που δημιουργείται στους αναρχικούς κύκλους διεθνώς, καθώς οι ίδιες λέξεις σε άλλες χώρες έχουν διαφορετικό πολιτικό περιεχόμενο. Συχνά, λοιπόν, βρισκόμαστε χαμένοι στη μετάφραση, καθώς οι λέξεις ανάλογα με την ιστορία της κάθε χώρας κουβαλούν διαφορετικές μνήμες. Π.χ. οι λέξεις «επανάσταση», «αντάρτικο πόλης», «ένοπλος αγώνας» σε μερικές χώρες ταυτίζονται με τις μαρξιστικές-λενινιστικές οργανώσεις.

Όλα αυτά συμβάλλουν στην επιθυμία να δημιουργηθούν διεθνή σταυροδρόμια επικοινωνίας και συνάντησης μεταξύ των αναρχικών.

Αυτή είναι μία ελάχιστη συμβολή στην απόπειρα συγκρότησης μίας Αναρχικής Διεθνούς που θα θέσει σε κίνηση το στοίχημα της διεθνιστικής αναρχικής πρακτικής θεωρίας.

Γιατί η αναρχία ή θα είναι μία διεθνής συνωμοσία για την ανατροπή της αυτοκρατορίας της εξουσίας ή αλλιώς δεν θα υπάρχει…

Σκοπός τέτοιων εκδόσεων, όπως το «Μία συζήτηση μεταξύ αναρχικών», δεν είναι να δείξουν το δρόμο ή να διδάξουν την «επανάσταση». Σκοπός τους είναι να κάνουν τις λέξεις και τα νοήματα να ξεχυθούν στο δρόμο, εκεί που γράφεται η ιστορία… Άλλωστε, η επιθυμία μας ήταν και είναι να δημιουργήσουμε μία πραγματική συζήτηση, όχι μόνο μεταξύ όσων συμφωνούμε, αλλά και αυτών που εκφράζουν μία διαφορετική τάση της αναρχίας. Όχι για να βγει ένα καταστατικό μέσα απ’ το χωνευτήρι της διαφορετικότητας, αλλά γιατί μόνο μέσα απ’ την διαφωνία γεννιέται η εξέλιξη.

Η αναρχία, έτσι όπως την εκφράζουμε εμείς, είναι ζωντανή κι επικίνδυνη, όχι όταν θεωρείται αλάνθαστη και οριστική, αλλά όταν επιζητεί την σύγκρουση με άλλες τάσεις, είτε για να μπορέσει να ξεπεράσει αυτήν τη διαλεκτική διαμάχη και να βγει πιο δυνατή, είτε για να αναστοχαστεί και για να αναδημιουργηθεί εμπλουτισμένη με νέες σκέψεις και αξίες. Άλλωστε, η ίδια μας η ζωή είναι ένας πόλεμος εν υπνώσει…

Μέσα από τέτοιες διαδικασίες, μπορούμε να προωθήσουμε την Διεθνή των αναρχικών της πράξης και να συγκροτήσουμε ένα δίκτυο πυρήνων άμεσης δράσης που θα επιτεθούν στην κοινωνική μηχανή, ανταλλάσσοντας εμπειρίες, γνώσεις, πληροφορίες χτυπώντας την αυτοκρατορία της εξουσίας… Η πρακτική θεωρία χαμογελά… για την Αναρχία.

Τσάκαλος Χρήστος
Μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς-F.A.I.
04-12-2015

[Εξάρχεια] Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58: Ανοιχτή συνέλευση 1/2 στις 8μμ

Απόψε, Δευτέρα 1/2 στις 20:00, καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση στον χώρο της κατάληψης Θεμιστοκλέους 58.

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

Μυτιλήνη: Πανό ενάντια στον τρομονόμο

Λάβαμε στις 30 Γενάρη:

Αναρτήσαμε πανό για τον τρομονόμο, στα πλαίσια του πανελλαδικού καλέσματος, στην πόλη της Μυτιλήνης και στο πανεπιστήμιο αιγαίου!

Δύναμη στα αιχμάλωτα αδέλφια!

“Ενάντια στον τρομονόμο – Κανένας αιχμάλωτος στα χέρια της δημοκρατίας”

“Ενάντια στους τρομονόμους – Φωτιά στα κράτη-δολοφόνους”

Αναρχική βιβλιοθήκη Τεφλόν

Αθήνα: Περιφρούρηση πλατείας Βικτωρίας 30/1 από τις 6μμ

Το Σάββατο 30/1 συμμετέχουμε στην περιφρούρηση της πλατείας Βικτωρίας, από τις 6 η ώρα τ’ απόγευμα. Η παρουσία όλων είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ.

Προσυγκέντρωση στις 5μμ ακριβώς έξω από την κατάληψη Θεμιστοκλέους 58 (Εξάρχεια).

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

Αθήνα: Πανό αλληλεγγύης στις/ους τρανς κρατούμενες/ους

Απαντώντας στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης στις/ους τρανς κρατούμενες/ους κάποιες αναρχικές ατομικότητες κρεμάσαμε πανό σε διάφορα σημεία του κέντρου της Αθήνας στις 22 και 23 Γενάρη 2016 (Πολυτεχνείο, Μοναστηράκι, πλατεία Βικτώριας).

Αναρχικούς χαιρετισμούς στον σύντροφο Μάριους Μέισον, μακροχρόνια έγκλειστο στις αμερικάνικες φυλακές. Φωτιά στην κανονικότητα.

Μινεάπολη, ΗΠΑ: Δράση για τις 22 Γενάρη, διεθνή μέρα αλληλεγγύης σε τρανς αιχμάλωτx

Λάβαμε στις 23 Γενάρη 2016:

Απαντώντας στο κάλεσμα για μια διεθνή μέρα δράσεων αλληλεγγύης σε τρανς αιχμάλωτx, μερικx ανταγωνιστικx κουίρ και συνεργοί κάναμε μια επισκεψούλα στο κέντρο κράτησης ανηλίκων στη Μινεάπολη των ΗΠΑ. Ξεδιπλώσαμε δυο πανό που γράφανε:

Όχι γκέι όπως λέμε ευτυχείς – Κουίρ όπως λέμε γάμα την μπατσαρία

FTTP – Φωτιά στις φυλακές

Φωτίσαμε τη ζοφερή νύχτα ανάβοντας αρκετά πυροτεχνήματα, για να τα δούνε όσx βρίσκονται σε αιχμαλωσία. Ανταλλάξαμε μερικά σινιάλα με τxς μέσα προτού εξαφανιστούμε μες στη νύχτα.

Αργεντινή: Απελευθέρωση δυο πτηνών στο Μπουένος Άιρες

Λάβαμε στις 11 Γενάρη 2016:

«Κάθε ζωή είναι σημαντικότατη και ανεπανάληπτη»

Μια συνήθης διασκέδαση των σπισιστών/ριών είναι να κρατάνε ζώα αιχμάλωτα για στολισμό, ή προς υπενθύμιση των λογικών εγκλεισμού που οι ίδιοι/ες κουβαλάνε, κι έτσι με το που είδαμε δυο πουλιά σ’ ένα σπίτι των προαστίων του Μπουένος Άιρες δεν διστάσαμε να τ’ απελευθερώσουμε και να σπάσουμε τα κλουβιά τους.

Με αυτήν τη δράση θυμόμαστε τον σύντροφο Σεμπαστιάν Άνγκρυ Οβερσλούιχ στα δύο χρόνια απ’ τον υλικό του θάνατο.

Αργεντινή: Ανοιχτό γράμμα προς τους προλετάριους της Ελλάδας

Κάντε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε/κατεβάσετε το PDF, που λάβαμε από Cuadernos de Negación στις 27 Γενάρη 2016. Το κείμενο είναι επίσης διαθέσιμο σε ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά — βλ. δεξιά στήλη εδώ.

ελληνική μτφρ.: kostav

[Μυτιλήνη] Αναρχική βιβλιοθήκη Τεφλόν: Κάποιες σκέψεις για την πραγματικότητα που βιώνουμε

το κείμενο σε pdf

Ξεκινήσαμε ως μια μικρή ομάδα Αναρχικών. Θελήσαμε να φτιάξουμε έναν χώρο συνάθροισης και σύμπραξης για εμάς και τους νέους συντρόφους μας. Ως στόχο του χώρου αυτού θέσαμε την ανάγκη μας για την προπαγάνδιση των Αναρχικών ιδεών μας.

Αγκαλιάσαμε την πολυμορφία γιατί δεν πιστεύουμε πως διαθέτουμε την μοναδική αλήθεια.

Προασπιζόμαστε την Αναρχία απέναντι και ενάντια σε κάθε φασιστική-ναζιστική-ρατσιστική-σεξιστική-φονταμενταλιστική λογική και πρακτική γιατί πολύ απλά τέτοιες λογικές και πρακτικές στέκονται εμπόδιο στην ολική καταστροφή της εξουσίας και της υποτέλειας που επιβάλει. Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως ατομικότητες που τα προτάγματά μας δομούνται πάνω στις βάσεις της Αναρχίας. Η εθελοδουλεία που αναπαράγεται μέσα σε αυτήν την κοινωνία μας αρρωσταίνει και ως αναζητητές της ελευθερίας θα σταθούμε ενάντια σε ότι αναπαράγει την εξουσία και την υποτέλεια μεταξύ των ανθρώπων.

Η κοινωνία δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως υποκείμενα τα οποία διαπερνούνται μέσα απ τις ίδιες εξουσιαστικές σχέσεις τις οποίες αξιακά θέλουμε να καταργήσουμε. Έτσι λοιπόν κατανοώντας την εξουσία σαν μια διάχυτη κοινωνική σχέση παλεύουμε για την καταστροφή αυτού του εξουσιαστικού οικοδομήματος το οποίο στηρίζεται τόσο στην καταπίεση των εξουσιαστών αλλά και στην σιωπηλή αποδοχή αυτής της συνθήκης από τους από τα κάτω.

«Μην πεις πως είμαστε λίγοι, πες απλά πως είμαστε εδώ» είχαν πει παλιότερα κάποιοι σύντροφοι. Είμαστε εδώ, δεν γνωρίζουμε το αποτέλεσμα των πράξεών μας, κάποιοι από εμάς έχουν κάποιες στοχεύσεις, έχουν μια δομή στο κεφάλι τους έτοιμη να συνθλίψει την κυριαρχία, κάποιοι άλλοι πάλι όχι. Δεν έχει σημασία, μας ενώνει η διαδρομή, γιατί οι στόχοι μπαίνουν σε αυτήν και καθορίζονται από εμάς.

Με αφορμή τον Μαύρο Δεκέμβρη, μια αφορμαλιστική Αναρχική δομή…

Πολλά ακούστηκαν και συνεχίζουν να ακούγονται ως «κριτικές» ενάντια στον Μαύρο Δεκέμβρη, ελάχιστα άξιζαν την οποιαδήποτε απάντηση. Ξεκινώντας να διευκρινίσουμε πως στα μάτια μας η πραγμάτωση ενός τέτοιου καλέσματος αποτελεί ένα πολύ καλό πείραμα για την εγκαθίδρυση μιας αφορμαλιστικής Αναρχικής οργάνωσης, μιας οργάνωσης η οποία θα επιτρέπει στις διάφορες συλλογικότητες αλλά και ατομικότητες να (συμ)πράξουν μέσα σε ένα διευρυμένο Αναρχικό πλαίσιο το οποίο θα το χαρακτηρίζουν η αυτονομία, η πολυμορφία των μέσων πάλης και ο συντονισμός.

Για αυτούς που πρόφτασαν να μιλήσουν για μια πρόσχαρη εορτή, αφήνουμε τα σινιάλα των συντρόφων μας να τους απαντήσουν, οι οποίοι διεθνώς συνεχίζουν να επιτίθενται στις κρατικές δομές διαιωνίζοντας έτσι το αφορμαλιστικό αυτό κάλεσμα πέρα από τον Δεκέμβρη.

Προχωρώντας όμως σχετικά με τα πλαίσια και τις στοχεύσεις του καλέσματος, όπως εμείς το αντιλαμβανόμαστε:

Όπως προαναφέραμε προασπιζόμαστε την Αναρχία και τα προτάγματά μας δομούνται ανάλογα. Δεν αναμένουμε καμία κοινωνική ωρίμανση.

Ούτως η άλλως η ιστορία μας έχει διδάξει πως όποτε ο κόσμος της αναρχίας “συμπορεύτηκε” με διάφορους αριστερούς/κομμουνιστές καιροσκόπους, στη συνέχεια πλήρωσε ακριβά το τίμημα αυτής της “συμμαχίας”, πολλές φορές ακόμα και με θάνατο. Δεν περιμένουμε καμία νομιμοποίηση από την υπάρχουσα κοινωνία, ούτε τρέφουμε ψευδαισθήσεις για “δικτατορία του προλεταριάτου” και λοιπές ξαναζεσταμένες μαρξιστικές θεωρήσεις, που οδηγούν στην αλλοτρίωση και την στασιμότητα των πολιτικών χαρακτηριστικών του αναρχικού κινήματος. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η ολική απελευθέρωση και η κατάργηση της εξουσίας από άνθρωπο σε άνθρωπο και όχι μόνο, παρόλο που σαν παιδιά αυτού του πολιτισμού κυοφορούμε τις δικές μας εσωτερικές αντιφάσεις.

Το στοίχημα που μένει να απαντηθεί είναι το αν ως Αναρχικοί καταφέρουμε να χτίσουμε ένα ισχυρό κίνημα, ξεκολλώντας μια και καλή από τις αντιφάσεις που βαραίνουν τον «χώρο» χρόνια τώρα, αντιφάσεις οι οποίες καταλήγουν να ανακυκλώνονται μέσα σε αυτοαναφορικές και ρεφορμιστικές διαδικασίες πολιτικής αναπαραγωγής.

Δε θεωρούμε συντρόφους μας όσους εσωτερικεύουν την ηττοπάθεια στους κόλπους του κινήματος προμοτάροντας έναν μετριοπαθή τρόπο ζωής που θα ζήλευαν ακόμα και οι θιασώτες της μικροαστικής ηθικής . Απεναντίας αναζητούμε νέους συντρόφους, ακόμα και από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, που θα μας ενώνει το κοινό πάθος για την απορρύθμιση του υπάρχοντος και την διάχυση του επαναστατικού Αναρχικού λόγου και πράξης.

Ως Αναρχική κατάληψη καλούμε τις Αναρχικές καταλήψεις – συλλογικότητες – ατομικότητες ανά τον κόσμο να συμβάλουν στην δημιουργία μιας Αφορμαλιστικής Αναρχικής Οργανωτικής Διεθνούς, στην οποία θα συμπράττουμε και θα εξελισσόμαστε μέσα από τις προκηρύξεις και τα κείμενά μας.

Το διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει ένα εξαιρετικό εργαλείο διασύνδεσης αναμεταξύ μας.

Οι στοχεύσεις μας μπορούν να προτείνονται από τα Αναρχικά αδέρφια ανά τον κόσμο, εντός και εκτός των τειχών , και να συμβάλουν με όλα τα μέσα στο εδώ και στο τώρα!

Ως το τέλος, ζήτω η Αναρχία!

Αναρχική βιβλιοθήκη Τεφλόν

[Αθήνα] Πανελλαδικό κάλεσμα αγώνα ενάντια στον τρομονόμο

Αυτή τη στιγμή στις ελληνικές φυλακές βρίσκονται δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι που συμμετείχαν ή κατηγορούνται για συμμετοχή σε ένοπλες επαναστατικές οργανώσεις, οι οποίοι έχουν καταδικαστεί σε εκατοντάδες χρόνια φυλάκισης βάσει της “αντιτρομοκρατικής” νομοθεσίας, που αποτελεί το κύριο όπλο της κατασταλτικής πολιτικής του κράτους. Στον καπιταλισμό το κράτος θέλει να κατέχει το μονοπώλιο της βίας και το υπερασπίζεται για να διατηρήσει την κυριαρχία του.

Η επαναστατική δράση ποτέ δεν αναγνωρίστηκε ως πολιτική. Με τον όρο “τρομοκράτες” χαρακτηρίζονται όσοι αντιμάχονται την εξουσία με πρακτικές κυρίως ένοπλες και δεν αναγνωρίζονται ως αυτό που είναι, ως πολιτικά υποκείμενα, αλλά επιδιώκεται η αποϊδεολογικοποίησή τους. Από την άλλη πλευρά, σε περίπτωση που μέλη αυτών των ίδιων ομάδων συλληφθούν αντιμετωπίζονται με αμιγώς πολιτικό τρόπο: με ειδικούς νόμους, ειδικά δικαστήρια και ειδικές συνθήκες κράτησης, ενώ παράλληλα τους ασκείται πολιτική δίωξη και οδηγούνται σε δίκες ξεκάθαρα πολιτικές.

Ο “αντιτρομοκρατικός” νόμος είναι αυτός που εισήγαγε την κατηγορία της σύστασης αρχικά “εγκληματικής” και μεταγενέστερα “τρομοκρατικής” οργάνωσης θέλοντας έτσι να μεγιστοποιήσει τις ποινές που επιβάλλονται σε τέτοιες υποθέσεις. Ο “αντιτρομοκρατικός” νόμος είναι επίσης αυτός που ανάγει σε αδίκημα την ανάληψη πολιτικής ευθύνης πέραν της ίδιας της πράξης, ενώ ταυτόχρονα προωθεί το “δόγμα της συλλογικής ευθύνης” αφού σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να αποδοθούν κατηγορίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους για συγκεκριμένες ενέργειες (π.χ. άγνωστη οργάνωση, άγνωστες ενέργειες, Υπόθεση Νέας Σμύρνης).

Οι “αντιτρομοκρατικοί” νόμοι και οι “έκτακτες νομοθεσίες” συνοδεύουν πάντα τις προσπάθειες ευρύτερων αλλαγών που απαιτούν “κρατική πυγμή” και προετοιμάζουν για την άσκηση κατασταλτικών μεθόδων απέναντι στις ένοπλες οργανώσεις αλλά και σε ευρύτερα κομμάτια του κινήματος. Υπάρχει μία σειρά ομόκεντρων κύκλων από ευρύτερες πολιτικές δραστηριότητες και συμπεριφορές που τοποθετούνται στο στόχαστρό τους. Αρχικά και κύρια, στόχος είναι οι ένοπλες οργανώνεις. Ένας δεύτερος κύκλος αφορά την έμπρακτη αλληλεγγύη σε πολιτικό επίπεδο καθώς όμως και σε προσωπικό, ενώ κατασταλτικά η στοχοποίηση επικεντρώνεται στην προσπάθεια πολιτικής απομόνωσης των ένοπλων οργανώσεων από τον πολιτικό χώρο που προέρχονται. Πρόκειται ουσιαστικά για επίδειξη ισχύος των μηχανισμών καταστολής, σε μια επιχείρηση εκφοβισμού με στόχο τον αφοπλισμό, σε βάρος ενός πολιτικού χώρου όπως είναι ο αναρχικός. Οι διώξεις των συντρόφων και η στοχοποίηση των ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών σχέσεων αποτελούν άμεσο επακόλουθο της κατασταλτικής επίθεσης εναντίον ένοπλων οργανώσεων. Ένα τρίτος κύκλος είναι αυτός των πολιτικών υποκειμένων που δρουν ή θέλουν να δράσουν σε ανατρεπτική κατεύθυνση, ειδικά των αγωνιστών που σκέφτονται να ενταχθούν σε τέτοια πολιτικά εγχειρήματα και γίνονται αποδέκτες ενός γενικότερου μηνύματος εκφοβισμού. Τέλος, η αντιτρομοκρατική νομοθεσία παρέχει το πλαίσιο για την αναβάθμιση της ποινικής καταστολής απέναντι σε ένα σύνολο πολιτικών δραστηριοτήτων, τέτοιων που δεν περιορίζονται στα στενά πλαίσια της αστικής νομιμότητας. Έτσι, η απειλή του “αντιτρομοκρατικού” νόμου στρέφεται ενάντια στο σύνολο του αντιστεκόμενου κομματιού της κοινωνίας.

Απευθυνόμαστε για τη διεξαγωγή μιας καμπάνιας προπαγάνδας και δράσεων ενάντια στην “αντιτρομοκρατική” νομοθεσία, τις διάφορες εκφάνσεις και εφαρμογές της, τόσο στους πολιτικούς κρατούμενους καθώς και σε όλες τις συνελεύσεις, συλλογικότητες και ομαδοποιήσεις που πιστεύουν ότι η ένοπλη επαναστατική πάλη αποτελεί οργανικό κομμάτι του κινήματος και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του πολύμορφου αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος.

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους,
τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

Συγγενείς-Φίλοι κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών

Σύντροφοι και συντρόφισσες

Εξάρχεια: Συνέλευση 25/1 στις 8μμ στην κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

Απόψε, Δευτέρα 25 Ιανουαρίου στις 20:00, καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση στην κατάληψη Θεμιστοκλέους 58, στα Εξάρχεια.

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

Επικοινωνία: th58[παπάκι]riseup.net

ΗΠΑ: Συμβούλιο αναστολών στα τέλη Φλεβάρη για τον αναρχικό αιχμάλωτο Μάικλ Κιμπλ

Ο αναρχικός σύντροφος Μάικλ Κιμπλ, αιχμάλωτος στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Χόλμαν στην Αλαμπάμα, ενημερώνει πως, ενώ αρχικά η εξέταση χορήγησης υφ’ όρων αποφυλάκισής του είχε προγραμματιστεί για τον Δεκέμβρη του 2015, για άγνωστους λόγους το συμβούλιο αναστολών μετατέθηκε για τις 23 Φλεβάρη 2016 στις 8 π.μ., οπότε θα διεξαχθεί δημόσια ακρόαση στη Σωφρονιστική Διεύθυνση της Αλαμπάμα. Στη συνεδρίαση μπορούν να παραστούν και αλληλέγγυες/οι.

Υπενθυμίζεται πως ο Μάικλ είναι έγκλειστος ήδη 30 χρόνια.

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για πυρπόληση τρόλεϊ

Λάβαμε στις 23 Γενάρη 2016:

Στις 21-1, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, επιτεθήκαμε με μολότοφ σε σταθμευμένο τρόλεϊ στη συμβολή των οδών Μπουμπουλίνας και Βασ. Ηρακλείου. Πριν πυρπολήσουμε το όχημα κατεβάσαμε τον οδηγό κι ένα ακόμα άτομο που βρισκόταν μέσα.

Η ενέργεια αυτή έγινε ως άμεση απάντηση στην εισβολή των κρατικών λακέδων στα κελιά των συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και του Νίκου Ρωμανού στις 20-1 στις φυλακές Κορυδαλλού.

Τα ΜΜΜ αποτελούν μια κρίσιμη κρατική υποδομή, απαραίτητη για την ομαλή ροή και λειτουργία της κοινωνίας και του πολιτισμού. Καίγοντας ένα μέσο μαζικής μεταφοράς κάνουμε το ελάχιστο που μπορούμε για να σαμποτάρουμε την κανονικότητα.

Καμιά επίθεση σε φυλακισμένους συντρόφους δεν θα μείνει αναπάντητη.

Να μαυρίσουμε τα ημερολόγια.

[Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58] Πορεία αλληλεγγύης στη Σάναα Τάλεμπ

Συμμετέχουμε στην πορεία αλληλεγγύης στη Σάναα Τάλεμπ το Σάββατο 23/1 στις 12 το μεσημέρι στην πλατεία Βικτωρίας.

-Προσυγκέντρωση στα Εξάρχεια στις 11 το πρωί μπροστά στην κατάληψη Θεμιστοκλέους 58.

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58