Tag Archives: ντοκιμαντέρ

Σαντιάγο, Χιλή: Ντοκιμαντέρ για την κατάληψη La Marraketa (στα ισπανικά)

Ντοκιμαντέρ διάρκειας 22 λεπτών, στα ισπανικά, σχετικά με την ιστορία της κατάληψης La Marraketa στο Σαντιάγο της Χιλής. Γυρίστηκε το έτος 2003.

Τον Οκτώβρη του 1999 ομάδα ατόμων κατέλαβε ένα εγκαταλειμμένο κτήριο επί της λεωφόρου Βικούνια Μακέννα στο Σαντιάγο. Ο χώρος –που πρωτύτερα ελεγχόταν από διακινητές ναρκωτικών κι άλλους τύπους– ανακτήθηκε, καθαρίστηκε και προετοιμάστηκε ώστε οι καταληψίες να μπορέσουν να τον λειτουργούν ως κέντρο αντικουλτούρας.

Η κατάληψη ονομάστηκε La Marraketa από τ’ όνομα ενός τυπικού αρτοσκευάσματος γιατί, προτού το κτήριο περιπέσει σ’ εγκατάλειψη, ήτανε φούρνος. Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν οικοδομήθηκε σιγά σιγά ένας χώρος κοινότητας, μέσω ποικίλων επιρροών έκφρασης, όπως ο αναρχισμός, το πανκ, η τέχνη δρόμου και μια νεολαιίστικη κουλτούρα αλλιώτικη απ’ την κυρίαρχη.

Το σπίτι έμεινε ζωντανό για 5 χρόνια, μέχρι τις 12 Φλεβάρη 2004, οπότε και εκκενώθηκε από τις κατασταλτικές δυνάμεις, την περίοδο όπου πρόεδρος της Χιλής ήτανε ο σοσιαλδημοκράτης Ρικάρδο Λάγος.

Κοπεγχάγη: Ungdomshuset, «σπίτι νεολαίας» – Βίντεο της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

Αργεντινή: Διεθνές Φεστιβάλ Αναρχικού Κινηματογράφου στο Μπουένος Άιρες

Η ιδέα για τη διοργάνωση ενός φεστιβάλ κινηματογράφου γεννήθηκε μεταξύ αναρχικών συντρόφων με σκοπό να γίνει ένα σημείο συνάντησης, ανταλλαγής και συζήτησης επί οπτικοακουστικού υλικού που να ασκεί κριτική σε αυτή την πραγματικότητα την οποία επιδιώκουμε να καταστρέψουμε.

Κάνοντας αναπόφευκτα χρήση των τεχνολογιών του σύγχρονου κόσμου, θεωρούμε πως η οπτικοακουστική παραγωγή μπορεί να γίνει ένα ακόμη μέσο αγώνα με σκοπό να πληροφορήσει γύρω από θέματα που απαιτούν την παρέμβασή μας, να διαδώσει τους αγώνες για την αναρχία όπως εξελίσσονται σε όλο τον κόσμο και να καταγράψει τις καθημερινές σχέσεις εξουσίας, που κυριαρχούν τόσο στις ανθρώπινες σχέσεις, όσο και στη σχέση μας με τη Γη στο σύνολό της. Μπορούμε έτσι να εκθέσουμε τις πραγματικότητες εκείνες που αποκρύπτουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης – τα μέσα που ασχολούνται αποκλειστικά με το να κοιμίζουν το νου και να χειραγωγούν τον κόσμο, ενώ μονοπωλούν ασφυκτικά την αναμετάδοση ειδήσεων κι οικειοποιούνται ακόμα και τον αέρα.

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στο Αναρχικό Στέκι της Κονστιτουσιόν (Ateneo Anarquista de Constitución, Brasil 1551, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή) στις 18, 19 και 20 Ιανουαρίου 2013.

Προσκαλούμε όλα τα συντρόφια ή τις συλλογικότητες που δημιουργούν αντεξουσιαστικές παραγωγές να μας στείλουν το οπτικοακουστικό υλικό τους (ντοκιμαντέρ, βίντεο αρτ, ταινίες, φιλμ μικρού μήκους, κ.ά.) καθώς και συνοδευτικές προτάσεις μέχρι την 31η Δεκέμβρη 2012 μέσω ταχυδρομείου ή μέσω της ηλεκτρονικής μας διεύθυνσης, συμπληρώνοντας τη φόρμα συμμετοχής. Επίσης, για φυσική παρουσία σας στο φεστιβάλ, επικοινωνήστε μαζί μας μέχρι την 31η Δεκέμβρη 2012 προκειμένου να οργανώσουμε θέματα διαμονής, σίτισης κ.τ.λ.

σε ισπανικά / πορτογαλικά

Πονφερράδα, Ισπανία: Προβολή της ταινίας «Η σύγχρονη σκλαβιά»

Την Πέμπτη, 19 Γενάρη 2012, στις 19.30, θα πραγματοποιηθεί η προβολή της ταινίας «Η σύγχρονη σκλαβιά», στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο La Madriguera (το λαγούμι), στην πόλη της Πονφερράδα της Καστίγια. Πρόκειται για μια γαλλο-κολομβιάνικη ανεξάρτητη παραγωγή των Jean Francois Brient και Victor León Fuentes, που διακινείται ελεύθερα και στο διαδίκτυο. Μέσω της συρραφής σκηνών από ταινίες, ντοκιμαντέρ, διαφημιστικά σποτ και την υποβλητική πένθιμη αφήγηση, επιχειρείται η μεταστροφή της συστημικής προπαγάνδας σε επαναστατικό εργαλείο προς απελευθερωτική χρήση.

[vimeo]http://vimeo.com/8830217[/vimeo]

Μετά την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση και συλλογική βέγκαν κουζίνα. Όπως ενημερώνουν οι σύντροφοι από τη La Madriguera, στόχος της εκδήλωσης είναι και η ενδυνάμωση του νέου εγχειρήματος για τη δημιουργία ενός κήπου στο αστικό πεδίο, με πρόταγμα την αυτοδιαχείριση των διατροφικών μας αναγκών και τη δημιουργία ενός κυττάρου ζωής κόντρα στην εξάρτησή μας από τη διαμεσολάβηση των υπεραγορών.

Το «λαγούμι» στεγάζεται στην οδό Μέξικο 2, πίσω από το ταχυδρομείο της πόλης.

πηγή: abordaxe revista

Ελλάδα: Στέλνουν τους ψυχικά πάσχοντες πίσω στα ψυχιατρεία

Πρώην ψυχιατρείο Χανίων, Κρήτη

Τέλη Αυγούστου κι ενώ πολλοί βρίσκονται σε διακοπές, οι χαρτογιακάδες του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (!) εργάζονται σκληρά… και, για του λόγου το αληθές, ανακοινώνουν την καλά μελετημένη απόφασή τους για μείωση κατά 50% του προϋπολογισθέντος για το 2011 ποσού που προοριζόταν για τις δομές ψυχικής υγείας του Προγράμματος Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης «Ψυχαργώς». Το άλλο 50% έχει ήδη δοθεί, και σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι σε αυτές τις δομές είναι εδώ κι αρκετούς μήνες απλήρωτοι.

Η απόφαση αυτή αφορά 210 δομές ψυχικής υγείας και αποασυλοποίησης (οικοτροφεία, ξενώνες, προστατευόμενα διαμερίσματα, κέντρα ημέρας κ.ά.), 3.050 εργαζομένους, 1.500 ψυχικά πάσχοντες που ζουν σε αυτές και ακόμα περισσότερους (περίπου 35.000) που λαμβάνουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους.

Οι επιπτώσεις δεν αργούν να φανούν ή να προβλεφθούν: απολύσεις και υπαγωγή στο καθεστώς εργασιακής εφεδρείας προσωπικού, συγχωνεύσεις και κλείσιμο δομών, επιστροφή των ψυχικά πασχόντων σε ψυχιατρικές δομές όπως το ΨΝΑ Δαφνί (για περισσότερες πληροφορίες βλ. εδώ), φημολογίες για επαναλειτουργία της αποθήκης ψυχών της Λέρου!

Πράγματι, εδώ και κάποιες μέρες, άνθρωποι που έχουν φύγει εδώ και 20 χρόνια από ψυχιατρεία-αποθήκες, όπως η ψυχοαποικία της Λέρου, και οι οποίοι έκτοτε ζουν σε οικοτροφεία, ξενώνες και προστατευμένα διαμερίσματα στο πλαίσιο της τοπικής κοινότητας, εξαναγκάζονται να γυρίσουν εκεί ακριβώς απ’ όπου ξεκίνησαν το δύσκολο ταξίδι τους: το ψυχιατρικό άσυλο.

Με τον ίδιο ακριβώς στυγνό κυνισμό που η χουντική κυβέρνηση και τα βουλευτικά δεκανίκια της κατάργησαν το πανεπιστημιακό άσυλο, στην Ελλάδα του 2011 προωθείται το άσυλο για τους ψυχικά πάσχοντες.

Η οικονομικοπολιτική των εξουσιαστών μετατρέπεται έτσι σε βιοπολιτική και δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο: αυτό μιας θανατοπολιτικής. Διακρίνοντας, επί τη βάση της καπιταλιστικής λογικής τής μεγαλύτερης δυνατής μείωσης του κόστους, τη ζωή που αξίζει από τη ζωή που δεν αξίζει, καταδικάζουν χιλιάδες ψυχικά πάσχοντες στη μη ζωή. Και αυτό είτε μέσα από τον εγκλεισμό τους στο άσυλο υπό καθεστώς 24ωρης καταστολής (τόσο φαρμακευτικής, όσο και πρακτικής: π.χ. δέσιμο των «δύσκολων» ασθενών στα κρεβάτια τους με ιμάντες) είτε μέσα από την επιστροφή στην οικογένειά τους, και άρα την πιθανή καταδίκη τους στον κοινωνικό αποκλεισμό και την κοινωνική απομόνωση, ή και μέσα από το «άδειασμά» τους στο δρόμο, και άρα την καταδίκη τους σε θάνατο.

Θέλουν να μας πετάξουν στο δρόμο; Θα μας βρουν στο δρόμο!
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟΠΟΙΗΣΗ! ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ «ΛΕΡΟ»!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΙ ΟΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ «ΛΕΥΚΑ ΚΕΛΙΑ»


Λέρος, η ελευθερία είναι θεραπευτική (2003, με αγγλικούς υπότιτλους)
Ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε απ’ τον Αντρέα Λουκάκο. Περιέχει ορισμένες συγκλονιστικές εικόνες για την κατάσταση στο ψυχιατρείο της Λέρου μέχρι και πριν από 20 χρόνια – την οποία θα ξαναδούμε σύντομα αν εξακολουθήσει αυτός ο εμπαιγμός στο χώρο της ψυχικής υγείας, και όχι μόνο.



http://www.youtube.com/watch?v=jx1XGnt6NRU

48ωρη απεργία στους φορείς ψυχοκοινωνικής φροντίδας στις 22 και 23 Σεπτέμβρη 2011

Το κάλεσμα του Συντονιστικού εργαζομένων στην Υγεία και την Ψυχοκοινωνική Φροντίδα (syntonistiko03sep@gmail.com) εδώ

Διαβάστε επίσης: Οι ζοφερές επιπτώσεις των μέτρων ΕΕ/ΔΝΤ στην ψυχική υγεία και η ψυχολογία της αντίστασης

Χιλή: «Μαύρος Σεπτέμβρης», η εκδίκηση της φωτιάς

Μια σύνοψη σχετικά με την παραπάνω φωτογραφία

Μετά από αυτόν το νέο Σεπτέμβρη, θα θέλαμε να θυμίσουμε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια συγκρούσεων έξω από ένα πανεπιστήμιο του Σαντιάγο. Πέρα από μια όμορφη εικόνα, το ανασύρουμε από τη μνήμη γιατί συνέβη ένα χρόνο μετά τη δολοφονία της συντρόφισσας Κλαούδια Λόπες [Claudia López].

Ήταν το απόγευμα της 2ας Σεπτέμβρη 1999, όταν μια ομάδα κουκουλωμένων ξεκίνησε ταραχές και έστησε οδοφράγματα έξω από το πανεπιστήμιο Άρκις, που βρίσκεται στην οδό Λιμπερτάδ στο κέντρο του Σαντιάγο.

Συντονισμένα την ίδια μέρα άλλη ομάδα κουκουλωμένων επιτέθηκαν βίαια εναντίον οργάνων της τάξης έξω από την παλιά Παιδαγωγική Σχολή, στη συμβολή των οδών Μακούλ και Γκρέσια στην κοινότητα της Νιουνιόα. Οι συγκρούσεις και στα δύο σημεία ήταν στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία της συντρόφισσας Κλαούδια Λόπες.

Έξω από το Άρκις, νέοι μαχητές ήταν προετοιμασμένοι με μολότοφ περιμένοντας την εμφάνιση των οργάνων του ειδεχθούς σώματος των καραμπινιέρων. Όταν οι μπάτσοι έφτασαν στο σημείο, έπεσαν οι πρώτες αυτοσχέδιες βόμβες με στόχο να χτυπηθούν τα οχήματά τους ή κάποιος από τους ένστολους.

Μετά από λίγο η ομάδα υποχώρησε εντός του πανεπιστημίου για να συνεχίσει από εκεί τη μάχη. Ενώ μια ομάδα των ειδικών δυνάμεων επιχειρούσε να απομακρύνει από το δρόμο μερικές τσιμεντένιες ζαρντινιέρες που είχαν τοποθετηθεί ως οδόφραγμα, ένας μπάτσος κατέβηκε από την τεθωρακισμένη αύρα για να τους βοηθήσει να τα μετακινήσουν. Από το δεύτερο όροφο εκτοξεύτηκε τότε μια μολότοφ που βρήκε το στόχο της. Το φλεγόμενο μπουκάλι έσπασε στο κεφάλι του μπάτσου και το εύφλεκτο υγρό περιέλουσε το σώμα του. Continue reading Χιλή: «Μαύρος Σεπτέμβρης», η εκδίκηση της φωτιάς

Χιλή: «Το λυκόφως του φόβου»

[vimeo]http://vimeo.com/28266267[/vimeo]

Το «Λυκόφως του φόβου», ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους χωρίς σχολιασμό, αποτυπώνει εικόνες από την εκπαιδευτική διαδήλωση της 9ης Αυγούστου 2011 στο Σαντιάγο. Οι δημιουργοί του αφιερώνουν αυτήν τη μαρτυρία από τους δρόμους της Χιλής στον δολοφονημένο από τους μπάτσους Μανουέλ Γκουτιέρρες Ρεϊνόζο. Μπορείτε να δείτε περισσότερα βίντεο από την αναρχική ομάδα Sin(Α)psis – Productora de Comunicación Social εδώ.

Ντοκιμαντέρ για τους αναρχικούς στη Λευκορωσία, με αγγλικούς υπότιτλους

Disregarding the Law
(Αψηφώντας το νόμο)

Σύντομο ντοκιμαντέρ σχετικά με την καταστολή εναντίον αναρχικών στη Λευκορωσία (2010-2011)

Anarchy. Direct action. Impartial (Αναρχία. Άμεση δράση. Αμερόληπτα) μέρος α΄ / μέρος β΄

Ντοκιμαντέρ του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού Λευκορωσίας [ABC Belarus] για την καταστολή κατά του αναρχικού κινήματος στη χώρα από τον Σεπτέμβρη του 2010 έως τον Φλεβάρη του 2011. Περιλαμβάνει σχολιασμό αναρχικών, Ρώσων και Λευκορώσων αξιωματούχων, ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

www.autistici.org

Ο Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Λευκορωσίας μετέφρασε στα ρωσικά τη λίστα των αναρχικών και άλλων πολιτικών κρατουμένων συντρόφων στην Ελλάδα (ενημέρωση Αυγούστου του 2011), εδώ.

Ντοκιμαντέρ Creative Commons για τα θύματα του φασισμού στην Ισπανία


Ojos que no ven*
Ντοκιμαντέρ Creative Commons για τα θύματα του φασισμού στην Ισπανία
Θα είναι διαθέσιμο από τις 26 Μαΐου εδώ: www.ojosquenoven.org

Οι φασιστικές δολοφονίες και επιθέσεις της δικτατορίας του Φράνκο (1939-1975) δεν σταμάτησαν μετά το θάνατο του δικτάτορα, αλλά συνεχίστηκαν στην εποχή της μεταπολίτευσης, όταν η ακροδεξιά προσπάθησε να τρομοκρατήσει το πιο μαχητικό κομμάτι της κοινωνίας, που πάλευε για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Τότε οι επιθέσεις των φασιστικών ομάδων γινόταν με τη συνεργασία της αστυνομίας, του στρατού και των δικαστών. Η αριστερά έγινε στόχος της κρατικής τρομοκρατίας, που εμφανιζόταν κάτω από διάφορα αρχικά (Triple A, Guerrilleros de Cristo Rey, Batallón Vasco Español…), αλλά και της καταστολής της αστυνομίας, που ήθελε να εξαφανίσει οποιαδήποτε αντίσταση στο καθεστώς του Φράνκο και των συνεχιστών του.

Μόνο το 1980 δολοφονήθηκαν περισσότερα από 20 άτομα σε διάφορες ενέργειες που ανέλαβαν ακροδεξιές οργανώσεις.

Από τη δεκαετία του ’90 γίνεται ένας πιο σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στην κρατική τρομοκρατία και στις ακροδεξιές επιθέσεις. Οι φασίστες όμως δεν ενεργούσαν μόνο ενάντια στους αριστερούς, στους ομοφυλόφιλους και στους αυτονομιστές, αλλά άρχισαν να επιτίθενται και στους αστέγους και στους μετανάστες. Continue reading Ντοκιμαντέρ Creative Commons για τα θύματα του φασισμού στην Ισπανία

Ο Αγώνας, κοινωνικοί και εργατικοί αγώνες 1974-1980

[vimeo]http://vimeo.com/9964693[/vimeo]

Το ντοκιμαντέρ «Ο Αγώνας, κοινωνικοί και εργατικοί αγώνες 1974-1980» αποτελεί ένα πραγματικό ιστορικό ντοκουμέντο των αγώνων της εργατικής τάξης εκείνης της περιόδου.

Η ταινία υπογράφεται απλά «μια ταινία των έξι». Το ντοκιμαντέρ αυτό (εξαιρετικά επίκαιρο στην εποχή μας) αναφέρεται στους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες λίγο μετά την πτώση της χούντας. Continue reading Ο Αγώνας, κοινωνικοί και εργατικοί αγώνες 1974-1980

Προβολή ντοκιμαντέρ, πλ. Μερκούρη, Ά. Πετράλωνα, 8/7

Την Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010, ώρα 9.00 μ.μ., στην πλατεία Μερκούρη (στα Άνω Πετράλωνα) θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ του Fernardo Solanas Η αξιοπρέπεια των χωρίς όνομα (La Dignidad de los Nadies, 120′, Αργεντινή, 2005).

«Προσωπικές ιστορίες περιθωριοποιημένων Αργεντινών που αποκαλύπτουν καθημερινές νίκες και κατακτήσεις απέναντι στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση που προκάλεσε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που επιβλήθηκε στη χώρα. Ήρωες ανώνυμοι με προτάσεις συλλογικές, που αποδεικνύουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει».

Πηγή: «Τέχνη και Ζωή»