Tag Archives: Έρικ ΜακΝτέιβιντ

Σαντιάγο: Επίθεση με βόμβες μολότοφ σε αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια

Ενάντια στην κρατική τρομοκρατία: Επιθετική αλληλεγγύη. Ο κοινωνικός πόλεμος δεν σταματά: Λευτεριά σε Ενρίκε, Χαβιέρ και Τάτο!
Ενάντια στην κρατική τρομοκρατία: Επιθετική αλληλεγγύη. Ο κοινωνικός πόλεμος δεν σταματά: Λευτεριά σε Ενρίκε, Χαβιέρ και Τάτο!

Λάβαμε στις 18 Ιούνη:

Την Παρασκευή 12 Ιούνη πραγματοποιήσαμε μια ελάχιστη χειρονομία δράσης και προπαγάνδας σε μία από τις εισόδους/εξόδους της πανεπιστημιούπολης USACH σε αλληλεγγύη στα συντρόφια Ενρίκε Γκουσμάν, Νατάλια Κογιάδο, Χαβιέρ Πίνο και στους μακροχρόνια έγκλειστους αναρχικούς στο πλαίσιο του διεθνούς καλέσματος της 11ης Ιούνη. Η άγρια αγέλη μας μπλόκαρε τον δρόμο και συγκρούστηκε για μερικά λεπτά με τη μπάσταρδη μπατσαρία εκτοξεύοντας βόμβες μολότοφ.

Από τις 13/14 Απρίλη τα συντρόφια Νάταλυ, Χουάν και Γκιγέρμο ξεκίνησαν μια απεργία πείνας απαιτώντας, αναμεταξύ άλλων, την απελευθέρωση του συντρόφου Ενρίκε Γκουσμάν, ο οποίος είχε προφυλακιστεί λόγω των δεσμών αλληλεγγύης που διατηρούσε με τα συντρόφια που στοχοποιούνται από το κράτος ως τρομοκράτες. Είναι ξεκάθαρο πως οι προθέσεις αυτών των τρισάθλιων υποκειμένων της Εισαγγελίας Νότου που παριστάνουν τους σπουδαίους είναι να απομονώσουν τα αδέρφια μας, στήνοντας ένα θέατρο όπου οποιοδήποτε κοντινό ατομο αναλαμβάνει μια θέση σύγκρουσης με την εξουσία και αξιοπρεπούς αλληλεγγύης πρόκειται να τιμωρηθεί με εγκλεισμό. Είναι σαφές πως η κατασκευή αυτού του θεάματος συνεχίζεται, κι απόδειξη γι’ αυτό αποτελεί το γεγονός πως η αρχική απόφαση αντικατάστασης του μέτρου της προφυλάκισης με αυτό του πλήρους κατ’ οίκον περιορισμού για τον Ενρίκε στις 5 Ιούνη -λόγος για τον οποίο τερμάτισε η απεργία πείνας, ακυρώθηκε τελικά στις 9 Ιούνη σε μια δικαστική αίθουσα γεμάτη ψευδοδίκαιους, στέλνοντας εκ νέου τον σύντροφο στη φυλακή-εταιρεία Σαντιάγο 1. Η οργή και η θλίψη μάς πλημμυρίζει: σύντροφε, μακάρι η φωτιά αυτής της δράσης να φωτίσει τις μέρες σου.

Από την άλλη δεν ξεχνάμε τα συντρόφια Νατάλια Κογιάδο και Χαβιέρ Πίνο, που συνελήφθησαν μετά τον εμπρησμό ενός λεωφορείου της γραμμής 210 της εταιρείας Transantiago. Ο οδηγός έριξε υποτίθεται φως στην υπόθεση καταθέτοντας πως τα 2 συντρόφια ήταν τα τελευταία άτομα που κατέβηκαν από το λεωφορείο προτού ξεκινήσει να φλέγεται, κάτι που οδήγησε στη σύλληψη τους στα πέριξ του σημείου. Μακριά από λογικές αθωότητας ή ενοχής που ποσώς μας ενδιαφέρουν, εμείς αναγνωρίζουμε την ξεκάθαρη στάση των αδερφιών μας στο πως αντιμετωπίσαν την εξουσία, με το κεφάλι ψηλά και την κραυγή «κάτω η ανθρωποκεντρική πατριαρχική κοινωνία», κάτι που καταμαρτυρά τις πεποιθήσεις τους, και μας κάνει να στείλουμε την μαχητική αλληλεγγύη μας ως ελάχιστη χειρονομία.

[…] Ένας πόλεμος είναι σε εξέλιξη. Κάθε δευτερόλεπτο σφάζονται 321 ζώα εκτροφείου. Κάθε χρόνο περίπου 200 δις λίτρα γάλα παράγονται από τον βιασμό αγελάδων «γαλακτοπαραγωγής». Εννιά δις κοτόπουλα δολοφονούνται ετησίως προκειμένου οι σαρκοβόροι μπάσταρδοι να δειπνήσουν με αίμα και σαπίλα. Συχνά πυκνά ακούμε αυτά τα νούμερα και τα περνάμε στα ψιλά. […] Όσο δεν δίνεται ένα τέλος στην καταστροφή του πλανήτη δεν πρόκειται να υπάρξει τέλος στην καταστροφή ιδιοκτησίας. Όσο ακόμα κι ένα Ζώο συνεχίζει να είναι σκλαβωμένο, όσο υπάρχει έστω κι ένας εκμεταλλευτής από ικανοποίηση ή κέρδος, τότε πάντοτε θα υπάρχει κάποιος να πάρει τη θέση ενός φυλακισμένου ακτιβιστή του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων. […]
Ουόλτερ Μποντ, 3/11/2011

Στεκόμαστε αλληλέγγοι/ες στον μακροχρόνια αιχμάλωτο σύντροφο Μάριους Μέισον, οικοαναρχικό που συνελήφθη τον Μάρτη του 2008 και καταδικάστηκε σε 22 χρόνια φυλακής για διάφορες άμεσες δράσεις υπεράσπισης της Γης. Χαιρετίζουμε τον οικοαναρχικο σύντροφο Έρικ ΜακΝτέιβιντ, ο οποίος ήταν έγκλειστος από το Γενάρη 2006 ως τον Γενάρη 2015, κατηγορούμενος για «συνωμοσία με στόχο τη φθορά και την καταστροφή ιδιοκτησίας με φωτιά και εκρηκτικά».

Δεν ξεχνάμε τον βεγκάνο και στρέιτ-ετζ σύντροφο Ουόλτερ Μποντ, φυλακισμένο ακτιβιστή του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων. Ο Ουόλτερ συνελήφθη το καλοκαίρι 2010 και καταδικάστηκε σε συνολικά 12 χρόνια και 3 μήνες για τους εμπρησμούς μιας φάμπρικας εκδοράς προβάτων στο Ντένβερ του Κολοράντο, μια φάμπρικα γούνας στο Σωλτ Λέικ Σίτυ της Γιούτα, και στο εστιατόριο Tiburon στο Σάντυ της Γιούτα, που εμπορευόταν φουά γκρα. Ο σύντροφος έχει μια μακρά πορεία αγώνων ενάντια στην κατανάλωση ναρκωτικών και κόντρα στη ζωική εκμετάλλευση, μια από τις δράσεις του ήταν η καταστροφή ενός από τα μεγαλύτερα εργαστήρια μεθαμφεταμίνης το 1996 στην Αϊόβα.

Αγγαλιάζουμε το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης της 11ης Ιούνη σε στήριξη στα συντρόφια που εκτίουν πολυετείς καταδίκες. Η επίθεσή μας έγινε και για σας, γιατί δεν αναγνωρίζουμε ούτε σύνορα ούτε σημαίες.

Κλείνοντας, πιστεύουμε πως η δράση αυτή είναι σαφής απόδειξη πως δεν λησμονούμε τα αιχμάλωτα συντρόφια μας που με ακεραιότητα αποφάσισαν να διαβούνε μονοπάτια ακυβέρνητα, διαδρομές ενεργούς αλληλεγγύης, ατραπούς σαμποτάζ και ζωικής απελευθέρωσης αναλαμβάνοντας τις συνέπειες, κι εν προκειμένω τη φυλακή που χρησιμοποιείται από το κράτος ως δομή εξόντωσης για να ξεκάνει τα αδέρφια μας, κάτι που ούτε κατάφερε ούτε θα καταφέρει, μιας και υπάρχει ένα σύνολο από ιδέες, πρακτικές και πεποιθήσεις που η εξουσία δεν μπορεί να κουμαντάρει.

Οι προσβολές του Ενρίκε στα κοράκια του Τύπου, πιστού συμμάχου της εξουσίας, η αποφασιστηκότητα της Τάτο όταν βάδιζε μπροστά στις βρομερές κάμερες της τηλεόρασης, οι κραυγές του Χαβιέρ, και μια ολάλερη ζωή αγώνα των μακροχρόνια έγκλειστων αναρχικών συντρόφων αποτελούν πιστή αντανάκλαση των πεποιθήσεων και της αμετανοησίας τους.

Όσο υπάρχουν αξιοπρεπή και αποφασισμένα συντρόφια που αντιπαλεύουν την εξουσία κάτω από οποιαδήποτε αντιξοότητα, εμείς στο δρόμο δεν πρόκειται να τα ξεχάσουμε, ούτε θα παραμείνουμε αδρανείς, τις αναρχικές ιδέες μας τις κάνουμε πράξη γιατί αυτές είναι οι πεποιθήσεις της ζωής μας, που στη συγκεκριμένη περίπτωση τις υλοποιήσαμε στη μειοφηφική μάχη με τις αστυνομικές δυνάμεις, δικαιώνοντας τις οδομαχίες ως προπαγάνδα, σύγκρουση κι αλληλεγγύη που διαπερνά τα κρύα κελιά της κοινωνίας του εγκλεισμού.

Η γλώσσα της φωτιάς κάθε μπουκαλιού βενζίνης να διαδοθεί άγρια κι αντεξουσιαστικά για κάθε συντρόφι αιχμάλωτο του κράτους/Κεφαλαίου!

Εμπρηστική αλληλεγγύη στα μακροχρόνια έγκλειστα αναρχικά συντρόφια όλων των τάσεων που αγωνίζονται ενάντια στην εξουσία στη Χιλή και σ’ όλο τον κόσμο!

Λευτεριά σε Χουάν Φλόρες, Νάταλυ Καζανόβα, Γκιγέρμο Ντουράν, Ενρίκε Γκουσμάν, Νατάλια Κογιάδο και Χαβιέρ Πίνο!

Ούτε μια στιγμή σιωπής: μια ζωή στη μάχη!

Για τη συνολική απελευθέρωση: η φλόγα είναι η δράση!

ΑΓΡΙΑ ΑΓΕΛΗ ΖΩΩΝ
ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΠΕΤΟ

Μάλμε, Σουηδία: Πανό αλληλεγγύης σε μακροχρόνια έγκλειστους αναρχικούς

«Φωτιά στις φυλακές – Αλληλεγγύη σε μακροχρόνια αναρχικούς κρατουμένους»

Στο πλαίσιο της διεθνούς μέρας δράσης για μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς, αναρτήθηκε πανό στην πόλη του Μάλμε, στη Σουηδία. Με αυτή τη μικρή συμβολική ενέργεια θα θέλαμε να στείλουμε μια επαναστατημένη αγκαλιά στον Μάριους Μέισον, στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ και σε όλα τα έγκλειστα συντρόφια ανά τον κόσμο.

μερικοί αναρχικοί

[ΗΠΑ] 11 Ιούνη – Μετάβαση – Ο αγώνας δεν τελείωσε…

Το κάλεσμα σε pdf εδώ.Η χρονιά που μας πέρασε ήταν γεμάτη αλλαγές και μεταβάσεις για συντρόφια μας που βρίσκονται φυλακισμένα και για όσους κι όσες από μας αγωνιζόμαστε απ’ την άλλη πλευρά των τειχών. Τώρα, έχοντας ήδη μπει για τα καλά στην άνοιξη, αισθανόμαστε πως οφείλουμε να γιορτάσουμε αυτές τις μεταβάσεις και νίκες, την ώρα που εκλύεται ορμητικά καινούργια ζωή κι ενέργεια ολόγυρά μας. Δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να συνδυάσουμε στ’ αλήθεια τον εορτασμό με τον αγώνα, μα τώρα είναι μία απ’ αυτές τις φορές.

Στις 8 Γενάρη του τρέχοντος έτους το δικαστήριο ανατολικής περιφέρειας της Καλιφόρνια διέταξε την αποφυλάκιση του Έρικ ΜακΝτέιβιντ. Ο σύντροφός μας Μάριους βγήκε δημοσίως ως άνδρας και ξεκίνησε ν’ αναζητά πόρους για τη σωματική του μετάβαση. Πιστεύουμε πως αξίζει να γιορτάσουμε και τις δυο αυτές μεταβάσεις, που είναι επίσης λόγος για συνέχιση του αγώνα. Σε αυτό το πνεύμα, σας κοινοποιούμε τις σκέψεις μας σχετικά με την 11η Ιούνη 2015.

Πρώτον, λιγάκι συγύρισμα. Έχουμε νέο email: june11th@riseup.net. Αν στείλατε κάτι στο παλιό μας email, πιθανότατα δεν το λάβαμε. Πολλές μεταφράσεις αυτού του καλέσματος και λοιπού υλικού στήριξης θα μας χαροποιούσαν ιδιαίτερα (πολλές ευχαριστίες προς Contra Info και άλλους/ες που υποστηρίζουν τη μετάφραση όλα αυτά τα χρόνια). Στείλτε μας πληροφορίες των εκδηλώσεων που σχεδιάζετε φέτος για την 11 Ιούνη, όπως κι αφίσες, μπροσούρες κι ανταποκρίσεις, στο june11th@riseup.net. Ανυπομονούμε να μας στείλετε υλικό, το οποίο και θα δημοσιεύσουμε στο June11.org. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις σε νέες πόλεις, κι ελπίζουμε να ενθαρρύνετε παντού φίλους και συντρόφους σας να σμίξουνε φέτος μαζί μας.

Αυτή η ημερομηνία είναι μια ετήσια ημέρα αλληλεγγύης σε μακροχρόνια αναρχικούς αιχμαλώτους, συμπεριλαμβανομένων των Μάριους Μέισον και Έρικ ΜακΝτέιβιντ. Καλώντας σε κινητοποίηση αυτή την ημέρα, αποσκοπούμε στην εμβάθυνση της συνεχούς στήριξης συντρόφων που αντιμετωπίζουν μεγάλες ποινές φυλάκισης. Ιδίως αυτοί είναι που διατρέχουν τον κίνδυνο να ξεχαστούν στο πλαίσιο ενός μοντέλου στήριξης κρατουμένων που βασίζεται στην αντίδραση απέναντι σε αιχμές της κρατικής καταστολής και άλλες έκτακτες περιστάσεις.

Έχουμε αφιερωθεί στην οικοδόμηση ενός μοντέλου αλληλεγγύης που είναι μακροχρόνιο όσο είναι και ικανό ν’ ανταποκρίνεται μ’ ευελιξία σε νέες εξελίξεις. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας να χτίζουμε διαρκώς νέους δεσμούς αλληλεγγύης αναμεταξύ κρατουμένων και αναμεταξύ αγώνων, αντί να μένουμε σε στατικά δίκτυα προσωπικών δεσμών και επαφών.

Η 11 Ιούνη (J11) ξεκίνησε ως μέρα αλληλεγγύης σε οικο-κρατουμένους, και παραμένει εστιασμένη σ’ ένα σχέδιο οικολογικής υπεράσπισης και μάχης ενάντια σε μια κοινωνία που βασίζεται στην εκμετάλλευση και στον εγκλεισμό. Αφότου το επίκεντρο του καλέσματος μετατοπίστηκε στις υποθέσεις του Μάριους και του Έρικ, δυο οικο-αναρχικών αιχμαλώτων καταδικασμένων σε περίπου 20ετείς ποινές, κόσμος εξέφρασε την αλληλεγγύη του με βραδιές σύνταξης επιστολών σε αιχμαλώτους, εκδηλώσεις οικονομικής ενίσχυσης και ενημέρωσης, διαδηλώσεις και επιθέσεις. Κάθε πραγματική προσπάθεια για την ενίσχυση κρατουμένων δεν μπορεί να βασίζεται απλώς σε μια παθητική στήριξη, αλλά οφείλει επίσης να περιλαμβάνει μια δέσμευση για την εξακολούθηση των αγώνων τους πριν και μετά τη φυλάκισή τους (περισσότερα σχετικά με το πλαίσιο και τη στρατηγική της 11ης Ιούνη, στ’ αγγλικά, εδώ).

Πέρυσι, εν μέσω διοργάνωσης εκδηλώσεων για την 11η Ιούνη, καταπιαστήκαμε με βαρύνουσας σημασίας ζητήματα που αφορούν τη σχέση μεταξύ οικολογικά προσανατολισμένων αγώνων και αναρχικών αγώνων ενάντια στις φυλακές. Μας είναι σαφές ότι ο κόσμος που προϋποθέτει τις φυλακές προϋποθέτει επίσης την καταστροφή του περιβάλλοντος. Ως αναρχικοί/ές απεχθανόμαστε και τις δυο. Έτσι, αντλούμε ενθάρρυνση από τα εντεινόμενα κινήματα ενάντια σε εξόρυξη πισσούχων άμμων, αγωγούς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), υδρορωγμάτωση (φράκινγκ) και μυριάδες άλλα οικολογικώς καταστροφικά έργα. Η κλιμάκωση οικο-αγώνων ανά την υφήλιο είναι αναγκαία όσο είναι και συναρπαστική. Τόσο ο Μάριους όσο και ο Έρικ παραμένουν προσηλωμένοι σε αυτούς τους αγώνες, όσο παραμένουμε κι εμείς προσηλωμένοι σε αυτούς, όλους τους οικο-κρατουμένους και τους αγώνες στους οποίους όλοι τους –όλοι μας– εμπλεκόμαστε. Φέτος όμως μας δόθηκε αφορμή για να το γιορτάσουμε – και θα θέλαμε να δώσουμε έμφαση σ’ αυτό το σημείο όσο κάνουμε βήματα προς τα μπρος.

Τη χρονιά που μας πέρασε, ο Μάριους Μέισον μοιράστηκε δημοσίως το καινούργιο του όνομα και την προτίμησή του για χρήση αρσενικών αντωνυμιών, που αντανακλούν καλύτερα την ταυτότητα αρσενικού του φύλου. Για να παραθέσουμε λόγια της δικηγόρου του, της Moira Meltzer-Cohen, η οποία τον συνδράμει ως προς τις νομικές πτυχές της μετάβασής του, ο Μάριους είναι κάποιος «του οποίου το θάρρος και η ακεραιότητα γίνονται ακόμα πιο αξιοπρόσεχτα λόγω του γεγονότος ότι η απελευθέρωση και αυτονομία του έχουν περιοριστεί σε πολύ σοβαρό βαθμό εδώ και καιρό». Αντιμέτωποι/ες μ’ έναν κόσμο που υποβάλλει συστηματικά τα τρανς άτομα σε βία, απομόνωση και κακοποίηση, ελπίζουμε όλοι κι όλες να υπερασπιστούν την τρανς απελευθέρωση στηρίζοντας τον Μάριους και τα πολλά φυλακισμένα τρανς άτομα. Ο αγώνας αυτός θα πρέπει να επεκταθεί πέρα απ’ την απλή συγκέντρωση χρημάτων. Οι τρανς κρατούμενοι/ες δεν πασχίζουν μονάχα για τις υλικές αναγκαιότητες ύπαρξης, αλλά αγωνίζονται επίσης κατά των συστημάτων της κυριαρχίας, που δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να τους/τις αποτρέψουν απ’ το να είναι απλά αυτό που είναι. Η αλληλεγγύη μας θα πρέπει να είναι δημιουργική και ποικιλόμορφη, ακριβώς όπως οι τακτικές του κράτους είναι σκληρές και καταπιεστικές.

Στις 8 Γενάρη 2015 ο Έρικ ΜακΝτέιβιντ αποφυλακίστηκε ύστερα από εννέα χρόνια εγκλεισμού. Ο Έρικ επέστρεψε σπίτι, στους φίλους και στην οικογένειά του, όταν ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο αποδέχτηκε την αίτηση απελευθέρωσής του (habeas corpus), αναφέροντας πως το FBI παρακράτησε αποδεικτικά στοιχεία στο στάδιο εκδίκασης της υπόθεσής του. Έτσι, ο Έρικ ήταν σε θέση να δηλώσει ένοχος για μικρότερες κατηγορίες, που επέσυραν μέγιστη ποινή πέντε ετών – μικρότερη κατά τέσσερα έτη σε σύγκριση με όσα είχε ήδη εκτίσει σε ομοσπονδιακή φυλακή. Η απίστευτη αποφασιστικότητα του Έρικ και η εντυπωσιακή στήριξη συγγενών, φίλων και συντρόφων του συνέβαλαν όχι μόνο στη συναισθηματική και σωματική του ευεξία όσο βρισκόταν πίσω από τα σίδερα, αλλά και στην τελική απελευθέρωσή του.

Η αποφυλάκισή του έπειτα από εννέα χρόνια είναι μια τεράστια αλλαγή. Ο Έρικ, που ήταν έγκλειστος σχεδόν επί μία δεκαετία, καλείται τώρα να χτίσει μια καινούργια ζωή. Πρόκειται για ένα νέο στάδιο αγώνα για τον ίδιο, κι είμαστε αποφασισμένοι/ες να εξακολουθήσουμε την αλληλεγγύη προς το πρόσωπό του μετά και την απελευθέρωσή του.

Προκύπτουν νέα ζητήματα για μας, σχετικά με το πώς να βοηθήσουμε τον Έρικ κατά τη μετάβαση αυτήν από το ασφυκτικά ελεγχόμενο περιβάλλον της φυλακής σε μια ζωή στην ανοιχτή φυλακή (στις συνθήκες που άπτονται των περιοριστικών όρων του Έρικ, όσο και της κοινωνίας ελέγχου στην οποία ζούμε όλες κι όλοι μας). Ο Έρικ δεν περνάει πια τη ζωή του μέσα σ’ ένα κλουβί από τσιμέντο και συρματόπλεγμα, ωστόσο ακόμη αντιμετωπίζει σε μόνιμη βάση τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους. Οι κινήσεις του είναι περιορισμένες, οι επικοινωνίες του παρακολουθούνται, και περνάει το χρόνο του με τρόπους που δεν είναι πάντα της επιλογής του. Όλα αυτά περιορίζουν την αλληλεπίδρασή του με τις κοινότητες από τις οποίες είχε χωριστεί για τόσο πολύ καιρό, κοινότητες όπου επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί και να συμμετάσχει. Πρέπει να βρούμε τρόπους ώστε να ελαχιστοποιήσουμε την επίπτωση τέτοιων περιορισμών και να κάνουμε τη μετάβαση κι επιστροφή του όσο το δυνατόν πιο ομαλή. Είμαστε πάντως ενθουσιασμένοι/ες που αντιμετωπίζουμε αυτή την πρόκληση εννέα χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι περιμέναμε.

Η επικέντρωση των δράσεων της φετινής 11ης Ιούνη θα συνεχίσει να περιλαμβάνει τον Έρικ, ενισχύοντάς τον υλικά και συναισθηματικά κατά τη μετάβαση που περνάει και διατηρώντας διαύλους πολιτικής ενασχόλησης αναφορικά με την παγίδευσή του. Η υπόθεση του Έρικ παραμένει ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα κρατικής στοχοποίησης και παγίδευσης αναρχικών σε αυτήν τη χώρα. Πρέπει όμως πάντοτε να θυμόμαστε ότι η περίπτωσή του δεν είναι επ’ ουδενί η μοναδική. Οι μουσουλμανικές κοινότητες έχουν σηκώσει το κύριο βάρος τέτοιου είδους επιθέσεων από το FBI. Θα πρέπει πάντα να βρίσκουμε τρόπους για να κάνουμε έργο αλληλεγγύης. Η στήριξη αποφυλακισθέντων είναι ζωτικής σημασίας κομμάτι για τον αγώνα μας, και προφανώς είμαστε κατενθουσιασμένοι/ες που ο Έρικ μπορεί να περπατάει και να μιλάει και πάλι ανάμεσα σε φίλους και στη Γη σύμφωνα με τις επιθυμίες του, και με κάθε βήμα επιβεβαιώνουμε τη θέλησή μας για την καταστροφή όλων των φυλακών.

Οι πρακτικές της συνεχιζόμενης αλληλεγγύης δεν θα πρέπει μονάχα να χρησιμεύουν σαν ανακουφιστικό έθιμο: οι ενέργειές μας έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν πραγματικές υλικές συνέπειες –τόσο θετικές όσο και αρνητικές– για τα φυλακισμένα συντρόφια μας. Καθώς κάνουμε πράξη την αλληλεγγύη μας σε φυλακισμένα συντρόφια κι αγαπημένα πρόσωπα, ο στόχος μας πάει πιο πέρα απ’ την απλή τους στήριξη: αποσκοπούμε στη δημιουργία κοινωνικής δυναμικής ενάντια σ’ ένα ολόκληρο σύστημα κυριαρχίας και οικολογικής καταστροφής. Αυτές οι συνδέσεις είναι που νοηματοδοτούν όλες τις χειρονομίες αλληλεγγύης, καθιστώντας τες ισχυρά εργαλεία για όσες κι όσους βρίσκονται εντός των τειχών, αυξάνοντας όμως παράλληλα τους κινδύνους αν οι κινήσεις αυτές δεν είναι καλά υπολογισμένες ή είναι ανακριβείς – όπως πάντα, χρειάζεται πολλή προσοχή και αιχμηρή ανάλυση στην κατάστρωση σχεδίων.

Αυτή η σκέψη αφορά όλο το φάσμα των προσπαθειών στήριξης, ακόμα και την οικονομική ενίσχυση. Ελπίζουμε ότι οι πρωτοβουλίες οικονομικής ενίσχυσης δημιουργούν επίσης χώρους για διάλογο και αγώνα. Μια κοινή ανησυχία συντρόφων που αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες ποινές είναι αν θα υπάρχουν ακόμη ανατρεπτικές προσπάθειες και συζητήσεις όταν βγουν από τη φυλακή. Είναι στο χέρι μας να φροντίσουμε ότι θα υπάρχουν, και ότι αυτές οι προσπάθειες και συζητήσεις θα είναι δυνατότερες, πλουσιότερες κι επιτακτικότερες. Τα γράμματα όλων όσων αλληλογραφούν με αιχμαλώτους είναι που τους κρατούν σε διαρκή επαφή μ’ αυτήν τη διαδικασία.

Ένα απτό στοιχείο της διαδικασίας αυτής είναι η ανάπτυξη της ικανότητάς μας για διαρκή στήριξη κρατουμένων. Τη χρονιά που μας πέρασε, καθώς αναρχικοί και άλλοι ανυπότακτοι φυλακισμένοι αγωνίστηκαν ενάντια στις συνθήκες κράτησης με μέσα όπως η απεργία πείνας κι η αποχή από τα μεροκάματα, υπήρξαν αίσιες εκβάσεις, αλλά και πισωγυρίσματα. Η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού και η επαναστατική αλληλεγγύη που τη συνόδεψε μας θύμισαν την ανατρεπτική δυνατότητα των αγώνων που διεξάγονται μέσα και έξω από τις φυλακές. Όμως, ενώ αναρχικοί κρατούμενοι όπως ο Σων Σουέιν στο Οχάιο ή ο Μάικλ Κιμπλ στην Αλαμπάμα δίνουν όλο και περισσότερες αντίστοιχες μάχες στη Βόρεια Αμερική, συχνά το κίνημα φαίνεται να στερείται της απαιτούμενης σύνδεσης ή δύναμης για την παροχή ουσιαστικής αλληλεγγύης.

Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί κριτική προς τις αφοσιωμένες ομάδες στήριξης που συνεργάζονται με αυτούς τους επαναστατημένους κρατουμένους, αλλά απευθύνεται στους υπόλοιπους από μας, επισημαίνοντας τη σημασία της γενίκευσης των ενεργών μορφών αλληλεγγύης στους φυλακισμένους.

Μία σημαντική πτυχή του μακροπρόθεσμου έργου της αλληλεγγύης προς κρατουμένους είναι η διατήρηση παλιών δεσμών και η παράλληλη οικοδόμηση νέων συνδέσεων με άλλους αγωνιζόμενους κρατουμένους. Οι πρόσφατα αποφυλακισμένες συντρόφισσες Αμελί και Φάλλον εξέφρασαν καλά αυτή την ιδέα στην ανοιχτή επιστολή τους απ’ τον Φεβρουάριο – βλ. Μεξικάνικες φυλακές: Κείμενο από τις Αμελί Πελλετιέ και Φάλλον Πουασσόν (14/2/2015). H γενίκευση της αλληλεγγύης σημαίνει να ξεφύγουμε από τα όρια του «ακτιβίστικου χώρου» για να επιτρέψουμε να διαμορφωθούν απρόσμενες νέες σχέσεις. Μέρος της πρότασής μας για φέτος είναι η δημιουργία ισχυρότερων σχέσεων αλληλεγγύης με τρανς αγωνιζόμενους/ες φυλακισμένους/ες, τόσο από την πλευρά της άμεσης προσωπικής και πολιτικής στήριξης, όσο και με την προοπτική της παροχής ουσιαστικής βοήθειας σε μελλοντικούς αγώνες για ασφάλεια, ορμόνες ή άλλους ιατρικούς πόρους, και αξιοπρέπεια – βλ. ΗΠΑ: Λευτεριά στον Marius Jacob Mason!. Μας ενέπνευσε η Τσέλση Μάννινγκ, που απέκτησε πρόσβαση σε ορμόνες παρά τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζει, υποδεικνύοντας εμφατικά την πιθανότητα νίκης μελλοντικών αγώνων και για άλλους τρανς αιχμαλώτους.

Θα συνεχίσουμε να προσαρμοζόμαστε σ’ ένα σκηνικό που αλλάζει τόσο από τις νίκες φυλακισμένων συντρόφων μας –όπως η αποφυλάκιση του Έρικ, η δημόσια παραδοχή του Μάριους, η διεκδίκηση «μιας ανάσας ελευθερίας» από τον Νίκο Ρωμανό και, πιο πρόσφατα, η υπέροχη απελευθέρωση των Αμελί, Κάρλος και Φάλλον– όσο και από τους συνεχείς μετασχηματισμούς του κατασταλτικού μηχανισμού. Αυτές οι μεταβάσεις σηματοδοτούν την επέκταση των προσπαθειών μας και σε καμία περίπτωση την παύση τους.

«Ο αγώνας δεν τελείωσε, παίρνει νέες μορφές. Γιατί, όποιο πρόσωπο ή όνομα και να παίρνει, παραμένει πόλεμος».

Ευχαριστούμε για την αλληλεγγύη που δείχνετε, στις 11 Ιούνη ή οποιαδήποτε μέρα. Σημαίνει τα πάντα.

Μετάφραση: Αναρχική Συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο | Επιμέλεια: Contra Info

ΗΠΑ: Αποφυλάκιση του αναρχικού Έρικ ΜακΝτέιβιντ

Στις 8 Γενάρη 2015, έχοντας περάσει 9 χρόνια εντός των τειχών, ο Έρικ ΜακΝτέιβιντ αφέθηκε επιτέλους ελεύθερος – βλ. μετάφραση της είδησης από την Αναρχική Συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο.

Ακολουθεί ένα πρώτο σημείωμα του συντρόφου μετά την αποφυλάκισή του.
«δεν μπορώ ν’ αρχίσω αυτό το σημείωμα χωρίς να πω ένα ευχαριστώ που ξεχειλίζει ορμητικά απ’ την καρδιά μου για την καταπληκτική υποστήριξη, ενίσχυση και αλληλεγγύη που μου παρείχαν τόσο πολλοί άνθρωποι από τόσο πολλά μέρη – όσες κι όσοι μου στάθηκαν αυτά τα τελευταία 9 χρόνια για να με φέρουν σπίτι… τα δάκρυα της απελευθέρωσης και της χαράς θα συνεχίσουν να βρέχουνε τα μάγουλά μου – δεν τα σκουπίζω από το πρόσωπό μου… η ομάδα στήριξης κρατουμένων του Σακραμέντο δε δίστασε ούτε στιγμή να τα δώσει όλα, ενώ υπέμενε όλες τις πιέσεις που συνεπάγεται η εναντίωση σε ό,τι το FBI είχε θεωρήσει σαν λήξασα υπόθεση – σας αγαπώ όλους κι όλες τόσο μονάκριβα. στους συνηγόρους μου που τρέξανε την αίτηση απελευθέρωσής μου (habeas corpus), τον μαρκ και τον μπεν: το έργο σας πάνω σε αυτήν τη διαδικασία σίγουρα δεν έχει αλλάξει την άποψή μου για το νομικό σύστημα – αλλά μου απέδειξε ότι τ’ ανθρώπινα πλάσματα μπορούν στ’ αλήθεια να επιβιώσουνε του νόμου με τις δυνατές κι όμορφες καρδιές τους ακέραιες, ακόμη δεμένες αναμεταξύ τους, και επιμένουσες ως κατευθυντήρια δύναμη στις ζωές τους = «σας ευχαριστώ» δε θα είναι ποτέ αρκετό, σας αγαπάω και τους δυο… τ’ ότι επέζησα αυτά τα τελευταία 9 χρόνια μού έδωσε μια νέα κατανόηση της υπομονής και πώς μπορεί να είναι παθιασμένη, ενισχύοντας έτσι την ανάγκη για μια πιο μακροπρόθεσμη προοπτική· αυτήν που θα εξακολουθήσει να με βοηθάει όσο θα προστρέχω σε στήριξη εκείνων που εξακολουθούν να βρίσκονται έγκλειστοι πίσω από συρματόπλεκτους φράχτες, τσιμέντο και ατσάλι… τόσοι άλλοι βαρύνονται με υποθέσεις που είναι εξίσου γελοίες με τη δική μου – κάποιες πολύ χειρότερες, που τους έχουν κρατήσει μέσα για δεκαετίες· μερικούς τους γνώρισα προσωπικά, κι άλλους ονειρεύομαι να τους γνωρίσω από κοντά με την αποφυλάκισή τους. σας ευχαριστώ όλους κι όλες σας πάρα πολύ για όλη σας την αγάπη και την υποστήριξη, τώρα που μπαίνω σε αυτή την επόμενη φάση της ζωής μου. θα επικοινωνήσω και πάλι σύντομα. για τώρα, ελπίζω να επικεντρωθώ στο να περάσω χρόνο με τ’ αγαπημένα μου πρόσωπα και να επανασυνδεθώ με την κοινότητα που αγαπάω και μου ’λειψε για τόσο πολύ καιρό.

πάρα πολλή αγάπη.

βρείτε τη χαρά σας
d (έρικ)»

Μπορείτε να αλληλογραφήσετε με τον Έρικ (στ’ αγγλικά) επικοινωνώντας με την ομάδα στήριξης κρατουμένων του Σακραμέντο:

Eric McDavid – c/o Sacramento Prisoner Support
PO Box 163126, Sacramento, CA 95816, USA (ΗΠΑ)

[Ελλάδα] Ενημέρωση από δράσεις για την 11η Ιούνη

αναρχικό πανό αλληλεγγύης τοποθετήθηκε στην Πάτρα στο Παράρτημα, σα μια ελάχιστη ανταπόκριση στο φετινό κάλεσμα

Στο πλαίσιο της μέρας διεθνούς αλληλεγγύης στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ, στη Μαρί Μέισον και σε όλους τους αναρχικούς κρατούμενους με μακροχρόνιες ποινές, πραγματώθηκαν δράσεις (και) σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Σχετική ενημέρωση απ’ την αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο εδώ.

Αθήνα: Πράξεις αλληλεγγύης για την 11η Ιούνη

Στο πλαίσιο της 11ης Ιούνη, μέρας διεθνούς αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατούμενους των ΗΠΑ, Marie Mason και Eric McDavid, καθώς και σε όλους τους φυλακισμένους αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές, έγινε ανάρτηση πανό επί της Πατησίων στην Αθήνα και αναγραφή συνθήματος αλληλεγγύης. Επίσης έγινε ενημέρωση επί του θέματος στο αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνο 98fm-Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης.

Αλληλέγγυοι αναρχικοί

Θεσσαλονίκη: Μικροφωνική και εκδήλωση για την 11η Ιούνη

Αφίσα που κολλιέται στην Κρήτη, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, της Λάρισας, της Καβάλας, της Μυτιλήνης…

Τετάρτη, 11 Ιούνη 2014

– Μικροφωνική, 12:00, Τσιμισκή με Ναυαρίνου

– Εκδήλωση-Συζήτηση, 19:00, κατάληψη Terra Incognita: Το ιστορικό του ALF και ELF κινήματος στην Αμερική και ενημέρωση για τις υποθέσεις των Eric McDavid και Marie Mason. Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης.

11 Ιούνη 2014 – Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στη Marie Mason, στον Eric McDavid και σε όλους τους μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς

Η 11η Ιούνη σύντομα πλησιάζει. Ως αναζωογόνηση της μέρας υποστήριξης οικοκρατουμένων, η Διεθνής Μέρα Αλληλεγγύης στους Μαρί Μέισον, Έρικ ΜακΝτέιβιντ και φυλακισμένους αναρχικούς καταδικασμένους σε πολυετείς ποινές έχει γνωρίσει μια τεράστια διάχυση στήριξης και αγάπης τόσο για τη Μαρί όσο και για τον Έρικ απ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη τα τελευταία 3 χρόνια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκτός απ’ την ανεξάντλητη τροφοδότηση με υλική όσο και άυλη συμπαράσταση, έχουμε δει δράσεις αλληλεγγύης σε πολλά διαφορετικά πλαίσια να εξαπλώνονται γρήγορα, διαδίδοντας το πνεύμα και τις συνεισφορές στους αγώνες μας για όσους κι όσες το κράτος έχει προσπαθήσει να εξαφανίσει. Μια συντονισμένη διεθνής αλληλεγγύη έχει αρχίσει να ευδοκιμεί, με ενημερώσεις για αναρχικούς και περιβαλλοντικούς κρατουμένους με μακροχρόνιες ποινές να διαπερνούν πολλούς γεωγραφικούς και γλωσσικούς φραγμούς.

Αυτές οι προσπάθειες είχαν πολύ απτά αποτελέσματα στις ζωές της Μαρί και του Έρικ (και πολλών άλλων). Οι οικονομικές ενισχύσεις τούς έχουν βοηθήσει να τηρήσουν τις βέγκαν αρχές τους, τ’ αγαπημένα τους πρόσωπα έχουν μπορέσει να τους επισκέπτονται τακτικά, διασχίζοντας ακόμη και αχανείς αποστάσεις, ενώ νέες γενιές ριζοσπαστικών ατόμων τούς έχουν προσφέρει αλληλεγγύη απ’ όλο τον κόσμο. Με λίγα λόγια, η 11η Ιούνη έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό ώστε η Μαρί, ο Έρικ και πολλοί άλλοι αναρχικοί και περιβαλλοντικοί κρατούμενοι με πολυετείς καταδίκες να κρατηθούν μες στην καρδιά και στο νου μας, παραμένοντας ζωντανοί μέσα απ’ τους αγώνες μας.

Όμως η διαδικασία αυτή για να τους θυμόμαστε –να τους «κρατάμε ζωντανούς»– είναι δύσκολο πράγμα.

Οι αγώνες και τα κινήματά μας συχνά τελματώνουν από έλλειψη μνήμης, καθώς και έλλειψη κατανόησης και σύνδεσης με το παρελθόν ως έναν τρόπο για να δίνουμε μορφή στις δράσεις μας στο παρόν. Αυτό οφείλεται τόσο στην τεχνο-αλλοτρίωση της εποχής μας, όσο και στην τακτική καταστολή των κρατικών δυνάμεων. Για την ώρα, το κράτος διαθέτει τη δυνατότητα να απαγάγει συντρόφους μας και να τους θάβει ζωντανούς, να τους εξαναγκάζει να μαραζώνουν μέσα σε κρύο ατσάλι και τσιμέντο για απανωτές δεκαετίες. Έχουν ξεριζωθεί από τις κοινότητές μας, από τις ζωές μας. Και στη θέση τους υπάρχει ένα οδυνηρό κενό.

Απ’ την πλευρά του, το κράτος ποντάρει στην αληθοσύνη της παλιάς παροιμίας «ο χρόνος επουλώνει όλες τις πληγές»· ελπίζει πως το κενό αυτό θα συρρικνωθεί, και πως εμείς θα «λησμονήσουμε». Το κράτος θεωρεί πως, άμα κρατηθούν αιχμάλωτοι για πολύ καιρό, τότε οι δράσεις των θαρραλέων μας συντρόφων θα ξεθωριάσουν μέσα στη λήθη της ιστορίας, και εμείς, που βρισκόμαστε απ’ έξω, θα χάσουμε την εποικοδομητική και στοργική παρουσία τους στους αγώνες μας. Πρέπει ν’ αγωνιστούμε ενάντια σ’ αυτή την κατασταλτική τάση· δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μια σημαντική αύξηση δράσεων οικολογικής υπεράσπισης και απελευθέρωσης των ζώων ανά τον κόσμο. Σε αυτή την ολοένα εντεινόμενη αντίσταση, είναι επιτακτικής σημασίας ν’ αναγνωρίζουμε τις δράσεις και μάχες του παρελθόντος, των συντρόφων εκείνων που τώρα δυστυχώς αναγκαζόμαστε ν’ αποκαλούμε «μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς». Η συνέχιση των αγώνων τους –η ενεργή θύμησή τους– είναι αυτή που πρέπει να κρατηθεί ζωντανή.

Γι’ αυτόν το σκοπό, απευθύνουμε ένα ιδιαίτερο κάλεσμα για τη φετινή 11η Ιούνη. Ενώ τις προηγούμενες χρονιές μπορεί να είχαμε δώσει έμφαση σε ορισμένες πτυχές που αφορούν τη στήριξη μακροχρόνια έγκλειστων (π.χ. υλική υποστήριξη, χτίσιμο διεθνών δεσμών κ.ο.κ.), φέτος θέλουμε να γίνουμε ολότελα σαφείς.

Ως ομάδα διοργάνωσης της 11ης Ιούνη, έχουμε πολλάκις χρησιμοποιήσει τον όρο «ενεργή θύμηση» προκειμένου να περιγράψουμε μια διαδικασία που είναι καίριας σημασίας για εμάς ως προς την παροχή στήριξης σε μακροχρόνια κρατουμένους. Δηλαδή, έχουμε πια κατανοήσει ότι υπάρχει η αναγκαιότητα να μην προσκολλώμαστε παθητικά σ’ ένα σύνολο ονομάτων που «να τιμάμε και να θυμόμαστε», αλλά να κινούμαστε προς την κατεύθυνση ενός τρόπου στήριξης όπου οι σχέσεις μας με μακροχρόνια αναρχικούς και περιβαλλοντικούς φυλακισμένους σμίγουν σε δράσεις εντός των συνεχιζόμενων αγώνων μας/τους.

Η Μαρί και ο Έρικ, που βρίσκονται στο επίκεντρο των προσπαθειών μας για τη διοργάνωση της 11ης Ιούνη, είναι και οι δυο αφοσιωμένοι βέγκαν, φυλακισμένοι επειδή εναντιώθηκαν ευθέως στην καταστροφή της γης. Σε μια προσπάθεια να «θυμηθούμε ενεργά» τους ίδιους και να εμπλακούμε μαζί τους στο παρόν συνδέοντάς τους με μια συνέχιση της μάχης τους, ενθαρρύνουμε τον κόσμο να ενώσει τις εκδηλώσεις του για την 11η Ιούνη με ενεργούς αγώνες οικολογικής υπεράσπισης και απελευθέρωσης των ζώων που ήδη τρέχουν.

Αυτό το κάλεσμα δεν αποκλείει με κανέναν τρόπο κάποιες δράσεις έναντι άλλων· διαβάστε αυτές τις λέξεις όπως επιθυμείτε και μετατρέψτε τες σε δράση όπως εσείς και η ομάδα σας νομίζετε καλύτερα. Απλά έχετε κατά νου πως δεν καλούμε σε κάποια τελετουργική έκφραση αλληλεγγύης, μήτε σε μία ετήσια γιορτή όπου φέρνουμε στο μυαλό μας μοναχά για μια στιγμή όσους κι όσες έχουν αιχμαλωτιστεί από το κράτος. Απεναντίας, το κάλεσμά μας γίνεται για να βιώσουμε την ιστορία των φυλακισμένων μας συντρόφων, να πάρουμε τα ονόματα, τις δράσεις και τους αγώνες τους, και να τα στρέψουμε ενάντια στον κόσμο που τους κρατά ομήρους. Το κάλεσμά μας γίνεται για να περάσουμε στη δράση.

Σε αλληλεγγύη στη Μαρί και στον Έρικ· σε όλους τους αναρχικούς κρατουμένους με μακροχρόνιες ποινές· για την υπεράσπιση της γης· ωσότου όλα τα κλουβιά να είναι αδειανά!

June11.org

Μαδρίτη: Εκδήλωση αλληλεγγύης σε αναρχικούς αιχμαλώτους καταδικασμένους σε πολυετείς ποινές φυλάκισης

Το Σάββατο, 11 Γενάρη 2014, στο κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο La Gatonera, επί της οδού Αμιστάδ 9, στη μαδριλένικη γειτονιά του Καραμπαντσέλ, θα πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο που έχουν καταδικαστεί σε πολυετείς ποινές φυλάκισης.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 18.30 αποσκοπώντας στην ενημέρωση γύρω από ορισμένες υποθέσεις αδερφών μας που βρίσκονται εδώ και χρόνια έγκλειστοι στα δημοκρατικά κάτεργα διάφορων κρατών. Συγκεκριμένα, θα μιλήσουμε για τις υποθέσεις του Κλάουντιο Λαβάτσα και του Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα (φυλακισμένων στην Ισπανία), του Μάρκο Καμένις (αιχμαλώτου στην Ελβετία), του Τόμας Μάγερ-Φαλκ (κρατουμένου στη Γερμανία), της Μαρί Μέισον και του Έρικ ΜακΝτέιβιντ (φυλακισμένων στις ΗΠΑ), και του Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες (κρατουμένου στη Χιλή). Θα ακολουθήσει κουβέντα σχετικά με τρόπους ενδυνάμωσης των δεσμών αλληλεγγύης μέσω δομών αντιπληροφόρησης και έμπρακτης στήριξης των αιχμαλώτων του κοινωνικού πολέμου.

Στη συνέχεια θα παίξει και καφενείο αλληλεγγύης, με βίγκαν σάντουιτς για να σκοτώσουμε την πείνα.

Σκοπός μας μ’ αυτήν τη συνάντηση είναι να δημιουργήσουμε μιαν ευκαιρία να σπάσει η σιωπή με την οποία επιδιώκουν να θάψουν τους αναρχικούς κρατουμένους, να διαχύσουμε το λόγο έγκλειστων συντρόφων και να προπαγανδίσουμε τον αγώνα με κάθε πιθανό μέσο ενάντια στην κοινωνία-φυλακή και στους βαστάζους της.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για αυτοοργανωμένη δραστηριότητα, για την πραγμάτωση της οποίας λογαριάζουμε στη στήριξή σας, τόσο με τη φυσική σας παρουσία και ενεργό συμμετοχή, όσο και μέσω ελεύθερης συνεισφοράς στο κουτί ενίσχυσης για τα έγκλειστα συντρόφια.

Αιχμάλωτοι στο δρόμο! Δρόμο για την εξέγερση!

Contra Info

Πίτσμπουργκ, Πενσυλβάνια: Ανταπόκριση από 11 Ιούνη

(πανό της Αντισπισιστικής Δράσης στην Αθήνα)

Τουλάχιστον τρεις εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν φέτος στο Πίτσμπουργκ για την 11η Ιούνη: συλλογική γραφή επιστολών στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ και στη Μαρί Μέισον κατά το μεσημεράκι, την οποία διαδέχτηκε μια συγκέντρωση σε πολυσύχναστη διασταύρωση της πόλης, και ένα χορευτικό πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των πολιτικών κρατουμένων το βράδυ.

Στη διαδήλωση αυτήν κρεμάσαμε πολλά πανό, όπως «Φωτιά στη φυλακή», «Ένα συντρόφι στη φυλακή είναι ένα κάλεσμα για δράση», «Αλληλεγγύη σε Μαρί και Έρικ» κι αρκετά άλλα, μετατρέποντας μια ταχέως εξευγενιζόμενη αστική περιοχή σε έναν προσωρινό αναρχικό χώρο. Είχαμε επίσης το πλεονέκτημα μιας δυνατής μικροφωνικής, και τζαμάραμε καλά, ενώ διάφορος κόσμος έγραφε αναρχικά συνθήματα στα πεζοδρόμια και στους τοίχους, μοιράζοντας πληροφορίες για την 11η Ιούνη σε διερχόμενα αυτοκίνητα και πεζούς. Τελικά κατέφτασε κι η αστυνομία, γιατί προφανώς κάποιος είχε παραπονεθεί λέγοντας πως κάναμε «κάτι για Μαρί Μέισον, κατά της φυλακής, και παίζοντας Γάμα την Αστυνομία δυνατά», έτσι είμαστε σίγουροι/-ες ότι το μήνυμά μας κοινοποιήθηκε αποτελεσματικά. Οι μπάτσοι δε μείνανε πολύ, αφού μας βρήκανε πάνω στα μαζέματα, με το ηχοσύστημα ήδη καβατζωμένο. Λίγο πριν το διαλύσουμε, ένα δυο άτομα μίλησαν για τοπική περιβαλλοντική άμυνα και εν εξελίξει αγώνες ενάντια στις φυλακές.

Αργότερα το βράδυ έγινε ένα πάρτι χορού, όπου πωλούνταν νόστιμα φαγητά και ποτά, κι όλα τα χρήματα πήγανε για στήριξη του Έρικ και της Μαρί. Μαζεύτηκαν συνολικά 1.100 δολάρια, πέρα από κάθε προσδοκία. Όταν το πάρτι ήταν στα τελειώματα, μια παρέα ανεξέλεγκτων που θέλανε να ξεσκάσουν βγήκαν στους δρόμους με πυρσούς, κάψανε ένα ομοίωμα ενός πράκτορα του FBI στη μέση μιας διασταύρωσης και σκορπίσανε στα γρήγορα, κλείνοντας τη μέρα με μια μικρή αλλά ενεργητική έκφραση οργής.

πηγή

ΗΠΑ: Σαμποτάζ σε αστυνομικό τμήμα της Ολύμπια για την 11 Ιούνη, διεθνή μέρα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατουμένους

Είναι εύκολο και διασκεδαστικό πράγμα η επίθεση! Τις πρώτες πρωινές ώρες της 11ης Ιούνη 2013 φρακάραμε με κόλλα τις κλειδωνιές κι ένα αριθμητικό πληκτρολόγιο πάνω σε δύο πόρτες του αστυνομικού υποσταθμού στις δυτικές γειτονιές της Ολύμπια. Πραγματικά δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Με γάντια, μάσκες και δυο σωληνάρια κόλλας στιγμής, ήμασταν σε θέση ν’ αχρηστεύσουμε παντελώς τις κλειδαριές. Μια μικρή ποσότητα κόλλας που τρυπώνει μες στην κλειδαρότρυπα φτάνει αλάργα, κι είναι γρήγορη κι αθόρυβη. Σας περισσεύει καμιά ωρίτσα μες στη σκοτεινιά της νύχτας; Ε τότε, μπορείτε να το κάνετε κι εσείς αυτό, κι αρκετά εύκολα μάλιστα.

Η 11η Ιούνη είναι η διεθνής μέρα αλληλεγγύης στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ, στη Μαρί Μέισον και σε άλλους φυλακισμένους αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές. Ο Έρικ ΜακΝτέιβιντ έχει ήδη εκτίσει 7 χρόνια από μια 20ετή ποινή για το έγκλημα σκέψης της «συνωμοσίας», αφότου παγιδεύτηκε από μία πληρωμένη πληροφοριοδότρια της κυβέρνησης που ’ναι γνωστή μονάχα ως «Άννα». Η Μαρί Μέισον έχει καθίσει μέσα 5 χρόνια, έχοντας λάβει 22ετή ποινή επειδή συμμετείχε σε δράσεις που προκάλεσαν φθορές σε γραφείο που συνδέεται με έρευνες για γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, καθώς και καταστροφή μιας παρτίδας μηχανημάτων υλοτομίας.

Υπάρχουν πολλοί σημαντικοί τρόποι για να στηρίξει κανείς φυλακισμένα συντρόφια. Εμείς απόψε επιλέξαμε να επιτεθούμε σ’ ένα σύμβολο του κρατικού ελέγχου προκειμένου να στείλουμε ένα μικρό χαιρετισμό αλληλεγγύης και συνενοχής στη Μαρί και στον Έρικ. Η αστυνομία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου συστήματος που άρπαξε τη Μαρί και τον Έρικ μακριά απ’ τ’ αγαπημένα τους πρόσωπα και τους κρατάει σ’ ένα κλουβί. Η αστυνομία είναι τα σκυλιά που φυλάνε τον καπιταλισμό, ο οποίος εξαρτάται απ’ την αδιάκοπη επέκταση και την καταστροφή καθετί άγριου. Η αστυνομία μπορεί να κλειδώνει σε κλουβιά όσους κι όσες εξεγείρονται ενάντια στην άρχουσα τάξη ή απλά ονειρεύονται μια ζωή που ν’ αξίζει να βιωθεί, αλλά δεν μπορεί ποτέ να κλειδαμπαρώσει την οργή μας.

Ναι ρε, να τα κάνουμε όλα λίμπα!

αγάπη,
κάμποσα ανάρχια

πηγή

11 Ιούνη 2013: Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ, στη Μαρί Μέισον και σε άλλους μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς

Μτφρ. του καλέσματος από τη Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση

Πηγή/Περισσότερες πληροφορίες: june11.org – Επικοινωνία: june11@riseup.net

11-30 Ιούνη 2013: Never Alone («Ποτέ μόνοι/μόνες»), εικαστική έκθεση εμπνευσμένη από την 11η Ιούνη, που θα τρέξει διαδικτυακά εδώ

Μπλούμιγκτον, ΗΠΑ: Σαμποτάζ σε οχήματα της εταιρείας ηλεκτροδότησης Duke Energy

Η εταιρεία ηλεκτροδότησης Duke Energy είναι υπεύθυνη όχι μονάχα για τις αχαλίνωτες αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος, που επηρεάζουν σοβαρά τους φτωχούς στις ΗΠΑ, αλλά και για μεγα-αναπτυξιακά έργα γης ενάντια στους φτωχούς σε χώρες που οι λευκοί άνθρωποι εδώ σπάνια θυμούνται. Γι’ αυτό, σαμποτάραμε τέσσερα από τα φορτηγάκια μέτρησης κατανάλωσης ρεύματος στο Μπλούμιγκτον της Ιντιάνα. Ήταν εύκολο, διασκεδαστικό και παρ’ ελπίδα μπορεί να καθυστερήσει έστω για μια στιγμή την εκμετάλλευσή τους.

Αυτή η ενέργεια αφιερώνεται στη Μαρί Μέισον και στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ. Στέλνουμε επίσης τους χαιρετισμούς μας στον Μάρκο Καμένις, φυλακισμένο για επιθέσεις ενάντια στη βιομηχανία ενέργειας, που αυτήν την περίοδο απειλείται με διώξεις στο πλαίσιο της «επιχείρησης ευτολμία».

Το πνεύμα της 11ης Ιούνη μπορεί να βιωθεί κάθε μέρα… και κάθε νύχτα!

πηγή

Σαιντ Λούις, ΗΠΑ: Σαμποτάζ σε αλληλεγγύη με τη Marie Mason και τον Eric McDavid

Το βράδυ της 11ης Ιούνη σαμποτάραμε περισσότερα από 50 παρκόμετρα σε μια γειτονιά με μπαρ και ανερχόμενη καλλιτεχνική δραστηριότητα στην πόλη του Σαιντ Λούις, στο Μιζούρι, αχρηστεύοντάς τα με κόλλα, μπογιά και σφυριά.

Αρχικά θέλαμε να χτυπήσουμε 41 παρκόμετρα, ένα για καθένα απ’ τα 19 χρόνια που θα στερηθούμε τον Έρικ ΜακΝτέιβιντ και τα 22 χρόνια που θα στερηθούμε τη Μαρί Μέισον. Τελικά παρασυρθήκαμε και ξεχάσαμε να σταματήσουμε.

Κάναμε αυτή την ενέργεια για να επικοινωνήσουμε πέρα από τα τείχη των φυλακών, έτσι ώστε όλα τα φυλακισμένα συντρόφια να μάθουν ότι τα αγαπάμε και για να κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια όσο βρίσκονται έγκλειστα.

Κάναμε αυτή την ενέργεια γιατί ο αγώνας προς υπεράσπιση της Γης, στον οποίο συμμετείχαν τα συντρόφια μας, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αγώνα ενάντια στον εξευγενισμό και στον κρατικό έλεγχο.

Αλληλεγγύη με όλους τους φυλακισμένους και με όλους όσους επιλέγουν να αντιστέκονται.

Χαιρετισμούς στους ανώνυμους αντάρτες του Σαιντ Λούις που επιτέθηκαν σε ΑΤΜ το προηγούμενο βράδυ. Συνεχίστε έτσι.

πηγή

11 Ιούνη: Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στη Marie Mason, στον Eric McDavid και σε μακροχρόνια αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο

Οπουδήποτε υπάρχει δυναμικός αγώνας ενάντια στο κράτος και στον καπιταλισμό, υπάρχει και αντίστοιχος βαθμός καταστολής. Ο καπιταλισμός γνωρίζει καλά πώς να προστατεύει τα συμφέροντά του, και μέσα σ’ αυτό περιλαμβάνεται και η στοχοποίηση και η εξολόθρευση αυτών που αποτελούν πρόκληση στην κυριαρχία του. Ενώ συνεχίζουμε τον καθημερινό μας αγώνα ενάντια σε αυτό το τέρας, συνεχίζουμε και να αγωνιζόμαστε, ώστε να μην ξεχαστούν οι φίλοι και σύντροφοί μας που φυλακίστηκαν από το κράτος, ώστε να καλύπτονται οι υλικές και ψυχικές τους ανάγκες και να παραμείνουν συνδεδεμένοι με τα κινήματα από τα οποία αποσπάστηκαν με τη βία.

Πέρυσι, ως μια μικρή κίνηση συμβολής προς αυτή την κατεύθυνση, η 11η Ιούνη καλέστηκε ως ετήσια μέρα αλληλεγγύης με τους δύο αναρχικούς συντρόφους που αντιμετωπίζουν το μακροβιότερο καθεστώς εγκλεισμού, τη Μαρί Μέισον και τον Έρικ ΜακΝτέιβιντ. Παρόλο που αναγνωρίζουμε ότι για πολλούς από εμάς δεν περισσεύουν ούτε ο χρόνος ούτε τα μέσα για την οργάνωση κινήσεων για φυλακισμένους που ανήκουν κυρίως στο πλαίσιο των ΗΠΑ, ευελπιστούμε ότι τα ονόματά τους και οι ιστορίες τους, καθώς και τα μαθήματα που πηγάζουν από τις υποθέσεις τους, θα γίνουν γνωστά παντού. Μέσα από τις πράξεις μας και την αλληλεγγύη, θέλουμε να αναδείξουμε από πρώτο χέρι τις συνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στις υποθέσεις της Μαρί και του Έρικ και σ’ εκείνες των φυλακισμένων αναρχικών συντρόφων σε όλο τον κόσμο που βιώνουν αυτές τις ανησυχητικές τάσεις μακροχρόνιων ποινών και αυξημένης καταστολής. Το παρόν αποτελεί κάλεσμα σε όλους όσους αγωνίζονται ενάντια σε αυτή την κοινωνία-φυλακή για δράσεις αλληλεγγύης με τον Έρικ, τη Μαρί και όλους τους αναρχικούς κρατούμενους που αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες ποινές.

Οι υποθέσεις της Μαρί και του Έρικ με μια πρώτη ματιά φαίνονται ριζικά διαφορετικές. Επιλέξαμε να τις συνδέσουμε στο πλαίσιο της 11ης Ιούνη, όχι μόνο λόγω των παρόμοιων ποινών στις οποίες καταδικάστηκαν, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι και οι δύο παρέμειναν σθεναρά δυνατοί απέναντι στην έντονη παρενόχληση, καθώς επίσης ως εργαλείο ανάδειξης και ανάλυσης της πολύπλευρης κατασταλτικής στρατηγικής που ακολουθεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Continue reading 11 Ιούνη: Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στη Marie Mason, στον Eric McDavid και σε μακροχρόνια αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο

ΗΠΑ: «Έξι χρόνια εγκλεισμού», ένα γράμμα από την Jenny, συντρόφισσα του Eric McDavid

13 Γενάρη 2012

Αγαπητές φίλες/αγαπητοί φίλοι,

Σήμερα συμπληρώνονται 6 χρόνια από τη σύλληψη και τη φυλάκιση του Έρικ. Δεν είμαι σίγουρη γιατί νιώθω πάντα υποχρεωμένη να τηρώ την επέτειο της μέρας αυτής – οι αναμνήσεις που ξυπνά προξενούν τόσο πολύ πόνο, θυμό κι απογοήτευση. Δεν είναι κάτι που θέλω πραγματικά να θυμάμαι. Είναι όμως και κάτι που δεν μπορώ ποτέ να ξεχάσω. Εκείνη η μέρα άλλαξε για πάντα το ρου της ζωής του Έρικ – και τις ζωές όλων των αγαπημένων του.

Γνωρίζω όμως, ακόμη, ότι είναι κι ευθύνη μας να θυμόμαστε. Να θυμόμαστε αρχικά γιατί συνελήφθη ο Έρικ – όχι γιατί πυρπολήθηκε ή καταστράφηκε κάτι, αλλά γιατί ο ίδιος τόλμησε να σκεφτεί πως μπορούσε ν’ αλλάξει τα πράγματα. Και ότι δε χρειαζόταν να περιμένει την άδεια αυτών που ποτέ δε θα την έδιναν. Ο Έρικ συνελήφθη –και καταδικάστηκε σε υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα– εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων.

Πρέπει επίσης να θυμόμαστε τι πραγματικά σημαίνει να δείχνεις αλληλεγγύη – στον Έρικ και σε όλους τους άλλους συντρόφους μας πίσω απ’ τα κάγκελα. Πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι ακόμα εδώ. Αποτελούν όλοι τους κομμάτι του κινήματός μας, και πρέπει να δρούμε –κάθε μέρα– ώστε να τους περιλαμβάνουμε σε αυτό. Και, πάνω απ’ όλα, πρέπει να συνεχίζουμε τους αγώνες για τους οποίους έδωσαν τόσο πολλά. Continue reading ΗΠΑ: «Έξι χρόνια εγκλεισμού», ένα γράμμα από την Jenny, συντρόφισσα του Eric McDavid

11 Ιούνη: Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στη Μαρί Μέισον και στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ

Η 11η Ιούνη εγκαινιάστηκε το 2004 ως διεθνής μέρα αλληλεγγύης στον μακροχρόνια αναρχικό κρατούμενο Τζεφ «Φρι» Λιούερς. Τότε ο Τζεφ εξέτιε ποινή άνω των 22 ετών. Εξαγριωμένος από την περιβαλλοντική καταστροφή που έβλεπε να συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα, ο «Φρι» πυρπόλησε τρία τζιπ τύπου SUV σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων στο Γιουτζίν του Όρεγκον (ΗΠΑ). Η ποινή που του επιβλήθηκε στόχευε στο να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε άλλους που ήταν θυμωμένοι από το συνεχή πόλεμο του καπιταλισμού ενάντια στα οικοσυστήματα της Γης και σε αυτούς που ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν δράση για να τον σταματήσουν. Ο «Φρι» εν τέλει δεν είναι ο μόνος που ανησυχεί για την κλιματική αλλαγή, τα ορυκτά καύσιμα, τη μόλυνση και τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Μετά από χρόνια αγώνων, ο Τζεφ και η νομική του ομάδα πέτυχαν τη μείωση της ποινής. Ο Τζεφ αποφυλακίστηκε τον Δεκέμβρη του 2009. Όμως, στα χρόνια που μεσολάβησαν της σύλληψης και της αποφυλάκισης του Τζεφ, το FBI προχώρησε σε μια σειρά διώξεων και συλλήψεων, προσπαθώντας να ισοπεδώσει τις ριζοσπαστικές περιβαλλοντικές και αναρχικές κοινότητες. Δύο από τους ανθρώπους που πιάστηκαν σε αυτή την κατασταλτική δίνη ήταν ο Έρικ ΜακΝτέιβιντ και η Μαρί Μέισον. Continue reading 11 Ιούνη: Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στη Μαρί Μέισον και στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ