Tag Archives: Μάριους Τζέικομπ Μέισον

ΗΠΑ: Γκραφίτι σε αγροτικές περιοχές της Ιντιάνα

Λευτεριά στον Μάριους Μέισον
Απεργία κρατουμένων 9ης Σεπτέμβρη
Σκατά στον Τραμπ – Αντιφά για πάντα, για πάντα αντιφά

Όσοι από μας βρισκόμαστε στην αγροτική μέση Αμερική, συχνά είμαστε ξεκομμένοι απ’ τον αγώνα που πολλές φορές μαίνεται στις πόλεις, αλλά αυτό δεν πάει να πει πως δεν μπορούμε να εμπνευστούμε για ν’ αναλάβουμε δημιουργικές ενέργειες στα δικά μας τα μέρη και να βρεθούμε μεταξύ μας. Μια παρέα στην αγροτική βορειοδυτική Ιντιάνα αποφασίσαμε να τιμήσουμε τ’ όνομα του συντοπίτη μας και πολιτικού κρατουμένου Μάριους Μέισον, να εκφράσουμε τη στήριξή μας στους εξεγερμένους μες στις φυλακές που ετοιμάζονται να κατέβουν σε απεργία τον επόμενο μήνα, και να κάνουμε μερικές προσαρμογές στο παίνεμα καποιανού στον Ντόναλντ Τραμπ.

Ενάντια σε κάθε εξουσία, ενάντια σε όλα τα σύνορα, μέχρι να καούνε όλες οι σημαίες.

[8 Αυγούστου 2016]

ΗΠΑ: Πρόσβαση σε ορμονική θεραπεία για τον σύντροφο Μάριους Μέισον

Στις 4 Αυγούστου 2016 έγινε γνωστό ότι επιτράπηκε η έναρξη ορμονικής θεραπείας στον μακροχρόνια αναρχικό αιχμάλωτο Μάριους Μέισον.

Ο Μάριους αυτοπροσδιορίστηκε ως διεμφυλικός για πρώτη φορά το 2014 σε φιλικά, συγγενικά και συντροφικά του πρόσωπα, είχε διαγνωστεί με δυσφορία φύλου εδώ και καιρό εντός των τειχών, κι έκτοτε πάσχιζε για πρόσβαση σε αναγκαίες θεραπείες μετάβασής του.

[ΗΠΑ] Ευχαριστήριο μήνυμα απ’ τον Μάριους Μέισον και φιλικά του πρόσωπα για τη φετινή 11η Ιούνη

Ένα ευχαριστώ σε όλες κι όλους για όλη σας τη στήριξη στις 11 Ιούνη

O Μάριους έλαβε πάνω από 50 επιστολές και εισφορές οικονομικής ενίσχυσης, τις οποίες θα χρησιμοποιήσει όλο το χρόνο για τρόφιμα, ταχυδρομικά έξοδα και τηλεφωνικές κλήσεις στο σπίτι. Ευχαριστίες για όλη σας τη σκληρή δουλειά και στήριξη κάθε χρονιά. Μια καταγραφή ανταποκρίσεων θ’ αναρτηθεί σύντομα στη σελίδα June11.org.

Supportmariusmason.org

ΗΠΑ: Ανταπόκριση 11ης Ιούνη απ’ το Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα

Λάβαμε στις 20 Ιούνη 2016:

Παραθέτουμε μια σύντομη καταγραφή εκδηλώσεων και δράσεων που πραγματοποιήθηκαν στο Μπλούμινγκτον για την 11η Ιούνη, διεθνή μέρα αλληλεγγύης στον Μάριους Μέισον και σε όλους/ες τους/ις μακροχρόνια αναρχικούς/ές αιχμάλωτους/ες:

• Σ’ εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης που έγινε στα τέλη του Μάη συγκεντρώθηκαν πάνω από 350 δολάρια για αναρχικούς/ές κρατούμενους/ες.

• Σε χορευτικό πάρτι οικονομικής ενίσχυσης που έγινε στα τέλη του Μάη συγκεντρώθηκαν πάνω από 600 δολάρια για κουίρ και τρανς κρατούμενxς, συμπεριλαμβανομένου του αναρχικού συντρόφου Μάικλ Κιμπλ.

• Σ’ εκδήλωση ‘μαραθωνίου πακέτων’ ετοιμάστηκαν δέματα με βιβλία για κρατούμενους/ες.

• Σε βραδιά σύνταξης επιστολών υπογράφηκαν και στάλθηκαν κάρτες και γράμματα σε περισσότερους/ες από είκοσι αναρχικούς/ές αιχμάλωτους/ες σε ΗΠΑ, Χιλή, Γερμανία, Ισπανία, Ελβετία, Τουρκία και Ρωσία. Χάρη σε μεταφραστικές δεξιότητες ατόμων, γράφτηκαν και στις γλώσσες που καταλαβαίνουν συντρόφια εκτός των ΗΠΑ.

• Σ’ ενημερωτική βραδιά παρουσιάστηκαν οι υποθέσεις και η τρέχουσα κατάσταση μιας εικοσάδας και πλέον αναρχικών κρατουμένων ανά τον κόσμο.

• Έγινε προβολή ταινίας για την GARI (‘Ομάδες Διεθνιστικής Επαναστατικής Δράσης’), μια ομάδα δράσης που, μεταξύ άλλων, απήγαγε έναν τραπεζίτη με αίτημα την απελευθέρωση αναρχικών αιχμαλώτων απ’ τις φυλακές του Φράνκο.

• Οργανώθηκε μικροφωνική-συγκέντρωση που συνοδεύτηκε από πικνίκ. Από τα ηχεία ακούγονταν ηχογραφημένα κείμενα γραμμένα από αναρχικούς/ές κρατούμενους/ες. Για τρεις ώρες αντηχούσαν δυνατά τα λόγια φυλακισμένων συντρόφων μας στο κέντρο της πόλης. Αργότερα πετάχτηκαν εκατοντάδες τρικάκια για τον Μάριους Μέισον σε διάφορα σημεία του κέντρου.

• Τη νύχτα της 11ης Ιούνη ανώνυμα άτομα σπάσανε τα τζάμια του τοπικού γραφείου επιτηρητών περιοριστικών όρων και αναστολών.

• Πήγαμε μια βόλτα στον εθνικό δρυμό Γιέλλοουγουντ προς τιμήν του Μάριους Μέισον. Πριν από χρόνια, στο ίδιο ακριβώς δάσος, ο Μάριους είχε τοποθετήσει καρφιά σε δέντρα (ώστε να σαμποτάρει μηχανήματα υλοτομίας) για την υπεράσπιση των άγριων χώρων στην Ιντιάνα.

• Στις περισσότερες απ’ αυτές τις εκδηλώσεις είχαμε στήσει μεγάλο πάγκο μ’ ενημερωτικά φυλλάδια, μπροσούρες με γραπτά κρατουμένων, αφίσες όπως και διευθύνσεις αιχμαλώτων.

Προσεγγίζουμε τον αγώνα ενάντια στη φυλακή και στο κράτος με μια βασική πρόταση: αυτήν του πολύμορφου αγώνα.

Αρνούμαστε οποιαδήποτε ιεράρχηση τακτικών, βλέποντας κάθε πρωτοβουλία ως εργαλείο που συνεισφέρει σ’ έναν ποικιλόμορφο αγώνα. Κινήσεις οικονομικής ενίσχυσης, αποστολή εντύπων σε φυλακισμένους/ες, σύνταξη επιστολών, διάδοση πληροφοριών σχετικά με τους αγώνες των συντρόφων μας, δημόσιες διαδηλώσεις, επιθέσεις στο κράτος – όλα συμβάλλουν στη δημιουργία ενός χώρου απ’ όπου άτομα μπορούν να μάχονται με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμούν ή έχει νόημα στις συνθήκες που βιώνουν. Απορρίπτουμε ολότελα τόσο την κλαψιάρικη χαυνότητα που λέει πως είναι επικίνδυνο να πράττουμε μαχητικά για τα συντρόφια μας, όσο και την ποζεράδικη πολεμικότητα που δεν βρίσκει αξία σε τίποτε άλλο πέρα από «ζόρικες» δράσεις. Για μας, καθετί που συνεισφέρει στην ενίσχυση των συντρόφων μας στη φυλακή και στον κοινό μας αγώνα ενάντια στο κράτος έχει ουσιαστική σημασία.

Καθεμιά και καθένας μπορεί να συμβάλει σε αυτό το μωσαϊκό αγώνα. Χρειάζεται μονάχα να ’ναι αποφασισμένη/ος.

Στέλνουμε χαιρετισμούς σε όλα τα φυλακισμένα και φυγαδευμένα συντρόφια σε όλο τον κόσμο.

Θάνατο στο κράτος!
Ζήτω η αναρχία!

Αθήνα: Γκραφίτι και πανό για 11η Ιούνη από τα συντρόφια της Αναρχικής ομάδας Άγρια Φύση

Πανό ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού και για τη στήριξη των φυλακισμένων αναρχικών ανά τον πλανήτη (κάλεσμα 11 Ιούνη).

[Θεσσαλονίκη] Μαύρο/Πράσινο: Υλικό 11ης Ιούνη

Εδώ ιντερνετικά μπάνερ και εδώ η αφίσα της αναρχικής συλλογικότητας Μαύρο/Πράσινο για την 11η Ιούνη.

[Πάτρα] Κρακατόα: Με αφορμή την 11η Ιούνη

Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΕΛΙΑ – ΚΛΟΥΒΙΑ

Με αφορμή το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατούμενους στις 11 Ιούνη

Η 11η Ιούνη καθιερώθηκε αρχικά το 2001 από συντρόφους στις ΗΠΑ ως ημέρα αλληλεγγύης στον Jeff Luers, καθώς στις 11/6 του έτους εκείνου του ανακοινώθηκε η 22ετής ποινή του για τον εμπρησμό οχημάτων στο Όρεγκον ως πράξη εναντίωσης στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η όξυνση, στις ΗΠΑ και ευρύτερα ανά τον κόσμο, των άμεσων δράσεων πυρήνων του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων (ALF) και του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης (ELF) ήρθε να αντιμετωπιστεί το 2005 με μία από τις μεγαλύτερες κατασταλτικές επιχειρήσεις (λεγόμενη Backfire ή Greenscare), με αποτέλεσμα τη φυλάκιση και τη δίωξη πολλών αγωνιστών.

Μέσα στις παραπάνω συνθήκες και βιώνοντας τη διαρκή αναβάθμιση της καταστολής που είχε ως στόχο την επαναστατική δράση, η 11η Ιούνη διατηρήθηκε και μετά την αποφυλάκιση του Jeff Luers ως παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις «οικοτρομοκρατίας» και άλλους αναρχικούς κρατούμενους. Στα πλαίσια της μέρας αυτής γίνονται σε όλο τον κόσμο δράσεις αλληλεγγύης, από ενημερωτικές παρεμβάσεις μέχρι πορείες και επιθετικές ενέργειες.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

PDF για εκτύπωση & μοίρασμα του κειμένου εδώ.

Θεσσαλονίκη, 30/5: Συνέλευση για συνδιαμόρφωση δράσεων ενόψει 11ης Ιούνη

Με αφορμή την 11η Ιούνη, παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατούμενους με μακροχρόνιες ποινές, καλούμε σε συνέλευση τη Δευτέρα 30/5 στις 16:30 αυστηρά στη ΦΜΣ, ώστε να συνδιαμορφώσουμε ένα 3ήμερο δράσεων (9-10-11 Ιούνη).

Βασικός μας στόχος είναι να οξύνουμε τον πολύμορφο αναρχικό αγώνα, και αυτό το κάλεσμα πιστεύουμε ότι συντελεί σε αυτόν το σκοπό. Για μας, είναι ακόμη μια αφορμή για επίθεση ενάντια στο θεσμό της δημοκρατίας, στο κράτος και στις φυλακές του, στο κεφάλαιο, στο τεχνοβιομηχανικό σύστημα, στον κυρίαρχο πολιτισμό και το σύμπλεγμα εξουσιαστικών σχέσεων που αυτός γεννά. Αλλά είναι και ακόμη μία υπενθύμιση ότι η καλύτερη ένδειξη αλληλεγγύης είναι η συνέχιση του αγώνα.

Ένα πρώτο κείμενο-κάλεσμα εδώ.

Αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο
mavroprasino.espivblogs.net

11η Ιούνη 2016 | June11.org
Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στον Μάριους Μέισον
και σε όλους τους μακροχρόνια αναρχικούς αιχμαλώτους
Ενάντια στις φυλακές υψίστης ασφαλείας – Ενάντια σε κάθε φυλακή

ΗΠΑ: Νέο ποίημα του μακροχρόνια οικοκρατουμένου Μάριους Μέισον

https://www.youtube.com/watch?v=h4ZyuULy9zs

Νόμος της τουαλέτας

Βάλλομαι με σκατά από παντού χωρίς να ’χω κωλόχαρτο ούτε για δείγμα

τρανς κι εμβόλιμος και μετά βίας ανεκτός στο Τέξας
αν κι έχει παρέλθει η σχολική μου ηλικία εδώ και χρόνια

τις τελευταίες μέρες οι ειδήσεις είναι σαν μαραθώνιος του Τζέρρυ Σπρίνγκερ[1]
κι η βελόνα έχει κολλήσει

βιδωμένοι τραμπούκοι με οργίλα μούτρα, καρδιές ουράνιου τόξου και γενναίοι σύμμαχοι

κατηγόριες και παραλογισμοί ίπτανται στο δωμάτιο σαν φτύματα

όσο πιο εξαντλητικά, ποιος μπορεί να κάνει τι και πού στα μπάνια ενός σχολειού

όλοι μας πρέπει να πάμε για κατούρημα, είναι κάτι που ’χουμε κοινό

στην ιστορία, προβλέψιμα, μια παλινδρόμηση υπάρχει πάντα

κάθε βασανισμένο βήμα προς τα μπροστά στο διάβα πολιτικών δικαιωμάτων προς την ισότητα, την ανθρωπιά
απαντάται με κάποια τραγωδία

απ’ του Μέντγκαρ Έβερς το ξυλοφορτωμένο πτώμα[2]
και της Μπίλλι Χόλιντεϊ τους κρεμάμενους παράξενους καρπούς[3]
μέχρι εκσφενδόνιση στη θάλασσα για κρυμμένους ναυτικούς[4]
και τον Χάρβυ Μιλκ, που όντας γκέι πυροβολήθηκε θανάσιμα[5]

πόσα χρόνια σημάτων μόνο για λευκούς σε τουαλέτες, κρήνες, λεωφορεία
σε όλο τον λιγομίλητο τον Νότο
που είχε να το πει πως, αν τη μοιραζόμασταν σαν ισότιμοι πολίτες ετούτη την αμερικανική ζωή, θα ’χαμε μιανθεί

κι εκείνα τα καθάρματα για την ασφάλεια είχαν έγνοια
προστάτευαν τη νότια παρθενία φονεύοντας τέσσερα κοριτσάκια μέσα σ’ εκκλησία[6]

τι άλλο πια, ένα μάτσο σκατά, ένα τσουνάμι λέρας

μια βουλωμένη τουαλέτα άγνοιας, διόλου λιγότερο επικίνδυνη
για το γεγονός ότι δεν έχει λογική κοινή

μα αυτή είναι κι η λεπτομέρεια η σημαντική

όλοι παίζουμε το τομάρι μας εδώ

ό,τι χρώματος και να ’σαι

όλοι μας πρέπει να πάμε για κατούρημα, είναι κάτι που ’χουμε κοινό

και σαν εκείνους τους ύπουλους ναζήδες του παλιού καιρού
που ξέρανε να πάνε για τις άκριες πρώτα και μετά να πετσοκόψουν παραμέσα

αν μπορούν να φτιάχνουν νόμους που εξευτελίζουν κι ενοχοποιούν και περιστέλλουν τα δικαιώματα ανθρώπων σαν κι εμένα, για την ώρα[7]
μετά θα μπορούν να χώσουν έναν νόμο εκεί όπου σε τσούζει εσένα

φτάνει να υπάρχει εξουσία και προηγούμενο

πραγματικά τώρα, όλοι μας πρέπει να πάμε για κατούρημα
είναι απλά ανθρώπινο.
_

Σημειώσεις του Contra Info:

[1] Τηλεπαρουσιαστής ενός ριάλιτι σόου-σκουπιδιού το οποίο τρέχει πάνω από εικοσαετία στις ΗΠΑ.

[2] Ο Μέντγκαρ Έβερς [Medgar Evers], ακτιβιστής στην πολιτεία του Μισισίπι υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων, δολοφονήθηκε με καραμπίνα το 1963 από μέλος του τοπικού Συμβουλίου Λευκών Πολιτών (και κατοπινό μέλος της Κου Κλουξ Κλαν). Ο Έβερς είχε, μεταξύ άλλων, διερευνήσει την υπόθεση ρατσιστικής δολοφονίας του 14χρονου Έμμετ Τιλ [Emmett Till] στο Μισισίπι το 1955. Η σορός του αγοριού είχε ανασυρθεί από ένα ποτάμι ακρωτηριασμένη και παραμορφωμένη από άγριο ξυλοδαρμό.

[3] Το τραγούδι που ερμηνεύει η Μπίλλι Χόλιντεϋ [Billie Holiday] αναφέρεται στα ομαδικά λιντσαρίσματα και στις ρατσιστικές δολοφονίες που επικρατούσαν στον αμερικανικό Νότο. Οι «κρεμάμενοι παράξενοι καρποί» των στίχων του τραγουδιού αντιστοιχούν σε κορμιά μαύρων που ρατσιστόμουτρα κρεμούσαν επί μέρες στα κλαδιά δέντρων.

[4] Αναφορά στη ρατσιστική αντιμετώπιση που επιφυλάχθηκε σε ορισμένους επιβάτες του βρετανικού υπερωκεανίου «Τιτανικός» μετά τη βύθισή του το 1912, και συγκεκριμένα σε Ασιάτες εμιγκρέδες (κινεζικής καταγωγής) που ταξίδευαν για Νέα Υόρκη προκειμένου να μπαρκάρουν από ’κεί ως ναυτικοί σ’ ένα καράβι. Λέγεται πως μερικοί εξ αυτών επέζησαν επειδή κρύφτηκαν εγκαίρως σε σωσίβιες λέμβους όπου δινόταν προτεραιότητα επιβίβασης σε γυναίκες. Σύμφωνα με άρθρο δημοσιευμένο μόλις λίγες μέρες μετά το ναυάγιο, όταν ανακαλύφθηκαν κάποιοι εκ των Κινέζων αντρών κρυμμένοι σε μία λέμβο που μετέφερε γυναίκες, πυροβολήθηκαν απ’ τον υπεύθυνο αξιωματικό του σκάφους και πετάχτηκαν στη θάλασσα.

[5] Ο Χάρβυ Μιλκ [Harvey Milk], Αμερικανός πολιτικός, υπήρξε ο πρώτος δηλωμένος γκέι που εξελέγη σε δημόσιο αξίωμα στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Δολοφονήθηκε το 1978.

[6] Τέσσερα νεκρά κορίτσια και δεκάδες τραυματίες ήταν ο απολογισμός βομβιστικής επίθεσης υπερμάχων της λευκής υπεροχής ενάντια σε εκκλησία Βαπτιστών στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα το 1963.

[7] Τον Μάρτη του 2016 πέρασε ο νόμος HB2 στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας, γνωστότερος ως «νόμος της τουαλέτας», που ορίζει ότι απαγορεύεται να πηγαίνεις σε δημόσιο αποχωρητήριο ή αποδυτήριο (π.χ. σχολικών κτηρίων) που δεν αντιστοιχεί στο φύλο το οποίο αναγράφεται στο πιστοποιητικό γέννησής σου. Με αυτόν τον τρόπο στοχοποιούνται πρωτίστως τα τρανς άτομα, αφού εμποδίζονται να χρησιμοποιήσουν κοινόχρηστους χώρους της προτίμησής τους, κι εν προκειμένω όποια τουαλέτα συνάδει με τον (έμφυλο) αυτοπροσδιορισμό τους.

Επειδή στις ΗΠΑ έχει γίνει πολύ μεγάλος ντόρος με τον «νόμο της τουαλέτας», πρόσφατα ο τρανς αναρχικός Μάριους Μέισον, κρατούμενος σε γυναικείες φυλακές της πολιτείας του Τέξας, εξήγησε ότι διάφορος κόσμος στην πτέρυγά του πετάει τρανσφοβικά/τρανσμισογύνικα σχόλια και κουβέντες μίσους για τρανς. Παρότι ο σύντροφος υπόκειται ήδη σε καθεστώς υψηλού βαθμού απομόνωσης, τελευταία αναγκάζεται να απομονώνει περαιτέρω τον εαυτό του γιατί έχει ζοριστεί με την όλη κατάσταση – κλίμα που αποδίδεται και σε αυτό του το ποίημα.

Διεύθυνση αλληλογραφίας:

Marie (Marius) Mason #04672-061
FMC Carswell, P.O. Box 27137
Fort Worth, TX 76127, USA (ΗΠΑ)

Αθήνα: Ανάρτηση πανό ως συμβολή στη διεθνή μέρα αλληλεγγύης στ@ τρανς κρατούμεν@

Λάβαμε στις 10 Φλεβάρη:
Στις 22/1/2016 συμμετείχαμε ως Οχετός σε αναρχική παρέμβαση στα πλαίσια της διεθνούς ημέρας αλληλεγγύης στ@ τρανς κρατούμεν@. Αναρτήσαμε πανό στο Πολυτεχνείο, από την πλευρά της Πατησίων, το οποίο ανέγραφε:
ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΦΥΛΟΥ & ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ
ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ MARIUS MASON

Ως αναρχικές/οί, ζούμε έναν διαρκή πόλεμο με τα κυρίαρχα πρότυπα και τις νόρμες που έχουν καθιερωθεί ως “φυσιολογικό”. Ένας συνεχής αγώνας που δεν οριοθετείται από σύνορα, είτε χωρικά, είτε σωματικά. Να οπλίσουμε τις επιθυμίες και τις αρνήσεις μας, ταγμένες στον πόλεμο για την πλήρη αυτοδιάθεση του σώματός μας. Για το συθέμελο γκρέμισμα κάθε φυλακής, αόρατης ή ορατής, με κάγκελα ή χωρίς, που μας κρατά δέσμιες/ους στα στενά όρια κάθε συστηματοποιημένης κανονικότητας, κάθε καθωσπρεπισμού, κάθε δουλοπρεπούς επιταγής.

Το μεγάλο στοίχημα για εμάς παραμένει να μην κλειστούμε στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας, να μη μείνουμε μόνο σε μερικές διεκδικήσεις, αλλά να επιτεθούμε συνολικά σε κάθε σύστημα που γεννά κυρίαρχους και ειδικούς που τολμούν και έχουν λόγο πάνω στις επιθυμίες μας.

Η ΔΙΚΙΑ ΣΑΣ ΟΜΑΛΟΤΗΤΑ: Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΑΝΩΜΑΛΙΑ
TRANS, ΛΕΣΒΙΕΣ, GAY, ASEXUAL, BI ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ “ΑΦΥΣΙΚΑ” ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΚΟΥΡΕΛΙΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-ΦΥΛΑΚΗΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΤΡΑΝΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟ MARIUS MASON, ΕΓΚΛΕΙΣΤΟ ΣΤΑ ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΠΙΣΙΣΤΙΚΗ ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ

αναρχική ομάδα τέχνης Οχετός
oxetos@riseup.net

Αθήνα: Πανό αλληλεγγύης στις/ους τρανς κρατούμενες/ους

Απαντώντας στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης στις/ους τρανς κρατούμενες/ους κάποιες αναρχικές ατομικότητες κρεμάσαμε πανό σε διάφορα σημεία του κέντρου της Αθήνας στις 22 και 23 Γενάρη 2016 (Πολυτεχνείο, Μοναστηράκι, πλατεία Βικτώριας).

Αναρχικούς χαιρετισμούς στον σύντροφο Μάριους Μέισον, μακροχρόνια έγκλειστο στις αμερικάνικες φυλακές. Φωτιά στην κανονικότητα.

[Βραζιλία] Μαύρος Δεκέμβρης: Εμπρηστική επίθεση σε τράπεζα Bradesco, 16/12

Μανιφέστο του Μ.Ι.Α.:

Ανάμεσα στα τέλη Νοέμβρη και στις αρχές Δεκέμβρη δυο αιωνόβια δέντρα κόπηκαν σύρριζα στην πλατεία μπροστά απ’ την εκκλησία Νόσσα Σενιόρα ντους Ρεμέτζιους, κατ’ εντολή της δημαρχίας του Οζάσκου, στην πολιτεία του Σάο Πάολο.

Αλλά και νωρίτερα, τον Αύγουστο του 2015, οι ένοπλοι βραχίονες της κυβέρνησης δολοφόνησαν περισσότερα από 20 άτομα μέσα σε μια νύχτα στις περιοχές Οζάσκου, Μπαρουέρι, Καραπικουΐμπα και Ιταπέβι. Όλα τα δολοφονημένα άτομα ζούσανε σε φαβέλες και φτωχογειτονιές μακριά απ’ το κέντρο αυτών των φασιστικών πολιτειών.

Απαντώντας σε αυτές τις δολοφονίες, ανοίξαμε δρόμο για τη φωτιά μας ώστε να φτάσει σε μία από τις φλέβες που συντηρούνε στη ζωή αυτό το καταπιεστικό σύστημα, και παρ’ ότι γνωρίζουμε πως αυτό που κάναμε δεν πρόκειται να φέρει πίσω τα δέντρα που αντιστέκονταν στο τσιμέντο αυτού του αρρωστημένου πολιτισμού, μήτε και θα φέρει πίσω στη ζωή εκείνα τ’ άτομα που πέσανε θύματα της γενοκτονίας που προκαλούνε τούτοι οι ναζήδες, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την εμπρηστική επίθεση ενάντια στο υποκατάστημα της τράπεζας Bradesco επί της λεωφόρου Σάου Ζοσέ, στο ύψος του αριθμού 924 (Οζάσκου – Σάο Πάολο), η οποία πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της 16ης Δεκέμβρη 2015.

Είμαστε η γενιά της φωτιάς, οι φτωχοί και πεινασμένοι τους οποίους προσπάθησαν να σβήσουν απ’ την ιστορία. Το δικό μας αντάρτικο πόλης προκύπτει απ’ την αναγκαιότητα να προχωρήσουμε αυτό που άλλοι ξεκινήσανε μια μέρα. Στ’ όνομα όλου του αναρχικού αίματος που ’χει χυθεί, στ’ όνομα κάθε νύχτας πίσω από τα σίδερα, δε νιώθουμε κανένα φόβο για τις συνέπειες των πράξεών μας, γιατί έχουμε σιχαθεί να ζούμε μες στο φόβο, κι από ’δώ και πέρα προχωράμε σαν τους λύκους, δείχνοντας τα δόντια στους εχθρούς μας!

Δίνουμε συνέχεια στο διεθνές κάλεσμα του Μαύρου Δεκέμβρη 2015, με τη μαύρη μνήμη των νεκρών μας κι αλληλέγγυα συνενοχή με τους απαχθέντες, φυλακισμένους και καταζητούμενους συντρόφους μας.

Ούτε βήμα πίσω – εμπρός, μαχητικοί σύντροφοι ολάκερου του κόσμου!

Αναρχικό Αντάρτικο Κίνημα (Μ.Ι.Α.) – Πυρήνας Μαρί* Μέισον

* Σ.τ.μ.: Κρατήθηκε η αναγραφή που υπάρχει στο πρωτότυπο, ωστόσο εδώ κι ενάμιση χρόνο ο σύντροφος Μέισον, μακροχρόνια έγκλειστος οικοαναρχικός στις ΗΠΑ, βρίσκεται σε διαδικασία μετάβασης και επιθυμεί ν’ αναφέρεται με το μικρό όνομα Μάριους.

μτφρ. από τα πορτογαλικά | στ’ αγγλικά

ΗΠΑ: Ποίημα και ζωγραφιά του μακροχρόνια αναρχικού αιχμαλώτου Μάριους Μέισον

«Καμιά χώρα που λέγεται σπίτι», 2015

Αγκάθινα συρματοπλέγματα

Μια μέρα στο προαύλιο της φυλακής
η γκρίζα γάτα της αυλής κυνήγησε άτσαλα ένα πουλί
που ’χε κοντοσταθεί στην οροφή
ολάκερη φραγμένη με ατσαλόσυρμα
και γλιστρώντας μέσα απ’ το στριφτό λεπιδοφόρο πλέγμα
παραμόνευε, ώσπου της τσάκωσε το πόδι
και σκάλωσε εκεί
τρεμάμενη σαν σκίστηκε η πατούσα της..
ορθάνοιχτη.. ωμή
οι αιχμηρές ακίδες σκίσανε γούνα και μυς
άσπρη και πληγωμένη ως το κόκαλο
με το αίμα να στάζει από τα γείσα
νιαουρίζοντας παραπονιάρικα
και το πουλί ξεχασμένο, πάει

Πήρε τόσο καιρό η επούλωση το καλοκαίρι
που αναρωτιόμασταν
μπας κι οι πολυθρύλητες εννιά ζωές
χρησιμοποιήθηκαν, και ξεψυχάει
μα επέζησε και συνεχίζει να κοιμάται
μέρες σαν αυτές
στον ήλιο τ’ απογέματα

Ακούγοντας ραδιόφωνο μες στο κελί μου το πρωί
με το αυτί στραμμένο στον αγέρα και στον άγριο κόσμο
έξω απ’ όλα τα τείχη και τα λεπιδοφόρα πλέγματα
έρχεται η βροντή κεραυνού από μακριά
από μάζες εν κινήσει, προσφυγικά ποτάμια
με κάθε άτομο ν’ αφήνει τα χειρότερα
και πολύ χειρότερα ξοπίσω
όπου έχει πόλεμο παντού
κι αυτά τα λίγα πλούσια εθνοκράτη
με σταυρωμένα χέρια να κλείνουνε τις πύλες τους
να ξερνάνε δακρυγόνα και νερό από κανόνια
να σηκώνουν κι άλλα τείχη
και δεν μπορώ παρά ν’ αναρωτιέμαι
όσο χιλιάδες πιέζουν το διάβα τους την κάθε μέρα
ποιοι θα κοπούν και ποιοι θα αιμορραγήσουν
και ποιοι θα δραπετεύσουν
για να επιβιώσουνε
και να βρεθούν ξανά κάτω απ’ τον ήλιο
κάπου, κάποια μέρα

Πηγή: Free Marius Mason (Σεπτέμβρης 2015)

Σαντιάγο: Επίθεση με βόμβες μολότοφ σε αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια

Ενάντια στην κρατική τρομοκρατία: Επιθετική αλληλεγγύη. Ο κοινωνικός πόλεμος δεν σταματά: Λευτεριά σε Ενρίκε, Χαβιέρ και Τάτο!
Ενάντια στην κρατική τρομοκρατία: Επιθετική αλληλεγγύη. Ο κοινωνικός πόλεμος δεν σταματά: Λευτεριά σε Ενρίκε, Χαβιέρ και Τάτο!

Λάβαμε στις 18 Ιούνη:

Την Παρασκευή 12 Ιούνη πραγματοποιήσαμε μια ελάχιστη χειρονομία δράσης και προπαγάνδας σε μία από τις εισόδους/εξόδους της πανεπιστημιούπολης USACH σε αλληλεγγύη στα συντρόφια Ενρίκε Γκουσμάν, Νατάλια Κογιάδο, Χαβιέρ Πίνο και στους μακροχρόνια έγκλειστους αναρχικούς στο πλαίσιο του διεθνούς καλέσματος της 11ης Ιούνη. Η άγρια αγέλη μας μπλόκαρε τον δρόμο και συγκρούστηκε για μερικά λεπτά με τη μπάσταρδη μπατσαρία εκτοξεύοντας βόμβες μολότοφ.

Από τις 13/14 Απρίλη τα συντρόφια Νάταλυ, Χουάν και Γκιγέρμο ξεκίνησαν μια απεργία πείνας απαιτώντας, αναμεταξύ άλλων, την απελευθέρωση του συντρόφου Ενρίκε Γκουσμάν, ο οποίος είχε προφυλακιστεί λόγω των δεσμών αλληλεγγύης που διατηρούσε με τα συντρόφια που στοχοποιούνται από το κράτος ως τρομοκράτες. Είναι ξεκάθαρο πως οι προθέσεις αυτών των τρισάθλιων υποκειμένων της Εισαγγελίας Νότου που παριστάνουν τους σπουδαίους είναι να απομονώσουν τα αδέρφια μας, στήνοντας ένα θέατρο όπου οποιοδήποτε κοντινό ατομο αναλαμβάνει μια θέση σύγκρουσης με την εξουσία και αξιοπρεπούς αλληλεγγύης πρόκειται να τιμωρηθεί με εγκλεισμό. Είναι σαφές πως η κατασκευή αυτού του θεάματος συνεχίζεται, κι απόδειξη γι’ αυτό αποτελεί το γεγονός πως η αρχική απόφαση αντικατάστασης του μέτρου της προφυλάκισης με αυτό του πλήρους κατ’ οίκον περιορισμού για τον Ενρίκε στις 5 Ιούνη -λόγος για τον οποίο τερμάτισε η απεργία πείνας, ακυρώθηκε τελικά στις 9 Ιούνη σε μια δικαστική αίθουσα γεμάτη ψευδοδίκαιους, στέλνοντας εκ νέου τον σύντροφο στη φυλακή-εταιρεία Σαντιάγο 1. Η οργή και η θλίψη μάς πλημμυρίζει: σύντροφε, μακάρι η φωτιά αυτής της δράσης να φωτίσει τις μέρες σου.

Από την άλλη δεν ξεχνάμε τα συντρόφια Νατάλια Κογιάδο και Χαβιέρ Πίνο, που συνελήφθησαν μετά τον εμπρησμό ενός λεωφορείου της γραμμής 210 της εταιρείας Transantiago. Ο οδηγός έριξε υποτίθεται φως στην υπόθεση καταθέτοντας πως τα 2 συντρόφια ήταν τα τελευταία άτομα που κατέβηκαν από το λεωφορείο προτού ξεκινήσει να φλέγεται, κάτι που οδήγησε στη σύλληψη τους στα πέριξ του σημείου. Μακριά από λογικές αθωότητας ή ενοχής που ποσώς μας ενδιαφέρουν, εμείς αναγνωρίζουμε την ξεκάθαρη στάση των αδερφιών μας στο πως αντιμετωπίσαν την εξουσία, με το κεφάλι ψηλά και την κραυγή «κάτω η ανθρωποκεντρική πατριαρχική κοινωνία», κάτι που καταμαρτυρά τις πεποιθήσεις τους, και μας κάνει να στείλουμε την μαχητική αλληλεγγύη μας ως ελάχιστη χειρονομία.

[…] Ένας πόλεμος είναι σε εξέλιξη. Κάθε δευτερόλεπτο σφάζονται 321 ζώα εκτροφείου. Κάθε χρόνο περίπου 200 δις λίτρα γάλα παράγονται από τον βιασμό αγελάδων «γαλακτοπαραγωγής». Εννιά δις κοτόπουλα δολοφονούνται ετησίως προκειμένου οι σαρκοβόροι μπάσταρδοι να δειπνήσουν με αίμα και σαπίλα. Συχνά πυκνά ακούμε αυτά τα νούμερα και τα περνάμε στα ψιλά. […] Όσο δεν δίνεται ένα τέλος στην καταστροφή του πλανήτη δεν πρόκειται να υπάρξει τέλος στην καταστροφή ιδιοκτησίας. Όσο ακόμα κι ένα Ζώο συνεχίζει να είναι σκλαβωμένο, όσο υπάρχει έστω κι ένας εκμεταλλευτής από ικανοποίηση ή κέρδος, τότε πάντοτε θα υπάρχει κάποιος να πάρει τη θέση ενός φυλακισμένου ακτιβιστή του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων. […]
Ουόλτερ Μποντ, 3/11/2011

Στεκόμαστε αλληλέγγοι/ες στον μακροχρόνια αιχμάλωτο σύντροφο Μάριους Μέισον, οικοαναρχικό που συνελήφθη τον Μάρτη του 2008 και καταδικάστηκε σε 22 χρόνια φυλακής για διάφορες άμεσες δράσεις υπεράσπισης της Γης. Χαιρετίζουμε τον οικοαναρχικο σύντροφο Έρικ ΜακΝτέιβιντ, ο οποίος ήταν έγκλειστος από το Γενάρη 2006 ως τον Γενάρη 2015, κατηγορούμενος για «συνωμοσία με στόχο τη φθορά και την καταστροφή ιδιοκτησίας με φωτιά και εκρηκτικά».

Δεν ξεχνάμε τον βεγκάνο και στρέιτ-ετζ σύντροφο Ουόλτερ Μποντ, φυλακισμένο ακτιβιστή του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων. Ο Ουόλτερ συνελήφθη το καλοκαίρι 2010 και καταδικάστηκε σε συνολικά 12 χρόνια και 3 μήνες για τους εμπρησμούς μιας φάμπρικας εκδοράς προβάτων στο Ντένβερ του Κολοράντο, μια φάμπρικα γούνας στο Σωλτ Λέικ Σίτυ της Γιούτα, και στο εστιατόριο Tiburon στο Σάντυ της Γιούτα, που εμπορευόταν φουά γκρα. Ο σύντροφος έχει μια μακρά πορεία αγώνων ενάντια στην κατανάλωση ναρκωτικών και κόντρα στη ζωική εκμετάλλευση, μια από τις δράσεις του ήταν η καταστροφή ενός από τα μεγαλύτερα εργαστήρια μεθαμφεταμίνης το 1996 στην Αϊόβα.

Αγγαλιάζουμε το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης της 11ης Ιούνη σε στήριξη στα συντρόφια που εκτίουν πολυετείς καταδίκες. Η επίθεσή μας έγινε και για σας, γιατί δεν αναγνωρίζουμε ούτε σύνορα ούτε σημαίες.

Κλείνοντας, πιστεύουμε πως η δράση αυτή είναι σαφής απόδειξη πως δεν λησμονούμε τα αιχμάλωτα συντρόφια μας που με ακεραιότητα αποφάσισαν να διαβούνε μονοπάτια ακυβέρνητα, διαδρομές ενεργούς αλληλεγγύης, ατραπούς σαμποτάζ και ζωικής απελευθέρωσης αναλαμβάνοντας τις συνέπειες, κι εν προκειμένω τη φυλακή που χρησιμοποιείται από το κράτος ως δομή εξόντωσης για να ξεκάνει τα αδέρφια μας, κάτι που ούτε κατάφερε ούτε θα καταφέρει, μιας και υπάρχει ένα σύνολο από ιδέες, πρακτικές και πεποιθήσεις που η εξουσία δεν μπορεί να κουμαντάρει.

Οι προσβολές του Ενρίκε στα κοράκια του Τύπου, πιστού συμμάχου της εξουσίας, η αποφασιστηκότητα της Τάτο όταν βάδιζε μπροστά στις βρομερές κάμερες της τηλεόρασης, οι κραυγές του Χαβιέρ, και μια ολάλερη ζωή αγώνα των μακροχρόνια έγκλειστων αναρχικών συντρόφων αποτελούν πιστή αντανάκλαση των πεποιθήσεων και της αμετανοησίας τους.

Όσο υπάρχουν αξιοπρεπή και αποφασισμένα συντρόφια που αντιπαλεύουν την εξουσία κάτω από οποιαδήποτε αντιξοότητα, εμείς στο δρόμο δεν πρόκειται να τα ξεχάσουμε, ούτε θα παραμείνουμε αδρανείς, τις αναρχικές ιδέες μας τις κάνουμε πράξη γιατί αυτές είναι οι πεποιθήσεις της ζωής μας, που στη συγκεκριμένη περίπτωση τις υλοποιήσαμε στη μειοφηφική μάχη με τις αστυνομικές δυνάμεις, δικαιώνοντας τις οδομαχίες ως προπαγάνδα, σύγκρουση κι αλληλεγγύη που διαπερνά τα κρύα κελιά της κοινωνίας του εγκλεισμού.

Η γλώσσα της φωτιάς κάθε μπουκαλιού βενζίνης να διαδοθεί άγρια κι αντεξουσιαστικά για κάθε συντρόφι αιχμάλωτο του κράτους/Κεφαλαίου!

Εμπρηστική αλληλεγγύη στα μακροχρόνια έγκλειστα αναρχικά συντρόφια όλων των τάσεων που αγωνίζονται ενάντια στην εξουσία στη Χιλή και σ’ όλο τον κόσμο!

Λευτεριά σε Χουάν Φλόρες, Νάταλυ Καζανόβα, Γκιγέρμο Ντουράν, Ενρίκε Γκουσμάν, Νατάλια Κογιάδο και Χαβιέρ Πίνο!

Ούτε μια στιγμή σιωπής: μια ζωή στη μάχη!

Για τη συνολική απελευθέρωση: η φλόγα είναι η δράση!

ΑΓΡΙΑ ΑΓΕΛΗ ΖΩΩΝ
ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΠΕΤΟ

Αθήνα: Συνθήματα για τη Γη και τους μακροχρόνια έγκλειστους αναρχικούς

Μερικά από τα συνθήματα που πατήθηκαν λίγες μέρες πριν την 11η Ιούνη σε διάφορες περιοχές του κέντρου της Αθήνας. Ο αγώνας συνεχίζεται: ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΓΗ – ΦΩΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.

Καταστρέψτε τις φυλακές και την κοινωνία που τις χρειάζεται!

Ρημάξτε την πόλη – Λευτερώστε τα μυαλά σας!

Για τη Γη κι ενάντια στο Κεφάλαιο!

Αυτοί χτίζουνε, εμείς καίμε! Ας είναι οι στάχτες γόνιμες (Α) Continue reading Αθήνα: Συνθήματα για τη Γη και τους μακροχρόνια έγκλειστους αναρχικούς

Μάλμε, Σουηδία: Πανό αλληλεγγύης σε μακροχρόνια έγκλειστους αναρχικούς

«Φωτιά στις φυλακές – Αλληλεγγύη σε μακροχρόνια αναρχικούς κρατουμένους»

Στο πλαίσιο της διεθνούς μέρας δράσης για μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς, αναρτήθηκε πανό στην πόλη του Μάλμε, στη Σουηδία. Με αυτή τη μικρή συμβολική ενέργεια θα θέλαμε να στείλουμε μια επαναστατημένη αγκαλιά στον Μάριους Μέισον, στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ και σε όλα τα έγκλειστα συντρόφια ανά τον κόσμο.

μερικοί αναρχικοί

Χανιά: Δράση αλληλεγγύης και μνήμης

Την Πέμπτη 11 Ιούνη πράξαμε το ελάχιστο σε σχέση με το κάλεσμα αλληλεγγύης προς τον Marius Mason, τους οικοαναρχικούς κρατούμενους και όλα τα έγκλειστα συντρόφια, κρεμώντας ένα πανό σε κεντρικό σημείο της πόλης, ενώ παράλληλα κρεμάσαμε πανό σε ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες Γ.Τσιρώνη, Σ.Χριστοδούλου και για τον θάνατο του Σ.Δραβίλα εξαιτίας των μπάτσων.

Επίσης κολλήθηκε ένα χαρτοπανό και γράφτηκαν μερικά συνθήματα.

[ΗΠΑ] 11 Ιούνη – Μετάβαση – Ο αγώνας δεν τελείωσε…

Το κάλεσμα σε pdf εδώ.Η χρονιά που μας πέρασε ήταν γεμάτη αλλαγές και μεταβάσεις για συντρόφια μας που βρίσκονται φυλακισμένα και για όσους κι όσες από μας αγωνιζόμαστε απ’ την άλλη πλευρά των τειχών. Τώρα, έχοντας ήδη μπει για τα καλά στην άνοιξη, αισθανόμαστε πως οφείλουμε να γιορτάσουμε αυτές τις μεταβάσεις και νίκες, την ώρα που εκλύεται ορμητικά καινούργια ζωή κι ενέργεια ολόγυρά μας. Δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να συνδυάσουμε στ’ αλήθεια τον εορτασμό με τον αγώνα, μα τώρα είναι μία απ’ αυτές τις φορές.

Στις 8 Γενάρη του τρέχοντος έτους το δικαστήριο ανατολικής περιφέρειας της Καλιφόρνια διέταξε την αποφυλάκιση του Έρικ ΜακΝτέιβιντ. Ο σύντροφός μας Μάριους βγήκε δημοσίως ως άνδρας και ξεκίνησε ν’ αναζητά πόρους για τη σωματική του μετάβαση. Πιστεύουμε πως αξίζει να γιορτάσουμε και τις δυο αυτές μεταβάσεις, που είναι επίσης λόγος για συνέχιση του αγώνα. Σε αυτό το πνεύμα, σας κοινοποιούμε τις σκέψεις μας σχετικά με την 11η Ιούνη 2015.

Πρώτον, λιγάκι συγύρισμα. Έχουμε νέο email: june11th@riseup.net. Αν στείλατε κάτι στο παλιό μας email, πιθανότατα δεν το λάβαμε. Πολλές μεταφράσεις αυτού του καλέσματος και λοιπού υλικού στήριξης θα μας χαροποιούσαν ιδιαίτερα (πολλές ευχαριστίες προς Contra Info και άλλους/ες που υποστηρίζουν τη μετάφραση όλα αυτά τα χρόνια). Στείλτε μας πληροφορίες των εκδηλώσεων που σχεδιάζετε φέτος για την 11 Ιούνη, όπως κι αφίσες, μπροσούρες κι ανταποκρίσεις, στο june11th@riseup.net. Ανυπομονούμε να μας στείλετε υλικό, το οποίο και θα δημοσιεύσουμε στο June11.org. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις σε νέες πόλεις, κι ελπίζουμε να ενθαρρύνετε παντού φίλους και συντρόφους σας να σμίξουνε φέτος μαζί μας.

Αυτή η ημερομηνία είναι μια ετήσια ημέρα αλληλεγγύης σε μακροχρόνια αναρχικούς αιχμαλώτους, συμπεριλαμβανομένων των Μάριους Μέισον και Έρικ ΜακΝτέιβιντ. Καλώντας σε κινητοποίηση αυτή την ημέρα, αποσκοπούμε στην εμβάθυνση της συνεχούς στήριξης συντρόφων που αντιμετωπίζουν μεγάλες ποινές φυλάκισης. Ιδίως αυτοί είναι που διατρέχουν τον κίνδυνο να ξεχαστούν στο πλαίσιο ενός μοντέλου στήριξης κρατουμένων που βασίζεται στην αντίδραση απέναντι σε αιχμές της κρατικής καταστολής και άλλες έκτακτες περιστάσεις.

Έχουμε αφιερωθεί στην οικοδόμηση ενός μοντέλου αλληλεγγύης που είναι μακροχρόνιο όσο είναι και ικανό ν’ ανταποκρίνεται μ’ ευελιξία σε νέες εξελίξεις. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας να χτίζουμε διαρκώς νέους δεσμούς αλληλεγγύης αναμεταξύ κρατουμένων και αναμεταξύ αγώνων, αντί να μένουμε σε στατικά δίκτυα προσωπικών δεσμών και επαφών.

Η 11 Ιούνη (J11) ξεκίνησε ως μέρα αλληλεγγύης σε οικο-κρατουμένους, και παραμένει εστιασμένη σ’ ένα σχέδιο οικολογικής υπεράσπισης και μάχης ενάντια σε μια κοινωνία που βασίζεται στην εκμετάλλευση και στον εγκλεισμό. Αφότου το επίκεντρο του καλέσματος μετατοπίστηκε στις υποθέσεις του Μάριους και του Έρικ, δυο οικο-αναρχικών αιχμαλώτων καταδικασμένων σε περίπου 20ετείς ποινές, κόσμος εξέφρασε την αλληλεγγύη του με βραδιές σύνταξης επιστολών σε αιχμαλώτους, εκδηλώσεις οικονομικής ενίσχυσης και ενημέρωσης, διαδηλώσεις και επιθέσεις. Κάθε πραγματική προσπάθεια για την ενίσχυση κρατουμένων δεν μπορεί να βασίζεται απλώς σε μια παθητική στήριξη, αλλά οφείλει επίσης να περιλαμβάνει μια δέσμευση για την εξακολούθηση των αγώνων τους πριν και μετά τη φυλάκισή τους (περισσότερα σχετικά με το πλαίσιο και τη στρατηγική της 11ης Ιούνη, στ’ αγγλικά, εδώ).

Πέρυσι, εν μέσω διοργάνωσης εκδηλώσεων για την 11η Ιούνη, καταπιαστήκαμε με βαρύνουσας σημασίας ζητήματα που αφορούν τη σχέση μεταξύ οικολογικά προσανατολισμένων αγώνων και αναρχικών αγώνων ενάντια στις φυλακές. Μας είναι σαφές ότι ο κόσμος που προϋποθέτει τις φυλακές προϋποθέτει επίσης την καταστροφή του περιβάλλοντος. Ως αναρχικοί/ές απεχθανόμαστε και τις δυο. Έτσι, αντλούμε ενθάρρυνση από τα εντεινόμενα κινήματα ενάντια σε εξόρυξη πισσούχων άμμων, αγωγούς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), υδρορωγμάτωση (φράκινγκ) και μυριάδες άλλα οικολογικώς καταστροφικά έργα. Η κλιμάκωση οικο-αγώνων ανά την υφήλιο είναι αναγκαία όσο είναι και συναρπαστική. Τόσο ο Μάριους όσο και ο Έρικ παραμένουν προσηλωμένοι σε αυτούς τους αγώνες, όσο παραμένουμε κι εμείς προσηλωμένοι σε αυτούς, όλους τους οικο-κρατουμένους και τους αγώνες στους οποίους όλοι τους –όλοι μας– εμπλεκόμαστε. Φέτος όμως μας δόθηκε αφορμή για να το γιορτάσουμε – και θα θέλαμε να δώσουμε έμφαση σ’ αυτό το σημείο όσο κάνουμε βήματα προς τα μπρος.

Τη χρονιά που μας πέρασε, ο Μάριους Μέισον μοιράστηκε δημοσίως το καινούργιο του όνομα και την προτίμησή του για χρήση αρσενικών αντωνυμιών, που αντανακλούν καλύτερα την ταυτότητα αρσενικού του φύλου. Για να παραθέσουμε λόγια της δικηγόρου του, της Moira Meltzer-Cohen, η οποία τον συνδράμει ως προς τις νομικές πτυχές της μετάβασής του, ο Μάριους είναι κάποιος «του οποίου το θάρρος και η ακεραιότητα γίνονται ακόμα πιο αξιοπρόσεχτα λόγω του γεγονότος ότι η απελευθέρωση και αυτονομία του έχουν περιοριστεί σε πολύ σοβαρό βαθμό εδώ και καιρό». Αντιμέτωποι/ες μ’ έναν κόσμο που υποβάλλει συστηματικά τα τρανς άτομα σε βία, απομόνωση και κακοποίηση, ελπίζουμε όλοι κι όλες να υπερασπιστούν την τρανς απελευθέρωση στηρίζοντας τον Μάριους και τα πολλά φυλακισμένα τρανς άτομα. Ο αγώνας αυτός θα πρέπει να επεκταθεί πέρα απ’ την απλή συγκέντρωση χρημάτων. Οι τρανς κρατούμενοι/ες δεν πασχίζουν μονάχα για τις υλικές αναγκαιότητες ύπαρξης, αλλά αγωνίζονται επίσης κατά των συστημάτων της κυριαρχίας, που δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να τους/τις αποτρέψουν απ’ το να είναι απλά αυτό που είναι. Η αλληλεγγύη μας θα πρέπει να είναι δημιουργική και ποικιλόμορφη, ακριβώς όπως οι τακτικές του κράτους είναι σκληρές και καταπιεστικές.

Στις 8 Γενάρη 2015 ο Έρικ ΜακΝτέιβιντ αποφυλακίστηκε ύστερα από εννέα χρόνια εγκλεισμού. Ο Έρικ επέστρεψε σπίτι, στους φίλους και στην οικογένειά του, όταν ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο αποδέχτηκε την αίτηση απελευθέρωσής του (habeas corpus), αναφέροντας πως το FBI παρακράτησε αποδεικτικά στοιχεία στο στάδιο εκδίκασης της υπόθεσής του. Έτσι, ο Έρικ ήταν σε θέση να δηλώσει ένοχος για μικρότερες κατηγορίες, που επέσυραν μέγιστη ποινή πέντε ετών – μικρότερη κατά τέσσερα έτη σε σύγκριση με όσα είχε ήδη εκτίσει σε ομοσπονδιακή φυλακή. Η απίστευτη αποφασιστικότητα του Έρικ και η εντυπωσιακή στήριξη συγγενών, φίλων και συντρόφων του συνέβαλαν όχι μόνο στη συναισθηματική και σωματική του ευεξία όσο βρισκόταν πίσω από τα σίδερα, αλλά και στην τελική απελευθέρωσή του.

Η αποφυλάκισή του έπειτα από εννέα χρόνια είναι μια τεράστια αλλαγή. Ο Έρικ, που ήταν έγκλειστος σχεδόν επί μία δεκαετία, καλείται τώρα να χτίσει μια καινούργια ζωή. Πρόκειται για ένα νέο στάδιο αγώνα για τον ίδιο, κι είμαστε αποφασισμένοι/ες να εξακολουθήσουμε την αλληλεγγύη προς το πρόσωπό του μετά και την απελευθέρωσή του.

Προκύπτουν νέα ζητήματα για μας, σχετικά με το πώς να βοηθήσουμε τον Έρικ κατά τη μετάβαση αυτήν από το ασφυκτικά ελεγχόμενο περιβάλλον της φυλακής σε μια ζωή στην ανοιχτή φυλακή (στις συνθήκες που άπτονται των περιοριστικών όρων του Έρικ, όσο και της κοινωνίας ελέγχου στην οποία ζούμε όλες κι όλοι μας). Ο Έρικ δεν περνάει πια τη ζωή του μέσα σ’ ένα κλουβί από τσιμέντο και συρματόπλεγμα, ωστόσο ακόμη αντιμετωπίζει σε μόνιμη βάση τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους. Οι κινήσεις του είναι περιορισμένες, οι επικοινωνίες του παρακολουθούνται, και περνάει το χρόνο του με τρόπους που δεν είναι πάντα της επιλογής του. Όλα αυτά περιορίζουν την αλληλεπίδρασή του με τις κοινότητες από τις οποίες είχε χωριστεί για τόσο πολύ καιρό, κοινότητες όπου επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί και να συμμετάσχει. Πρέπει να βρούμε τρόπους ώστε να ελαχιστοποιήσουμε την επίπτωση τέτοιων περιορισμών και να κάνουμε τη μετάβαση κι επιστροφή του όσο το δυνατόν πιο ομαλή. Είμαστε πάντως ενθουσιασμένοι/ες που αντιμετωπίζουμε αυτή την πρόκληση εννέα χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι περιμέναμε.

Η επικέντρωση των δράσεων της φετινής 11ης Ιούνη θα συνεχίσει να περιλαμβάνει τον Έρικ, ενισχύοντάς τον υλικά και συναισθηματικά κατά τη μετάβαση που περνάει και διατηρώντας διαύλους πολιτικής ενασχόλησης αναφορικά με την παγίδευσή του. Η υπόθεση του Έρικ παραμένει ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα κρατικής στοχοποίησης και παγίδευσης αναρχικών σε αυτήν τη χώρα. Πρέπει όμως πάντοτε να θυμόμαστε ότι η περίπτωσή του δεν είναι επ’ ουδενί η μοναδική. Οι μουσουλμανικές κοινότητες έχουν σηκώσει το κύριο βάρος τέτοιου είδους επιθέσεων από το FBI. Θα πρέπει πάντα να βρίσκουμε τρόπους για να κάνουμε έργο αλληλεγγύης. Η στήριξη αποφυλακισθέντων είναι ζωτικής σημασίας κομμάτι για τον αγώνα μας, και προφανώς είμαστε κατενθουσιασμένοι/ες που ο Έρικ μπορεί να περπατάει και να μιλάει και πάλι ανάμεσα σε φίλους και στη Γη σύμφωνα με τις επιθυμίες του, και με κάθε βήμα επιβεβαιώνουμε τη θέλησή μας για την καταστροφή όλων των φυλακών.

Οι πρακτικές της συνεχιζόμενης αλληλεγγύης δεν θα πρέπει μονάχα να χρησιμεύουν σαν ανακουφιστικό έθιμο: οι ενέργειές μας έχουν τη δυνατότητα να προκαλούν πραγματικές υλικές συνέπειες –τόσο θετικές όσο και αρνητικές– για τα φυλακισμένα συντρόφια μας. Καθώς κάνουμε πράξη την αλληλεγγύη μας σε φυλακισμένα συντρόφια κι αγαπημένα πρόσωπα, ο στόχος μας πάει πιο πέρα απ’ την απλή τους στήριξη: αποσκοπούμε στη δημιουργία κοινωνικής δυναμικής ενάντια σ’ ένα ολόκληρο σύστημα κυριαρχίας και οικολογικής καταστροφής. Αυτές οι συνδέσεις είναι που νοηματοδοτούν όλες τις χειρονομίες αλληλεγγύης, καθιστώντας τες ισχυρά εργαλεία για όσες κι όσους βρίσκονται εντός των τειχών, αυξάνοντας όμως παράλληλα τους κινδύνους αν οι κινήσεις αυτές δεν είναι καλά υπολογισμένες ή είναι ανακριβείς – όπως πάντα, χρειάζεται πολλή προσοχή και αιχμηρή ανάλυση στην κατάστρωση σχεδίων.

Αυτή η σκέψη αφορά όλο το φάσμα των προσπαθειών στήριξης, ακόμα και την οικονομική ενίσχυση. Ελπίζουμε ότι οι πρωτοβουλίες οικονομικής ενίσχυσης δημιουργούν επίσης χώρους για διάλογο και αγώνα. Μια κοινή ανησυχία συντρόφων που αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες ποινές είναι αν θα υπάρχουν ακόμη ανατρεπτικές προσπάθειες και συζητήσεις όταν βγουν από τη φυλακή. Είναι στο χέρι μας να φροντίσουμε ότι θα υπάρχουν, και ότι αυτές οι προσπάθειες και συζητήσεις θα είναι δυνατότερες, πλουσιότερες κι επιτακτικότερες. Τα γράμματα όλων όσων αλληλογραφούν με αιχμαλώτους είναι που τους κρατούν σε διαρκή επαφή μ’ αυτήν τη διαδικασία.

Ένα απτό στοιχείο της διαδικασίας αυτής είναι η ανάπτυξη της ικανότητάς μας για διαρκή στήριξη κρατουμένων. Τη χρονιά που μας πέρασε, καθώς αναρχικοί και άλλοι ανυπότακτοι φυλακισμένοι αγωνίστηκαν ενάντια στις συνθήκες κράτησης με μέσα όπως η απεργία πείνας κι η αποχή από τα μεροκάματα, υπήρξαν αίσιες εκβάσεις, αλλά και πισωγυρίσματα. Η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού και η επαναστατική αλληλεγγύη που τη συνόδεψε μας θύμισαν την ανατρεπτική δυνατότητα των αγώνων που διεξάγονται μέσα και έξω από τις φυλακές. Όμως, ενώ αναρχικοί κρατούμενοι όπως ο Σων Σουέιν στο Οχάιο ή ο Μάικλ Κιμπλ στην Αλαμπάμα δίνουν όλο και περισσότερες αντίστοιχες μάχες στη Βόρεια Αμερική, συχνά το κίνημα φαίνεται να στερείται της απαιτούμενης σύνδεσης ή δύναμης για την παροχή ουσιαστικής αλληλεγγύης.

Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί κριτική προς τις αφοσιωμένες ομάδες στήριξης που συνεργάζονται με αυτούς τους επαναστατημένους κρατουμένους, αλλά απευθύνεται στους υπόλοιπους από μας, επισημαίνοντας τη σημασία της γενίκευσης των ενεργών μορφών αλληλεγγύης στους φυλακισμένους.

Μία σημαντική πτυχή του μακροπρόθεσμου έργου της αλληλεγγύης προς κρατουμένους είναι η διατήρηση παλιών δεσμών και η παράλληλη οικοδόμηση νέων συνδέσεων με άλλους αγωνιζόμενους κρατουμένους. Οι πρόσφατα αποφυλακισμένες συντρόφισσες Αμελί και Φάλλον εξέφρασαν καλά αυτή την ιδέα στην ανοιχτή επιστολή τους απ’ τον Φεβρουάριο – βλ. Μεξικάνικες φυλακές: Κείμενο από τις Αμελί Πελλετιέ και Φάλλον Πουασσόν (14/2/2015). H γενίκευση της αλληλεγγύης σημαίνει να ξεφύγουμε από τα όρια του «ακτιβίστικου χώρου» για να επιτρέψουμε να διαμορφωθούν απρόσμενες νέες σχέσεις. Μέρος της πρότασής μας για φέτος είναι η δημιουργία ισχυρότερων σχέσεων αλληλεγγύης με τρανς αγωνιζόμενους/ες φυλακισμένους/ες, τόσο από την πλευρά της άμεσης προσωπικής και πολιτικής στήριξης, όσο και με την προοπτική της παροχής ουσιαστικής βοήθειας σε μελλοντικούς αγώνες για ασφάλεια, ορμόνες ή άλλους ιατρικούς πόρους, και αξιοπρέπεια – βλ. ΗΠΑ: Λευτεριά στον Marius Jacob Mason!. Μας ενέπνευσε η Τσέλση Μάννινγκ, που απέκτησε πρόσβαση σε ορμόνες παρά τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζει, υποδεικνύοντας εμφατικά την πιθανότητα νίκης μελλοντικών αγώνων και για άλλους τρανς αιχμαλώτους.

Θα συνεχίσουμε να προσαρμοζόμαστε σ’ ένα σκηνικό που αλλάζει τόσο από τις νίκες φυλακισμένων συντρόφων μας –όπως η αποφυλάκιση του Έρικ, η δημόσια παραδοχή του Μάριους, η διεκδίκηση «μιας ανάσας ελευθερίας» από τον Νίκο Ρωμανό και, πιο πρόσφατα, η υπέροχη απελευθέρωση των Αμελί, Κάρλος και Φάλλον– όσο και από τους συνεχείς μετασχηματισμούς του κατασταλτικού μηχανισμού. Αυτές οι μεταβάσεις σηματοδοτούν την επέκταση των προσπαθειών μας και σε καμία περίπτωση την παύση τους.

«Ο αγώνας δεν τελείωσε, παίρνει νέες μορφές. Γιατί, όποιο πρόσωπο ή όνομα και να παίρνει, παραμένει πόλεμος».

Ευχαριστούμε για την αλληλεγγύη που δείχνετε, στις 11 Ιούνη ή οποιαδήποτε μέρα. Σημαίνει τα πάντα.

Μετάφραση: Αναρχική Συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο | Επιμέλεια: Contra Info

ΗΠΑ: Λευτεριά στον Marius Jacob Mason!

7 Ιούλη 2014

Θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε ότι ο Μάριους Τζέικομπ Μέισον παύει πλέον να χρησιμοποιεί τ’ όνομα Μαρί, και επιθυμεί ν’ αναφέρεται με αντωνυμίες αρσενικού γένους. Μαζί μ’ εμάς, ελπίζουμε να στηρίξετε κι εσείς τον Μάριους σε αυτήν τη μετάβαση, η οποία αναμφίβολα θα ’ναι μία επιπλέον πρόκληση στο πλαίσιο του συστήματος εγκλεισμού. Μέχρι να γίνει και νομικά η αλλαγή του ονοματεπωνύμου του, κάθε αλληλογραφία προς τον κρατούμενο Μάριους θα πρέπει ν’ αποστέλλεται μ’ ένδειξη «προς Marie Mason» στο φάκελο. Αυτό ισχύει επίσης για συνεισφορές οικονομικής ενίσχυσης.

Γράψτε στον Μάριους το προσεχές διάστημα! Οι αλληλέγγυες και φιλικές επιστολές κάνουν όλη τη διαφορά στην καθημερινότητά του.

Marie Mason #04672-061
FMC Carswell, Federal Medical Center
P.O. Box 27137, Fort Worth, TX 76127 (USA/ΗΠΑ)

Όλα τα γράμματα θα πρέπει να ’ναι γραμμένα εξ ολοκλήρου στ’ αγγλικά.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τοποθέτηση της Moira Meltzer-Cohen, μιας εκ των συνηγόρων του Μάριους, που διαβάστηκε σε πρόσφατη εκδήλωση αλληλεγγύης η οποία διοργανώθηκε απ’ τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό Νέας Υόρκης:

«Η μετάβαση δεν ήταν κι ούτε πρόκειται να ’ναι εύκολη για τον Μάριους, όσο βρίσκεται κρατούμενος σ’ ένα απ’ τα ειδεχθέστερα μέρη του συστήματος φυλακών των ΗΠΑ. Ωστόσο μπορούμε να κάνουμε αυτήν τη διαδικασία λίγο ευκολότερη, στηρίζοντας την έμφυλη ταυτότητά του, χρησιμοποιώντας αρσενικές αντωνυμίες και το σωστό του όνομα όταν αναφερόμαστε στο πρόσωπό του, γράφοντας στον ίδιο και σε άλλα τρανς άτομα, παρέχοντάς τους ουσιαστική κοινωνική στήριξη καθώς και οικονομική ενίσχυση σε σχέση με νομικές μάχες και ιατρικές ανάγκες τόσο εντός όσο και εκτός των τειχών».

Περισσότερα στο supportmariusmason.org
Πηγή: anarchistnews.org

[Ελλάδα] Ενημέρωση από δράσεις για την 11η Ιούνη

αναρχικό πανό αλληλεγγύης τοποθετήθηκε στην Πάτρα στο Παράρτημα, σα μια ελάχιστη ανταπόκριση στο φετινό κάλεσμα

Στο πλαίσιο της μέρας διεθνούς αλληλεγγύης στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ, στη Μαρί Μέισον και σε όλους τους αναρχικούς κρατούμενους με μακροχρόνιες ποινές, πραγματώθηκαν δράσεις (και) σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Σχετική ενημέρωση απ’ την αναρχική συλλογικότητα Μαύρο/Πράσινο εδώ.

Αθήνα: Πράξεις αλληλεγγύης για την 11η Ιούνη

Στο πλαίσιο της 11ης Ιούνη, μέρας διεθνούς αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατούμενους των ΗΠΑ, Marie Mason και Eric McDavid, καθώς και σε όλους τους φυλακισμένους αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές, έγινε ανάρτηση πανό επί της Πατησίων στην Αθήνα και αναγραφή συνθήματος αλληλεγγύης. Επίσης έγινε ενημέρωση επί του θέματος στο αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνο 98fm-Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης.

Αλληλέγγυοι αναρχικοί

Θεσσαλονίκη: Μικροφωνική και εκδήλωση για την 11η Ιούνη

Αφίσα που κολλιέται στην Κρήτη, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, της Λάρισας, της Καβάλας, της Μυτιλήνης…

Τετάρτη, 11 Ιούνη 2014

– Μικροφωνική, 12:00, Τσιμισκή με Ναυαρίνου

– Εκδήλωση-Συζήτηση, 19:00, κατάληψη Terra Incognita: Το ιστορικό του ALF και ELF κινήματος στην Αμερική και ενημέρωση για τις υποθέσεις των Eric McDavid και Marie Mason. Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης.

11 Ιούνη 2014 – Διεθνής μέρα αλληλεγγύης στη Marie Mason, στον Eric McDavid και σε όλους τους μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς

Η 11η Ιούνη σύντομα πλησιάζει. Ως αναζωογόνηση της μέρας υποστήριξης οικοκρατουμένων, η Διεθνής Μέρα Αλληλεγγύης στους Μαρί Μέισον, Έρικ ΜακΝτέιβιντ και φυλακισμένους αναρχικούς καταδικασμένους σε πολυετείς ποινές έχει γνωρίσει μια τεράστια διάχυση στήριξης και αγάπης τόσο για τη Μαρί όσο και για τον Έρικ απ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη τα τελευταία 3 χρόνια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκτός απ’ την ανεξάντλητη τροφοδότηση με υλική όσο και άυλη συμπαράσταση, έχουμε δει δράσεις αλληλεγγύης σε πολλά διαφορετικά πλαίσια να εξαπλώνονται γρήγορα, διαδίδοντας το πνεύμα και τις συνεισφορές στους αγώνες μας για όσους κι όσες το κράτος έχει προσπαθήσει να εξαφανίσει. Μια συντονισμένη διεθνής αλληλεγγύη έχει αρχίσει να ευδοκιμεί, με ενημερώσεις για αναρχικούς και περιβαλλοντικούς κρατουμένους με μακροχρόνιες ποινές να διαπερνούν πολλούς γεωγραφικούς και γλωσσικούς φραγμούς.

Αυτές οι προσπάθειες είχαν πολύ απτά αποτελέσματα στις ζωές της Μαρί και του Έρικ (και πολλών άλλων). Οι οικονομικές ενισχύσεις τούς έχουν βοηθήσει να τηρήσουν τις βέγκαν αρχές τους, τ’ αγαπημένα τους πρόσωπα έχουν μπορέσει να τους επισκέπτονται τακτικά, διασχίζοντας ακόμη και αχανείς αποστάσεις, ενώ νέες γενιές ριζοσπαστικών ατόμων τούς έχουν προσφέρει αλληλεγγύη απ’ όλο τον κόσμο. Με λίγα λόγια, η 11η Ιούνη έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό ώστε η Μαρί, ο Έρικ και πολλοί άλλοι αναρχικοί και περιβαλλοντικοί κρατούμενοι με πολυετείς καταδίκες να κρατηθούν μες στην καρδιά και στο νου μας, παραμένοντας ζωντανοί μέσα απ’ τους αγώνες μας.

Όμως η διαδικασία αυτή για να τους θυμόμαστε –να τους «κρατάμε ζωντανούς»– είναι δύσκολο πράγμα.

Οι αγώνες και τα κινήματά μας συχνά τελματώνουν από έλλειψη μνήμης, καθώς και έλλειψη κατανόησης και σύνδεσης με το παρελθόν ως έναν τρόπο για να δίνουμε μορφή στις δράσεις μας στο παρόν. Αυτό οφείλεται τόσο στην τεχνο-αλλοτρίωση της εποχής μας, όσο και στην τακτική καταστολή των κρατικών δυνάμεων. Για την ώρα, το κράτος διαθέτει τη δυνατότητα να απαγάγει συντρόφους μας και να τους θάβει ζωντανούς, να τους εξαναγκάζει να μαραζώνουν μέσα σε κρύο ατσάλι και τσιμέντο για απανωτές δεκαετίες. Έχουν ξεριζωθεί από τις κοινότητές μας, από τις ζωές μας. Και στη θέση τους υπάρχει ένα οδυνηρό κενό.

Απ’ την πλευρά του, το κράτος ποντάρει στην αληθοσύνη της παλιάς παροιμίας «ο χρόνος επουλώνει όλες τις πληγές»· ελπίζει πως το κενό αυτό θα συρρικνωθεί, και πως εμείς θα «λησμονήσουμε». Το κράτος θεωρεί πως, άμα κρατηθούν αιχμάλωτοι για πολύ καιρό, τότε οι δράσεις των θαρραλέων μας συντρόφων θα ξεθωριάσουν μέσα στη λήθη της ιστορίας, και εμείς, που βρισκόμαστε απ’ έξω, θα χάσουμε την εποικοδομητική και στοργική παρουσία τους στους αγώνες μας. Πρέπει ν’ αγωνιστούμε ενάντια σ’ αυτή την κατασταλτική τάση· δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μια σημαντική αύξηση δράσεων οικολογικής υπεράσπισης και απελευθέρωσης των ζώων ανά τον κόσμο. Σε αυτή την ολοένα εντεινόμενη αντίσταση, είναι επιτακτικής σημασίας ν’ αναγνωρίζουμε τις δράσεις και μάχες του παρελθόντος, των συντρόφων εκείνων που τώρα δυστυχώς αναγκαζόμαστε ν’ αποκαλούμε «μακροχρόνια φυλακισμένους αναρχικούς». Η συνέχιση των αγώνων τους –η ενεργή θύμησή τους– είναι αυτή που πρέπει να κρατηθεί ζωντανή.

Γι’ αυτόν το σκοπό, απευθύνουμε ένα ιδιαίτερο κάλεσμα για τη φετινή 11η Ιούνη. Ενώ τις προηγούμενες χρονιές μπορεί να είχαμε δώσει έμφαση σε ορισμένες πτυχές που αφορούν τη στήριξη μακροχρόνια έγκλειστων (π.χ. υλική υποστήριξη, χτίσιμο διεθνών δεσμών κ.ο.κ.), φέτος θέλουμε να γίνουμε ολότελα σαφείς.

Ως ομάδα διοργάνωσης της 11ης Ιούνη, έχουμε πολλάκις χρησιμοποιήσει τον όρο «ενεργή θύμηση» προκειμένου να περιγράψουμε μια διαδικασία που είναι καίριας σημασίας για εμάς ως προς την παροχή στήριξης σε μακροχρόνια κρατουμένους. Δηλαδή, έχουμε πια κατανοήσει ότι υπάρχει η αναγκαιότητα να μην προσκολλώμαστε παθητικά σ’ ένα σύνολο ονομάτων που «να τιμάμε και να θυμόμαστε», αλλά να κινούμαστε προς την κατεύθυνση ενός τρόπου στήριξης όπου οι σχέσεις μας με μακροχρόνια αναρχικούς και περιβαλλοντικούς φυλακισμένους σμίγουν σε δράσεις εντός των συνεχιζόμενων αγώνων μας/τους.

Η Μαρί και ο Έρικ, που βρίσκονται στο επίκεντρο των προσπαθειών μας για τη διοργάνωση της 11ης Ιούνη, είναι και οι δυο αφοσιωμένοι βέγκαν, φυλακισμένοι επειδή εναντιώθηκαν ευθέως στην καταστροφή της γης. Σε μια προσπάθεια να «θυμηθούμε ενεργά» τους ίδιους και να εμπλακούμε μαζί τους στο παρόν συνδέοντάς τους με μια συνέχιση της μάχης τους, ενθαρρύνουμε τον κόσμο να ενώσει τις εκδηλώσεις του για την 11η Ιούνη με ενεργούς αγώνες οικολογικής υπεράσπισης και απελευθέρωσης των ζώων που ήδη τρέχουν.

Αυτό το κάλεσμα δεν αποκλείει με κανέναν τρόπο κάποιες δράσεις έναντι άλλων· διαβάστε αυτές τις λέξεις όπως επιθυμείτε και μετατρέψτε τες σε δράση όπως εσείς και η ομάδα σας νομίζετε καλύτερα. Απλά έχετε κατά νου πως δεν καλούμε σε κάποια τελετουργική έκφραση αλληλεγγύης, μήτε σε μία ετήσια γιορτή όπου φέρνουμε στο μυαλό μας μοναχά για μια στιγμή όσους κι όσες έχουν αιχμαλωτιστεί από το κράτος. Απεναντίας, το κάλεσμά μας γίνεται για να βιώσουμε την ιστορία των φυλακισμένων μας συντρόφων, να πάρουμε τα ονόματα, τις δράσεις και τους αγώνες τους, και να τα στρέψουμε ενάντια στον κόσμο που τους κρατά ομήρους. Το κάλεσμά μας γίνεται για να περάσουμε στη δράση.

Σε αλληλεγγύη στη Μαρί και στον Έρικ· σε όλους τους αναρχικούς κρατουμένους με μακροχρόνιες ποινές· για την υπεράσπιση της γης· ωσότου όλα τα κλουβιά να είναι αδειανά!

June11.org

Μαδρίτη: Εκδήλωση αλληλεγγύης σε αναρχικούς αιχμαλώτους καταδικασμένους σε πολυετείς ποινές φυλάκισης

Το Σάββατο, 11 Γενάρη 2014, στο κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο La Gatonera, επί της οδού Αμιστάδ 9, στη μαδριλένικη γειτονιά του Καραμπαντσέλ, θα πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο που έχουν καταδικαστεί σε πολυετείς ποινές φυλάκισης.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 18.30 αποσκοπώντας στην ενημέρωση γύρω από ορισμένες υποθέσεις αδερφών μας που βρίσκονται εδώ και χρόνια έγκλειστοι στα δημοκρατικά κάτεργα διάφορων κρατών. Συγκεκριμένα, θα μιλήσουμε για τις υποθέσεις του Κλάουντιο Λαβάτσα και του Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα (φυλακισμένων στην Ισπανία), του Μάρκο Καμένις (αιχμαλώτου στην Ελβετία), του Τόμας Μάγερ-Φαλκ (κρατουμένου στη Γερμανία), της Μαρί Μέισον και του Έρικ ΜακΝτέιβιντ (φυλακισμένων στις ΗΠΑ), και του Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες (κρατουμένου στη Χιλή). Θα ακολουθήσει κουβέντα σχετικά με τρόπους ενδυνάμωσης των δεσμών αλληλεγγύης μέσω δομών αντιπληροφόρησης και έμπρακτης στήριξης των αιχμαλώτων του κοινωνικού πολέμου.

Στη συνέχεια θα παίξει και καφενείο αλληλεγγύης, με βίγκαν σάντουιτς για να σκοτώσουμε την πείνα.

Σκοπός μας μ’ αυτήν τη συνάντηση είναι να δημιουργήσουμε μιαν ευκαιρία να σπάσει η σιωπή με την οποία επιδιώκουν να θάψουν τους αναρχικούς κρατουμένους, να διαχύσουμε το λόγο έγκλειστων συντρόφων και να προπαγανδίσουμε τον αγώνα με κάθε πιθανό μέσο ενάντια στην κοινωνία-φυλακή και στους βαστάζους της.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για αυτοοργανωμένη δραστηριότητα, για την πραγμάτωση της οποίας λογαριάζουμε στη στήριξή σας, τόσο με τη φυσική σας παρουσία και ενεργό συμμετοχή, όσο και μέσω ελεύθερης συνεισφοράς στο κουτί ενίσχυσης για τα έγκλειστα συντρόφια.

Αιχμάλωτοι στο δρόμο! Δρόμο για την εξέγερση!

Contra Info

Μπλούμινγκτον, Ιντιάνα: Αλληλεγγύη σε αναρχικούς και αντιφασίστες κρατουμένους

Κρεμάσαμε δυο πανό για να τιμήσουμε αναρχικούς και αντιφασίστες συντρόφους από το Μπλούμινγκτον που έχουν απαχθεί από το κράτος.

Η Μαρί Μέισον εκτίει 22ετη ποινή για ενέργειες όπως εμπρησμοί ενάντια σε αναπτυξιακά έργα στη λίμνη Μονρώ (στην Ιντιάνα), ενώ οι 5 του Τίνλυ Παρκ εκτίουν πλέον έως και 5 χρόνια επειδή διαλύσανε βίαια μια ναζιστική συνάντηση. Παρά την τόσο πολλή καταστολή, οι αγώνες εδώ πέρα συνεχίζουν να εξελίσσονται υπό το σκεπτικό δράσης ταξικής συνείδησης, ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας.

Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τους κρατουμένους μας.

Αλληλεγγύη στα συντρόφια στις Βρυξέλλες. Δε θα αναπαυτούμε ωσότου ο δικός τους κόσμος-φυλακή γενεί στάχτες.

πηγή

Σημ.: Πέντε αντιφασίστες από την Ιντιάνα συνελήφθησαν τον Μάη του 2012 στο Τίνλυ Παρκ, προάστιο του Σικάγο. Έκτοτε οι «5 του Τίνλυ Παρκ» εκτίουν ποινές φυλάκισης που κυμαίνονται από τρία έως έξι έτη, κατηγορούμενοι ότι την έπεσαν άγρια σε μια φασιστοσύναξη, η οποία είχε συσπειρώσει διάφορες ομαδοποιήσεις υπερμάχων της λευκής υπεροχής (το Εθνικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, την Κου Κλουξ Κλαν, το Συμβούλιο των Συντηρητικών Πολιτών, κ.ά.) με σκοπό τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης «λευκής περηφάνιας» για τις μεσοδυτικές πολιτείες. Μετά τη μαχητική εκείνη παρέμβαση των αντιφασιστών, τραυματίστηκαν δέκα ναζήδες (τρεις εκ των οποίων κατέληξαν στο νοσοκομείο).