Tag Archives: Όλγα Οικονομίδου

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στη μνήμη του Σεμπαστιάν

Σ.Π.Φ. – Για τον Σεμπάστιαν – Από την άρνηση εργασίας… στην άρνηση εξουσίας.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου που θα κυκλοφορήσει στην Χιλή στην μνήμη του αναρχικού Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ

Στις 11 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποιείται ληστεία σε τράπεζα στην συνοικία Πουδαουέλ.

Ο αναρχικός Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ καθώς μπαίνει, ανακοινώνοντας την ληστεία, δέχεται τις σφαίρες από τον ένοπλο φρουρό των συμφερόντων των πλουσίων και εξουσιαστών που φύλαγε την τράπεζα. Ο Σεμπάστιαν πέφτει νεκρός αδειάζοντας ριπές από το πολυβόλο του…

Όμως υπάρχουν καθημερινοί θάνατοι δίχως νεκρούς, θάνατοι επαναλαμβανόμενοι…από πρωινά ξυπνητήρια για να μην αργήσεις στην δουλειά, μελαγχολικές διαδρομές ανάμεσα σε ένα μοναχικό πλήθος που κατευθύνεται σε γραφεία, εργοστάσια, καταστήματα, φωνές του αφεντικού που θέλει πιο πολλά από εσένα και πιο γρήγορα, μονότονες μηχανικές κινήσεις σε μία εργασία που εξοντώνει την δημιουργικότητα, προσποιητή ευγένεια σε πελάτες κι έναν εξευτελιστικό μισθό ως αποζημίωση για την ζωή που σου έκλεψαν.

Μία ζωή που μετριέται σε χρήμα.

Ληστεύοντας μια τράπεζα, δεν κλέβουμε το χρήμα, παίρνουμε για λίγο πίσω την ζωή που μας έκλεψαν.

Όμως και η ληστεία μίας τράπεζας, μπορεί να γίνει μία εξαρτημένη εργασία. Μία δουλειά, όπως όλες οι άλλες, με την διαφορά ότι ο “μισθός” δεν είναι σίγουρος και σε περιπτώσεις “εργατικού ατυχήματος” σε περιμένει η φυλακή ή ο θάνατος.

Συχνά οι ληστές τραπεζών δεν διαφέρουν από τους μισθωτούς εργάτες, απλά δουλεύουν λιγότερο, σε συνθήκες υψηλού ρίσκου. Μοιράζονται όμως την ίδια νοοτροπία. Την νοοτροπία του καταναλωτή που θεοποιεί το χρήμα, θαυμάζει την ισχύ του πλούτου και το αυτοκίνητό του, το ρολόι του, τα επώνυμα ρούχα του, είναι η προέκταση του εαυτού του.

Ο Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ δεν ήταν ένας ληστής τραπεζών. Ήταν ένας αναρχικός. Αρνήθηκε να γίνει σκλάβος του ρολογιού των αφεντικών. Ήταν αρνητής εργασίας, γιατί αρνήθηκε την ηθική της εργασίας, την ηθική του δούλου που σκέφτεται σαν καταναλωτής. Η ληστεία μίας τράπεζας, από μόνη της δεν είναι μία επαναστατική πράξη. Η ληστεία είναι ένα μέσο του αναρχικού αγώνα για να πάρουμε πίσω τον κλεμμένο χρόνο απ’ τα αφεντικά και να τον οργανώσουμε επιθετικά εναντίον τους, σχεδιάζοντας αναρχικές δράσεις, βοηθώντας αιχμάλωτους συντρόφους, ενισχύοντας εκδοτικά εγχειρήματα και δημιουργώντας ένοπλες υποδομές επίθεσης ενάντια στην εξουσία.

Ανήκουμε στην ίδια γενιά με τον Σεμπάστιαν.
Μία γενιά που δεν έχει ούτε ηλικία, ούτε εθνικότητα.
Στην ίδια γενιά των ανυπόμονων, των ασυμβίβαστων και των ονειροπόλων.

Δεν έχουμε ανάγκη από ήρωες, θέλουμε όμως συντρόφους που να πυρακτώνουν την ζωή τους με τις ιδέες τους. Κρατώντας ζωντανούς στην μνήμη μας, τον Σεμπάστιαν κι όλους τους συντρόφους που έπεσαν στην μάχη, κρατάμε ζωντανό τον αγώνα. Έναν αγώνα ενάντια στην εξουσία, που ξέρουμε ότι η φυλακή ή ο θάνατος είναι συχνά το τίμημα. Όμως όπως έχει γραφτεί “Πέντε ελεύθερα πουλιά, ξεκίνησαν το ταξίδι προς τον νότο, μόνο ένα έφτασε, αλλά αυτό που το ταξίδι τους σίγουρα ήθελε να πει, είναι ότι άξιζε που δοκίμασαν να πετάξουν…”

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF

Πολύδωρος Γιώργος
Τσάκαλος Χρήστος
Τσάκαλος Γεράσιμος
Οικονομίδου Όλγα

Φυλακές Κορυδαλλού: Σ.Π.Φ./FAI – Πυρήνας αντάρτικου πόλης για τον Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα

Ενάντια στο μακιγιάζ της δημοκρατίας.

Ο αγωνιστής Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα βρίσκεται 32 χρόνια στις γαλλικές φυλακές.

Συνελήφθη το 1984 και κατηγορείται ότι ως μέλος της Ένοπλης Επαναστατικής Λιβανέζικης Φράξιας, συμμετείχε στην εκτέλεση του ακόλουθου της αμερικανικής πρεσβείας και του ισραηλινού διπλωμάτη.

Από το 1999 δικαιούται αναστολή, όμως όλες του οι αιτήσεις απορρίπτονται μέχρι σήμερα.

Στην “πολιτισμένη” ευρώπη, της οικονομικής δικτατορίας, των ηλεκτροφόρων συνοριακών φραχτών και την στρατοπέδων συγκέντρωσης, η θανατική ποινή, απλά άλλαξε όνομα.

Τώρα ονομάζεται “φυλακή επ’ αορίστου”.

Ο θάνατος σερβίρεται σε δόσεις με το σταγονόμετρο, μέσα απ’ την χωρίς τέλος, παράταση φυλάκισης του Ζ. Ιμπραχίμ Αμπντάλα.

Έτσι το μακιγιάζ της δημοκρατικής ευρώπης, κρύβει την αργή δολοφονία του Αμπντάλα, και τον εκτελεί δύο φορές.

Μία φορά κρατώντας τον στην φυλακή επ’αορίστου και μία δεύτερη, θέλοντας να τον θάψει στη λήθη των 32 χρόνων αιχμαλωσίας.

Όμως 32 χρόνια, δεν μπορούν να κάνουν την μνήμη να ξεθωριάσει, για την ασχήμια της εξουσίας.

32 χρόνια δεν διαγράφουν τους αμέτρητους νεκρούς στην φυλακή, στην μισθωτή σκλαβιά, στις τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις από μπάτσους, στα κοινωνικά αδιέξοδα.

32 χρόνια δεν κρύβουν το διαρκές ψυχορράγημα της ζωής που δολοφονείται καθημερινά, σε καταναλωτικές ψευδαισθήσεις, σε πρόθυμες συνθηκολογήσεις υπηκόων, σε παγωμένες οθόνες αποξένωσης.

32 χρόνια ο αγωνιστής Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπντάλα παραμένει συνεπής και αμετανόητος στις επιλογές αγώνα που είχε κάνει.

Γιατί 32 χρόνια φυλακής ως τίμημα για τον αγώνα και την επανάσταση είναι προτιμότερο από μια ολόκληρη ζωή στη σκλαβιά, στην σιωπή και στις συμβάσεις.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ
ΖΩΡΖ ΙΜΠΡΑΧΙΜ ΑΜΠΝΤΑΛΑ

“Σημασία δεν έχει αν πιαστείς αιχμάλωτος
σημασία έχει να μην παραδοθείς ποτέ…”

Σ.Π.Φ./ FAI – Πυρήνας αντάρτικου πόλης

Οικονομίδου Όλγα
Πολύδωρος Γιώργος
Τσάκαλος Χρήστος
Τσάκαλος Γεράσιμος

Φυλακές Κορυδαλλού

[Φυλακές Κορυδαλλού] ΣΠΦ – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης: «Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει»

Soledad Brothers (από αριστερά): John Clutchette, George L. Jackson (23 Σεπτέμβρη 1941 – 21 Αυγούστου 1971) και Fleeta Drumgo

«Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει»
Για την κινητοποίηση στις 9 Σεπτέμβρη στις φυλακές των Η.Π.Α.

(«Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει» ήταν τα λόγια του κρατούμενου Τζωρτζ Τζάκσον στις 21 Αυγούστου του 1971, όταν κρατώντας ένα πιστόλι, άνοιξε όλα τα κελιά στην πτέρυγά του αιχμαλωτίζοντας τους δεσμοφύλακες. Ο Τζωρτζ Τζάκσον σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να αποδράσει…)

Στις 9 Σεπτέμβρη στις Η.Π.Α., οι κρατούμενοι πραγματοποιούν κάλεσμα εναντίον της σκλαβιάς.

Ένα πλήθος «αόρατων» σκλάβων (στις Η.Π.Α. υπάρχουν 2.500.000 κρατούμενοι) είναι καταδικασμένοι σε καταναγκαστικά έργα, είτε ως δεσμοφύλακες του εαυτού τους (εσωτερικές δουλειές στις φυλακές, καθάρισμα, επισκευές, τεχνικές εργασίες), είτε ως φθηνό κρέας σε εταιρείες μεγαθήρια (Honda, McDonald’s, Wendy’s, Victoria’s Secret, Starbucks κ.ά.).

Άλλωστε, η 13η τροπολογία του συντάγματος της Αμερικής, το λέει ξεκάθαρα: «Ούτε δουλεία, ούτε ακούσια υποδούλωση, μπορεί να υπάρχει, εντός των Η.Π.Α., ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΗΣ της περίπτωσης τιμωρίας για εγκλήματα που οι εναγόμενοι έχουν καταδικαστεί.»

Με λίγα λόγια, οι κρατούμενοι θεωρούνται σκλάβοι, ως μέρος της τιμωρίας τους.

Οι φυλακές στην Αμερική, κι όχι μόνο, δεν είναι απλά κάγκελα, τείχη, κάμερες, κλείδωμα. Είναι και μία τεράστια επικερδής επιχείρηση.

Είναι ένα βρώμικο αλισβερίσι, διαρκούς τροφοδοσίας ενός αλυσοδεμένου εργατικού δυναμικού, δίχως όνομα και δίχως φωνή. Είναι ένα σύγχρονο σκλαβοπάζαρο, με κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων που δεν τρέφει μόνο τις εταιρείες-επιστάτες, αλλά και την βιομηχανία των δικηγόρων, των δικαστών, των μπάτσων, των σωφρονιστικών, των ιδιωτικών φυλακών.

Πριν λίγο καιρό, αποκαλύφθηκε άλλο ένα δικαστικό σκάνδαλο, το «kids for cash» (παιδιά έναντι μετρητών) με τον δικαστή Mark Ciavarella, ο οποίος καταδίκαζε ανήλικους (από 10 έως 18 ετών) για το παραμικρό αδίκημα, λαμβάνοντας μίζες εκατομμυρίων δολαρίων, από τους ιδιοκτήτες της ιδιωτικής φυλακής Powell και Mericle, με σκοπό να τις τροφοδοτεί με χιλιάδες παιδιά-κρατούμενους σκλάβους.

Στην Ελλάδα, ο εγκλεισμός είναι πολύ πιο «βελούδινος», όμως δεν παύει να είναι εγκλεισμός. Οι ελληνικές φυλακές μπορεί να μην τροφοδοτούν πολυεθνικές εταιρείες με σκλάβους, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποτελούν μία καλά στημένη επιχείρηση.

Εκτός από το ότι χρηματοδοτούν έναν στρατό από βδέλλες (δικηγόρους, μπάτσους, σωφρονιστικούς, δικαστές), κλείνουν χρυσές δουλειές με κατασκευαστικές εταιρείες (υπερτιμολόγηση κατασκευαστικών έργων), με φαρμακοβιομηχανίες (οι ελληνικές φυλακές, μετά τα ελληνικά νοσοκομεία, είναι ο δεύτερος καλύτερος πελάτης των φαρμακοβιομηχανιών, αφού χορηγεί με τις χούφτες τα ψυχοφάρμακα στους κρατούμενους για να τους κρατά κοιμισμένους) και με μεγάλα supermarket (πάντα με ασύμφορη τιμολόγηση των κρατουμένων).

Στην Αμερική, λοιπόν, οι αθρόες συλλήψεις υπόπτων (με εξευτελισμούς, ξυλοδαρμούς και πισώπλατες δολοφονίες) δεν είναι απλά για «την αποκατάσταση του νόμου», αλλά αποτελούν ένα σύγχρονο κυνήγι σκλάβων προς εκμετάλλευση.

«Αφήστε τις σοδειές να σαπίσουν στις φυτείες» γράφουν οι κρατούμενοι στο κάλεσμά τους, ενάντια στην σκλαβιά, υπενθυμίζοντας την ιστορία των δούλων στην Αμερική. Γιατί πολλές φορές για να προχωρήσεις μπροστά, πρέπει να γυρίσεις πίσω στις ρίζες, στο παρελθόν. Για κάθε ιστορία δούλων, υπάρχει και μία ιστορία Σπάρτακου. Continue reading [Φυλακές Κορυδαλλού] ΣΠΦ – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης: «Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει»

[Φυλακές Κορυδαλλού] Πολιτική δήλωση Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης της ΣΠΦ στη δίκη σχεδίου απόδρασης

λάβαμε στις 25 Ιούνη 2016· το κείμενο σε pdf εδώ

Πολιτική δήλωση στην δίκη για απόδραση από Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς/Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης

Το παρακάτω κείμενο είναι η απομαγνητοφώνηση όσων ειπώθηκαν προφορικά στο δικαστήριο από τον Χρήστο Τσάκαλο εκ μέρους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης. Στις επόμενες μέρες θα ανέβει και το ηχητικό αρχείο.

Να ξεκινήσουμε λέγοντας πως δεν απολογούμαστε.

Η απολογία έχει έναν δουλικό χαρακτήρα.

Είναι σαν να αναγνωρίζεις κάποιον ανώτερο από εσένα.

Σαν να παραχωρείς σε κάποιον την εξουσία να σε κρίνει και να αποφασίσει για σένα.

Προερχόμαστε απ’ την γενιά και την παράδοση εκείνων που αρνήθηκαν τις αλυσίδες της σκλαβιάς και δεν αναγνωρίζουμε ούτε θεούς, ούτε αφέντες, ούτε δικαστές…

Στεκόμαστε εδώ εκπροσωπώντας την οργάνωση Σ.Π.Φ – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης. Δηλαδή εμένα και τους Συντρόφους Γ. Τσάκαλο, Γ. Πολύδωρο, Ό. Οικονομίδου.

Στεκόμαστε εδώ όχι για να απολογηθούμε αλλά για να σπάσουμε την σιωπή και τα ψέματα της εξουσίας.

Κατηγορούμαστε συνολικά ως οργάνωση Σ.Π.Φ. για τον εκρηκτικό μηχανισμό στην εφορία Κορυδαλλού, για το παγιδευμένο δέμα στο αστυνομικό τμήμα Ιτέας, για τον φάκελο βόμβα στον ειδικό εφέτη ανακριτή, για απόπειρα απόδρασης, για κατοχή όπλων, εκρηκτικών, ρουκετών με σκοπό την «διατάραξη» της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής ζωής της χώρας..

Για εμάς οι κατηγορίες αυτές είναι τίτλος τιμής… Είναι η απόδειξη ότι ακόμα και μέσα στην φυλακή δεν μάθαμε να ζούμε σαν σκλάβοι…

-Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη για την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στην εφορία Κορυδαλλού.

Ναι, σκοπός μας ήταν να ανατινάξουμε το κτίριο της εφορίας. Για τους νόμους σας αυτό είναι έγκλημα. Για την πραγματική ζωή αυτό είναι μια πράξη ελευθερίας.

Μας κατηγορείτε για τρομοκράτες… όμως τρομοκρατία είναι το ειδοποιητήριο της εφορίας, τρομοκρατία είναι η φοροληστρική καταιγίδα που σπρώχνει τους ανθρώπους σε κοινωνική γενοκτονία. Τρομοκρατία είναι οι ουρές έξω απ’ την εφορία που ο κόσμος πληρώνει ένα κράτος νταβατζή για να μην του πάρουν το σπίτι και τον κλείσουν φυλακή.

Επιλέξαμε να τοποθετηθεί ο εκρηκτικός μηχανισμός νύχτα αφού είχαν προηγηθεί 2 προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, το κτίριο ήταν άδειο και κανένας δεν θα κινδύνευε απ’ την γειτονιά. Όσο κι αν έγινε προσπάθεια εδώ απ’ τον εισαγγελέα να κατευθύνει τους μάρτυρες για να δημιουργήσει την αίσθηση ενός τυφλού χτυπήματος, την καλύτερη απάντηση την έδωσε ένας γείτονας που μένει απέναντι απ’ την εφορία και είχε έρθει ως μάρτυρας κατηγορίας. Όταν τον ρώτησα “πότε τρομοκρατηθήκατε περισσότερο: απ’ την τοποθέτηση του εκρηκτικού μηχανισμού ή απ’ το ειδοποιητήριο της εφορίας;” χαμογέλασε και φεύγοντας απάντησε «απ’ την εφορία».

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την αποστολή παγιδευμένου δέματος βόμβα στο Α.Τ Ιτέας.

Ήταν τα αντίποινα για την οδύσσεια ενός αλβανού κρατούμενου, που αφού ξυλοκοπήθηκε στις φυλακές Μαλανδρίνου, βασανίστηκε στο Α.Τ Ιτέας, άφησε την τελευταία του πνοή στις φυλακές Νιγρίτας.

Η αποστολή του φακέλου βόμβα ήταν μια απόλυτα στοχευμένη πράξη, καθώς στην βία απαντάμε με βία…

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την αποστολή παγιδευμένου φακέλου στο σπίτι του ειδικού εφέτη ανακριτή Δ. Μόκκα.

Ήταν μια ελάχιστη επιστροφή της βίας που ασκείται καθημερινά στα δικαστήρια και στα ανακριτικά γραφεία που μοιράζουν τα χρόνια φυλακής σαν να είναι στραγάλια. Την ίδια στιγμή οι ίδιοι δικαστές απαλλάσσουν μεγαλοκαρχαρίες σαν τον Βγενόπουλο και τον Μπόμπολα, αποδεικνύοντας όχι μόνο πως η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, αλλά πως συμπεριφέρεται σαν πιστό σκυλί των αφεντικών τους. Επίσης ο Δ. Μόκκας είχε χειριστεί υποθέσεις της Σ.Π.Φ και μέσω δικαστικού πραξικοπήματος είχε επιμηκύνει την προφυλάκιση του αδερφού μου Γ. Τσάκαλου σε 40 μήνες από 18 μήνες που είναι το όριο.

Η οργάνωση ποτέ δεν ξεχνάει αυτούς που με απόφασεις γκιλοτίνα θέλησαν να την τελειώσουν. Το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι πως η επιλογή να χτυπήσουμε συμβολικά τον συγκεκριμένο δικαστή με μικρή ποσότητα εκρηκτικής ύλης, σήμερα πλέον μπαίνει στην διαδικασία της αυτοκριτικής. Από εδώ και πέρα η οργάνωση εγκαταλείπει τα συμβολικά χτυπήματα και θα χτυπάει με όλη την δύναμη πυρός της την δικαστική εξουσία που στραγγαλίζει την ελευθερία μας.

Τα χτυπήματά μας δεν θα είναι πλέον συμβολικά, αλλά πραγματικά, όσο πραγματικά είναι και τα χρόνια των ποινών που ρίχνουν οι δικαστές.

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τα όπλα, τα εκρηκτικά και τις ρουκέτες που βρέθηκαν απ’ την αστυνομία.

Ο Malcolm X είχε πει «όσοι μιλάνε για επανάσταση αλλά δεν χρησιμοποιούν βία, καλά θα κάνουν να διαγράψουν την λέξη επανάσταση από το λεξιλόγιό τους».

Γνωρίζουμε απ’ την πρώτη στιγμή ότι όλοι αυτοί που λεηλάτησαν την ζωή μας με τους νόμους, τις φυλακές, τα πλούτη τους δεν πρόκειται να μας χαρίσουν την ελευθερία, επειδή απλά θα τους το ζητήσουμε ευγενικά. Όπως επέβαλαν την αδικία με την βία του στρατού και της αστυνομίας, ΜΟΝΟ με την αναρχική ένοπλη βία θα τους γκρεμίσουμε απ’ τους θρόνους τους.

Για όλους αυτούς που μας βλέπουν σαν τις ψείρες της γης, έχει έρθει η ώρα να μεταφέρουμε τον φόβο στις δίκες τους αυλές, στα δικά τους σπίτια.

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το σχέδιο απόδρασης απ’ τις φυλακές Κορυδαλλού.

Η απόδραση απ’ τις φυλακές είναι η πιο μεγάλη κατάφαση στην ομορφιά της ελευθερίας. Η ελευθερία που διεκδικούμε δεν χωράει στα καλούπια των νόμων.

Δεν μας ενδιαφέρει η ελευθερία των προσκυνημένων.

Η απόδρασή μας συνδέεται με την συνέχεια του αναρχικού αντάρτικου πόλης και της δράσης της Σ.Π.Φ.

Γιατί η πραγματική ελευθερία υπάρχει μόνο μέσα απ’ τον αγώνα για ελευθερία.

Κανονικά θα σταματάγαμε εδώ αυτήν την δήλωση.

Όμως όπως είναι χρέος για έναν αναρχικό επαναστάτη να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του και να υπερασπίζεται την οργάνωσή του, έτσι είναι και υποχρέωσή του να μην σιωπά ούτε να αδιαφορεί για την αδικία και το ψέμα που έχει στήσει χορό πάνω σε άλλους ανθρώπους. Σήμερα δικάζονται εδώ άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με την Σ.Π.Φ. Αυτοί οι άνθρωποι πακεταρίστηκαν σε έναν φάκελο 187Α με την ένδειξη «συμμετοχή και ένταξη στην Σ.Π.Φ με τις επιβαρυντικές διατάξεις». Continue reading [Φυλακές Κορυδαλλού] Πολιτική δήλωση Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης της ΣΠΦ στη δίκη σχεδίου απόδρασης

[Φυλακές Κορυδαλλού] Πολιτική δήλωση της Όλγας Οικονομίδου στο δικαστήριο για την απόπειρα απόδρασης

λάβαμε στις 20 Ιούνη 2016

Όλγα Οικονομίδου – Πολιτική δήλωση στο δικαστήριο για την απόπειρα απόδρασης

Σήμερα σε αυτή την αίθουσα δεν ήρθα για να απολογηθώ. Δεν στέκομαι υπόλογη απέναντί σας, γιατί δεν έχω μετανιώσει για τίποτα. Χίλιες φορές να γύριζα το χρόνο πίσω, η απόφαση θα ήταν η ίδια. Η επιθυμία για ελευθερία ούτε δικάζεται ούτε φυλακίζεται.

Είμαι αναρχική επαναστάτρια, μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και μαζί με τους συντρόφους μου, έχουμε αναλάβει την ευθύνη από την πρώτη στιγμή της σύλληψής μας. Όπως τότε, έτσι και τώρα, η οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη για το σχέδιο απόδρασής μας από τα κελιά της δημοκρατίας και για οτιδήποτε χρειαζόταν για να υλοποιηθεί το σχέδιό μας.

Η Συνωμοσία δεν δικάζεται για πρώτη φορά μέσα σε αυτές τις ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες, γιατί η δράση της αποτελεί ζωντανό κομμάτι της ιστορίας των ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων που συνεχίζεται.

Η πολιτική αυτή δίκη είναι η απάντηση της κυριαρχίας, ώστε να θάψει την έμπρακτη αμφισβήτησή της, την ένοπλη αντιπαράθεση που έχουμε επιλέξει. Στο μονοπώλιο της σαδιστικής βίας της εξουσίας το αναρχικό αντάρτικο πόλης είναι η αναγκαία δική μας απάντηση.

Στην εποχή του ολοκληρωτισμού, όπου η εξουσία έχει διεισδύσει σε κάθε πτυχή της ατομικής ύπαρξης, αυτό που κυριαρχεί σήμερα είναι μία εθιμική ανελευθερία, μια βελούδινη σκλαβιά που βαπτίστηκε δημοκρατία, που περνάει από γενιά σε γενιά ως παράδοση.

Αν στη χούντα υπήρχε απαγόρευση κυκλοφορίας, σήμερα η δημοκρατία παραχωρεί 1 χιλιόμετρο ελευθερίας, όπως στην περίπτωση της Εύης Στατήρη και εξορία στη Σαλαμίνα για την Αθηνά Τσάκαλου. Οι διώξεις συγγενών πολιτικών κρατουμένων όπως στην περίπτωση του Χρήστου Πολύδωρου, Αθηνάς Τσάκαλου και Εύης Στατήρη είναι μία επανάληψη φασιστικών πρακτικών που εφάρμοζε η στρατιωτική χούντα στους συγγενείς πολιτικών κρατουμένων.

Αν κάποτε φοβόσουν τις σιδερένιες αλυσίδες, σήμερα τα χρυσά κλουβιά της κατανάλωσης, οι επίπλαστες επιθυμίες και ανάγκες, επιλέγονται εθελοντικά.

Αν κάποτε υπήρχε λογοκρισία, σήμερα οι οθόνες είναι γεμάτες με παραπληροφόρηση, ψέματα, διαστρέβλωση και επιλεκτική αποσιώπηση γεγονότων, στο όνομα της ελευθερίας του λόγου. Οι στρατοχωροφύλακες της δικτατορίας, αντικαταστάθηκαν από τα δημοκρατικά ΜΑΤ, προς υπεράσπιση των συμβόλων και κατόχων εξουσίας. Οι ερπύστριες των τανκς αντικαταστάθηκαν από τις ερπύστριες των τραπεζών, για την διαφύλαξη των συμφερόντων του κεφαλαίου ώστε να εγκαθιδρυθεί η οικονομική τυραννία.

Αυτές οι πολιτικές ολοκληρωτισμού και τα παιχνίδια τρόμου της καταστολής διαμόρφωσαν τη ζωή σε μία κοινωνία η οποία κυριαρχείται από ατελείωτη τρομοκρατία του κρατικού μηχανισμού. Κάθε μετριοπαθής αντίσταση είναι αναποτελεσματική. Η ανάκτηση της ελευθερίας θα γίνει μόνο μέσα από την επαναστατική βία. Για αυτό και η επιλογή του αναρχικού αγώνα, της ένοπλης βίας είναι επίκαιρη όσο ποτέ.

Η απόφασή μου να αποδράσω ήταν και παραμένει συνειδητή πολιτική επιλογή. Είναι μία πράξη πολέμου για να συνεχίσω ό,τι ξεκίνησα. Για την συνέχιση της επαναστατικής δράσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Άλλωστε από την υποκριτική σας ηθική, τους περιορισμούς και τους κανόνες, από τον πολιτισμό σας που μυρίζει ηττοπάθεια και θάνατο έχω δραπετεύσει ήδη. Το μονοπάτι της διαρκούς επίθεσης είναι η διαδρομή που διάλεξα και αυτή δεν έχει εισιτήριο επιστροφής.

Καμία ανακωχή. Καμία μεταμέλεια.

Οικονομίδου Όλγα,
Μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς / FAI-IRF

το κείμενο σε pdf

[Φυλακές Κορυδαλλού] Κείμενο από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης για εκδήλωση στη Βραζιλία

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να διαβάσετε/κατεβάσετε το pdf – συνεισφορά του Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης της ΣΠΦ στην παρουσίαση της μπροσούρας Nosso dia Chegará («Η μέρα μας θα έρθει»), που έγινε στις 26 Μάη 2016 στην Biblioteca KAOS του Πόρτο Αλέγκρε.

Περισσότερα σε πορτογαλικά και αγγλικά εδώ.

[Φυλακές Κορυδαλλού] Κείμενο για Μαουρίσιο Μοράλες από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης
«Το γεράκι και το φίδι» για τον Μαουρίσιο Μοράλες

«Το μόνο που φοβάμαι είναι ο χρόνος… Η φθορά της μνήμης που μοιάζει με δεύτερο θάνατο για αυτούς που λείπουν… Ο χρόνος είναι φίλος με το θάνατο, εκτός και αν σταματήσουμε τους δείκτες του ρολογιού και γεμίσουμε τα ημερολόγιά μας με μέρες από αυτές που ονειρεύονται αυτοί που σήμερα δεν είναι μαζί μας… Τότε ο θάνατος δε θα έχει καμία εξουσία και οι νεκροί μας θα ζούνε μέσα από τις καρδιές μας.»

Στις 22 Μαΐου 2009 ο αναρχικός Μαουρίσιο Μοράλες σκοτώνεται καθώς μεταφέρει μια βόμβα για να την τοποθετήσει στη σχολή δεσμοφυλάκων στη Χιλή.

Αρκετοί θεωρούν τον αγώνα μας μάταιο… Δεν πιστεύουν ότι μια μειοψηφία ανυπότακτων αναρχικών μπορεί να επιτεθούν στο κρατικό κτήνος.

Κι όμως ξεχνούν πως πάντα οι μειοψηφίες σαν πυροκροτητές ανατρέπουν την ιστορία και την εκτροχιάζουν από αυτό που μέχρι χθες θεωρούσαν δεδομένο.

Άλλοι θεωρούν πως είμαστε ρομαντικοί και δεν αξίζει να θυσιαζόμαστε για τους άλλους… Όμως, όπως έχει γραφτεί κάπου, «Ο αναρχικός επαναστάτης δεν θυσιάζεται για την κοινωνία, αλλά αντίθετα θυσιάζει την υπάρχουσα κοινωνία. Η αναρχική διαρκής επανάσταση δεν είναι ένα ιερό καθήκον που πρέπει να εκτελεστεί από ανιδιοτελείς οσιομάρτυρες. Αντίθετα, εμπεριέχει και την ατομική ανταρσία, καθώς είναι εκείνο το σημείο που η αλλαγή του εαυτού μας συναντά την αλλαγή του κόσμου…»

Ακόμα και όταν πεθαίνουμε λοιπόν, είναι γιατί έχουμε ζήσει πραγματικά.

Γι’ αυτό δεν πιστεύουμε στους επικήδειους, αλλά σε πράξεις, λέξεις και νοήματα που κουβαλάνε τις ψυχές μας μέσα στους αιώνες…

Εφτά χρόνια μετά το θάνατό του συναντάμε ξανά τον Μαουρίσιο Μοράλες μέσα από τα λόγια της αναρχικής Έμμα Γκόλντμαν:

«Δε γνωρίζω πόσοι από σας έχουν διαβάσει το θαυμάσιο πεζοτράγουδο του Γκόρκι που λέγεται “Το Φίδι και το Γεράκι”.

Το φίδι δεν μπορεί να καταλάβει το γεράκι. “Γιατί δεν ξεκουράζεσαι εδώ στα σκοτεινά, στην όμορφη, γλιστερή υγρασία;” ρωτάει το φίδι. “Γιατί πετάς στους ουρανούς; Δεν ξέρεις τους κινδύνους που παραμονεύουν εκεί, τη βία και την καταιγίδα που σε περιμένουν, το όπλο του κυνηγού που θα σε γκρεμίσει και θα καταστρέψει τη ζωή σου;”

Αλλά το γεράκι δεν έδειξε προσοχή. Άπλωσε τις φτερούγες του και πετάχτηκε στους αιθέρες, το θριαμβευτικό τραγούδι του ακούστηκε να αντηχεί στους ουρανούς.

Μια μέρα το γεράκι γκρεμίστηκε, το αίμα του ανάβλυζε από την καρδιά του και το φίδι τού είπε: “Ανόητε, σε προειδοποίησα, σου είπα να μείνεις εκεί όπου ήμουν, στα σκοτεινά, στην όμορφη, ζεστή υγρασία όπου κανένας δεν μπορούσε να σε βρει και να σε βλάψει…”. Αλλά με την τελευταία του πνοή το γεράκι απάντησε: “Έχω πετάξει στους αιθέρες, έχω ανέβει σε ύψη ιλιγγιώδη, έχω αντικρίσει το φως, έχω ζήσει, έχω ζήσει!”»

Για τον Μαουρίσιο Μοράλες…
Για τους συντρόφους που λείπουν…

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης
Τσάκαλος Γεράσιμος
Τσάκαλος Χρήστος
Οικονομίδου Όλγα
Πολύδωρος Γιώργος

[Φυλακές Κορυδαλλού] Κείμενο για καταλήψεις από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ

Σκέψεις πάνω στο κάλεσμα των συντρόφων της κατάληψης Παπαμιχελάκη, αναρχικής βιβλιοθήκης Τεφλόν, Ραδιοφραγμάτων και Συνεχούς Αποδόμησης για τη θεματική των καταλήψεων…

Το παρακάτω κείμενο ανταποκρίνεται σε στιγμιότυπα και χαρακτηριστικά που συναντάμε στο ρεύμα των καταλήψεων του ελλαδικού χώρου.

i) Η ιδιοκτησία είναι κλοπή

«Η ιδιοκτησία είναι κλοπή» λέει ένα απ’ τα πιο παλιά αναρχικά συνθήματα. Είναι κλοπή της συλλογικής ζωής, είναι κατάργηση της κοινότητας, είναι το καταφύγιο της ιδιώτευσης του φόβου…

Η ιδιοκτησία και η δίδυμη αδερφή της, η εξουσία, γεννάνε τους διαχωρισμούς των ανθρώπων με τίτλους, αξιώματα και προνόμια…

Όπως ο ουρανός δεν έχει σύνορα, έτσι και η γη δεν θα έπρεπε να έχει ιδιοκτησία.

Ο άνθρωπος από συλλογικό ον, γίνεται ιδιοκτήτης. Ιδιοκτήτης όχι όμως της ζωής του, αλλά τοίχων, παραθύρων, επίπλων…

Οι καταλήψεις ξεκίνησαν ως μία μορφή άρνησης της ιδιοκτησίας και αυτοοργανωμένης έκφρασης.

Η πορεία του κινήματος των καταλήψεων έχει πολλές αποχρώσεις… άλλες πιο μαχητικές, άλλες πιο ακίνδυνες… Υπάρχουν αναρχικές καταλήψεις και εναλλακτικές καταλήψεις, καταλήψεις εστίες ανομίας και καταλήψεις αφυδατωμένα πολιτιστικά κέντρα. Continue reading [Φυλακές Κορυδαλλού] Κείμενο για καταλήψεις από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο μελών της ΣΠΦ-FAI/IRF για το εφετείο στις 20 Απρίλη

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ
(για το εφετείο στις 20/4)

«Η απόσταση που χωρίζει την ελευθερία απ’ την σκλαβιά… είναι η τόλμη…»

Στις 20 Απρίλη, ξεκινάει στις φυλακές Κορυδαλλού, το εφετείο της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Δικαζόμαστε για τον εκρηκτικό μηχανισμό που βρέθηκε στο σπίτι στο Χαλάνδρι (υπόθεση Χαλανδρίου), για τις βομβιστικές επιθέσεις στα σπίτια του πρώην υφυπουργού Εσωτερικών Π. Χηνοφώτη (στρατιωτικός στα χρόνια της χούντας), της πρώην βουλευτού και νυν προέδρου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Λ. Κατσέλη, καθώς και για τη βομβιστική επίθεση στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης την παραμονή της Δ.Ε.Θ.

Επίσης, κατηγορούμαστε για την αποστολή παγιδευμένων δεμάτων σε πρεσβείες, διεθνείς αστυνομικούς-δικαστικούς οργανισμούς (eurojust-europol), καθώς και στην καγκελάριο Μέρκελ, τον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας και μεγιστάνα των media Μπερλουσκόνι και τον ρατσιστή, τότε πρόεδρο της Γαλλίας Σαρκοζί.

Τέλος, δικαζόμαστε για διακεκριμένη οπλοκατοχή και για την συμπλοκή με μπάτσους στην Πεύκη.

Όλα αυτά είναι μερικά στιγμιότυπα της δράσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Έχουμε αναλάβει δημόσια την πολιτική ευθύνη και υπερασπιζόμαστε όλες τις ενέργειές μας, καθώς είμαστε πεπεισμένοι ότι ο κόσμος δεν κερδίζεται ούτε με προσευχές, αλλά ούτε και με κατάρες.

Στις 20 Απρίλη δεν δικαζόμαστε μόνο τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς κι άλλοι αναρχικοί για άλλες υποθέσεις, ΑΛΛΑ δικάζεται συνολικά η επιλογή του αντάρτικου πόλης.

Ουσιαστικά, δικάζεται η επιλογή να αγωνιστούμε ένοπλα ενάντια στην δολοφονική μηχανή της εξουσίας.

Όποιος σήμερα δεν αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της αναρχικής ένοπλης δράσης ενάντια στους τυράννους της ζωής μας, είναι εξαιρετικά αφελής ή μπάτσος.

Όλοι αυτοί που παίζουν τη ζωή μας μία ζαριά στα χρηματιστήρια, στα κεντρικά των τραπεζών, στις διεθνείς συσκέψεις της εξουσίας, δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τα αξιώματα και τα πλούτη τους, επειδή θα τους το ζητήσουμε ευγενικά… Η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν είναι ο φόβος.

Η φωνή και οι ιδέες μας γίνονται πιο δυνατές όταν βγαίνουν από την κάννη ενός όπλου…

Αρκετά ανεχτήκαμε τα σκιάχτρα της εξουσίας να μας χλευάζουν μιλώντας για «δημοκρατία», «ελευθερία» και «δικαιώματα».

Εάν θέλετε να καταλάβετε τι σκέφτονται όλοι αυτοί μην ακούτε τα λόγια τους… κοιτάξτε τις τσέπες τους…

Είναι οι ίδιοι που έχουν επιβάλει μία δολοφονική οικονομική δικτατορία που καθημερινά στραγγαλίζει τη ζωή μας, σπρώχνοντας άλλους στην παραίτηση και άλλους στην αυτοκτονία.

Είναι οι ίδιοι που για τα συμφέροντα πετρελαϊκών και πολυεθνικών εταιρειών στέλνουν στρατούς και μετατρέπουν ολόκληρες χώρες σε μαζικούς τάφους.

Είναι οι ίδιοι που διευθύνουν την προπαγάνδα και το θέαμα μετατρέποντας το ψέμα σε αλήθεια, την ζωή σε ψηφιακή απομίμηση και την ευτυχία σε αξεσουάρ κινητής τηλεφωνίας.

Καμία ειρηνική διαμαρτυρία, καμία αριστερή ψευδαίσθηση δεν πρόκειται να ανατρέψει την εξουσία απ’ τον θρόνο της.

Η ερώτηση που συχνά ακούγεται σαν μοιρολόι «και πώς θα αλλάξει ο κόσμος;» είναι μίζερη, ηττοπαθής και δειλή… Όποιος θέλει να αλλάξει την ζωή του και τον κόσμο, οπλίζεται και γίνεται ο ίδιος η απάντηση.

Στις 20 Απρίλη η ιερά εξέταση των δικαστών θέλει να αποσπάσει από εμάς ένα σημάδι μεταμέλειας, μία ένδειξη ανακωχής…

Μας κλείδωσαν σε κελιά, μας μετέφεραν στην απομόνωση, συνέλαβαν και φυλάκισαν τους συγγενείς μας, μας δικάζουν μέσα στις φυλακές, ΟΜΩΣ ειρήνη με τον θάνατο και την υποταγή δεν πρόκειται να κάνουμε…

Η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς θα ανασυγκροτηθεί και θα περάσει ξανά στην επίθεση…

«Η ασχήμια της εξουσίας αναλύθηκε και ερμηνεύτηκε από όλες τις γενιές, από κάθε άποψη… Αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν χρειάζονται περαιτέρω ανάλυση, αλλά πράξεις…»

ΖΗΤΩ Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΤΥΠΗ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF
Οικονομίδου Όλγα
Πολύδωρος Γιώργος
Τσάκαλος Χρήστος
Τσάκαλος Γεράσιμος

το κείμενο σε pdf

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο μελών της ΣΠΦ-FAI/IRF για την πρόσφατη απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο

το κείμενο σε 2σέλιδο PDF

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς

Ελεύθεροι πολιορκημένοι

Η φυλακή είναι ένας σταθμός στην πορεία των επαναστατών προς την ελευθερία. Είναι μια ενδιάμεση στάση, όχι όμως ένας τερματισμός.

Η εξουσία από τα μαθηματικά συχνά διαλέγει την αφαίρεση. Όπως αφαιρεί ζωές με βομβαρδισμούς στις εμπόλεμες ζώνες των ενεργειακών και γεωπολιτικών συμφερόντων της, όπως αφαιρεί απ’ το τοπίο των αστικών κέντρων τους πρόσφυγες, ενταφιάζοντάς τους σε απομακρυσμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως αφαιρεί τα ελάχιστα ψίχουλα της κακοπληρωμένης μισθωτής σκλαβιάς, χτυπώντας πιο βάναυσα το μαστίγιο σε σώματα που έχουν συνηθίσει τη ραχίτιδα, έτσι θέλει να αφαιρέσει από τον χάρτη όσους την αμφισβητούν, κλειδώνοντάς τους σε φυλακές…

Με αυτόν τον τρόπο, ένας αναρχικός επαναστάτης ζει την πιο μεγάλη αντίφαση. Αγωνίζεται για την ελευθερία κι όμως φλερτάρει με την αιχμαλωσία της φυλακής, αγαπά τόσο πολύ τη ζωή κι όμως ο θάνατος απ’ τους φρουρούς της εξουσίας θέλει να του στήσει καρτέρι.

Στα χρόνια που είμαστε στη φυλακή, τα βήματά μας συνήθισαν να μετριούνται ανάμεσα σε συρματοπλέγματα, τα μάτια μας αποστήθισαν κάθε εκατοστό των λίγων τετραγωνικών μέτρων του προαυλίου, όμως η σκέψη μας ποτέ δεν αιχμαλωτίστηκε απ’ τα κάγκελα.

Πώς να αφήσεις τον εαυτό σου να παραδοθεί, όταν αντικρίζεις απ’ τη μια τον προκλητικό πλούτο των ισχυρών της γης και απ’ την άλλη τα βουρκωμένα μάτια ενός παιδιού στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, απ’ τη μια τη μαφία των πολιτικών, των δικαστών και των δημοσιογράφων να λογαριάζουν τους ανθρώπους σαν ψείρες της γης κι απ’ την άλλη άντρες και γυναίκες να αυτοκτονούν απ’ τα αδιέξοδα της κρίσης, να ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, να κοιμούνται στους δρόμους, απ’ τη μια στρατιές χαρούμενων σκλάβων να θαμπώνονται από βιτρίνες και οθόνες μιας ψεύτικης ζωής κι απ’ την άλλη η κακή συντροφιά της μοναξιάς και της σιωπής να είναι ο μόνος τους συνοδοιπόρος.

Δεν έχουμε σκοπό να συνθηκολογήσουμε με την τυραννία της εξουσίας, ούτε να συνηθίσουμε να ζούμε σαν δούλοι.

Γνωρίζουμε ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται… ούτε παραχωρείται… Η ελευθερία ανθίζει απ’ το αίμα και τις θυσίες των αγώνων μας. Κι αν ακόμα μια φορά το πολυπόθητο ραντεβού μας με την ελευθερία αναβλήθηκε απ’ τη θρασυδειλία ενός πιλότου-πρώην αστυνομικού και το ελικόπτερο δεν έφτασε στον προορισμό του, αυτό δεν σημαίνει ότι θα παραδοθούμε…

Γνωρίζουμε πως η ανάκτηση της ελευθερίας μας θα γίνει μόνο μέσα από την επαναστατική βία, που θα επιτεθεί στο μονοπώλιο της σαδιστικής βίας της εξουσίας.

Μια ελευθερία που για εμάς ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με τη συνέχιση του αντάρτικου πόλης για την όξυνση του αναρχικού αγώνα. Μια ελευθερία που θα βαδίσει πάνω στα συντρίμμια του γερασμένου κόσμου και των μνημείων του… των φυλακών, των δικαστηρίων, των κοινοβουλίων, των αστυνομικών τμημάτων, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των εργαστηρίων του τεχνολογικού ολοκληρωτισμού…

Με τη σιγουριά και την αποφασιστικότητα εκείνων που θα τα παίξουν όλα για όλα για την απελευθέρωση, ξαναθέτοντας στο τραπέζι το δίλημμα… ‘Ελευθερία ή Θάνατος…’

Μια απόφαση… μαχόμαστε μέχρι το τέλος

Ποτέ μετανιωμένοι

Ποτέ ηττημένοι

Ο αγώνας συνεχίζεται…

Συντροφικούς χαιρετισμούς στην αναρχική – μέλος του Ε.Α. Πόλα Ρούπα

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – FAI/IRF
Πολύδωρος Γιώργος
Οικονομίδου Όλγα
Τσάκαλος Γεράσιμος
Τσάκαλος Χρήστος

Ρέθυμνο | Μυτιλήνη: Διήμερο για τον ένοπλο αγώνα εντός ενός πολύμορφου αναρχικού κινήματος

Παρασκευή 12 & Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016 18:00

Διήμερη εκδήλωση-συζήτηση με κεντρική θεματική τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα μέσα σε ένα πολύμορφο αναρχικό κίνημα, που συνδιοργανώνεται από την Κατάληψη Παπαμιχελάκη 39 στο Ρέθυμνο (όπου θα πραγματοποιηθεί στον χώρο της κατάληψης) και από την Αναρχική Βιβλιοθήκη Τεφλόν στη Μυτιλήνη (όπου θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο Χατζηγιάννη).

Θα παρέμβουν τηλεφωνικά οι έγκλειστοι σύντροφοι Χρήστος Τσάκαλος (μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς), Νίκος Μαζιώτης (μέλος του Επαναστατικού Αγώνα), Νίκος Ρωμανός, όπως και η έγκλειστη συντρόφισσα Όλγα Οικονομίδου (μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς).

Και τις δύο μέρες θα προβληθούν σχετικά ντοκιμαντέρ-ταινίες και θα ακολουθήσει συζήτηση.

Αφίσα Κρήτης:

Στο Ρέθυμνο, στην κατάληψη Παπαμιχελάκη, θα γίνει επίσης καφενείο για την κάλυψη δικαστικών εξόδων συντρόφισσας.

Αφίσα Λέσβου:

Στη Μυτιλήνη, στο κτίριο Χατζηγιάννη, θα βρείτε επίσης αντίτυπα από τις τελευταίες μπροσούρες των εκδόσεων «Μαύρη Διεθνής», τις οποίες έχει εκτυπώσει η Αναρχική Βιβλιοθήκη Τεφλόν και διαθέτει ήδη στον κατειλημμένο χώρο της (στην υπόγα της Γεωγραφίας).

Περισσότερες πληροφορίες:
Κατάληψη Παπαμιχελάκη 39 | Αναρχική Βιβλιοθήκη Τεφλόν

[Ιταλία] Alfredo Cospito: Στην πηγή της θυματοποίησης —νέα μπροσούρα από τις εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής»

Εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής», 32 σελ., Γενάρης 2016.

[Alfredo Cospito, Alle origini del vittimismo —άρθρο στο ιταλικό αναρχικό περιοδικό Croce Nera Anarchica, τ. 2, καλοκαίρι του 2015, σελ. 18-26]

Η μετάφραση του κειμένου έγινε από την αναρχική αιχμάλωτη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Όλγα Οικονομίδου, μέσα από τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.

Στην ελληνική έκδοση περιέχονται εισαγωγικά κείμενα από:
• εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής» / ΣΠΦ – Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης,
• συντρόφια της αναρχικής Κατάληψης Παπαμιχελάκη 39 στο Ρέθυμνο, που ανέλαβαν και τη μορφοποίηση της μπροσούρας.

Ο Αλφρέντο Κόσπιτο αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον Νικόλα Γκάι στις 14 Σεπτέμβρη 2012. Οι δυο σύντροφοι έχουν αναλάβει –ως μοναδικοί μετέχοντες στον «Πυρήνα Όλγα FAI/FRI»– την ευθύνη για τον πυροβολισμό κατά του Ρομπέρτο Αντινόλφι, διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας πυρηνικών Ansaldo Nucleare, ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στη Γένοβα στις 7 Μάη 2012. Μετά και την τελική εκδίκαση της υπόθεσης, ο Αλφρέντο εκτίει ποινή 9 ετών & 5 μηνών, και ο Νικόλα ποινή 8 ετών & 8 μηνών, μες στις ιταλικές φυλακές.

PDF: Εξώφυλλο | Σώμα

Ελληνικές φυλακές: «Απ΄τη χώρα των ξεχασμένων ενάντια στη λήθη…», κείμενο της συντρόφισσας Όλγας Οικονομίδου

Όλγα Οικονομίδου Σ.Π.Φ.
Απ’ τη χώρα των ξεχασμένων ενάντια στη λήθη…

Η συνθήκη αιχμαλωσίας που βρίσκομαι 4,5 χρόνια τώρα ως εκδικητική και παραδειγματική τιμωρία με έχουν απομακρύνει από την έξω πραγματικότητα, από τη δράση. Άλλωστε σκοπός της φυλακής για όποιον πολεμά το υπάρχον είναι ο διαχωρισμός, η στέρηση, η πολιτική απομόνωση, η ηθική εξόντωση. Όμως κάγκελα για να σπάσεις υπάρχουν πάντα είτε περπατάς στους μονότονους αποστειρωμένους διαδρόμους ενός “σωφρονιστικού καταστήματος” είτε διασχίζεις καταναλωτικούς στολισμένους δρόμους στην κοινωνία-φυλακή. Τώρα μέσα στα κελιά της δημοκρατίας, πνοή στην κάθε μου μέρα εξακολουθεί να δίνει η ανάγκη μου για ελευθερία. Είναι η κινητήριος δύναμή μου, να σκέφτομαι, να φαντάζομαι, να οργανώνω, να δρω. Η απόφαση της συνολικής σύγκρουσης με το υπάρχον, η δύναμη της ατομικής επιλογής που εμπλουτίζονται με συλλογικές εμπειρίες δράσης, είναι τα συστατικά που μπορούν να διαπεράσουν τα κάγκελα και τους ψηλούς τοίχους. Γιατί στη φυλακή δεν παραιτείσαι… συνεχίζεις. Αναδιοργανωνεσαι και πολεμάς. 4,5 χρόνια ξυπνάω στο κρεβάτι της φυλακής πάντα λίγο μετά την ανατολή του ήλιου, παρόλο που έξω μου άρεσε πολλές φορές να απολαμβάνω τον ύπνο παραπάνω, οργανώνω την κάθε μου κίνηση, παρόλο που έξω το αυθόρμητο πολλές φορές με συγκινούσε, αναλύω και κρίνω τα δεδομένα (πολιτικά και προσωπικά) της χθεσινής μέρας, μονή μου, παρόλο που έξω τα μοιραζόμουν πάντα με συντρόφους. 4,5 χρόνια ξυπνάω κάθε πρωί νιώθοντας σίγουρη πως τη συμμετοχή μου στο πόλεμο ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, εγώ την όρισα και πως η ελευθερία δεν χαρίζεται… την κατακτάς μόνος σου.

Ιανουάριος 2015… ένα σχέδιο ήταν έτοιμο να υλοποιηθεί, να μετατραπεί σε πλάνο με σάρκα και οστά. Ένα βήμα… μια ανάσα πριν την ελευθερία… Και αν ο σκοπός δεν επιτεύχθη…για την προσπάθεια σίγουρα άξιζε!

Η απόπειρα απόδρασης της Σ.Π.Φ. από τους υποψήφιους τάφους μας, επιβεβαίωσε πως ο αγώνας για ελευθερία δεν σταματά ποτέ και παράλληλα χτύπησε το καμπανάκι στην πόρτα του κρατικού μηχανισμού. Έκανε ορατή την ζημιά που θα επέφερε τόσο στο κύρος όσο και στην αξιοπιστία του αν η απόπειρα κατέληγε σε επιτυχημένη απόδραση. Έτσι ένα σχέδιο απελευθέρωσης, έγινε αφορμή για μια ολόκληρη κατασταλτική επιχείρηση με κύριο και βασικό σκοπό την εκδίκηση για τα χρόνια ανυποχώρητης στάσης μας και μη μεταμέλειας. Η διασπορά φόβου στο αλληλέγγυο κομμάτι του αναρχικού χώρου με σκοπό την πολιτική απομόνωση των κρατουμένων δεν φτάνει. Για πρώτη φορά όσον αφορά τον ελλαδικό χώρο και την ένταση με την οποία εκφράστηκε, εφαρμόζεται μια διευρυμένη οπτική της προηγούμενης λογικής. Αφού η εξουσία είδε ότι τα “νόμιμα” ή τα “παράτυπα” δικαστικά και νομοθετικά όπλα που διαθέτει δεν είχαν μέχρι τώρα το απαιτούμενο αποτέλεσμα επάνω μας, σαν ύπουλο ερπετό σύρθηκε για να δαγκώσει την Αχίλλειο πτέρνα. Αυτή την φορά έβαλε στο στόχαστρο συγγενικά πρόσωπα. Η ποινικοποίηση των συγγενικών σχέσεων δεν έδειξε τίποτε άλλο παρά την ξεκάθαρη εκδικητική πρόθεση του κράτους. Να εκβιάσει και να εξοντώσει συναισθηματικά αυτούς που πλήγωσαν το γόητρο των δομών του. Το κυνήγι των νέων συλλήψεων, προσαγωγών και εφόδων σε σπίτια κατέληξε σε δυο προφυλακίσεις. Της μητέρας του Χρήστου και Γεράσιμου Τσάκαλου και της συζύγου του δεύτερου. Όμως όσο χρόνο δίνεις στον εχθρό τόσο πιο εύκολα νομίζει πως θα νικήσει. Γι’ αυτό την ίδια ήμερα των προφυλακίσεων ξεκίνησε μια εξαντλητική απεργία πείνας της Σ.Π.Φ. η οποία κατάφερε να βγάλει από την φυλακή τη μητέρα των δυο συντρόφων. Στην πολυήμερη απεργία πείνας, συμμετείχε από την πρώτη στιγμή, μέσα στα κελιά της αντιτρομοκρατικής ακόμα και η αναρχική Αγγελική Σπυροπούλου η οποία κατηγορείται για την πολιτική της συνεισφορά στην απόπειρα απόδρασης. Για δυο μήνες παρέμεινε καταζητούμενη από τα σκυλιά της αστυνομίας μετά την επιλογή της να μην παραδοθεί, επιλέγοντας τον δύσκολο μα όμορφο δρόμο της παρανομίας. Μέχρι και σήμερα, μοιραζόμαστε το ίδιο κελί συζητώντας, αναλύοντας για όλα αυτά που πέρασαν και για όλα αυτά που θα έρθουν από μια κοινή σκοπιά, υπό μια νέα προοπτική.

Από τις πρώτες μέρες του Γενάρη η Σ.Π.Φ. δέχεται συνεχή επίθεση με τον διαχωρισμό τεσσάρων συντρόφων από τον γενικό πληθυσμό της φυλακής οι οποίοι μετάγονται μέσα στη νύχτα σε ειδικά κελιά απομόνωσης. Ακολουθούν συνεχείς έρευνες στα κελιά του υπογείου, με το πρόσχημα της ασφάλειας ή κάποιας πληροφορίας. Και αν κάθε φορά δεν βρίσκουν τίποτα ποινικά αξιόλογο, το αίσθημα του ανικανοποίητου λαγωνικού στα μάτια τους, καταδεικνύει ότι σύντομα θα ξανάρθουν. Με την άτυπη κατάργηση του επισκεπτηρίου όσον αφορά τον Χρήστο και τον Γεράσιμο, αφού η μητέρα τους σύμφωνα με τους όρους αποφυλάκισής της δεν επιτρέπεται να βγεί απο το νησί από το οποίο διαμένει ούτε καν για ιατρικούς λόγους. Με την εκδικητική επιμονή τους να κρατάνε αιχμάλωτη στη φυλακή την Εύη (σύζυγο του Γεράσιμου Τσάκαλου) έξι μήνες μετά.

Η παράταση κράτησης της Εύης για την κυριαρχία είναι διπλής σημασίας. Από την μια τεστάρει τις αντοχές των ανταρτών πόλης και ανοχές των αλληλέγγυων και από την άλλη, νομιμοποιεί έτσι την ευρύτερη τακτική της ποινικοποίησης των συγγενικών σχέσεων. Είναι το ψυχολογικό παιχνίδι της εξουσίας που εκτός των άλλων, σαν πολιορκητικός κριός, εισβάλλει στις συνειδήσεις. Στοχεύει στο μυαλό των συγγενικών προσώπων για να τους κουράσει, να τους πτοήσει, να τους κάνει να απογοητευτούν και τελικά να τους εναντιώσει, διαφθείροντας τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε μαζί τους, καθώς πληρώνουν το κόστος των δικών μας επιλογών. Και αν κατά την διαδρομή της κάθε προσωπικής ιστορίας, κάποιοι σύντροφοι, φίλοι ή κοντινοί παρέμειναν και άλλοι εγκατέλειψαν, είναι γιατί εύκολα στέκεσαι δίπλα στους ανθρώπους όταν επιτυγχάνουν, αλλά δύσκολα στις δύσκολες στιγμές τους. Σ΄αυτό το παιχνίδι όμως η κυριαρχία δεν έχει νικήσει. Ότι έχει ποντάρει πάνω στην εξασθένιση των συναισθηματικών δεσμών και την μεταστροφή τους, το έχει ήδη χάσει. Γιατί ακόμα και 6 μήνες μετά τα κοντινά μας πρόσωπα είτε μέσα απο την φυλακή είτε απο τους περιοριστικούς οριοθετημένους χώρους που βρίσκονται λόγω δικαστικών εντολών, εξακολουθούν να μας χαρίζουν χαμόγελα υπομονής και εμπιστοσύνης διατηρώντας την δική τους αξιοπρέπεια.

Το στοίχημα λοιπόν παραμένει σε εμάς, σε κάθε αναρχικό πυρήνα και ατομικότητα που προωθεί τη διαρκή επίθεση, την εξέγερση, να αποδείξει πως δεν θα υπάρξει ανακωχή με τον εχθρό ούτε τώρα ούτε ποτέ. Ιδιαίτερα εν καιρώ κατασταλτικών επιχειρήσεων δεν κάνεις πίσω, αλλά αντίθετα αναζωπυρώνεις τις εστίες επίθεσης ώστε να γίνεις αληθινά επικίνδυνος. Να παραμείνεις απειλή ως εσωτερικός εχθρός της καρδιάς του συστήματος. Γιατί οτιδήποτε κυλάει στην κατηφόρα, σταματάει μόνο όταν ένα εμπόδιο υψωθεί μπροστά του, αλλιώς θα συνεχίζει να το κάνει επ’ αόριστον με συνεχή αυξανόμενη ταχύτητα, παρασέρνοντας στο πέρασμα του οτιδήποτε υποδεέστερο των αναλογιών. Είναι ένα ζωντανό στοίχημα, χωρίς τέλος, αλλά με διάρκεια, εξέλιξη και ένταση με κατεύθυνση μόνο μια… την απελευθέρωση, την αναρχία.

“Δεν έχω ανάγκη, ούτε και θέλω την πειθαρχία σου. Με όλο το σεβασμό στην εμπειρία μου, θέλω να την κρατήσω για τον εαυτό μου. Απο αυτή και όχι απο εσένα προέρχονται όλοι οι κανόνες της ζωής μου. Θέλω να ζήσω τη δική μου ζωή. Οι σκλάβοι και οι υποτακτικοί με τρομοκρατούν. Μισώ αυτούς που εξουσιάζουν, όσο σιχαίνομαι κι αυτούς που αφήνουν να τους εξουσιάζουν. Αυτός που σκύβει μπροστά στο μαστίγιο, δεν αξίζει παραπάνω απο αυτόν που το κρατάει. Αγαπάω τον κίνδυνο, το άγνωστο, η αβεβαιότητα με γοητεύει. Είμαι κυριευμένη απο μια αγάπη για την περιπέτεια, δεν δίνω δεκάρα για την επιτυχία. Μισώ την κοινωνία σας των γραφειοκρατών και των υπαλλήλων, των εκατομμυριούχων και των ζητιάνων. Δεν θέλω να προσαρμοστώ στα υποκριτικά σας έθιμα ή στους ψευτοευγενικού σας τρόπους. Θέλω να βιώσω τον ενθουσιασμό μου στο πιο αμόλυντο, δροσερό αεράκι της ελευθερίας… Θα ακολουθήσω το δικό μου μονοπάτι, σύμφωνα με τα δικά μου πάθη, αλλάζοντας αδιάκοπα τον εαυτό μου, δεν θέλω αύριο να είμαι όπως τώρα. Ξεφεύγω και δεν αφήνω τα φτερά μου έρμαιο στα ψαλίδια κανενός… Μισώ κάθε δεσμό, κάθε περιορισμό, μ΄αρέσει να περπατάω μόνη μου, γυμνή, αφήνοντας τις ακτίνες του φλεγόμενου ήλιου να χαϊδεύουν τη σάρκα μου. Και, ω γέροντα, θα στεναχωρηθώ τόσο λίγο όταν η κοινωνία σας σπάσει σε χίλια κομμάτια και μπορέσω πια να ζήσω τη δική μου ζωή.
-Ποία είσαι κορίτσι, πώς σε λένε και προβάλλεις σαν μυστηριώδες και άγριο ένστικτο;
-Με λένε Αναρχία.” 
Emile Armand, Γάλλος αναρχοατομικιστής

Όλγα Οικονομίδου
μέλος της Σ.Π.Φ.-F.A.I.
Γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού

Το κείμενο “Απ’ τη χώρα των ξεχασμένων -ενάντια στη λήθη” είναι συνεισφορά στις φυλακισμένες συντρόφισσες από τη Χιλή Tamara Sol και Natalia Collado. Παράλληλα είναι μια χειρονομία αλληλεγγύης προς την αιχμάλωτη Εύη Στατήρη στα πλαίσια του καλέσματος στις 2 Σεπτέμβρη για πανελλαδική μέρα αλληλεγγύης.

στα ισπανικά

Ενημέρωση για την υγεία της απεργού πείνας Όλγας Οικονομίδου, νοσηλευόμενης στο Σωτηρία

Η Όλγα Οικονομίδου είναι στην 28η ημέρα απεργίας πείνας, έχει φτάσει σε οριακό επίπεδο σωματικού βάρους 42 κιλά, η πίεσή της είναι ιδιαίτερα χαμηλή (7/5) και το ζάχαρο κυμαίνεται με μετρήσεις που ξεκινούν από 70 και φτάνουν έως 52, που είναι οριακό σημείο για υπογλυκαιμικό σοκ. Παρόλα αυτά η “δικαιοσύνη” συνεχίζει να παίζει με τις ζωές των απεργών πείνας, καθυστερώντας γραφειοκρατικά την απόφαση του συμβουλίου για την αποφυλάκιση των συγγενών των μελών της Σ.Π.Φ., οδηγώντας τους στα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου.

Αθήνα: Κείμενο της αναρχικής απεργού πείνας Όλγας Οικονομίδου από το νοσοκομείο Σωτηρία

Ποτέ δεν χωρέσαμε μέσα στους νόμους, τους κανόνες, στις συνήθειες αυτού του κόσμου. Άλλωστε παραμένει πολύ “μικρός” για να μας χωρέσει. Εμείς αγαπήσαμε την αληθινή ζωή και την ελευθερία και για αυτά θα παλεύουμε πάντα. Και αν σήμερα διανύουμε την 28η μέρα απεργία πείνας με κίνδυνο από εδώ και μπρος να χάσουμε την ζωή μας είναι γιατί μια ζωή χωρίς αξιοπρέπεια, απλά δεν είναι ζωή. Τι πιο αναξιοπρεπές αν δεν υπερασπιζόμασταν, αν δεν παλεύαμε γι αυτούς τους ανθρώπους που χωρίς όφελος, χωρίς κοινές πολιτικές θέσεις και επιλογές στάθηκαν διπλά μας ηθικά σε όλη τη διάρκεια της φυλάκισης μας παραμένοντας Άνθρωποι. Αυτή τη φορά λοιπόν αγωνιζόμαστε γι αυτούς. Για να μην γίνουν οι παράπλευρες απώλειες ενός πολέμου που δεν υπήρξαν ποτέ συμμέτοχοι. Γι αυτό τα βέλη της δημοκρατίας ας ξαναστοχεύσουν προς τους πραγματικούς εχθρούς της.

Για μια ακόμη φορά, η δημοκρατία φρόντισε να βρίσκομαι μακριά από τους συντρόφους μου, καθώς είναι όλοι διασκορπισμένοι σε διαφορετικά νοσοκομεία και φυλακές. Όμως η καρδιά και η ψυχή μου είναι κάθε λεπτό μαζί τους. Η δύναμη τους είναι και δική μου δύναμη στον αγώνα που μαζί ξεκινήσαμε και μαζί θα τελειώσουμε. ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΟΛΟΨΥΧΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ

Όλγα Οικονομίδου
Μέλος της ε.ο. Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF
Νοσοκομείο “ΣΩΤΗΡΙΑ”
29/3/2015

Απεργίες πείνας από 2/3 – Ιατρική γνωμάτευση από φυλακές Κορυδαλλού

λάβαμε από «Συγγενείς-φίλους κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών» (sygeneis-filoi@espiv.net)

ΙΑΤΡΙΚΗ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ
Κορυδαλλός 24/3/2015

Οι παρακάτω υπογράφοντες ιατροί, βεβαιώνουμε ότι σήμερα στις 24/3/2015, μετά από τις προβλεπόμενες υπηρεσιακές διαδικασίες, εξετάσαμε τους κρατούμενους απεργούς πείνας από 2/3/2015, Πολύδωρο Γεώργιο, Τσάκαλο Γεράσιμο, Χατζημιχελάκη Χαρίλαο και την Οικονομίδου Όλγα, ομοίως κρατούμενη απεργό πεινάς από 2/3/15.

Άπαντες οι εξετασθέντες εμφανίζουν μεγάλη απώλεια βάρους από 13,3 % έως και 15,3% του αρχικού των σωματικού βάρους, έντονη αδυναμία, καταβολή, ζάλη και εύκολη κόπωση στην ελάχιστη προσπάθεια.

Αντικειμενικά εμφανίζουν έντονη ωχρότητα, ορθοστατική υπόταση, βραδυκαρδία και χαμηλές τιμές σακχάρου αίματος.

Με δεδομένη τη συνέχιση της απεργίας πείνας, εκτιμούμε ότι σύντομα, θα γίνει έκδηλη η απορρύθμιση του οργανισμού τους, ως αποτέλεσμα ηλεκτρολυτικών και μεταβολικών διαταραχών, απορρύθμιση που ενδέχεται να οδηγήσει σε καταστάσεις απειλητικές για την οργανική, διανοητική και ψυχικής τους υγεία, ακόμα και για την ίδια τους τη ζωή.

Για τους παραπάνω λόγους συνιστούμε την άμεση και ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ διακομιδή τους σε τριτοβάθμιο Νοσοκομείο του ΕΣΥ για περαιτέρω έλεγχο, παρακολούθηση και υποστήριξη των βασικών τους λειτουργιών και αντιμετώπιση τυχόν σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή τους επιπλοκών.

Οι γνωματεύοντες Ιατροί
Σ.ΣΑΚΚΑΣ – Π.ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ
_

βλ. ενημερώσεις 1 & 2 (24 & 25/3/2015) για διακομιδή των τεσσάρων απεργών πείνας, μελών της ΣΠΦ, σε νοσοκομεία εκτός φυλακών

Αθήνα: Εκπομπή με παρέμβαση των Γεράσιμου και Χρήστου Τσάκαλου για τις τελευταίες συλλήψεις/προφυλακίσεις

Την Τετάρτη, 4 Μαρτίου, στις 17:30 θα πραγματοποιηθεί εκπομπή με τηλεφωνική παρέμβαση των απεργών πείνας-μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, Γεράσιμου και Χρήστου Τσάκαλου, σχετικά με τις πρόσφατες συλλήψεις και προφυλακίσεις ατόμων του φιλικού και οικογενειακού περιβάλλοντος μελών της οργάνωσής τους.

Δύναμη στους απεργούς πείνας

Δύναμη στους συσχετιζόμενους συλληφθέντες/προφυλακισθέντες

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης – 93,8fm

Κείμενο των 10 μελών της ΣΠΦ για τη δημιουργία συνέλευσης αλληλεγγύης και δράσης για τους πολιτικούς κρατούμενους

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

i) Φυλακές τύπου Γ’ – μια πράξη πολέμου

Οι φυλακές τύπου Γ’ θέλουν να γίνουν το μνημείο της νίκης του κράτους ενάντια στο αντάρτικο πόλης. Το αν θα αφήσουμε τους χιλιάδες τόνους τσιμέντο, τα κάγκελα και τις κλειδαριές να νικήσουν την ανθρώπινη θέληση για ελευθερία είναι ένα στοίχημα, που μένει να απαντηθεί στην πράξη από τους εχθρούς του καθεστώτος και τους φίλους της ελευθερίας.

Πολιτικά εδώ και χρόνια τηλεοπτικές περσόνες του συστήματος και έμμισθοι κονδυλοφόροι της αστυνομίας έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα λάσπης εναντίον του αντάρτικου πόλης στα πλαίσια της απολιτικοποίησής του. “Όσμωση ποινικών – τρομοκρατών”, “συνεργασία τρομοκρατών – οργανωμένου εγκλήματος”, “επαναστατικό ταμείο” είναι η εμπροσθοφυλακή του ψέματος. Η προπαγάνδα θέλει να κρύψει, σκεπάζοντας με τη λάσπη της, το αυτονόητο της διαρκούς εξέγερσης. Μιας διαρκούς εξέγερσης όσων αρνούνται να ζήσουν σαν σκλάβοι και επιτίθενται ένοπλα ενάντια στους δήμιούς τους, στην σιωπή, στον συντηρητισμό και στην παραίτηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Η εξουσία θέλοντας να αποσυνδέσει την πιθανή προοπτική της βίαιης εξεγερτικής δράσης και να ακρωτηριάσει τη διάχυσή της, χρησιμοποιεί το ψέμα και τη συκοφαντία για να παρουσιάσει τους ένοπλους αντάρτες πόλης ως παράφρονες εγκληματίες. Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η αιμοδιψής δημοκρατία τους αυτοκτονεί χιλιάδες ανθρώπους και δηλητηριάζει κάθε στιγμή της ζωής μας με την τρομοκρατία της φτώχειας, της καταπίεσης, της αστυνομοκρατίας, της μοναξιάς, της εκμετάλλευσης ενώ ξεγελάει τους αφελείς με τις ψευτοελευθερίες της κατανάλωσης, του θεάματος, της μαζικής διασκέδασης, της ψηφιακής πραγματικότητας, του πολιτισμού των μετρίων.

Το αποκορύφωμα της πολιτικής προπαγάνδας ενάντια στο αντάρτικο πόλης στήθηκε αρχές του 2014 μετά την παραβίαση της άδειας του Χριστόδουλου Ξηρού, που αντί να γυρίσει εθελοντικά πίσω στη φυλακή, επέλεξε το δρόμο της παρανομίας και της συνενοχής στο νέο αντάρτικο πόλης. Πρωτοσέλιδα και ρεπορτάζ με πιασάρικους τίτλους όπως “Τρομορεβεγιόν με τους Πυρήνες”, “γιάφκα τρομοκρατών οι φυλακές” έγιναν η ναυαρχίδα του ψεύδους. Αυτό που ενόχλησε πιο πολύ την εξουσία με τη φυγή του συντρόφου Χριστόδουλου ήταν πως παρά τις συλλήψεις μας, ποτέ δεν γίναμε τρόπαια εν υπνώσει στα χέρια των δεσμοφυλάκων μας. Η φυλακή για τους αμετανόητους αντάρτες πόλης δεν αποτελεί ανάκτορο του φόβου, αλλά έναν τόπο αιχμαλωσίας που πεισμώνει και ατσαλώνει πιο πολύ τη θέληση για εξέγερση και ελευθερία.

ii) Η προπαγάνδα προλογίζει τον πόλεμο.

Το ψέμα της εξουσίας καλλιεργεί το φόβο για να γίνει το πέρασμα απ’ το καθεστώς της ψευτοελευθερίας στο καθεστώς της έκτακτης ανάγκης. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης είναι το μεταμφιεσμένο “αποφασίζουμε και διατάζουμε”. Αρχές του 2014, ο υπουργός-πρώην δικαστής Χαράλαμπος Αθανασίου εξέδωσε τελεσίγραφο 100 ημερών για την έναρξη λειτουργίας φυλακών υψίστης ασφαλείας. Επειδή η γνωστή φράση “η πολιτική είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα” ισχύει και αντίστροφα, την σειρά της πολιτικής προπαγάνδας ενάντια στο αντάρτικο πόλης παίρνουν τώρα τα στρατιωτικά μέτρα. Ανακοινώνεται λοιπόν η μετατροπή των φυλακών Δομοκού σε φυλακές τύπου Γ’, που την εξωτερική τους φύλαξη θα την αναλάβουν 300 αστυνομικοί, οι οποίοι θα στρατοπεδεύσουν έξω σε ειδικά κτίρια-στρατώνες. Επίσης ήδη έχουν απομακρυνθεί περισσότεροι από τους μισούς “κοινούς” κρατούμενους ώστε τη θέση τους να πάρουν οι “επικίνδυνοι τρομοκράτες” και τα “μέλη του οργανωμένου εγκλήματος”. Δε θα πούμε πολλά για τις φυλακές τύπου Γ’ καθώς τα περισσότερα έχουν ήδη γραφτεί. Πολιτική και σωματική απομόνωση, λογοκρισία αλληλογραφίας, περιορισμός επισκεπτηρίων, απαγόρευση αδειών . . . Μια νέα φυλακή μέσα στην φυλακή, ένας σιδερόφρακτος τόπος λησμονιάς για να ξεχάσουμε τον αγώνα και να ξεχαστούμε ως αιχμάλωτοι. Ένας τσιμεντένιος τάφος που η λήθη θέλει να σβήσει τη θέληση για ελευθερία. Παράλληλα ένα δημόσιο φόβητρο σε κοινή θέα, ένα ελληνικό Γκουαντανάμο για όποιον αμφισβητήσει έμπρακτα και ένοπλα τους ντόπιους έπαρχους της παγκόσμιας δυτικής αυτοκρατορίας.

iii) Αύριο θα έρθουν για σένα . . .

Ο φόβος είναι διατρητικός και φτάνει ως το κόκκαλο. Η απάντηση στο φόβο δεν είναι να κλείσουμε τα μάτια, αλλά να του επιτεθούμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι φυλακές τύπου Γ’ φτιάχτηκαν για να καταστείλουν το αντάρτικο πόλης, τις επαναστατικές οργανώσεις (είτε είναι αναρχικές είτε κομμουνιστικές, είτε είναι μηδενιστικές είτε κοινωνικές) και τα μέλη τους. Θα ήταν άστοχο όμως να θεωρήσουμε ότι η στρατηγική της εξουσίας περιορίζεται μόνο στη βασική της επιδίωξη. Η εξουσία απ’ τη φύση της είναι επεκτατική. Για αυτό διευρύνει το σιδερένιο πλέγμα της καθολικής αιχμαλωσίας υψίστης ασφαλείας σε συντρόφους ή άτομα τα οποία κατηγορούνται για συμμετοχή σε ένοπλες οργανώσεις χωρίς να έχουν αναλάβει την ευθύνη, καθώς και σε “μεγαλο-ποινικούς” που ενοχλούν την αστυνομία. Continue reading Κείμενο των 10 μελών της ΣΠΦ για τη δημιουργία συνέλευσης αλληλεγγύης και δράσης για τους πολιτικούς κρατούμενους

Γένοβα: Ανάληψη ευθύνης του αναρχικού αιχμαλώτου Αλφρέντο Κόσπιτο για την επίθεση κατά Αντινόλφι

Δήλωση που κατέθεσε ο Αλφρέντο Κόσπιτο στο δικαστήριο της Γένοβας την 30ή Οκτώβρη 2013, στο πλαίσιο συντομευμένης διαδικασίας:

Από την κοιλιά του Λεβιάθαν

«τα όνειρα είναι να πραγματωθούν εδώ, στο παρόν, και όχι σ’ ένα υποθετικό μέλλον, γιατί τα μελλούμενα τα βγάζανε πάντοτε στο σφυρί οι ιερείς οποιασδήποτε θρησκείας ή ιδεολογίας ώστε να μπορούν να κλέβουν με ατιμωρησία. Θέλουμε ένα παρόν που ν’ αξίζει να βιώνεται, κι όχι απλώς να θυσιάζεται στη μεσσιανική προσδοκία ενός μελλοντικού επίγειου παραδείσου. Γι’ αυτό βαλθήκαμε να μιλάμε στην πράξη για μιαν αναρχία που πραγματώνεται τώρα, όχι αύριο. Το “όλα με τη μία” είναι ένα στοίχημα, ένα παιχνίδι στο οποίο έχουμε ριχτεί, όπου το διακύβευμα είναι η δική μας η ζωή, η ζωή ολωνών, ο δικός μας ο θάνατος, ο θάνατος ολωνών»
Πιερλεόνε Μάριο Πόρκου

«η επιστήμη είναι το αέναο ολοκαύτωμα της ζωής, φυγάδας, εφήμερης μα πραγματικής, στο βωμό των αιώνιων αφαιρέσεων. … Αυτό που διακηρύσσω λοιπόν είναι η εξέγερση της ζωής ενάντια στη διακυβέρνηση της επιστήμης»
Μιχαήλ Μπακούνιν

«ακόμα κι ενόσω ο άνθρωπος καταδίωκε ένα θεό μες στο δικό του το φαντασιακό, μια παιδιάστικη ηλιθιότητα τον κατακυρίευσε. … οι τεχνότητες ανέκυψαν υπέρτατες, κι αφού ενθρονίστηκαν, ρίξανε αλυσίδες πάνω στη διάνοια που τους είχε αναδείξει στην εξουσία»
Έντγκαρ Άλλαν Πόε

«η αυτοκρατορία που ’ναι θεμελιωμένη στο τίποτα, όπου κυρίαρχη βασιλεύει, τώρα δα καταρρέει. Δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της αλήθειας. Σου συνιστώ μια γερή δόση ζωής! Σου συνιστώ μια γερή δόση ζωής! Τουλάχιστον έτσι θα ’σαι σε θέση να πεις πως την έχεις ζήσει»
Congegno

«μπάσταρδοι!… ξέρω ποιος σας έστειλε»
Ρομπέρτο Αντινόλφι

Ένα υπέροχο μαγιάτικο πρωινό ενέργησα, και στο διάστημα εκείνων των λίγων ωρών απόλαυσα τη ζωή μου στο έπακρο. Για πρώτη φορά άφησα πίσω μου το φόβο και τις αυτοαιτιολογήσεις, αψηφώντας το άγνωστο. Σε μιαν Ευρώπη γεμάτη με σταθμούς πυρηνικής ενέργειας, ένας απ’ τους κυριότερους υπευθύνους για την πυρηνική καταστροφή έμελλε να πέσει στα πόδια μου. Θέλω να είμαι πολύ σαφής: ο Πυρήνας Όλγα της FAI/FRI είναι μόνον εγώ και ο Νικόλα. Κανείς άλλος μήτε συμμετείχε μήτε συνεργάστηκε σ’ αυτήν τη δράση, ούτε και κανείς άλλος τη σχεδίασε. Κανείς δεν ήξερε οτιδήποτε για το εγχείρημά μας. Δεν πρόκειται να επιτρέψω να μπει η ενέργειά μου μέσα σ’ ένα αισχρό και παράλογο μιντιακό και δικαστικό καζάνι προκειμένου να αποσπαστεί η προσοχή απ’ τον πραγματικό στόχο της δράσης, με υλικά όπως «εκτροπή της δημοκρατικής τάξης», «ανατρεπτική οργάνωση», «ένοπλη συμμορία», «τρομοκρατία»: κενές φράσεις που γεμίζουν τα στόματα των δικαστών και των δημοσιογράφων.

Είμαι αντιοργανωτιστής αναρχικός γιατί εναντιώνομαι σε κάθε μορφή οργανωτικού αυταρχισμού κι εξαναγκασμού. Είμαι μηδενιστής γιατί ζω την αναρχία μου σήμερα, αντί να προσμένω μιαν επανάσταση η οποία, ακόμα κι αν ερχότανε ποτέ, θα δημιουργούσε μονάχα νέα εξουσία, νέα τεχνολογία, νέα πολιτισμικότητα. Ζω την αναρχία μου με φυσικότητα, χαρά, απόλαυση, χωρίς κάποιο πνεύμα μαρτυρίου, δίνοντας όλο μου τον εαυτό για ν’ αντιτεθώ σε τούτο το πολιτισμένο υπάρχον, που μου είναι αφόρητο. Είμαι αντικοινωνιστής επειδή είμαι πεπεισμένος πως η κοινωνία υφίσταται μονάχα υπό τη στόχευση της διαίρεσης μεταξύ των κυριάρχων και των κυριαρχημένων. Δεν επιδιώκω καμία μελλοντική «παραδείσια» σοσιαλιστική αλχημεία, δεν τρέφω οποιαδήποτε εμπιστοσύνη σε καμία κοινωνική τάξη. Η εξέγερσή μου δίχως επανάσταση είναι ατομική, υπαρξιακή, συνολικευμένη, απόλυτη, ένοπλη. Μέσα μου δεν υπάρχει ίχνος υπερανθρωπισμού, μήτε και κάποια καταφρόνια έναντι των καταπιεσμένων, του «πόπολου», αφού είμαι πεπεισμένος, όπως λέει και μια παροιμία της Ανατολής, ότι «δεν πρέπει να περιφρονείς το φίδι επειδή δεν έχει κέρατα, γιατί μια μέρα μπορεί να μεταμορφωθεί σε δράκο». Continue reading Γένοβα: Ανάληψη ευθύνης του αναρχικού αιχμαλώτου Αλφρέντο Κόσπιτο για την επίθεση κατά Αντινόλφι

Αθήνα: Εμπρηστικά νέα από τη Συνέλευση αλληλεγγύης στην Ε.Ο. ΣΠΦ και σε όσους/όσες διώκονται για την ίδια υπόθεση

Στρατοδικείο Κορυδαλλού, 8 Ιούνη 2012: Δεύτερη δίκη «υπόθεσης Χαλανδρίου» εναντίον τεσσάρων μελών της Ε.Ο. ΣΠΦ

Δεκαπέντε λεπτά κράτησε η σημερινή συνεδρίαση του στρατοδικείου στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, καθώς οι σύντροφοι Δαμιανός Μπολάνο, Χρήστος Τσάκαλος, Γιώργος και Μιχάλης Νικολόπουλος αποχώρησαν για δεύτερη φορά από τη διαδικασία, εμμένοντας στις δηλώσεις της προηγούμενης εβδομάδας, όπου και είχαν κάνει ξεκάθαρο πως, όσο η συντρόφισσά τους Όλγα Οικονομίδου βρίσκεται κλειδωμένη στην απομόνωση στα κολαστήρια των Διαβατών, οι ίδιοι σε ένδειξη αλληλεγγύης θα αποχωρούν από τη διαδικασία, απαιτώντας να μην πραγματοποιηθεί καν. Το ίδιο έκανε ήδη ο Χάρης Χατζημιχελάκης, ο οποίος ως μάρτυρας έστειλε γραπτή δήλωση πως δεν πρόκειται να καταθέσει όσο η Όλγα Οικονομίδου συνεχίζει να κρατείται στην απομόνωση.

Να τονίσουμε ότι η Όλγα Οικονομίδου, μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/FAI-IRF, βρίσκεται σε κελί απομόνωσης στα Διαβατά από τις 4 Μάη επειδή αρνήθηκε να υποβληθεί στον εξευτελιστικό σωματικό έλεγχο που απαιτούσαν οι ανθρωποφύλακες για να τη βάλουν μαζί με το γενικό πληθυσμό της φυλακής. Η μεταγωγή της συντρόφισσας στις φυλακές Διαβατών έγινε μετά από πειθαρχική μεταγωγή από τις φυλακές Ελαιώνα-Θήβας λόγω ξυλοδαρμού μιας άλλης κρατούμενης-ρουφιάνας της εκεί υπηρεσίας των φυλακών. Περισσότερο από ένα μήνα μετά, της επιβάλλουν συνεχόμενες ποινές και 10ήμερα στην απομόνωση για το ίδιο «παράπτωμα», σε μία προσπάθεια να κάμψουν τις αντιστάσεις της – προσπάθεια που παραμένει άκαρπη. Με την άκαμπτη στάση της, έχει καταφέρει να καλύπτει με σεντόνι την κάμερα που βρίσκεται στο κελί της.

Γκάζι, 10 Ιουνίου 2012: Παρέμβαση σε εμπορευματική συναυλία, σε αλληλεγγύη με τη φυλακισμένη επαναστάτρια Όλγα Οικονομίδου, που βρίσκεται άνω των 39 ημερών σε καθεστώς απομόνωσης στις φυλακές Διαβατών

Παρέμβαση στη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου σε ένδειξη αλληλεγγύης με την Όλγα Οικονομίδου πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 10 Ιούνη, στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Περίπου 40 σύντροφοι/συντρόφισσες μαζευτήκαμε από τις 8 το βράδυ έξω από το χώρο της συναυλίας, όπου μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, και αυτό της ίδιας της συντρόφισσας. Γύρω στις 10 έγινε παρέμβαση και διεκόπη η συναυλία για να διαβαστεί από το μικρόφωνο το παρακάτω κείμενο:

«Η Όλγα Οικονομίδου, μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, βρίσκεται από τις 4 Μάη στην απομόνωση των γυναικείων φυλακών στα Διαβατά, παρακολουθούμενη 24 ώρες το 24ωρο από κάμερα που βρίσκεται μέσα στο κελί της. Ο λόγος είναι η άρνηση του σωματικού ελέγχου: παρ’ όλα τα μηχανήματα ελέγχου σε όλες τις φυλακές, απαιτείται από τους νεοεισερχόμενους κρατουμένους να βγάζουν τα ρούχα τους (στις κρατούμενες απαιτείται να υποστούν και κολπικό έλεγχο), μια διαδικασία που σκοπό έχει να κάμψει την αξιοπρέπειά τους και που τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς έχουν ξεκαθαρίσει ότι θα αρνούνται κάθε φορά.

Η στάση των ανθρωποφυλάκων βρίσκεται για ακόμα μία φορά σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις εντολές των μπάτσων και των πολιτικών τους προϊσταμένων. Από κοινού κάνουν προσπάθειες να λυγίσουν τους αγωνιζόμενους κρατουμένους με κάθε τρόπο, ακόμα και όταν ο σωφρονιστικός τους κώδικας δεν το επιτρέπει (η παραμονή κάποιου κρατούμενου σε καθεστώς απομόνωσης δεν μπορεί να ξεπερνά τις 10 συνεχόμενες μέρες)· προσπάθειες που εμφανώς πέφτουν στο κενό.

Περισσότερο από ένα μήνα μετά, η Όλγα παραμένει στην απομόνωση, κι ύστερα από τη δική της ανυποχώρητη στάση, έχει καταφέρει να καλύπτει την κάμερα που βρίσκεται στο κελί της».

Βίντεο εδώπανό αλληλεγγύης που σηκώθηκε και σ’ αυτή την παρέμβαση
Περισσότερες ενημερώσεις εδώ

Κάτω τα χέρια από τη συντρόφισσα Όλγα Οικονομίδου!

Αλληλεγγύη στα μέλη της Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και σε όσους/όσες διώκονται για την ίδια υπόθεση

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Μπουένος Άιρες: Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση σε υποκατάστημα της τράπεζας Santander Río

Κατά τη 1 τα ξημερώματα της Δευτέρας, 21 Μάη, επιτεθήκαμε στο υποκατάστημα της τράπεζας Santander Río (θυγατρική του ομίλου Santander), επί της οδού Παρανά, ανάμεσα στο Τουκουμάν και το Βιαμόντε. Γι’ αυτή την ενέργεια χρησιμοποιήσαμε 2 λίτρα εύφλεκτου υλικού, 4 γκαζάκια, και ένα μηχανισμό πυροδότησης. Η φωτιά κατέστρεψε ολοσχερώς το μπροστινό τμήμα της τράπεζας, αχρηστεύοντας τα 4 ΑΤΜ, ενώ από την έκρηξη έγιναν θρύψαλα διάφορες τζαμαρίες.

Αυτή η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τον μαχητή Μαουρίσιο Μοράλες, που έπεσε νεκρός από την έκρηξη της βόμβας με την οποία σχεδίαζε να χτυπήσει τη σχολή δεσμοφυλάκων στη Χιλή. Την ενέργεια αυτή την πραγματοποιήσαμε επίσης για να δείξουμε τη στοργή μας προς τον Λουσιάνο Πιτρονέγιο «Τορτούγα», που τραυματίστηκε μετά από μια επίθεση σε ένα υποκατάστημα της τράπεζας Santander και αυτήν τη στιγμή είναι κρατούμενος.

Με αυτόν τον τρόπο αντιλαμβανόμαστε την αλληλεγγύη· με το να σταθούμε εκεί που έπεσε ένας σύντροφος για να ριζοσπαστικοποιήσουμε και να εμβαθύνουμε τις πρακτικές μας.

Η κοινωνία στην οποία ζούμε θέλει να μας καταδικάσει στη μιζέρια, στην αποξένωση, στη μουγκή κατανάλωση και στην υποταγή. Εμείς, ως αγωνιζόμενα άτομα, αρνούμαστε όλα τα παραπάνω, απορρίπτουμε και εφορμούμε στα σύμβολα και στις αξίες του καπιταλισμού, της αστυνομίας, της πατριαρχίας, της θρησκείας, των ιδεολογιών. Περνάμε στην αντεπίθεση με την πεποίθηση ως το πρωταρχικό μας όπλο.

Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις και «προσδοκίες» να αλλάξει ο κόσμος· ένας κόσμος που δεν αντιδρά ούτε όταν φυλακίζουν κάποιο αγαπημένο πλάσμα στη φυλακή ή στο ψυχιατρείο, ούτε όταν τον πετάνε έξω από το σπίτι του και πρέπει να κοιμηθεί στο δρόμο με τα παιδιά του. Κόσμος που έχει χάσει κάθε αξιοπρέπεια μπροστά στο όνειρο μιας μπουρζουάδικης ζωής που του πλασάρουν τα ΜΜΕ.

Δεν χάνουμε το χρόνο μας στο να αφυπνίσουμε τις μάζες ή σε αντίστοιχες κουβέντες· διαλέγουμε για μας την αντάρτικη, παράνομη και αλήτικη ζωή. Και σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχουν κάποια συντρόφια στα οποία θέλουμε να αναφερθούμε.

Πρόκειται για τους Ητ και Μπίλλυ, αδέρφια της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας, που πρόσφατα καταδικάστηκαν σε 1 χρόνο και 8 μήνες φυλακή για την επίθεση σε μια τράπεζα· για όλα τα συντρόφια της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, που διατηρούν περήφανα τις αναρχικές τους αξίες παρά τις συνεχείς απόπειρες να τους σπάσουν το ηθικό, όπως στην πρόσφατη περίπτωση της μεταφοράς και πειθαρχικής τιμωρίας της συντρόφισσας Όλγας· για τους Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν, αξιοπρεπείς κρατουμένους, έγκλειστους στις χιλιανές φυλακές μετά την έκδοσή τους από το εμετικό αργεντίνικο κράτος· για τους πρόσφατα συλληφθέντες Κάρλα και Ιβάν, και για τόσους άλλους που κουβαλάμε μέσα μας μέρα και νύχτα και μας δίνουν δύναμη για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.

Μια ανατροπή αυτόνομη, με τη μορφή αναρχικού αντάρτικου, εξαπλώνεται στους πιο απόμακρους τόπους αυτής της γης, από τη Βολιβία ως την Αγγλία, από την Ιταλία ως τη Χιλή, από την Ινδονησία ως το Μεξικό… με τα όπλα, με τα εκρηκτικά, με τη φωτιά, αλλά πάνω απ’ όλα με τα ιδανικά και την αξιοπρεπή συνείδηση. Κι αυτό είναι κάτι που δε θα μπορέσουν ποτέ να το αιχμαλωτίσουν.

Διεθνής Συνωμοσία για την Εκδίκηση
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

πηγή