Tag Archives: Αγγελική Σπυροπούλου

[Φυλακές Κορυδαλλού] Χρήστος Τσάκαλος: Οδοιπορικό μνήμης στη δίκη σχεδίου απόδρασης

λάβαμε στις 24 Ιούλη 2016

Οδοιπορικό μνήμης για τη δίκη του σχεδίου απόδρασης
Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Χρήστος Τσάκαλος
(Β’ μέρος)

i) Τα πάντα είναι ζήτημα… αισθητικής

Θα ξεκινήσω με έναν ανορθόδοξο τρόπο. Λένε πως τα πάντα είναι πολιτική. Εγώ θεωρω πως το αισθητικό κομμάτι έχει σαφώς πολιτικές προεκτάσεις. Η αισθητική αλλά και η γλώσσα του σώματος των δικαστών στη δίκη για το σχέδιο απόδρασης ήταν ενδεικτική. Η πρόεδρος του δικαστηρίου απ’ την πρώτη στιγμή έμοιαζε σαν να είχε φτύσει κάποιος δίπλα της κόντρα στον άνεμο, ο εκ δεξιών της εφέτης είχε μονίμως ένα παγωμένο, ανέκφραστο πρόσωπο γερμανικής πειθαρχίας, ενώ ο αναπληρωτής πρόεδρος τοποθετώντας το κεφάλι του μέσα στο παχύσαρκο προγούλι του κοιμόταν συνεχώς, με κίνδυνο να πέσει απ’ την καρέκλα.

Η δίκη αυτή διεκδίκησε πολλές πρωτοτυπίες. Καταρχάς η λέξη «στρατοδικείο» αδικήθηκε απ’ την συχνή της χρήση, στις προηγούμενες πολιτικές δίκες και δεν μπορούσε να αποδόσει, πλέον, το μέγεθος του φασισμού του συγκεκριμένου δικαστηρίου.

Απ’ την αρχή, η πρόεδρος έκανε γνωστές τις διαθέσεις της. Παρά την απεργία των δικηγόρων, απαίτησε η δίκη να προχωρήσει κανονικά. Μάλιστα κατήργησε τους δικηγόρους και διόρισε νέους που θεωρούσε ότι θα υπακούσουν στις εντολές της. Χρειάστηκε, μετά από απαίτησή μας, να γίνει παρέμβαση του δικηγορικού συλλόγου για να πάρει πίσω την απόφασή της, ώστε να μην εκτεθεί.

Σε όλα τα προηγούμενα δικαστήρια, οι δικαστές, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο φρόντιζαν να διατηρούν ένα «επίπεδο» που ταίριαζε στο προφίλ του «πολιτικού αντιπάλου». Η συγκεκριμένη πρόεδρος ήταν… ελαττωματική… Το ύφος της, η κουλτούρα και η νοοτροπία της, ταίριαζε πιο πολύ σε… ψηφοφόρο του ΛΑΟΣ, που τηλεκανιβαλίζεται και μέσα στο λεωφορείο ρίχνει ανάθεμα και κατάρες στους μετανάστες, παρά σε εφέτη. Δεν είχε την στοιχειώδη στρατηγική να κρατήσει τα προσχήματα. Οι φράσεις της «θα μας κράξουν τα κανάλια, άμα φύγει κανένα δεκαοχτάμηνο», «θα σας βγουν ξινά τα γέλια», «θα δείτε τι θα πάθετε…», «αυτά στη φιλενάδα σου», αποτυπώνουν κάποια στιγμιότυπα της δίκης…

Γίνεται αντιληπτό, έτσι, ότι μπορεί οι δικαστικές αποφάσεις να συμμορφώνονται με τα κέντρα εξουσίας (π.χ. υποθέσεις Βγενόπουλου, Μπόμπολα, Μαρινάκη, Siemens, NOOR 1 κ.τ.λ.), ΟΜΩΣ αποκτούν και τις εντάσεις του προσωπικού ταπεραμέντου του κάθε δικαστή. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η δικαστική εξουσία διαθέτει τεράστια ισχύ, που κληρονόμησε από την ιερά εξέταση του μεσαίωνα.

Η αλαζονεία των δικαστών και η εξουσία που απολαμβάνουν ως μικροί θεοί απ’ τον θρόνο της έδρας οφείλει να απασχολήσει την στρατηγική του αναρχικού αντάρτικου πόλης.

ii) Κατάσταση ψυχολογικής πολιορκίας

Ξαναγυρνώντας στη δίκη για το σχέδιο απόδρασης.

Θεωρούμε ότι ο βασικός πολιτικός σχεδιασμός είχε οργανωθεί στο ανακριτικό γραφείο του ειδικού εφέτη ανακριτή κατά της τρομοκρατίας Ε. Νικόπουλου. Το δικαστήριο απλώς έπρεπε να επικυρώσει ό,τι είχε ήδη αποφασιστεί στο βούλευμα. Το μήνυμα ήταν σαφές. Ο φόβος έπρεπε να κυριαρχήσει.

Στην αρχή η αστυνομία δοκίμασε την τακτική της διαίρεσης. Την ίδια μέρα που αποκαλύφθηκε το σχέδιο απόδρασης, τα μεσάνυχτα πραγματοποιήθηκε έκτακτη μεταγωγή εμένα και του αδερφού μου Γεράσιμου Τσάκαλου στα υπόγεια της ειδικής πτέρυγας. Έτσι θέλησαν να διασπάσουν την οργάνωση. Στη συνέχεια μας επιτέθηκαν με μία επικοινωνιακή ομίχλη, σμιλεμένη με ψέματα και φανταστικά σενάρια.

Τέσσερις μήνες πρωτοσέλιδα και δελτία ειδήσεων, μέσα από επιστολές που βρέθηκαν κατασκεύαζαν ιστορίες ηγεμονίας στη φυλακή, μιλούσαν για συγκοινωνούντα δοχεία «τρομοκρατών» και «μαφιόζων» και κατήγγειλαν «πάρτυ τρομοκρατών στις φυλακές». Παράλληλα τρομοκρατούσαν, κάνοντας λόγο για «αιματοκύλισμα που απεφεύχθη τελευταία στιγμή» και για «μακελειό που ετοίμαζαν οι Πυρήνες της Φωτιάς».

Έτσι έκρυβαν την ουσία, την επιθυμία μας να αποκτήσουμε την ελευθερία μας και να συνεχίσουμε τον αγώνα.

Το Μάρτη του 2015 το καζάνι του ψέματος ξεχείλισε… Η αντιτρομοκρατική συνέλαβε τη συντρόφισσα Αγγελική Σπυροπούλου και παράλληλα προφυλάκισε τη μητέρα μου, τη σύζυγο του αδερφού μου, ενώ ασκήθηκε δίωξη στον αδερφό του μέλους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Γιώργου Πολύδωρου.

Μια συνολικά ενορχηστρωμένη επίθεση απ’ τα αστυνομοδικαστικά κλιμάκια, που στόχευε να μας διασπάσει συντροφικά, να μας απαξιώσει πολιτικά και να μας τσακίσει συναισθηματικά.

Δημιουργήθηκε μια κατάσταση ψυχολογικής πολιορκίας. Οι δύο απεργίες πείνας που πέτυχαν την απελευθέρωση των συγγενών με πρωτοφανείς περιοριστικούς όρους (η Αθηνά Τσάκαλου «εξορίστηκε» στο νησί της Σαλαμίνας και απαγορευόταν να απομακρυνθεί από αυτό, ενώ η Εύη Στατήρη μπορούσε να μετακινηθεί μόνο 1 χλμ απ’ το σπίτι της ως ζώνη περιορισμένης «ελευθερίας»), δεν ισοφάρισαν την κατάσταση, απλά μας έδωσαν λίγο χρόνο, να σκεφτούμε για να οργανωθούμε…

Είναι φανερό πως το κράτος είχε προσωποποιήσει το μένος του σε κάποιους από εμάς. Όμως, αυτό ήταν και η παγίδα. Να θεωρήσουμε ότι ο πόλεμος της εξουσίας γίνεται μόνο με προσωποκεντρικά χαρακτηριστικά. Όχι, η εξουσία αδιαφορεί για τα ονόματα, αντίθετα επικεντρώνει το ενδιαφέρον της στις επιλογές που παίρνουν τα πρόσωπα.

Επιλογές που όσοι δεχτήκαμε προσωπική επίθεση βλέποντας όμηρους τους συγγενείς μας, δεν ήμασταν διατεθειμένοι να προδώσουμε. Continue reading [Φυλακές Κορυδαλλού] Χρήστος Τσάκαλος: Οδοιπορικό μνήμης στη δίκη σχεδίου απόδρασης

[Φυλακές Κορυδαλλού] Πολιτική δήλωση Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης της ΣΠΦ στη δίκη σχεδίου απόδρασης

λάβαμε στις 25 Ιούνη 2016· το κείμενο σε pdf εδώ

Πολιτική δήλωση στην δίκη για απόδραση από Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς/Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης

Το παρακάτω κείμενο είναι η απομαγνητοφώνηση όσων ειπώθηκαν προφορικά στο δικαστήριο από τον Χρήστο Τσάκαλο εκ μέρους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης. Στις επόμενες μέρες θα ανέβει και το ηχητικό αρχείο.

Να ξεκινήσουμε λέγοντας πως δεν απολογούμαστε.

Η απολογία έχει έναν δουλικό χαρακτήρα.

Είναι σαν να αναγνωρίζεις κάποιον ανώτερο από εσένα.

Σαν να παραχωρείς σε κάποιον την εξουσία να σε κρίνει και να αποφασίσει για σένα.

Προερχόμαστε απ’ την γενιά και την παράδοση εκείνων που αρνήθηκαν τις αλυσίδες της σκλαβιάς και δεν αναγνωρίζουμε ούτε θεούς, ούτε αφέντες, ούτε δικαστές…

Στεκόμαστε εδώ εκπροσωπώντας την οργάνωση Σ.Π.Φ – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης. Δηλαδή εμένα και τους Συντρόφους Γ. Τσάκαλο, Γ. Πολύδωρο, Ό. Οικονομίδου.

Στεκόμαστε εδώ όχι για να απολογηθούμε αλλά για να σπάσουμε την σιωπή και τα ψέματα της εξουσίας.

Κατηγορούμαστε συνολικά ως οργάνωση Σ.Π.Φ. για τον εκρηκτικό μηχανισμό στην εφορία Κορυδαλλού, για το παγιδευμένο δέμα στο αστυνομικό τμήμα Ιτέας, για τον φάκελο βόμβα στον ειδικό εφέτη ανακριτή, για απόπειρα απόδρασης, για κατοχή όπλων, εκρηκτικών, ρουκετών με σκοπό την «διατάραξη» της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής ζωής της χώρας..

Για εμάς οι κατηγορίες αυτές είναι τίτλος τιμής… Είναι η απόδειξη ότι ακόμα και μέσα στην φυλακή δεν μάθαμε να ζούμε σαν σκλάβοι…

-Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη για την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στην εφορία Κορυδαλλού.

Ναι, σκοπός μας ήταν να ανατινάξουμε το κτίριο της εφορίας. Για τους νόμους σας αυτό είναι έγκλημα. Για την πραγματική ζωή αυτό είναι μια πράξη ελευθερίας.

Μας κατηγορείτε για τρομοκράτες… όμως τρομοκρατία είναι το ειδοποιητήριο της εφορίας, τρομοκρατία είναι η φοροληστρική καταιγίδα που σπρώχνει τους ανθρώπους σε κοινωνική γενοκτονία. Τρομοκρατία είναι οι ουρές έξω απ’ την εφορία που ο κόσμος πληρώνει ένα κράτος νταβατζή για να μην του πάρουν το σπίτι και τον κλείσουν φυλακή.

Επιλέξαμε να τοποθετηθεί ο εκρηκτικός μηχανισμός νύχτα αφού είχαν προηγηθεί 2 προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, το κτίριο ήταν άδειο και κανένας δεν θα κινδύνευε απ’ την γειτονιά. Όσο κι αν έγινε προσπάθεια εδώ απ’ τον εισαγγελέα να κατευθύνει τους μάρτυρες για να δημιουργήσει την αίσθηση ενός τυφλού χτυπήματος, την καλύτερη απάντηση την έδωσε ένας γείτονας που μένει απέναντι απ’ την εφορία και είχε έρθει ως μάρτυρας κατηγορίας. Όταν τον ρώτησα “πότε τρομοκρατηθήκατε περισσότερο: απ’ την τοποθέτηση του εκρηκτικού μηχανισμού ή απ’ το ειδοποιητήριο της εφορίας;” χαμογέλασε και φεύγοντας απάντησε «απ’ την εφορία».

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την αποστολή παγιδευμένου δέματος βόμβα στο Α.Τ Ιτέας.

Ήταν τα αντίποινα για την οδύσσεια ενός αλβανού κρατούμενου, που αφού ξυλοκοπήθηκε στις φυλακές Μαλανδρίνου, βασανίστηκε στο Α.Τ Ιτέας, άφησε την τελευταία του πνοή στις φυλακές Νιγρίτας.

Η αποστολή του φακέλου βόμβα ήταν μια απόλυτα στοχευμένη πράξη, καθώς στην βία απαντάμε με βία…

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την αποστολή παγιδευμένου φακέλου στο σπίτι του ειδικού εφέτη ανακριτή Δ. Μόκκα.

Ήταν μια ελάχιστη επιστροφή της βίας που ασκείται καθημερινά στα δικαστήρια και στα ανακριτικά γραφεία που μοιράζουν τα χρόνια φυλακής σαν να είναι στραγάλια. Την ίδια στιγμή οι ίδιοι δικαστές απαλλάσσουν μεγαλοκαρχαρίες σαν τον Βγενόπουλο και τον Μπόμπολα, αποδεικνύοντας όχι μόνο πως η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, αλλά πως συμπεριφέρεται σαν πιστό σκυλί των αφεντικών τους. Επίσης ο Δ. Μόκκας είχε χειριστεί υποθέσεις της Σ.Π.Φ και μέσω δικαστικού πραξικοπήματος είχε επιμηκύνει την προφυλάκιση του αδερφού μου Γ. Τσάκαλου σε 40 μήνες από 18 μήνες που είναι το όριο.

Η οργάνωση ποτέ δεν ξεχνάει αυτούς που με απόφασεις γκιλοτίνα θέλησαν να την τελειώσουν. Το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι πως η επιλογή να χτυπήσουμε συμβολικά τον συγκεκριμένο δικαστή με μικρή ποσότητα εκρηκτικής ύλης, σήμερα πλέον μπαίνει στην διαδικασία της αυτοκριτικής. Από εδώ και πέρα η οργάνωση εγκαταλείπει τα συμβολικά χτυπήματα και θα χτυπάει με όλη την δύναμη πυρός της την δικαστική εξουσία που στραγγαλίζει την ελευθερία μας.

Τα χτυπήματά μας δεν θα είναι πλέον συμβολικά, αλλά πραγματικά, όσο πραγματικά είναι και τα χρόνια των ποινών που ρίχνουν οι δικαστές.

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τα όπλα, τα εκρηκτικά και τις ρουκέτες που βρέθηκαν απ’ την αστυνομία.

Ο Malcolm X είχε πει «όσοι μιλάνε για επανάσταση αλλά δεν χρησιμοποιούν βία, καλά θα κάνουν να διαγράψουν την λέξη επανάσταση από το λεξιλόγιό τους».

Γνωρίζουμε απ’ την πρώτη στιγμή ότι όλοι αυτοί που λεηλάτησαν την ζωή μας με τους νόμους, τις φυλακές, τα πλούτη τους δεν πρόκειται να μας χαρίσουν την ελευθερία, επειδή απλά θα τους το ζητήσουμε ευγενικά. Όπως επέβαλαν την αδικία με την βία του στρατού και της αστυνομίας, ΜΟΝΟ με την αναρχική ένοπλη βία θα τους γκρεμίσουμε απ’ τους θρόνους τους.

Για όλους αυτούς που μας βλέπουν σαν τις ψείρες της γης, έχει έρθει η ώρα να μεταφέρουμε τον φόβο στις δίκες τους αυλές, στα δικά τους σπίτια.

-Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το σχέδιο απόδρασης απ’ τις φυλακές Κορυδαλλού.

Η απόδραση απ’ τις φυλακές είναι η πιο μεγάλη κατάφαση στην ομορφιά της ελευθερίας. Η ελευθερία που διεκδικούμε δεν χωράει στα καλούπια των νόμων.

Δεν μας ενδιαφέρει η ελευθερία των προσκυνημένων.

Η απόδρασή μας συνδέεται με την συνέχεια του αναρχικού αντάρτικου πόλης και της δράσης της Σ.Π.Φ.

Γιατί η πραγματική ελευθερία υπάρχει μόνο μέσα απ’ τον αγώνα για ελευθερία.

Κανονικά θα σταματάγαμε εδώ αυτήν την δήλωση.

Όμως όπως είναι χρέος για έναν αναρχικό επαναστάτη να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του και να υπερασπίζεται την οργάνωσή του, έτσι είναι και υποχρέωσή του να μην σιωπά ούτε να αδιαφορεί για την αδικία και το ψέμα που έχει στήσει χορό πάνω σε άλλους ανθρώπους. Σήμερα δικάζονται εδώ άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με την Σ.Π.Φ. Αυτοί οι άνθρωποι πακεταρίστηκαν σε έναν φάκελο 187Α με την ένδειξη «συμμετοχή και ένταξη στην Σ.Π.Φ με τις επιβαρυντικές διατάξεις». Continue reading [Φυλακές Κορυδαλλού] Πολιτική δήλωση Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης της ΣΠΦ στη δίκη σχεδίου απόδρασης

[Φυλακές Κορυδαλλού] Πολιτική δήλωση της Αγγελικής Σπυροπούλου στη δίκη σχεδίου απόδρασης της ΣΠΦ

λάβαμε στις 23 Ιούνη 2016

Πολιτική Δήλωση της Αγγελικής Σπυροπούλου στην δίκη για το σχέδιο απόδρασης της ΣΠΦ

«Η δικαιοσύνη γεννήθηκε τη στιγμή που
χάσαμε τον έλεγχο επάνω στις ζωές μας»
(Bruno Filippi)

Η πολιτική μου υπόσταση και συνείδηση δεν θα μου επέτρεπαν ποτέ να βρεθώ «απολογούμενη» μπροστά σε μια στημένη παρωδία, όπως αυτή που διαδραματίζεται το τελευταίο διάστημα σε αυτήν εδώ την αίθουσα, γι’ αυτό το λόγο τα όσα θα πω κινούνται σε καθαρά πολιτικό και όχι δικονομικό επίπεδο. Η πολιτική δράση ούτε αρχίζει ούτε τελειώνει με βάση τον ποινικό κώδικα, συνεπώς σε καμία περίπτωση εσείς, τόσο σαν άτομα όσο και σαν θεσμός, δεν είστε σε θέση να την κρίνετε.

Ως αναρχικοί που τασσόμαστε ενάντια στο κράτος οφείλουμε να εναντιωνόμαστε και στους νόμους που το υποθάλπουν και που δικαιολογούν την ύπαρξη του.

Τι είναι όμως το δίκαιο;

Τίποτα παραπάνω από ένα σύμπλεγμα κανόνων που ορίζουν το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό, το ηθικό και το ανήθικο. Είναι ένας «οδηγός» κοινωνικής συμπεριφοράς που αποσκοπεί στην επιλογή της υποταγής και στη διατήρηση της εξουσίας μέσω του φόβου των κυρώσεων για κάθε παρέκκλιση από το επιτρεπτό, από το νόμιμο…

Είναι «δίκαιο» οι τράπεζες να αποτελούν τους παγκόσμιους τοκογλύφους, είναι όμως «άδικο» να τις τινάζεις στον αέρα με μια γερή δόση εκρηκτικών. Τότε μετονομάζονται σε «κοινωφελή ιδρύματα» και η δικαιοσύνη σας μοιράζει ισόβια…

Είναι «δίκαιο» οι κυβερνήσεις να βομβαρδίζουν σωρηδόν αμάχους στα πλαίσια των κατά τ’ άλλα «ανθρωπιστικών» τους πολέμων, είναι «άδικο» όμως να εκτελέσεις αυτούς που ευθύνονται για τον θάνατο χιλιάδων…

Ένα παιχνίδι των λέξεων που διαμορφώνει το συλλογικό φαντασιακό ανάγοντας το δόγμα του «νόμου και της τάξης» σε ύψιστη αρετή, με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση του υπάρχοντος εξουσιαστικού συστήματος.

Ο κόσμος της κυριαρχίας τον οποίο προστατεύετε και συντηρείτε, προωθεί ή καλύτερα επιβάλλει μια συστηματοποιημένη ζωή οι εκφάνσεις της οποίας δυναστεύουν, υποδουλώνουν και περιορίζουν τις δυνατότητες της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι συμπεριφορές , οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι σχέσεις, μεταφέρονται σε μηχανικές διαδικασίες που διαμορφώνουν αυτό που αποκαλείται ομαλότητα ή κοινωνική νόρμα. Ο τρόπος ζωής που μου προτείνετε συνοψίζεται σε μια άθλια επαναληπτικότητα, προδιαγεγραμμένη και χωρίς ανατροπές. Μια βαρετή πορεία μιας ανούσιας ύπαρξης που απλά περιμένει να τη διακόψει ο θάνατος.

Εγώ όμως δεν χωράω στο κόσμο σας. Δεν αντέχω αυτή την απόλυτα οργανωμένη πλήξη του.

Είναι εκείνες οι στιγμές το βράδυ, λίγο πριν κοιμηθείς όπου καπνίζεις το τελευταίο τσιγάρο και κάνεις την αποτίμηση της μέρας που πέρασε. Ο καπνός μπερδεύεται με τις σκέψεις σου και στην τελευταία τζούρα καταλήγεις… Η μέρα σου δεν ήταν αρκετή… Η αίσθηση του ανικανοποίητου σε κατακλύζει και σου κόβει την ανάσα… «Δεν μπορώ να ζήσω έτσι…» «Δεν θέλω να ζήσω έτσι». Σε παίρνει ο ύπνος ενώ στο μυαλό σου επαναλαμβάνονται τα λόγια…

Η νέα μέρα έρχεται να σε φέρει αντιμέτωπο με την πραγματικότητα και έχει έρθει η ώρα να κάνεις τις επιλογές σου… Εγώ από την επιβίωση επέλεξα να ζήσω… Αντί για την ασφάλεια της κανονικότητας επέλεξα να ξεκινήσω ένα ταξίδι προς το άγνωστο των πιθανοτήτων όπου κάθε στιγμή κρύβει τη δική της έκπληξη. Εκεί όπου η ένταση έρχεται να αντικαταστήσει την υποτονικότητα.

Η ανάγκη που καίει μέσα μου να αρνηθώ την ομοιομορφία που η νομιμότητα σας επιτάσσει με οδήγησε σε μια διαδικασία διαρκούς εξέγερσης για την απόδραση από τα τόσο στενά όρια μιας κοινωνίας-φυλακής. Σε αυτή τη διαδρομή ο χρόνος μηδενίζει. Τα ρολόγια μας σταματούν τη στιγμή της επίθεσης. Δεν χρειάζονται πια «αφορμές». Πάψαμε να υπολογίζουμε τα «πρέπει». Το κόστος, τις συνέπειες…

Ο σκοπός είναι ένας, να μεγιστοποιήσουμε την απειλή, να δημιουργήσουμε έναν επικίνδυνο εσωτερικό εχθρό που θα χτυπά στην καρδιά του συστήματος σας. Ο δρόμος αυτός είναι μοναχικός και συχνά σε φέρνει αντιμέτωπο με τον ίδιο σου τον εαυτό, με τις δικές σου, προσωπικές, αντιφάσεις. Είναι ένας πόλεμος που ξεκινά από μέσα σου και ξεχύνεται ορμητικά ενάντια σε κάθε έκφανση του σύγχρονου πολιτισμένου κόσμου σας. Στον πόλεμο αυτό, που ως αναρχικοί έχουμε κηρύξει εναντίον σας και δεν το αρνηθήκαμε λεπτό, δεν υπάρχουν ουδέτερες στάσεις.

Οι σύντροφοι της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, παρά την πολύχρονη αιχμαλωσία τους, δεν υποχώρησαν. Αρνήθηκαν να σκύψουν το κεφάλι και να φιλήσουν το σταυρό της μετάνοιας. Υπερασπίστηκαν στο ακέραιο και με αξιοπρέπεια την αναρχική τους υπόσταση. Παρότι, λοιπόν, δεν είμαι μέλος της Συνωμοσίας, μας συνδέει η κοινή πολιτική συνείδηση. Μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, τις ίδιες ιδέες και το ίδιο πάθος για ελευθερία. Η πολιτική συγγένεια που μας συνδέει δεν θα μπορούσε παρά να με κάνει να σταθώ αλληλέγγυα δίπλα τους.

Η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς συναισθηματικά φορτισμένη λέξη. Η αλληλεγγύη χαράζει εξεγερτικές κατευθύνσεις και αποτρέπει τη λήθη από το να γίνει η ταφόπλακα των αιχμαλώτων συντρόφων. Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που γεννιέται η συνενοχή. Ποια θα μπορούσε να είναι αυθεντικότερη και ειλικρινέστερη ένδειξη αλληλεγγύης προς αυτούς τους συντρόφους από το να συμβάλλω ηθικά και πρακτικά στο σπάσιμο της αιχμαλωσίας τους; Μόνο περήφανη μπορώ να νιώσω που συμμετείχα στην απόπειρα απόδρασης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και κανένα δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να κρίνει την επιλογή μου.

Η φυλακή, άλλωστε, είναι μια στάση για όποιον αποφασίσει να οπλίσει τις επιθυμίες και τις αρνήσεις του. Κι εδώ αρχίζουν οι αντιφάσεις… Εμείς που αγαπάμε τόσο πολύ την ελευθερία είμαστε εγκλωβισμένοι στο τσιμέντο… Εμείς που αγαπάμε τη ζωή με πάθος φλερτάρουμε με τον θάνατο κάθε λεπτό. Αν η φυλακή έχει ως στόχο να μας « εξημερώσει», μάθετε πως οι τοίχοι και οι κλειδαριές μάς τρέφουν με οργή και η όρεξη για εκδίκηση μεγαλώνει… Μπορούμε να αποτύχουμε, δεν μπορούμε όμως να υποταχθούμε… Δεν πρόκειται για την αρχή και σίγουρα ούτε για το τέλος μιας ιστορίας αλλά για την διαδρομή κι εκεί είναι που βρίσκεται όλη η ομορφιά…

Γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά και για όλους τους λόγους του κόσμου αναλαμβάνω, περήφανα και χωρίς ίχνος μεταμέλειας, την ευθύνη για την έμπρακτη πολιτική συνεισφορά μου στο σχέδιο απόδρασης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Όσες φορές και να γυρνούσα τον χρόνο πίσω θα έκανα ξανά και ξανά την ίδια επιλογή.

Αγγελική Σπυροπούλου – γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού

το κείμενο σε pdf

Αθήνα: Δικαστικό πραξικόπημα στη δίκη για το σχέδιο απόδρασης της ΣΠΦ

(λάβαμε στις 31 Μάρτη 2016)

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ

Σήμερα 31 Μαρτίου συνεδρίασε το δικαστήριο για το σχέδιο απόδρασης των μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Λόγω της συνεχιζόμενης αποχής των δικηγόρων, οι συνήγοροι υπεράσπισης, ζήτησαν διακοπή της δίκης. Μάλιστα προσκόμισαν έγγραφα από τον δικηγορικό σύλλογο που πιστοποιούσαν την συνέχιση της αποχής και την συμμετοχή των δικηγόρων σε αυτή.

Ο εισαγγελέας Κούτρας πρότεινε τη διακοπή της δίκης, λόγω της αποχής των δικηγόρων και το δικαστήριο αποσύρθηκε για να αποφασίσει. Όταν επέστρεψε η έδρα, η πρόεδρος του δικαστηρίου Α. Υφαντή ανακοίνωσε ότι το προεδρείο, μειοψηφούντος ενός δικαστή, ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ το αίτημα των συνηγόρων υπεράσπισης και αποφασίζει την συνέχιση της δίκης. Μάλιστα έθεσε τελεσίγραφο στους δικηγόρους υπεράσπισης λέγοντας «αν δεν ασκήσετε τα καθήκοντά σας θα καταργηθείτε…»

Όλοι οι συνήγοροι, ανάμεσά τους ο Φ. Ραγκούσης, ο Θ. Μαντάς και ο Σ. Φυτράκης, έκαναν λόγο για πρωτοφανή αυθαιρεσία, αφού η πρόεδρος Υφαντή όχι μόνο παρατύπως επεμβαίνει στο συνδικαλιστικό της όργανο (δικηγορικός σύλλογος) ακυρώνοντας τις αποφάσεις του εργασιακού της κλάδου, ΑΛΛΑ ουσιαστικά στερεί από τους κατηγορούμενους το δικαίωμα να έχουν δικηγόρους.

Από τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς πήρε το λόγο ο Χ. Τσάκαλος και δήλωσε ότι με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται για ακόμη μία φορά ότι δικαστές που έχουν επιλεγεί για να δικάσουν πολιτικές δίκες, στην πραγματικότητα ακολουθούν εντολές συγκεκριμένων πολιτικών κύκλων και δίνουν τα διαπιστευτήριά τους υπακούοντας τυφλά σε εντολές συγκεκριμένων πολιτικών κύκλων με επικεφαλής τώρα τον πρώην υπουργό δικαιοσύνης Χ. Αθανασίου με αντάλλαγμα την προαγωγή τους. Συνέχισε λέγοντας ότι ιδιαίτερα σε αυτήν την δίκη έχει δοθεί εντολή για fast track διαδικασία, με τελικό σκοπό την εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του δήλωσε ότι είναι γνωστές οι παρεμβάσεις που έγιναν από τον ίδιο τον Χ. Αθανασίου στον ειδικό εφέτη ανακριτή Ε. Νικόπουλο για την προφυλάκιση των συγγενών τους ως αντίποινα για την συνέχιση της επαναστατικής δράσης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Στην συνέχεια ο Φ. Ραγκούσης, ο Θ. Μαντάς και ο Σ. Φυτράκης και οι υπόλοιποι συνήγοροι κατήγγειλαν ότι αυτές οι μεθοδεύσεις απ’ την μεριά της προέδρου Υφαντή με σκοπό να τους καταργήσει και ουσιαστικά να προχωρήσει σε μία δίκη χωρίς δικηγόρους, θυμίζουν άλλες εποχές και είναι εκτός πλαισίου της νομιμόμητας. Τόνισαν ότι είναι πρωτοφανές πρόεδρος δικαστηρίου ουσιαστικά να διώχνει και να παύει τους συνηγόρους υπεράσπισης ΜΟΝΟ και ΜΟΝΟ επειδή ασκούν το δικαίωμα της αποχής στα πλαίσια της κινητοποίησης του δικηγορικού συλλόγου που συμμετέχουν.

Ο εισαγγελέας Κούτρας παίρνοντας το λόγο ζήτησε απ’ το προεδρείο να ανακαλέσει την απόφασή του και να δώσει την διακοπή που ζητούν οι συνήγοροι ώστε να μην υπάρχουν υπόνοιες για πολιτικές μεθοδεύσεις που αναφέρθηκαν από τους κατηγορούμενους.

Το προεδρείο απεσύρθη για να συνεδριάσει και λίγη ώρα αργότερα η πρόεδρος Υφαντή, απροκάλυπτα, αδιαφορώντας τόσο για το αίτημα των συνηγόρων όσο και για την τοποθέτηση του εισαγγελέα Κούτρα, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ τη συνέχιση της δίκης, την κατάργηση όλων των δικηγόρων και τον διορισμό νέων συνηγόρων που διάλεξε η ίδια.

Εν μέσω διαμαρτυριών που ακολούθησαν, τα παριστάμενα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς μαζί με την Αγγελική Σπυροπούλου κατέθεσαν αίτηση εξαίρεσης της προέδρου Υφαντή δηλώνοντας ότι είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι η συγκεκριμένη δικαστής εκτελεί χρέη εντολοδόχου και εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες με τον τρόπο που διευθύνει τη δίκη…

Η πρόεδρος Υφαντή φανερά αμήχανη καταλόγισε ευθύνες στον πρόεδρο του δικηγορικού συλλόγου Β. Αλεξανδρή λέγοντας ότι αυτός ευθύνεται και η ίδια θα συνεχίσει την δίκη με ή χωρίς συνηγόρους…

Εν μέσω αντεγκλήσεων το δικαστήριο διέκοψε για τις 12 απριλίου που θα εξεταστεί η αίτηση εξαίρεσης.

Η φασιστική στάση της προέδρου Υφαντή, που φιλοδοξεί με αυτόν τον τρόπο να προαχθεί από εφέτης σε πρόεδρο εφετών, αποδεικνύει πως αυτή η δίκη έχει τελειώσει πριν καν αρχίσει. Το πρώτο βήμα ήταν η κατάργηση των δικηγόρων και η αντικατάστασή τους με δικηγόρους της επιλογής της. Μετά την περίπτωση της προέδρου Κλάπα, που καταδίκασε σε ισόβια και 120 χρόνια τον Ν. Μαζιώτη, αφανείς αλλά γνωστοί πολιτικοί κύκλοι με πρωτεργάτη τον Χ. Αθανασίου μεθοδεύουν τις πολιτικές δίκες των επαναστατικών οργανώσεων με σκοπό την εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων…

Το στοίχημα που τίθεται στον αλληλέγγυο κόσμο του αγώνα είναι αν θα επιτρέψει τον φασιστικό μονόλογο των δικαστών να κυριαρχήσει ή θα τον ανατρέψει στην πράξη…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Αλληλέγγυοι/ες Αναρχικοί/ές

[Φυλακές Κορυδαλλού] Αγγελική Σπυροπούλου: “Δίχως ίχνος μεταμέλειας”

ΔΙΧΩΣ ΙΧΝΟΣ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑΣ

Τα βιώματα είναι η μαγιά της εξέλιξης τόσο σε πολιτικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Το πέρασμα από τη φυλακή είναι μία σχεδόν αναπόφευκτη εμπειρία για όποιον έχει αποφασίσει να περάσει στον ένοπλο αγώνα. Το ζήτημα όμως είναι, όπως και με κάθε εμπειρία, το αν και το πώς θα την αξιοποιήσεις.

Η γέννηση της φυλακής ανέκαθεν βασιζόταν στην καλλιέργεια και στη διαιώνιση της διασφάλισης της υποταγής όσων δεν συμμορφώνονται στα προκαθορισμένα πρότυπα της κοινωνίας. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιοι που η επιθυμία για ελευθερία καίει στην καρδιά τους με τρόπο που δεν τους επιτρέπει ούτε μία στιγμή της παραμονής τους στη φυλακή να δεχτούν το ρόλο που τους επέβαλαν ως κομμάτι του σωφρονιστικού αυτοματισμού. Σε ό,τι αφορά αυτούς τους ανθρώπους η φυλακή αποτυγχάνει παταγωδώς το σκοπό της, καθώς παρά τους τοίχους και τα κάγκελα που ορθώνονται γύρω τους αιχμαλωτίζοντας το κορμί τους, οι ίδιοι παραμένουν ανυπότακτοι και ουσιαστικά ελεύθεροι. Ούτε η ψυχή ούτε το πνεύμα χωράνε σε κλουβιά.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πρώτα απ’ όλα ως αναρχικοί που έχουμε κηρύξει πόλεμο σε όλες τις εκφάνσεις του σύγχρονου πολιτισμένου κόσμου γνωρίζουμε καλά πως για να γίνουμε επικίνδυνοι χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα. Το ένοπλο ήταν, είναι και θα παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι του πολύμορφου αναρχικού αγώνα. Η θεωρία είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που αποκτά όμως το αυθεντικό του νόημα μόνο όταν αποτυπώνεται στην αντίστοιχη πράξη. Είναι απαραίτητο να θεσπίσουμε μία σαφέστατη διαχωριστική γραμμή μεταξύ του εχθρού και των εαυτών μας, καθώς η απελευθέρωση από το σύστημα απαιτεί και την έμπρακτη άρνησή του. Η αντίσταση δεν μπορεί να σταματά εκεί που αρχίζει ο ποινικός κώδικας.

Δυστυχώς το βόλεμα και ο ιδεολογικοποιημένος φόβος που είναι διάχυτος στο μεγαλύτερο κομμάτι του ευρύτερου αναρχικού χώρου αποτελεί τη βάση της σύγχρονης πολιτικής θεωρίας. Αυτή η ακατάπαυστη φλυαρία και η ακίνδυνη δήθεν επαναστατική ρητορεία που ενστερνίζεται κομμουνιστικά προτάγματα ρέποντας όλο και περισσότερο στον εναλλακτισμό και στο ρεφορμισμό, το μόνο που καταφέρνει είναι να παράγει και να αναπαράγει μία κριτική του καναπέ η οποία αφενός απομακρύνεται συνεχώς από τις αναρχικές ιδέες και αξίες και αφετέρου είναι, σαφώς, παντελώς ανίκανη να συντελέσει στην καλλιέργεια ενός γόνιμου εδάφους που να προωθεί την εξέλιξη του καθενός ξεχωριστά αλλά και συλλογικά. Είναι πραγματικά οξύμωρο και τραγικό συνάμα πως ενώ η καταστολή οξύνεται παρατηρούμε συγχρόνως μια ειρήνευση του επίσημου αναρχικού χώρου.

Βέβαια η κατάσταση που επικρατεί δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για κανέναν, εφόσον όλοι όσοι προερχόμαστε από τους κόλπους αυτού του χώρου, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα δίλημμα. Είτε θα παραμείνουμε στάσιμοι διατηρώντας την κατάσταση ως έχει, είτε θα επιλέξουμε να την ξεπεράσουμε. Όσο τα άτομα που έρχονται σε επαφή με την αναρχία δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, δεν καθορίζουν δυναμικά και αποφασιστικά οι ίδιοι το πώς θέλουν να ενσαρκώσουν τα προτάγματά της, παρά αφήνονται σε έναν αναμφισβήτητα πολύ βολικό για όλους λήθαργο, γίνονται υποκείμενα βουβά τα οποία γνωρίζουν κατά βάθος το μέγεθος της απραξίας τους και κατά συνέπεια προσαρμόζουν την σκέψη τους στη σκέψη όσων έχουν περισσότερη ‘εμπειρία’ ή αναγνωρισιμότητα και η οποία σκέψη προφανώς δεν θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα ανατρεπτική εφόσον αποσκοπεί στη διατήρηση της υπάρχουσας άτυπης ιεραρχίας που όλοι ξέρουμε ότι λιμνάζει μέσα στο ‘χώρο’.

Επιπλέον είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή η εμμονή των περισσότερων ‘αναρχικών’ με την εύρεση ενός ‘επαναστατικού υποκειμένου’. Συχνά είναι η κοινωνία που ανάγεται σε ‘επαναστατικό υποκείμενο’. Μια μάζα δηλαδή ανθρώπων που αδυνατεί να ξυπνήσει από τον ήσυχο ύπνο των σταθερών βεβαιοτήτων που παρέχει η κανονικότητα της συνήθειας, της ρουτίνας και του βολέματος. Προσωπικά, αρνούμαι να επιτρέψω στους συμβιβασμούς και στην ακινησία της μάζας να εμποδίσουν το πέρασμά μου στην πράξη. Άλλωστε η ίδια η ουσία, η δομή της σύγχρονης κοινωνίας με τους θεσμούς, τους ρόλους και τις αξίες της που διέπουν την κάθε είδους ανθρώπινη σχέση και μας υπαγορεύουν το πώς να σκεφτόμαστε και το τι να αισθανόμαστε ανάγοντας τη μετριότητα σε ύψιστη αρετή δηλητηριάζει την κάθε μέρα, το κάθε λεπτό της ύπαρξής μου. Η καθημερινότητα γεμίζει μηχανικές κινήσεις που επαναλαμβάνονται συνεχώς σε ένα βαρετό φόντο περιμένοντας απλώς κάποια στιγμή να διακοπούν οριστικά από το θάνατο και τότε το μόνο που έχει απομείνει είναι το απέραντο κενό του ανικανοποίητου. Κάπως έτσι είναι δομημένη η πραγματικότητα και αποδεικνύεται αμετακίνητη στην ουσία της, γεγονός που την καθιστά εντελώς ανυπόφορη για εμένα.

Στα πλαίσια της απόφασης να απειλήσεις έμπρακτα και άμεσα το status quo αυτής της πραγματικότητας βρίσκεται και η απελευθέρωση των φυλακισμένων συντρόφων. Η απόφαση της απόδρασης ενισχύει τη διαχρονική επιλογή της μη παράδοσης στον εχθρό, καθώς ο φυσικός περιορισμός που σου επιβάλλει η φυλακή δεν έχει την ικανότητα να μειώσει σε ένταση το πάθος για ελευθερία που καίει στην καρδιά κάθε εξεγερμένου, ούτε είναι σε θέση να κάμψει την επιθυμία του να συνεχίσει να επιτίθεται τόσο στην εξουσία και τους μηχανισμούς της όσο και στην εθελόδουλη μάζα που με την υποτακτικότητα και την αδράνειά της διαμορφώνει ένα περιβάλλον ησυχίας, ομοιομορφίας, νομιμοφροσύνης και καθωσπρεπισμού που ισοπεδώνει την κάθε ατομικότητα και εκμηδενίζει την παραμικρή πιθανότητα απελευθέρωσης από τα δεσμά που μας έχουν επιβληθεί.

Ποια θα μπορούσε, λοιπόν, να είναι βαθύτερη, ουσιαστικότερη και ειλικρινέστερη ένδειξη αλληλεγγύης προς αυτούς τους συντρόφους, που χωρίς καμία μεταμέλεια αρνήθηκαν τη δικαιοσύνη της εξουσίας επιλέγοντας να ανακτήσουν την ελευθερία τους για να συνεχίσουν τις εχθροπραξίες εναντίον της, από το να μοιραστείς την ενοχή που ενέχεται στο να συνωμοτήσεις μαζί τους βοηθώντας στο σπάσιμο της αιχμαλωσίας τους.

Φυσικά κάθε επιλογή έχει και το αντίστοιχο κόστος, πόσο μάλλον όταν αυτή η επιλογή πληγώνει βαθιά το γόητρο του κράτους καθώς θέτει υπό σοβαρή αμφισβήτηση την φαινομενικά ανυπέρβλητη ισχύ του. Έτσι, αυτή τη φορά επιδεικνύοντας όλο το εκδικητικό του μένος προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα διώκοντας, συλλαμβάνοντας και φυλακίζοντας συγγενείς των συντρόφων της Συνωμοσίας Χρήστου και Γεράσιμου Τσάκαλου και Γιώργου Πολύδωρου (Αθηνά Τσάκαλου, Εύη Στατήρη, Χρήστος Πολύδωρος), με την τραγελαφική κατηγορία της ένταξης και συμμετοχής στην Οργάνωση. Πρόκειται για έναν απελπισμένο και συνάμα εξαιρετικά προκλητικό τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να κάμψει το ηθικό εκείνων που στα πρόσωπά τους αναγνωρίζει τον εσωτερικό εχθρό, τους αμετανόητους αναρχικούς της πράξης που όσα χρόνια κι αν προσθέσουν στις ποινές τους δεν σταματούν να επιτίθενται στην ουσία του είναι της δημοκρατίας, αψηφώντας κάθε συνθήκη. Παράλληλα με τη διεύρυνση της καταστολής σε τέτοιο βαθμό, η κυριαρχία αποσκοπεί στη διάχυση του φόβου ώστε να γίνει σαφές πως κάθε είδους σχέση με όσους αρνούνται να παραδώσουν τα όπλα τιμωρείται σκληρά, συνεπώς στοχεύει στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απομόνωση των πολιτικών κρατουμένων. Ωστόσο, όσο κι αν νομίζουν πως με τέτοιες πρακτικές υπάρχει το ενδεχόμενο να αποκηρύξουμε τις αναρχικές μας αξίες ή την άμεση δράση, γελιούνται. Για άλλη μια φορά το μόνο που πρόκειται να εισπράξουν είναι η απόλυτη περιφρόνησή μας και η πιο δυνατή οργή μας.

Κλείνοντας, σε ό,τι αφορά την παρωδία που θα στηθεί στη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού, δεν έχω καμία διάθεση να υποδυθώ το ρόλο του θύματος του συστήματος καθότι αφενός θεωρώ τιμή μου το ότι συμμετείχα στην απόπειρα απόδρασης των συντρόφων της ΣΠΦ και αφετέρου κάτι τέτοιο θα σήμαινε, τουλάχιστον, μια ψυχολογική υποταγή εκ μέρους μου μπροστά στο νόμο και στην τάξη. Η κριτική του ποινικού κώδικα μου είναι παγερά αδιάφορη. Χίλιες φορές να γυρνούσα άλλωστε το χρόνο πίσω, θα έκανα ξανά και ξανά την ίδια επιλογή ζωής γιατί μόνο αναπνέοντας ελεύθερα νιώθω ζωντανή.

Αγγελική Σπυροπούλου
Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού
14/02/2016

Κείμενο του ταμείου αλληλεγγύης Ιωαννίνων ενόψει της δίκης για το σχέδιο απόδρασης της ΣΠΦ

Λάβαμε στις 12 Φλεβάρη:

Κείμενο για την υπόθεση «Γοργοπόταμος»

Στις 15 Φεβρουαρίου ξεκινά η δίκη της υπόθεσης «Γοργοπόταμος». Για την υπόθεση δικάζονται συνολικά 28 άτομα, μέσα στα οποία κατηγορούμενοι είναι και τα μέλη της ΕΟ Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, η αναρχική Αγγελική Σπυροπούλου, η Αθηνά Τσάκαλου (μητέρα του Γεράσιμου και του Χρήστου Τσάκαλου, μελών της ΣΠΦ), η Εύη Στατήρη (σύντροφος του Γεράσιμου Τσάκαλου), καθώς και ο Χρήστος Πολύδωρος (αδελφός του Γιώργου Πολύδωρου, μέλους της ΣΠΦ). Η δίκη αφορά το σχέδιο απόδρασης των μελών της ΣΠΦ από τις φυλακές του Κορυδαλλού, για το οποίο οι ίδιοι έχουν αναλάβει απ’ τη πρώτη στιγμή την ευθύνη, υποστηρίζοντας την επιλογή τους για συνέχιση του αναρχικού αγώνα.

Αρχικά, η αστυνομοδικαστική μαφία εξαπολύει ένα κυνήγι μαγισσών, διώκοντας φίλους και συγγενείς πολιτικών κρατουμένων -με μόνα «αποδεικτικά στοιχεία» τις μεταξύ τους σχέσεις- και κατηγορώντας τους για «ένταξη και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση». Τον Μάρτιο του 2015 προφυλακίζονται η Αθηνά Τσάκαλου και η Εύη Στατήρη, οι οποίες λίγο καιρό αργότερα σπάνε την αιχμαλωσία τους. Η Αθηνά έναν μήνα μετά, με την απεργία πείνας της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και της αναρχικής συντρόφισσας Αγγελικής Σπυροπούλου, ενώ η Εύη έξι μήνες αργότερα με την απεργία πείνας της ίδιας και του συντρόφου της Γεράσιμου Τσάκαλου.

Η προφυλάκιση της Αθηνάς και της Εύης εμπίπτει στις διατάξεις του τρομονόμου 187Α που ουσιαστικά ποινικοποιεί τις φιλικές και συγγενικές σχέσεις με άτομα που κατηγορούνται για «τρομοκρατικές ενέργειες». Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου συγγενείς και φίλοι διώκονται με μόνη «απόδειξη» τις σχέσεις που έχουν αναπτύξει με άτομα που κατηγορούνται για τέτοιες υποθέσεις, όπως το πρόσφατο παράδειγμα της Μαρίας Θεοφίλου.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε και το πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε κατά την διάρκεια των δύο απεργιών πείνας, το οποίο κατάφερε να λυγίσει το πραξικόπημα της δικαστικής εξουσίας, μέσα από καταλήψεις, πορείες, συγκεντρώσεις, ενέργειες σαμποτάζ, εμπρηστικές επιθέσεις κλπ. Εντούτοις, παρότι η Αθηνά και η Εύη κατάφεραν να αποφυλακιστούν, οι δικαστές βρήκαν έναν διαφορετικό τρόπο να τις αιχμαλωτίσουν, αυτή την φορά μέσω των περιοριστικών όρων. Συγκεκριμένα, η Αθηνά βρίσκεται υπό καθεστώς εξορίας, αφού της έχει απαγορευτεί η έξοδος απ’ το νησί της Σαλαμίνας, ενώ η Εύη απαγορεύεται να ξεπεράσει την απόσταση του ενός χιλιομέτρου απ’ το σπίτι της. Έτσι η εξουσία καταφέρνει να επεκτείνει τον εγκλεισμό τους κι εκτός των τειχών. Ταυτόχρονα, τους απαγορεύουν κάθε επικοινωνία με τα μέλη της ΣΠΦ, δημιουργώντας ένα αόρατο πλέγμα απομόνωσης τους.

Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι τον Μάρτιο του 2015 που η αντιτρομοκρατική συνέλαβε την Αθηνά, την Εύη και την Αγγελική, τα καθεστωτικά ΜΜΕ προέβαλαν εικόνες και βίντεο όπου «πάνοπλοι» αστυνομικοί τις μεταφέρουν κουκουλωμένες στα γραφεία της ΓΑΔΑ, δημιουργώντας την εντύπωση ότι πρόκειται για επικίνδυνους τρομοκράτες, καθώς παράλληλα όλο εκείνο το διάστημα αναπαρήγαγαν σχετικά με την υπόθεση μισές αλήθειες και αισχρά σενάρια της αντιτρομοκρατικής, ως συνεπείς ρουφιάνοι της εξουσίας. Η στάση των μέσων μαζικής εξημέρωσης δε μας εκπλήσσει καθόλου, αντιθέτως γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αποτελεί έναν μηχανισμό προπαγάνδας που λειτουργεί για χάρη της κυριαρχίας και ως τέτοιον τον αντιμετωπίζουμε. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν, παρουσιάζοντας δηλαδή σαν τρόπαια τις τρεις συλληφθείσες, η αστική δημοκρατία θέλησε να πανηγυρίσει τη νίκη της στον «αγώνα κατά της τρομοκρατίας».

Είναι εμφανές ότι η εξουσία προσπαθεί με κάθε ύπουλο μέσο αφενός να αποδυναμώσει ηθικά τους φυλακισμένους αγωνιστές, αποδεικνύοντας την εκδικητική της φύση και αφετέρου μέσω της επίδειξης δύναμης να τρομοκρατήσει και να καταστείλει όσους επιχειρήσουν να αναπτύξουν ανατρεπτική δράση. Γι’ αυτό στις 15 Φεβρουαρίου στέλνει στο εδώλιο συγγενείς και φίλους κρατουμένων, ποινικοποιώντας στην ουσία τις προσωπικές σχέσεις. Οι προθέσεις του αστυνομοδικαστικού συμπλέγματος είναι ξεκάθαρες. Από τη δικογραφία, που είναι πάνω από 10.000 σελίδες, οι δικαστές-δήμιοι επέλεξαν να καλέσουν μόλις 20 μάρτυρες (οι μισοί είναι αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής) με σκοπό να προχωρήσουν σε μια fast-track δίκη, που απ’ ό,τι φαίνεται οι καταδίκες έχουν ήδη εκδοθεί.

Εμείς ως αναρχικοί/ές είναι αυτονόητο ότι στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στους αιχμαλώτους του κράτους και δηλώνουμε συνένοχοι με όποιον επιλέγει με αξιοπρέπεια να περάσει στην επίθεση ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο και φασίστες. Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να κινητοποιηθεί, να αναλάβει δράση στα πλαίσια της πολυμορφία ώστε να εμποδίσουμε τα πραξικοπήματα της δικαστικής εξουσίας. Να υψώσουμε ανάχωμα στην ποινικοποίηση των προσωπικών σχέσεων.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΣΑΚΑΛΟΥ, ΕΥΗ ΣΤΑΤΗΡΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟ ΠΟΛΥΔΩΡΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ «ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ»

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΡΚΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ ΔΡΑΣΗ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Ταμείο αλληλεγγύης ιωαννίνων φυλακισμένων αγωνιστών
tameio-ioannina@espiv.net

βλ. και αυτοπαρουσίαση της δομής εδώ

[Αθήνα] 15 Φεβρουαρίου: Έναρξη δίκης για το σχέδιο απόδρασης της ΣΠΦ

15 Φεβρουαρίου: ΔΙΚΗ για το σχέδιο απόδρασης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – Διώξεις συγγενών πολιτικών κρατουμένων

15 Φεβρουαρίου ορίστηκε το δικαστήριο για το σχέδιο απόδρασης των συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς απ’ τις φυλακές Κορυδαλλού. Συνολικά κατηγορούνται 28 άτομα. Οι σύντροφοι της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς έχουν αναλάβει απ’ την πρώτη στιγμή την ευθύνη για το σχέδιο απόδρασης, υποστηρίζοντας την επιλογή τους για συνέχιση του αναρχικού αγώνα.

Όμως η δικαστική μαφία αυτήν τη φορά πειραματίστηκε με τους συντρόφους μας εφαρμόζοντας εναντίον τους έναν ύπουλο και εκδικητικό εκβιασμό.

Εκτός του ότι διόγκωσε το κατηγορητήριο για αρκετούς κατηγορούμενους, που η σχέση τους με τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς περιοριζόταν απλά στα πλαίσια των φιλικών επαφών, ετοίμασε και νέες λαιμητόμους.

Ο ιεροεξεταστής Ε. Νικόπουλος (ειδικός εφέτης ανακριτής κατά της τρομοκρατίας) και τα δικαστικά συμβούλια που ακολούθησαν παρέπεμψαν στη δίκη τους συγγενείς των πολιτικών κρατουμένων (Γεράσιμου και Χρήστου Τσάκαλου, καθώς και Γιώργου Πολύδωρου), τη μητέρα τους Αθηνά Τσάκαλου, τη σύντροφο του πρώτου Εύη Στατήρη και τον αδερφό του Γιώργου, Χρήστο Πολύδωρο, με την κατηγορία της «ένταξης στην τρομοκρατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς»!!!

Η Αθηνά Τσάκαλου και η Εύη Στατήρη αρχικά είχαν προφυλακιστεί τον Μάρτιο του 2015 και στη συνέχεια έσπασαν την αιχμαλωσία τους.

Η Αθηνά έναν μήνα μετά, με την απεργία πείνας της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και της αναρχικής συντρόφισσας Αγγελικής Σπυροπούλου, ενώ η Εύη έξι μήνες αργότερα με την απεργία πείνας της ίδιας και του συντρόφου της Γεράσιμου Τσάκαλου.

Κατά τη διάρκεια των 2 απεργιών πείνας, αναπτύχθηκε ένα πολύμορφο κίνημα που εναντιώθηκε στο δικαστικό πραξικόπημα, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του με συγκεντρώσεις, πανό, καταλήψεις, σαμποτάζ και εμπρηστικές επιθέσεις…

Όμως, η νίκη του κινήματος με την αποφυλάκιση της Αθηνάς και της Εύης ήταν μισή νίκη.

Οι δικαστές-δήμιοι «παραχώρησαν» μία ανάπηρη ελευθερία. Η Αθηνά εξορίστηκε στο νησί της Σαλαμίνας και η Εύη έχει «μετρητή ελευθερίας» απόστασης ενός χιλιομέτρου από το σπίτι της.

Παράλληλα απαγορεύουν κάθε επικοινωνία τους με τους συγγενείς τους, δημιουργώντας ένα αόρατο πλέγμα απομόνωσής τους.

Μία στρατηγική της εξουσίας για απομόνωση των πολιτικών κρατουμένων που βλέπουμε ότι διευρύνεται και με την πρόσφατη απαγόρευση επισκεπτηρίου στο μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Νίκο Μαζιώτη.

Παράλληλα η δικαστική μαφία συνεχίζει τις αλχημείες της εναντίον των συγγενών των πολιτικών κρατουμένων προφυλακίζοντας τη Μαρία Θεοφίλου.

Στις 15 Φεβρουαρίου, η εξουσία θα δοκιμάσει ξανά να στήσει τις γκιλοτίνες της εναντίον των συγγενών των πολιτικών κρατουμένων.

Ήδη έχει κάνει γνωστές τις προθέσεις της. Από τη δικογραφία, που είναι πάνω από 10.000 σελίδες, επέλεξε να καλέσει μόλις 20 μάρτυρες (οι μισοί είναι αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής) με σκοπό να προχωρήσει σε μια fast-track δίκη, που απ’ ό,τι φαίνεται οι καταδίκες έχουν ήδη εκδοθεί…

Στις 15 Φεβρουαρίου, αρχίζει ένα νέο στοίχημα για τον κόσμο του αγώνα, για τους αρνητές της εξουσίας, για τους αλληλέγγυους… Το δικό μας στοίχημα είναι να ακυρώσουμε τα εκδικητικά σχέδια της εξουσίας, να σταθούμε δίπλα στους συντρόφους και να συνεχίσουμε ό,τι ξεκινήσαμε… Να ανατρέψουμε το δικαστικό πραξικόπημα και να σταθούμε ενάντια στις διώξεις των συγγενών των πολιτικών κρατουμένων.

Γιατί αυτό το δικαστήριο είναι η προεικόνιση μελλοντικών διώξεων. Ό,τι δοκιμαστεί σήμερα στους συγγενείς των πολιτικών κρατουμένων, αύριο θα δοκιμαστεί στους φίλους, στους αλληλέγγυους, στον κόσμο του αγώνα…

Γι’ αυτό και για όλους τους λόγους του κόσμου, ετοιμαζόμαστε ξανά να ριχτούμε σε νέες μάχες ενάντια στους νόμους των μπάτσων, των δικαστών και του ιερατείου της εξουσίας.

Στη φαρέτρα μας έχουμε την πρόσφατη μνήμη των κινήσεων ενάντια στις φασιστικές διώξεις των συγγενών των πολιτικών κρατουμένων, καθώς επίσης νωπά είναι ακόμα τα ίχνη των δράσεων του Μαύρου Δεκέμβρη, που λοξοδρόμησαν από τις σιωπηλές διαδρομές της κοινωνικής ειρήνης.

Στις προκλήσεις του κράτους και της δικαστικής μαφίας απαντάμε με την πρόκληση της εξεγερτικής δράσης. Με σημείο συνάντησης τη δίκη στις 15 Φλεβάρη και την εναντίωση στις διώξεις συγγενών, η αρχή του νέου έτους να γίνει η δικιά μας επανεκκίνηση με διεθνή καλέσματα, συνελεύσεις, αντιπληροφόρηση, πορείες, καταλήψεις, σαμποτάζ, επιθέσεις για τη συνολική ανατροπή του υπάρχοντος. Ούτε μια στιγμή χαμένη.

«Η πέτρα, το σίδερο, το ξύλο σπάει… όμως είναι αδύνατο να σπάσεις έναν αποφασισμένο άνθρωπο με συνείδηση

Αλληλεγγύη στους συντρόφους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και στην αναρχική Αγγελική Σπυροπούλου

Ενάντια στις διώξεις των συγγενών των πολιτικών κρατουμένων
(Χρήστου Πολύδωρου, Αθηνάς Τσάκαλου, Εύης Στατήρη)

στ’ αγγλικά

Αργεντινή: Σαμποτάζ σε γραμμή τρένου στο Μπουένος Άιρες

Καθετί στις πόλεις είναι σχεδιασμένο για να προωθεί και να διαιωνίζει την αδιάκοπη ροή του εμπορεύματος, ανθρώπινου ή μη. Εκατομμύρια πέσος επενδύονται σε αναπλάσεις σταθμών τρένων και εγκαίνια λειτουργίας άλλων, στην κατασκευή και συντήρηση οδικών δικτύων, σε τεχνολογικούς μηχανισμούς ελέγχου και καταστολής, σε εξοπλισμό για τους ένστολους σκλάβους στην υπηρεσία της εξουσίας.

Αυτά σκεφτόμενοι, επιδιώξαμε σήμερα να σαμποτάρουμε, έστω και για λίγο, την κανονική λειτουργία των γραναζιών που υποστηρίζουν τη δομή της κυριαρχίας, πραγματοποιώντας επίθεση με εμπρηστικό/εκρηκτικό μηχανισμό στις γραμμές του τρένου ανάμεσα στους σταθμούς Φλορέστα και Βίγια Λούρο.

Δεν μας ενδιαφέρει αν λεχθεί πως μ’ αυτές τις δράσεις θέτουμε σε κίνδυνο μονάχα τους εργαζομένους, δεν θα μπούμε σ’ αυτό το παιχνίδι. Το σημαντικό σήμερα ήταν να διαρρήξουμε την ασφυκτική κανονικότητα που επικροτεί η συντριπτική πλειονότητα της αστυνομικής κοινωνίας.

Σε άμεση αλληλεγγύη και συνενοχή με τα αδέρφια μας της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, που βρίσκονται σε απεργία πείνας στις ελληνικές φυλακές από τις 2 του Μάρτη, απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση προσώπων του κοντινού τους περίγυρου!

Είναι επείγον να δράσουμε, δεδομένου πως η κατάσταση της υγείας των συντρόφων μας είναι σοβαρή, κάτι που ήδη αποδεικνύεται απ’ το γεγονός πως οι 6 τους [επί της παρούσης 8] βρίσκονται στο νοσοκομείο.

Αλληλεγγύη στην Αγγελική και στους υπόλοιπους απεργούς πείνας!

Δύναμη στα συντρόφια στη Χιλή ενόψει των ετήσιων δράσεων στο πλαίσιο της Μέρας του Νεαρού Μαχητή. Να διαχύσουμε τις ταραχές παντού!

Να πάρουμε εκδίκηση για όσους έπεσαν νεκροί, όσους αιχμαλωτίστηκαν και βασανίστηκαν επειδή αγωνίστηκαν ενάντια στο σάπιο αργεντίνικο κράτος…

Κύκλος της Φωτιάς

στα αγγλικά

Σαντιάγο: Χαρτοπανό αλληλεγγύης για τις απεργίες πείνας στις ελληνικές φυλακές

Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται. Από τη Χιλή ως την Ελλάδα – Αλληλεγγύη στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς
Διεθνιστική αλληλεγγύη στους/στις απεργούς πείνας στην Ελλάδα
Εξεγερτική αλληλεγγύη στους/στις αιχμάλωτους/-ες πολέμου – Λευτεριά στην Αγγελική Σπυροπούλου!

Στο πλαίσιο των διάφορων απεργιών πείνας που πραγματοποιούνται στις ελληνικές φυλακές από τις 2 Μάρτη 2015, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας με αυτή την ελάχιστη χειρονομία προπαγάνδας στους δρόμους του Σαντιάγο.

Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας άνευ όρων σε όλα τα έγκλειστα συντρόφια που συνεχίζουν τον πόλεμο μέσα απ’ τις φυλακές, δίχως να μετανιώνουν στο παραμικρό για τις αποφάσεις τους κι επιδιώκοντας να διαδώσουν την αντεπίθεση από την παρούσα συνθήκη αιχμαλωσίας στην οποία βρίσκονται.

Επί της παρούσης διάφοροι κρατούμενοι έχουν κατέβει σε απεργία πείνας ενάντια στις προελάσεις της καταστολής, συμπεριλαμβανομένων των φυλακών τύπου Γ. Από την πλευρά τους, τα συντρόφια της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς-Πυρήνας Φυλακής όπως και η συντρόφισσα Αγγελική Σπυροπούλου, που συνελήφθη πρόσφατα, έχουν ξεκινήσει μια απεργία πείνας μέχρι θανάτου απαιτώντας την απελευθέρωση συγγενών και φίλων, προφυλακισμένων [δύο εξ αυτών] στο πλαίσιο της πρόσφατης εκδικητικής στρατηγικής από πλευράς του κράτους.

Η καταστολή χτυπά επίσης τα συγγενικά και φιλικά περιβάλλοντα· το ’χουμε δει να συμβαίνει στις διάφορες μπούκες σε σπίτια συγγενών την ώρα που είναι να εκτελεστεί κάποιο ένταλμα σύλληψης εναντίον συντρόφων, όπως επίσης κατά τη διάρκεια της δίκης στην οποία καταδικάστηκαν σε πολυετείς ποινές οι σύντροφοι της Υπόθεσης Σεκιούριτι, όπου ενέπλεξαν τη μητέρα του συντρόφου Χουάν Αλίστε σε μια υποτιθέμενη απόπειρα απόδρασης. Η καταστολή πολύ απλά δεν έχει κανέναν κώδικα μήτε όριο.

Για την άμεση απελευθέρωση των συγγενικών και φιλικών προσώπων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Να διαδώσουμε την αγκιτάτσια και την αλληλεγγύη στους/στις αδάμαστους/-ες εντός των κλουβιών σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκονται.

Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται… από τη Χιλή μέχρι την Ελλάδα.
Κρατούμενοι/-ες στο δρόμο. Δρόμο για την εξέγερση.

Μάρτης 2015, Σαντιάγο, Χιλή.

Απεργίες πείνας από 2/3 – Ιατρική γνωμάτευση από φυλακές Κορυδαλλού

λάβαμε από «Συγγενείς-φίλους κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών» (sygeneis-filoi@espiv.net)

ΙΑΤΡΙΚΗ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ
Για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται 11 εκ των κρατουμένων στις φυλακές Κορυδαλλού απεργών πείνας
13/3/2015

Κατά την διάρκεια της εβδομάδος που διανύουμε εξετάστηκαν από εμάς οι κρατούμενοι απεργοί πείνας Μαυρόπουλος Θεόφιλος, Νικολόπουλος Γεώργιος, Νικολόπουλος Μιχάλης, Αργυρού Παναγιώτης, Μπολάνο Δαμιανός, Χατζημιχελάκης Χαρίλαος, Τσάκαλος Χρήστος, Πολύδωρος Γεώργιος, Τσάκαλος Γεράσιμος, και οι κρατούμενες απεργοί πείνας Σπυροπούλου Αγγελική και Οικονομίδου Όλγα.

Οι ανωτέρω βρίσκονται σε απεργία πείνας από την 2α 3ου 2015.

Εξ αυτών,

ο Μαυρόπουλος Θεόφιλος 24 ετών, εμφανίζει (12/3) απώλεια σωματικού βάρους 6.8 Kg, που αντιστοιχεί στο 6.76 % του αρχικού του σωματικού βάρους, ενώ έχει εμφανίσει χαμηλές τιμές σακχάρου ορού κατά την παρακολούθηση,

ο Νικολόπουλος Γεώργιος 28 ετών, εμφανίζει (12/3) απώλεια σωματικού βάρους 6.5 Kg, που αντιστοιχεί στο 7.06 % του αρχικού του σωματικού βάρους,

ο Μπολάνο Δαμιανός 28 ετών, εμφανίζει (12/3) απώλεια σωματικού βάρους 8.6 Kg, που αντιστοιχεί στο 9.51 % του αρχικού του σωματικού βάρους,

ο Νικολόπουλος Μιχάλης 27 ετών, εμφανίζει (12/3) απώλεια σωματικού βάρους 6.2 Kg, που αντιστοιχεί στο 7.89 % του αρχικού του σωματικού βάρους, ενώ έχει εμφανίσει σημαντική φλεβοκομβική βραδυκαρδία,

ο Αργυρού Παναγιώτης 26 ετών, ο οποίος έχει εμφανίσει στο παρελθόν σοβαρό πρόβλημα υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, εμφανίζει (12/3) απώλεια σωματικού βάρους 6.2 Kg, που αντιστοιχεί στο 8.58 % του αρχικού του σωματικού βάρους, ενώ έχει εμφανίσει χαμηλές τιμές σακχάρου ορού κατά την παρακολούθηση.

Σημειώνεται ότι οι ανωτέρω βρίσκονται στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού, όπου λειτουργεί υποτυπώδες ιατρείο, χωρίς ιατρική ή νοσηλευτική κάλυψη καθ’ όλο το 24ωρο.

Σε ειδικό τμήμα – υπόγειο – των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, όπου δεν υπάρχει καν ιατρείο με δυνατότητα άμεσης αντιμετώπισης σε περίπτωση οιουδήποτε συμβάντος, και όπου οι συνθήκες (στους χώρους που μπορέσαμε να δούμε) είναι πάρα πολύ κακές, βρίσκονται οι κάτωθι κρατούμενοι-απεργοί πείνας:

Χατζημιχελάκης Χαρίλαος 26 ετών. Στις 9/3 είχε εμφανίσει απώλεια 6.4 Kg σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί στο 7.56 % του αρχικού του σωματικού βάρους. Έχει εμφανίσει χαμηλές τιμές σακχάρου ορού κατά την παρακολούθηση.

Τσάκαλος Χρήστος, 35 ετών. Στις 9/3 είχε εμφανίσει απώλεια 5.8 Kg σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί στο 6.83 % του αρχικού του σωματικού βάρους. έχει εμφανίσει χαμηλές τιμές σακχάρου ορού κατά την παρακολούθηση.

Πολύδωρος Γεώργιος, 32 ετών. Στις 9/3 είχε εμφανίσει απώλεια 4.6 Kg σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί στο 6.13 % του αρχικού του σωματικού βάρους. Έχει εμφανίσει χαμηλές τιμές σακχάρου ορού κατά την παρακολούθηση.

Τσάκαλος Γεράσιμος, 29 ετών. Στις 9/3 είχε εμφανίσει απώλεια 5.8 Kg σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί στο 7.61 % του αρχικού του σωματικού βάρους. Έχει εμφανίσει χαμηλές τιμές σακχάρου ορού κατά την παρακολούθηση.

Στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού κρατούνται οι Σπυροπούλου Αγγελική και Οικονομίδου Όλγα. Λειτουργεί υποτυπώδες ιατρείο, χωρίς ιατρική ή νοσηλευτική κάλυψη καθ’ όλο το 24ωρο.

Εξ αυτών,

η Σπυροπούλου Αγγελική 22 ετών, την ημέρα που εξετάστηκε (11/3), είχε χάσει 4.4 Kg, που αντιστοιχεί στο 7.58 % του αρχικού της σωματικού βάρους. Εμφανίζει ορθοστατική υπόταση και ταχυκαρδία (140 σφύξεις ανά λεπτό) κατά την έγερση.

η Οικονομίδου Όλγα, 35 ετών, την ημέρα που εξετάστηκε (11/3), είχε χάσει 4.5 Kg, που αντιστοιχεί στο 8.65 % του αρχικού της σωματικού βάρους. Εμφανίζει ορθοστατική υπόσταση.

Όλοι οι παραπάνω κρατούμενοι/ες διανύουν σήμερα την 13η ημέρα απεργίας πείνας. Είναι βιβλιογραφικά αποδεκτό ότι η επικινδυνότητα για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα ενός απεργού πείνας αυξάνεται σημαντικά μετά την 10η ημέρα ασιτίας. Επίσης, είναι αποδεκτό ότι η απώλεια σωματικού βάρους πάνω από 10% του αρχικού συνιστά παράγοντα αυξημένου κινδύνου. Θα πρέπει οι αρμόδιοι να σταθούν ενώπιον των ευθυνών τους προτού να είναι αργά, και όσον αφορά την επίλυση των αιτημάτων που θέτουν οι απεργοί πείνας, και όσον αφορά αυτές καθαυτές τις συνθήκες ζωής και νοσηλείας τους.

Όλγα Κοσμοπούλου, επιμελήτρια ΕΣΥ
Σπύρος Σακκάς, διευθυντής ΕΣΥ

Αθήνα: Εκπομπή με παρέμβαση των Γεράσιμου και Χρήστου Τσάκαλου για τις τελευταίες συλλήψεις/προφυλακίσεις

Την Τετάρτη, 4 Μαρτίου, στις 17:30 θα πραγματοποιηθεί εκπομπή με τηλεφωνική παρέμβαση των απεργών πείνας-μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, Γεράσιμου και Χρήστου Τσάκαλου, σχετικά με τις πρόσφατες συλλήψεις και προφυλακίσεις ατόμων του φιλικού και οικογενειακού περιβάλλοντος μελών της οργάνωσής τους.

Δύναμη στους απεργούς πείνας

Δύναμη στους συσχετιζόμενους συλληφθέντες/προφυλακισθέντες

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης – 93,8fm