Tag Archives: Αγγλία

Μπρίστολ, Αγγλία: Βανδαλισμοί αλληλεγγύης ενόψει της διεθνούς εβδομάδας δράσης για τα έγκλειστα συντρόφια

Τα ξημερώματα της 6ης Αυγούστου 2016 στον σταθμό εξυπηρέτησης οχημάτων στο ύψος του Ήστον-ιν-Γκόρντανο, κι ενώ οι οδηγοί ήταν αραχτοί στις καμπίνες τους, βάφτηκαν με σπρέι 10-15 αυτοκίνητα φορτωμένα πάνω σε 4 φορτηγά μεταφοράς οχημάτων, προξενώντας στις άπληστες εταιρείες τους που καταστρέφουνε τη γη απείρως μεγαλύτερη απώλεια χρόνου και χρήματος απ’ ό,τι δαπανήσαμε εμείς για να κάνουμε αυτό το τυχοδιωκτικό έγκλημα.

Αλληλεγγύη σε όλα τα φυλακισμένα και καταζητούμενα συντρόφια. Προλογίζοντας τη διεθνή εβδομάδα αλληλεγγύης στις/ους αναρχικές/ούς κρατούμενες/ους – από τις 23 έως τις 30 Αυγούστου.

Οικοαναρχικοί βάνδαλοι – FAI/IRF

Μπρίστολ: Επίθεση εναντίον στρατιωτικής βάσης ευελπίδων

29 Αυγούστου 2014

Αναλάβαμε δράση ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα διεξαχθεί στο Νιούπορτ (στη νότια Ουαλία) για τη συνέχιση της αισχρής άσκησης της εξουσίας τους μεταμφιεσμένη σαν καλοκάγαθη διεθνή ειρηνευτική επιχείρηση. Για την ακρίβεια, η «ειρήνη» που θέλουνε να διατηρήσουν είναι αυτή της καπιταλιστικής τάξης: η «ειρήνη» της παραγωγής, κατανάλωσης και υπακοής.

Πίσω απ’ τη ρητορική του ΝΑΤΟ περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων κρύβεται η επιθετική του δύναμη αποικισμού καθώς κινείται σε περιοχές στρατηγικής σημασίας από άποψης πόρων και πολιτικού ελέγχου. Στο μεταξύ, στο «εσωτερικό μέτωπο» είναι σαφέστατος ο ρόλος του στην καταστολή του «εσωτερικού εχθρού». Το ΝΑΤΟ, έχοντας κατά νου την εξέγερση που πυροδοτήθηκε κατά τη διάρκεια της «αραβικής άνοιξης» ακριβώς κάτω απ’ το σύνορο της Μεσογείου, συνέταξε την έκθεση «Επιχειρήσεις Αστικού Εδάφους κατά το έτος 2020» που οραματίζεται «πιθανές καταστάσεις όπου στρατεύματα εμπλέκονται χειρωνακτικώς στην κατάπνιξη εξεγέρσεων των φτωχών στα προάστια μεγάλων δυτικών πόλεων». Ξεκάθαρα οι απανταχού εξουσίες ακονίζουν τόσο αυτόν τον τύπο πολέμου αντεξέγερσης, όσο και μια διακρατική στρατιωτική σύγκρουση στο ζοφερό μέλλον μιας περαιτέρω κοινωνικής κατάρρευσης, οικονομικών και οικολογικών καταστροφών.

Επιλέξαμε τη στρατιωτική βάση εκπαίδευσης ευελπίδων στο βορειοανατολικό Μπρίστολ, πυρπολώντας ένα αυτοκίνητο και ένα βαν ως παράδειγμα των τρόπων με τους οποίους η στρατιωτικοποίηση ανοίγει το διάβα της μέσα στον ιστό της καθημερινής ζωής. Τα τελευταία χρόνια η σχολική επίτροπος Ελίζαμπεθ Σάιντγελ πρότεινε κάθε σχολείο να έχει μια συνδυασμένη δύναμη ευελπίδων, «προκειμένου να αυξηθεί η καθημερινή επαφή και επιρροή των ενόπλων δυνάμεων επί των νέων», ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση της στήριξης από μεριάς του πληθυσμού. Η παρουσία του στρατού ακόμη και στα σχολεία παρουσιάζεται απλώς και μόνον ως φυσικό μέρος της «κοινότητας», και ο ανταγωνισμός, η πειθαρχία κι η ιεραρχημένη υπακοή σαν απαραίτητα χαρακτηριστικά.

Στεκόμαστε σε αλληλεγγύη μ’ εκείνους που βγήκανε στους δρόμους (στο Ηνωμένο Βασίλειο) πριν από τρία χρόνια, τον Αύγουστο του 2011, όπως και με όσους βρέθηκαν πρόσφατα στους δρόμους του Φέργκιουσον (στο Μιζούρι των ΗΠΑ), άλλη μια περιοχή που επί του παρόντος δέχεται στρατιωτική μεταχείριση. Ύστερα απ’ αυτές τις εξεγερσιακές στιγμές, η κυβέρνηση θεώρησε πως μία εκ των λειτουργιών της πίεσής της για περισσότερους δοκίμους και αυξανόμενη στρατιωτική εμπλοκή στον τομέα της εκπαίδευσης εν γένει είναι να κρατηθούν οι νέοι άνθρωποι μακριά από μπλεξίματα και να μη γίνουνε «αντικοινωνικοί». Το σχολείο Φοίνιξ (για άπορα παιδιά, που προτάθηκε ως απάντηση στις ταραχές του 2011, διοικούμενο αυστηρά και μόνον από απόστρατους) στο Όλνταμ, στρατιωτικές ακαδημίες κι άλλες τέτοιες σχολές είναι εκφράσεις αυτής της προώθησης της τυφλής πειθαρχίας και του εθνικισμού.

ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ!

Τυχαίοι αναρχικοί

[Αγγλία] Παραβατικότητα τότε και τώρα

Άμα διερωτάται κανείς ποια είναι η αιτία της νεανικής παραβατικότητας, τότε θέτει το λάθος ερώτημα. Πιο ρεαλιστικά, θα μπορούσε κανείς να διερωτηθεί γιατί τόσο πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν τόσο συχνά μια τέτοια συμπεριφορά.

Ένας πιτσιρικάς περιπλανιέται μέσα σ’ ένα πολυκατάστημα, όπου βλέπει πολλά αντικείμενα, τα οποία κι εποφθαλμιά και θα μπορούσε να κλέψει χωρίς να υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τον τσακώσουν – παρ’ όλα αυτά, αποφεύγει να το κάνει. Ποια είναι η αιτία της αναστολής της δράσης του; Σίγουρα ένα απ’ τα αίτια είναι ένας ρεαλιστικός φόβος εντοπισμού, ωστόσο αυτή η προφυλακτικότητα από μόνη της δε δικαιολογεί πλήρως τη διαδεδομένη πρακτική της τιμιότητας. Όλοι θα συμφωνήσουν ότι υπάρχει επίσης ένας ανασταλτικός παράγοντας, μια εσωτερική συγκράτηση, την οποία αποκαλούμε συνείδηση. Πολλά αγόρια θα νιώσουν αναστολές μπροστά στην ικανοποίηση της αρπακτικότητάς τους ακόμα κι όταν είναι απολύτως σίγουρα ότι δεν πρόκειται να πιαστούν. Όμως το να κοτσάρει κανείς το χαρακτηρισμό «συνείδηση» σ’ έναν ανασταλτικό παράγοντα δε σημαίνει πως εξήγησε το πράγμα και ξεμπέρδεψε. Ο Φρόυντ προσέγγισε το φαινόμενο από τη σκοπιά του «υπερεγώ», αλλά δεν είναι ανάγκη να υποθέσει κανείς όλες τις πολύπλοκες συνιστώσες του συστήματός του για να μελετήσει τη λειτουργία αυτής της μορφής ενσώματου περιορισμού που διέπει τόσο πολλές από τις ενέργειές μας, μερικές φορές κατά αυθαίρετο και γελοιώδη τρόπο.

Ο μηχανισμός με τον οποίο συνήθως οι άνθρωποι αποτρέπουν τον εαυτό τους από απαγορευμένες πράξεις είναι συζητήσιμος, και μένει τώρα να εξεταστεί γιατί ο μηχανισμός αυτός καταρρέει με ορισμένη συχνότητα, ιδίως στ’ αγόρια που είναι στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών περίπου. Ένας λόγος είναι ότι η παιδαγώγηση που έλαβαν δεν ήταν και πολύ αποτελεσματική. Πολλοί γονείς της εργατικής τάξης επιτρέπουν κάποια ευελιξία κινήσεων στα παιδιά τους, η οποία είναι πολύ διαφορετική απ’ αυτήν που επιτρέπεται σε οικογένειες της μεσαίας τάξης. Το αγόρι θα μάθει ότι μπορεί να τις αρπάξει αν η μάνα τον πιάσει να ξαφρίζει χρήματα απ’ την τσάντα της, μα αυτό δεν είναι το είδος της αντιμετώπισης που χτίζει προδιάθεση για ένα αίσθημα φόβου συνυφασμένου με την κλοπή. Οι περισσότερες μελέτες των μεθόδων ανατροφής έχουν δείξει ότι αυτό που παράγει μιαν «ισχυρή ηθική αίσθηση» στα παιδιά είναι η αγωγή υπό την απειλή της «απόσυρσης της αγάπης». Αν το παιδί μεγαλώνει σε μια συνθήκη στοργικής συναισθηματικής εξάρτησης απ’ τους γονείς του, τότε η απόσυρση της γονικής έγκρισης συνιστά πολύ ισχυρή κύρωση. Το παιδί που απλώς ξυλοφορτώνεται όποτε κάνει αταξίες, μαθαίνει πώς ν’ αποφεύγει να πιαστεί, ή όντως να σταθμίζει τον πόνο από ένα μπερντάκι ξύλο μπροστά στην έκνομη απόλαυση. Το παιδί που ’χει μάθει να αισθάνεται ηθική αποδοκιμασία από ενηλίκους οι οποίοι συνήθως τον αντιμετωπίζουν τρυφερά είναι λιγότερο σε θέση να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια την τιμωρία που επιφέρουν οι ατασθαλίες· προκειμένου να επαναφέρει τον εαυτό του σε κατάσταση χάριτος, χρειάζεται να κοπιάσει εργωδώς για να ’ναι καλό παιδί, κι ως εκ τούτου να εσωτερικεύσει τα ηθικά μέτρα και σταθμά των γονιών του.

Βέβαια ό,τι περιγράφηκε παραπάνω είναι τα άκρα δυο διαφορετικών τύπων μεταχείρισης παιδιών. Κατά γενική ομολογία, ο κανόνας βρίσκεται κάπου στη μέση. Αν ωστόσο οι γονικές φιγούρες είναι άστοργες, αδιάφορες ή απούσες, δεν μπορούνε να διαπαιδαγωγήσουν το παιδί με την «απόσυρση της αγάπης», και το παιδί είναι πιθανόν να μεγαλώσει έχοντας πολύ ισχνή συνείδηση. Κι ύστερα, άμα οι γονείς είναι ιδιαίτερα ασυνεπείς στη συμπεριφορά τους, άλλοτε επικρίνοντας και τιμωρώντας το παιδί για κατεργαριές, κι άλλοτε παραβλέποντας μια τέτοια συμπεριφορά, η διαδικασία παιδαγώγησης δεν πρόκειται να λειτουργήσει, και το παιδί δε θ’ αναπτύξει οποιαδήποτε συνεπή ηθικά μέτρα και σταθμά.

Πολλά από τα παραπάνω ενδέχεται να παρερμηνευτούν από κάποιον απρόσεκτο αναγνώστη. Μπορεί εσφαλμένα να θεωρηθεί ότι ο παρών συντάκτης προτάσσει ένα πρόγραμμα αυστηρής ηθικής αγωγής για τους νέους μέσω της δραστικής κύρωσης της «απόσυρσης της αγάπης». Να ’στε σίγουροι πως δεν έχει υποστηριχτεί κάτι τέτοιο εδώ πέρα. Ή, πάλι, θα μπορούσε να υποτεθεί, εξίσου λανθασμένα, ότι ο υπογράφων ισχυρίζεται πως ο μόνος λόγος που απέχουμε απ’ τη ληστεία και τη βία είναι ότι μας κλοτσάει δυσάρεστα η πλημμυρίδα της αγωνίας κάθε φορά που σχεδιάζουμε τέτοιες ενέργειες. Ένα τέτοιο μοντέλο παραείναι χοντροκομμένο. Αυτό που πραγματικά υποδηλώνεται εδώ είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι υιοθετούν μια κοινή ηθική συμπεριφορά εντελώς από συνήθεια.

Σε μια κοινωνία στηριγμένη στην αμοιβαία βοήθεια, ούτε που θα υπήρχε πρόβλημα ηθικής. Όμως η κοινωνία μας βασίζεται στον επιθετικό ανταγωνισμό, στην αδικία και μεροληψία. Το κατεστημένο συντηρείται από ένα συνδυασμό αμιγούς εκφοβισμού και γελοιωδώς στρεβλής ηθικής εκπαίδευσης. Ένας από τους πιο ιερούς θεσμούς εντός της κοινωνίας μας είναι η ιδιοκτησία. Αν ένας πιτσιρικάς μου ’κλεβε τ’ αυτοκίνητο, θα ένιωθα ενοχλημένος και θα ζητούσα απ’ την αστυνομία να μου το φέρει πίσω. Ωστόσο δε θα ένιωθα καμία ικανοποίηση αν τον πιάνανε και τον βάζανε στη στενή. Ούτε και πιστεύω ότι η πράξη του να κλέψει είναι «ανήθικη». Σαν οδηγώ στους βρεγμένους, κρύους δρόμους καθισμένος μες στο ζεστό κι άνετο άδειο αμάξι μου, και βλέπω τις εξαθλιωμένες μανάδες αυτών των αγοριών να περιμένουν στην ουρά σε στάσεις λεωφορείων, μάλλον θα πρέπει ν’ αναρωτηθώ αν η δική μου θέση δεν είναι ανήθικη – πολύ πιο ανήθικη από κείνη των μη προνομιούχων νεαρών που κατά καιρούς κλέβουν ένα κάρο. Είμαι συγκριτικά μυαλωμένος κι έχω λάβει καλή μόρφωση, συνεπώς πληρώνομαι αδρά για μια δουλειά με ενδιαφέρον και ποικιλία, ενώ κείνοι είναι συγκριτικά αλαφρόμυαλοι και φρικιαστικά απαίδευτοι, εξ ου και πληρώνονται ένα κομμάτι ψωμί για μια ανιαρή δουλειά τίγκα στη ρουτίνα. Γι’ αυτό εγώ βολτάρω με τ’ αυτοκίνητο ενώ εκείνοι στέκονται στην ουρά και γίνονται μουσκίδι. Αυτό είναι κοινωνικό γεγονός, και καθιστά βλακώδεις τις απόπειρες των ηθικολόγων να μπλέξουνε το έγκλημα με την ανηθικότητα.

Η κοινωνία παίρνει το ποσοστό παραβατικότητας που της αξίζει, ωστόσο αυτό το απλό γεγονός παραγνωρίζεται από μπόλικους καλούς ανθρώπους των οποίων το επάγγελμα είναι η σπουδή της εγκληματολογίας. Οι καλοπράγμονες ελπίζουν αορίστως ότι θα μειώσουν κάπως το ποσοστό παραβατικότητας μέσω προληπτικών μεθόδων κοινωνικής φύσεως ή ακόμα και μέσω «θεραπείας» εφαρμοσμένης σ’ όσους βρίσκονται έγκλειστοι – και πάντοτε χωρίς ν’ αλλάζει η θεμελιώδης δομή της κοινωνίας μας. Το 1962 το εγκληματολογικό τμήμα του Συμβουλίου της Ευρώπης έκανε μια γύρα σε διάφορες χώρες, ρωτώντας τους αρμοδίους τι προγράμματα πρόληψης εγκλήματος έχουν εγκαινιαστεί σε καθεμία. Το έγγραφο που προέκυψε αποκαλύπτει την απόλυτη ένδεια φαντασίας της πλειονότητας εκείνων που συνέβαλαν στην εν λόγω έρευνα. Γενικώς η απάντηση θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ειλικρινή απάντηση «τίποτα», έλα όμως που καταφεύγουν πολλάκις σε μια γερή δόση από παπαριές προκειμένου να κουκουλώσουν το γεγονός ότι κανένας τους δεν είχε σαφή και εφαρμόσιμη ιδέα για το πώς θα μπορούσε να προληφθεί η παραβατικότητα.

Όσον αφορά τη «θεραπεία» που ασκείται σε κρατουμένους προκειμένου ν’ αναμορφωθούν οι «ποινικές τάσεις» τους, το μεγαλύτερο μέρος της είναι ένα κακόγουστο αστείο που φανερώνει την ηλιθιότητα των ψυχολόγων οι οποίοι συγχέουν την εγκληματικότητα με την ψυχική νόσο. Τώρα, αν και ορισμένοι άντρες καταλήγουν στη φυλακή εξαιτίας ψυχολογικών διαταραχών, π.χ. ο επιδειξίας, ο πυρομανής, αυτό δεν εμπίπτει σε καμιά ψυχιατρική έννοια. Είναι πράγματι τεράστιο το θράσος του κάθε καλοπράγμονα, τη στιγμή που παίζουν πωρωμένοι ανθρωποφύλακες· το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι να κάνουν καλό στους κρατουμένους – κακό θέλουν να τους κάνουν, να τους ταπεινώσουν, να τους συντρίψουν και να τους τιμωρήσουν. Υπάρχει κάτι τρομακτικά βαρεμένο στο χαρακτήρα οποιωνδήποτε επιλέγουν αυτοβούλως να περάσουν την επαγγελματική τους ζωή στη φυλακή, όταν έχουνε πρόσβαση σε κάθε άλλη ασχολία, έστω και στα ταπεινότερα των επαγγελμάτων. Κι όμως, διάβασα για έναν αυτόκλητο δημοσιολόγο ονόματι Χάουζερ, ο οποίος διατείνεται πως δείχνει στους ανθρωποφύλακες πώς να γίνουν «θεραπευτές»: δε γνωρίζω να παρήγαγε το ναζιστικό κίνημα τίποτε τσαρλατάνους που να διατείνονταν πως δείχνουν στους άντρες των Ες-Ες πώς να καλυτερεύσουν την εβραϊκότητα των Εβραίων αντί να τους περιποιηθούν με τον καθιερωμένο τρόπο.

Πηγή: Τόνυ Γκίμπσον [Tony Gibson, 1914-2001], στο αναρχικό τριμηνιαίο περιοδικό The Raven, τ. 22 («Έγκλημα»), σελ. 105-107, Λονδίνο, Απρίλιος-Ιούνιος 1993

Ηνωμένο Βασίλειο: Εμπρηστική επίθεση σε μονάδα εφέδρων βασιλικών πεζοναυτών στο Μπρίστολ

11 Φλεβάρη 2014 — Στρατιωτική βάση εφεδρικού σώματος πεζοναυτών του Βασιλικού Ναυτικού [Royal Marines Reserve] στο Κλίφτον του Μπρίστολ.

Η στρατιωτική προπαγάνδα παρουσιάζει τις ένοπλες δυνάμεις ως προστάτιδες «του λαού». Απ’ τους πρώτους πολιτισμούς, το ίδιο σκεπτικό έχει χρησιμοποιηθεί προκειμένου να δικαιολογήσει την κατάκτηση και κατοχή εδαφών για τις άρχουσες τάξεις, που θυσιάζουν τους λακέδες τους για την οικοδόμηση μικρών ή μεγάλων αυτοκρατοριών.

Θέλουνε να πιστέψουμε (ή τουλάχιστον να κάνουμε σαν να το πιστεύουμε) πως οτιδήποτε υπηρετεί τα συμφέροντα πολιτικών, στρατηγών και οικονομολόγων είναι στην πραγματικότητα προς το συμφέρον το δικό μας.

Μα δε μας ξεγελάνε. Αυτό το χάραμα, καπνός σκέπασε το Κλίφτον απ’ τα δυο καμιόνια και το μεγάλο λευκό μεταγωγικό προσωπικού τα οποία πυρπολήσαμε με αυτοσχέδιους πυροκροτητές, αφού παραβιάσαμε τον περίβολο του στρατοπέδου της μονάδας εφέδρων βασιλικών πεζοναυτών στο Μπρίστολ, οι οποίοι έχουνε μετάσχει σε αποστολές στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Είναι αηδία να βλέπει κανείς αυτούς τους ημιαπασχολούμενους κομάντο να θαρρούν πως μπορούν να λειτουργούν εδώ πέρα έχοντας ασυλία, την ίδια ώρα που αλλού οι ίδιοι και οι συνάδελφοί τους σφαγιάζουν, βιάζουν και σκορπάνε τρόμο. Ο Αλεξάντερ Μπλάκμαν [Alexander Blackman] –δήμιος του βρετανικού σώματος πεζοναυτών που ξεμπροστιάστηκε πρόσφατα για τις ενέργειές του στο Αφγανιστάν– είναι μονάχα ένα παράδειγμα της συστηματικής ευρύτερης κτηνωδίας τους, κι όχι ένα ελεεινό έκτροπο, όπως θέλουνε να τον σκιαγραφούν. Άλλωστε, όπου κι αν βρίσκονται τα στρατά, συνιστούν ένα σύμβολο της κρατικής κυριαρχίας που επιβάλλουν διά της βίας. Ίσως το σύμβολο αυτό να κλονίστηκε λιγάκι στα μάτια οποιουδήποτε έχει θέα σ’ αυτό εδώ το στρατόπεδο. Τέτοια αντάρτικα πλήγματα εντός εχθρικού εδάφους εξακολουθούν ν’ αποτελούν διαρκή απειλή για τα γρανάζια της πολεμικής μηχανής.

Τους παρακολουθούμε να στρατολογούν κόσμο στις πόλεις, στα κολέγια και στα γραφεία εύρεσης εργασίας, να δελεάζουν τις εκμεταλλευόμενες κι αποκλεισμένες τάξεις πλασάροντας χρήμα βαμμένο με αίμα, κρετίνικο πατριωτισμό και την υπόσχεση της περιπέτειας που μέλλει ν’ αντικαταστήσει τη μιζέρια τους, στήνοντας κέντρα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων τίγκα στη ματσίλα ή θαλάμους ελέγχου για την τεχνολογία τηλεδολοφονίας σε στυλ βιντεοπαιχνιδιού. Παρά τις περικοπές, η Βρετανία εξακολουθεί να έχει τον τέταρτο μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό στον κόσμο, διότι εμμένει σε μιαν αυτοκρατορική κληρονομιά γενοκτονίας και υποδούλωσης. Σήμερα, οι δυτικές ένοπλες δυνάμεις είναι ευέλικτες για δημοκρατικούς-επεκτατικούς πολέμους, «ειρηνευτικές» επεμβάσεις με σκοπό να διευκολυνθεί η νέα αποικιοκρατική εποχή της εταιρικής παγκοσμιοποίησης, της αντεξέγερσης, των γεωπολιτικών ελιγμών και του ελέγχου των φυσικών πόρων, ή είναι προετοιμασμένες για εσωτερική αστυνόμευση και απεργοσπασία. Οι εκβάσεις τους είναι οι ίδιες που ήταν πάντα, εδώ όπως και στο Αφγανιστάν, στο Μάλι ή στη Λιβύη – οι ηγεμόνες ψεύδονται, οι φτωχοί πεθαίνουν, ο καπιταλισμός κερδίζει.

Ο πόλεμος είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό του παγκόσμιου συστήματος, προωθούμενος σε κλίμακες που άλλοτε υπήρξαν αδιανόητες μέσω της νέας τεχνολογίας και της μαζικής κοινωνικής οργάνωσης, κι είναι χρειαζούμενος στους ισχυρούς τόσο για τον κοινωνικό έλεγχο όσο και για την οικονομική ανάπτυξη. Τρομοπόλεμος, ναρκοπόλεμος, πετρελαιοπόλεμος, προσεχώς πόλεμος ακόμη και για το καθαρό, πόσιμο νερό – αυτή είναι η θανατερή πορεία του βιομηχανικού πολιτισμού. Το χαμαλίκι μιας ασφυκτικά επιτηρούμενης «ειρήνης» στη λεγόμενη «μεταβιομηχανική» Βρετανία είναι μονάχα μια λεπτή φλοίδα πάγου που επικυρώθηκε με τη λαφυραγωγία από πολυάριθμες καλά ενορχηστρωμένες συρράξεις στο εξωτερικό, με βλέψεις σε γη, ορυκτά και εργατική δύναμη. Διευρύνοντας τις ρωγμές που βρίσκουμε σε τούτη τη λουστραρισμένη μόστρα, βασίζουμε την επίθεσή μας σε μια πλούσια παρακαταθήκη ξεσηκωμών και ανυποταξίας. Ο κοινωνικός πόλεμος, που μαίνεται ανάμεσα σε μας και σε κάθε εξαναγκασμό και εκμετάλλευση της γης, είναι ο μοναδικός πόλεμος που αποδεχόμαστε και διεξάγουμε. Μαρκάρουμε το στόχο ώστε ν’ αναδείξουμε τις ξεκάθαρες ευκαιρίες που ’χουμε για να παραμερίσουμε την παθητικότητά μας μέσα σε μια κοινωνική τάξη που στηρίζεται στη συνεργασία μας με ό,τι μας καταπιέζει. Μπορούμε να εξεγερθούμε με όλα τα κατάλληλα μέσα για τη δυνατότητα να βιώσουμε μια ζωή λεύτερη από εξουσία, ατομικά ή από κοινού με κοντινά μας πρόσωπα, υπερκεράζοντας παράλληλα όσους κι όσες καταληστεύουν τα μυαλά μας, τις σχέσεις μας και το περιβάλλον. Το σύστημα –το οποίο περιλαμβάνει το στρατό κι άλλα πολλά– προσπαθεί να μετατρέψει όλα αυτά που αγαπάμε σ’ ένα καθεστώς υπακοής, αλλοτρίωσης και άψυχων προϊόντων. Γι’ αυτόν το λόγο θα πρέπει ν’ απαντηθεί με έλλειψη ανεκτικότητας και εχθρότητα όπου πατήσει κι όπου σταθεί. Θα πρέπει να μας περιμένουν.

Απέναντι στα παγκόσμια εξουσιαστικά παιχνίδια της ελίτ – διεθνής αλληλεγγύη!
Απέναντι στη στρατιωτικοποιημένη ειρήνη της βασίλισσας – κοινωνικός πόλεμος!

Ομάδα Ανταρσίας της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI)

Σημειωτέον: Αυτός είναι ο τρόπος που επιλέγουμε να τιμήσουμε την τραγικά σύντομη ζωή του συντρόφου μας Darko Mathers. Σε «αυτόν τον κόσμο που πρέπει κάποια στιγμή ν’ αφήσουμε», στον Darko έλαχε μια πρώιμη φυγή. Ευχόμαστε μοναχά να μπορούσε να ’χει μείνει ώστε μια μέρα ίσως να χορεύαμε στα ερείπια μαζί. Όπως ήρθανε όμως τα πράγματα, τον κρατάμε σφιχτά, ούτε για ενός λεπτού σιγή, αλλά για μια ζωή μάχης. Κι άλλη μια φορά, τα λόγια του Μπρούνο Φιλίππι:
«Γι’ αυτό, βασανισμένες ψυχές του κόσμου, εγώ σας καλώ να συναθροιστείτε.
Το λάβαρο ήδη ανεμίζει.
Είναι μαύρο: το πένθος σημαίνει. Εμπρός λοιπόν, αλλόφρονες Προμηθείς. Το ουρλιαχτό της εκδίκησης είναι μια μουσική γλυκιά κι αγαπημένη»
.

Οι ομόλογες δυνάμεις ασφαλείας στη Ρωσία, σαν αυτές που μπήκανε στο στόχαστρό μας, είναι επί του παρόντος συγκεντρωμένες για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς. Ενθυμούμενοι/-ες το ογκώδες θέαμα των στρατευμάτων και φρουρών που ’χαν παραταχθεί για τους Αγώνες του Λονδίνου, κι έχοντας κατά νου ότι η ίδια διοργάνωση πάντοτε συνεπάγεται στρατιωτικοποιημένη καταστολή πέραν των άλλων φρικαλεοτήτων, ο εμπρησμός μας δείχνει ότι η αντι-ολυμπιακή φλόγα παραμένει αναμμένη. Επίσης, έντονα στις σκέψεις μας όταν βγήκαμε για δράση ήταν ο Ίλια Ρομανόφ, που τραυματίστηκε τον Οκτώβρη του 2013 στην εν λόγω χώρα και τώρα βρίσκεται και πάλι όμηρος των γαμημένων μπάτσων.

Δηλώνουμε την αμέριστη στήριξή μας στην αδάμαστη στάση της Μόνικα Καμπαγέρο και του Φρανσίσκο Σολάρ, ενόσω αναμένουν δίκη για άμεση δράση στη Θαραγόθα (Ισπανία) – καμιά υποχώρηση, καμιά παράδοση. Τέλος, αυτή η επίθεση υποδέχεται με χαρά την αναρχική έκρηξη οδομαχητών/-ριών του μαύρου μπλοκ στη Βραζιλία, όπως και διεθνιστικούς εμπρηστικούς πυρήνες (μεταξύ αυτών και πυρήνες της FAI), στέλνοντας έναν εγκάρδιο χαιρετισμό στη Διεθνή Ομάδα Άμεσης Δράσης (GADI) στη Γαλλία, και στους φυλακισμένους που ξεσηκώθηκαν τον περασμένο μήνα στη φυλακή της Αυτής Μεγαλειότητας του Όουκγουντ εδώ, στην Αγγλία, όμορφοι μες στην εξέγερσή τους. Καταπάνω τους· κι άλλη φωτιά σε κράτος, στρατούς, σχολεία, εκκλησίες, γραφειοκρατίες, φυλακές, και στον πολιτισμό που τα παράγει.

Λονδίνο: Δράση αλληλεγγύης για τους συντρόφους απεργούς πείνας στα ελληνικά κελιά

Το πανό των συντρόφων γράφει: «Αλληλεγγύη στον Σπύρο Στρατούλη, που είναι 33 ημέρες σε απεργία πείνας, και διώκεται εξαιτίας των αγώνων του μέσα στη φυλακή».

Αλληλεγγύη από το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο)
στους φυλακισμένους απεργούς πείνας στην Ελλάδα.

Το πρωί της 15ης Δεκέμβρη, περίπου 15 συντρόφια μαζευτήκαμε στο κεντρικό Λονδίνο, κρεμάσαμε ένα πανό από μια γέφυρα και μοιράσαμε ενημερωτικό κείμενο σχετικά με την υπόθεση του κρατουμένου Σπύρου Στρατούλη, που μάχεται αυτή την ώρα με απεργία πείνας.

Ο Σπύρος Στρατούλης, σε απεργία πείνας απ’ τις 11 Νοέμβρη 2013, διεκδικεί να του επαναχορηγηθεί το δικαίωμα σε άδειες εξόδου απ’ τη φυλακή, το οποίο ανακλήθηκε με την πρόφαση της υποτιθέμενης ανάμειξής του στην υπόθεση με τα «Στέκια Θεσσαλονίκης». Οι μπάτσοι κίνησαν έρευνες και διώξεις, κατηγορώντας 60 άτομα για συμμετοχή σε δράσεις του αντεξουσιαστικού κι αναρχικού χώρου. Παρ’ ότι τα 60 συντρόφια αφέθηκαν ελεύθερα σε αναμονή εκδίκασης της υπόθεσης, στη συνέχεια ο Σπύρος –που ήτανε ήδη φυλακισμένος (όντας στα κελιά εδώ και δυο δεκαετίες)– στερήθηκε εντελώς αυθαίρετα τις άδειες εξόδου του. Ο λόγος πίσω απ’ αυτή την εξέλιξη είναι ότι ο Σπύρος εμπλέκεται στον αγώνα που διεξάγεται εντός των τειχών, παλεύοντας ενάντια στην καταστρατήγηση δικαιωμάτων τόσο του ίδιου όσο και συγκρατουμένων του. Δηλαδή, τιμωρείται ξεκάθαρα λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η διεύθυνση της φυλακής διαμήνυσε στον Σπύρο να μην τολμήσει καν να το σκεφτεί να αιτηθεί ημέρες άδειας.

Η περίπτωση Στρατούλη αναδεικνύει το σιχαμερό πρόσωπο του δικαιοδοτικού και σωφρονιστικού συστήματος στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα:
• την πλήρη παραβίαση των δικαιωμάτων των κρατουμένων,
• την τιμωρία των κρατουμένων που μετέχουν σε πολιτικές δραστηριότητες,
• την αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό των διευθυντών των φυλακών και των δικαστών.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/-ες με το φυλακισμένο αγωνιστή Σπύρο Στρατούλη, τον αναρχικό κρατούμενο Ράμι Συριανό, ο οποίος μπήκε σε απεργία πείνας για την ίδια υπόθεση στις 21 Νοέμβρη, όπως και με τους φυλακισμένους συντρόφους Εργιόν Μουσταφά και Μιχάλη Ραμαδάνογλου, που επίσης διεξάγουν απεργία πείνας απ’ τις 25 Νοέμβρη.

Το σωφρονιστικό σύστημα έχει ως στόχο να τιμωρεί κάθε αγώνα μες στις φυλακές και κάθε πολιτικοποιημένο κρατούμενο για τις πεποιθήσεις του, συνεχίζοντας έτσι την καταπίεση της «δημοκρατικής κοινωνίας» τους έξω απ’ τις φυλακές, ενάντια σε όσους κι όσες αντιστέκονται και αγωνίζονται για αξιοπρέπεια και ελευθερία. Ο αγώνας για τα δικαιώματα των φυλακισμένων, ο αγώνας για μια κοινωνία χωρίς φυλακές είναι μακροχρόνιος, όσο είναι και σκληρός.

Αλληλεγγύη και υψωμένες γροθιές στους απεργούς πείνας και πολιτικούς κρατουμένους.

Αλληλεγγύη στον Σπύρο Στρατούλη στον αγώνα του.

Η λευτεριά θα ανθίσει απ’ τις στάχτες των φυλακών

Κάποιοι/-ες αναρχικοί/-ές στο Λονδίνο

Αφίσα σχετικά με τη στοχοποίηση αναρχικών στο Ηνωμένο Βασίλειο

“Αλληλεγγύη στην εμπρηστική αναρχική μειονότητα στο Μπρίστολ
Ενάντια στα μίντια και στην κρατική καταστολή

Αστυνομικό κέντρο εκπαίδευσης για πυροβόλα όπλα, αξίας ύψους 16 εκατομμυρίων στερλινών, κάηκε συθέμελα στο Πόρτισχεντ

Για τον ολικό πόλεμο και το τέλος της πολιτικής αβρότητας
Ούτε βήμα πίσω – 9 χιλιοστά στα κεφάλια του εχθρού”

πηγή

βλ. σχετική ανακοίνωση του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού στο Μπρίστολ εδώ

Αγγλία: Άμεσες δράσεις σε Πόρτισχεντ και Μπρίστολ

27 Αυγούστου 2013 – Ανάληψη ευθύνης για μεγάλης κλίμακας εμπρησμό σε εγκαταστάσεις κατάρτισης μπάτσων στη χρήση πυροβόλων όπλων, καθώς και για επίθεση σε οχήματα υπηρεσιών ασφαλείας:

Το (υπό κατασκευή) Αστυνομικό Κέντρο Εκπαίδευσης για Πυροβόλα Όπλα στο Μπλακ Ροκ Κουάρρυ (‘Λατομείο Μαύρου Βράχου’), κοντά στην πόλη του Πόρτισχεντ, που βρίσκεται ακριβώς παρακάτω απ’ το περιφερειακό επιτελείο της Χωροφυλακής του Έιβον και του Σόμερσετ, βρέθηκε στο στόχαστρό μας τις νυχτερινές ώρες της 26ης Αυγούστου, και τ’ αφήσαμε με ψηλές φλόγες να γλείφουν τις εγκαταστάσεις του. Πρόκειται για μονάδα προορισμένη να εξυπηρετήσει δυνάμεις ασφαλείας σε όλη τη Νοτιοδυτική Αγγλία.

Μετά την αναρρίχησή μας εντός του λατομείου, χρησιμοποιήσαμε επιταχυντή για να κάψουμε τα κυριότερα ηλεκτρικά καλώδια σε πέντε κομβικά σημεία σ’ όλο το κατασκευαστικό συγκρότημα, και περιλούσαμε κι ανάψαμε μια παλέτα ηλεκτρικών εξαρτημάτων και συρμάτων. Περισσότερες από δώδεκα ώρες μετά, η φωτιά καίει ακόμα. Στα πρόσωπά μας ζωγραφίστηκαν χαμόγελα μόλις συνειδητοποιήσαμε πόσο εύκολο ήτανε να μπουκάρουμε στη λέσχη οπλοφορίας τους και ν’ αφήσουμε μια δική μας υπογραφή που να λέει γαμιέστε ακριβώς μέσα στην κοιλιά του κτήνους – με μία περίεργη αλεπού ως μόνη αυτόπτη μάρτυρα της πράξης μας.

Την ίδια νύχτα άλλοι/-ες από μας την πέσανε σε δυο οχήματα εταιρειών σεκιούριτι κοντά στην περιοχή Σαιν Τζωρτζ του Μπρίστολ, διαβρώνοντας την μπογιά τους με ξεβαφτικό και σκίζοντας τα λάστιχά τους – το ένα ήταν της G4S και το άλλο της Amey. Η G4S παρέχει υπηρεσίες κράτησης και ασφαλείας στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε παγκόσμιο επίπεδο, και βγάζει κέρδη από πολλές πτυχές της κοινωνίας-φυλακής. Η Amey, σε κοινοπραξία με την GEO (υπό την επωνυμία GEOAmey) αναλαμβάνει μεταγωγές φυλακισμένων στην Αγγλία και στην Ουαλία, και τρέχει τις μεταφορές και τη φύλαξη κρατουμένων σε δικαστήρια στο Μπρίστολ και στο Βόρειο Σόμερσετ.

Σε κάθε πόλη γύρω μας το κλείδωμα εν είδει ομηρίας ολοένα και εντείνεται· υπάρχει μια γενικευμένη ατμόσφαιρα οξυμένου φόβου και αυξημένης απουσίας σθένους· υπάρχει όλο και περισσότερη επιτήρηση, κι οι φρουροί ασφαλείας εμφανίζονται με χειροπέδες σε όλο και περισσότερες πόρτες. Οι εντάσεις σε όλο τον κόσμο σιγοβράζουν καθώς οι άνθρωποι χάνουν την πίστη τους στο σύστημα. Ως απάντηση σ’ αυτή την ανασφάλεια, το κράτος στρατιωτικοποιεί την αστυνομία του με πυροβόλα όπλα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη τηλεχειρισμού, όπως και «μη θανατηφόρα» όπλα – τα οποία σκοτώνουν τακτικά. Την ίδια στιγμή εξομαλύνουν προληπτικά το κλίμα λανσάροντας το προφίλ του «μαλακού μπάτσου», όπως είναι οι αξιωματικοί υποστήριξης κοινοτήτων (PCSOs), οι μονάδες αξιωματικών-συνδέσμων (PLOs), και ούτω καθεξής, που ταιριάζουνε πιο πολύ στο δημοκρατικό ίματζ. Παίρνουνε μερική βοήθεια ακόμα κι από αριστερούς, σαν τον John Drury του εντύπου Aufheben, με τις ακαδημαϊκές συνεισφορές του πάνω στον έλεγχο πλήθους, ο οποίος είναι εξίσου τρομοκρατημένος απ’ το ανεξέλεγκτο όσο είναι κι οι άρχουσες τάξεις.* Το βρετανικό κράτος κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως στις αντεξεγερτικές τεχνικές. Η πραγματογνωμοσύνη τους είναι το αποτέλεσμα ενός μακρόχρονου βάναυσου αποικισμού – ας πούμε, στην Ινδία, στην Κένυα, και μέχρι τις μέρες μας στην Ιρλανδία.

Δυο χρόνια μετά τις μεγάλες ταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο, θεωρούμε πως ανοίχτηκε μια σημαντική πόρτα για μια ριζοσπαστική και μαχητική άρνηση της καθημερινής μας ύπαρξης σε ευρεία κλίμακα. Για εκείνους/-ες από εμάς που βγήκαμε στους δρόμους ήταν μια ανάσα καθαρού αέρα μες στα μπουντρούμια, μια υπενθύμιση ότι η εισβολή και ο έλεγχος δεν έχουν αποπερατωθεί. Ακόμα και τώρα που η απάθεια κι η απομόνωση φαίνεται να έχουν επικρατήσει πάλι, συνεχίζουμε τις επιθέσεις μας. Η αστυνομία και η βιομηχανία της ασφάλειας ειδικεύονται στο να μας κάνουν να αισθανόμαστε ανίσχυροι στις ίδιες μας τις ζωές, και η πραγμάτωση τέτοιων επιθέσεων βοηθάει αρκετά στο να ξεπερνάμε τούτο το αίσθημα.

Αυτός είναι επίσης ο τρόπος μας για να επισημάνουμε πως περάσανε δυο χρόνια από τότε που ο αναρχικός Μπάτζερ (‘Ασβός’) απ’ το Μπρίστολ διέφυγε της σύλληψης, μετά τις ταραχές. Μείνε λεύτερος, μη σταματάς ν’ αγωνίζεσαι!

Μια και το ’φερε ο λόγος, η νύχτα της δράσης μας συμπίπτει με την ανακοινωθείσα έναρξη της προγραμματισμένης θανάτωσης άγριων ασβών στη Νοτιοδυτική Αγγλία. Η αστυνομία, στην προσπάθειά της να διευκολύνει τη μαζική θανάτωση και να σταματήσει την αντίσταση στο σχέδιο αυτό,  έσπευσε να γίνει το δεκανίκι των κλαδικών συμφερόντων στη βιομηχανία της αγροκαλλιέργειας, αλλά και να θωρακίσει τις τάξεις των γαιοκτημόνων. Ελπίζουμε ότι αυτή θα είναι μία από τις πολλές ανταρσίες εναντίον αυτής της σφαγής. Γιατί οι κρατικές και εταιρικές δυνάμεις ασφαλείας αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτού του κόσμου της εκμετάλλευσης και εξουσίας.

Τις καλύτερες ευχές μας στον αναρχικό Κώστα Σακκά, στην Ελλάδα, που βρίσκεται σε στάδιο αποκατάστασης μετά την απεργία πείνας με την οποία πέτυχε την προδικαστική του απελευθέρωση, ύστερα από 30 μήνες προφυλάκισης.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί ωσότου όλα τα πλάσματα να ’ναι άγρια και λεύτερα.

– Πυρήνας Οργισμένων Αλεπούδων σε συνεργασία με ACAB

πηγή (καθεστωτικό βίντεο εδώ)

* σχετικές αναφορές στ’ αγγλικά: α, β, γ, δ, ε

Μπρίξτον, Λονδίνο: Επίθεση στην αλυσίδα καταστημάτων Barnardo’s, που πουλάει φιλανθρωπία ενώ συντηρεί κέντρα κράτησης μεταναστών

9 Απρίλη 2013 – Νότιο Λονδίνο: Εμείς ήμασταν

Κατά τον εορτασμό του ψόφου της Θάτσερ, σπάσαμε μια βιτρίνα ενός «φιλανθρωπικού καταστήματος» της αλυσίδας Barnardo’s στο Μπρίξτον, χρησιμοποιώντας μια πλάκα μπετόν από έναν κάδο στο δρόμο. Και ήταν εύκολο. Θα ’χαμε κάνει περισσότερα αν δεν ήτανε παραδίπλα αυτοαποκαλούμενοι πασιφιστές που προσπαθούσανε να μας συλλάβουν διά της βίας.

Η ενέργεια αυτή έγινε σε ένδειξη αλληλεγγύης προς όλους τους μετανάστες που κρατούνται, απελαύνονται και αγωνίζονται να περάσουν σύνορα. Στοχεύσαμε εναντίον της μπίζνας Barnardo’s γιατί χρηματοδοτεί και διαχειρίζεται το κέντρο κράτησης μεταναστών Σένταρς στην περιοχή του Κρόυντον, στο νότιο Λονδίνο. Φυλακίζουνε παιδιά, ολόκληρες οικογένειες και άτομα που αναζητούν μονάχα τη λευτεριά από τη φτώχεια, τη δίωξη, τη δολοφονία, το βιασμό και κάθε άλλη καταπίεση των συνόρων.

Λευτεριά σε όλους τους μετανάστες.
Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα και κράτη.

Φωτιά στις φυλακές! Γαμιέται η Μάγκι (Θάτσερ)!

Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) – Πυρήνας Κύκλου Πλάκας Μπετόν

φωτογραφίες απ’ την ίδια νύχτα στο Μπρίξτον

Λονδίνο: Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης αναρχικών κρατουμένων στην Ιταλία

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες είναι στα κελιά – Φωτιά στις φυλακές

Η βραδιά οικονομικής ενίσχυσης του Σαββάτου, 23.3.2013, διοργανώθηκε σε αλληλεγγύη προς αναρχικούς/-ές και εξεγερμένους/-ες που βρίσκονται σε διάφορες ιταλικές φυλακές για διαφορετικούς λόγους.

Ας είμαστε σαφείς: Η αλληλεγγύη δεν είναι ζήτημα εξεύρεσης πόρων, ούτε και μπορεί να περιορίζεται σε μία μόνο επικράτεια. Η εξέγερση δε γνωρίζει σύνορα, έτσι κι εμείς θέλουμε να επεκτείνουμε την αγάπη μας και την εξεγερμένη μας οργή στα πολλά συντρόφια που ’ναι έγκλειστα σε όλο τον κόσμο. Αν σήμερα εστιάζουμε σε αναρχικούς κρατουμένους στην ιταλική επικράτεια, είναι επειδή εκεί το αναρχικό κίνημα έχει πληγεί από ένα λυσσαλέο κύμα καταστολής κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών. Και μόνο να σταθούμε στο καλοκαίρι του 2012, θα διαπιστώσουμε πως τέσσερις μεγάλες αστυνομικές επιχειρήσεις επέφεραν τη φυλάκιση αναρχικών, για να μην αναφερθούμε στις αμέτρητες δικονομικές διαδικασίες και στους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί εις βάρος πολλών άλλων.

Σε μια εποχή όπου οι επιπτώσεις της λεγόμενης «κρίσης» επηρεάζουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η κοινωνική ειρήνη που επιβάλλεται απ’ την εξουσία. Ο κόσμος έχει κουραστεί να δυσφορεί σε σημείο που να μην υπάρχει επιστροφή, και είναι έτοιμος να βγει στην αντεπίθεση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι αναρχικές ιδέες και πρακτικές αποδεικνύονται ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους εξουσιαστές. Πρόκειται για ιδέες και πρακτικές, θεωρία και πράξη, που έχουν έναν και μόνο κατηγορηματικό στόχο: τη συνολική απελευθέρωση και καταστροφή όλων των μορφών καταπίεσης, χωρίς να έχει σημασία αν ζούμε σε εποχή «κρίσης» ή όχι. Όμως, σε μία περίοδο «κρίσης», αρκετοί άνθρωποι παύουν να είναι παθητικοί δέκτες των αποφάσεων που επιβάλλονται από τα πάνω. Υπ’ αυτή την έννοια, οι αναρχικοί μπορούν να δώσουν εξαιρετικά παραδείγματα όσον αφορά την επίθεση, την άμεση δράση και την αυτοοργάνωση του αγώνα. Γι’ αυτό και οι Ιταλοί μπάτσοι και δικαστές εργάζονται σκληρά για να αποσύρουν τους αναρχικούς από το δρόμο. Οι Ιταλοί εισαγγελείς δε χρειάζονται καν αποδεικτικά στοιχεία περί διάπραξης «αδικημάτων» προκειμένου να εκδώσουν εντολές για εισβολές, επιδρομές και συλλήψεις εις βάρος αναρχικών. Έτσι, αν είσαι αρκετά γνωστός αναρχικός στην Ιταλία, έχεις κατά νου πως ανά πάσα στιγμή μπορεί το σπίτι σου να δεχτεί εισβολή από δεκάδες ένοπλους μπάτσους, κι ενδέχεται να μπεις στη φυλακή για πολλούς μήνες αναμένοντας να δικαστείς μ’ ένα σαθρό κατηγορητήριο βάσει κάποιας αστυνομικής έρευνας.

Ακολουθεί μια σύντομη καταγραφή μερικών υποθέσεων φυλακισμένων συντρόφων: Continue reading Λονδίνο: Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης αναρχικών κρατουμένων στην Ιταλία

Λονδίνο: Παραμονή Πρωτοχρονιάς στο Μπρίξτον… λίγο πριν τα μεσάνυχτα

από το Ηνωμένο Βασίλειο ως την Ελλάδα… βάλτε μπουρλότο στις φυλακές… γαμήστε τους μπάτσους
η λευτεριά θ’ ανθίσει από τις στάχτες των φυλακών – ενάντια σε κάθε εξουσία… στο πλευρό των μαχητών της ελευθερίας

Μπρίξτον, Λονδίνο, 31 Δεκέμβρη 2012. Κοντεύουνε μεσάνυχτα…

Το γρηγοριανό ημερολόγιο οδεύει προς το επόμενο κεφάλαιο της ύπαρξης όσων μετρούν το χρόνο με την πλήξη ενός τελετουργικού… Ξαφνικά εμφανίζονται απ’ το πουθενά μερικοί άνθρωποι εκτός προγράμματος, μαυροφορεμένοι. Ξετυλίγουν πανό με μια παράξενη λάμψη στο βλέμμα, και χωρίς βιάση πατάνε την αστική λεωφόρο βαδίζοντας προς τη φυλακή του Μπρίξτον.

Έκπληξη – μια αυθόρμητη ακολουθία αναγνώρισης – κόρνες, φωνές, σφιγμένες γροθιές από διερχόμενα αυτοκίνητα και λεωφορεία. Πολύτιμες στιγμές συναισθημάτων ανταπόδοσης:

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ, ΓΑΜΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ!

Επιτέλους μιλάμε την ίδια γλώσσα· μια σπίθα ζωντάνιας. Κι ύστερα σκορπάμε σε μικροσκοπικά σωματίδια, ώσπου μια μέρα να συναντηθούμε ξανά· για να προσελκύσουμε, ν’ αποκρούσουμε, ν’ αγκαλιάσουμε και να διαφθείρουμε ο ένας τον άλλον για μία ακόμη φορά…

Μετά ζυγώνουμε στο ζοφερό προορισμό· 800 αόρατες ψυχές ενταφιασμένες μέσα σ’ αυτό το τερατώδες οικοδόμημα. Μια κραυγή στο σκοτάδι: Ελευθερία! Και πάλι: Ελευθερία! Απόκριση απ’ τα σπλάχνα του κρατικού ανθρωποφάγου: Λευτεριά! Αντηχήσεις μες στη σκοτεινιά… Λευτεριά! Λευτεριά! Ανόμοια πυροτεχνήματα εκτοξεύονται ψηλά. Καιόμενες, μερικές πλαστικές σακούλες ανεμίζουν την απόκριση από μέσα. Κυκλώνουμε μα η ογκώδης πύλη αντέχει στην επέλασή μας από κλοτσίδια και μπουνίδια. Άγρια ουρλιαχτά σκίζουν τη σιωπή με την οποία τα ντουβάρια αυτά έχουνε πνίξει την περιρρέουσα νύχτα για σχεδόν 200 χρόνια.

Λίγο πριν καταφτάσουν οι θεματοφύλακες της τάξης, καθένας έχει πάρει το δρόμο του. Καθένας με τις προσωπικές του σκέψεις… Οι καρδιές και η συνείδηση εκτείνονται σ’ όλες τις γωνιές του νησιωτικού σύμπαντος, πλάι σ’ εκείνους που μάχονται για ν’ ανατρέψουν το υπάρχον. Απ’ το εσωτερικό των κελιών ή στ’ ανοιχτό γκουλάγκ κάτω από αδιόρατα αστέρια· με το δικό του τρόπο, ο καθένας τους έλεγε: «Είμαι εδώ!»

Στ’ αφεντικά αυτού του κόσμου και σ’ όσους προασπίζουν τα συμφέροντά τους: Καλή Νέα Τρομάρα!

πηγή

Εξέγερση πρώτα και πάντα – Για ένα φλεγόμενο 2013

act

Τίποτα δεν τελείωσε. Ο πόλεμος συνεχίζεται.
Ζήτω η αναρχική επανάσταση!

Πάντοτε λοιπόν,

Οι αιχμάλωτοι του πολέμου θα είναι μαζί μας, πίσω από τ’ αποφασιστικά βήματα που φέρνουν τη σύγκρουση, δίνοντας παλμό στις επαναστατικές κραυγές, υψώνοντας τις παντιέρες της απελευθέρωσης, σηκώνοντας την πέτρα που στοχεύει τον μπάτσο, υπενθυμίζοντάς μας ότι το στοίχημα για επίθεση παραμένει διαρκώς ανοιχτό.

Εκτιμώντας την επίθεση ως τη μόνη αξιοπρεπή στάση ενός επαναστατημένου ατόμου, και τη βία ως τη μόνη λύση για την πραγμάτωση αυτής της επίθεσης, δεν πρέπει να διστάζουμε να καταστρέψουμε οτιδήποτε θεωρούμε εχθρικό στην κοινωνία μέχρι την ολοκληρωτική της καταστροφή.

Ας γίνουν οι συνειδήσεις μας μαχαίρια που μπαίνουν βαθιά μέχρι το κόκαλο.
Οπλιστείτε, συντρόφια, οπλιστείτε.
Δεν υπάρχουν ξυπνητήρια.
Κάθε στιγμή είναι Η ΣΤΙΓΜΗ.
Κάθε λεπτό αδράνειας είναι κέρδος για τον εχθρό.
Ας μην αφήσουμε ούτε στιγμή να πάει χαμένη.
Είμαστε σε πόλεμο… Ας ηχήσουν οι άγριες πράξεις…
Οπλιστείτε, συντρόφια, οπλιστείτε.
Ας αφήσουμε πίσω μας τους δισταγμούς.
Δε χωράει αναβολή.
Ας πάρει ο καθένας κι η καθεμιά ό,τι έχει, ώστε να πυρπολήσουμε τους δρόμους με φωτιές εκδίκησης και να μεστωθούμε απ’ τα ουρλιαχτά της πανικόβλητης μπουρζουαζίας.
Ας κολυμπήσουμε στο αίμα, το δικό τους ή το δικό μας.
Έχουμε κουραστεί απ’ τη διστακτικότητα και την αναποφασιστικότητα.
Έχουμε εξοργιστεί απ’ την παραμονή μας σ’ αυτόν τον κόσμο.
Ας του επιστρέψουμε λίγη ή ακόμα και πολλή απ’ τη δική του αλλοτρίωση.
Καταστροφή, καταστροφή, καταστροφή.
Δεν του αξίζει τίποτα καλύτερο.
Μίσος, μίσος, μίσος για κάθε πτυχή της καθημερινότητας αυτού του πολιτισμού.

Τώρα είναι η ώρα να εντείνουμε τη δράση μας και να κάνουμε τον πόλεμο διαρκή στα κέντρα των μητροπόλεων· ο φόβος και η αναστολή θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους στην τόλμη και στην αποφασιστικότητα, ο θυμός να σηκώσει θύελλες οργής, και όλοι κι όλες να ρωτήσουν την καρδιά τους: «Αν όχι τώρα… πότε; Αν όχι εμείς… ποιοι;»

Λευτεριά και μια φλεγόμενη αγκαλιά σε όλα τα φυλακισμένα
συντρόφια μας, όπου κι αν βρίσκονται!

Επαναστατικούς χαιρετισμούς σε όλα τα συντρόφια
παντού και πάντοτε!

Εξεγερμένο το 2013

Νύχτα 31ης Δεκέμβρη 2012
S. από ACT FOR FREEDOM NOW!

Λονδίνο: Δράση αλληλεγγύης στα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα

Το απόγευμα του Σαββάτου 1.12.2012, διάφορα αναρχικά συντρόφια από σκόρπια σημεία της γκρίζας μητρόπολης συναντήθηκαν στο νότιο Λονδίνο για να στείλουν ένα μήνυμα αλληλεγγύης στους διωκόμενους και στις διωκόμενες της υπόθεσης του Επαναστατικού Αγώνα στην Αθήνα.

Γιγαντοπανό που γράφει «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ» κρεμάστηκε έξω απ’ τον όγδοο όροφο του Κολεγίου Επικοινωνίας του Λονδίνου (LCC). Επίσης, μοιράστηκαν σε κόσμο πολλά φυλλάδια, που περιέχουν τα λόγια των τριών μελών του Επαναστατικού Αγώνα, ένα σινιάλο αλληλεγγύης στ’ άτομα που δικάζονται στο τρομοδικείο Κορυδαλλού, καθώς και σκέψεις ενάντια στην κρατική τρομοκρατία στην Ελλάδα και παντού.

Ακολουθεί ένα από τα κείμενα του μοιράσματος των συντρόφων:

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

«[…] Τι σημαίνει να εκφράζεις επαναστατική αλληλεγγύη; Βασικά η απάντηση δεν είναι και τόσο δύσκολη.

Η αλληλεγγύη έγκειται στη δράση. Δράση που πηγάζει απ’ το ατομικό εγχείρημα του καθενός και της καθεμιάς, που πραγματώνεται με συνέπεια και περηφάνια επίσης, ιδίως σε καιρούς όπου ακόμα και η δημόσια έκφραση των ιδεών μας μπορεί ν’ αποβεί επικίνδυνη. Εγχείρημα που εκφράζει αλληλεγγύη με χαρά στο παιχνίδι της ζωής, που πάνω απ’ όλα μας απελευθερώνει, καταργεί την αλλοτρίωση, την εκμετάλλευση, την πνευματική φτώχεια, ανοίγοντας μπροστά μας ατέρμονους χώρους αφιερωμένους στον πειραματισμό και στην αέναη δραστηριότητα του νου σ’ ένα σχέδιο δράσης που αποσκοπεί να πραγματωθεί μέσα απ’ την εξέγερση.

Εγχείρημα που δεν είναι στενά συνυφασμένο με την καταστολή που έχει πλήξει τα συντρόφια μας, αλλά συνεχίζει να εξελίσσεται, κι έτσι να αυξάνει την κοινωνική ένταση, σε σημείο που να την κάνει να εκραγεί τόσο δυνατά, ώστε τα τείχη των φυλακών να συντριβούν μονομιάς.

Ένα σχέδιο δράσης που καθίσταται σημείο αναφοράς και κίνητρο για φυλακισμένα συντρόφια, που με τη σειρά τους είναι ένα σημείο αναφοράς για κάθε εγχείρημα. Η επαναστατική αλληλεγγύη είναι το μυστικό που γκρεμίζει όλα τα τείχη, εκδηλώνοντας αγάπη και λύσσα μαζί, την ίδια στιγμή, ως εξέγερση του καθενός και της καθεμιάς εναντίον του Κεφαλαίου και του κράτους».
Ντανιέλα Καρμινιάνι

Είναι καιρός να οργανωθούμε, για να επιτεθούμε και να λευτερωθούμε!

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ: ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΕΧΘΡΟ!

Ελλάδα, Αγγλία, Χιλή: Νέα κυκλοφορία των εκδόσεων «Μαύρη Διεθνής»

Χαρτογραφώντας τη Φωτιά

Αλληλογραφία με τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς
για τη διάχυση της Μαύρης Διεθνούς

Εκδόσεις «Μαύρη Διεθνής», 176 σελ., Σεπτέμβρης 2012.

Η μπροσούρα αυτή μπορεί να ιδωθεί ως νοητή συνάντηση συντρόφων απ’ όλο τον κόσμο, να διαβαστεί ως πολύμορφη ανταπόκριση από αιχμάλωτες και διωκόμενες ατομικότητες προς το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης που ’χαν απευθύνει τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ στα τέλη του Σεπτέμβρη του 2011. Ένα χρόνο μετά, και λίγο πριν την έναρξη νέου τρομοδικείου για την υπόθεση της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στις 8 Οκτώβρη, η έκδοση αυτή παύει να συνιστά μια αλληλογραφία ανάμεσα σε ομήρους του κράτους, αφού τα λόγια αυτά θα ταξιδέψουν απ’ το χαρτί έως το φιτίλι και θα υπερβούν τα τείχη των φυλακών και των δικαστηρίων, αντηχώντας ως η μόνη εφικτή κραυγή μιας βιωμένης συνωμοτικότητας και μιας διαρκούς αλληλεγγύης.

Εντός και εκτός ελλαδικής επικράτειας, το καθεστώς από πλευράς του θα εκδώσει το γράμμα του Νόμου, με τις κενές ευφραδείς και πολυσέλιδες διώξεις του, που μεταξύ άλλων μεθοδεύουν την κατάπνιξη του ζωντανού νέου αντάρτικου πόλης και όσων το υπερασπίζονται με τη ζωή τους. Γιατί το κράτος/Κεφάλαιο θέλει διακαώς να σβήσει την εμπρηστική άμεση δράση απ’ το χάρτη αξιών των ανατρεπτικών κύκλων. Θέλει να εμφανίσει την άμεση δράση ως κενή επιλογή που επιφέρει την ομηρία μα κανένα αποτέλεσμα. Κι όμως, η άμεση δράση είναι η απόφαση των ατόμων να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να παλέψουν για τη λευτεριά.

Η εκδοτική αυτή σύμπραξη για τη «Μαύρη Διεθνή» τείνει να διαχυθεί σ’ ένα διεθνές δίκτυο αναρχικών και ριζοσπαστικών ατομικοτήτων, δηλαδή στην πραγματική Μαύρη Διεθνή. Το εγχείρημα στηρίζουν τόσο τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ και ο αναρχικός Θεόφιλος Μαυρόπουλος, όσο και συντρόφισσες και σύντροφοι που πραγματώνουν την αλληλεγγύη προσπαθώντας να κατακτήσουν κάθε φορά όλο και περισσότερα μέσα και σημαντικότερες δυνάμεις. Αρκετά αναρχικά κι ελευθεριακά ιστολόγια και εκδοτικά εγχειρήματα διαχέουν το λόγο των αναρχικών της πράξης και των ανθρώπων σε αγώνα, σπάζοντας κάθε έννοια συνόρου. Οι πολύγλωσσες δημοσιεύσεις προκηρύξεων ομάδων άμεσης δράσης, αναλυτικών κειμένων, γραμμάτων φυλακισμένων αγωνιστών διαδίδουν αντιλήψεις, πράξεις και εμπειρίες του διεθνούς πολέμου ενάντια στο σύστημα, μεταφέρουν το μήνυμα ότι μπορούμε να γκρεμίσουμε το υπάρχον. Υπ’ αυτό το σκεπτικό, η μπροσούρα «Χαρτογραφώντας τη Φωτιά» κυκλοφορεί ταυτόχρονα σε ελληνικά, αγγλικά, ισπανικά, σε Ελλάδα, Αγγλία, Χιλή και παραπέρα.

Μόλις ξεφυλλίσει κανείς το έντυπο, ευθύς αμέσως συνειδητοποιεί πως δε μοιράζονται όλα τα συντρόφια κάτι θέσφατα κοινό. Όλοι και όλες μιλάνε για τη λευτεριά, με όρους όμως που άλλοτε συγκρούονται κι άλλοτε συγκλίνουν μεταξύ τους: οι αναφορές κυμαίνονται απ’ τον ταξικό πόλεμο και τη δύναμη του προλεταριάτου μέχρι το μηδενισμό, τον αντικοινωνισμό κ.ά. Κι όλες οι φωνές αυτές δεν κοπιάζουν να μπουν απλά σε «διάλογο» μεταξύ τους, αλλά μάχονται υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες για ένα αυτόνομο δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ φυλακισμένων και διωκόμενων, που μπορεί να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη διαρκή ροή ενημέρωσης σχετικά με ιδιαιτερότητες αγώνων και δράσεων, γεγονότα και συνθήκες κράτησης σε κάθε κολαστήριο, επικείμενες δίκες κ.λπ., συμβάλλοντας στην κατάργηση των φυλακών και στο σχεδιασμό της αντεπίθεσης των συντρόφων που βρίσκονται εκτός των τειχών και αναλαμβάνουν τις μάχες τού τώρα.

Ας μην περιοριστεί λοιπόν η Μαύρη Διεθνής στα ράφια και στις βιβλιοθήκες. Ας αναζητήσει το αυθεντικό της νόημα έξω στο δρόμο, εκεί που γίνεται πράξη η αναρχική ανταρσία.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγικά κείμενα
Πώς δημιουργήθηκε το σκεπτικό των εκδόσεων «Μαύρη Διεθνής»
Λίγα λόγια για την έκδοση από τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ
Διεθνές κάλεσμα της ΣΠΦ/Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας προς τους φυλακισμένους αναρχικούς

Μέρος Πρώτο
Διεθνής αλληλεγγύη από φυλακισμένους συντρόφους, εξεγερσιακές ομάδες, εγχειρήματα αντιπληροφόρησης και αυτοοργανωμένα εκδοτικά εγχειρήματα

Μέρος Δεύτερο
Κείμενα αλληλεγγύης στη ΣΠΦ μετά την απόπειρα απόδρασης που πραγματοποίησαν κάποια από τα μέλη της και ο αναρχικός Θεόφιλος Μαυρόπουλος στις 12 Δεκέμβρη 2011

Μέρος Τρίτο
Παρουσίαση αυτοοργανωμένων διεθνών διαδικτυακών και εκδοτικών εγχειρημάτων αντιπληροφόρησης

Μέρος Τέταρτο
Γράμματα των συντρόφων Eat και Billy, Luciano Pitronello, Mario López, Felicity Ryder, όπου αφιερώνεται η έκδοση
_

Υπενθυμίζουμε πως το e-mail επικοινωνίας με τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ άλλαξε: sinomosiapf@riseup.net

Σε λίγο καιρό, θα αναρτηθεί ηλεκτρονικά το pdf της έκδοσης.
Για επικοινωνία με τη συνέλευση αλληλεγγύης και παραλαβή αντιτύπων: sal.spf@gmail.com

Διαβάστε επίσης:
«Για άλλη μια φορά στο στρατοδικείο του Κορυδαλλού…
για πάντα δίπλα στους συντρόφους μας
»

Αγγλία: Άμεση δράση απελευθέρωσης πτηνών

Περισσότερες από 50 πέρδικες μεταφέρθηκαν σε κουτιά από τις εγκαταστάσεις ενός εκτροφείου και αφέθηκαν σε ένα δημόσιο καταφύγιο άγριας ζωής, όπου το κυνήγι απαγορεύεται. Η απελευθέρωσή τους έγινε σβέλτα και όλες τους διέφυγαν μέσα στη νύχτα.

Μέχρι να λευτερωθούμε όλοι κι όλες μας!

Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζώων

Λονδίνο: Αποτροπή εκκένωσης μιας κατάληψης επί της Dove Row στο Χάκνεϋ

20 Σεπτέμβρη

Οι δυνάμεις του σκότους κατέφτασαν στο ήσυχο, εμπορικό ακίνητο* του Χάκνεϋ (προάστιο του Λονδίνου) σήμερα το πρωί, προκειμένου να εκτελέσουν την αδικοπραγία τους. Συνάντησαν, ωστόσο, ένα αρκετά μεγάλο πλήθος αλληλέγγυων, που πρόβαλαν αντίσταση επιτόπου και υπερασπίστηκαν το γεγονός ότι καθένας και καθεμία έχει δικαίωμα στη στέγαση. Οι 20 ένοικοι της κατάληψης επί της οδού Ντόουβ Ρόου παραμένουν στο σπίτι τους, παρά τις βουλές των καπιταλιστών εργολάβων ακινήτων. Μετά τη δράση περιφρούρησης, οι συγκεντρωμένοι πραγματοποίησαν πορεία που κατέληξε στο δημαρχείο του Χάκνεϋ.

Ζήτω η αντίσταση! Σπίτια για όλους κι όλες!

πηγή

* Η αναφορά στο δεδομένο ότι το συγκεκριμένο ακίνητο κρίνεται εμπορικής χρήσης χρησιμεύει μάλλον κι ως υπενθύμιση της μεθόδευσης για την καθολική απαγόρευση και αυστηρή ποινικοποίηση της κατάληψης οικιστικών ακινήτων από την 1η Σεπτέμβρη 2012 στην Αγγλία.

Μπρίστολ, Αγγλία: Επιθέσεις ενάντια σε Ολυμπιακούς χορηγούς και μίντια

Δε θα πάρουμε μέρος στην Ολυμπιακή φρενίτιδα, και απορρίπτουμε το μύθο ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μια θετική διοργάνωση για τον καθέναν. Ωστόσο, αγαπάμε τα σπορ, κι έτσι αποφασίσαμε να ζήσουμε κάποιες δικές μας «σπορτίφ» στιγμές.

Τη νύχτα της Δευτέρας (13/8), μια μέρα μετά την τελετή λήξης των Ολυμπιακών, επιτεθήκαμε σε δύο εταιρείες-χορηγούς, σπάζοντας τα παράθυρα ενός υποκαταστήματος Thomas Cook στην περιοχή του Κλίφτον και μιας αποθήκης Lloyds TSB κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό του Τεμπλ Μηντς. Τα μίντια αποτέλεσαν επίσης στόχο: περιχύσαμε διαβρωτικά χρώματος σ’ ένα βαν του Virgin Media (ομίλου τηλεπικοινωνιών και μέσων μαζικής ενημέρωσης) στην περιοχή του Λόκλεϊζ και το στολίσαμε με μπογιά.

Το μεγάλο ταξιδιωτικό πρακτορείο Thomas Cook πουλάει φθηνό παράδεισο σε πλούσιους τουρίστες ενόσω καταστρέφει κουλτούρες και οικοσυστήματα ανά τον κόσμο. Οι εταιρείες του τραπεζικού ομίλου Lloyds TSB χρησιμοποιούν τις χορηγίες για ν’ αποσπούν την προσοχή απ’ τις βρομερές συναλλαγές τους κι απ’ την «τραπεζική κρίση» τους. Τα μίντια διαλαλούν το ψέμα πως η φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων υπήρξε μια στιγμή περηφάνιας για όλους κι όλες μας. Τι κερδίσαμε όμως στην πραγματικότητα; Αυξημένη επιτήρηση και καταστολή, αστικό εξευγενισμό και λιτότητα.

Οι εξουσιαστές και η εταιρική ελίτ πλουτίζουν, και πλασάρονται μ’ ένα ίματζ «φιλικό στο κοινό», που κρύβει τα πραγματικά τους καμώματα και κίνητρα.

Φωνάξτε το σε όλους όσους βλέπουν στο Ολυμπιακό φιάσκο το κοινωνικό πείραμα κοινωνικού ελέγχου και αρπαγής της γης που είναι, κι όσους αγωνίζονται εναντίον του. Περνάει η σκυτάλη σ’ εσένα, Βραζιλία…

Ομάδα «Α»

Γαλικία: Αλληλεγγύη από την Ποντεβέδρα, σε απάντηση στο κάλεσμα δράσεων ενάντια στην καταστολή

Θεσμοθετημένος ρατσισμός. Αλληλεγγύη με τους μετανάστες στην Ελλάδα.
Διέδωσε την εξέγερση!
Θεσμοθετημένος ρατσισμός. Αλληλεγγύη με τους μετανάστες στην Ελλάδα.
Αλληλεγγύη με τους/τις φυλακισμένους/-ες αναρχικούς/-ες
Δύναμη στον αγώνα των Μαπούτσε!

“[…]Όποιος θέλει να καταλάβει, θα καταλάβει. Τώρα είναι η ώρα να σπάσουν τα αόρατα κελιά που καθηλώνουν τον καθένα στην μικρή και μίζερη ζωούλα του. Και αυτό δεν απαιτεί μόνο, ή απαραίτητα, να επιτεθεί κανείς σε τμήματα και να κάψει πολυκαταστήματα και τράπεζες. Η στιγμή που κάποιος εγκαταλείπει τον καναπέ του και την απαθή ενατένιση της ίδιας του της ζωής και βγαίνει στο δρόμο για να μιλήσει και να ακούσει, αφήνοντας αυθόρμητα πίσω του καθετί ιδιωτικό, εμπεριέχει στο πεδίο των κοινωνικών σχέσεων την αποσταθεροποιητική ισχύ πυρηνικής βόμβας.[…]”

Απόσπασμα από το κείμενο της κατάληψης ΑΣΟΕΕ, «Είμαστε εδώ / Είμαστε παντού / Είμαστε εικόνα από το μέλλον», που δημοσιεύτηκε στις 11 Δεκέμβρη 2008.

Σε απάντηση στο διεθνές κάλεσμα του Contra Info για δράσεις ενάντια στην καταστολή και για την προπαγάνδα με την πράξη, τη νύχτα της 8ης Αυγούστου γράψαμε διάφορα συνθήματα στην Ποντεβέδρα, γαλικιακή πόλη στη βορειοανατολική Ισπανία.

Μερικοί τοίχοι της πόλης απέκτησαν φωνή με αλφάδια και συνθήματα όπως «Διάδωσε την εξέγερση», «Αλληλεγγύη με τους/τις φυλακισμένους/-ες αναρχικούς/-ες», «Δύναμη για τον αγώνα των Μαπούτσε στη Χιλή» ή «Φωτιά στις τράπεζες» (αυτό το τελευταίο γράφτηκε στην πρόσοψη ενός υποκαταστήματος της Caixanova, επί της οδού Πασέο ντε Κολόν, αλλά δεν καταφέραμε να το φωτογραφίσουμε γιατί εκείνη τη στιγμή πλησίαζε μια παρέα και ένα αυτοκίνητο, υποχρεώνοντάς μας να την κάνουμε προτού μας πάρουν πρέφα. Έχοντας περίσια όρεξη να συνεχίσουμε, επισκεφτήκαμε τα γραφεία του Υπουργείου Εργασίας και Μετανάστευσης, και κοσμήσαμε την πρόσοψή τους με συνθήματα και αλφάδια παρά τις κάμερες που έπαιζαν στο σημείο. Τα συνθήματα που γράψαμε για να αναδείξουμε την άμεση πολιτική ευθύνη αυτού του θεσμού στην καταπίεση μεταναστών ήταν «Θεσμοθετημένος ρατσισμός», «Αλληλεγγύη με τους μετανάστες στην Ελλάδα» και «Κοινωνικός πόλεμος».

Στην περίπτωση των συνθημάτων ενάντια στο Υπουργείο Εργασίας και Μετανάστευσης θέλουμε να σημειώσουμε ότι δεν έγιναν μόνο ως απάντηση στο κάλεσμα του Contra Info, αλλά και ως μικρή θερμή χειρονομία αλληλεγγύης με τους καταπιεσμένους μετανάστες. Η δράση αφιερώνεται σε όλα αυτά τα άτομα που υπέφεραν το κατασταλτικό χτύπημα στην Αγγλία και στη Γαλλία, εν όψη των ολυμπιακών αγώνων, έτσι ώστε οι πόλεις να μοιάζουν πιο «καθαρές» και προς όφελος των μπουρζουάδικων συμφερόντων αυτής της αθλητικής εκδήλωσης. Αυτή είναι η βιτρίνα που χρησιμοποιούν για να κρύψουν τον ρατσισμό, την εξυγίανση, και την αστυνομική βαρβαρότητα, ενώ οι κωλοφυλλάδες τους φροντίζουν να μακιγιάρουν την κατάσταση με τάχα ενσωμάτωση και διεθνή συνεργασία, την ίδια στιγμή που οι μετανάστες εξώνονται από τα σπίτια τους και βασανίζονται στο δρόμο ή στα κέντρα κράτησης για όσους δεν έχουν χαρτιά.

Επίσης το αφιερώνουμε στους 6.400 μετανάστες θύματα του πρόσφατου ρατσιστικού και φασιστικού πογκρόμ που εξαπέλυσε η ελληνική κυβέρνηση. Αφιερωμένο στους μικροπωλητές που επιτέθηκαν στην αστυνομία στην πόλη του Αλικάντε, στην Ισπανία, καθώς και στους 13 αθώους μετανάστες που συνελήφθησαν μέρες μετά, με αυθαίρετο και εκδικητικό τρόπο, κατά τη διάρκεια δύο επιδρομών των μπάτσων. Η δράση είναι επίσης εκδίκηση για το θάνατο του Νουρεντίν Μοχάμεντ, πρόσφυγα από το Σουδάν, που έχασε τη ζωή του στην συνοριακή γαλλική πόλη του Καλαί. Η ανάμνησή του είναι η ζωντανή και αιματοβαμμένη μνήμη όλων των αθώων που χάνουν τη ζωή τους καθημερινά προσπαθώντας να περάσουν τα σύνορα του φρουρίου της Ευρώπης του Κεφαλαίου. Να είναι ελαφρύ το χώμα, αδερφέ…

Ακόμα, για όλους όσους είναι έγκλειστοι στα μπουρδέλα των φυλακών ή αντιμετωπίζουν κατασταλτικές διώξεις λόγω της αγωνιστικής τους στάσης, όπου και αν βρίσκονται σε αυτόν τον εμετικό κόσμο. Δεν αναφερόμαστε ονομαστικά για να μην αφήσουμε κανένα και καμία απ’ έξω, αλλά αφιερώνουμε το παρόν στους αγωνιστές και στις αγωνίστριες πίσω από τα κάγκελα, που η συνέπεια και ο λόγος τους μας γεμίζει περηφάνια και μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε.

Σε όλους αυτούς που είτε καθημερινά και αδιάλειπτα, ή μια φορά στο τόσο, ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι στο τρομερό φάντασμα της καταστολής και αψηφούν τους νόμους της εξουσίας, παρα τις συνέπειες που επιφέρει μια τέτοια στάση. Σε όλους όσους αντιλαμβάνονται ότι παύουν να φοβούνται και χρησιμοποιούν τη δύναμη που σου δίνει κάτι τέτοιο.

Τέλος, τούτο εδώ πάει για όλα τα άτομα που συμμετέχουν στη συλλογικότητα του Contra Info, για το μεταφραστικό τους κόπο και τη διάδοση ανταγωνιστικής πληροφορίας, όπως και για την προσπάθειά τους να ενδυναμώσουν αντικαθεστωτικές πληροφοριακές δομές. Δύναμη συντρόφια!

Από την Ισπανία μέχρι την Ιταλία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ελβετία, τη Σουηδία, την Πολωνία, την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Χιλή, το Μεξικό, την Αργεντινή, την Ινδονησία, τη Συρία, την Αίγυπτο, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, πέρα από ωκεανούς, αποστάσεις, σύνορα ή καταγωγή, η αλληλεγγύη ανάμεσα στους αναρχικούς είναι παραπάνω από μια γραμμένη λέξη. Αυτά τα συνθήματα να μην μείνουν εδώ, και αυτή η δράση να μην απομείνει απομονωμένη. Θανατώνουμε το φόβο και φτιάχνουμε από κοινού μια πράξη ανεξέλεγκτη, ορμώμενοι από την αλληλοβοήθεια και την αμοιβαιότητα ανάμεσα σε συντρόφια που συναντιούνται σε κοινούς αγώνες και αξίες.

Ούτε ένα χιλιοστό πίσω
Εννέα χιλιοστά στα κεφάλια των μπάτσων
Θάνατο στους ρουφιάνους
Θάνατο στους ψεύτες δημοσιογράφους
Θάνατο στο κράτος
Θάνατο στο Κεφάλαιο
Ενάντια σε κάθε εξουσία
Για τον επαναστατικό διεθνισμό
Για την εξάπλωση των συνωμοσιών μας
Για την αναρχία!

στα ισπανικά

Μπεζανσόν, Γαλλία: Αφίσες ενάντια στην καταστολή

Στο πλαίσιο του καλέσματος του Contra Info για δράσεις προπαγάνδας ενάντια στην καταστολή, θελήσαμε να συνεισφέρουμε και εμείς με τον τρόπο μας στη διάδοση πληροφοριών σχετικών με αντικαπιταλιστικούς και αντικρατικούς αγώνες, όπως επίσης και σχετικά με τις διάφορες μορφές καταστολής που υπάρχουν. Το να γράψει κανείς στον δημόσιο χώρο συνθήματα αλληλεγγύης με όσους φυλακίστηκαν γιατί εξεγέρθηκαν ενάντια σε αυτό το σύστημα σύμβολο της μιζέριας και εκμετάλλευσης αποτελεί την ελάχιστη συμβολή στην κοινοποίηση των κοινωνικών αγώνων και λαϊκών ξεσηκωμών που λαμβάνουν χώρα ανά τον κόσμο.

Αναρχικοί από την Μπεζανσόν, 7 Αυγούστου 2012

Αλληλεγγύη με τους αντιφασίστες φυλακισμένους στη Μόσχα από το ρωσικό κράτος. ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ!
Κάρλο Τζουλιάνι, δεν ξεχνάμε, ούτε συγχωρούμε! Αλληλεγγύη με τους/τις εξεγερμένους/-ες ενάντια στη σύνοδο των G8 στη Γένοβα, το 2001!
Γαμήστε τους ολυμπιακούς αγώνες του κέρδους, του ελέγχου, και της καταστολής!

Οι ολυμπιακοί αγώνες είναι η βιτρίνα του καπιταλισμού και η επίδειξη της κρατικής καταστολής.

Έξω από το κέντρο κράτησης της Λα Μπουτ:

Αλληλεγγύη με τους αγωνιζόμενους φοιτητές στη Χιλή και στο Κεμπέκ! Εκπαίδευση δωρεάν, λαϊκή, και ποιοτική για όλες και όλους!

Από το Μοντρεάλ έως το Σαντιάγο, κι από το Παρίσι έως την Αθήνα, ούτε φυλακές, ούτε καταστολή, ούτε φρένο στις εξεγέρσεις μας. Διεθνιστική αλληλεγγύη!
Λευτεριά στα μέλη της φεμινιστικής πανκ μπάντας Pussy Riot στη Ρωσία, που φυλακίστηκαν με την κατηγορία της βλασφημίας. Ούτε θεός, ούτε κράτος!

Αγγλία: Συνθήματα αλληλεγγύης με τους φυλακισμένους αναρχικούς στην Ελλάδα

Το σύνθημα, που γράφτηκε σε κεντρικά σημεία, λέει: «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

από κάποιους λυσσασμένους αναρχικούς βάνδαλους

Μπρίστολ, Αγγλία: Επίθεση στα γραφεία της πολυεθνικής GDF Suez

Χθες βράδυ (24 Ιούλη) επισκεφτήκαμε τα γραφεία της GDF Suez στο Κέντρο Ενέργειας του Ολυμπιακού Πάρκου στην περιοχή Σπίντγουελ, σπάσαμε περίπου 20 παράθυρα του συγκροτήματος (τόσο στο ισόγειο, όσο και στον πρώτο όροφο) και πατήσαμε συνθήματα δίπλα από την κεντρική είσοδο που έγραφαν ΟΙΚΟΚΤΟΝΙΑ (με ένα βέλος να σημαδεύει στο λογότυπο της εταιρείας) και A.C.A.B. («Όλοι οι μπάτσοι είναι μπάσταρδοι») μαζί με ένα αλφάδι.

Η GDF (ακόμα δεν είναι ευρέως γνωστή στην Αγγλία) είναι μια παγκοσμίου εμβέλειας εταιρεία παροχής υπηρεσιών και ενέργειας με πολλά όπλα στην κατοχή της, η οποία μεταξύ άλλων υπήρξε πρωτοπόρα στην πυρηνική ενέργεια στην Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, με το οποίο βρίσκεται αυτήν τη στιγμή σε νταλαβέρι για την κατασκευή ενός νέου αντιδραστήρα στο Σέλαφιλντ, στα βορειοδυτικά), εμπλέκεται στην κατασκευή αστυνομικών υποδομών εδώ, στα νοτιοδυτικά, διευθύνει 15 ιδιωτικές-κρατικές φυλακές και τηλεματικά συστήματα παρακολούθησης σε εκατοντάδες μικρές και μεγάλες πόλεις στη Γαλλία, παρέχει συστήματα επικοινωνίας για τη στρατιωτική βιομηχανία, υπηρεσίες ασφαλείας για τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Total στη Νιγηρία κ.α.

Η GDF μπορεί να μην τράβηξε τη σκανδάλη που σκότωσε τον Μαρκ Ντάγκαν [Mark Duggan], να μη χτύπησε με το γκλοπ σκοτώνοντας τον Ίαν Τόμλισον [Ian Tomlinson] ή να μη στήθηκε στους δρόμους  για να προστατεύσει τους φασίστες της Αγγλικής Αμυντικής Λίγκας, αλλά αποτελεί μία από τις βασικές συνιστώσες του εταιρικού-ολοκληρωτικού ελέγχου. Η GDF είναι η εταιρεία παροχής διαχείρισης υπηρεσιών για την κατασκευή και συντήρηση δύο νέων αστυνομικών τμημάτων σε Έιβον και Σόμερσετ, μια νέα επιχειρησιακή βάση στο Μπριτζγουότερ, ένα κέντρο κράτησης και ένα ανακριτικό κέντρο στο Πάτσγουεϊ και στο Κέινς Χαμ, αντίστοιχα, και ένα κέντρο εκπαίδευσης χρήσης πυροβόλων όπλων στο Πόρτισχεντ, που το μοιράζεται η αστυνομία του Γουίλτσαϊρ και του Γκλούσεστερσαϊρ. Το ερώτημα που πρέπει να θέσει στον εαυτό της η GDF είναι: μπορούν οι νέοι συνέταιροί της να εγγυηθούν την ασφάλειά της παντού;

Η συνεργασία της GDF με τις δυνάμεις του νόμου και της τάξης επεκτάθηκε και στον εξοπλισμό των μπάτσων, με ένα κινητό «έξυπνο» τηλεματικό σύστημα παρακολούθησης κατά τη διάρκεια της συνόδου των G20 στις Κάννες τον προηγούμενο Νοέμβρη. Η ενέργειά μας έρχεται ως απάντηση στο κάλεσμα αλληλεγγύης με τους 10 διαδηλωτές που πρόσφατα καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές για τον ξεσηκωμό ενάντια στη σύνοδο της G8 το 2001 στη Γένοβα και την επέτειο της δολοφονίας του Κάρλο Τζουλιάνι από πυρά μπάτσων την 20ή Ιούλη, κατά τη διάρκεια των ίδιων συγκρούσεων. Οι G8 επιστρέφουν στη Βρετανία την ερχόμενη χρονιά: ας τους δώσουμε μια γεύση για το τι τους περιμένει.

Ένα παράδειγμα της καταστροφικής δραστηριότητας της GDF είναι η κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος του Ζιράο, στη Ρονδόνια της Βραζιλίας. Αυτό το έργο είναι διαβόητο για την απόλυτη ασέβεια απέναντι σε ένα απέραντο τροπικό οικοσύστημα, για την αποψίλωση της περιοχής, για την απειλή εξόντωσης φυλών οι οποίες βρίσκονται σε οικειοθελή απομόνωση ή χωρίς προηγούμενη επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο, και για την απειλή του αφανισμού αρκετών ειδών μεταναστευτικών ψαριών.

Εμπνευστήκαμε από τους θαρραλέους νεολαίους που κατέβηκαν πρόσφατα στο Μπέρμιγχαμ για να στήσουν μια ένοπλη ενέδρα στους μπάτσους, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης το προηγούμενο καλοκαίρι (Αύγουστος 2011). Είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό να βλέπει κανείς ότι τέτοιου είδους ενστικτώδης αυτοοργάνωση παραμένει καταγεγραμμένη στην άγρια μνήμη των αποκλεισμένων, λόγος για τον οποίο το κράτος τούς τιμωρεί τόσο σκληρά.

Παλιότερες επιθέσεις κατά της GDF και των συμφερόντων της σε άλλες χώρες: 1, 2, 3

 πηγές: 1, 2

Αγγλία: Ανάληψη ευθύνης για σαμποτάζ σε σιδηροδρομικές γραμμές του Μπρίστολ από την Ομάδα 22 Μάη / Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Η δράση πραγματοποιήθηκε τη μέρα μνήμης του πεσόντα μαχητή Μαουρίσιο Μοράλες και σχολιάστηκε ευρέως και ποικιλοτρόπως από τα τρομολαγνικά μίντια του Ηνωμένου Βασιλείου, περήφανης διοργανώτριας χώρας των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων… Ακολουθεί η μετάφραση της προκήρυξης.
22 Μάη 2012

Ο σκοπός της επίθεσης αντάρτικου είναι να διαδώσει τον αγώνα σε διαφορετικές επικράτειες και πτυχές της ζωής. Οι τομείς των οικονομικών, δικαστικών, επικοινωνιών, στρατών και των μεταφορικών υποδομών θα εξακολουθήσουν να αποτελούν στόχους για τη νέα γενιά τού χαμηλής έντασης αντάρτικου πόλης – την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) / Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο.

Τα μέσα γι’ αυτόν τον αγώνα είναι πάντοτε εύκαιρα. Το πρωί της 22ας Μάη πλήξαμε δύο σημεία στα σιδηροδρομικά δρομολόγια του Μπρίστολ, στις εξωτερικές μεριές του σταθμού Πάτσγουεϊ (βόρεια) και του σταθμού Πάρσον Στρητ (νότια). Σηκώσαμε τις πλάκες σκυροδέματος που διατρέχουν το μήκος του δικτύου και πυρπολήσαμε τα καλώδια σηματοδότησης που εντοπίσαμε στην τάφρο από κάτω, προτού εισέλθουν οι συρμοί πάνω στη γραμμή. Επιλέξαμε ειδικά αυτές τις τοποθεσίες προκειμένου να πληγούν, μεταξύ άλλων, οι υπάλληλοι του υπουργείου Άμυνας, καθώς και οι επιχειρήσεις της στρατιωτικής βιομηχανίας Raytheon, Thales, HP, QinetiQ κ.λπ., στο επιχειρηματικό πάρκο πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού Φίλτον Άμπυ Γουντ, και ο εταιρικός κόμβος του Μπρίστολ, κοντά στο σταθμό Τεμπλ Μηντς. Η κανονική λειτουργία δεν αποκαταστάθηκε πριν από το βράδυ.

Η πιθανή εξάπλωση τέτοιων μπλόκων εν γένει προξενεί σημαντικό πρόβλημα στη ροή εμπορευμάτων και στη διασφάλιση πως η εργασιακή εκμετάλλευση θα φτάσει στην ώρα της, βασικές ανησυχίες για το διακρατικό καπιταλισμό.

Τέτοιες δράσεις είναι μέθοδος δοκιμασμένη στο χρόνο για τη διασάλευση του μύθου της «κοινωνικής ειρήνης»: από παρόμοιες δολιοφθορές στη Γαλλία· οχήματα ταχυμεταφοράς μετρητών που καταστράφηκαν στην Κρήτη· το νυχτερινό σπάσιμο εκδοτηρίων εισιτηρίων σε σταθμό τρένου στην Αυστραλία· αντίσταση σε αναπτυξιακά έργα αυτοκινητόδρομων που κατατρώγουν ακόμα περισσότερο τ’ άγρια τοπία (όπως το δάσος του Κίμκι στη Ρωσία) ενώ εκτοπίζουν ζώα και ανθρώπους που επιμένουν στην άρνησή τους ν’ αφομοιωθούν εντός του βιομηχανικού πολιτισμού (όπως το σχέδιο για το TIPNIS της Βολιβίας, σε μία από τις πιο πλούσιες σε βιοποικιλότητα περιοχές του κόσμου)· μέχρι τη συμβολική κατάληψη και τον εμπρησμό αστικού λεωφορείου στο Λονδίνο τον περασμένο Αύγουστο. Για να μην αναφέρουμε και τους συντρόφους/τις συντρόφισσές μας απ’ την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία / Φωτιές στον Ορίζοντα, στην Αθήνα, κι από την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία / Συνένοχες Ατομικότητες για την Καταστροφή του Υπάρχοντος, στο Κουρικό Χιλής, απειθείς με τα οδοφράγματά τους… Continue reading Αγγλία: Ανάληψη ευθύνης για σαμποτάζ σε σιδηροδρομικές γραμμές του Μπρίστολ από την Ομάδα 22 Μάη / Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Αγγλία: Σαμποτάζ σε φάρμα εκτροφής φασιανών

Σαμποτάραμε ένα τρακτέρ μιας φάρμας εκτροφής φασιανών χύνοντας ζάχαρη στο ντεπόζιτο καυσίμων, θέτοντάς το έτσι εκτός λειτουργίας για κάποιο χρονικό διάστημα (ίσως και μόνιμα). Επιπλέον, απελευθερώσαμε περισσότερους από 200 φασιανούς την ίδια νύχτα.

Όσο τα κλουβιά παραμένουν γεμάτα, να αναμένετε πως θα τα διαλύσουμε!
Όσο συνεχίζετε να αποκομίζετε κέρδος από το φόνο ζώων, να αναμένετε αντίποινα!

Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να αδειάσει κάθε κλουβί…
Βασανιστές ζώων, το νου σας, θα μας δείτε μπροστά σας!

Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζώων

Το ολυμπιακό φρούριο δεσπόζει στο Λονδίνο

Κάτοικοι του Τάουερ Άμλετς έφριξαν όταν έμαθαν πως θα τοποθετηθούν πύραυλοι επιφανείας-αέρος σε πύργο ελέγχου εντός της περιοχής του Ανατολικού Λονδίνου, και συγκεκριμένα στις εγκαταστάσεις γύρω από το παλιό εργοστάσιο σπίρτων Μπράιαντ εν Μέυ (το σημερινό φρουρούμενο οικιστικό σύμπλεγμα Μπο Κουάρτερ). Έτσι, δεν άργησε να ξεκινήσει μια καμπάνια εναντίωσης στις εγκαταστάσεις πυραύλων, που οργανώθηκε από κατοίκους και αλληλέγγυους (βλ. περισσότερα εδώ).

Ωστόσο, η τοποθέτηση πυραύλων εκεί κι οπουδήποτε αλλού είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Σχεδόν 48.000 μισθοφόροι δυνάμεων ασφαλείας θα παραταχθούν σε όλο το Λονδίνο, πέραν των 13.500 φαντάρων – που ’ναι περισσότεροι απ’ όσους στρατιώτες του βρετανικού στρατού έχουν στρατοπεδεύσει στο Αφγανιστάν. Σε ετοιμότητα βρίσκεται επίσης ηχητικό όπλο σχεδιασμένο για τη διασπορά πληθών, το οποίο προξενεί «πόνο μέχρι συντριβής κρανίου». Μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη θα περιπολούν στους αιθέρες πάνω απ’ το Λονδίνο. Ένα αεροπλανοφόρο θα ’ναι αγκυροβολημένο σε όχθη του Τάμεση, πλάι σε άλλα πολεμικά πλοία. Θα τεθεί σε εφαρμογή μια «ζώνη ασφαλείας», που θα περιβάλλεται από 11 μίλια ηλεκτροφόρου φράχτη και θα περιπολείται από 55 ομάδες ασφαλείας με σκυλιά εφόδου. Κι αυτά τώρα δεν παίζουν κάπου στη Βόρειο Κορέα ή στην πρώην Σοβιετική Ένωση, αλλά στο Λονδίνο σήμερα – ούτε η κυβέρνηση της Κίνας, στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, δε σήκωσε τέτοιο φράχτη ή μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Η νομοθετική πράξη Ολυμπιακών Αγώνων του 2006 (που διέπει και τους φετινούς Ολυμπιακούς του Αυγούστου) σημαίνει πως όχι μόνο η αστυνομία κι οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά και ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι έχουν το ελευθέρας να χρησιμοποιήσουν φυσική βία έναντι άλλων για να «προστατέψουν τους Ολυμπιακούς». Κι αυτό περιλαμβάνει τα πάντα, από διαδηλώσεις και απεργίες μέχρι την πώληση ολυμπιακών προϊόντων λαθρεμπορίας στο δρόμο, όσα δηλαδή δεν είναι επισήμως εγκεκριμένα. «Ομάδες προστασίας εμπορικού σήματος» θα περιπολούν εντός των ολυμπιακών εγκαταστάσεων για να εξασφαλίζουν πως θα φοριούνται μονάχα ρούχα ή αξεσουάρ με επισήμως εγκεκριμένη μάρκα.

Επιπλέον, άνθρωποι που θα συχνάζουν έξω στο δρόμο –ένα σύνηθες φαινόμενο ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες– θα παρενοχλούνται, ειδικά η νεολαία της τοπικής εργατικής τάξης. Αυτό συμβαίνει ήδη, με την αυξημένη επιτήρηση και παρεμπόδιση στους δήμους που συνορεύουν με τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Οι άστεγοι πρόκειται ν’ απομακρυνθούν· για την ακρίβεια, η αστυνομία μπορεί να εκκαθαρίσει οποιονδήποτε απ’ τους δρόμους, εφόσον «εικάζεται ότι κατ’ οιονδήποτε τρόπο προκαλεί όχληση».

Μέσα σ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει καμία ένδειξη πως το τρέχον καθεστώς θα εξαφανιστεί μετά το πέρας των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών. Η αστυνομία θα βγει απ’ τη διοργάνωση με περισσότερα γκάνια και αλαζονεία απ’ ό,τι πριν, ολόκληρες γειτονιές θα σαρωθούν από έναν κοινωνικό καθαρισμό και εξευγενισμό, οι φόροι θα γίνουν ακόμα πιο τσιμπημένοι, προκειμένου ν’ αποπληρωθούν όλα αυτά, και όλοι οι εγκατεστημένοι μηχανισμοί ασφαλείας και οι κάμερες παρακολούθησης θα μείνουν στη θέση τους.

Οι Αγώνες δε διεξάγονται για τον αθλητισμό. Στήνονται για τον εμπορευματοποιημένο πατριωτισμό, την τοποθέτηση εμπορικών προϊόντων και την αισχροκέρδεια των κτηματομεσιτών και των ιδιοκτητών ακινήτων. Ορθώνονται για να ενισχύσουν την ώθηση προς το νεοφιλελευθερισμό, για να καταστρέψουν τις γειτονιές της εργατιάς όπου ζούμε, για να ενισχύσουν την εξουσία ενός κράτους που γίνεται ένα αστυνομικό κράτος όλο και πιο εντατικά. Ποιος είναι ο εχθρός μέσα σ’ αυτή την Ανακαινισμένη Βρετανία; Εμείς είμαστε, η πλειονότητα του πληθυσμού!

Αναρχική Ομοσπονδία, Ιούνης 2012

πηγή

Μπρίστολ: Μπλόκο στους φασίστες της Αγγλικής Αμυντικής Λίγκας (EDL)

Οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες του Μπρίστολ λένε ΣΤΟΠ στην EDL!

Ας αμυνθούμε απέναντι στην Αγγλική Αμυντική Λίγκα που θα επιχειρήσει να πορευτεί στο Μπρίστολ την 14η Ιούλη. Οι προετοιμασίες για την αντιδιαδήλωση ήδη τρέχουν, γι’ αυτό πάρτε μέρος. Υπάρχουν αρκετές αναρτήσεις στο Indymedia της πόλης σχετικά με την πορεία των ναζί (1, 2). Τώρα είναι η ώρα να απευθύνουμε και εμείς το δικό μας κάλεσμα σε δράση.

Ελάτε στην περιοχή του Τεμπλ Μηντς και στρώστε το δρόμο στις 10 το πρωί της 14ης Ιούλη, για να τους δώσουμε το καλωσόρισμα που τους αξίζει. Μείνετε σε επιφυλακή και κίνηση, και φέρτε και τους φίλους σας.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δείξετε την αντίθεσή σας στην EDL: μην τους αφήσετε να πορευτούν, μην τους βάλετε στο ταξί σας, αναρτήστε αντιφασιστικές αφίσες στα μαγαζιά σας, επιστήσετε την προσοχή για τις γελοίες απόπειρές τους να μεταμφιέσουν την ομοφοβία τους, μιλήστε με συναδέλφους στη δουλειά, διακοσμήστε την πόλη… κάντε ό,τι νιώθετε πιο άνετα αλλά έχετε κατά νου πως τώρα είναι η ώρα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να αναλάβουμε δράση ενάντια στον ρατσισμό στην πόλη μας. Θέλουμε να τους συναντήσουμε στο σταθμό και να τους αποτρέψουμε να πορευτούν την οποιαδήποτε απόσταση. Θα τους αντισταθούμε οπουδήποτε και αν εμφανιστούν και θα τους παρακολουθούμε.

Ας αμυνθούμε απέναντι στην Αγγλική Αμυντική Λίγκα! Καμιά ανοχή για τον φασισμό στους δρόμους μας! Οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες του Μπρίστολ είναι ενάντια στην ιεραρχία και δεν είναι φίλα προσκείμενοι/-ες σε κανένα πολιτικό κόμμα!

Επικοινωνήστε μαζί μας αν χρειάζεστε κάποιο μέρος να μείνετε την Παρασκευή ή το Σάββατο. Στοιχεία νομικής βοήθειας και περισσότερες ενημερώσεις θα ακολουθήσουν.

Για περισσότερες πληροφορίες ή μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες στείλτε ένα μέιλ στο bristolantifascists@riseup.net ή επισκεφτείτε το μπλογκ antifascistnetwork

Λονδίνο: «Γιατί είμαστε ενάντια στις φυλακές, σ’ όλες τις φυλακές;»

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ – ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΕΙ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Φυλλάδιο αναρχικών που μοιράστηκε στους δρόμους του Μπρίξτον, στο Νότιο Λονδίνο, και στη διάρκεια διαδήλωσης αλληλεγγύης έξω απ’ τις αντρικές φυλακές στις 5 Ιούνη

Γιατί είμαστε ενάντια σ’ όλες τις φυλακές;

Λένε πως η φυλακή χρειάζεται για να τιμωρεί εκείνους κι εκείνες που παραβαίνουν τους «κανόνες της κοινωνίας».

Στ’ αλήθεια όμως οι «κανόνες» αντιστοιχούν στη θέληση του λαού; Δηλαδή, οι φτωχοί αποδέχονται μετ’ ευαρεσκείας το γεγονός ότι η δουλειά τους αυγατίζει τις περιουσίες των πλουσίων;

Αν αναλογιστούμε τον τρόπο λειτουργίας αυτής της κοινωνίας, μπορούμε μονάχα ν’ αποφασίζουμε πώς να συμπεριφερθούμε έναντι νόμων τους οποίους έχει επιβάλει μια κυβέρνηση πάνω στην πλειονότητα γυναικών και αντρών. Συνεπώς, προτού διερωτηθούμε αν είναι ή δεν είναι δίκαιο να τιμωρούνται με εγκλεισμό εκείνοι κι εκείνες που παραβαίνουν τις κείμενες διατάξεις, θα πρέπει να διερωτηθούμε: ποιοι αποφασίζουν –και πώς– τους κανόνες που διέπουν αυτή την κοινωνία;

Λένε πως η φυλακή μάς προστατεύει από τη βία.

Είναι όμως στ’ αλήθεια έτσι το πράγμα; Πώς γίνεται, δηλαδή, κι η χείριστη βία (αρκεί να πάει ο νους μας στους πολέμους και στο λιμό που υφίστανται εκατομμύρια ανθρώπων) είναι απολύτως νόμιμη; Γιατί οι άνθρωποι καταλήγουν στη φυλακή αν εξεγερθούν ή αν κάνουν πλιάτσικο σε μαγαζιά, αλλά κάνουν σταδιοδρομία ή ανακηρύσσονται ακόμα κι ήρωες αν βομβαρδίσουν ολόκληρους πληθυσμούς;

Η φυλακή μονάχα τιμωρεί τη βία που ενοχλεί το κράτος και τους πλουσίους ή τη βία που θέλουνε να λογίζουν ως επαναστατούσα/αποκρουστική. Στην πραγματικότητα, κάθε μέρα που περνά, η δομική βία της κοινωνίας και του κράτους είναι που προστατεύεται μέσω της φυλακής.

Λένε πως όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Κι όμως, γυναικείες και αντρικές φυλακές είναι γεμάτες με ημι-αναλφάβητα άτομα, μετανάστες και μετανάστριες ή παιδιά εργατικής τάξης, που έχουν φυλακιστεί για «εγκλήματα κατά της ευπρέπειας», δηλαδή για ενέργειες που συνδέονται αυστηρά μ’ αυτή την κοινωνία και την πάγια ανάγκη της: την ανάγκη να βρει χρήματα. Για να μην αναφέρουμε το γεγονός πως μεγάλος αριθμός κρατουμένων θα ήταν εκτός φυλακής αν είχαν εξαρχής τα φράγκα να πληρώσουν έναν καλό δικηγόρο.

Λένα πως η φυλακή βοηθά αδικηματίες να εξιλεωθούν και να ενσωματωθούν στην κοινωνία.

Ωστόσο, οι περισσότεροι κρατούμενοι κι οι περισσότερες κρατούμενες μόλις βγουν απ’ τη φυλακή έχουν ν’ αντιμετωπίσουν συνθήκες ίδιες ή ακόμα χειρότερες μ’ εκείνες που αντιμετώπιζαν σαν είχαν πρωτομπεί στη φυλακή.

Τι καλό μπορεί να προέλθει απ’ το ν’ αποχωρίζεσαι τους αγαπημένους σου επί χρόνια, να μην κάνεις τίποτα το ενδιαφέρον, να καταδικάζεσαι στο κύλισμα του χρόνου, ν’ αναγκάζεσαι να προσποιείσαι μπροστά σε κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους, να συνηθίζεις τον εαυτό σου να καθυποτάσσεται σε δεσμοφυλάκους;

Εντέλει: είναι αυτή η κοινωνία τόσο ενάρετη, βασίζεται σε τόσο πεφωτισμένες αξίες κι ισότιμες σχέσεις, ώστε να συνιστάται να ενταχθείς σε δαύτη;

Λένε πως, αν η φυλακή δεν εξιλεώνει, αποτελεί πάντως έναν αποτρεπτικό παράγοντα για την «εγκληματική συμπεριφορά». Continue reading Λονδίνο: «Γιατί είμαστε ενάντια στις φυλακές, σ’ όλες τις φυλακές;»