Tag Archives: Ελίζα Ντι Μπερνάρντο

[Ισπανία] Ενημέρωση του Γκαμπριέλ και της Ελίζα για τον ρόλο της ρουφιάνας στην επιχείρηση Buyo

Νεότερα από τον Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα και την Ελίζα Ντι Μπερνάρντο σχετικά με την πρόσφατη κατασταλτική επιχείρηση, στο Βίγο της Γαλικίας, όπου βρέθηκαν μπλεγμένοι (βλ. και αρχική ενημέρωση στα ιταλικά, διαθέσιμη επίσης σε ισπανικά, αγγλικά, ελληνικά και γερμανικά):

Η «επιχείρηση Buyo» είναι λιγότερο σκοτεινή απ’ όσο νομίζετε

Αφού πληροφορηθήκαμε σήμερα για το κλείσιμο του «απόρρητου ανακριτικού φακέλου», ενημερώνουμε όσxς θέλουν να μας ακούσουν ότι η Maria Otero, η γυναίκα που εσφαλμένα θεωρήθηκε αναρχική συντρόφισσα κι έπιασε στο στόμα της τ’ όνομα του Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα κατηγορώντας τον πως διαθέτει μια κρύπτη πυροβόλων όπλων, δεν «περιορίζεται» στο ν’ αμολάει ψέματα… αλλά είναι επί της παρούσης επίσημη συνεργάτρια των δικαστικών αρχών. Κι ανέλαβε αυτόν τον ρόλο από αδυναμία να βρει χαραμάδες λευτεριάς με άλλες μεθόδους.

Ως αναρχικx, δεν μας ενδιαφέρουν οι λεπτομέρειες των ερευνών που έχουμε μέχρι στιγμής στη διάθεσή μας (και, φυσικά, δεν πρόκειται και να τις μοιραστούμε). Ωστόσο, ακριβώς αυτές οι λεπτομέρειες είναι που μας έδωσαν την επιβεβαίωση ότι αυτή η καριόλα, σε όλες τις πολλές και βαριές περιπτώσεις καταστολής όπου ενεπλάκη προσωπικά, πάντοτε τα ’βρισκε με τη «δικαιοσύνη» και δεν έκανε ούτε μια μέρα φυλακή (μας είπε ψέματα όταν μας ξεφούρνισε ότι είχε μπει φυλακή για κάποιους μήνες).

Η γνωστή στρατηγική να την αφήνουν να κυκλοφορεί ελεύθερη επέτρεψε στην καταστολή να κινήσει έρευνες ή/και να φυλακίσει άλλον κόσμο τα τελευταία χρόνια. Στην παρούσα υπόθεση, είχε πλήρη επίγνωση ότι τελεί υπό έρευνα, μα κινούνταν ελεύθερα ακόμη και σε ορισμένους «χώρους αγώνα»: πράγμα που επιτρέπει στις συνήθεις «αρμόδιες αρχές» να τη θεωρούν, πέρα από σχετιζόμενη μ’ εμάς τους δυο, και «κοντινή αναρχικών κύκλων». Κατά την άποψή μας, παρόλο που συνελήφθη, εξακολουθεί ν’ αποτελεί μια επικίνδυνη κινούμενη βόμβα.

Οι έρευνες είναι ακόμη ανοιχτές και ο Γκαμπριέλ, αν και βρίσκεται εκτός των τειχών, κατηγορείται πως είναι ο «επικεφαλής ενός αναρχικού πυρήνα που προετοιμαζόταν να επιτεθεί».

Όλα αυτά μας αποκαλύπτουν απλά τη θλιβερή διάσταση του πόσο ευκολότερο είναι πάντα να περιτριγυρίζεσαι από κόσμο σαν αυτήν τη Μαρία: δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε θα ’ναι κι η τελευταία πουλημένη σε αυτόν τον διόλου καινούργιο λευτεροκτόνο κόσμο.

6 Φλεβάρη 2017
Γκαμπριέλ και Ελίζα

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Άρση όλων των περιοριστικών όρων

Στις 8 Απρίλη 2014, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας εισαγγελέως, άρθηκαν (ύστερα από σχεδόν ένα χρόνο στην περίπτωση κάποιων εκ των διωκόμενων) όλοι οι περιοριστικοί όροι (παρών στις Αρχές δυο φορές τη μέρα, υποχρεωτική παραμονή εντός των ορίων της κοινότητας μόνιμης κατοικίας, απαγόρευση εξόδου απ’ τη χώρα) οι οποίοι βάραιναν συντρόφια που κατηγορούνται στο πλαίσιο της λεγόμενης «επιχείρησης ευτολμία».

Μια αγκαλιά στα συντρόφια που απαλλάχθηκαν επιτέλους κι απ’ αυτά τα δεσμά! Για την αναρχία!

Μάρκο Καμένις, λεύτερος και φυλακισμένος

Αλληλέγγυα συνεισφορά των συντρόφων Ελίζα Ντι Μπερνάρντο και Στέφανο Φόσκο, από την Ιταλία, στην εκδήλωση στήριξης αναρχικών κρατουμένων καταδικασμένων σε πολυετείς ποινές που πραγματοποιήθηκε στις 11 Γενάρη 2014 στην κατάληψη La Gatonera της Μαδρίτης.

Δεν είναι κι εύκολο πράγμα να γράψει κανείς οτιδήποτε για τον Μάρκο Καμένις, ούτε είναι και δύσκολο… μπορεί να φαντάζει και παράξενο για κάποιον που τον γνωρίζει εδώ και χρόνια… που γνωρίζει τις ιδέες του, τα λόγια του, τις δράσεις του… την ουσία του, την αποφασιστικότητά του και την αγάπη για μια ζωή αγώνα που τον κινεί. Ακριβώς αυτό: μια ζωή αγώνα, η μόνη που αξίζει τον κόπο να βιωθεί, αυτός είναι ο Μάρκο!

Ίσως να ξεκινούσε κανείς την αφήγηση της βιογραφίας του απ’ τη ζωή του ως βοσκού; Από την αταβιστική απέχθειά του για τα πυρηνικά και όλα όσα συνιστούν τη μόλυνση και την οικοκτονία; Από τις καταδίκες που του ’χουν επιβληθεί ήδη από το 1980; Απ’ την απόδρασή του και τα δέκα του χρόνια στην παρανομία; Από τον αδιάκοπο εγκλεισμό του από το 1991 μέχρι τώρα, που τον εκτίει δίχως να λυγίζει ούτε στιγμή; Από την αξιοπρέπεια που τον χαρακτηρίζει ως άτομο λεύτερο και αναπόδραστα σε μόνιμη σύγκρουση με κάθε μορφή εξουσίας; Αλλά, στην τελική, πώς να γίνουνε ξέχωρες αναφορές σ’ όλα αυτά; Πώς να διαχωριστεί μια ζωή αγώνα ενάντια σε κάθε επιβλάβεια, ενάντια σε κάθε τερατούργημα-καταστροφέα ολάκερης της φύσης, ενάντια σε κάθε κατάχρηση και κάθε λευτεροκτόνα ενέργεια, από ένα βίο λεύτερου κι αντάρτικου έρωτα κάθε αξιοπρεπούς ατόμου, από κάθε παρόρμηση που φωτισμένα απορρίπτει τούτη την κυρίαρχη κουλτούρα καμωμένη με υπακοή και αποξένωση αφομοιωτική;

Ο Μάρκο αγαπάει, μισεί, σαμποτάρει το υπάρχον με οποιαδήποτε πράξη του στην καθημερινή αντίσταση, μέσω μεταφράσεων, κειμένων, επικοινωνηθέντων, απεργιών πείνας σε αλληλεγγύη προς όλους τους εξεγερμένους αιχμαλώτους…

Ο Μάρκο είναι λεύτερος και συνάμα φυλακισμένος. Φυλακισμένος σ’ αυτήν τη γιγαντωμένη φυλακή ανοιχτού ουρανού που μας περιβάλλει άπαντες. Φυλακισμένος όπως όλα τα ανάρχια που αποστρέφονται τη σκλαβιά για την πιθανότητα της λευτεριάς. Ακόμα κι έτσι, είναι λεύτερος από τα ελβετικά κελιά που κρατάνε έγκλειστο το κορμί του κι αποζητάνε να ψυχιατρικοποιήσουν την άρνησή του ν’ απαρνηθεί τον ίδιο του τον εαυτό, που επιδιώκουνε να παθολογικοποιήσουν και να φαρμακοποιήσουν οποιαδήποτε αντάρτικη και εικονοκλαστική του στάση.

Σύμφωνα με τον ίδιο το νόμο που τον κρατά πίσω απ’ τα σίδερα, ο Μάρκο θα ’πρεπε να απολαμβάνει ήδη την αποκαλούμενη υφ’ όρων ελευθερία, αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Και δε θα μπορούσε να συμβεί λόγω της ολικής και διακηρυγμένης τοποθέτησής του ενάντια σε οποιαδήποτε αποστασιοποίηση απ’ τη μάχη για τη συνολική απελευθέρωση. Δεν έχει συμβεί γιατί ο Μάρκο είναι ανάμεσά μας μέσα από κάθε δράση που μας φέρνει πιο κοντά στην ίδια τη συνολική απελευθέρωση.

Δεδομένης της αντιμετώπισης που επιφυλάσσει η Ελβετία (τόπος όπου, ανάμεσα σε άλλα, η πολιτικοποίηση του «εγκλήματος» δεν προβλέπεται να λαμβάνεται υπόψη) για όσους κι όσες δε σπάνε απέναντι στα όσα αποζητά οποιοσδήποτε πληρωμένος δήμιος της σειράς, με τήβεννο ή με οποιαδήποτε λευκή ρόμπα, είναι πολύ πιθανό ότι μετά την έκτιση ολόκληρης της καταδίκης (το 2018) θα του επιβληθούν τ’ αποκαλούμενα «λευκά ισόβια δεσμά», πάει να πει ένα ειδικό καθεστώς επιτήρησης εφ’ όρου ζωής, επιβεβλημένης για να προστατευτούν όλοι οι αγαθοί πολίτες απ’ την υψηλή «κοινωνική επικινδυνότητα» του Μάρκο.

Η αλληλεγγύη, που είναι αναγκαίο και επείγον να εκφραστεί για τον αγαπημένο μας τον Μάρκο, απλά και ξάστερα μπορεί να πάει μονάχα πέρα από τα λόγια!

Μάρκο, είσαι πάντοτε μαζί μας!

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Ανακοίνωση των συντρόφων του Culmine

Αγαπητά συντρόφια,

όπως θα ξέρετε ήδη πολλοί και πολλές από σας, στις 7 Σεπτέμβρη 2013 το μπλογκ «Culmine» αποφυλακίστηκε με τη λήξη της περιόδου προληπτικής κράτησης. Ωστόσο δεν μπορούμε να πούμε ότι απελευθερώθηκε κιόλας, μιας και θεωρήσανε σκόπιμο να μας επιβάλουν τα εξής περιοριστικά μέτρα: έχουμε απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, υποχρέωση διαμονής σε πόλη που έχουμε δηλώσει, και καλούμαστε να δίνουμε το «παρών» δυο φορές κάθε μέρα.

Για να αιτιολογήσουνε αυτή την «απελευθέρωση υπό περιοριστικούς όρους», δεν μπορούσανε παρά να υπογραμμίσουνε το γεγονός ότι ποτέ μας δεν απαρνηθήκαμε το έργο που κάναμε μέσα από το «Culmine», καλώντας για τη συνέχιση της αναρχικής αντιπληροφόρησης.

Δεδομένης «της προσωπικότητας των υπόπτων, όπως διαφαίνεται εξάλλου από τον επαγγελματισμό που επιδείχθηκε στο έγκλημα», επιμένουν να μας κρατάνε ομήρους με μία άλλη μορφή εγκλεισμού απλώς και μόνον επειδή δεν τους μένουν εναλλακτικές: οι έρευνες στην πραγματικότητα είναι ακόμη ανοιχτές, κι απ’ ό,τι φαίνεται έχουνε μπόλικη δουλειά μπροστά τους εφόσον αντιπροσωπεύουμε «στοιχεία τα οποία διαθέτουν εντονότατη ευχέρεια να συγκεντρώνουν υποστήριξη» και που «δεν έχουν εγκαταλείψει τους αναρχικούς και ανατρεπτικούς σκοπούς τους».

Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι τα άθλια σίδερά τους δε φτάνουν για ν’ ανακόψουνε ένα «αδίκημα» σαν αυτό της προτροπής: έχουνε απόλυτο δίκιο, αλλά δεν εννοούν με τίποτε να βάλουν στο μυαλό τους ότι οι δράσεις της συνολικής απελευθέρωσης δεν έχουνε καμιά ανάγκη να υποκινηθούν από κανέναν!

Με την ευκαιρία αυτού του γράμματος, θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας προς όσους κι όσες αγωνίζονται από αντεξουσιαστική σκοπιά, καθώς και προς όλους τους αξιοπρεπείς κρατουμένους, που εξακολουθούν ν’ αντιστέκονται και να επιτίθενται χωρίς να σκύβουν το κεφάλι.

Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε όλα εκείνα τ’ άτομα με τα οποία νιώθουμε εγγύτητα, και δεν έχουνε πάψει ούτε στιγμή να εκδηλώνουν την αλληλεγγύη και τη συνενοχή τους.

Μια δυνατή εξεγερμένη αγκαλιά!

«Culmine», αρχές Οκτώβρη 2013.
Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο
Ελίζα Ντι Μπερνάρντο

πηγή

Ιταλικές φυλακές: Ένας αντιπολιτισμικός χαιρετισμός του Culmine για τα συντρόφια στο Μεξικό

Αγαπημένα συντρόφια στο Μεξικό, απαντάμε με αυτό το γράμμα στο χαιρετισμό σας που, απ’ την ιταλική πρεσβεία στην Πόλη του Μεξικού, έφερε στα κελιά «μας» έναν υπέροχο άνεμο συνενοχής. Είμαστε καλά, τόσο όσον αφορά τη φυσική όσο και την πνευματική μας κατάσταση, κι η δύναμη και η αποφασιστικότητα δεν έπαψαν να μας συνοδεύουν, παρ’ ότι βρισκόμαστε προφυλακισμένοι περισσότερο από ένα χρόνο σ’ αυτό το ειδικό καθεστώς υψηλής ασφαλείας.

Η έρευνα εναντίον μας παραμένει ανοιχτή, και παρά τις όσες αλλαγές συντελέστηκαν στο ενδιάμεσο, είναι σχεδόν ανέφικτο να κάνουμε προβλέψεις για την εξέλιξή της. Γι’ αυτό, με τούτο το γράμμα δεν μπορούμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με το νομικό σκέλος της υπόθεσής μας, αλλά θέλουμε να επαναλάβουμε πως δεν έχουμε αλλάξει ούτε στο παραμικρό τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και θέτουμε τα ερωτήματα που κρίνουμε σημαντικά.

Όλο αυτό το διάστημα, έχουμε συνεχίσει να μεταφράζουμε και να διακινούμε προκηρύξεις δράσεων –όποτε κρίνουμε πως είναι αναγκαίο– δείχνοντας έτσι την εξεγερμένη μας αλληλεγγύη προς όλα τα αξιόμαχα συντρόφια κι επιχειρώντας να ακουστεί η φωνή μας (συμπεριλαμβανομένης της αυτοκριτικής) σχετικά με το τι συνέβη στο μπλογκ του “Culmine”, προσδοκώντας να εξακολουθήσει να υπάρχει ως μέσο αναρχικής αντιπληροφόρησης.

Ανάμεσα σε άλλα θέματα, θα θέλαμε ιδίως να υπογραμμίσουμε τη σημασία που έχουν για μας οι τοποθετήσεις σχετικά με τον λεγόμενο αντιπολιτισμό, παρά το γεγονός ότι στο παρελθόν διαχειριζόμασταν ένα μπλογκ. Μπορεί να φαντάζει πράγματι σε όλους κι όλες μας αντιφατική η συνύπαρξη αντιπολιτισμικών θέσεων με την εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνολογικών εργαλείων με την πρόθεση να προωθηθεί το ανεκτίμητο και αναγκαίο έργο της αντιπληροφόρησης. Έπειτα από χρόνια αναστοχασμού πάνω στο θέμα, και μετά και τα πρόσφατα συμβάντα, πιστεύουμε πως έφτασε η στιγμή να αναρωτηθούμε τι σημαίνει στ’ αλήθεια ο αντιπολιτισμός.

Αρκεί μονάχα να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τον υπολογιστή και να ανακηρυχτούμε ή να αισθανθούμε αντιπολιτισμικοί; Αρκεί να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία, και για ποια τεχνολογία μιλάμε; Κόβουμε το ίντερνετ, αλλά όχι το ψυγείο και το πλυντήριο; Δε χρησιμοποιούμε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, αλλά συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τους φακέλους και τα γραμματόσημα; Είμαστε διατεθειμένοι να αποδεχτούμε τον πολιτισμό μέχρι κάποιου σημείου, κι αν είναι έτσι, μέχρι πού φτάνει αυτό; Είναι μονάχα σ’ αυτό το επίπεδο όπου θα πρέπει να εστιάσει η αναζήτηση μιας υποθετικής μοναδικής σημασίας του όρου «αντιπολιτισμός»; Αν «αντιπολιτισμός» πάει να πει, για παράδειγμα, να αντιτίθεται κανείς στη νανοτεχνολογία και στη βιοτεχνολογία (δηλαδή στον έλεγχο και στη χειραγώγηση καθετί ζωντανού), γιατί δε θα μπορούσε να σημαίνει επίσης να αντιτάσσεται κανείς, φέρ’ ειπείν, στην υπερβιομηχανοποιημένη βέγκαν τροφή; Είμαστε βέγκαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια και διερωτόμαστε σχετικά με το θέμα, αφού έχουμε προσέξει ότι ο βεγκανισμός και ο αντιπολιτισμός φαίνεται πολλές φορές να πηγάζουν από τις ίδιες αντεξουσιαστικές προθέσεις. Αναρωτηθήκαμε κάμποσες φορές πώς και για πόσον ακόμα καιρό θα κρατάμε την πίστη (ήδη πολύ διαδεδομένη ανάμεσα σε πολλούς αναρχικούς και αντεξουσιαστές) ότι το να έρθει κανείς πιο κοντά στη «Φύση» και στο «φυσικό» αποτελεί συνώνυμο του αντιπολιτισμού; Δεν μπορούμε, ούτε και θέλουμε, να δώσουμε μια καταληκτική απάντηση στο ερώτημα αν μπορούμε να πραγματώσουμε μια φόρμα «φυσικής» ζωής, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι αυτό έχει να κάνει πρώτα απ’ όλα με ένα πλανητικό πρόβλημα: αυτό της δημογραφικής έκρηξης. Κατά τη γνώμη μας, από μια ριζοσπαστική αναρχο-οικολογική προοπτική, είναι αδύνατο να μη λάβουμε υπόψη τις καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της πληθυσμιακής αύξησης, του πολιτισμού και των γιγαντιαίων μητροπόλεων. Επομένως, τι σημαίνει στ’ αλήθεια ο αντιπολιτισμός;

Αν ο πολιτισμός μπορεί να θεωρηθεί από κάθε άποψη μια κουλτούρα (ένα σύνολο κανόνων, χρήσεων και συνηθειών που συμμερίζεται μια ομάδα ατόμων), μήπως αποτελεί επίσης κουλτούρα κι ο «αντιπολιτισμός»; Με ποια μέσα μπορούμε να ανατρέψουμε μια χιλιετή κουλτούρα; Είναι άραγε άσχετο τ’ ότι ο αντιπολιτισμός είναι απότοκο του ίδιου του πολιτισμού; Πόσο σημαντικό είναι να διατηρήσει κανείς τη μέγιστη δυνατή συνεκτικότητα; Και πάλι, πώς συμφιλιώνεται η αντιπολιτισμική Αναρχία με τη διαχείριση ενός μπλογκ; Έχει κάποιο νόημα να ανταλλάσσουμε ιδέες, προβληματισμούς, πρακτικές μέσω του διαδικτύου, και να φαντασιωνόμαστε έναν ιδεατό κόσμο όπου το ίντερνετ δε θα ’πρεπε καν να υπάρχει; Ο αποκαλούμενος «φυσικός, λεύτερος και άγριος κόσμος», στον οποίο προσβλέπουμε πολλοί και πολλές από μας (συμπεριλαμβανομένων νεότερων αναρχικών συντρόφων, που γεννήθηκαν στον αστερισμό της υψηλής τεχνολογίας), αρχίζει εκεί όπου τελειώνει ό,τι ζούμε σήμερα, ή αντιτίθεται εν μέρει σε όλο αυτό;

Εμείς υποστηρίζουμε ότι στην παρούσα ιστορική φάση –σε ό,τι αφορά το μέτωπο της αντιπληροφόρησης– είναι σχεδόν αδιανόητο να πάψουμε να χρησιμοποιούμε μια συγκεκριμένη τεχνολογία από τη στιγμή που μας δίνει την ευχέρεια να έρθουν σε επαφή αναρχικοί απ’ όλο τον κόσμο, άτομα που πιθανότατα δε θα είχανε ποτέ συναντηθεί από κοντά και, μ’ αυτόν τον τρόπο, έχουν τη δυνατότητα να συνδιαλέγονται πάνω σε ενδιαφέρουσες πτυχές του αγώνα.

Παράλληλα, νιώθουμε ότι η κατάχρηση συγκεκριμένων τεχνολογικών εργαλείων αυξάνει κατά πολύ τον κίνδυνο να καταστεί εξ ολοκλήρου εικονική η συσχέτιση ανάμεσα στα συντρόφια, αλλά και στ’ ανθρώπινα όντα εν γένει. Ασφαλώς, εξαρτάται από εμάς να καθορίσουμε το όριο που θέλουμε να αποδώσουμε σ’ αυτή την έννοια, αφήνοντας να γίνει κατανοητό πως ο πολιτισμός, για τον οποίο μιλάμε με τόση ανυπομονησία και απέχθεια, έχει εν πολλοίς να κάνει με μιαν αδιαμφισβήτητη δόση εικονικής ζωής.

Θα μας άρεσε πολύ τα σημεία με τα οποία καταπιαστήκαμε ακροθιγώς σε αυτό το γράμμα να μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο συζήτησης και εμβάθυνσης απ’ όλους αυτούς τους αντεξουσιαστές που βρίσκουν ενδιαφέρον σε τέτοια θέματα.

Σε πλήρη συγγένεια, σας στέλνουμε τις πιο ζεστές και δυνατές εξεγερμένες αγκαλιές μας!

“Culmine”, 4 Αυγούστου 2013

Ελίζα Nτι Μπερνάρντο (αναρχική κρατούμενη)
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma, Ιταλία

Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο (αναρχοατομικιστής κρατούμενος)
C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara, Ιταλία

πηγή

Συνέντευξη του αναρχικού περιοδικού «Aversión» με τα φυλακισμένα συντρόφια του μπλογκ αντιπληροφόρησης Culmine

Ακολουθεί μετάφραση μιας συνέντευξης που πήρε μέσω αλληλογραφίας η συντακτική ομάδα του αναρχικού περιοδικού «Aversión» στην Ισπανία από τα συντρόφια Στέφανο Φόσκο και Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, διαχειριστές του αναρχικού μπλογκ αντιπληροφόρησης Culmine, που είναι προφυλακισμένοι απ’ τον Ιούνη του 2012 στην Ιταλία, στο πλαίσιο της αποκαλούμενης επιχείρησης Ευτολμία (Ardire).

AVERSIÓN: Τα τελευταία χρόνια, λόγω ζητημάτων τα οποία έχουν να κάνουν περισσότερο με την κατεύθυνση που παίρνει το σύστημα και που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν, έχει γίνει ξεκάθαρο ότι ο τρόπος με τον οποίο συσχετιζόμαστε έχει επηρεαστεί. Μπλογκ και σελίδες έχουν κάνει την εμφάνισή τους, αντικαθιστώντας το έργο που μέχρι στιγμής κάλυπταν οι έντυπες εκδόσεις μας. Πώς βλέπετε να επηρεάζει κάτι τέτοιο τους αγώνες και τον τρόπο με τον οποίο τους αντιλαμβανόμαστε;

CULMINE: Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι βιώνουμε μια νέα περίοδο εντός του αναρχισμού. Τα μπλογκ και οι ιστοσελίδες επιτρέπουν τη διάχυση επικοινωνηθέντων, κειμένων και θεωρήσεων με τρόπο ταχύτατο σε όλο τον πλανήτη, καθιστώντας δυνατή την ανταλλαγή ιδεών και προτάσεων ανάμεσα σε συντρόφια που πιθανότατα δε θα είχαν ποτέ τη δυνατότητα να συναντηθούν από κοντά. Πρόκειται για πραγματική επανάσταση στις σχέσεις μεταξύ αναρχικών. Έχουμε πλήρη συνείδηση των μεγάλων περιορισμών που ανακύπτουν απ’ αυτόν το νέο τρόπο συσχέτισης, είτε λόγω της ίδιας της φύσης του εργαλείου, που δεν είναι ουδέτερη, αλλά τη διαχειρίζεται και την ελέγχει ο εχθρός, είτε λόγω του υψηλού κινδύνου που εγκυμονεί, όπως συνέβη και στην περίπτωση του μπλογκ Culmine, το οποίο βέβαια δεν επέλεξε το δρόμο της ανωνυμίας.

Το αναρχικό μπλογκ Culmine φυλακίστηκε στις 13 Ιούνη 2012 λόγω του έργου αντιπληροφόρησης που παρήγε. Το έργο σχετικά με τους αγώνες και τον τρόπο με τον οποίο τους αντιλαμβανόμαστε είναι εξαιρετικά πολύπλοκο. Πρέπει να ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι σήμερα, στο 2013, όλα τα κινήματα χρησιμοποιούν το διαδίκτυο: πολιτικά, οικολογικά, πολιτιστικά, αλλά μέχρι και αντιτεχνολογικά (θ’ άξιζε να εμβαθύνουμε σε αυτό το παράδοξο, αλλά δεν είναι της ώρας). Ακόμα και εντός των διαφόρων εκδοχών του αναρχισμού, σχεδόν όλες οι ομάδες, ανεξαιρέτως τάσης, δικτυώνονται μέσω του ίντερνετ, αν και το τελευταίο διάστημα παίζουν πολύ τα κοινωνικά δίκτυα όπως το Twitter και το Facebook, με δυσμενείς συνέπειες. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ποτέ δεν ήμασταν της γνώμης ότι τα μπλογκ αντιπληροφόρησης θα ’πρεπε να αντικαταστήσουν τις έντυπες εκδόσεις. Continue reading Συνέντευξη του αναρχικού περιοδικού «Aversión» με τα φυλακισμένα συντρόφια του μπλογκ αντιπληροφόρησης Culmine

Γένοβα – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Γράμμα του Τζουζέππε Λο Τούρκο από τις φυλακές του Μαράσσι

Σημ.: Τον Ιούνη του 2013 ο σύντροφος Πέππε αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους. Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ’ τις πρώτες μέρες της απομόνωσής του σε προφυλάκιση.

Φυλακές Γένοβας, 20 μέρες απομόνωσης – 2 Ιουλίου 2012

Τρομοκράτης; Ιδεολόγος; Φοιτητής; Υποκινητής; Ακολουθητής; Φιλόσοφος;

Να μια εμετική σύντομη λίστα με κατηγορίες και ταμπέλες που ’ναι έτοιμες προς χρήση από το κράτος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσής του. Ωστόσο ο προσδιορισμός μου είναι ένα έργο που, αν και αναγκαίο, ανήκει μόνο στον υπογράφοντα. Καταρχήν, ως αναρχική ατομικότητα, μόνο εγώ μπορώ να κρίνω και να αξιολογήσω ό,τι κάνω και πώς το κάνω. Εντάσσοντας τον εαυτό μου σε διαρκή σύγκρουση με ολόκληρο το υπάρχον, διεκδικώ την αυτονομία της σκέψης και της κρίσης μου, και απορρίπτω τους ρόλους του ηγέτη, του υποκινητή ή του ακολουθητή οποιασδήποτε συλλογικής ή οργανωμένης αναρχικής εμπειρίας. Τον τελευταίο καιρό είχα αναλάβει να μεταφράζω και να διαδίδω κείμενα, επιστολές, συνεισφορές/τοποθετήσεις, ανακοινωθέντα, φυλλάδια/μπροσούρες, καθώς και ενημερώσεις δικαστηρίων από τα πολλά συντρόφια που είναι αιχμάλωτα ανά τον κόσμο. Όλα αυτά τα πραγματοποίησα πρωτίστως για τον εαυτό μου, έχοντας ενδιαφέρον να γνωρίσω τις αναρχικές και επαναστατικές πραγματικότητες του κόσμου, καθώς επίσης να διαδώσω αυτές τις εμπειρίες στο πλαίσιο του ιταλικού χώρου. Η προθυμία μου να συμμετάσχω σε αυτή την εκδοτική δραστηριότητα σίγουρα δεν ήταν ένα έργο που μου είχε ανατεθεί ή ένας συγκεκριμένος ρόλος που όφειλα να εκτελώ στο πλαίσιο οποιασδήποτε ομάδας, αλλά υπήρξε η υλοποίηση ενός ατομικού αισθήματος. Ως εκ τούτου, και ως προς τα όσα μου καταλογίζονται απ’ τους καταστολείς με τις τηβέννους και όχι μόνο, θεωρώ θεμελιώδες να βάλω σε πρώτη θέση τη συνεκτικότητά μου, απορρίπτοντας ρόλους και καταβολές που δεν έχουνε σε τίποτε να κάνουν με την ατομικότητά μου και την εκδοτική μου δραστηριότητα. Ωστόσο, αυτό που συνέβη δε με εκπλήσσει· στην πραγματικότητα εντείνονται οι απόπειρες οικοδόμησης διωκτικών θεωρημάτων ως προς τα επονομαζόμενα «αδικήματα σύστασης/συμμετοχής σε οργάνωση» (reati associativi), αν αναλογιστούμε και τις πρόσφατες υποθέσεις στην Ιταλία ή στο εξωτερικό, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες επιθέσεις που έχουν εξαπολυθεί εναντίον της εξουσίας. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της «υπόθεσης μπόμπες» στη Χιλή ή των διαφόρων κατασκευασμάτων δήθεν ανώνυμων τρομοκρατικών ομάδων στην Ελλάδα ως προσχημάτων για να χρησιμοποιηθούν ad hoc νόμοι και να φυλακιστούν αναρχικοί κι αναρχικές που συχνά δε γνωρίζονται καν μεταξύ τους. Το κράτος, δεχόμενο απρόβλεπτες επιθέσεις, προσπαθεί υστερικά να εφαρμόσει την εκδίκησή του, χτυπώντας τους αντιπάλους του μέσω της δικαστικής πίεσης και της καθοδηγούμενης χρήσης των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η καταστολή καταλήγει στις σκληρές συνθήκες της φυλακής, οι οποίες προορίζονται για τους ορκισμένους εχθρούς, κι η απομόνωση γίνεται μια συστηματική πρακτική που στοχεύει στην εξόντωση του φυλακισμένου/της φυλακισμένης· προκειμένου να μην υπάρχει ο κίνδυνος της εξάπλωσης του ιού της ανυποταξίας και της ανταρσίας ακόμη και μες στη φυλακή.

Αυτό που συνέβη στις 13 Ιουνίου 2012 (δηλ. η επιχείρηση Αρντίρε) δείχνει επίσης την επιθυμία του κράτους να πλήξει ακόμα και συντρόφους που βρίσκονται έγκλειστοι ήδη από χρόνια, επιδεινώνοντας έτσι το φορτίο των κατηγοριών τους και απομακρύνοντάς τους από τη λευτεριά, σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν δεσμοί και σχέσεις, όσον αφορά την περίπτωσή μου, ακόμη και με άτομα τα οποία ούτε καν γνωρίζονται αναμεταξύ τους. Επιπλέον, για να επαναβεβαιώσω την ακλόνητη ατομικότητά μου και τη φύση της εκδοτικής μου δραστηριότητας, δεν μπορώ να δεχτώ τον ορισμό του «υποκινητή», ενός ρόλου που θα μπορούσε να υπονομεύσει τόσο την αυτονομία μου, όσο και εκείνη των πολλών αναρχικών συντρόφων που συμμετέχουν στην αναρχική πολύμορφη συζήτηση ανά τον κόσμο. Ανάμεσα σε καλά συνειδητοποιημένες ατομικότητες, δε χρειάζεται κανένας ή καμιά για να υποκινήσει οτιδήποτε. Κάθε αναρχικός και κάθε αναρχική, μέσω της προοδευτικής επανοικειοποίησης του εαυτού τους, είναι σίγουρα σε θέση να διακρίνουν και να διαμορφώσουν τις ιδέες και τις ενέργειές τους κατά τρόπο ατομικό, χωρίς να χρειάζεται να ενθαρρύνονται ή να κατευθύνονται.

Θεώρησα ότι είναι σημαντικό να γράψω όλα αυτά για να εκφράσω τη θέση μου τόσο προς αυτούς/-ές που βρίσκονται εκτός των τειχών, όσο και προς τους συγκατηγορουμένους μου, παρουσιάζοντας τον εαυτό μου ώστε ακόμα και όσοι δε με ξέρουν να μπορέσουν να συνδιαλλαγούν μαζί μου αν το θελήσουν. Σίγουρα η φυλάκιση, ή η απομόνωση στην οποία έχω υποβληθεί, δε θα καταστεί ικανή να με κάνει ν’ απαρνηθώ την ιδιότητά μου ή να υποτιμήσω όσα έχω πραγματώσει· η εξουσία δε θα λάβει την παράδοσή μου. Αυτή η φυλάκιση θα είναι μία ευκαιρία για την ενίσχυση της συνεκτικότητας και της αξιοπρέπειάς μου, γνωρίζοντας ότι τόσο πολλοί εχθροί του υπάρχοντος βρίσκονται στο πλευρό μου. Ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.

Στέλνω αγάπη και δύναμη σε όλους τους συγκατηγορουμένους μου· αν και με πολλούς/-ές από σας δεν έχω ανταλλάξει ποτέ μου ούτε ένα βλέμμα, είμαι βέβαιος ότι η ίδια φωτιά φλογίζει τη ματιά μας. Εκφράζω την αλληλεγγύη μου προς τα κρατούμενα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, τα οποία δέχονται και πάλι επίθεση απ’ τις ιταλικές αρχές· κρατήστε γερά όπως έχετε κάνει ως τώρα. Πάντα με το κεφάλι ψηλά.

Τιμή σε όλα τα νεκρά συντρόφια που έπεσαν ακολουθώντας το πολύμορφο μονοπάτι της αναρχίας.

Αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αναρχικούς σε όλο τον κόσμο, που κρατούνται όμηροι στα μπουντρούμια των δημοκρατιών.

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Giuseppe Lo Turco
Φυλακισμένη αναρχική ατομικότητα

πηγή

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Ο Αλεσσάντρο και ο Τζουζέππε εκτός φυλακής, η Πάολα και η Τζιούλια εκτός κατ’ οίκον περιορισμού

Το ταμείο αλληλεγγύης Cassa di solidarietà Aracnide ενημερώνει ότι οι σύντροφοι Αλεσσάντρο Σεττεπάνι και Τζουζέππε Λο Τούρκο αποφυλακίστηκαν απ’ τη Φερράρα στις 12 Ιούνη (συμπληρώνοντας ένα χρόνο προφυλάκισης), και τώρα έχουν την υποχρέωση να κατοικούν στο Μοντεγκαμπιόνε (Τέρνι) και στην Κατάνια (Σικελία), αντίστοιχα, καθώς και τους περιοριστικούς όρους τού να δίνουν «παρών» στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα (ο Αλεσσάντρο δύο φορές τη μέρα) και να υπόκεινται σε «προφορική προειδοποίηση».

Επιπλέον, η Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι και η Τζιούλια Μαρτσιάλε αφέθηκαν επιτέλους ελεύθερες απ’ την κατ’ οίκον κράτηση και δεν έχουν πλέον περιοριστικούς όρους.

Αλληλεγγύη στους κρατουμένους της επιχείρησης Αρντίρε — «Ας εξαπλωθεί κι ας προπαγανδιστεί η φλόγα της αναρχικής εξέγερσης μέσα απ’ την καρδιά και τα μάτια των αδάμαστων ολάκερου του κόσμου στους δρόμους των πόλεων και μητροπόλεων, αψηφώντας όλες τις απόπειρες να την περιορίσουνε και να τη σβήσουν».

Τρία αναρχικά συντρόφια είναι ακόμη έγκλειστα στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης:

Elisa Di Bernardo
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Ιταλία)

Sergio Maria Stefani, Stefano Gabriele Fosco
C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Ιταλία)

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Άμεση απελευθέρωση των 5 αναρχικών κρατουμένων!

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Η εισαγγελία του Μιλάνου ζήτησε την περαιτέρω επέκταση των προληπτικών μέτρων εις βάρος 5 αναρχικών κρατουμένων

Η εισαγγελία του Μιλάνου ζήτησε την παράταση για έξι ακόμη μήνες της προληπτικής κράτησης για τον Αλεσσάντρο, τον Στέφανο, τον Σέρτζιο, την Ελίζα και τον Πέππε. Στην αίτησή της η συγκεκριμένη εισαγγελία επισημαίνει πως, παρά την προφυλάκιση, τα συντρόφια συνεχίζουν να επικοινωνούν με μέλη του ίδιου χώρου που βρίσκονται έξω από τη φυλακή, και ότι προωθούν «εκστρατείες αλληλεγγύης» εναντίον της «καταστολής» με τόνους σίγουρα ανησυχητικούς για την έξαρση πράξεων που χαρακτηρίζονται από βία, κι όχι μόνο λεκτική. Στη συνέχεια εξηγεί αυτές τις έννοιες καλύτερα, παραθέτοντας διάφορα κείμενα παρμένα από τις σελίδες RadioAzione, Contra Info και Informa-Azione.

Παραθέτει επίσης το κείμενο του Στέφανο ενάντια στα ψευδο-νιχιλιστικά ψοφίμια, και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η επιστολή του Σ. Φόσκο από την πτέρυγα υψηλής ασφαλείας της Φερράρα δημοσιεύτηκε στο ακέραιο από την ιστοσελίδα RadioAzione, η οποία μετά το κλείσιμο του Culmine έχει εν τοις πράγμασι αντικαταστήσει το ρόλο του τελευταίου, με την πρόθεση να επιτελέσει την ίδια λειτουργία ως “φερέφωνο” στον αναρχικό χώρο σε εθνικό επίπεδο».

Όσο θα έχει ζωή αυτό το blog, η αλληλεγγύη και η συνενοχή προς τους φυλακισμένους συντρόφους δε θα λείψει ποτέ, όπως δε θα λείψουνε ποτέ κι οι άμεσες δράσεις που γίνονται σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους ίδιους τους κρατούμενους συντρόφους ή εναντίον του υπάρχοντος γενικότερα. Αν σε κάποιους οι «τόνοι» δεν αρέσουνε… είναι δικό τους πρόβλημα! Εν κατακλείδι, το RadioAzione δεν έχει αναλάβει την κληρονομιά του Culmine, αλλά πάντοτε ήθελε να στείλει ένα σαφές μήνυμα στους ανθρωποδιώκτες: Η Αντιπληροφόρηση και η αλληλεγγύη δε γνωρίζουνε κάγκελα που μπορούν να τις φυλακίσουνε… Μπορείτε να φυλακίσετε το σώμα μας αλλά ποτέ τις ιδέες μας!

Θάνατος στο κράτος και στους υποτακτικούς του
Για την άμεση δράση

Αλληλεγγύη και συνενοχή με τους έγκλειστους συντρόφους
σε όλο τον κόσμο!

RadioAzione


Elisa Di Bernardo
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Ιταλία)

Sergio Maria Stefani, Giuseppe Lo Turco,
Alessandro Settepani, Stefano Gabriele Fosco

C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Ιταλία)

Λονδίνο: Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης αναρχικών κρατουμένων στην Ιταλία

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες είναι στα κελιά – Φωτιά στις φυλακές

Η βραδιά οικονομικής ενίσχυσης του Σαββάτου, 23.3.2013, διοργανώθηκε σε αλληλεγγύη προς αναρχικούς/-ές και εξεγερμένους/-ες που βρίσκονται σε διάφορες ιταλικές φυλακές για διαφορετικούς λόγους.

Ας είμαστε σαφείς: Η αλληλεγγύη δεν είναι ζήτημα εξεύρεσης πόρων, ούτε και μπορεί να περιορίζεται σε μία μόνο επικράτεια. Η εξέγερση δε γνωρίζει σύνορα, έτσι κι εμείς θέλουμε να επεκτείνουμε την αγάπη μας και την εξεγερμένη μας οργή στα πολλά συντρόφια που ’ναι έγκλειστα σε όλο τον κόσμο. Αν σήμερα εστιάζουμε σε αναρχικούς κρατουμένους στην ιταλική επικράτεια, είναι επειδή εκεί το αναρχικό κίνημα έχει πληγεί από ένα λυσσαλέο κύμα καταστολής κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών. Και μόνο να σταθούμε στο καλοκαίρι του 2012, θα διαπιστώσουμε πως τέσσερις μεγάλες αστυνομικές επιχειρήσεις επέφεραν τη φυλάκιση αναρχικών, για να μην αναφερθούμε στις αμέτρητες δικονομικές διαδικασίες και στους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί εις βάρος πολλών άλλων.

Σε μια εποχή όπου οι επιπτώσεις της λεγόμενης «κρίσης» επηρεάζουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η κοινωνική ειρήνη που επιβάλλεται απ’ την εξουσία. Ο κόσμος έχει κουραστεί να δυσφορεί σε σημείο που να μην υπάρχει επιστροφή, και είναι έτοιμος να βγει στην αντεπίθεση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι αναρχικές ιδέες και πρακτικές αποδεικνύονται ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους εξουσιαστές. Πρόκειται για ιδέες και πρακτικές, θεωρία και πράξη, που έχουν έναν και μόνο κατηγορηματικό στόχο: τη συνολική απελευθέρωση και καταστροφή όλων των μορφών καταπίεσης, χωρίς να έχει σημασία αν ζούμε σε εποχή «κρίσης» ή όχι. Όμως, σε μία περίοδο «κρίσης», αρκετοί άνθρωποι παύουν να είναι παθητικοί δέκτες των αποφάσεων που επιβάλλονται από τα πάνω. Υπ’ αυτή την έννοια, οι αναρχικοί μπορούν να δώσουν εξαιρετικά παραδείγματα όσον αφορά την επίθεση, την άμεση δράση και την αυτοοργάνωση του αγώνα. Γι’ αυτό και οι Ιταλοί μπάτσοι και δικαστές εργάζονται σκληρά για να αποσύρουν τους αναρχικούς από το δρόμο. Οι Ιταλοί εισαγγελείς δε χρειάζονται καν αποδεικτικά στοιχεία περί διάπραξης «αδικημάτων» προκειμένου να εκδώσουν εντολές για εισβολές, επιδρομές και συλλήψεις εις βάρος αναρχικών. Έτσι, αν είσαι αρκετά γνωστός αναρχικός στην Ιταλία, έχεις κατά νου πως ανά πάσα στιγμή μπορεί το σπίτι σου να δεχτεί εισβολή από δεκάδες ένοπλους μπάτσους, κι ενδέχεται να μπεις στη φυλακή για πολλούς μήνες αναμένοντας να δικαστείς μ’ ένα σαθρό κατηγορητήριο βάσει κάποιας αστυνομικής έρευνας.

Ακολουθεί μια σύντομη καταγραφή μερικών υποθέσεων φυλακισμένων συντρόφων: Continue reading Λονδίνο: Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης αναρχικών κρατουμένων στην Ιταλία

Ιταλία: Κάλεσμα αναρχικών για συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές της Φερράρα

ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΙ

Το πρωί της 13ης Ιούνη 2012 καραμπινιέροι της ομάδας ειδικών επιχειρήσεων ROS διεξήγαγαν τη λεγόμενη «επιχείρηση ευτολμία» (Ardire), εκτελώντας εντάλματα σύλληψης εναντίον δέκα συντρόφων για «σύσταση ανατρεπτικής οργάνωσης με σκοπό την τρομοκρατία». Continue reading Ιταλία: Κάλεσμα αναρχικών για συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές της Φερράρα

Σαντιάγο, Χιλή: Βομβιστική επίθεση στα γραφεία της αγροβιομηχανικής εταιρείας Colún (21/1)

«Στη μόνιμη πρακτική της ανατροπής για τον κοινωνικό πόλεμο»

Ο υπερπατριώτης Γερμανός Φρήντριχ Γκρομπ Μπέζλερ εγκαταστάθηκε σε απαλλοτριωμένα εδάφη μετά την Ειρήνευση της Αραουκανίας (!) κι έγινε δεκτός από το χιλιανό κράτος και τις Πατριωτικές Λίγκες της Χιλής ως άποικος της κοινότητας Λα Ουνιόν στην επαρχία Λος Ρίος (στην κεντρική Χιλή). Η αρπαγή αυτών των εδαφών ξεκίνησε πριν από περισσότερα από 70 χρόνια διαμέσου της βίαιης επιβολής που συνεχίστηκε για κάμποσες δεκαετίες, με κύριους υπαιτίους αφενός τους Αουγκούστο και Τεόφιλο Γκρομπ –παππού και πατέρα αντίστοιχα του Αουγκούστο Γκρομπ Φουχς, σημερινού προέδρου της εταιρείας Colún, και του αδερφού του ονόματι Ρομπέρτο Γκρομπ Φουχς, δημοτικού συμβούλου και υποψήφιου κοινοτάρχη της Λα Ουνιόν με το φασιστικό κόμμα Συμμαχία για τη Χιλή– κι αφετέρου τις συμμορίες του Έκτορ Κάρο, του Αουγκούστο Πινοσέτ, αλλά και τις αποκαλούμενες «δημοκρατικές κυβερνήσεις» που εφαρμόζουν το κράτος δικαίου!

Σε αυτά τα εδάφη εγκαθιδρύθηκε η πανίσχυρη αυτοκρατορία των Γκρομπ, μέσω των αγροβιομηχανικών εταιρειών Sociedad Industrial Teófilo Grob S.A., το γεωργικό και γαλακτοκομικό συνεταιρισμό Colún, την αγροκτηνοτροφική μονάδα El Pilar, ανάμεσα σε τόσες άλλες.

Γι’ αυτό επιτεθήκαμε εναντίον της καπιταλιστικής επιχείρησης Colún, εχθρού του λαού των Μαπούτσε και όλων των εκμεταλλευόμενων του κόσμου!

Πιστεύουμε ότι μοναδική αλληλεγγύη είναι η ίδια η δράση που ξεπερνά τη νομιμότητα και αποβαίνει εχθρική έναντι οποιασδήποτε εξουσίας! Θρυμματίζοντας την κοινωνική τους ειρήνη μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα.

Είμαστε εχθροί του χιλιανού κράτους και όλων των κρατών ανεξαιρέτως, και δε θα ησυχάσουμε μέχρι να ζήσουμε σε έναν κόσμο χωρίς πατρίδες, ούτε σύνορα, χωρίς τίποτε απ’ όσα μας νεκρώνουν.

Στέλνουμε τους χαιρετισμούς μας σε όλους/όλες τους/τις αξιοπρεπείς αιχμάλωτους/-ες του πλανήτη-φυλακή, που με αποφασιστικότητα και θάρρος αντιστέκονται στα καθεστώτα εξόντωσης. Ειδικότερα χαιρετίζουμε τον Στέφανο Φόσκο και την Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, αναρχικούς απαχθέντες από το ιταλικό κράτος και ενεργούς αλληλέγγυους στο λαό των Μαπούτσε.

Στέλνουμε επίσης τους χαιρετισμούς μας στους κρατουμένους της «υπόθεσης σεκιούριτι»: Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν.

Στη μνήμη του Ματίας Κατριλέο. Λευτεριά στον Σελεστίνο Κόρδομπα! Για την ωραία φυγή του Χανς Νιεμέγερ.

Amulepe Taiñ Weychan
Ο αγώνας μας συνεχίζεται
Για την παγκόσμια ανθρώπινη κοινότητα
Για τη συνολική απελευθέρωση

Με όλη τη μαγεία του Νότου,
Ετερογενής Φράξια Ελευθεριακών Μαχητών (FHWL)

πηγή

• Ως Ειρήνευση της Αραουκανίας αναφέρεται ο πόλεμος συντριβής και πολιτιστικής αφομοίωσης που διεξήγαγε το χιλιανό κράτος από το 1861 έως το 1883 εναντίον των ανυπότακτων Ινδιάνων Μαπούτσε στα εδάφη της περιοχής της Αραουκανίας, η οποία εκτείνεται από τα όρια του ποταμού Μπίο Μπίο, στα βόρεια, μέχρι τον ποταμό Τολτέν στο νότο.

• Ο Σελεστίνο Κόρδομπα [Celestino Córdova], καταγωγής Μαπούτσε, προφυλακίστηκε στις 11 Γενάρη 2013 με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, κατηγορούμενος για συμμετοχή στον εμπρησμό της βίλας του τσιφλικά Πίο Σέκο στις 23 Δεκέμβρη 2012, καθώς και με εκκρεμή έρευνα εις βάρος του σχετικά με την πυρπόληση της βίλας της οικογένειας τσιφλικάδων Λούτσινγκερ-ΜακΚέι στις 4 Γενάρη 2013, που επέφερε το θάνατο του ομώνυμου ζεύγους.

• Ο 38χρονος καθηγητής κοινωνιολογίας Χανς Νιεμέγερ είχε συλληφθεί το βράδυ της 30ής Νοέμβρη 2011 κοντά στο υποκατάστημα της τράπεζας BCI, επί της λεωφόρου Μακούλ στο Σαντιάγο, λίγο μετά την έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετηθεί στο ίδιο υποκατάστημα. Λίγες μέρες μετά, την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε μια ομάδα άμεσης δράσης, ξεκαθαρίζοντας ότι ο περαστικός που συνελήφθη δεν είχε καμία σχέση με τη δράση. Μετά από μερικούς μήνες, η εισαγγελία αναβάθμισε τις κατηγορίες εναντίον του Χανς Νιεμέγερ, κατηγορώντας τον βάσει ανυπόστατων στοιχείων για συμμετοχή σε τρεις ακόμη εκρηκτικές επιθέσεις. Ύστερα από επανειλημμένες αιτήσεις, διακόπηκε η προφυλάκιση του Χανς και τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, αλλά το μέτρο επρόκειτο να διαρκέσει μόνο για λίγο: Σύντομα απειλήθηκε με επαναπροφυλάκισή του. Έτσι, απ’ τις αρχές Δεκέμβρη του 2012, λίγες μέρες πριν μπει ξανά στα κελιά, ο Χανς Νιεμέγερ βγήκε στην παρανομία καταφέρνοντας να δραπετεύσει απ’ τον κατ’ οίκον περιορισμό.

Ιταλία: Επιστολή του Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο και της Ελίζα Ντι Μπερνάρντο για την αλληλεγγύη στο Culmine

CULMINE – Σε όλους κι όλες που αγαπάνε την εξέγερση σαν άγρια θάμνα, όλη τους τη ζωή, κι απ’ τις δικές τους ρίζες.

Στα κελιά «μας», με αναπόφευκτη ίσως καθυστέρηση, λαμβάνουμε ειδήσεις, ενημερώσεις, κείμενα και προκηρύξεις δράσεων… Τις υποδεχόμαστε με μεράκι, μιας κι είναι φράσεις που μας δίνουν ζωή, κι ανοίγουν χρυσορόδινες ζεστές οπές μες σ’ έναν κόσμο υποταγής.

Είν’ η απόδειξη πως η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς μια λέξη αδειανή, είν’ η απόδειξη πως η καταστροφική παρόρμηση της απελευθέρωσης είναι κατ’ ανάγκην ισχυρότερη από οποιαδήποτε προσδοκία αλλαγής.

Δράσεις που ποικίλλουν μεταξύ τους εξαπλώνονται ανά τον κόσμο σαν θύελλα της ανταρσίας: απ’ την Αργεντινή ως τη Ρωσία, από την Ισπανία μέχρι τη Χιλή, από το Μεξικό στην Ελλάδα!

Αυτά τα φύλλα είναι διάσπαρτα –κι η σφραγίδα της λογοκρισίας δεν μπορεί να κάνει τίποτε περισσότερο απ’ το να μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει πάντοτε ένα κλουβί έτοιμο για όποιον/-α απορρίπτει την καθιερωμένη τάξη– και κάνουν τις καρδιές μας να χτυπάνε όλο και πιο γοργά όσο διαβάζουμε λόγια αλληλεγγύης και συνενοχής προς όλους κι όλες που ’χουν απαχθεί από τα διάφορα κράτη/δικτατορίες… Κι εμείς δεν είμαστε παρά ένα δυο απ’ τα λιγοστά άτομα που φυλάκισε η άχρονη ιερά εξέταση εδώ πέρα μονάχα.

Με αυτά τα λίγα λόγια θέλουμε να σας πούμε πως είμαστε καλά και στοχεύουμε ως το φεγγάρι, που δεν μπορούμε να δούμε, αλλά τ’ ακούμε.

Με αυτό το σύντομο κείμενο επιθυμούμε να εκφράσουμε την εγγύτητά μας σε όσους κι όσες όπλισαν τη δική τους ανατρεπτική φαντασία αφιερώνοντας άμεσες δράσεις στο Culmine, το αναρχικό blog που αιχμαλωτίστηκε στις 13 Ιούνη 2012.

Θέλουμε να επεκτείνουμε την πιο σθεναρή μας αλληλεγγύη, σε όλους τους αξιοπρεπείς κρατούμενους που αγωνίζονται πάνω στον πλανήτη, και να στείλουμε μια δυνατή εξεγερμένη αγκαλιά στους αναρχικούς της πράξης που εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς το πρόσωπό μας με οποιοδήποτε μέσο και σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου.

13 Δεκέμβρη 2012

Ελίζα, αναρχική κρατούμενη. Φυλακή Ρεμπίμπια, Ρώμη.
Στέφανο, αναρχο-ατομικιστής κρατούμενος. Φυλακή Σαν Μικέλε, Αλεσσάντρια.

Γερμανία – Ιταλία – Ελλάδα: Αλληλεγγύη στον αναρχικό Μάρκο Καμένις

Δίκη για τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, 16η συνεδρίαση, φυλακές Κορυδαλλού 28.12.2012

Μόλις τελείωσε η πρόεδρος του δικαστηρίου την ανάγνωση των ονομάτων των κατηγορουμένων (κατά την οποία μέλη της ΣΠΦ, θέλοντας να απαξιώσουν τη διαδικασία αρνούνται να απαντήσουν) τα συντρόφια της Συνωμοσίας διέκοψαν τη διαδικασία, κι ένα από τα μέλη έκανε προφορικά την ακόλουθη δήλωση:

«Όλες αυτές τις μέρες ακούσαμε δικηγόρους και εισαγγελείς να παραθέτουν νομικά επιχειρήματα πάνω στο ζήτημα της “πολιτικής δίκης”. Ακούσαμε μια γλώσσα που μας είναι ξένη, γιατί εμείς δεν είμαστε νομικοί, είμαστε αναρχικοί αντάρτες πόλης. Γι’ αυτό θα μιλήσουμε στη δική μας γλώσσα.

Η ΣΠΦ είναι μία ένοπλη, εξεγερσιακή, αναρχική αντάρτικη ομάδα. Η δράση της ήταν, είναι και θα είναι ανατρεπτική. Αυτό είναι αυτονόητο, και φαίνεται ακόμα και στη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο εχθρός εναντίον μας. Θεσπίσατε ειδικά για εμάς ειδικές νομοθεσίες, ειδικές διαδικασίες, ειδικές συνθήκες κρατήσεων, ειδικά δικαστήρια, όπως είναι και αυτό εδώ. Το ίδιο το κατηγορητήριο που έχετε συντάξει γράφει ότι απειλήσαμε τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές δομές του πολιτεύματος. Όμως, στην απόφαση που θα εκδώσετε –ή μάλλον στην απόφαση που οι προϊστάμενοί σας σας έδωσαν να μεταφέρετε– θα λέτε ότι η Συνωμοσία δεν είναι μία αναρχική αντάρτικη ομάδα.

Αυτό γίνεται για δύο λόγους. Πρώτον γιατί το καθεστώς ακολουθεί τη ναζιστική αρχή σύμφωνα με την οποία “ο καλύτερος τρόπος για να χτυπήσεις τον αντίπαλό σου είναι να του αρνηθείς την πολιτική του ταυτότητα, να τον απαξιώσεις και να τον υποβιβάσεις…” Ο δεύτερος λόγος είναι ότι με την παραδοχή της εξουσίας ότι εμείς, τα μέλη της ΣΠΦ, είμαστε αναρχικοί αντάρτες πόλης θα αναγνωριστεί ταυτόχρονα ότι είμαστε αιχμάλωτοι πολέμου. Έτσι, η εξουσία θα αναγκαζόταν να παραδεχτεί την ύπαρξη του εσωτερικού εχθρού, την ύπαρξη της αναρχικής εξέγερσης, την ύπαρξη του αναρχικού αντάρτικου πόλης. Αυτό θα σήμαινε πως το κράτος θα ομολογούσε ότι στο εσωτερικό της δημοκρατίας υπάρχει ένας εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στο καθεστώς και στις μειοψηφικές αναρχικές δυνάμεις. Δείτε όμως πόσο “όμορφα” η εξουσία αντικαθιστά τις λέξεις και μεταμφιέζει τα νοήματα. Το αντάρτικο πόλης ονομάζεται “τρομοκρατία”, η καταστολή “προστασία του πολίτη” και οι νόμοι “ελευθερία”.

Κοιτάξτε όμως να δείτε: Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να διεκδικήσουμε κάποιο “δίκιο” ούτε να κερδίσουμε κάποιου είδους “πολιτική αναγνώριση”. Ο μόνος που μπορεί να μας κρίνει είναι ο εαυτός μας και οι σύντροφοί μας. Επίσης, δεν πρόκειται να το παίξουμε “καλά παιδιά” και να γονατίσουμε απέναντι στην εξουσία για να ζητιανέψουμε “επιείκεια”. Επειδή όμως διάφοροι αυτόκλητοι υπερασπιστές του “κινήματος” μιλούν κατά διαστήματα για την ευαισθησία των αναρχικών, θέλουμε να πούμε κάτι. Η πραγματική ευαισθησία απέναντι στην ασχήμια αυτού του κόσμου είναι η ευαισθησία που μας έκανε να γεμίσουμε τους γεμιστήρες μας με σφαίρες και να ναρκοθετήσουμε το έδαφος του εχθρού με δεκάδες βόμβες. Και για να τελειώνουμε με τις ρεφορμιστικές δικαιολογίες, η πραγματική ελευθερία βρίσκεται στην κάννη ενός όπλου, στο φιτίλι του δυναμίτη, στα καθαρά λόγια και στις δύσκολες αποφάσεις, κι όχι στα μισόλογα για δικαστική επιείκεια και στις νόμιμες διαδηλώσεις-κηδείες.

Αυτή η ευαισθησία είναι που μας έκανε να αναλάβουμε την πολιτική ευθύνη για τη Συνωμοσία και ν’ αρνηθούμε τα νομικά σας ελαφρυντικά. Ξέρουμε πως διαλέγουμε το δύσκολο και μοναχικό δρόμο. Όπως ξέρουμε πως στις επιτυχίες και στις νίκες μιας αναρχικής ομάδας υπάρχουν πολλοί “πατεράδες”, όμως στη δυσκολία της καταστολής και στο φόβο της φυλακής η ομάδα μένει ορφανή. Εμείς ποτέ δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Γιατί η πραγματική ευαισθησία δεν δακρύζει, οπλίζεται.

Ξέρουμε πως η δημοκρατία σας είναι μια βελούδινη δικτατορία, που επιβάλλεται μέσα απ’ τους νόμους της. Νόμοι που φτιάχτηκαν για να προστατεύουν αυτούς που τους έφτιαξαν και να τιμωρούν όσους αμφισβητούν την τυραννία της εξουσίας. Νόμοι που εκδικούνται όσους όρθωσαν το ανάστημά τους και βάδισαν ενάντια στις επιλογές και στη σιωπή ενός άβουλου πλήθους.

Πριν λίγες μέρες, στις 18 Δεκέμβρη 2012, εκδικαζόταν στο δικαστήριο του Πειραιά η αίτηση αποφυλάκισης του πολιτικού αιχμαλώτου Σάββα Ξηρού για την υπόθεση της 17Ν. Είναι γνωστή η υπόθεση του Σάββα, που τραυματίστηκε πολύ βαριά όταν πριν από δέκα χρόνια εξερράγη η βόμβα που μετέφερε. Δέκα χρόνια βρίσκεται σε ειδικές συνθήκες κράτησης, που όμως δε φτάνουν για να ικανοποιήσουν την εκδικητική μανία της εξουσίας. Η αίτηση του Σάββα απορρίφθηκε. Ο πραγματικός λόγος απόρριψης είναι ότι ο Σάββας δεν αποκήρυξε ποτέ τον αγώνα.

Παράλληλα η εξουσία, όσα χιλιόμετρα κι αν μεσολαβούν, παραμένει το ίδιο εκδικητική. Στην Ελβετία κρατείται αιχμάλωτος ο σύντροφος και αδερφός μας Marco Camenisch. Ο Μάρκο είναι ένας αναρχικός της πράξης που έχει κατηγορηθεί για σαμποτάζ ενάντια σε βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ενέργειας, για συμμετοχή σε απόδραση με τραυματισμό δεσμοφυλάκων και για ένοπλη συμπλοκή με στρατιώτες σε μπλόκο των καραμπινιέρων στην Ιταλία. Ο Μάρκο είχε περάσει δέκα χρόνια στη μαχητική παρανομία και, όταν συνελήφθη το 1991, φυλακίστηκε αρχικά στην Ιταλία και στη συνέχεια το 2002 μεταφέρθηκε στις ελβετικές φυλακές. Σήμερα, βρίσκεται πάνω από είκοσι χρόνια στις κρατικές φυλακές. Όλα αυτά τα χρόνια δεν αναγνώρισε ποτέ την εξουσία των δικαστικών αρχών, κι αντίθετα, παρέμεινε ορκισμένος εχθρός του κράτους. Για αντίποινα, πρόσφατα το κράτος απέρριψε την αίτηση αναστολής του, παρατείνοντας το βασανισμό του εγκλεισμού του.

Φυσικά, δεν περιμένουμε ούτε ένα χιλιοστό επιείκειας από τον εχθρό, ούτε και παρακαλάμε για μία “χαρισμένη” ελευθερία. Άλλωστε, η ελευθερία δε χαρίζεται, κατακτιέται. Λέμε ό,τι λέμε για να μεταφέρουμε ένα μήνυμα στους συντρόφους έξω από τα τείχη των φυλακών. Η ελευθερία του Μάρκο Καμένις δε θα πραγματωθεί ούτε με λόγια ούτε με προσευχές. Χρειάζονται πράξεις. Το κράτος δείχνει ότι δεν ξεχνάει ποτέ τους εχθρούς του· το ζήτημα είναι αν οι αναρχικοί θυμούνται τους συντρόφους τους. Γιατί πολλοί είναι σήμερα αυτοί που μιλάνε για την αναρχία, αλλά λίγοι είναι αυτοί που ζουν ως αναρχικοί…»

Στη συνέχεια πήρε το λόγο άλλος σύντροφος της ΣΠΦ και διάβασε την παρακάτω ανακοίνωση της Συνωμοσίας:

«Από τις 15 Δεκέμβρη 2012 αναρχικοί σύντροφοί μας διεξάγουν συμβολική απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον Μάρκο Καμένις. Αρχικά ο αναρχικός Gabriel Pombo Da Silva απ’ τις φυλακές της Γερμανίας και στη συνέχεια η αναρχική Elisa Di Bernardo απ’ τις ιταλικές φυλακές δείχνουν με αυτήν τους την κίνηση ότι οι αναρχικοί της πράξης δεν ξεχνάνε… Αποδεικνύουν ότι η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Εμείς, απ’ την Ελλάδα, στεκόμαστε ολόψυχα δίπλα τους και σαν ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον αδερφό μας Μάρκο Καμένις διακόπτουμε τη δίκη και αποχωρούμε. Αυτός είναι ο δικός μας τρόπος να συμμετάσχουμε στη διεθνή εκστρατεία αλληλεγγύης που ξεκίνησε απ’ τη Γερμανία και συνεχίστηκε στην Ιταλία. Επειδή η αλληλεγγύη μεταξύ των αναρχικών δεν είναι μόνο λόγια».

Στη συνέχεια τα συντρόφια της ΣΠΦ μαζί με τον αναρχικό Θεόφιλο Μαυρόπουλο αποχώρησαν απ’ το δικαστήριο, με χειροπέδες και συνοδεία μπάτσων. Οι άλλοι «κατηγορούμενοι» παρέμειναν στην αίθουσα. Τελικά η έδρα αναγκάστηκε να διακόψει, φανερά ενοχλημένη απ’ τη στάση των συντρόφων της ΣΠΦ και του Θ. Μαυρόπουλου, και όρισε νέα συνεδρίαση στις 4 Γενάρη 2013.

Γερμανία & Ιταλία: Αναρχικοί κρατούμενοι διεξάγουν συμβολική απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον Marco Camenisch

marco
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΚΑΜΕΝΙΣ

Το ιταλικό ελεύθερο ραδιόφωνο RadioAzione ενημερώνει πως, από τη 15η Δεκέμβρη, ο φυλακισμένος σύντροφος Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα βρίσκεται σε απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον αναρχικό αδελφό του Μάρκο Καμένις, ο οποίος παραμένει έγκλειστος στο ελβετικό κολαστήριο και αντιμετωπίζει μία ακόμη ακροαματική διαδικασία, ξεκινώντας ουσιαστικά από το μηδέν, όσον αφορά το δίκαιο αίτημά του για αποφυλάκιση υπό όρους.

Ο Γκαμπριέλ θα απεργήσει μέσα απ’ τις φυλακές του Άαχεν της Γερμανίας έως και την 21η Δεκέμβρη. Ύστερα σειρά έχει η αναρχική Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, η οποία κρατείται στην ιταλική φυλακή της Ρεμπίμπια, στη Ρώμη. Η Ελίζα θα προχωρήσει σε απεργία πείνας τη βδομάδα απ’ τις 22 έως και τις 29 Δεκέμβρη. Αναμένεται ακόμη να επιβεβαιωθεί αν θα υπάρξει τρίτος γύρος, που πιθανώς θα περιλαμβάνει απεργία πείνας από το σύντροφο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, που ’ναι έγκλειστος στις φυλακές της Αλεσσάντρια στην Ιταλία.

Όπως έχει ήδη προταθεί από τον Γκαμπριέλ σε πρόσφατη επιστολή του, η απεργία αλληλεγγύης μπορεί να συνεχιστεί ακόμα και τον Γενάρη του 2013, αν συγκρατούμενοι/-ες θέλουν κι είναι σε θέση να συμμετάσχουν σε αυτήν τη διαμαρτυρία για την άμεση απελευθέρωση του Μάρκο Καμένις.

Η Ελίζα —συντάκτρια του Culmine, όπως και ο κρατούμενος Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο– καθώς και ο Σέρτζιο είναι μεταξύ των οκτώ συντρόφων που έχουν προφυλακιστεί στο πλαίσιο της επιχείρησης «ευτολμία». Το συγκεκριμένο αντι-αναρχικό κατασκεύασμα ονόματι Ardire εξαπολύθηκε απ’ το ιταλικό κράτος τον Ιούνη του 2012, και μεταξύ άλλων διωκόμενων εμπλέκει επίσης τον Μάρκο και τον Γκαμπριέλ.

Προς όλα τα συντρόφια εκτός των τειχών που θέλουν να αισθανθούν εγγύτητα με τον Μάρκο και άλλους αναρχικούς αιχμαλώτους: κάντε ακριβώς αυτό – κάντε την αλληλεγγύη στα φυλακισμένα συντρόφια να λάμψει.

Δύναμη στους ομήρους που αγωνίζονται!

Ελβετία: Γράμμα του Μάρκο Καμένις σχετικά με το τελευταίο αντι-αναρχικό κατασκεύασμα στην Ιταλία

Σημείωση του ABC Berlin: Ο αναρχικός Marco Camenisch, φυλακισμένος στην Ελβετία, συνέταξε ένα πρώτο γράμμα αναφορικά με την «επιχείρηση ευτολμία» (operazione ardire). Είναι ένας απ’ τους κατηγορουμένους σ’ αυτό το φρενήρες κατασκεύασμα εναντίον αναρχικών σε Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία και Ελλάδα.

Ακολουθούν τα λόγια του Μάρκο…

Ενημέρωση υπ’ αριθμόν 1 για το τελευταίο αντι-αναρχικό (βαφτισμένο «εύτολμο», για εφέ…) κατασκεύασμα των ROS (& π.) και της Μπρούττι

Τ’ αρχικά ROS σημαίνουν τις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων, τις οποίες εγώ, ως ιστορικώς αληθολάτρης, αποκαλώ μονάδες ειδεχθών επιχειρήσεων (& παραχαράκτες). Η δε Λίντια Μπρούττι είναι η αρμόδια δικαστής για τις προκαταρκτικές έρευνες της εισαγγελίας της Περούτζια.

Εισαγωγική παρατήρηση: Μέχρι σήμερα δεν έχω υποστεί επίσημα ειδοποιητήρια ή αντιδράσεις εκ μέρους των ελβετικών αρχών, κι έχω πληροφορηθεί λίγο λίγο όσα διαδραματίστηκαν απ’ τα κυρίαρχα μέσα και διά της αλληλογραφίας μου. Έλαβα από αλληλέγγυους την άνω των 200 σελίδων βαρύγδουπη δικογραφία του όλου κατασκευάσματος, και πράγματι την ξεφύλλισα, κι έτσι μπόρεσα να επιβεβαιώσω την εντύπωση που είχα εξαρχής σχηματίσει (απ’ τα τηλεοπτικά κανάλια και τον Τύπο), ότι πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα θεώρημα με λιγότερο ή περισσότερο διακριτά αλλά συλλήβδην απολύτως βλακώδη «αποδεικτικά στοιχεία». Δεν έχω ακόμη εκπληρώσει την πρόθεσή μου να κοινοποιήσω δημοσίως ένα προσωπικό ενημερωτικό κι αλληλέγγυο ανακοινωθέν. Ωστόσο, η επαναστατική μου αλληλεγγύη, που υπερβαίνει όλες τις διαφορές, απέναντι στην καταστολή είναι περισσότερο από αυτονόητη και απευθύνεται, όπως αν μη τι άλλο είναι φυσικό, προς όλους τους συντρόφους συλληφθέντες και υποκείμενους σε έρευνες σ’ αυτό το πολλοστό κατασκεύασμα των ROS (& παραχαρακτών) υπό τις εντολές του υποκειμένου Γκάντσερ – στρατηγού των καραμπινιέρων, που το 2010 καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 14 έτη φυλάκισης για διεθνή εμπορία ναρκωτικών!

Σήμερα (28η Ιούνη) έλαβα απ’ τον Στέφανο Φόσκο, μέσα απ’ τη φυλακή της Πίζας, δυο επιστολές με ημερομηνίες 18 και 21 Ιούνη, που φέρουν και οι δύο σφραγίδα ταχυδρομείου: Pisa 26.06.2012. Σύμφωνα με συνήγορο υπεράσπισης, επίκειται πρόωρη μεταγωγή του ιδίου του Στέφανο και της Ελίζα στη φυλακή υψηλής ασφαλείας της Αλεσσάντρια ή σε άλλη φυλακή πλησίον της Περούτζια. Είμαι εξίσου πεπεισμένος όσο κι ο Στέφανο πως το κατηγορητικό οικοδόμημα είναι βέβαιο ότι θα καταρρεύσει, εντούτοις χρειάζεται χρόνος προκειμένου ν’ ανακατασκευάσουν τα πολλά χρόνια της ίδιας τους της ύπαρξης, καθώς και του εγχειρήματος Culmine, κι έχουν μπροστά τους μακρούς μήνες εγκλεισμού σε καθεστώς υψηλής επιτήρησης.

Κατά την προανάκριση απ’ την αρμόδια δικαστή, ο Στέφανο και η Ελίζα (που είναι σύντροφοι στη ζωή) προέβησαν σε χρήση του δικαιώματός τους να μη μιλήσουν (της άρνησης να δώσουν τεκμήρια), εν μέρει γιατί πριν απ’ αυτή την προανακριτική ακρόαση τους είχε απαγορευτεί κάθε επικοινωνία με συνήγορο, πράγμα πιθανότατα παράνομο, για το οποίο ο δικηγόρος θα υποβάλει μηνυτήρια αναφορά.

Ο Στέφανο προτείνει μια τεχνική υπεράσπιση από κοινού, προκειμένου να καταρριφθούν οι παράλογες κατηγορίες μία προς μία· από κοινού διότι δεν υπάρχει τίποτα να κρύψει κανείς μας, μιας κι όλο το πράγμα περιστρέφεται, για παράδειγμα, γύρω από δηλώσεις αναρχικών κρατουμένων και εργαλεία διάδοσης των ιδίων λόγων, όπως και παραθέματα βιβλίων του 19ου αιώνα σαν αυτά του Εμίλ Ανρύ. Επί της παρούσης τείνω, αν κι εφόσον παραστεί η ανάγκη, να δεχτώ την πρότασή του για λόγους «οικονομίας» σε όλα τα επίπεδα, ιδίως εκείνο των «προστριβών» –οι οποίες ως εκ τούτου μπορούν να προληφθούν–, σκεφτόμενος να αναθέσω την υπόθεση στον ίδιο δικηγόρο που έχει ο Στέφανο ή σε άλλο συνήγορο που θα μπορεί να συνεργάζεται καλά μαζί του.

Τη 18η του μήνα τού επιβλήθηκε απαγόρευση συνάντησης και αλληλογραφίας με την Ελίζα, και τέθηκε σε πλήρη απομόνωση επί έξι μερόνυχτα, με καθολική απαγόρευση επισκεπτηρίου, χωρίς να του επιτρέπεται τηλεόραση, εφημερίδες, ραδιόφωνο, κλειδωμένος σε γυμνά κελιά, χωρίς καν είδη καθαριότητας στη διάθεσή του.

Την 21η Ιούνη βρισκόταν ακόμη σε πλήρη απομόνωση –που σ’ εκείνο στάδιο ισοδυναμούσε με καθολική απαγόρευση αλληλογραφίας υπό πειθαρχική ποινή– ενόσω η μοναδική νομίμως διαταγμένη απαγόρευση είναι η επιπλέον άρση τηλεφωνικής επικοινωνίας με την Ελίζα. Τα Γκουαντάναμο μπόις της Πίζας θαρρούν πως, με την απαγόρευση επικοινωνίας, εξυπακούεται κι η απαγόρευση ταχυδρομικής αλληλογραφίας. (Διόλου δεν εκπλήσσομαι, αφού ξέρω πολύ καλά τι εστί αυτή η ακραία φασιστική φυλακή στην Πίζα· κι εκεί, όπως κι οπουδήποτε αλλού, επιβάλλουν πλήρη απομόνωση άνετα κι ωραία, με το πρόσχημα πως θα ’πρεπε να ’χουν πτέρυγα υψηλής ασφαλείας για όσους κρατουμένους τελούν υπό υψηλή επιτήρηση.) Του έδωσαν τουλάχιστον τηλεόραση, και την ίδια μέρα (21η Ιούνη) είχε δυνατότητα προαυλισμού αυτήν τη φορά με άλλον έναν υψηλά επιτηρούμενο κρατούμενο.

Αλληλεγγύη και αγάπη

Μάρκο Καμένις, αποθήκη Λέντσμπουργκ, 28 Ιούνη 2012

Ελλάδα: «Το χάος προ των πυλών» —Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και Θεόφιλος Μαυρόπουλος

ΣΠΦ – ΤΟ ΧΑΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ
(Ιταλία, Μεξικό, Ελλάδα)

Την Τετάρτη, 13 Ιουνίου, στήθηκε η διεθνής αντιαναρχική εκστρατεία με το όνομα «επιχείρηση ευτολμία». Οι δυνάμεις της ROS (ιταλική αντιτρομοκρατική) και οι καραμπινιέροι τέθηκαν υπό των εντολών της ιεροεξετάστριας-εισαγγελέως Μανουέλα Κόμοντι της Περούτζια, και προχώρησαν σε οκτώ συλλήψεις αναρχικών συντρόφων. Παράλληλα γίνονται έρευνες εναντίον και άλλων συντρόφων (ανάμεσά τους και οι σύντροφοι των Edizioni Cerbero).

Ούτε γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, ούτε είμαστε δικηγόροι για να μιλήσουμε με τη γλώσσα των αποδεικτικών ή μη στοιχείων. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως οι αστυνομίες του κόσμου θέλουν να χτυπήσουν τη νέα αναρχία.

Οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι ανακριτές και οι μπάτσοι της αντιτρομοκρατικής θέλουν να γονατίσουν και να αλυσοδέσουν με χειροπέδες τους αδάμαστους εξεγερμένους που φωτίζουν τις νύχτες με τις ανταρσίες τους και βάφουν τις πόλεις με τα χρώματα της αναρχικής διαρκούς εξέγερσης.

Όμως, όλοι εμείς οι αναρχικοί της πράξης, οι μηδενιστές, οι χαοτικοί, οι αντικοινωνιστές έχουμε διαβεί οριστικά το σημείο που κάθε επιστροφή στην ησυχία της κανονικότητας δεν είναι πια εφικτή. Η νέα αναρχία μοιάζει με παλίρροια που στο ξέσπασμά της κατακλύζει χώρες, σύνορα και γλώσσες. Σύντροφοι που δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ, που δε μιλάμε την ίδια γλώσσα, που μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα, συρματοπλέγματα και τοίχοι φυλακών, γελάμε και μελαγχολούμε με τις κοινές μας χαρές και λύπες, και η αναρχία μας καίει σαν το φως χιλίων ήλιων που ανατέλλουν μέσα στην παγωμένη νύχτα του πλήθους.

Αυτήν τη διεθνή ανταρσία θέλουν να χτυπήσουν οι αστυνομίες του κόσμου. Δεν είναι σύμπτωση που λίγο καιρό πριν από την «επιχείρηση ευτολμία» οι δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής στη Βολιβία προχώρησαν σε συλλήψεις για τις επιθέσεις της FAI Βολιβίας. Δεν είναι τυχαίο πως η «επιχείρηση ευτολμία», εκτός από τα οκτώ αναρχικά συντρόφια στην Ιταλία, επεκτάθηκε στη Γερμανία και στην Ελβετία θέτοντας στο στόχαστρό της τους ήδη φυλακισμένους συντρόφους Gabriel Pombo Da Silva και Marco Camenisch. Αυτές οι αλχημείες των μπάτσων έγιναν τη στιγμή που οι δυο σύντροφοί μας βρίσκονται στα όρια της αποφυλάκισής τους μετά από 18 και 21 χρόνια φυλακής, αντίστοιχα.

Όμως, η παράσταση της εισαγγελικής μαριονέτας Μ. Κόμοντι δε σταματά εδώ. Με την «επιχείρηση ευτολμία» έξι σύντροφοι της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς βρισκόμαστε υπό δικαστική έρευνα για την αλληλογραφία που είχαμε με κάποιους από τους συλληφθέντες συντρόφους.

Φυσικά, τα λαμόγια της ελληνικής αντιτρομοκρατικής δεν έχασαν την ευκαιρία να μιλήσουν για τη δήθεν συμβολή τους στην «επιχείρηση ευτολμία» μέσω υποτιθέμενων πληροφοριών που συνέλεξαν από την παρακολούθηση e-mail ανάμεσά μας. Βέβαια, οι Ιταλοί συνάδελφοί τους δεν τους επιβεβαίωσαν, καθώς οι υποτιθέμενες πληροφορίες μέσω των e-mail (που περιλαμβάνονται στην ιταλική δικογραφία) ήταν μεταφράσεις πολιτικών κειμένων που έχουν δημοσιευτεί στα αναρχικά δίκτυα αντιπληροφόρησης Culmine και ParoleArmate.

Όμως, για να μην αφήσουμε ούτε ένα χιλιοστό υποψίας δικονομικών «δικαιολογιών», ξεκαθαρίζουμε τα εξής: Ανεξάρτητα από τη δικαστική έρευνα, δηλώνουμε ότι στηρίζουμε όλες τις εξεγερτικές βίαιες ενέργειες της FAI-IRF με όλη μας τη λύσσα και την καρδιά.

Κάθε λέξη της FAI μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους και την κουβαλάμε μέσα μας αναζητώντας τρόπους να γίνει πράξη από τα χέρια μας. Η FAI-IRF ήταν, είναι και θα είναι η ουσία της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης. Συμμετέχουμε, στηρίζουμε και προωθούμε την άτυπη αναρχική ομοσπονδία-διεθνές επαναστατικό μέτωπο (FAI-IRF).

Όμως, η προπαγάνδα του εχθρού και οι στρατιωτικο-αστυνομικές επιχειρήσεις του, όπως η «επιχείρηση ευτολμία», εκτός από τις συλλήψεις αποσκοπούν και στο να κατασκευάσουν ένα κλίμα φόβου. Θέλουν να μεταφέρουν το φόβο της φυλακής και την εικόνα της παντοδύναμης αστυνομίας, ώστε να διακόψουν τις εχθροπραξίες της νέας αναρχίας εναντίον του συστήματος.

Αυτό που τώρα έχει για μας σημασία είναι να πολεμήσουμε το φόβο. Είναι ο δικός μας τρόπος να περάσουμε πρώτοι στην επίθεση. «Αυτό σημαίνει να βυθίσουμε το μαχαίρι πιο βαθιά στην καρδιά του εχθρού, χωρίς φόβο για τις συνέπειες που συνεπάγεται, με την οργή και την εικονοκλαστική χαρά που πάντα κουβαλάμε μαζί μας στα χαμόγελα και στα μάτια μας» (Tomo – Αδερφός Σύντροφος υπό δικαστική έρευνα για την «επιχείρηση ευτολμία»)

Δεν κοιτάμε πίσω, παρά μόνο μπροστά…

Όσοι φοβήθηκαν, ή κουράστηκαν, ας κατεβούν τώρα από το τρένο. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής. Ούτε Αναβολή και ενδιάμεσες στάσεις… Σφίγγουμε τα χέρια μας σε γροθιά και βαδίζουμε ενάντια στην εποχή μας, έχοντας γι’ αδέρφια τους συντρόφους μας.

«Αρκετά, αρκετά, αρκετά!
Καθώς ο ποιητής μεταμορφώνει τη λύρα του σε μαχαίρι
Καθώς ο φιλόσοφος μεταμορφώνει την έρευνά του σε βόμβα (…)
Είναι η ώρα, είναι η ώρα, είναι η ώρα!
Και η κοινωνία θα πέσει
Η πατρίδα θα πέσει
Η οικογένεια θα πέσει
Όλα θα πέσουν αφότου ο Ελεύθερος Άνθρωπος γεννηθεί…»
—Ρέντσο Νοβατόρε

ΛΕΥΤΕΡΙΑ στους ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Giuseppe, Stefano, Elisa, Alessandro, Sergio, Katia, Paola, Giulia

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ΔΥΝΑΜΗ στ αδέρφια μας Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα και Μάρκο Καμένις

Τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ πρώτης περιόδου
FAI-IRF
Και ο αναρχικός της πράξης Θεόφιλος Μαυρόπουλος

ΖΗΤΩ Η FAI-IRF
ZHΤΩ Η ΦΩΤΙΑ της ΝΕΑΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ

ΥΓ. Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι λέξεις έφτασαν τα νέα μιας άσχημης είδησης. Στο Μεξικό τραυματίστηκε ο αναρχικός σύντροφος Mario López καθώς εξερράγη πάνω του ο εμπρηστικός μηχανισμός που μετέφερε.

Ο Μάριο Λόπες συνελήφθη, ενώ παράλληλα ασκήθηκε δίωξη στη συντρόφισσά του Felicity Ryder.

Ο αδερφός μας Μάριο Λόπες, στο δημόσιο γράμμα που έβγαλε από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται, ανέλαβε την ευθύνη για τη μεταφορά του εμπρηστικού μηχανισμού, δηλώνοντας ότι ως αναρχικός βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με το κράτος και την εξουσία.

Ακούμε τη φωνή του… Φωνή σταθερή, χαρούμενη, οργισμένη…

Είμαστε οι νιχιλιστές που κουβαλάμε τη φωτιά στην παγωμένη μοναξιά του πλήθους, είμαστε οι αναρχοατομικιστές που σκοτώνουμε τη σιωπή της βουβής μάζας, είμαστε οι χαοτικοί αναρχικοί της πράξης που έχουμε τ’ άστρα στα μάτια και στην καρδιά μας. Τα πέντε βέλη του σήματος της FAI και της Συνωμοσίας δείχνουν το σημείο όπου όλα γίνονται αληθινά. Το σημείο της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης…

ΔΥΝΑΜΗ και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στον ΑΔΕΡΦΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΡΙΟ ΛΟΠΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ στη ΦΕΛΙΣΙΤΥ ΡΑΪΝΤΕΡ

«Ποτέ ηττημένοι, ποτέ μετανιωμένοι!»
—Τορτούγα

βλ. και Συνέλευση αλληλεγγύης στην Ε.Ο. ΣΠΦ
και σε όσους/όσες διώκονται για την ίδια υπόθεση
επικοινωνία: sal.spf@gmail.com

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία: Επιστολή του Στέφανο Φόσκο από τις φυλακές της Πίζας

Ένας κατεργάρης σε κλουβί

Με την αδελφική κι αλληλέγγυα στήριξη των συντρόφων και των συντροφισσών της «Cassa antirep. delle Alpi occidentali/Αντικατασταλτική μπάνκα των δυτικών Άλπεων», επικοινωνώ τα ακόλουθα:

Με συνέλαβαν στις 13 Ιουνίου 2012 στην Πίζα, μαζί με τη σύντροφό μου Ελίζα, κατά τη διάρκεια της «Επιχείρησης Ευτολμία» από την εισαγγελία της Περούτζια. Οι καραμπινιέροι της Ομάδας Ειδικών Επιχειρήσεων (ROS) έσπασαν την πόρτα και με οδήγησαν στα κρατητήρια, όπου και φακελώθηκα, υποβλήθηκα σε περισυλλογή DNA και υπέστην μια σοβαρή πρόκληση. Στη συνέχεια τέθηκα υπό περιορισμό στις φυλακές Ντον Μπόσκο στην Πίζα.

Στις 16 Ιουνίου οδηγήθηκα στον αρμόδιο ανακριτή, αλλά –προφανώς– επέλεξα να κάνω χρήση του δικαιώματός μου να μην απαντήσω στις ερωτήσεις. Το επόμενο βήμα σε νομικό επίπεδο θα είναι το δικαστήριο της επανεξέτασης.

Για λόγους που θα εξηγήσω σε λίγο, δεν ήμουν σε θέση να έχω πρόσβαση σε οποιοδήποτε κανάλι πληροφόρησης, κι ως εκ τούτου, έχω μια μάλλον περιορισμένη αντίληψη του τι συνέβη. Για παράδειγμα, δεν ξέρω ποιοι είναι οι ύποπτοι για τους οποίους διενεργούνται έρευνες, πέρα από μας τους δέκα των ενταλμάτων σύλληψης, και δε γνωρίζω καν πού έχουν διεξαχθεί οι 40 κατ’ οίκον έρευνες.

Το ένταλμα προσωρινής κράτησης εις βάρος μου είναι άνω των 200 σελίδων, και στη δικογραφία αυτήν οι κατηγορίες που μου καταλογίζονται είναι αρκετά βαριές: ηθικός και φυσικός αυτουργός μιας ατέρμονης σειράς άμεσων δράσεων, καθώς και συντονισμός και προπαγάνδιση εκστρατειών αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο. Ωστόσο, επί της ουσίας των κατηγοριών θα επανέλθω στο μέλλον ύστερα από προσεκτική ανάλυση των δικαστικών εγγράφων.

Εκ των προτέρων λέω μόνο ότι το σχήμα που ακολουθείται απ’ τους ανακριτές φαίνεται να αντιγράφει πλήρως τα πολλά κατηγορητικά θεωρήματα των δεκαετιών του ’70 και του ’80. Η θεμελιώδης διαφορά είναι ότι αυτήν τη φορά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τίθεται το αναρχικό μπλογκ «Culmine». Ως προς το σημείο αυτό, δηλαδή την υποτιθέμενη ελευθερία της αντιπληροφόρησης στον καιρό του Διαδικτύου, καθίσταται υποχρεωτικός ένας αναστοχασμός στο εσωτερικό του διεθνούς αναρχικού κινήματος.

Διωκόμενος σύμφωνα με τα άρθρα 270bis και 280 του ιταλικού ποινικού κώδικα, έχω υπαχθεί στο καθεστώς A.S.2 (Alta Sorveglianza 2), το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να διανύσω την περίοδο προφυλάκισής μου υπό υψηλή επιτήρηση. Όμως, η φυλακή της Πίζας, όπου βρίσκομαι, δεν περιλαμβάνει πτέρυγες υψηλής επιτήρησης, και γι’ αυτόν το λόγο δεν έχω τη δυνατότητα κοινωνικότητας και προαυλίζομαι μόνος μου σ’ ένα είδος άτυπης απομόνωσης!

Είναι πολύ πιθανό ότι θα με μεταφέρουνε σε φυλακή με πτέρυγες υψηλής επιτήρησης.

Τα πολλά συντρόφια που με γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες ξέρουν πόσο σημαντική είναι για μένα η επαφή με τους αναρχικούς και τις αναρχικές. Αν αυτές τις μέρες δεν είχατε ακούσει νέα από μένα, ούτε καν ένα χαιρετισμό, είναι επειδή δεν ήμουν σε θέση να το πράξω.

Στην πραγματικότητα, από τη μέρα της σύλληψής μου μέχρι και τις 22 Ιουνίου, οπότε και μου κοινοποιήθηκε το γεγονός λογοκρισίας της αλληλογραφίας μου, δεν έλαβα τίποτα, μα απολύτως τίποτα απ’ τη μεριά συντρόφων, παρ’ ότι έχουν σταλεί τηλεγραφήματα, κάρτες, γράμματα αλληλεγγύης. Εν τω μεταξύ είχα γράψει 13 επιστολές, χρησιμοποιώντας τις λίγες διευθύνσεις που είχα απομνημονεύσει, και δεν έχω ιδέα αν οι εν λόγω επιστολές δεν παραδόθηκαν ποτέ. Ως εκ τούτου, σε δέκα μέρες αιχμαλωσίας υπέστην το πάγωμα και την κατάσχεση του συνόλου της αλληλογραφίας, εισερχόμενης και εξερχόμενης. Δεν έχω ιδέα κατά πόσον είναι νόμιμη μια τέτοια μεταχείριση, κι ως αναρχικός, δεν ενδιαφέρομαι να την αμφισβητήσω. Θα ’θελα μόνο να γνωστοποιήσω αυτό το επικίνδυνο κι αρνητικό προηγούμενο εις βάρος ενός αναρχικού. Συλληφθείς και «εξαφανισθείς» από το ιταλικό κράτος για δέκα μέρες, χωρίς καν τη δυνατότητα παραλαβής τηλεγραφημάτων αλληλεγγύης. Αλίμονο, δεν έχω διάθεση θυματοποίησης, μονάχα εφιστώ την προσοχή σε ό,τι το σύστημα ετοιμάζεται να κάνει ενάντια σ’ εμάς, τους αναρχικούς.

Τη μέρα των συλλήψεών μας παρενέβη επίσης ο υπουργός Εσωτερικών, κοπιάροντας το ίδιο σενάριο που είδαμε κατά τη σύλληψη των συντρόφων που ενεπλάκησαν στην «υπόθεση βόμβες» στη Χιλή, των συντρόφων της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς» στην Ελλάδα, των συλληφθέντων στη Βολιβία. Ακόμη κι ως προς αυτό, δηλαδή το διεθνή χαρακτήρα της αντι-αναρχικής καταστολής, χρειάζεται να προβληματιστούμε.

Εκτός από τη λογοκρισία της αλληλογραφίας, μου έχει επίσης επιβληθεί απαγόρευση συνάντησης και αλληλογραφίας με τη σύντροφό μου Ελίζα, έγκλειστη στις γυναικείες φυλακές της Πίζας.

Μέχρι και σήμερα, για τους παραπάνω λόγους, δεν ήμουν σε θέση να επικοινωνήσω με τους συγκατηγορούμενους και τις συγκατηγορούμενές μου, των οποίων δεν είχα ούτε τη διεύθυνση. Ανακοινώνω ότι, αμέσως μετά την επανεξέταση, θ’ αρχίσω να προετοιμάζω την τεχνική μου υπεράσπιση, με την οποία σκοπεύω ν’ αντικρούσω, σημείο προς σημείο, τα τόσα ψεύδη που έχουν διαδοθεί αυτές τις μέρες. Οι αναρχικοί σύντροφοι που με γνωρίζουν επί δεκαετίες ξέρουν πολύ καλά ότι δεν είμαι τόσο άβγαλτος όσο θα ’θελαν να σας κάνουν να πιστέψετε. Αυτή είναι η πέμπτη φορά που κατηγορούμαι με το 270bis, και πρωτύτερα μου δόθηκε απαλλαγή ή η υπόθεσή μου μπήκε στο αρχείο, πριν απ’ οποιαδήποτε δίκη για ανάλογες κατηγορίες σύστασης ανατρεπτικής οργάνωσης, από τις εισαγγελικές αρχές σε Γένοβα, Λέτσε, Τορίνο και Φλορεντία.

Ως ατομικιστής που είμαι, έβρισκα πάντοτε συναρπαστική την οδό του αναρχικού αντιδικονομισμού (antigiuridismo), κι ως πρώην παραβάτης έχω στις πλάτες μου μία καταδίκη για «Εξύβριση κατά της τιμής και του κύρους του δικαστικού σώματος», αλλά πιστεύω πως ο δρόμος αυτός έχει όρια, ιδίως όταν βρίσκεται κανείς αντιμέτωπος μ’ ένα κατηγορητικό θεώρημα γεμάτο ψεύδη, μεθοδεύσεις και κραυγαλέα μεταφραστικά λάθη.

Για να προετοιμάσω την τεχνική μου υπεράσπιση –προϋποτίθεται ότι δε θα αποδεχτώ καμιά ανάκριση από πλευράς της δικαιοσύνης– χρειάζομαι πολλή βοήθεια από το αναρχικό κίνημα, το ιταλικό και όχι μόνο. Στην πράξη, πρέπει ν’ ανακατασκευάσω με έγγραφα, προκηρύξεις, άρθρα και βιβλία την Ιστορία του αναρχισμού της πράξης κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Από καιρό σε καιρό, θα σημειώσω τα υλικά τα οποία θα χρειαστώ. Προφανώς, ευελπιστώ ότι οποιοσδήποτε χακτιβιστής σύντροφος θα πάρει μπακάπ ολόκληρης της βάσης δεδομένων του Culmine, με ιδιαίτερη έμφαση στο ιστορικό των δημοσιευμένων αναρτήσεων. Όσο περισσότερα αντίγραφα αποθηκευτούν τόσο το καλύτερο. (Προσοχή: όταν επισκέπτεστε το Culmine ν’ αποφεύγετε να κάνετε σχόλια φόρα παρτίδα, γιατί παίζει να συλληφθείτε με τη μία!)

Όλοι εμείς, οι αναρχικοί, γνωρίζουμε ότι από τη μια μέρα στην άλλη θα μπορούσαμε να καταλήξουμε πίσω απ’ τα σίδερα, μα αυτό που χτυπάει πιο πολύ στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι η λυσσαλέα αγριότητα ενάντια σε δύο πολυαγαπημένους φίλους και συντρόφους: τον Μάρκο και τον Γκαμπριέλ, οι οποίοι, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, βρίσκονταν σε κρίσιμο σημείο καμπής όσον αφορά το μακρόχρονο καθεστώς αιχμαλωσίας τους. Αδιανόητο φαντάζει κυρίως ό,τι λέγεται για τον Μάρκο, και θεωρώ πως είναι επιτακτική ανάγκη για το διεθνές αναρχικό κίνημα να προτάξει ως στόχο τη συνεκτίμηση του τρόπου με τον οποίο θα τον υποστηρίξει αποτελεσματικά.

Δεν έχω ιδέα αν θα μου διαβιβαστεί όλη η αλληλογραφία.

Θα απαντήσω σε όλα τα γράμματα και τις κάρτες που θα λάβω. Λόγω της λογοκρισίας, σας συνιστώ να μου στέλνετε ξεχωριστά γραπτό υλικό στα ιταλικά απ’ αυτό που θα ’ναι γραμμένο σε άλλες γλώσσες (ισπανικά και αγγλικά).

Μια σφιχτή αγκαλιά από μένα στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που μου/μας έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους, όπως έγινε με την αυθόρμητη πορεία στο Τρέντο, εκείνη στην Περούτζια, ή με την αφίσα απ’ την Πίζα.

Μια αγκαλιά γεμάτη στοργή στον Τορτούγα!

Ένα θερμό κι εξεγερμένο χαιρετισμό απ’ τον κατεργάρη σε κλουβί

Stefano Gabriele Fosco
C.c. di Pisa, via Don Bosco 43, IT-56127 Pisa
24 Ιουνίου 2012

Ιταλία: Μερικές ενημερώσεις αναφορικά με την «επιχείρηση ευτολμία»

Το δίκτυο αντιπληροφόρησης Informa-Azione λαμβάνει και μεταδίδει τα εξής:

13 Ιούνη: Στο πλαίσιο της επιχείρησης «ardire», που τις πρωινές ώρες επέφερε εντάλματα συλλήψεων εναντίον δέκα συντρόφων, θα θέλαμε να αναφέρουμε τις επιδρομές σε σπίτια τριών συντρόφων στη Νάπολη και ενός ακόμη ατόμου στο Σπίνιο Σατουρνία (στη Λατίνα). Οι καραμπινιέροι των μονάδων ROS κατέσχεσαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σκληρό δίσκο, στικάκια usb, κινητά τηλέφωνα, μπροσούρες, μηνιαία περιοδικά, φυλλάδια και επιστολές αλληλογραφίας με κρατουμένους στα κελιά. Κατ’ οίκον έρευνες διενεργήθηκαν επίσης εις βάρος δύο συντρόφων στην επαρχία του Λέτσε, κατά τις οποίες η αστυνομία κατέσχεσε γράμματα κι έναν υπολογιστή. Επιπλέον, στη Ρώμη η κατοικία συντρόφου/-ισσας έγινε φύλλο φτερό απ’ τους μπάτσους, που πήραν διάφορα ηλεκτρονικά και έντυπα αρχεία.

Μια αγκαλιά αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια

14 Ιούνη: Απ’ τις πρώτες ενημερώσεις που έχουμε, γνωρίζουμε πως ο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι κρατείται στις φυλακές Ρετζίνα Κοέλι (στη Ρώμη) και η Κάτια Ντι Στέφανο είναι έγκλειστη στις φυλακές Ρεμπίμπια (στη Ρώμη πάλι)· και οι δύο δεν έχουν τη δυνατότητα να δουν δικηγόρο πριν την ανάκρισή τους εντός καθεστώς προφυλάκισης, η οποία έχει οριστεί για την Παρασκευή (15/6) στη δική τους περίπτωση.

Ο Αλεσσάντρο Σεττεπάνι είναι προφυλακισμένος στις αντρικές φυλακές της Περούτζια, και σήμερα το πρωί επιβεβαιώθηκε η πληροφορία πως θα βρεθεί με δικηγόρο.

Η Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι βρίσκεται επίσης στις φυλακές της Περούτζια, ενώ η Τζιούλια Μαρτσιάλε κρατείται σε φυλακές του Τέραμο.

Όλοι κι όλες βρίσκονται σε καθεστώς απομόνωσης και δεν τους επιτρέπεται αλληλογραφία.

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες έχουν υποστεί συλλήψεις, καθώς και εισαγγελικές και κατ’ οίκον έρευνες

Νέα ενημέρωση (14/6): Στις φυλακές της Περούτζια, ο Αλεσσάντρο και η Πάολα έχουν ήδη περάσει από προανάκριση, είδαν τους δικηγόρους τους και πλέον μπορούν να λαμβάνουν επιστολές. Αυτή είναι η τωρινή τους διεύθυνση: Alessandro Settepani & Paola Francesca Iozzi, casa circondariale Capanne, via Pievaiola 252, 06132 Perugia, Italia/Ιταλία.

Ο Σέρτζιο και η Κάτια, που βρίσκονται στις φυλακές Ρετζίνα Κοέλι και Ρεμπίμπια αντίστοιχα, θα περάσουν από προανάκριση αύριο (15/6), όταν θα συναντηθούν και με συνήγορο· στο μεταξύ, δεν τους επιτρέπεται αλληλογραφία. Επίσης η Τζούλια, έγκλειστη στο Τέραμο, δεν έχει περάσει ακόμη την ίδια προανακριτική διαδικασία.

Όλοι κι όλες βρίσκονται σε πτέρυγες απομόνωσης. Θ’ ακολουθήσουν ενημερώσεις.

Aracnide/Αραχνοειδές – Μπάνκα αλληλεγγύης κατά της καταστολής
Επικοινωνείτε με την ομάδα στο aracnide@autistici.org
εφόσον έχετε περισσότερες εξακριβωμένες πληροφορίες.

Όλες οι διευθύνσεις φυλακών – λοιπές ενημερώσεις (στ’ αγγλικά) εδώ

βλ. και tag του feartosleep

Ιταλία, αντιτρομοκρατική «επιχείρηση ευτολμία»: Συλλήψεις και επιδρομές σε σπίτια αναρχικών

προηγούμενη σχετική ενημέρωση εδώ

Στις 4 τα ξημερώματα της 13ης Ιούνη 2012 οι καραμπινιέροι της Ομάδας Ειδικών Επιχειρήσεων [Raggruppamento Operativo Speciale, ROS] έκαναν επιδρομές σε περίπου 40 σπίτια, εκτελώντας την επονομαζόμενη κατασταλτική επιχείρηση «ευτολμία» [operazione ardire] εναντίον ατόμων του αναρχικού κινήματος, η οποία διατάχτηκε από τη Μανουέλα Κόμοντι [Manuela Comodi], εισαγγελέα της Περούτζια. Σύμφωνα με τα καθεστωτικά μέσα, βγήκαν συνολικά 10 εντάλματα συλλήψεων –οκτώ εκδόθηκαν εντός Ιταλίας, ένα στάλθηκε στη Γερμανία και ένα στάλθηκε στην Ελβετία– και 24 ύποπτοι τέθηκαν υπό εισαγγελική έρευνα. Ο ιταλικός αστικός Τύπος δεν παρέλειψε να συνδέσει τους συλληφθέντες με «την αναρχοεξεγερτική FAI/FRI».

Τα οκτώ συντρόφια, που συνελήφθησαν σε Πίζα, Ρώμη, Περούτζια, Γένοβα, Τέρνι κι έχουν προφυλακιστεί, είναι οι Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο, Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, Αλεσσάντρο Σεττεπάνι, Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, Κάτια Ντι Στέφανο, Τζουζέππε Λο Τούρκο, Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι και Τζιούλια Μαρτσιάλε [Stefano Gabriele Fosco, Elisa Di Bernardo, Alessandro Settepani, Sergio Maria Stefani, Katia Di Stefano, Giuseppe Lo Turco, Paola Francesca Iozzi, Giulia Marziale].

Ως προς τη Γερμανία και την Ελβετία, τα προληπτικά μέτρα φυλάκισης διατάχτηκαν εις βάρος δύο αναρχικών που έχουν ήδη απαχθεί από το κράτος εδώ και χρόνια, δηλαδή εναντίον του Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα [Gabriel Pombo Da Silva] και του Μάρκο Καμένις [Marco Camenisch].

Ανάμεσα στα ονόματα των υπό έρευνα υπόπτων συγκαταλέγονται ορισμένα φυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της ΣΠΦ στην Ελλάδα.

Το δίκτυο αντιπληροφόρησης Informa-Azione προσπαθεί να δημοσιεύσει τις διευθύνσεις των ιταλικών φυλακών όπου έχουν οδηγηθεί οι οκτώ, καλώντας όποιον κι όποια έχει σχετικές πληροφορίες να επικοινωνήσει μαζί τους.

Επιπλέον, σύμφωνα με το ανεξάρτητο Radio Azione, ενδέχεται να έχουν γίνει κατ’ οίκον έρευνες κι εναντίον τριών συντρόφων στη Νάπολη.

Ανάμεσα στα σπίτια στα οποία μπούκαραν οι μπάτσοι –σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, σε αναζήτηση εκρηκτικών υλών, καθώς και ηλεκτρονικών αρχείων και γραπτών ντοκουμέντων– ήταν και η κατοικία ενός μέλους της διαχείρισης του Informa-Azione· πέρα από άλλα κατασχεθέντα αντικείμενα, η αστυνομία άρπαξε τους υπολογιστές που χρησιμοποιούσε για την ανανέωση της ιστοσελίδας. Επίσης, έγιναν επιδρομές στα σπίτια όπου διέμεναν τα συντρόφια του Culmine (που έχουν τώρα συλληφθεί) και του ParoleArmate (ένα μέλος τους έχει συλληφθεί, το άλλο μέλος τους έχει τεθεί υπό εισαγγελική έρευνα).

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΜΟ, ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ PAROLE ARMATE

Το χάος είναι προ των πυλών… (σχετικά με την επιχείρηση «ardire»)

Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται.

Στο πλαίσιο μιας μεγα-επιχείρησης (της «επιχείρησης ευτολμίας»… μα τι σκατά όνομα είν’ αυτό;) εναντίον αναρχικών και εμπρηστών της κοινωνικής ειρήνης, στις 4 τη νύχτα της 12ης προς 13η Ιούνη εισέβαλαν στο σπίτι μου δυνάμεις της ROS από την Περούτζια και την Μπολόνια, με τη συνδρομή μερικών τοπικών καραμπινιέρων (σε αντίθεση με την τελευταία επιδρομή τους, αυτήν τη φορά δε βρήκανε τίποτα). Έψαχναν για τα ίδια πράγματα που γύρευαν την άλλη φορά: κομπιούτερ, εκρηκτικές ύλες, κ.λπ.

Ωστόσο, μου επιφύλασσαν μια χαριτωμένη έκπληξη: οι ένστολοι κύριοι, υπό τις εντολές της ως περιβόητης καλόγριας Μ. Κόμοντι, με ενημέρωσαν ότι τελώ πλέον υπό έρευνα βάσει του συνήθους άρθρου 270bis του ιταλικού ποινικού κώδικα.

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι, παρ’ ότι το κράτος προς το παρόν μού διόρισε συνήγορο, σκοπεύω να αρνηθώ κάθε νομική υπεράσπιση επειδή δεν αναγνωρίζω καμία εξουσία, είτε δικονομική είτε άλλη.

Θα ήθελα επίσης να διευκρινίσω ότι, ως ατομικότητα σε πόλεμο με την κοινωνία, στηρίζω την πρακτική της άμεσης δράσης, κι επομένως, στηρίζω τις πράξεις της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI).

Σε κάθε περίπτωση, ήταν ένα κλασικό πογκρόμ σε μεγαλειώδες στυλ που, μεταξύ άλλων, έθεσε μια ντουζίνα αναρχικών σε προφυλάκιση και περισσότερα από είκοσι άτομα υπό εισαγγελική έρευνα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων συντρόφων της ΣΠΦ· όμως είναι πολύ νωρίς για να έχει κανείς μια σφαιρική εικόνα της κατάστασης.

Τι να πει κανείς; Περιττεύει να τονιστεί πως, όσα χρόνια φυλακής κι αν μας ρίξουν για να μας θάψουν, η φωτιά που κουβαλάμε μέσα μας είναι ασυγκράτητη πια.

Επεκτείνεται, αγριεμένη, και συναντά τις φλόγες των στενών μας συντρόφων παντού, αυτών που σ’ έναν κόσμο σαν κι αυτόν αποδέχονται μία και μοναδική στάση: αυτήν της επίθεσης.

Αυτά τα υπέροχα συντρόφια, που το μίσος τους καίει σαν το φέγγος χιλίων ήλιων στον ουρανό, είναι τα φιλικά πρόσωπα και τ’ αδέλφια με τα οποία μοιραζόμαστε οργή και οδύνη, δάκρυα και χαμόγελα, αμφιβολίες και πάθη που ζυγίζουν σαν πελώριοι βράχοι και σφυρίζουν σαν μολύβι· είναι τ’ άτομα εκείνα που απειλούν την κοινωνία, τους νόμους και τους συνηγόρους της με την ίδια τους την ύπαρξη· είναι εκείνοι οι αδάμαστοι εξεγερμένοι που φωτίζουν τις νύχτες και βάφουν τις πόλεις με χρώματα καταστροφής και ανταρσίας.

Ακόμα και πίσω απ’ τα κάγκελα των φυλακών ή μες στα δικαστήρια, τα βλέμματά τους, τα λόγια τους κι οι σκέψεις τους είναι επικίνδυνα όπλα και γίνονται ακονισμένες λίμες για την απόδραση, παρόλο που δικαστές και εισαγγελείς επιχειρούν να καταπνίξουν κάθε αχτίδα ατομικής δύναμης εντός τους.

Μα αυτά τ’ ανθρώπινα απόβλητα δεν μπορούν ν’ αναχαιτίσουν την εικονοκλαστική μανία, που εξαπλώνεται σαν ιός.

Είμαστε η μόλυνση… και δεν υπάρχει θεραπεία. Μήτε για τους «αφέντες» μήτε για τους «υποτακτικούς».

Το χάος είναι προ των πυλών…

Μια γιγάντια, πυρακτωμένη, συνένοχη αγκαλιά της φωτιάς σ’ εσάς, συντρόφια.

ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Ο ΒΡΥΧΗΘΜΟΣ ΤΩΝ ΜΠΑΡΟΥΤΙΩΝ ΑΣ ΣΚΙΣΕΙ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Τόμο, 13 Ιούνη 2012, dal mio Nulla
… από το δικό μου Τίποτα.

πηγές: informa-azione, parolearmate, feartosleep

ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ
ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ