Tag Archives: Πρωτοχρονιά

Λειψία: Πυρπόληση οχημάτων τελωνείου – για Μαύρο Δεκέμβρη

Σε αλληλεγγύη προς όλα τα συντρόφια που έχουνε πληγεί απ’ την καταστολή και δεν μπορούν να βρίσκονται μαζί μας, και μ’ εχθρότητα απέναντι στα κράτη, απ’ τα οποία πηγάζει αυτή η καταστολή, τη νύχτα της παραμονής πρωτοχρονιάς πυρπολήσαμε μερικά σταθμευμένα οχήματα της Ομοσπονδιακής Τελωνειακής Υπηρεσίας (Zoll).

Επιλέξαμε το τελωνείο μιας κι είναι εκτελεστική αρχή του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών – ποιος πρόκειται να χύσει έστω κι ένα δάκρυ;

Έχουμε κατά νου πως δεν μπορούμε να σωριάσουμε το κράτος και το Κεφάλαιο μόνο με τέτοιες δράσεις, μα, έστω κι έτσι, θέλουμε να τους βάζουμε τρικλοποδιά σε κάθε πρόσφορη ευκαιρία. Δεν πρόκειται να αποφύγουμε την αντιπαράθεση με τους εχθρούς μας λόγω περιορισμών που προκύπτουνε απ’ τις συνθήκες.

Είδαμε ότι σε κάποιες χώρες σύντροφοι και συντρόφισσες στήριξαν τα καλέσματα για Μαύρο Δεκέμβρη, και καθεμία απ’ αυτές τις επιθέσεις ζέστανε τις καρδιές μας – με χαρά λοιπόν τον πλαισιώνουμε κι εμείς.

Ευχόμαστε σε όλα τα συντρόφια μαχητικό το νέο έτος, και πολλή δύναμη σε όσους/ες διώκονται απ’ τις κατασταλτικές αρχές, για να αντέξουν την περίοδο που περνάνε.

Φίλοι/ες της μαύρης εργασίας

γερμανικά | αγγλικά

Αθήνα: Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στις φυλακές Κορυδαλλού στις 31/12

Περίπου 250 άτομα βρέθηκαν έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού το βράδυ της 31/12 για να αλλάξουν το χρόνο πλάι σε όσους κι όσες βρίσκονται σε αιχμαλωσία στα κελιά της ελληνικής δημοκρατίας. Ο κόσμος μαζεύτηκε αρχικά στο δημαρχείο, όπου υπήρχε οπτική επαφή με κρατούμενους στις αντρικές φυλακές, με κάμποσους από αυτούς να απαντάνε με φωνές και σινιάλα. Με το που άλλαξε ο χρόνος και πέσανε κάποια βεγγαλικά και κροτίδες, οι ματατζήδες που ήταν μπροστά στο συγκεντρωμένο πλήθος πέταξαν κρότου λάμψης και δακρυγόνα, εφορμώντας ταυτόχρονα σε άτομα.

Ο κόσμος βγήκε επί της Γρηγορίου Λαμπράκη και κινήθηκε προς τις γυναικείες φυλακές, αλλά η διμοιρία που ήταν παραταγμένη εκεί μας έκλεισε το διάβα και δεν μπορέσαμε να μπούμε στο πάρκινγκ έναντι των φυλακών. Απ’ το σημείο που ήμασταν φαινόταν πως η πτέρυγα που βλέπει στο πάρκινγκ ήταν άδεια. Παραμείναμε κάποια ώρα στο δρόμο, φωνάζοντας σποραδικά συνθήματα, μέχρι που έσπασε τελείως ο κόσμος και αποχωρήσαμε και οι τελευταίοι λίγο πριν τη 1.

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, συντρόφια που συμμετείχαμε στο κάλεσμα Αναρχικών εντός κι εκτός των τειχών Κορυδαλλού σηκώσαμε πανό σε ελληνικά/ισπανικά που έγραφε «Αλληλέγγυα συνενοχή με τα αιχμάλωτα συντρόφια – Αγώνας δίχως ανακωχή ενάντια σε κάθε εξουσία – Να μαυρίσουμε όλους τους μήνες – Εξεγερμένο το νέο έτος (A)».

Κάποια από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν ήταν:

Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά

Λε-λε-λευτεριά σ’ όσους είναι στα κελιά

Εσείς από τα κάγκελα κι εμείς από τους δρόμους, μαζί θα καταλύσουμε το κράτος και τους νόμους

Ούτε ποινικοί, ούτε πολιτικοί, μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή

Φωτιά, φουρνέλο σε τούτο το μπουρδέλο

Ο Μαύρος ο Δεκέμβρης δεν ξεχνά όσες κι όσους είναι μέσα στα κελιά

Κοινοί αγώνες εντός κι εκτός τειχών, ως την καταστροφή όλων των φυλακών

Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι, και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι

Ενάντια σε κάθε μορφή αιχμαλωσίας, πόλεμο στον πόλεμο της κυριαρχίας

Η συνενοχή όπλο των ανταρτών, κανένας μόνος στα χέρια των εχθρών

Συγγενείς και σύντροφοι μισούμε τα κελιά, μισούμε την παραίτηση και τη ρουφιανιά

ΕΛΑΣ, ελλήνων, αστυνομικών, ρουφιάνων, δολοφόνων και βασανιστών

Τη δημοκρατία δεν την προσκυνάς, Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς

Κάτω από τα κράνη σας έχετε σκατά, τι να καταλάβετε από λευτεριά

Ο Ιλίρ Καρέλι έκανε το σωστό που έσφαξε το κάθαρμα τον σωφρονιστικό

Αυτό, αυτό, αυτό είναι σωστό, να αποδράσουν όλοι απ’ τον Κορυδαλλό

Ακούστε το καλά, ανθρωποφύλακες, κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές

Από την Ελλάδα ως το Μεξικό, θάνατο στο σύστημα το σωφρονιστικό

Κι από την Ελλάδα μέχρι τη Χιλή, να μη μείνει όρθια καμία φυλακή

Αυτό, αυτό, αυτό είναι σωστό, ριπές από καλάσνικοφ να βάλετε μυαλό

Μπάτσοι, το Γκύζη κάτι σας θυμίζει

Μπόμπα στο σπίτι του κάθε δικαστή, φόκο στο αυτοκίνητο κάθε βασανιστή

Αδέλφια, γερά ως τη λευτεριά

[Ελλάδα] 31/12: Έξω από τις φυλακές όλης της χώρας

Τα μεσάνυχτα της παραμονής πρωτοχρονιάς,
Παγκόσμιας Μέρας Δράσης Συγγενών-Φίλων Πολιτικών Κρατουμένων,
καλούμε όλους τους ανθρώπους με συνείδηση
έξω από τις φυλακές όλης της χώρας.
Να κάνουμε τη νύχτα μέρα
Να ενώσουμε τις φωνές μας με τους κρατουμένους
Με τα συνθήματα:
«Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ όλα τα κελιά!»
«ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥ ΤΩΡΑ!»

Συγγενείς-Φίλοι κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών

(Για την Αθήνα: φυλακές Κορυδαλλού στις 23.30 στο πάρκο επί της λεωφόρου Γρ. Λαμπράκη)

Αθήνα: Κάλεσμα για παραμονή Πρωτοχρονιάς στις φυλακές Κορυδαλλού

Το 2015 σύντομα τελειώνει και μαζί του ολοκληρώνεται ημερολογιακά ο Μαύρος Δεκέμβρης. Ωστόσο το στοίχημα της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης και του άτυπου διεθνούς συντονισμού όσων αντεπιτίθενται στον κόσμο της εξουσίας παραμένει ανοιχτό.

Όσο τα ρολόγια της κοινωνίας του εγκλεισμού συνεχίζουν να μετράνε στον πνιγηρό ρυθμό μιας μίζερης ρουτίνας, εμείς συνωμοτούμε για να διαταράξουμε την ειρηνευμένη κανονικότητα και να σπάσουμε την εκκωφαντική σιωπή της απάθειας και της λήθης. Όσο η εξουσία και οι θεσμοί της θωρακίζονται με νόμους, με υλικοτεχνικό εξοπλισμό, με περισσότερα ανδρείκελα και πειθήνιους χειροκροτητές, εμείς βάζουμε μπροστά τα άνομα, ακρατικά κι απείθαρχα σχέδιά μας για την καταστροφή του υπάρχοντος.

Αυτή την παραμονή Πρωτοχρονιάς, όπως συνέβη και τόσες φορές στο παρελθόν, και ταυτόχρονα με συντρόφια σε άλλες φυλακές της Ελλάδας κι άλλα μέρη του κόσμου, βροντοφωνάζουμε το μίσος μας για κάθε μορφή αιχμαλωσίας. Στηρίζουμε αντίστοιχες πρωτοβουλίες (διεθνές κάλεσμα Συγγενών-Φίλων κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών, κάλεσμα Αναρχικού Μαύρου Σταυρού Λονδίνου, κ.ά.) και συμμέτεχουμε σε διαδηλώσεις θορύβου σε κέντρα κράτησης και φυλακές.

Ο Μαύρος Δεκέμβρης ήταν η αρχή…

Πέμπτη, 31/12/2015, στις 23:30, φυλακές Κορυδαλλού.

Αναρχικές/οί εντός κι εκτός των τειχών Κορυδαλλού

Παραμονή πρωτοχρονιάς: Παγκόσμια ημέρα δράσεων αλληλεγγύης συγγενών και φίλων πολιτικών κρατουμένων

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Εμείς που βιώνουμε την εμπειρία της αιχμαλωσίας των παιδιών μας, των συζύγων μας, των αδελφών μας, των φίλων μας.

Εμείς που ακούσαμε τις εξοντωτικές ποινές δεκάδων ετών φυλάκισης των τρομοδικείων του κράτους των εκμεταλλευτών.

Εμείς που σταθήκαμε όρθιοι και με αξιοπρέπεια δίπλα στους αιχμαλώτους – αγωνιστές της ελευθερίας, συγγενείς και φίλους μας.

Ήρθε η ώρα να υψώσουμε τη δική μας φωνή. Να προβάλουμε τη δική μας αλήθεια.

Προσκαλούμε και προτείνουμε μια Παγκόσμια Ημέρα δράσης αλληλεγγύης των συγγενών και φίλων πολιτικών κρατουμένων.

Από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία μέχρι τη Χιλή και το Μεξικό και σε όλη τη γη.

Ας βροντοφωνάξουμε όλοι μαζί:
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ – ΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.

Είμαστε και θα εξακολουθήσουμε να είμαστε δίπλα τους. Απέναντι στη βαρβαρότητα των τρομονόμων των φασιστικών και δημοκρατικών κυβερνήσεων της αυτοκρατορίας του πλούτου, θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε.

Προτείνουμε την 31 Δεκεμβρίου ως ημέρα παγκόσμιας δράσης των συγγενών των πολιτικών κρατουμένων.

Με πρωτοβουλίες εκδηλώσεων-παρεμβάσεων, στις φυλακές, στα δικαστήρια, στα υπουργεία και σε κάθε κέντρο εξουσίας.

Για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής
Συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε.

Συγγενείς-φίλοι κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών | Ελλάδα
sygeneis-filoi@espiv.net

το κάλεσμα στ’ αγγλικά, ιταλικά

Γαλλία: Παραμονή πρωτοχρονιάς στη φυλακή της Χάβρης

Όμορφα πυροτεχνικά
στο σωφρονιστικό της Χάβρης
αλληλέγγυα και νυχτερινά
σε πείσμα των προβολέων της σκοπιάς
τούτη την πρώτη μέρα της χρονιάς

Από μέσα, οι κρατούμενοι
που δε σκοπεύαν να το ράψουνε
την εξουσία χλευάσανε.
Εν τέλει φύγαμε όπως όπως
με την ελπίδα ν’ αποδράσουνε!

Σ.τ.μ.: Το πρωτότυπο είναι ακροστιχίδα, όπου το πρώτο γράμμα κάθε σειράς σχηματίζει τις λέξεις «καλή χρονιά».

Ρεν, Γαλλία: Πρωτοχρονιά αλληλεγγύης ενάντια σε κάθε εγκλεισμό

Σε μια μικρή χειρονομία αλληλεγγύης σε όσες κι όσους στενάζουν πίσω από τα κάγκελα, κι όπως συμβαίνει κάθε χρόνο την παραμονή του νέου έτους, έτσι και φέτος μαζευτήκαμε για να εκφράσουμε την οργή μας ενάντια σε κάθε είδους εγκλεισμό.

Πήγαμε έξω από τις γυναικείες φυλακές της Ρεν, τις αντρικές φυλακές του Βεζάν και το κέντρο κράτησης εμιγκρέδων χωρίς χαρτιά του Σαιν-Ζακ για να ανταλλάξουμε συνθήματα και να ρίξουμε πυροτεχνήματα πάνω από τείχη και κάγκελα, σπάζοντας έστω και για λίγο την καθημερινά επιβεβλημένη απομόνωση.

Γιατί αρνούμαστε να γιορτάσουμε ελαφρά τη καρδία την αλλαγή του χρόνου όταν χιλιάδες άνθρωποι την περνάνε στα κελιά. Γιατί δεν παίζει καμιά καλή χρονιά όταν περνά κανείς έστω και μια μέρα ακόμα στα μπουντρούμια. Γιατί δεν είναι δυνατόν να έχουμε καλή σωματική και ψυχική υγεία όταν μας στερούν τη λευτεριά. Κι οι καλύτερες ευχές που μπορούμε να κάνουμε στους μέσα είναι αυτές των επερχόμενων εξεγέρσεων και αποδράσεων.

Μια μικρή χειρονομία που καλεί σε πάμπολλες ακόμα.
Εδώ, αλλού, παντού και πάντοτε.

Ρημάξτε τις φυλακές!

πηγή: nantes indymedia

[Αθήνα] Ενημέρωση από τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές Κορυδαλλού

Μερικές εκατοντάδες αλληλέγγυων συγκεντρώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης 31/12/2014 στο πάρκο Γρηγορίου Λαμπράκη, δίπλα από τις φυλακές Κορυδαλλού, για να αλλάξουν το χρόνο κοντά σε όσους κι όσες βρίσκονται έγκλειστοι κι έγκλειστες στα κελιά της ελληνικής δημοκρατίας.

Ο κόσμος ήταν μαζεμένος κάτω από το υπόστεγο του νέου δημαρχείου του Κορυδαλλού, απ’ όπου υπήρχε οπτική επαφή με τις αντρικές φυλακές. Δυο διμοιρίες των ΜΑΤ ήταν προκλητικά παραταγμένες καμιά δεκαριά μέτρα μπροστά μας, στη γωνία ανάμεσα στο κτήριο του δημαρχείου και στα γηπεδάκια που υπάρχουν από πίσω. Εξαρχής φαινόταν πως οι μπάτσοι είχαν οδηγίες για μηδενική ανοχή απέναντι στη συγκέντρωση, κι όντως, με το που πέσανε κάνα δυο από τα βαρελότα ανάμεσά τους ξεκίνησαν να εκσφενδονίζουν κρότου λάμψης και δακρυγόνα προς τους αλληλέγγυους, με στόχο να μας σπάσουν άρον άρον. Δεδομένου πως η συντριπτική πλειονότητα ήμασταν άοπλοι, με το που κάνανε μαρς οι διμοιρίες κάτω από το υπόστεγο ο κόσμος άρχισε την τρεχάλα για να διαφύγει στη Γρηγορίου Λαμπράκη.

Βγαίνοντας στο δρόμο τα πράγματα χαλάρωσαν, και προσπαθήσαμε να δούμε αν μπορούμε να ανασυγκροτηθούμε και να προσεγγίσουμε εκ νέου τις φυλακές. Στο μεταξύ περιμέναμε ασθενοφόρο να παραλάβει άτομα που χτυπήθηκαν με κλομπ κατά τη διάρκεια της εφόδου των μπάτσων (ένας από τους τραυματίες είχε μπαταρισμένο κεφάλι). Αργότερα διαπιστώσαμε πως τουλάχιστον ένας ακόμη σύντροφος έφερε τραύμα από θραύσματα χειροβομβίδας κρότου λάμψης.

Ως ελάχιστη απάντηση στη βία που δεχτήκαμε φύγανε μερικά πετρίδια προς τις διμοιρίες, αλλά και σ’ ένα περιπολικό που πέρασε μπροστά από τον κόσμο. Τελικά, βλέποντας πως δε μας έπαιρνε να κάνουμε και πολλά, διασκορπιστήκαμε ενώ άλλες διμοιρίες ανέβαιναν με κατεύθυνση προς το δημαρχείο. Στο φεύγα προς το κέντρο της Αθήνας, άλλη ομάδα συντρόφων κρεμούσε από μια πεζογέφυρα ένα γιγαντοπανό αλληλεγγύης στους μέσα.

Μια υψωμένη γροθιά για όσες κι όσους συνεχίζουν να αγωνίζονται εντός κι εκτός των τειχών ενάντια στην κοινωνία του εγκλεισμού.

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

[Αθήνα] Αγωνιστική υποδοχή του νέου χρόνου κοντά στους κρατουμένους

Έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 23.30 στο πάρκο επί της Λεωφόρου Γρ.Λαμπράκη

Συγγενείς και φίλοι κρατουμένων
sygeneis-filoi@espiv.net

[Θεσσαλονίκη] Πρωτοχρονιά στις φυλακές Διαβατών

Προσυγκέντρωση στην Καμάρα στις 23:00 για αναχώρηση με λεωφορείο και οχήματα για τις φυλακές Διαβατών.

Αλλαγή του χρόνου δίπλα στους φυλακισμένους αγωνιστές…

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

κατάληψη Terra Incognita

Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ: Πορεία κατά του εξευγενισμού και των εκτοπίσεων

Ακολουθούν τα λόγια που προβάλλονται στο βίντεο, καθώς και το κείμενο μιας αφίσας σχετικής με την κινητοποίηση.

Την 1η Γενάρη 2014 συγκεντρωθήκαμε κάμποσος κόσμος στο Σαν Φρανσίσκο και διαδηλώσαμε ενάντια στην εκστρατεία «Πάρτε πίσω την πλατεία», την οποία έχουν εξαπολύσει και χρηματοδοτούν ματσωμένοι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. Τους τελευταίους μήνες, οι μπάτσοι έχουν εκδιώξει κόσμο από δημόσιους χώρους σταθμών του δικτύου του μετρό BART. Την ίδια στιγμή, νεόδμητα οικιστικά συγκροτήματα έχουν ανεγερθεί στη γειτονιά. Έχει γίνει πια ξεκάθαρη η σύνδεση ανάμεσα στην αύξηση της αστυνομικής κτηνωδίας και στο διαρκή εξευγενισμό της περιοχής. Αστυνομία και οικιστική ανάπλαση δουλεύουνε μαζί.

Την περασμένη χρονιά, όργανα της αστυνομικής διεύθυνσης του Σαν Φρανσίσκο βιντεοσκοπήθηκαν να ξυλοκοπούν και να συλλαμβάνουν τον πρωτοετή φοιτητή Κέβιν Κλαρκ επί της 24ης οδού και της οδού Μίσσιον, στην πλατεία ενός αναπλασμένου σταθμού του BART. Πρόσφατα, οι μπάτσοι επιδόθηκαν σε αγριότητες κατά τη σύλληψη του Ντ’Πάρις Ουίλλιαμς, ο οποίος ήτανε… οπλισμένος μ’ ένα χυμό και ένα καπ κέικ. Μόλις πέρυσι η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον ενός αγοριού (Λατίνου) στην περιοχή του Μίσσιον, γεγονός που πυροδότησε δυο νύχτες ταραχών και επιθέσεις στο αστυνομικό τμήμα της οδού Βαλένσια. Το καλοκαίρι του 2011 οι μπάτσοι είχανε πυροβολήσει τον Κέννεθ Χάρντινγκ τον νεότερο, στο Μπέυβιου, επειδή είχε αποφύγει να πληρώσει το κόμιστρο του τραμ. Ο ίδιος πνίγηκε μες στο αίμα του σωριασμένος στο δρόμο, ενόσω οι μπάτσοι εμπόδιζαν παρευρισκόμενους να του παράσχουν οποιαδήποτε βοήθεια. Την ίδια εκείνη νύχτα εξερράγησαν οι δρόμοι του Μίσσιον.

Ύστερα απ’ τα μπάχαλα που ξέσπασαν λίγες ώρες πριν την πρωτομαγιά του 2012 κατά μήκος της οδού Βαλένσια ενάντια στη διαδικασία εξευγενισμού, η μπατσαρία του Σαν Φρανσίσκο έχει επανειλημμένα αποπειραθεί ν’ ανακόψει την κάθοδο αναρχικών και άλλων μαχητών στο δρόμο. Οι δράσεις που πραγματώσαμε την πρωτομηνιά του 2014 δείχνουν πως δε μασάμε μία, και θα εξακολουθήσουμε να μη παραδίδουμε τους εαυτούς μας στο φόβο, στην προσπάθειά μας να πολεμήσουμε τις εξώσεις.

Στέγαση για όλες κι όλους!

Μπάτσοι και πολυτελείς κατοικίες πάνε χέρι χέρι

Τελευταία, οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων έχουνε πιέσει για την «εκκαθάριση της πιάτσας». Αυτή η πολιτική μηδενικής ανοχής έχει εκτοπίσει διά της βίας πολύ κόσμο, ενώ διάφοροι μεσοαστοί χίπστερς χτυπάνε ποτάκια ανενόχλητοι έξω στο πάρκο Ντολόρες. Ταυτόχρονα, οι παράγοντες ανάπτυξης και μεσιτικής έχουν ανακοινώσει την κατασκευή ενός νέου οικιστικού συγκροτήματος πολυτελείας επί της 16ης οδού. Οι εν λόγω παράγοντες χρειάζονται τις σκούπες της αστυνομίας για να απομακρύνουν τους φτωχούς, την ώρα που ο καπιταλισμός πετάει στο δρόμο χιλιάδες ανθρώπους μέσω εξώσεων, αύξησης ενοικίων και κακά αμειβόμενων θέσεων εργασίας. Με τη σειρά τους, όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι εξαναγκάζονται να βγάλουν λεφτά με παράνομα μέσα για να επιβιώσουν, κι έτσι διοχετεύονται μυριάδες στη φυλακή. Οι μπάτσοι είναι οι φαντάροι της διαδικασίας εξευγενισμού.

Στη δεκαετία του 1970, η κατασκευή του δικτύου BART απείλησε οικογένειες της γειτονιάς του Μίσσιον με μαζική εκκένωση. Όμως οι άνθρωποι συσπειρώθηκαν έναντι της κοινής απειλής και βάλανε φρένο στις εξώσεις. Τότε, όπως και τώρα, οι μπάτσοι προσπάθησαν να καθαρίσουνε τους δρόμους. Στόχευσαν τους νέους που επέβαιναν σε οχήματα με τροποποιημένες αναρτήσεις, κόβοντάς τους πρόστιμα και τραμπουκίζοντάς τους. Ωστόσο ο κόσμος ήτανε σε σύμπνοια, και σύστησε ακόμα και καμπάνια αλληλεγγύης ονόματι Los Siete de la Raza («Οι Εφτά της Ράτσας») γύρω από επτά νεαρούς Λατίνους απ’ την περιοχή του Μίσσιον που ’χαν κατηγορηθεί για το φόνο ενός αξιωματικού της αστυνομίας (και απαλλάχθηκαν στη δίκη). Στις μέρες μας, οι νέοι μπαίνουν στο στόχαστρο των σφαιρών και της κτηνωδίας της αστυνομίας. Όσο τα ενοίκια και τα πολυτελή συγκροτήματα ανεβαίνουν, εξίσου αυξάνεται κι η κακοποίηση που αντιμετωπίζουμε απ’ τα χέρια των χοιρινών. Αυτή εδώ πέρα είναι γειτονιά μας, κι αυτοί εδώ δεν είναι «μπάτσοι μας». Πρόκειται για τύπους που εμφανίζονται στην περιοχή για να εξασφαλίσουν ότι θα εκδιωχθούμε απ’ τα σπίτια μας και θα μείνουμε άστεγοι. Πρόκειται για εχθρούς μας.

πηγή/φωτογραφίες απ’ την πορεία: fireworks bay area

Ζυρίχη, Ελβετία: 3, 2, 1… έφοδος με μπογιά!

2 Γενάρη 2014 Καλύτερα δε θα μπορούσε να ξεκινήσει ο καινούργιος χρόνος: παραμονή πρωτοχρονιάς το τμήμα των μπάτσων επί της Κράις 6 στη Ζυρίχη δέχτηκε επίθεση με μαύρη μπογιά. Υπ’ αυτή την έννοια: κάθε νύχτα είναι μια βραδιά πριν την πρωτοχρονιά…

ΗΠΑ: Ενημερώσεις απ’ τη διαδήλωση θορύβου, παραμονή πρωτοχρονιάς, στο Σηάτλ

Αν εξαιρέσει κανείς πως είδαμε κάποια πολύ ωραία τυπάκια να συλλαμβάνονται, η βραδιά δεν πήγε κι άσχημα. Μερικά κουίρ συντρόφια κι η αφεντιά μου είχαμε χτυπήσει κάμποσα ποτάκια και ναρκωτικά, κι είχαμε ξαμοληθεί για γκραφίτι το ίδιο βράδυ, όταν θυμηθήκαμε πως υποτίθεται ότι θα έπαιζε μια θορυβώδης διαδήλωση μπροστά από κείνο το στρατόπεδο ανηλίκων στα όρια της γειτονιάς Άφρικαταουν. Φτάσαμε μετά τ’ αρχίνημα της εκδήλωσης, αλλά προλάβαμε κι εμείς λίγο απ’ το γλέντι. Όταν σκάσαμε μύτη, βρήκαμε κάτι χαριτωμένα παιδιά και οργισμένους τύπους με μάσκες ανόνυμους να τα έχουνε πάρει ελαφρώς κρανίο. Εκεί ήταν κι ένας απ’ τους ακτιβιστές που τα μίντια φτιάχνονται να τραβάνε με τις κάμερες, και στην πραγματικότητα έγινε τζατζάρισμα με τους μπάτσους και μπουρδελεύτηκε κι ένα περιπολικό τους, και στη συνέχεια μερικά σένια παιδιά τραβήχτηκαν στο τμήμα, αλλιώς τολμώ να πω ότι το όλο σκηνικό θα μου ’χε μείνει σαν κάποιο είδος ιλεγκαλιστικής ερωτικής περίπτυξης. Συνολικά επικράτησε μια γιορτινή ατμόσφαιρα. Ένα μπατσικό έγινε όπα. Κι ύστερα λευκά ρατσιστόμουτρα βάλθηκαν να κράζουν στο διαδίκτυο. Αν δεν πάει πολύ χάλια το πράγμα με τις συλλήψεις, θα έλεγα ότι τα ’σπασε αυτή η πρωτοχρονιά, και το ’χω σίγουρο πως οσονούπω ο κόσμος θα τα σπάσει ξανά στο Πασίφικ Νόρθγουεστ. Μ’ όλους αυτούς τους παίδες να κάνουνε σπασίματα στα μουλωχτά στην Ολύμπια και όλους αυτούς τους ανεξέλεγκτους να παρτάρουν έτσι στο Σηάτλ, δε βλέπω το λόγο αυτός εδώ να μην είναι ο χειμώνας της εύθυμης δυσαρέσκειάς μας.

Γαμώ τις φυλακές και την κοινωνία που τις πέταγε.

Περισσότερο κι απ’ το να κάνουμε τα πράγματα να συμβούν, ελπίζω κάποιοι από μας ν’ αποφασίσουμε να αφήσουμε τα πράγματα να συμβούν.

Άντε, μαλάκες,
Αυτονομιστικούς χαιρετισμούς
_

Άλλη μία ανταπόκριση από την ίδια νύχτα:

Μετά από μια μακρά περίοδο αδράνειας και βουλιάγματος στο σκοτάδι, μερικοί/-ές από μας στο Πασίφικ Νόρθγουεστ λήξαμε το 2013 μ’ ένα μπαμ. Στα τέλη Νοέμβρη είχε βγει κάλεσμα για μια διαδήλωση θορύβου έξω απ’ τη φυλακή νέων στη γωνία της 12ης οδού με Άλντερ, κι είχε γίνει αφισοκόλληση σ’ όλο το Σηάτλ και στο κέντρο της Ολύμπια.

Αυτόνομα άτομα και ομάδες συγγένειας μαζευτήκαμε μπροστά στη φυλακή περίπου στις 8μ.μ., ώσπου ξεκινήσαμε μια πορεία με παλμό γύρω από το συγκρότημα της φυλακής. Μοιράστηκαν σε πολλές μεριές φυλλάδια με το ακόλουθο κείμενο:

«Η δημοτική αρχή του Σηάτλ έχει στα σκαριά το σχεδιασμό ενός καινούργιου “Κέντρου Δικαιοσύνης Παιδιών και Οικογένειας” που θ’ αντικαταστήσει την παρούσα φυλακή επί της 12ης και Άλντερ. Ενώ η καινούργια αυτή φυλακή προτείνεται να έχει λιγότερες κλίνες, στην ουσία ενσωματώνεται απρόσκοπτα στις νέες μεθόδους ήπιας αστυνόμευσης και διάχυτου ελέγχου. Όταν οι εναλλακτικές στον εγκλεισμό είναι τα βραχιόλια στον αστράγαλο, οι επιτηρητές της υφ’ όρων αποφυλάκισης και η υποχρεωτική κοινωνική υπηρεσία, η φυλακή δε συρρικνώνεται, αλλά απλούστατα επεκτείνει τα όριά της εκτός των τειχών. Η φυλακή που έχουμε μπροστά μας μετατρέπεται γοργά σε κοινωνική φυλακή που μας περιβάλλει. Ας καταστρέψουμε αυτόν τον κόσμο της κυριαρχίας, αντί να του φοράμε καινούργια ρουχαλάκια».

Ο παλμός της διαδήλωσης εντάθηκε καθώς άτομα σε μαύρο μπλοκ, μια μπάντα δρόμου κι άλλος κόσμος κάναμε όσο περισσότερη φασαρία μπορούσαμε. Αφού σταθήκαμε κάνα μισάωρο σ’ ένα σημείο προκαλώντας θόρυβο, αρχίσαμε να πορευόμαστε περικυκλικά της φυλακής. Ανάψαμε καπνογόνα και πυροτεχνήματα (εδώ να πούμε πως μερικοί άνθρωποι θα πρέπει να ’χουνε λίγο το νου τους στα φίλια πυρά την άλλη φορά!) και βομβαρδίσαμε με μπογιές τόσο το κτήριο της φυλακής, όσο και τα περιπολικά που ακολουθούσανε στενά την πορεία. Γράψαμε επίσης συνθήματα με σπρέι στην περιοχή γύρω απ’ το στρατόπεδο κράτησης ανηλίκων. Φέραμε γύρα τρεις φορές το τετράγωνο της φυλακής και παραμείναμε αρκετή ώρα στο δρόμο, κι όλο αυτό το διάστημα μας είχανε από κοντά μπόλικα αυτοκίνητα των γουρουνιών, με τις σειρήνες να ουρλιάζουν. Ο ενθουσιασμός στο δρόμο ήτανε χειροπιαστός, κι η πορεία μετατράπηκε στην πιο ταραχώδη σύγκρουση που αναζωπυρώσανε αναρχικοί/-ές στο Σηάτλ εδώ και κάμποσο καιρό.

Απομακρυνθήκαμε από τη φυλακή βαδίζοντας πάνω στη 12η οδό. Σ’ αυτό το σημείο η ένταση κορυφώθηκε, όταν εκτοξεύτηκαν πυροτεχνήματα σε ευθεία βολή κατά των περιπολικών των χοιρινών. Ένα πανό χρησιμοποιήθηκε στρατηγικά για ν’ απωθήσει τα μπατσικά απ’ τον κόσμο της διαδήλωσης. Μεγάλοι κάδοι σκουπιδιών, σταντ εφημερίδων, δοχεία απορριμμάτων, οδικά σήματα και άλλα αντικείμενα σύρθηκαν στο δρόμο, σε μια προσπάθεια να μπλοκάρουμε τη διέλευση των γουρουνιών. Καθώς ο κόσμος άρχισε ν’ αραιώνει, πετάχτηκαν πετρίδια και βόμβες μπογιάς σε αμάξια της αστυνομικής διεύθυνσης του Σηάτλ, κάποια με πινακίδες κι άλλα χωρίς διακριτικά.

Στο τέλος οι μπάτσοι εφόρμησαν στη διαδήλωση. Πολλοί/-ές διαφύγανε στα γύρω στενά και μες στο πανεπιστήμιο του Σηάτλ (πέφτοντας, δυστυχώς, πάνω σε πολλά χοιρινά της φύλαξης του πανεπιστημίου που επέβαιναν σε ποδήλατα και δίκυκλα!). Πέντε άτομα συνελήφθησαν συνολικά, κι όλα τους έχουν αφεθεί ελεύθερα πλην ενός.

Η παραμονή της πρωτοχρονιάς σηματοδότησε μια νέα μορφή συνοχής αναμεταξύ αναρχικών από διάφορες πόλεις του Πασίφικ Νόρθγουεστ. Όσο κυλάνε οι μέρες του νέου έτους, θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτήν τη δυναμική με σκοπό να στηθεί ένα σκόπιμο και ανεπίσημο δίκτυο αναρχικής σύγκρουσης ενάντια στις φυλακές και στην κοινωνία που τις κατασκευάζει.

πηγή: nwanarchistnews (α, β)

Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ: Επίθεση μνήμης σε ρατσιστική μπίζνα

Πριν από κάνα μήνα και κάτι, η Σάντρα Κουάδρα ήταν ζωντανή. Τώρα είναι νεκρή, η Σάντρα έφυγε [αφού πάλεψε με τον καρκίνο], και το εστιατόριο που ’χε αρνηθεί να σερβίρει την ίδια και τα συγγενικά της πρόσωπα διώχνοντάς τους απ’ το ακίνητο [επειδή ήτανε Λατίνοι], εξευτελίζοντας κι αυτήν και τους αγαπημένους της, αυτό το μαγαζάκι, η «Γωνιά του Ντόπιου», κατέληξε με τις βιτρίνες του σπασμένες αργά τη νύχτα της πρωτομηνιάς του 2014. Ελπίζουμε ο ιδιοκτήτης εστιάτορας να νιώθει έστω και λίγο από το διασυρμό στον οποίο υπέβαλε τη Σάντρα και την οικογένειά της.

Την ώρα που όλοι παλεύουνε κόντρα στην Google, στο Facebook και τα συναφή, δε θα πρέπει να ξεχνάμε ούτε στιγμή τον τοπικό αγώνα, τον μικροαγώνα, τους καθημερινούς εμπαιγμούς που συναπαρτίζουν το εξευγενισμένο τοπίο στο Σαν Φρανσίσκο και πέρα απ’ αυτό. Ένας ισχυρός πυρήνας ρατσισμού θεριεύει σ’ αυτά τα καινούργια, εξευγενιστικά κι ως επί το πλείστον ιδιόκτητα από λευκούς μαγαζιά. Ο αγώνας είναι τοπικός και παγκόσμιος, κι οφείλουμε να μαχόμαστε και στα δυο μέτωπα. Αυτή ήταν μονάχα η αρχή, μη σταματάτε ούτε στιγμή!

Ο αγώνας συνεχίζεται! Θα νικήσουμε!

Μπριγάδα Σάντρα Κουάδρα

πηγή: indybay μέσω anarchist news

Νέα Υόρκη: Να λευτερώσουμε τον Τζέρρυ, να διαδώσουμε την αναρχία

Διαδήλωση θορύβου τον Ιούνη του 2013 έξω απ’ τη φυλακή επί της Περλ Στρητ, όπου κρατείται ακόμη ο Τζέρρυ Κοχ, αρνητής του ομοσπονδιακού μεγάλου σώματος ενόρκων στην περιοχή της Νέας Υόρκης

31 Δεκέμβρη 2013

Να είμαστε παρόντες μαζί, σ’ αυτή την άθλια πόλη, να συγκεντρωθούμε, έξω στο κρύο, να διαδηλώσουμε, μπροστά σ’ αυτό το φρικιαστικό κτήριο, ενάντια στην προσπάθεια να σωφρονιστούν όλοι εκείνοι που απορρίπτουνε τους νόμους της μητρόπολης· να γίνουμε ενόχληση, να προκαλέσουμε σκηνή, να διαταράξουμε, ή ν’ αποτρέψουμε, ή να εμποδίσουμε αυτήν τη μη ζωή που ρέει παντού ολόγυρά μας.

Μια κανονικότητα εκατομμυρίων μέσα σε κλειδωμένα κλουβιά

Ένα δίκτυο δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων για τη διαχείριση τέτοιων φορέων

Μια ολόκληρη υποδομή, κατασκευασμένη και συντηρούμενη, από γυμνωμένη ζωή πίσω απ’ τα σίδερα.

«Ελάτε, όχι για να προσφύγετε στην Αρχή, να ξεστομίσετε την αλήθεια στην εξουσία, ή για οποιοδήποτε άλλο τέχνασμα, αλλά για να σταθείτε πλάι πλάι με συντρόφια και να δείξετε άμεση αλληλεγγύη σ’ εκείνους στην άλλη πλευρά του τοίχου.» (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός της πόλης της Νέας Υόρκης)

Ο Τζέρρυ Κοχ, ο οποίος βρίσκεται μέσα στο Μητροπολιτικό Σωφρονιστικό Κέντρο του Μανχάτταν από τον Μάη του 2013, δεν είναι μόνο σύντροφός μας, είναι φίλος μας. Είναι κάποιος για τον οποίο νοιαζόμαστε, κάποιος που μας λείπει, και κάποιος τον οποίο εμπιστευόμαστε. Σε πρόσφατη δήλωσή του έγραψε: «Κατά τη διάρκεια ζόρικων στ’ αλήθεια στιγμών είναι που αποκαλύπτεται τι παραμένει ζωντανό βαθιά στο μέσα των ατόμων, και αυτή η επίγνωση μπορεί μερικές φορές να είναι εξαιρετικά επώδυνη. Αλλά εξίσου η επίγνωση αυτή μπορεί να μας κάνει πιο δυνατούς· παίρνω κουράγιο από εκείνους τους δικούς μου που έχουν επίσης αρνηθεί να γίνουν υποχείρια αυτού του τόπου. Η δική μου αντίσταση δεν είναι καμιά μοναδικότητα. Υπάρχει εντός εκείνων που πάντοτε έχουνε πει ΟΧΙ σε όσους βρίσκονται στην εξουσία. Η άρνησή μου να συνεργαστώ είναι η συμβολή μου σ’ αυτή την παρακαταθήκη της αψήφησης μπροστά στην αυθαίρετη και κατασταλτική εξουσία. Δε θα συνεργαστώ. Δε θα θεσμοποιηθώ. Δεν πρόκειται να κάνω κανένα συμβιβασμό σε αυτό».

Δεν είναι μονάχα οι φυλακισμένοι που μισούν αυτόν τον κόσμο, είναι κι εκείνοι που αισθάνονται το κρύο ατσάλι των πάντων που τους τοποθετούν εκεί. Η Αρχή που διατηρεί τις παρούσες αυτές συνθήκες δεν είναι μεταρρυθμίσιμη ή διαπραγματεύσιμη, μπορεί μονάχα να καταστραφεί, ν’ αχρηστευτεί και να κατανικηθεί.

Είχαμε γράψει τον Ιούνη: «Ο Τζέρρυ αποδέχτηκε τον εγκλεισμό του για μας. Και όχι απλώς για όσους από μας γνωρίζει, ή όσους από μας μένουμε στη Νέα Υόρκη, ή όσους από μας ζούμε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ή έστω όσους από μας είμαστε σήμερα ακόμα ζωντανοί. Αλλά για εμάς, NOSOTROS, LOS LOBOS, που παίρνουμε την επανάσταση στα σοβαρά, που αναγνωρίζουμε πως η ομοσπονδιακή μας κυβέρνηση και η λογική της είναι η κύρια αιτία των βασάνων στον κόσμο, κι ως εκ τούτου της αξίζει να μην έχει τη συνεργασία κανενός, να μην έχει τη συμμετοχή ή συνδρομή κανενός, την ώρα που διαιωνίζει τη δυστυχία… Η αντίσταση δεν είναι θέμα κριτικής ή εναντίωσης στο τάδε ή στο δείνα, αλλά μάλλον η οικοδόμηση μιας δύναμης, μιας ζωής, εναντίον αυτού του κόσμου. Όταν ο Τζέρρυ αποδέχτηκε τον εγκλεισμό του φανέρωσε πως παίρνει στα σοβαρά αυτήν τη δύναμη, αυτήν τη ζωή, και για μας, που στεκόμαστε αλληλέγγυοι, δεν υπάρχει μονάχα η έκφραση αλληλεγγύης στον Τζέρρυ, αλλά είμαστε αλληλέγγυοι στο εμάς που μας βρίσκει να οικοδομούμε τη ζωή αυτή μαζί».

Nosotros, Los Lobos | Εμείς, Οι Λύκοι

Βερολίνο: Ανάληψη ευθύνης για πυρπόληση διπλωματικών οχημάτων της τουρκικής πρεσβείας

Την παραμονή της πρωτοχρονιάς βάλαμε φωτιά σε δυο οχήματα της τουρκικής πρεσβείας στο Βερολίνο ως ελάχιστη ένδειξη της αλληλεγγύης μας. Έτσι στηρίζουμε εμείς τις μάχες στην Ιστάνμπουλ και σ’ άλλες τουρκικές και κουρδικές πόλεις ενάντια στους φασίστες μπάτσους. Το πάθος για τη λευτεριά, όπως εκφράστηκε μέσα από την αντίσταση στην πλατεία Ταξίμ, στο πάρκο Γκεζί και σε διάφορες γειτονιές, μας κινητοποίησε εν μέσω κίνησης και φασαρίας την παραμονή του νέου έτους να πυρπολήσουμε τ’ αυτοκίνητα που ανήκουν στα τσιράκια των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.

Ζήτω η αναρχία!

αυτόνομες ομάδες

Μοντελούπο Φιορεντίνο, Ιταλία: Το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων πυρπολεί φορτηγά γαλακτοβιομηχανίας

Centro Latticini

Στις 31 Δεκέμβρη 2012 ανταλλάξαμε ευχές για την Πρωτοχρονιά με το δικό μας τρόπο στη γαλακτοβιομηχανία Centro Latticini (Κέντρο Γαλακτοκομικών) στο Μοντελούπο Φιορεντίνο της Τοσκάνης.

Πρόκειται για εταιρεία που αρμέγει κέρδη εις βάρος χιλιάδων αθώων ζωών κάθε χρόνο, κι όπου τα ζώα στερούνται ακόμα και το παραμικρό δικαίωμα στη ζωή προκειμένου να παράγουν γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα!

Το γάλα και τα παράγωγά του στάζουνε αίμα.

Ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης των ζώων!
ΔΡΑΣΕ. ΤΩΡΑ.

ALF

Λονδίνο: Παραμονή Πρωτοχρονιάς στο Μπρίξτον… λίγο πριν τα μεσάνυχτα

από το Ηνωμένο Βασίλειο ως την Ελλάδα… βάλτε μπουρλότο στις φυλακές… γαμήστε τους μπάτσους
η λευτεριά θ’ ανθίσει από τις στάχτες των φυλακών – ενάντια σε κάθε εξουσία… στο πλευρό των μαχητών της ελευθερίας

Μπρίξτον, Λονδίνο, 31 Δεκέμβρη 2012. Κοντεύουνε μεσάνυχτα…

Το γρηγοριανό ημερολόγιο οδεύει προς το επόμενο κεφάλαιο της ύπαρξης όσων μετρούν το χρόνο με την πλήξη ενός τελετουργικού… Ξαφνικά εμφανίζονται απ’ το πουθενά μερικοί άνθρωποι εκτός προγράμματος, μαυροφορεμένοι. Ξετυλίγουν πανό με μια παράξενη λάμψη στο βλέμμα, και χωρίς βιάση πατάνε την αστική λεωφόρο βαδίζοντας προς τη φυλακή του Μπρίξτον.

Έκπληξη – μια αυθόρμητη ακολουθία αναγνώρισης – κόρνες, φωνές, σφιγμένες γροθιές από διερχόμενα αυτοκίνητα και λεωφορεία. Πολύτιμες στιγμές συναισθημάτων ανταπόδοσης:

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ, ΓΑΜΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ!

Επιτέλους μιλάμε την ίδια γλώσσα· μια σπίθα ζωντάνιας. Κι ύστερα σκορπάμε σε μικροσκοπικά σωματίδια, ώσπου μια μέρα να συναντηθούμε ξανά· για να προσελκύσουμε, ν’ αποκρούσουμε, ν’ αγκαλιάσουμε και να διαφθείρουμε ο ένας τον άλλον για μία ακόμη φορά…

Μετά ζυγώνουμε στο ζοφερό προορισμό· 800 αόρατες ψυχές ενταφιασμένες μέσα σ’ αυτό το τερατώδες οικοδόμημα. Μια κραυγή στο σκοτάδι: Ελευθερία! Και πάλι: Ελευθερία! Απόκριση απ’ τα σπλάχνα του κρατικού ανθρωποφάγου: Λευτεριά! Αντηχήσεις μες στη σκοτεινιά… Λευτεριά! Λευτεριά! Ανόμοια πυροτεχνήματα εκτοξεύονται ψηλά. Καιόμενες, μερικές πλαστικές σακούλες ανεμίζουν την απόκριση από μέσα. Κυκλώνουμε μα η ογκώδης πύλη αντέχει στην επέλασή μας από κλοτσίδια και μπουνίδια. Άγρια ουρλιαχτά σκίζουν τη σιωπή με την οποία τα ντουβάρια αυτά έχουνε πνίξει την περιρρέουσα νύχτα για σχεδόν 200 χρόνια.

Λίγο πριν καταφτάσουν οι θεματοφύλακες της τάξης, καθένας έχει πάρει το δρόμο του. Καθένας με τις προσωπικές του σκέψεις… Οι καρδιές και η συνείδηση εκτείνονται σ’ όλες τις γωνιές του νησιωτικού σύμπαντος, πλάι σ’ εκείνους που μάχονται για ν’ ανατρέψουν το υπάρχον. Απ’ το εσωτερικό των κελιών ή στ’ ανοιχτό γκουλάγκ κάτω από αδιόρατα αστέρια· με το δικό του τρόπο, ο καθένας τους έλεγε: «Είμαι εδώ!»

Στ’ αφεντικά αυτού του κόσμου και σ’ όσους προασπίζουν τα συμφέροντά τους: Καλή Νέα Τρομάρα!

πηγή

Εξέγερση πρώτα και πάντα – Για ένα φλεγόμενο 2013

act

Τίποτα δεν τελείωσε. Ο πόλεμος συνεχίζεται.
Ζήτω η αναρχική επανάσταση!

Πάντοτε λοιπόν,

Οι αιχμάλωτοι του πολέμου θα είναι μαζί μας, πίσω από τ’ αποφασιστικά βήματα που φέρνουν τη σύγκρουση, δίνοντας παλμό στις επαναστατικές κραυγές, υψώνοντας τις παντιέρες της απελευθέρωσης, σηκώνοντας την πέτρα που στοχεύει τον μπάτσο, υπενθυμίζοντάς μας ότι το στοίχημα για επίθεση παραμένει διαρκώς ανοιχτό.

Εκτιμώντας την επίθεση ως τη μόνη αξιοπρεπή στάση ενός επαναστατημένου ατόμου, και τη βία ως τη μόνη λύση για την πραγμάτωση αυτής της επίθεσης, δεν πρέπει να διστάζουμε να καταστρέψουμε οτιδήποτε θεωρούμε εχθρικό στην κοινωνία μέχρι την ολοκληρωτική της καταστροφή.

Ας γίνουν οι συνειδήσεις μας μαχαίρια που μπαίνουν βαθιά μέχρι το κόκαλο.
Οπλιστείτε, συντρόφια, οπλιστείτε.
Δεν υπάρχουν ξυπνητήρια.
Κάθε στιγμή είναι Η ΣΤΙΓΜΗ.
Κάθε λεπτό αδράνειας είναι κέρδος για τον εχθρό.
Ας μην αφήσουμε ούτε στιγμή να πάει χαμένη.
Είμαστε σε πόλεμο… Ας ηχήσουν οι άγριες πράξεις…
Οπλιστείτε, συντρόφια, οπλιστείτε.
Ας αφήσουμε πίσω μας τους δισταγμούς.
Δε χωράει αναβολή.
Ας πάρει ο καθένας κι η καθεμιά ό,τι έχει, ώστε να πυρπολήσουμε τους δρόμους με φωτιές εκδίκησης και να μεστωθούμε απ’ τα ουρλιαχτά της πανικόβλητης μπουρζουαζίας.
Ας κολυμπήσουμε στο αίμα, το δικό τους ή το δικό μας.
Έχουμε κουραστεί απ’ τη διστακτικότητα και την αναποφασιστικότητα.
Έχουμε εξοργιστεί απ’ την παραμονή μας σ’ αυτόν τον κόσμο.
Ας του επιστρέψουμε λίγη ή ακόμα και πολλή απ’ τη δική του αλλοτρίωση.
Καταστροφή, καταστροφή, καταστροφή.
Δεν του αξίζει τίποτα καλύτερο.
Μίσος, μίσος, μίσος για κάθε πτυχή της καθημερινότητας αυτού του πολιτισμού.

Τώρα είναι η ώρα να εντείνουμε τη δράση μας και να κάνουμε τον πόλεμο διαρκή στα κέντρα των μητροπόλεων· ο φόβος και η αναστολή θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους στην τόλμη και στην αποφασιστικότητα, ο θυμός να σηκώσει θύελλες οργής, και όλοι κι όλες να ρωτήσουν την καρδιά τους: «Αν όχι τώρα… πότε; Αν όχι εμείς… ποιοι;»

Λευτεριά και μια φλεγόμενη αγκαλιά σε όλα τα φυλακισμένα
συντρόφια μας, όπου κι αν βρίσκονται!

Επαναστατικούς χαιρετισμούς σε όλα τα συντρόφια
παντού και πάντοτε!

Εξεγερμένο το 2013

Νύχτα 31ης Δεκέμβρη 2012
S. από ACT FOR FREEDOM NOW!

Κάλεσμα σε διαδηλώσεις θορύβου κατά των φυλακών την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στη Γερμανία και ανά τον κόσμο

Silvester-zu-den-Knästen-2012-13

Αφίσα κατά των φυλακών που τοιχοκολλήθηκε σε γερμανικές πόλεις:

Παραμονή Πρωτοχρονιάς έξω απ’ τις φυλακές!
Παντού, απ’ τα κέντρα απέλασης ως τα ποινικά κολαστήρια!

Οι διαδηλώσεις θορύβου μπροστά σε φυλακές αποτελούν αδιάλειπτη παράδοση κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς σε διάφορα μέρη του κόσμου· είναι ένας τρόπος να θυμόμαστε τους αιχμαλώτους του κράτους, να εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους έγκλειστους ανθρώπους.

Θα πραγματώσουμε και φέτος τις διαμαρτυρίες μας είτε έξω από φυλακές είτε μπροστά σε κέντρα μεταγωγών –όπου οι κρατούμενοι απειλούνται με απέλαση επειδή έχουν πλαστά έγγραφα ή δε διαθέτουν καν χαρτιά– γιατί θέλουμε να έρθουμε κοντά μεταξύ μας ώστε να σπάσουμε τη μοναξιά και την απομόνωση.

Αυτό το σύστημα φυλακών δεν είναι αναμορφώσιμο γιατί είναι λάθος απ’ τα θεμέλιά του, εδώ και παντού. Δε διαμορφώνει καλύτερους ανθρώπους ούτε συμβάλλει στην επίλυση κοινωνικών αντιθέσεων. Η κυρίαρχη συμπαράθεσή μας, η οποία βασίζεται στο σκεπτικό της αντιπαλότητας και στην αδικία, χώνει ανθρώπους σε κελιά ή τους απελαύνει αφενός για ν’ απαλλαγεί απ’ οτιδήποτε κρίνει ως προβληματικό κι αφετέρου για να εκφοβίσει και να τιμωρήσει παραδειγματικά όσους κι όσες αναζητούν τη λευτεριά απεγνωσμένα.

Είτε φυλακίζονται άνθρωποι επειδή πιθανώς λήστεψαν ή κατέστρεψαν κάποια περιουσία, ή ακόμα κι επειδή απέφυγαν τα ναύλα, είτε σαπίζουν άνθρωποι σε κρατητήρια επειδή εγκατέλειψαν τη χώρα προέλευσής τους λόγω έλλειψης προοπτικής ή από φόβο δίωξής τους – όλο αυτό το πράγμα έγκειται σ’ ένα και μόνο γεγονός: την ύπαρξη κυρίαρχων κανόνων που καθορίζουν τι ’ναι λάθος και τι ’ναι σωστό, τι πρέπει να προστατεύεται και τι πρέπει να ποινικοποιείται. Μιλάμε για νόμους και διατάξεις που αποφασίζονται από μερικές μόνο κεφαλές, στις οποίες υποχρεώνονται άλλοι να σκύβουν το κεφάλι. Πρέπει να τα σπάσουμε με αυτήν τη λογική της ποινικοποίησης και του συνακόλουθου εγκλεισμού. Γι’ αυτόν το λόγο, προτάσσουμε πως η κατάργηση κάθε εξαναγκαστικού θεσμού μπορεί να συμβεί μονάχα μέσα από μια διαδικασία που θ’ ανατρέψει το πραγματικό υπάρχον στην ολότητά του, προκειμένου να καταστεί εφικτός ένας κόσμος χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Ανεξάρτητα απ’ το πού βρίσκεστε, συγκεντρωθείτε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μπροστά από φυλακές, κάντε θόρυβο και κατεβείτε στους δρόμους για να εκφράσετε την ιδέα ενός κόσμου απαλλαγμένου από κάθε κυριαρχία και εξαναγκασμό. Θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε την αλληλεγγύη μας και την αλληλοβοήθεια για να γκρεμίσουμε συθέμελα όλα αυτά τα τείχη.

Θέλουμε έναν κόσμο χωρίς τείχη και χωρίς σύνορα.
Θ’ αγωνιστούμε μαζί: ΜΕΧΡΙ ΝΑ ’ΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΛΕΥΤΕΡΟΙ.

Αναρχικές και αυτόνομες ατομικότητες και ομάδες

πηγή μετάφρασης: persona non grata

Παγκόσμια διαδήλωση θορύβου: Πρωτοχρονιά 2012/2013

Έξω (και μέσα!) από φυλακές, τμήματα μεταγωγών και κέντρα κράτησης σε όλο τον κόσμο

Αυτή η κινητοποίηση είναι εμπνευσμένη από το αντίστοιχο βορειοαμερικάνικο κάλεσμα για μέρα δράσεων ενάντια στις φυλακές την Πρωτοχρονιά 2010/2011, που πραγματοποιήθηκε πάλι την περσινή παραμονή, και διατηρεί το ίδιο σκεπτικό:

Οι διαμαρτυρίες θορύβου έξω από φυλακές είναι διαρκής παράδοση σε ορισμένες χώρες. Ένας τρόπος να εκφράσουμε αλληλεγγύη σε ανθρώπους που βρίσκονται φυλακισμένοι στη διάρκεια αλλαγής του χρόνου, να θυμηθούμε τους/τις ομήρους του κράτους. Μια διαδήλωση θορύβου σπάει την απομόνωση και την αποξένωση των κελιών που φτιάχνουν οι εχθροί μας, μα δεν πρέπει να σταματά εκεί.

Η φυλακή έχει μακρά ιστορία εντός του Κεφαλαίου, αφού είναι μία από τις πιο αρχαϊκές μορφές παρατεταμένου βασανισμού και σωφρονισμού. Έχει χρησιμοποιηθεί για να σκοτώσει άτομα με αργό θάνατο και να βασανίζει τους ανεπιθύμητους –παραβατικούς, κατά την άρχουσα τάξη– που δεν έχουν καμιά ανάγκη να μπούνε μέσα στο προκαθορισμένο καλούπι της κοινωνίας.

Η φυλακή δε χρησιμεύει μονάχα ως θεσμικό όργανο, αλλά ως ολόκληρος μηχανισμός κατασκευασμένος απ’ έξω, εκτός των τειχών. Οι εχθροί μας, μέσω του ίδιου του καθορισμού της καθημερινότητάς μας ως φυλακής, εκδηλώνονται σε πολλά και διάφορα σημεία, με τις τράπεζες που χρηματοδοτούν την ανάπτυξη των φυλακών (όπως οι Wells Fargo, Bank of America, BNP Paribas, Bank of the West και Barclays), με τις εργολαβικές εταιρείες που αναλαμβάνουν την επέκταση των φυλακών (όπως οι Bergelectric Corporation, SASCO Electric, Engineered Control Systems, MacDonald-Miller Facility SLTNS και Kane MFG Corp.), με τους επενδυτές της ενίσχυσης των φυλακών (όπως οι Barclays Intl. και Merrill Lynch), μέχρι και τους μπάτσους και φύλακες, που κρύβονται πίσω απ’ τα μεταλλικά τους σήματα και την εξουσία του κράτους.

Η αλληλεγγύη δεν είναι μονάχα μια έκφραση της δικής μας επαναστατικής ποίησης η οποία ορίζεται από μια εξελισσόμενη αναρχική ανάλυση, αλλά είναι επίσης έκφραση πράξεων που μπαίνουν καθημερινά σε εφαρμογή εντός του κοινωνικού πολέμου. Γι’ αυτό προτείνουμε σε όσους κι όσες έχουν μια ορισμένη αμφίδρομη αντίληψη του κόσμου των φυλακών και των συνθηκών που αυτός διαμορφώνει να θυμηθούν αυτήν τη μέρα, να τη σημειώσουν στα ημερολόγιά τους. Για να εντοπίσουμε σημεία επίθεσης. Για να μην περιοριστούμε σε μια απλή διαδήλωση θορύβου, αλλά να πολλαπλασιάσουμε τις ενέργειές μας αυτόνομα τη μία απ’ την άλλη, προκειμένου να σπάσουμε τις εγκόσμιες αγκυλώσεις στις οποίες αυτοπαγιδευόμαστε με την εσωτερίκευσή μας.

Απευθυνόμαστε σε όλα τα συντρόφια μας, όσα γνωρίζουμε και άλλα που θα γνωρίσουμε στο μέλλον. Ακόμα κι αν δεν έχουμε καν συναντηθεί, αυτό δε σημαίνει ότι δεν ενεργούμε με μια πολιτική συγγένεια μεταξύ μας. Ο αγώνας μας συνεχίζεται, όχι μόνο εκτός αλλά κι εντός των τειχών. Η φυλακή δεν είναι ένα τέλος αλλά μια συνέχεια: μέσα από ατομικές και συλλογικές στιγμές εξέγερσης, και με όσες μεθόδους μπορεί κανείς να βρει.

Σαν φωτιά η οργή μας να εξαπλωθεί
Ενάντια στις φυλακές και στον κόσμο που τις συντηρεί
Για τον κοινωνικό πόλεμο

Για όσες κι όσους είναι στα κελιά τούτη τη στιγμή

Φρανκφούρτη, Γερμανία: Ανάληψη ευθύνης για επιθέσεις σε τράπεζες και στην αστυνομία

Το νέο έτος ξεκινάει καλά. Τα πρώτα λεπτά της Πρωτοχρονιάς, επιτεθήκαμε στα νέα κεντρικά γραφεία της KFW (όμιλος τραπεζικής ανάπτυξης, ιδιοκτησίας του γερμανικού κράτους) στη Φρανκφούρτη, κοντά στην πλατεία Μπόκενχαϊμερ Βάρτε, με κάμποσες πέτρες. Μιας και νιώσαμε τόσο καλά με αυτή την ενέργεια, επιτεθήκαμε επίσης σε ένα υποκατάστημα της τράπεζας Commerzbank, σε κάποια διαφημιστικά σταντ και ανάψαμε μια φωτιά χαράς, πυρπολώντας μερικούς κάδους. Όταν έφτασαν οι μπάτσοι, τελείως καθυστερημένοι, τους πήραμε στο κυνήγι. Πολύς κόσμος ενώθηκε στη δράση μαζί μας αυθόρμητα και έδειξε το θυμό του για το γαμημένο σύστημα.

Η δράση ήταν μια έκφραση του θυμού μας για τη γερμανική πολιτική της κρίσης. Ο καπιταλισμός θέλει να σωθεί εις βάρος τού μεροκαματιάρη πληθυσμού εδώ, στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Ιταλία… Θεσμοί όπως ο KFW και ο EZB παίζουν το ρόλο αυτών που εφαρμόζουν τις πολιτικές των κατοχικών συνθηκών. Τα επαχθή προγράμματα περικοπών στη νότια Ευρώπη και το HartzIV (γερμανικό πρόγραμμα «εργασιακών μεταρρυθμίσεων», δηλαδή αθρόων περικοπών κοινωνικής πρόνοιας) και οι χαμηλοί μισθοί στη Γερμανία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Ο πρωτοχρονιάτικος χαιρετισμός μας απευθύνεται επίσης στους μπάτσους της Φρανκφούρτης, που είναι πρόθυμοι να γίνουν τσιράκια του συστήματος. Η εκκένωση της κατάληψης Schumannstraße το απέδειξε άλλη μια φορά.

[vimeo]http://vimeo.com/30926236[/vimeo]

Οι μπάτσοι λένε ότι δεν συνέβη τίποτα το ιδιαίτερο την Πρωτοχρονιά στη Φρανκφούρτη. Ας είναι. Όπως και να ‘χει, θα πρέπει να συνηθίσουν στο γεγονός πως στο μέλλον θα εκφράζουμε το θυμό μας συχνότερα με έμπρακτο τρόπο. Το 2012 οι διαμαρτυρίες ενάντια στον καπιταλισμό και στην κρίση θα αποκτήσουν νέα δυναμική, είτε είναι ειρηνικές είτε μαχητικές. Η Φρανκφούρτη θα αποτελέσει ένα κεντρικό σημείο σε αυτή την εξέλιξη.

Για ένα εξεγερμένο 2012
Ας φέρουμε την εξέγερση στην καρδιά του κτήνους

πηγή: directactionde.ucrony.net

Σαντιάγο, Χιλή: Επτά μήνες μετά την επίθεση που απέτυχε, γράμμα προς τις αδάμαστες καρδιές απ’ τον Λουσιάνο Πιτρονέλλο (Τορτούγα)

1η Γενάρη 2012, Σαντιάγο Χιλής.

Μου ’ναι δύσκολο ν’ αρχίσω να γράφω όταν ξέρω πως έχω πολλά να επικοινωνήσω κι ακόμα περισσότερα για να αποσιωπήσω, η σιωπή αποδείχτηκε σπουδαία σύντροφος, και όχι μάταια, μιας κι οι εχθροί μου αυτό θέλουν, να επικοινωνήσω, να εξηγήσω τις ιδέες μου, να δικαιολογήσω την παράνομη δράση μου, ώστε να μπορέσουν να εφαρμόσουν τον αντιτρομοκρατικό νόμο κι επιπλέον να με σαβανώσουν στην κατάσταση στην οποία βρίσκομαι, θέλουν αυτό το τρόπαιο πολέμου, έναν νέο με πολλαπλά τραύματα, φυλακισμένο γιατί δεν αυταπατήθηκε με το βόλεμα μιας επανάστασης ενταγμένης στο πλαίσιο του πολιτικά ορθού. Η εξουσία φιλοδοξεί, με τη δίκη μου, η κυρά του σπιτιού να πει στον μικρό της εξεγερμένο πως έτσι καταλήγουν οι ιδεαλιστές, αυτοί που τολμάμε να ονειρευόμαστε, κι ούτε να το σκέφτεται, πως αυτή η ιστορία ξεκινάει με μια εξέγερση που είναι ίδιον της ηλικίας, κι αν δεν μπει φρένο, μπορεί να καταλήξει σε τρομακτικές συνέπειες, δικαιολογώντας μέσα από το παράδειγμά μου το σωφρονιστικό σύστημα, την καταστολή για το «καλό των παιδιών μας και το μέλλον».

Ξέρω ότι ο εξουσιαστής αυτό θέλει, ή τουλάχιστον σε αυτό ελπίζει, πως με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα βγω δημόσια, γι’ αυτό προτίμησα τη σιωπή• σκέφτομαι πως αυτές τις στιγμές είναι μακράν προτιμότερο να μιλάνε για μένα οι σύντροφοί μου, γνωστοί μου ή όχι, το ίδιο κάνει, όπως σε αμέτρητες μέρες δράσεων για την απελευθέρωση των ζώων ήξερα να μιλήσω στη θέση αυτού που δεν μπορούσε, πιστεύω πως τώρα πρέπει να συμβεί το ίδιο, γιατί ειλικρινά σκέφτομαι ότι άλλοι σύντροφοι, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι σε άλλα μέρη του κόσμου, το έχουν κάνει ήδη και με θαυμάσια αποτελέσματα, όχι μόνο σε ό,τι αφορά το ηθικό μου, αλλά και σε ό,τι σχετίζεται με την αλληλεγγύη, την οποία θα τολμούσα να παρουσιάσω ως το πρώτο κομμάτι μιας μεγάλης σειράς από ντόμινο, στην οποία σπρώχνεται το πρώτο, και το δεύτερο κλοτσάει το τρίτο, και πάει λέγοντας, όπου το ηθικό μου θα ’ταν άλλο ένα κομμάτι ντόμινο, εκεί όπου υπάρχει επίσης η βλάβη στο σύστημα μέσω της ρήξης με τις εξουσιαστικές του λογικές, η εκτίμηση που παράγει τη δράση τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, χώρια που αντιπροσωπεύει ένα ακόμη πόστο στη σύγκρουση με την πραγματικότητα, κι έτσι θα μπορούσα να περάσω μέρες απαριθμώντας τους διαφορετικούς αντίκτυπους που μπορεί να έχει μια αλληλέγγυα δράση.

Ωστόσο, όπως θέλουν οι εχθροί μου να επικοινωνήσω, ξέρω πως το ίδιο θέλουν πάρα πολλοί σύντροφοι, και να ’χουν κατά νου πως το γνωρίζω και λυπάμαι πολύ που πέρασαν αρκετοί μήνες μες στην αβεβαιότητα προτού λάβουν κάποιο νέο, στεναχωριέμαι πολύ που επικοινωνώ υπό αυτές τις συνθήκες• εγώ ο ίδιος πάντοτε τόνιζα πως η αλληλεγγύη πρέπει να ’ναι αμφίδρομη, και πιστέψτε με, στεναχωριόμουν πιο πολύ απ’ τον καθέναν που δεν είχα μιλήσει πιο πριν, κι αισθανόμουν ότι πρόδιδα τον ίδιο μου τον εαυτό σιωπώντας –θα τον πειράξει που στεκόμαστε αλληλέγγυοι μαζί του;– υπέθετα πως σκέφτονταν ερμηνεύοντας τη σιωπή μου, έχω όμως μια μικρή κι υπέροχη κόρη που χρειάζεται τον μπαμπά της κι ούτε αυτήν μπορώ να την προδώσω. Αυτή με παρακίνησε στη σιωπή, τα ιδανικά μου με παρακινούν στο διάλογο και εσείς, οι παντοτινοί μου σύντροφοι, με ωθήσατε στη μέση λύση.

Δε μ’ αρέσει να γράφω χωρίς να σκέφτομαι αυτό που θέλω να μεταδώσω και να γίνεται πλήρως κατανοητό, το να γράψεις κάτι στην κατάστασή μου απαιτεί βαθύ προβληματισμό –αξίζει τον κόπο;– μιας και στην υπόθεσή μου, αντίθετα με την πλειονότητα των πολιτικών δικών, που συνήθως είναι σκευωρίες, ο σκοπός μου είναι εμπεριστατωμένος, γιατί πράγματι κουβαλούσα μια βόμβα τα ξημερώματα της 1ης Ιούνη 2011 με προορισμό το τραπεζικό υποκατάστημα επί της λεωφόρου Βικούνια Μακέννα με Βικτόρια, στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Από την πλευρά μου, θα ήθελα να κοινοποιήσω τα πάντα, για ποιο λόγο απέτυχε η επίθεση; πώς θα μπορούσα να παραστήσω πως επικοινωνώ αδιαφορώντας για κάτι τόσο σημαντικό; ή ακόμα, γιατί τη συγκεκριμένη τράπεζα; Η πολιτικοποίηση μιας αντικαπιταλιστικής επίθεσης δεν αποτελεί μονάχα απολογία της βίας, αλλά είναι επίσης σαν να βάζω τη θηλιά στο λαιμό μου, που δεν πρόκειται Ποτέ! γιατί όσο είμαι ζωντανός σχεδιάζω να συνεχίσω ν’ αγωνίζομαι, δε με νοιάζει αν μου λείπουν μερικά δάχτυλα, ένα χέρι, η ακοή ή η όραση. Θα τραβήξω μπρος πάση θυσία, αυτό πρέπει να το ξέρουν τόσο οι εχθροί μου όσο και τα συντρόφια μου.

Μου ζητάνε λοιπόν να σπάσω την απομόνωση, τον ερμητισμό που περιβάλλει το πρόσωπό μου, αντιτείνω πως θα ντρεπόμουν να επικοινωνήσω απλώς και μόνο λόγω μιας προσβολής στη συνείδησή μου –και οι σύντροφοί σου; θαρρώ πως το να επικοινωνήσω μαζί τους είναι κάτι κοινότοπο κι ασήμαντο;– Είναι αλήθεια, δε χρειάζεται να ξεράσω τα πάντα για το τι συνέβη εκείνη τη νύχτα, πιστεύω πως στο μέλλον θα υπάρξει χρόνος γι’ αυτό…
Θέλετε λοιπόν να μάθετε για μένα; Continue reading Σαντιάγο, Χιλή: Επτά μήνες μετά την επίθεση που απέτυχε, γράμμα προς τις αδάμαστες καρδιές απ’ τον Λουσιάνο Πιτρονέλλο (Τορτούγα)

Κόμο, Ιταλία: Παραμονή Πρωτοχρονιάς έξω απ’ τις φυλακές Bassone

Σάββατο, 31 Δεκέμβρη 2011
Παραμονή Πρωτοχρονιάς έξω απ’ τις φυλακές Μπασσόνε
Εξεγερμένο το νέο έτος!

Η συγκέντρωση θα γίνει στο χώρο στάθμευσης των φυλακών,
στη via al Bassone, 11-Albate (Κόμο)
Στις 23.00: Μουσική και παρεμβάσεις
Μικροφωνική: Ελάτε να χαιρετήσετε τους αγαπημένους σας!

Οι περισσότεροι κρατούμενοι βρίσκονται στη φυλακή για αδικήματα που σχετίζονται με τη φτώχεια ή τις κοινωνικές συνθήκες. Σε καιρούς κρίσης, η κρατική καταστολή επιτίθεται άγρια στον ολοένα αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που κινδυνεύουν να φυλακιστούν επειδή βρίσκονται σε αναζήτηση τροφής. Υπό το φως όλων αυτών, γίνεται αντιληπτή η ταξική φύση των φυλακών και της «δικαιοσύνης». Εναντιωνόμαστε εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας μέσα κι έξω από τα τείχη!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝ’ ΕΝΑ ΟΠΛΟ, ΑΣ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ!

dintornireattivi@autistici.org ~ La Testata

Καναδάς: Διαδήλωση θορύβου ενάντια στις φυλακές, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στο Τορόντο

Η Πρωτοχρονιά φτάνει σύντομα. Για τους περισσότερους ανθρώπους  αυτό σημαίνει γιορτές και κοινωνικότητα. Αλλά για αυτούς που είναι φυλακισμένοι πίσω από τους ανηλεείς τοίχους των Φυλακών η Πρωτοχρονιά μοιάζει καταθλιπτική. Είναι λίγα αυτά που έχουν να γιορτάσουν. Η γκρι μονοτονία των τοίχων, η εγγενής στον εγκλεισμό αποδυνάμωση και η βίαιη πραγματικότητα του κοινωνικού αποκλεισμού καθορίζουν την καθημερινότητα της ζωής στη φυλακή.

Αποκομμένοι από την επαφή με τον έξω κόσμο και έχοντας απολέσει τα απλά πράγματα που θεωρούμε δεδομένα σε καθημερινή βάση αυτοί που είναι παγιδευμένοι στα στενά όρια ενός κελιού απανθρωποποιούνται από το κράτος και τα εργαλεία του κατασταλτικού του ελέγχου. Continue reading Καναδάς: Διαδήλωση θορύβου ενάντια στις φυλακές, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στο Τορόντο