Tag Archives: Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι

Μπολόνια: Απαλλαγή των συντρόφων Νικόλα Γκάι και Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι

Μερικούς μήνες πριν το πρωτόδικο δικαστήριο για την υπόθεση Αντινόλφι (Πυρήνας Όλγα FAI/FRI), η αλληλογραφία των αναρχικών Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο, κρατούμενων στη φυλακή της Φερράρα, υπόκειται σε αυστηρή λογοκρισία.

Τον Ιούνη του 2013 ο Νικόλα Γκάι γράφει ένα κείμενο με τίτλο «Σχετικά με τον αγώνα ενάντια στις φυλακές», όπου μεταξύ άλλων κάνει αναφορά στην ανατίναξη οχήματος της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού στην Αθήνα, δηλαδή στην πρώτη πράξη του Σχεδίου Φοίνικας. Ο σύντροφος Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, αιχμάλωτος της επιχείρησης Ευτολμία (Ardire) που εκείνη την περίοδο βρίσκεται στην ίδια πτέρυγα (AS2) της Φερράρα, επιχειρεί να περάσει την επιστολή του Νικόλα μαζί με τη δική του αλληλογραφία. Ωστόσο, το γραπτό παρακρατείται από τη διεύθυνση της φυλακής.

Τον Δεκέμβρη του 2013 ο Σέρτζιο αποφυλακίζεται.

Στο μεταξύ έχει γίνει γνωστό ότι κινείται δίωξη εις βάρος του Νικόλα, αλλά και του Σέρτζιο, για υποκίνηση διάπραξης αδικημάτων – πάντοτε αναφορικά με το ίδιο γραπτό. Και οι δυο σύντροφοι παραπέμπονται σε δίκη από την εδαφικά αρμόδια εισαγγελία της Μπολόνιας.

Εντέλει τον Μάρτη του 2016, σε δικαστική ακρόαση στην Μπολόνια, τόσο ο έγκλειστος Νικόλα Γκάι όσο και ο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι απαλλάχθηκαν απ’ την κατηγορία της «αποπειραθείσας υποκίνησης τέλεσης εγκληματικών πράξεων» (άρθρο 414 του ιταλικού ποινικού κώδικα).

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Άρση όλων των περιοριστικών όρων

Στις 8 Απρίλη 2014, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας εισαγγελέως, άρθηκαν (ύστερα από σχεδόν ένα χρόνο στην περίπτωση κάποιων εκ των διωκόμενων) όλοι οι περιοριστικοί όροι (παρών στις Αρχές δυο φορές τη μέρα, υποχρεωτική παραμονή εντός των ορίων της κοινότητας μόνιμης κατοικίας, απαγόρευση εξόδου απ’ τη χώρα) οι οποίοι βάραιναν συντρόφια που κατηγορούνται στο πλαίσιο της λεγόμενης «επιχείρησης ευτολμία».

Μια αγκαλιά στα συντρόφια που απαλλάχθηκαν επιτέλους κι απ’ αυτά τα δεσμά! Για την αναρχία!

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Αποφυλακίστηκε ο σύντροφος Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι

Στις 20 Δεκέμβρη 2013 ο αναρχικός Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι βγήκε επιτέλους απ’ τις ιταλικές γαλέρες, αφού συμπλήρωσε 18 μήνες προφυλάκισης στο πλαίσιο της αποκαλούμενης «επιχείρησης ευτολμία». Ο Σέρτζιο ήταν ο τελευταίος από τα διωκόμενα συντρόφια της ίδιας υπόθεσης που παρέμενε σε καθεστώς εγκλεισμού. Του επέβαλαν, όπως και στους υπολοίπους, τους περιοριστικούς όρους της περιοδικής παρουσίας ενώπιον των Αρχών και της υποχρεωτικής παραμονής εντός των ορίων της κοινότητας όπου έχει δηλώσει μόνιμη κατοικία.

Αλληλεγγύη στα διωκόμενα συντρόφια! Για την αναρχία!

Τρεντίνο, Ιταλία: Πυρπόληση οχημάτων της Telecom

Telecom, Wind κ.τ.λ. + δικαστές και μπάτσοι + υποκλοπές = συλλήψεις, βασανισμοί, κρατικές δολοφονίες, φυλακίσεις.

Με χαρά πυρπολήσαμε οχήματα της Telecom, σε συνενοχή και αλληλεγγύη στους Αλφρέντο Κόσπιτο, Νικόλα Γκάι, Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι και στ’ αλάνια που διώκονται για τα γεγονότα της 15ης Οκτώβρη 2011 στη Ρώμη, καθώς και σε όλους όσους μάχονται μέσα κι έξω απ’ τις γαλέρες.

Κόντρα σε αυτό το σύστημα εγκλεισμού.
Για τη δράση! Ζήτω η αναρχία!

πηγή

Ιταλία: Δυο γράμματα του φυλακισμένου αναρχικού Νικόλα Γκάι από τη δεύτερη πτέρυγα υψηλής ασφαλείας της Φερράρα

Οι προφυλακισμένοι αναρχικοί Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο κατηγορούνται για την ένοπλη επίθεση εναντίον του Ρομπέρτο Αντινόλφι, διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας πυρηνικής ενέργειας Ansaldo Nucleare, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε ο Πυρήνας Όλγα/ΑΑΟ-ΔΕΜ.

Στις αρχές Αυγούστου του 2013 έγινε γνωστό ότι οι ιταλικές εισαγγελικές αρχές έβαλαν μπρος άλλη μία δίωξη κατά του συντρόφου Νικόλα Γκάι για «παρότρυνση σε τέλεση βίαιων πράξεων με τρομοκρατικούς σκοπούς», προβάλλοντας ως πειστήριο τα ακόλουθα δυο γράμματα και ιδίως την αναφορά του συντρόφου σε επίθεση του «Σχεδίου Φοίνικας» στην Αθήνα.

Συνεισφορά στη συνάντηση της 3ης Αυγούστου στην κατάληψη La Riottosa της Φλορεντίας.

Αγαπητές συντρόφισσες και αγαπητοί σύντροφοι, με χαρά έμαθα για τις συναντήσεις που πραγματοποιούνται με στόχο την οργάνωση μιας αλληλέγγυας παρουσίας ενόψει της δίκης μας. Σας στέλνω λοιπόν το παρακάτω κείμενο, το οποίο, αν και δε γράφτηκε συγκεκριμένα γι’ αυτές τις συνελεύσεις, πιστεύω πως μπορεί να δώσει τροφή για περαιτέρω συζήτηση.

Τόσο ο Αλφρέντο, όσο κι εγώ βρίσκουμε πολύ ενδιαφέρον το γεγονός πως το κείμενο «Με το κεφάλι ψηλά», το οποίο εισηγείται αυτές τις συναντήσεις, δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στην υπόθεσή μας, αλλά «χρησιμοποιεί» το συγκεκριμένο κατασταλτικό επεισόδιο προκειμένου να εγκαινιαστεί εκ νέου ένας διάλογος γύρω από θέματα τόσο σημαντικά, όπως είναι η επαναστατική αλληλεγγύη, η αναρχική δράση, η σύνδεση με τους κοινωνικούς αγώνες κ.τ.λ, για τα οποία, δυστυχώς, τελευταία δε γίνεται λόγος παρά μονάχα με τσιτάτα.

Από πλευράς μας, μπορούμε μονάχα να ευελπιστούμε πως όλες αυτές οι συζητήσεις που έχουν καλεστεί δε θα παραβλέψουνε ούτε στιγμή την πρακτική πτυχή του αναρχικού αγώνα, μιας και πιστεύουμε πως το σύνολο των επιχειρημάτων πρέπει να προσβλέπουν στο πώς θα καταστήσουμε τη δράση μας πιο κοφτερή και απτή.

Όσον αφορά την κεντρική κατηγορία εις βάρος μας, τον τραυματισμό του διευθύνοντα συμβούλου της Ansaldo Nucleare, θα τοποθετηθούμε αργότερα, όταν ξεκινήσει η δίκη στις 30 Οκτώβρη.

Δύναμη, συντρόφια, έχουμε έναν ολόκληρο κόσμο να γκρεμίσουμε!
Ζήτω η νέα αναρχία!

Νικόλα Γκάι (Φερράρα, 23 Ιούλη 2013)

Φερράρα, Ιούνης 2013
Σχετικά με τον αγώνα ενάντια στις φυλακές.


Εδώ και κάποιο διάστημα είναι προφανές ότι έχει επιστρέψει στο προσκήνιο ο αγώνας ενάντια στις φυλακές, με νέες φιγούρες «κοινωνικών εξεγερμένων» να εμφανίζονται στο παλκοσένικο του κινήματος, κι έτσι ν’ αρχινούν ξανά μανά: διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και προτάσεις για ενημερωτικά δελτία που να δίνουνε χώρο στους οδυρμούς οι οποίοι βγαίνουνε μέσα απ’ τα μπουντρούμια του κράτους. Τίποτα καινούργιο στον ορίζοντα· πολύ συχνά το κίνημά μας, σαν τη σβούρα που κάνει κύκλους γύρω απ’ τον εαυτό της, αναπηδά σε μια διαφορετική πτυχή αυτού του γαμημένου κόσμου κι ύστερα περιστρέφεται και στροβιλίζεται ξανά.

Το ενδιαφέρον των συντρόφων αφυπνίζεται, δίνει ζωή σε συνελεύσεις, όπου υπογραμμίζεται η αναγκαιότητα της εμβάθυνσης των επιχειρημάτων, της κατανόησης του τι συμβαίνει στους τόπους του βασανισμού… και ποιο τ’ αποτέλεσμα; Αποφασίζεται να πάνε να μοιράσουνε φυλλάδια στους συγγενείς τις μέρες του επισκεπτηρίου και να οργανώσουν μια συγκέντρωση, που θα ’ναι σίγουρα επιτυχημένη μιας και πλείστοι όσοι φυλακισμένοι «θα ανταποκριθούν» μ’ ενθουσιασμό. Για να πούμε όμως και την αλήθεια, τελευταία προστέθηκε στο γνωστό σενάριο μια νέα πράξη, κομματάκι ανησυχητική: μία «αποφασιστική και επικοινωνιακή» μάζωξη μπροστά από το υπουργείο Δικαιοσύνης στη Ρώμη. Όσο το σκέφτομαι, τόσο δεν μπορώ να καταλάβω τι δουλειά έχουνε έξω απ’ το υπουργείο αναρχικοί, τσαντισμένοι για τα ξυλίκια που πέσανε στις φυλακές του Τολμέτζο, αν δε βρίσκονται εκεί για να το μπουρλοτιάσουνε.

Ενώ η φυλακή αποτελεί ένα μόνιμο πρόβλημα, οι «κινητοποιήσεις» εναντίον της αποτελούν απλά επεισόδια που διαρκούν ωσότου κάποια άλλη «έκτακτη ανάγκη» τραβήξει την προσοχή των συντρόφων, ή για όσο το υποκείμενο της προσοχής μας (ο κοινωνικός εξεγερμένος, ο φυλακισμένος προλετάριος κ.λπ.) δεν αναζητά κάποιο διαμεσολαβητή, λίγο πολύ θεσμοθετημένο, που να θεωρεί ότι είναι πιο κατάλληλος για να ικανοποιήσει τα αιτήματά του.

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι τις εκτιμήσεις μου δεν τις υπαγορεύει κάνα προσωπικό μπούχτισμα ή καμιά κομπορρημοσύνη ειδίκευσης στον τομέα αυτόν, αλλά η απλή εμπειρία από πρώτο χέρι: έχω συμμετάσχει σε διάφορες πρωτοβουλίες του αγώνα ενάντια στις φυλακές, κι όλες τους ήτανε απόρροια μιας παρόμοιας συλλογιστικής, έχοντας την ίδια πάντοτε κατάληξη. Θυμάμαι πολύ καλά τον αγώνα των ισοβιτών, όπου και σε κείνη την περίπτωση υπήρξε ενθουσιασμός, συνελεύσεις, συγκεντρώσεις, ένα ενημερωτικό δελτίο κατά των φυλακών, ώσπου οι πρωταγωνιστές αυτής της κινητοποίησης, συχνά περιγραφόμενοι ως αδάμαστοι εξεγερμένοι, αποφάσισαν να αναστείλουν την απεργία πείνας και να προσφύγουν σε πιο θεσμικά μονοπάτια για να επιλύσουν το πρόβλημά τους: πάπαλα αυτός ο αγώνας, και φτου κι απ’ την αρχή με κάποιον άλλον.

Πιστεύω ότι πρέπει να κοντοσταθούμε και να προβληματιστούμε σχετικά με το γιατί επαναλαμβάνονται κυκλικά οι ίδιες καταστάσεις, με παρόμοια πάντα αποτελέσματα. Γιατί δεν κατορθώνουμε να δώσουμε μεγαλύτερη συνέχεια και διεισδυτικότητα στη δράση μας; Πιστεύω ότι πρέπει να πάψουμε να παρασυρόμαστε απ’ το συναισθηματισμό, απ’ το κατεπείγον της κάθε περίστασης. Πολύ συχνά παίζουμε άμυνα, με αποτέλεσμα να φαντάζει ότι το έργο των αναρχικών είναι να επιλύσουν τα προβλήματα του κατά περίπτωση επαναστατικού «υποκειμένου»: φυλακισμένων, μεταναστών, εκμεταλλευόμενων κ.λπ. Είμαι πεπεισμένος ότι οι αναρχικοί θα έπρεπε «απλούστατα» να περνάνε στην επίθεση, καθένας με τις δικές του μεθόδους και στους δικούς του χρόνους, επιχειρώντας να ζήσουν την [….], τη χαρά της καταστροφής χωρίς ν’ αποζητούν τη «συναίνεση» των εκμεταλλευόμενων της εκάστοτε συγκυρίας.

Σε αυτό το σημείο, βέβαια, οποιοσδήποτε θα μπορούσε να μου πει ότι τα λόγια μου είναι διακηρύξεις αρχών, οι οποίες και βρίσκουν σύμφωνους τους πάντες, αλλά πρακτικά τι προτείνω να γίνει; Ας πάρουμε παράδειγμα απ’ όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η φυλακή είναι τέτοιο τερατούργημα, που δε χρειάζεται να έχουμε γνώση και της παραμικρής αθλιότητας που λαμβάνει χώρα εντός της για να ξέρουμε ότι πρέπει να καταστραφεί. Ας μην επικεντρωνόμαστε σε λίγο ή πολύ βαθυστόχαστες μελέτες σχετικά με τους μετασχηματισμούς του μηχανισμού της φυλακής, αλλά ας πράξουμε όπως οι σύντροφοι της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Συμμορίες Συνείδησης/Πυρήνας Sole–Baleno/ΑΑΟ-ΔΕΜ* στην Ελλάδα: ας μάθουμε πού παρκάρει ο διευθυντής των φυλακών και ας πράξουμε αναλόγως. Ας μιμηθούμε τους συντρόφους του Εξεγερσιακού αντεξουσιαστικού πυρήνα Παναγιώτης Αργυρού/ΑΑΟ-ΔΕΜ, που στις 12 Μάη 2013 χτύπησαν την Εθνική Ένωση Σωφρονιστικών Υπαλλήλων στο Σαντιάγο της Χιλής. Ή, ακόμη, ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των ανώνυμων συντρόφων που πριν κάμποσους μήνες στο Τρέντο πυρπόλησαν τα οχήματα μιας εταιρείας που κερδοσκοπεί με την τροφοδοσία κρατουμένων.

Αν είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από μια φυλακή που καίγεται, ας οπλίσουμε τις επιθυμίες μας κι ας πιάσουμε δουλειά.

Νικόλα Γκάι

* Στις αρχές Ιούνη ανατινάχτηκε το αυτοκίνητο της διευθύντριας των φυλακών του Κορυδαλλού, στην Αθήνα. Αυτή ήταν η πρώτη πράξη του «Σχεδίου Φοίνικας», την οποία ακολούθησε η επίθεση στο αυτοκίνητο ενός ανθρωποφύλακα της φυλακής του Ναυπλίου, στην Ελλάδα πάντα, από τους συντρόφους της Διεθνούς Συνωμοσίας για την Εκδίκηση/ΑΑΟ-ΔΕΜ. Το «Σχέδιο Φοίνικας» συνεχίστηκε με δύο ακόμη ενέργειες, μία στην Ινδονησία και άλλη μία, πάλι στην Ελλάδα.


Σ.τ.μ.: Μέτρα λογοκρισίας στην αλληλογραφία ήταν ήδη σε ισχύ εις βάρος των Νικόλα και Αλφρέντο, και πλέον επιβλήθηκαν επισήμως και στους Σέρτζιο και Στέφανο (φυλακισμένους στο πλαίσιο της επιχείρησης ευτολμία/Ardire), με το σκεπτικό ότι οι τελευταίοι διευκόλυναν την εκροή επιστολών των δύο κρατουμένων για την υπόθεση Αντινόλφι. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι όσα γράμματα αποστέλλονται δε φτάνουν ποτέ στα χέρια των τεσσάρων συντρόφων, που είναι έγκλειστοι στην ίδια πτέρυγα (AS2) της φυλακής της Φερράρα, αλλά κυρίως συνεπάγεται ότι η αλληλογραφία τους περνάει πρώτα από φακέλωμα των διωκτικών αρχών κι ότι ενδέχεται να παρακρατηθεί για κάποιο διάστημα και, κατά περίπτωση, να ενταχθεί σε δικόγραφα. Γι’ αυτό τώρα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε, είναι σημαντικό να τους αποστέλλονται γράμματα ώστε να σπάσει στην πράξη το μέτρο της απομόνωσής τους:

Sergio Maria Stefani, Stefano Fosco, Nicola Gai, Alfredo Cospito
Casa Circondariale di Ferrara, Via Arginone 327, ΙΤ-44122 Ferrara, Ιταλία

Γένοβα – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Γράμμα του Τζουζέππε Λο Τούρκο από τις φυλακές του Μαράσσι

Σημ.: Τον Ιούνη του 2013 ο σύντροφος Πέππε αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους. Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ’ τις πρώτες μέρες της απομόνωσής του σε προφυλάκιση.

Φυλακές Γένοβας, 20 μέρες απομόνωσης – 2 Ιουλίου 2012

Τρομοκράτης; Ιδεολόγος; Φοιτητής; Υποκινητής; Ακολουθητής; Φιλόσοφος;

Να μια εμετική σύντομη λίστα με κατηγορίες και ταμπέλες που ’ναι έτοιμες προς χρήση από το κράτος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσής του. Ωστόσο ο προσδιορισμός μου είναι ένα έργο που, αν και αναγκαίο, ανήκει μόνο στον υπογράφοντα. Καταρχήν, ως αναρχική ατομικότητα, μόνο εγώ μπορώ να κρίνω και να αξιολογήσω ό,τι κάνω και πώς το κάνω. Εντάσσοντας τον εαυτό μου σε διαρκή σύγκρουση με ολόκληρο το υπάρχον, διεκδικώ την αυτονομία της σκέψης και της κρίσης μου, και απορρίπτω τους ρόλους του ηγέτη, του υποκινητή ή του ακολουθητή οποιασδήποτε συλλογικής ή οργανωμένης αναρχικής εμπειρίας. Τον τελευταίο καιρό είχα αναλάβει να μεταφράζω και να διαδίδω κείμενα, επιστολές, συνεισφορές/τοποθετήσεις, ανακοινωθέντα, φυλλάδια/μπροσούρες, καθώς και ενημερώσεις δικαστηρίων από τα πολλά συντρόφια που είναι αιχμάλωτα ανά τον κόσμο. Όλα αυτά τα πραγματοποίησα πρωτίστως για τον εαυτό μου, έχοντας ενδιαφέρον να γνωρίσω τις αναρχικές και επαναστατικές πραγματικότητες του κόσμου, καθώς επίσης να διαδώσω αυτές τις εμπειρίες στο πλαίσιο του ιταλικού χώρου. Η προθυμία μου να συμμετάσχω σε αυτή την εκδοτική δραστηριότητα σίγουρα δεν ήταν ένα έργο που μου είχε ανατεθεί ή ένας συγκεκριμένος ρόλος που όφειλα να εκτελώ στο πλαίσιο οποιασδήποτε ομάδας, αλλά υπήρξε η υλοποίηση ενός ατομικού αισθήματος. Ως εκ τούτου, και ως προς τα όσα μου καταλογίζονται απ’ τους καταστολείς με τις τηβέννους και όχι μόνο, θεωρώ θεμελιώδες να βάλω σε πρώτη θέση τη συνεκτικότητά μου, απορρίπτοντας ρόλους και καταβολές που δεν έχουνε σε τίποτε να κάνουν με την ατομικότητά μου και την εκδοτική μου δραστηριότητα. Ωστόσο, αυτό που συνέβη δε με εκπλήσσει· στην πραγματικότητα εντείνονται οι απόπειρες οικοδόμησης διωκτικών θεωρημάτων ως προς τα επονομαζόμενα «αδικήματα σύστασης/συμμετοχής σε οργάνωση» (reati associativi), αν αναλογιστούμε και τις πρόσφατες υποθέσεις στην Ιταλία ή στο εξωτερικό, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες επιθέσεις που έχουν εξαπολυθεί εναντίον της εξουσίας. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της «υπόθεσης μπόμπες» στη Χιλή ή των διαφόρων κατασκευασμάτων δήθεν ανώνυμων τρομοκρατικών ομάδων στην Ελλάδα ως προσχημάτων για να χρησιμοποιηθούν ad hoc νόμοι και να φυλακιστούν αναρχικοί κι αναρχικές που συχνά δε γνωρίζονται καν μεταξύ τους. Το κράτος, δεχόμενο απρόβλεπτες επιθέσεις, προσπαθεί υστερικά να εφαρμόσει την εκδίκησή του, χτυπώντας τους αντιπάλους του μέσω της δικαστικής πίεσης και της καθοδηγούμενης χρήσης των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η καταστολή καταλήγει στις σκληρές συνθήκες της φυλακής, οι οποίες προορίζονται για τους ορκισμένους εχθρούς, κι η απομόνωση γίνεται μια συστηματική πρακτική που στοχεύει στην εξόντωση του φυλακισμένου/της φυλακισμένης· προκειμένου να μην υπάρχει ο κίνδυνος της εξάπλωσης του ιού της ανυποταξίας και της ανταρσίας ακόμη και μες στη φυλακή.

Αυτό που συνέβη στις 13 Ιουνίου 2012 (δηλ. η επιχείρηση Αρντίρε) δείχνει επίσης την επιθυμία του κράτους να πλήξει ακόμα και συντρόφους που βρίσκονται έγκλειστοι ήδη από χρόνια, επιδεινώνοντας έτσι το φορτίο των κατηγοριών τους και απομακρύνοντάς τους από τη λευτεριά, σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν δεσμοί και σχέσεις, όσον αφορά την περίπτωσή μου, ακόμη και με άτομα τα οποία ούτε καν γνωρίζονται αναμεταξύ τους. Επιπλέον, για να επαναβεβαιώσω την ακλόνητη ατομικότητά μου και τη φύση της εκδοτικής μου δραστηριότητας, δεν μπορώ να δεχτώ τον ορισμό του «υποκινητή», ενός ρόλου που θα μπορούσε να υπονομεύσει τόσο την αυτονομία μου, όσο και εκείνη των πολλών αναρχικών συντρόφων που συμμετέχουν στην αναρχική πολύμορφη συζήτηση ανά τον κόσμο. Ανάμεσα σε καλά συνειδητοποιημένες ατομικότητες, δε χρειάζεται κανένας ή καμιά για να υποκινήσει οτιδήποτε. Κάθε αναρχικός και κάθε αναρχική, μέσω της προοδευτικής επανοικειοποίησης του εαυτού τους, είναι σίγουρα σε θέση να διακρίνουν και να διαμορφώσουν τις ιδέες και τις ενέργειές τους κατά τρόπο ατομικό, χωρίς να χρειάζεται να ενθαρρύνονται ή να κατευθύνονται.

Θεώρησα ότι είναι σημαντικό να γράψω όλα αυτά για να εκφράσω τη θέση μου τόσο προς αυτούς/-ές που βρίσκονται εκτός των τειχών, όσο και προς τους συγκατηγορουμένους μου, παρουσιάζοντας τον εαυτό μου ώστε ακόμα και όσοι δε με ξέρουν να μπορέσουν να συνδιαλλαγούν μαζί μου αν το θελήσουν. Σίγουρα η φυλάκιση, ή η απομόνωση στην οποία έχω υποβληθεί, δε θα καταστεί ικανή να με κάνει ν’ απαρνηθώ την ιδιότητά μου ή να υποτιμήσω όσα έχω πραγματώσει· η εξουσία δε θα λάβει την παράδοσή μου. Αυτή η φυλάκιση θα είναι μία ευκαιρία για την ενίσχυση της συνεκτικότητας και της αξιοπρέπειάς μου, γνωρίζοντας ότι τόσο πολλοί εχθροί του υπάρχοντος βρίσκονται στο πλευρό μου. Ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.

Στέλνω αγάπη και δύναμη σε όλους τους συγκατηγορουμένους μου· αν και με πολλούς/-ές από σας δεν έχω ανταλλάξει ποτέ μου ούτε ένα βλέμμα, είμαι βέβαιος ότι η ίδια φωτιά φλογίζει τη ματιά μας. Εκφράζω την αλληλεγγύη μου προς τα κρατούμενα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, τα οποία δέχονται και πάλι επίθεση απ’ τις ιταλικές αρχές· κρατήστε γερά όπως έχετε κάνει ως τώρα. Πάντα με το κεφάλι ψηλά.

Τιμή σε όλα τα νεκρά συντρόφια που έπεσαν ακολουθώντας το πολύμορφο μονοπάτι της αναρχίας.

Αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αναρχικούς σε όλο τον κόσμο, που κρατούνται όμηροι στα μπουντρούμια των δημοκρατιών.

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Giuseppe Lo Turco
Φυλακισμένη αναρχική ατομικότητα

πηγή

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Ο Αλεσσάντρο και ο Τζουζέππε εκτός φυλακής, η Πάολα και η Τζιούλια εκτός κατ’ οίκον περιορισμού

Το ταμείο αλληλεγγύης Cassa di solidarietà Aracnide ενημερώνει ότι οι σύντροφοι Αλεσσάντρο Σεττεπάνι και Τζουζέππε Λο Τούρκο αποφυλακίστηκαν απ’ τη Φερράρα στις 12 Ιούνη (συμπληρώνοντας ένα χρόνο προφυλάκισης), και τώρα έχουν την υποχρέωση να κατοικούν στο Μοντεγκαμπιόνε (Τέρνι) και στην Κατάνια (Σικελία), αντίστοιχα, καθώς και τους περιοριστικούς όρους τού να δίνουν «παρών» στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα (ο Αλεσσάντρο δύο φορές τη μέρα) και να υπόκεινται σε «προφορική προειδοποίηση».

Επιπλέον, η Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι και η Τζιούλια Μαρτσιάλε αφέθηκαν επιτέλους ελεύθερες απ’ την κατ’ οίκον κράτηση και δεν έχουν πλέον περιοριστικούς όρους.

Αλληλεγγύη στους κρατουμένους της επιχείρησης Αρντίρε — «Ας εξαπλωθεί κι ας προπαγανδιστεί η φλόγα της αναρχικής εξέγερσης μέσα απ’ την καρδιά και τα μάτια των αδάμαστων ολάκερου του κόσμου στους δρόμους των πόλεων και μητροπόλεων, αψηφώντας όλες τις απόπειρες να την περιορίσουνε και να τη σβήσουν».

Τρία αναρχικά συντρόφια είναι ακόμη έγκλειστα στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης:

Elisa Di Bernardo
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Ιταλία)

Sergio Maria Stefani, Stefano Gabriele Fosco
C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Ιταλία)

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Άμεση απελευθέρωση των 5 αναρχικών κρατουμένων!

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Η εισαγγελία του Μιλάνου ζήτησε την περαιτέρω επέκταση των προληπτικών μέτρων εις βάρος 5 αναρχικών κρατουμένων

Η εισαγγελία του Μιλάνου ζήτησε την παράταση για έξι ακόμη μήνες της προληπτικής κράτησης για τον Αλεσσάντρο, τον Στέφανο, τον Σέρτζιο, την Ελίζα και τον Πέππε. Στην αίτησή της η συγκεκριμένη εισαγγελία επισημαίνει πως, παρά την προφυλάκιση, τα συντρόφια συνεχίζουν να επικοινωνούν με μέλη του ίδιου χώρου που βρίσκονται έξω από τη φυλακή, και ότι προωθούν «εκστρατείες αλληλεγγύης» εναντίον της «καταστολής» με τόνους σίγουρα ανησυχητικούς για την έξαρση πράξεων που χαρακτηρίζονται από βία, κι όχι μόνο λεκτική. Στη συνέχεια εξηγεί αυτές τις έννοιες καλύτερα, παραθέτοντας διάφορα κείμενα παρμένα από τις σελίδες RadioAzione, Contra Info και Informa-Azione.

Παραθέτει επίσης το κείμενο του Στέφανο ενάντια στα ψευδο-νιχιλιστικά ψοφίμια, και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η επιστολή του Σ. Φόσκο από την πτέρυγα υψηλής ασφαλείας της Φερράρα δημοσιεύτηκε στο ακέραιο από την ιστοσελίδα RadioAzione, η οποία μετά το κλείσιμο του Culmine έχει εν τοις πράγμασι αντικαταστήσει το ρόλο του τελευταίου, με την πρόθεση να επιτελέσει την ίδια λειτουργία ως “φερέφωνο” στον αναρχικό χώρο σε εθνικό επίπεδο».

Όσο θα έχει ζωή αυτό το blog, η αλληλεγγύη και η συνενοχή προς τους φυλακισμένους συντρόφους δε θα λείψει ποτέ, όπως δε θα λείψουνε ποτέ κι οι άμεσες δράσεις που γίνονται σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους ίδιους τους κρατούμενους συντρόφους ή εναντίον του υπάρχοντος γενικότερα. Αν σε κάποιους οι «τόνοι» δεν αρέσουνε… είναι δικό τους πρόβλημα! Εν κατακλείδι, το RadioAzione δεν έχει αναλάβει την κληρονομιά του Culmine, αλλά πάντοτε ήθελε να στείλει ένα σαφές μήνυμα στους ανθρωποδιώκτες: Η Αντιπληροφόρηση και η αλληλεγγύη δε γνωρίζουνε κάγκελα που μπορούν να τις φυλακίσουνε… Μπορείτε να φυλακίσετε το σώμα μας αλλά ποτέ τις ιδέες μας!

Θάνατος στο κράτος και στους υποτακτικούς του
Για την άμεση δράση

Αλληλεγγύη και συνενοχή με τους έγκλειστους συντρόφους
σε όλο τον κόσμο!

RadioAzione


Elisa Di Bernardo
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Ιταλία)

Sergio Maria Stefani, Giuseppe Lo Turco,
Alessandro Settepani, Stefano Gabriele Fosco

C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Ιταλία)

Λονδίνο: Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης αναρχικών κρατουμένων στην Ιταλία

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες είναι στα κελιά – Φωτιά στις φυλακές

Η βραδιά οικονομικής ενίσχυσης του Σαββάτου, 23.3.2013, διοργανώθηκε σε αλληλεγγύη προς αναρχικούς/-ές και εξεγερμένους/-ες που βρίσκονται σε διάφορες ιταλικές φυλακές για διαφορετικούς λόγους.

Ας είμαστε σαφείς: Η αλληλεγγύη δεν είναι ζήτημα εξεύρεσης πόρων, ούτε και μπορεί να περιορίζεται σε μία μόνο επικράτεια. Η εξέγερση δε γνωρίζει σύνορα, έτσι κι εμείς θέλουμε να επεκτείνουμε την αγάπη μας και την εξεγερμένη μας οργή στα πολλά συντρόφια που ’ναι έγκλειστα σε όλο τον κόσμο. Αν σήμερα εστιάζουμε σε αναρχικούς κρατουμένους στην ιταλική επικράτεια, είναι επειδή εκεί το αναρχικό κίνημα έχει πληγεί από ένα λυσσαλέο κύμα καταστολής κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών. Και μόνο να σταθούμε στο καλοκαίρι του 2012, θα διαπιστώσουμε πως τέσσερις μεγάλες αστυνομικές επιχειρήσεις επέφεραν τη φυλάκιση αναρχικών, για να μην αναφερθούμε στις αμέτρητες δικονομικές διαδικασίες και στους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί εις βάρος πολλών άλλων.

Σε μια εποχή όπου οι επιπτώσεις της λεγόμενης «κρίσης» επηρεάζουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η κοινωνική ειρήνη που επιβάλλεται απ’ την εξουσία. Ο κόσμος έχει κουραστεί να δυσφορεί σε σημείο που να μην υπάρχει επιστροφή, και είναι έτοιμος να βγει στην αντεπίθεση. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι αναρχικές ιδέες και πρακτικές αποδεικνύονται ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους εξουσιαστές. Πρόκειται για ιδέες και πρακτικές, θεωρία και πράξη, που έχουν έναν και μόνο κατηγορηματικό στόχο: τη συνολική απελευθέρωση και καταστροφή όλων των μορφών καταπίεσης, χωρίς να έχει σημασία αν ζούμε σε εποχή «κρίσης» ή όχι. Όμως, σε μία περίοδο «κρίσης», αρκετοί άνθρωποι παύουν να είναι παθητικοί δέκτες των αποφάσεων που επιβάλλονται από τα πάνω. Υπ’ αυτή την έννοια, οι αναρχικοί μπορούν να δώσουν εξαιρετικά παραδείγματα όσον αφορά την επίθεση, την άμεση δράση και την αυτοοργάνωση του αγώνα. Γι’ αυτό και οι Ιταλοί μπάτσοι και δικαστές εργάζονται σκληρά για να αποσύρουν τους αναρχικούς από το δρόμο. Οι Ιταλοί εισαγγελείς δε χρειάζονται καν αποδεικτικά στοιχεία περί διάπραξης «αδικημάτων» προκειμένου να εκδώσουν εντολές για εισβολές, επιδρομές και συλλήψεις εις βάρος αναρχικών. Έτσι, αν είσαι αρκετά γνωστός αναρχικός στην Ιταλία, έχεις κατά νου πως ανά πάσα στιγμή μπορεί το σπίτι σου να δεχτεί εισβολή από δεκάδες ένοπλους μπάτσους, κι ενδέχεται να μπεις στη φυλακή για πολλούς μήνες αναμένοντας να δικαστείς μ’ ένα σαθρό κατηγορητήριο βάσει κάποιας αστυνομικής έρευνας.

Ακολουθεί μια σύντομη καταγραφή μερικών υποθέσεων φυλακισμένων συντρόφων: Continue reading Λονδίνο: Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης αναρχικών κρατουμένων στην Ιταλία

Ιταλία: Κάλεσμα αναρχικών για συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές της Φερράρα

ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΙ

Το πρωί της 13ης Ιούνη 2012 καραμπινιέροι της ομάδας ειδικών επιχειρήσεων ROS διεξήγαγαν τη λεγόμενη «επιχείρηση ευτολμία» (Ardire), εκτελώντας εντάλματα σύλληψης εναντίον δέκα συντρόφων για «σύσταση ανατρεπτικής οργάνωσης με σκοπό την τρομοκρατία». Continue reading Ιταλία: Κάλεσμα αναρχικών για συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές της Φερράρα

Eλλάδα: Μήνυμα αλληλεγγύης στον Αλφρέντο Κόσπιτο και στον Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι από τα φυλακισμένα μέλη της Ε.Ο. ΣΠΦ και τον Θεόφιλο Μαυρόπουλο

ΣΠΦ – Στα άκρα… για τον Alfredo και τον Sergio

Ο αδερφός μας Αλφρέντο Κόσπιτο (κατηγορούμενος για τους πυροβολισμούς εναντίον στελέχους εταιρείας πυρηνικής ενέργειας τους οποίους ανέλαβε ο Πυρήνας Όλγα της FAI), μαζί με το σύντροφο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 29 Γενάρη ενάντια στις απαγορεύσεις επισκεπτηρίου που ήθελαν να τους επιβάλουν οι δεσμοφύλακες.

Στις 18 Φεβρουαρίου ο Αλφρέντο διέκοψε την απεργία αφού η διοίκηση της φυλακής δεσμεύτηκε για την ικανοποίηση του αιτήματός του. Ο Σέρτζιο συνεχίζει περιμένοντας κι αυτός την ικανοποίηση του αιτήματός του. Ο Αλφρέντο, φυσικά, παραμένει αλληλέγγυος στο σύντροφο Σέρτζιο και, ως χειρονομία στήριξης, προκάλεσε δολιοφθορές στο χώρο της φυλακής.

Παράλληλα, πριν λίγες μέρες και καθώς η έρευνα σχετικά με τους πυροβολισμούς για τους οποίους κατηγορείται ο Αλφρέντο κατέληγε σε αδιέξοδο, οι μπάτσοι ζήτησαν DNA απ’ το σύντροφο με σκοπό να κάνουν «έρευνα» για μία άλλη επίθεση. Πρόκειται για την επίθεση στη Μονάδα Επιστημονικών Ερευνών (RIS) της αστυνομίας το 2005 στην Πάρμα.

Εξαιτίας της άρνησης του Αλφρέντο να δώσει DNA, οι μπάτσοι έκαναν επιδρομή στο κελί (στις 19 Φλεβάρη) και συνέλεξαν μόνοι τους δείγματα DNA από το χώρο.

Αν δεν ήμασταν αιχμάλωτοι στις ελληνικές φυλακές, οι ΠΡΑΞΕΙΣ θα είχαν τον πρώτο λόγο. Τώρα όμως, έστω και πίσω απ’ τα κάγκελα της φυλακής, στέλνουμε στον Αλφρέντο και στον Σέρτζιο αυτά τα λίγα λόγια ως χαιρετισμό και ως υπόσχεση:

Σε αυτόν τον κόσμο, οι λύκοι κατοικούν στα άκρα. Στη μέση βρίσκονται αυτοί που δεν τολμούν.

Κάποιος απ’ τη μέση μπορεί να ρωτήσει προς τη μεριά μας: «Γιατί κυνηγάτε το αδύνατο…;»

Όμως η φωνή μας που μιλάει απ’ την καρδιά φωνάζει: «Δεν υπάρχει αδύνατο για τον Άνθρωπο. Ποτέ μη βάζεις σύνορα στη θέληση του Ατόμου. Να σπας τα όρια. Να πεθαίνεις και να λες “Θάνατος δεν υπάρχει…” Να αρνιέσαι τη μάζα. Να αρνιέσαι την κοινωνία και τον ειρηνικό θάνατο του κομπάρσου».

Μια έκρηξη μέσα μας φωνάζει: «Είμαι Εγώ, εισβάλλω στη σκηνή του κόσμου και ανατινάζω την ησυχία του».

Είμαστε εμείς, οι Εξόριστοι Αναρχικοί, οι Μηδενιστές, οι Εικονοκλάστες, που γκρεμίζουμε τα είδωλα του κόσμου σας.

Στους συντρόφους προσφέρουμε τη φωτιά του Προμηθέα.
Στους εχθρούς τον πόλεμο.
Στους αδιάφορους… τίποτα.

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF
και ο αδερφός Θεόφιλος Μαυρόπουλος

Φυλακές Κορυδαλλού, Φλεβάρης 2013

Γερμανία & Ιταλία: Αναρχικοί κρατούμενοι διεξάγουν συμβολική απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον Marco Camenisch

marco
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΚΑΜΕΝΙΣ

Το ιταλικό ελεύθερο ραδιόφωνο RadioAzione ενημερώνει πως, από τη 15η Δεκέμβρη, ο φυλακισμένος σύντροφος Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα βρίσκεται σε απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον αναρχικό αδελφό του Μάρκο Καμένις, ο οποίος παραμένει έγκλειστος στο ελβετικό κολαστήριο και αντιμετωπίζει μία ακόμη ακροαματική διαδικασία, ξεκινώντας ουσιαστικά από το μηδέν, όσον αφορά το δίκαιο αίτημά του για αποφυλάκιση υπό όρους.

Ο Γκαμπριέλ θα απεργήσει μέσα απ’ τις φυλακές του Άαχεν της Γερμανίας έως και την 21η Δεκέμβρη. Ύστερα σειρά έχει η αναρχική Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, η οποία κρατείται στην ιταλική φυλακή της Ρεμπίμπια, στη Ρώμη. Η Ελίζα θα προχωρήσει σε απεργία πείνας τη βδομάδα απ’ τις 22 έως και τις 29 Δεκέμβρη. Αναμένεται ακόμη να επιβεβαιωθεί αν θα υπάρξει τρίτος γύρος, που πιθανώς θα περιλαμβάνει απεργία πείνας από το σύντροφο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, που ’ναι έγκλειστος στις φυλακές της Αλεσσάντρια στην Ιταλία.

Όπως έχει ήδη προταθεί από τον Γκαμπριέλ σε πρόσφατη επιστολή του, η απεργία αλληλεγγύης μπορεί να συνεχιστεί ακόμα και τον Γενάρη του 2013, αν συγκρατούμενοι/-ες θέλουν κι είναι σε θέση να συμμετάσχουν σε αυτήν τη διαμαρτυρία για την άμεση απελευθέρωση του Μάρκο Καμένις.

Η Ελίζα —συντάκτρια του Culmine, όπως και ο κρατούμενος Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο– καθώς και ο Σέρτζιο είναι μεταξύ των οκτώ συντρόφων που έχουν προφυλακιστεί στο πλαίσιο της επιχείρησης «ευτολμία». Το συγκεκριμένο αντι-αναρχικό κατασκεύασμα ονόματι Ardire εξαπολύθηκε απ’ το ιταλικό κράτος τον Ιούνη του 2012, και μεταξύ άλλων διωκόμενων εμπλέκει επίσης τον Μάρκο και τον Γκαμπριέλ.

Προς όλα τα συντρόφια εκτός των τειχών που θέλουν να αισθανθούν εγγύτητα με τον Μάρκο και άλλους αναρχικούς αιχμαλώτους: κάντε ακριβώς αυτό – κάντε την αλληλεγγύη στα φυλακισμένα συντρόφια να λάμψει.

Δύναμη στους ομήρους που αγωνίζονται!

Ιταλία: Συνεισφορά μέσα απ’ την πτέρυγα AS2 της φυλακής στην Αλεσσάντρια

Το δίκτυο αντιπληροφόρησης Informa-azione και το αυτοοργανωμένο ραδιόφωνο RadioAzione έλαβαν και διέδωσαν μία επιστολή πέντε αναρχικών κρατουμένων από τη δεύτερη πτέρυγα υψηλής ασφαλείας (AS2) της φυλακής της Αλεσσάντρια προς τους κρατουμένους της φυλακής του Τολμέτζο, ως ανταπόκριση στην αλληλεγγύη των τελευταίων μέσα από την «απεργία του καλαθιού», δηλαδή την άρνηση συσσιτίου που ανακοίνωσαν με το κείμενο «Από το Τολμέτζο στην Αλεσσάντρια». Το ακόλουθο γράμμα είναι επίσης το πρώτο των Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο μέσα από τη φυλακή.

ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΣΣΑΝΤΡΙΑ

«[Από τα πέντε αναπόσπαστα στοιχεία της εξέγερσης] εμείς διαθέτουμε μονάχα δύο… την ομιλία και τη γραφή… εσείς έχετε το μαχαίρι, το τουφέκι και το δυναμίτη».
Ένας κρατούμενος στα ισπανικά FIES

Μερικά αδέλφια από τη φυλακή του Τολμέτζο μας προσφέρουν την αλληλεγγύη τους με μια απλή και άμεση χειρονομία: την άρνηση συσσιτίου.

Η κίνησή τους δείχνει ότι καμιά μορφή εξαναγκασμού δεν αποδεικνύεται αποτελεσματική μπροστά σε μια ειλικρινή επιθυμία ανταρσίας.

Μόνο το πέρασμα στην επίθεση θα δώσει νόημα στα λόγια μας.

Μόνο η άμεση δράση που ασκείται έξω από αυτά τα τείχη μπορεί να κάνει πραγματικά τη διαφορά.

Πάρα πολύ συχνά η αλληλεγγύη των αναρχικών περιορίζεται σε συγκεντρώσεις έξω από τις φυλακές, καταλήγοντας εκ των πραγμάτων να αναθέτει τη δράση στους φυλακισμένους, τους μόνους που υπομένουν την καταστολή, τους ξυλοδαρμούς, την απομόνωση.

Δεν καταλαβαίνουμε πώς είναι δυνατόν η αλληλεγγύη να μετατρέπεται σε αναζήτηση συγκατάθεσης, δημιουργίας ενός ευφάνταστου πολιτικού (υπο-)αντικειμένου, ενός σταυρού επί του οποίου καρφώνεται με ένα «πολιτικό σχέδιο» ο μετανάστης, ο προλετάριος ή ο κρατούμενος, αναλόγως την περίσταση, ο οποίος θα πάρει μακριά τις αμαρτίες του κόσμου.

Απορρίπτουμε, συνεπώς, λύσεις που βρομάνε από τη δυσωδία της πολιτικής και της αναζήτησης «συγκατάθεσης», και σε αυτές αντιτάσσουμε την επείγουσα ανάγκη ν’ απορρίψουμε κάθε δισταγμό, επιμένοντας να πιστεύουμε ότι αλληλεγγύη σημαίνει επίθεση.

«Ας αλλάξει στρατόπεδο ο φόβος».

Αλφρέντο Κόσπιτο, Αλεσσάντρο Σεττεπάνι, Τζουζέππε Λο Τούρκο, Νικόλα Γκάι, Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι

AS2 πτέρυγα, Αλεσσάντρια, 27 Νοέμβρη 2012

Ελλάδα: «Το χάος προ των πυλών» —Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και Θεόφιλος Μαυρόπουλος

ΣΠΦ – ΤΟ ΧΑΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ
(Ιταλία, Μεξικό, Ελλάδα)

Την Τετάρτη, 13 Ιουνίου, στήθηκε η διεθνής αντιαναρχική εκστρατεία με το όνομα «επιχείρηση ευτολμία». Οι δυνάμεις της ROS (ιταλική αντιτρομοκρατική) και οι καραμπινιέροι τέθηκαν υπό των εντολών της ιεροεξετάστριας-εισαγγελέως Μανουέλα Κόμοντι της Περούτζια, και προχώρησαν σε οκτώ συλλήψεις αναρχικών συντρόφων. Παράλληλα γίνονται έρευνες εναντίον και άλλων συντρόφων (ανάμεσά τους και οι σύντροφοι των Edizioni Cerbero).

Ούτε γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, ούτε είμαστε δικηγόροι για να μιλήσουμε με τη γλώσσα των αποδεικτικών ή μη στοιχείων. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως οι αστυνομίες του κόσμου θέλουν να χτυπήσουν τη νέα αναρχία.

Οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι ανακριτές και οι μπάτσοι της αντιτρομοκρατικής θέλουν να γονατίσουν και να αλυσοδέσουν με χειροπέδες τους αδάμαστους εξεγερμένους που φωτίζουν τις νύχτες με τις ανταρσίες τους και βάφουν τις πόλεις με τα χρώματα της αναρχικής διαρκούς εξέγερσης.

Όμως, όλοι εμείς οι αναρχικοί της πράξης, οι μηδενιστές, οι χαοτικοί, οι αντικοινωνιστές έχουμε διαβεί οριστικά το σημείο που κάθε επιστροφή στην ησυχία της κανονικότητας δεν είναι πια εφικτή. Η νέα αναρχία μοιάζει με παλίρροια που στο ξέσπασμά της κατακλύζει χώρες, σύνορα και γλώσσες. Σύντροφοι που δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ, που δε μιλάμε την ίδια γλώσσα, που μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα, συρματοπλέγματα και τοίχοι φυλακών, γελάμε και μελαγχολούμε με τις κοινές μας χαρές και λύπες, και η αναρχία μας καίει σαν το φως χιλίων ήλιων που ανατέλλουν μέσα στην παγωμένη νύχτα του πλήθους.

Αυτήν τη διεθνή ανταρσία θέλουν να χτυπήσουν οι αστυνομίες του κόσμου. Δεν είναι σύμπτωση που λίγο καιρό πριν από την «επιχείρηση ευτολμία» οι δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής στη Βολιβία προχώρησαν σε συλλήψεις για τις επιθέσεις της FAI Βολιβίας. Δεν είναι τυχαίο πως η «επιχείρηση ευτολμία», εκτός από τα οκτώ αναρχικά συντρόφια στην Ιταλία, επεκτάθηκε στη Γερμανία και στην Ελβετία θέτοντας στο στόχαστρό της τους ήδη φυλακισμένους συντρόφους Gabriel Pombo Da Silva και Marco Camenisch. Αυτές οι αλχημείες των μπάτσων έγιναν τη στιγμή που οι δυο σύντροφοί μας βρίσκονται στα όρια της αποφυλάκισής τους μετά από 18 και 21 χρόνια φυλακής, αντίστοιχα.

Όμως, η παράσταση της εισαγγελικής μαριονέτας Μ. Κόμοντι δε σταματά εδώ. Με την «επιχείρηση ευτολμία» έξι σύντροφοι της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς βρισκόμαστε υπό δικαστική έρευνα για την αλληλογραφία που είχαμε με κάποιους από τους συλληφθέντες συντρόφους.

Φυσικά, τα λαμόγια της ελληνικής αντιτρομοκρατικής δεν έχασαν την ευκαιρία να μιλήσουν για τη δήθεν συμβολή τους στην «επιχείρηση ευτολμία» μέσω υποτιθέμενων πληροφοριών που συνέλεξαν από την παρακολούθηση e-mail ανάμεσά μας. Βέβαια, οι Ιταλοί συνάδελφοί τους δεν τους επιβεβαίωσαν, καθώς οι υποτιθέμενες πληροφορίες μέσω των e-mail (που περιλαμβάνονται στην ιταλική δικογραφία) ήταν μεταφράσεις πολιτικών κειμένων που έχουν δημοσιευτεί στα αναρχικά δίκτυα αντιπληροφόρησης Culmine και ParoleArmate.

Όμως, για να μην αφήσουμε ούτε ένα χιλιοστό υποψίας δικονομικών «δικαιολογιών», ξεκαθαρίζουμε τα εξής: Ανεξάρτητα από τη δικαστική έρευνα, δηλώνουμε ότι στηρίζουμε όλες τις εξεγερτικές βίαιες ενέργειες της FAI-IRF με όλη μας τη λύσσα και την καρδιά.

Κάθε λέξη της FAI μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους και την κουβαλάμε μέσα μας αναζητώντας τρόπους να γίνει πράξη από τα χέρια μας. Η FAI-IRF ήταν, είναι και θα είναι η ουσία της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης. Συμμετέχουμε, στηρίζουμε και προωθούμε την άτυπη αναρχική ομοσπονδία-διεθνές επαναστατικό μέτωπο (FAI-IRF).

Όμως, η προπαγάνδα του εχθρού και οι στρατιωτικο-αστυνομικές επιχειρήσεις του, όπως η «επιχείρηση ευτολμία», εκτός από τις συλλήψεις αποσκοπούν και στο να κατασκευάσουν ένα κλίμα φόβου. Θέλουν να μεταφέρουν το φόβο της φυλακής και την εικόνα της παντοδύναμης αστυνομίας, ώστε να διακόψουν τις εχθροπραξίες της νέας αναρχίας εναντίον του συστήματος.

Αυτό που τώρα έχει για μας σημασία είναι να πολεμήσουμε το φόβο. Είναι ο δικός μας τρόπος να περάσουμε πρώτοι στην επίθεση. «Αυτό σημαίνει να βυθίσουμε το μαχαίρι πιο βαθιά στην καρδιά του εχθρού, χωρίς φόβο για τις συνέπειες που συνεπάγεται, με την οργή και την εικονοκλαστική χαρά που πάντα κουβαλάμε μαζί μας στα χαμόγελα και στα μάτια μας» (Tomo – Αδερφός Σύντροφος υπό δικαστική έρευνα για την «επιχείρηση ευτολμία»)

Δεν κοιτάμε πίσω, παρά μόνο μπροστά…

Όσοι φοβήθηκαν, ή κουράστηκαν, ας κατεβούν τώρα από το τρένο. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής. Ούτε Αναβολή και ενδιάμεσες στάσεις… Σφίγγουμε τα χέρια μας σε γροθιά και βαδίζουμε ενάντια στην εποχή μας, έχοντας γι’ αδέρφια τους συντρόφους μας.

«Αρκετά, αρκετά, αρκετά!
Καθώς ο ποιητής μεταμορφώνει τη λύρα του σε μαχαίρι
Καθώς ο φιλόσοφος μεταμορφώνει την έρευνά του σε βόμβα (…)
Είναι η ώρα, είναι η ώρα, είναι η ώρα!
Και η κοινωνία θα πέσει
Η πατρίδα θα πέσει
Η οικογένεια θα πέσει
Όλα θα πέσουν αφότου ο Ελεύθερος Άνθρωπος γεννηθεί…»
—Ρέντσο Νοβατόρε

ΛΕΥΤΕΡΙΑ στους ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Giuseppe, Stefano, Elisa, Alessandro, Sergio, Katia, Paola, Giulia

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ΔΥΝΑΜΗ στ αδέρφια μας Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα και Μάρκο Καμένις

Τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ πρώτης περιόδου
FAI-IRF
Και ο αναρχικός της πράξης Θεόφιλος Μαυρόπουλος

ΖΗΤΩ Η FAI-IRF
ZHΤΩ Η ΦΩΤΙΑ της ΝΕΑΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ

ΥΓ. Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι λέξεις έφτασαν τα νέα μιας άσχημης είδησης. Στο Μεξικό τραυματίστηκε ο αναρχικός σύντροφος Mario López καθώς εξερράγη πάνω του ο εμπρηστικός μηχανισμός που μετέφερε.

Ο Μάριο Λόπες συνελήφθη, ενώ παράλληλα ασκήθηκε δίωξη στη συντρόφισσά του Felicity Ryder.

Ο αδερφός μας Μάριο Λόπες, στο δημόσιο γράμμα που έβγαλε από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται, ανέλαβε την ευθύνη για τη μεταφορά του εμπρηστικού μηχανισμού, δηλώνοντας ότι ως αναρχικός βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με το κράτος και την εξουσία.

Ακούμε τη φωνή του… Φωνή σταθερή, χαρούμενη, οργισμένη…

Είμαστε οι νιχιλιστές που κουβαλάμε τη φωτιά στην παγωμένη μοναξιά του πλήθους, είμαστε οι αναρχοατομικιστές που σκοτώνουμε τη σιωπή της βουβής μάζας, είμαστε οι χαοτικοί αναρχικοί της πράξης που έχουμε τ’ άστρα στα μάτια και στην καρδιά μας. Τα πέντε βέλη του σήματος της FAI και της Συνωμοσίας δείχνουν το σημείο όπου όλα γίνονται αληθινά. Το σημείο της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης…

ΔΥΝΑΜΗ και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στον ΑΔΕΡΦΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΡΙΟ ΛΟΠΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ στη ΦΕΛΙΣΙΤΥ ΡΑΪΝΤΕΡ

«Ποτέ ηττημένοι, ποτέ μετανιωμένοι!»
—Τορτούγα

βλ. και Συνέλευση αλληλεγγύης στην Ε.Ο. ΣΠΦ
και σε όσους/όσες διώκονται για την ίδια υπόθεση
επικοινωνία: sal.spf@gmail.com

Ιταλία: Μερικές ενημερώσεις αναφορικά με την «επιχείρηση ευτολμία»

Το δίκτυο αντιπληροφόρησης Informa-Azione λαμβάνει και μεταδίδει τα εξής:

13 Ιούνη: Στο πλαίσιο της επιχείρησης «ardire», που τις πρωινές ώρες επέφερε εντάλματα συλλήψεων εναντίον δέκα συντρόφων, θα θέλαμε να αναφέρουμε τις επιδρομές σε σπίτια τριών συντρόφων στη Νάπολη και ενός ακόμη ατόμου στο Σπίνιο Σατουρνία (στη Λατίνα). Οι καραμπινιέροι των μονάδων ROS κατέσχεσαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σκληρό δίσκο, στικάκια usb, κινητά τηλέφωνα, μπροσούρες, μηνιαία περιοδικά, φυλλάδια και επιστολές αλληλογραφίας με κρατουμένους στα κελιά. Κατ’ οίκον έρευνες διενεργήθηκαν επίσης εις βάρος δύο συντρόφων στην επαρχία του Λέτσε, κατά τις οποίες η αστυνομία κατέσχεσε γράμματα κι έναν υπολογιστή. Επιπλέον, στη Ρώμη η κατοικία συντρόφου/-ισσας έγινε φύλλο φτερό απ’ τους μπάτσους, που πήραν διάφορα ηλεκτρονικά και έντυπα αρχεία.

Μια αγκαλιά αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια

14 Ιούνη: Απ’ τις πρώτες ενημερώσεις που έχουμε, γνωρίζουμε πως ο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι κρατείται στις φυλακές Ρετζίνα Κοέλι (στη Ρώμη) και η Κάτια Ντι Στέφανο είναι έγκλειστη στις φυλακές Ρεμπίμπια (στη Ρώμη πάλι)· και οι δύο δεν έχουν τη δυνατότητα να δουν δικηγόρο πριν την ανάκρισή τους εντός καθεστώς προφυλάκισης, η οποία έχει οριστεί για την Παρασκευή (15/6) στη δική τους περίπτωση.

Ο Αλεσσάντρο Σεττεπάνι είναι προφυλακισμένος στις αντρικές φυλακές της Περούτζια, και σήμερα το πρωί επιβεβαιώθηκε η πληροφορία πως θα βρεθεί με δικηγόρο.

Η Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι βρίσκεται επίσης στις φυλακές της Περούτζια, ενώ η Τζιούλια Μαρτσιάλε κρατείται σε φυλακές του Τέραμο.

Όλοι κι όλες βρίσκονται σε καθεστώς απομόνωσης και δεν τους επιτρέπεται αλληλογραφία.

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες έχουν υποστεί συλλήψεις, καθώς και εισαγγελικές και κατ’ οίκον έρευνες

Νέα ενημέρωση (14/6): Στις φυλακές της Περούτζια, ο Αλεσσάντρο και η Πάολα έχουν ήδη περάσει από προανάκριση, είδαν τους δικηγόρους τους και πλέον μπορούν να λαμβάνουν επιστολές. Αυτή είναι η τωρινή τους διεύθυνση: Alessandro Settepani & Paola Francesca Iozzi, casa circondariale Capanne, via Pievaiola 252, 06132 Perugia, Italia/Ιταλία.

Ο Σέρτζιο και η Κάτια, που βρίσκονται στις φυλακές Ρετζίνα Κοέλι και Ρεμπίμπια αντίστοιχα, θα περάσουν από προανάκριση αύριο (15/6), όταν θα συναντηθούν και με συνήγορο· στο μεταξύ, δεν τους επιτρέπεται αλληλογραφία. Επίσης η Τζούλια, έγκλειστη στο Τέραμο, δεν έχει περάσει ακόμη την ίδια προανακριτική διαδικασία.

Όλοι κι όλες βρίσκονται σε πτέρυγες απομόνωσης. Θ’ ακολουθήσουν ενημερώσεις.

Aracnide/Αραχνοειδές – Μπάνκα αλληλεγγύης κατά της καταστολής
Επικοινωνείτε με την ομάδα στο aracnide@autistici.org
εφόσον έχετε περισσότερες εξακριβωμένες πληροφορίες.

Όλες οι διευθύνσεις φυλακών – λοιπές ενημερώσεις (στ’ αγγλικά) εδώ

βλ. και tag του feartosleep

Ιταλία, αντιτρομοκρατική «επιχείρηση ευτολμία»: Συλλήψεις και επιδρομές σε σπίτια αναρχικών

προηγούμενη σχετική ενημέρωση εδώ

Στις 4 τα ξημερώματα της 13ης Ιούνη 2012 οι καραμπινιέροι της Ομάδας Ειδικών Επιχειρήσεων [Raggruppamento Operativo Speciale, ROS] έκαναν επιδρομές σε περίπου 40 σπίτια, εκτελώντας την επονομαζόμενη κατασταλτική επιχείρηση «ευτολμία» [operazione ardire] εναντίον ατόμων του αναρχικού κινήματος, η οποία διατάχτηκε από τη Μανουέλα Κόμοντι [Manuela Comodi], εισαγγελέα της Περούτζια. Σύμφωνα με τα καθεστωτικά μέσα, βγήκαν συνολικά 10 εντάλματα συλλήψεων –οκτώ εκδόθηκαν εντός Ιταλίας, ένα στάλθηκε στη Γερμανία και ένα στάλθηκε στην Ελβετία– και 24 ύποπτοι τέθηκαν υπό εισαγγελική έρευνα. Ο ιταλικός αστικός Τύπος δεν παρέλειψε να συνδέσει τους συλληφθέντες με «την αναρχοεξεγερτική FAI/FRI».

Τα οκτώ συντρόφια, που συνελήφθησαν σε Πίζα, Ρώμη, Περούτζια, Γένοβα, Τέρνι κι έχουν προφυλακιστεί, είναι οι Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο, Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, Αλεσσάντρο Σεττεπάνι, Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, Κάτια Ντι Στέφανο, Τζουζέππε Λο Τούρκο, Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι και Τζιούλια Μαρτσιάλε [Stefano Gabriele Fosco, Elisa Di Bernardo, Alessandro Settepani, Sergio Maria Stefani, Katia Di Stefano, Giuseppe Lo Turco, Paola Francesca Iozzi, Giulia Marziale].

Ως προς τη Γερμανία και την Ελβετία, τα προληπτικά μέτρα φυλάκισης διατάχτηκαν εις βάρος δύο αναρχικών που έχουν ήδη απαχθεί από το κράτος εδώ και χρόνια, δηλαδή εναντίον του Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα [Gabriel Pombo Da Silva] και του Μάρκο Καμένις [Marco Camenisch].

Ανάμεσα στα ονόματα των υπό έρευνα υπόπτων συγκαταλέγονται ορισμένα φυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της ΣΠΦ στην Ελλάδα.

Το δίκτυο αντιπληροφόρησης Informa-Azione προσπαθεί να δημοσιεύσει τις διευθύνσεις των ιταλικών φυλακών όπου έχουν οδηγηθεί οι οκτώ, καλώντας όποιον κι όποια έχει σχετικές πληροφορίες να επικοινωνήσει μαζί τους.

Επιπλέον, σύμφωνα με το ανεξάρτητο Radio Azione, ενδέχεται να έχουν γίνει κατ’ οίκον έρευνες κι εναντίον τριών συντρόφων στη Νάπολη.

Ανάμεσα στα σπίτια στα οποία μπούκαραν οι μπάτσοι –σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, σε αναζήτηση εκρηκτικών υλών, καθώς και ηλεκτρονικών αρχείων και γραπτών ντοκουμέντων– ήταν και η κατοικία ενός μέλους της διαχείρισης του Informa-Azione· πέρα από άλλα κατασχεθέντα αντικείμενα, η αστυνομία άρπαξε τους υπολογιστές που χρησιμοποιούσε για την ανανέωση της ιστοσελίδας. Επίσης, έγιναν επιδρομές στα σπίτια όπου διέμεναν τα συντρόφια του Culmine (που έχουν τώρα συλληφθεί) και του ParoleArmate (ένα μέλος τους έχει συλληφθεί, το άλλο μέλος τους έχει τεθεί υπό εισαγγελική έρευνα).

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΜΟ, ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ PAROLE ARMATE

Το χάος είναι προ των πυλών… (σχετικά με την επιχείρηση «ardire»)

Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται.

Στο πλαίσιο μιας μεγα-επιχείρησης (της «επιχείρησης ευτολμίας»… μα τι σκατά όνομα είν’ αυτό;) εναντίον αναρχικών και εμπρηστών της κοινωνικής ειρήνης, στις 4 τη νύχτα της 12ης προς 13η Ιούνη εισέβαλαν στο σπίτι μου δυνάμεις της ROS από την Περούτζια και την Μπολόνια, με τη συνδρομή μερικών τοπικών καραμπινιέρων (σε αντίθεση με την τελευταία επιδρομή τους, αυτήν τη φορά δε βρήκανε τίποτα). Έψαχναν για τα ίδια πράγματα που γύρευαν την άλλη φορά: κομπιούτερ, εκρηκτικές ύλες, κ.λπ.

Ωστόσο, μου επιφύλασσαν μια χαριτωμένη έκπληξη: οι ένστολοι κύριοι, υπό τις εντολές της ως περιβόητης καλόγριας Μ. Κόμοντι, με ενημέρωσαν ότι τελώ πλέον υπό έρευνα βάσει του συνήθους άρθρου 270bis του ιταλικού ποινικού κώδικα.

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι, παρ’ ότι το κράτος προς το παρόν μού διόρισε συνήγορο, σκοπεύω να αρνηθώ κάθε νομική υπεράσπιση επειδή δεν αναγνωρίζω καμία εξουσία, είτε δικονομική είτε άλλη.

Θα ήθελα επίσης να διευκρινίσω ότι, ως ατομικότητα σε πόλεμο με την κοινωνία, στηρίζω την πρακτική της άμεσης δράσης, κι επομένως, στηρίζω τις πράξεις της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI).

Σε κάθε περίπτωση, ήταν ένα κλασικό πογκρόμ σε μεγαλειώδες στυλ που, μεταξύ άλλων, έθεσε μια ντουζίνα αναρχικών σε προφυλάκιση και περισσότερα από είκοσι άτομα υπό εισαγγελική έρευνα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων συντρόφων της ΣΠΦ· όμως είναι πολύ νωρίς για να έχει κανείς μια σφαιρική εικόνα της κατάστασης.

Τι να πει κανείς; Περιττεύει να τονιστεί πως, όσα χρόνια φυλακής κι αν μας ρίξουν για να μας θάψουν, η φωτιά που κουβαλάμε μέσα μας είναι ασυγκράτητη πια.

Επεκτείνεται, αγριεμένη, και συναντά τις φλόγες των στενών μας συντρόφων παντού, αυτών που σ’ έναν κόσμο σαν κι αυτόν αποδέχονται μία και μοναδική στάση: αυτήν της επίθεσης.

Αυτά τα υπέροχα συντρόφια, που το μίσος τους καίει σαν το φέγγος χιλίων ήλιων στον ουρανό, είναι τα φιλικά πρόσωπα και τ’ αδέλφια με τα οποία μοιραζόμαστε οργή και οδύνη, δάκρυα και χαμόγελα, αμφιβολίες και πάθη που ζυγίζουν σαν πελώριοι βράχοι και σφυρίζουν σαν μολύβι· είναι τ’ άτομα εκείνα που απειλούν την κοινωνία, τους νόμους και τους συνηγόρους της με την ίδια τους την ύπαρξη· είναι εκείνοι οι αδάμαστοι εξεγερμένοι που φωτίζουν τις νύχτες και βάφουν τις πόλεις με χρώματα καταστροφής και ανταρσίας.

Ακόμα και πίσω απ’ τα κάγκελα των φυλακών ή μες στα δικαστήρια, τα βλέμματά τους, τα λόγια τους κι οι σκέψεις τους είναι επικίνδυνα όπλα και γίνονται ακονισμένες λίμες για την απόδραση, παρόλο που δικαστές και εισαγγελείς επιχειρούν να καταπνίξουν κάθε αχτίδα ατομικής δύναμης εντός τους.

Μα αυτά τ’ ανθρώπινα απόβλητα δεν μπορούν ν’ αναχαιτίσουν την εικονοκλαστική μανία, που εξαπλώνεται σαν ιός.

Είμαστε η μόλυνση… και δεν υπάρχει θεραπεία. Μήτε για τους «αφέντες» μήτε για τους «υποτακτικούς».

Το χάος είναι προ των πυλών…

Μια γιγάντια, πυρακτωμένη, συνένοχη αγκαλιά της φωτιάς σ’ εσάς, συντρόφια.

ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Ο ΒΡΥΧΗΘΜΟΣ ΤΩΝ ΜΠΑΡΟΥΤΙΩΝ ΑΣ ΣΚΙΣΕΙ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Τόμο, 13 Ιούνη 2012, dal mio Nulla
… από το δικό μου Τίποτα.

πηγές: informa-azione, parolearmate, feartosleep

ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ
ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ