Tag Archives: σχέδιο φοίνικας

[Χιλή] Σχέδιο Φοίνικας 2016: Εμπρηστικός μηχανισμός εναντίον εταιρείας σεκιούριτι στο Σαντιάγο

[Το πρωτότυπο δημοσιεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 2016.]

«Απέναντι στην τυραννία της πραγματικότητας που έχετε επιβάλει, διαλέγω για πάντα τον μαγικό ρεαλισμό της αναρχίας και της επανάστασης που δεν τελειώνει ποτέ».
Χρήστος Τσάκαλος.

Το ν’ αγωνίζεσαι για την ελευθερία περιλαμβάνει το να μάχεσαι την ατιμωρησία όσων καταστέλλουν και επιτηρούνε τις ζωές μας.

Ανοίξαμε πυρ το 2016 στη διάρκεια της νύχτας της Κυριακής, 3 Ιανουαρίου, επιτιθέμενοι/ες μ’ έναν εμπρηστικό μηχανισμό με χρονοκαθυστέρηση κατά των κεντρικών γραφείων της ISP Service, ιδιωτικής εταιρείας σεκιούριτι που έχει ιδρυθεί από έναν πρώην πράκτορα μυστικών υπηρεσιών της χιλιανής δικτατορίας, ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα σε πολλούς άλλους πρώην πράκτορες της δικτατορικής καταστολής που άνοιξαν τις δικές τους εταιρείες ασφαλείας στον ιδιωτικό τομέα με την άνοδο της δημοκρατίας. Η φωτιά μας κατάφερε να καταστρέψει επιτυχώς μέρος της πρόσοψης του κτηρίου, που βρίσκεται επί της οδού Λόρδου Κόχραν, στο κέντρο του Σαντιάγο.

Γνωρίζουμε πως οι εταιρείες φύλαξης, καμερών και τηλεπιτήρησης είναι μια επικερδής επιχείρηση βασισμένη στο ιδεολόγημα της ασφάλειας που προωθείται από το κράτος/Κεφάλαιο και αβαντάρεται από την κοινωνική πλειοψηφία που, δίχως να αμφισβητεί τα λεγόμενα της εξουσίας, αναπαράγει και προασπίζεται το δόγμα της Απόλυτης Ασφάλειας, περιχαρής που σε κάθε γωνιά και κάθε γειτονιά ξεπηδούν περισσότερες κάμερες, φύλακες και μπάτσοι.

Πυροδοτώντας την αντάρτικη φωτιά μας κάτω απ’ τη μύτη εκείνων που είναι επιφορτισμένοι με την παρακολούθηση, αποδείξαμε για άλλη μια φορά πόσο τρωτό είναι το δίκτυο της κυριαρχίας όσο εμείς ενισχύουμε τις αποφάσεις μας, τις σχέσεις και τις καθημερινές μας πρακτικές στην άμεση επίθεση εναντίον κτηρίων, εκπροσώπων, διαχειριστών/ριών και υπερμάχων του κοινωνικού ελέγχου.

Το έχουμε ξαναπεί και θα το ξαναπούμε: η εξουσία ποτέ δεν είναι άτρωτη, η αναρχική επίθεση είναι πάντα εφικτή.

Ξεκινώντας από έναν αντεξουσιαστικό άτυπο χαρακτήρα οργανωνόμαστε δίχως ειδικούς, δίχως ηγέτες ή ιεραρχίες ώστε να εκπληρώσουμε την πράξη της αναρχικής συνωμοσίας ενάντια στην εξουσία, δίνοντας μέσα απ’ τη φωτιά συνέχεια στο εγχείρημα της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας/Διεθνούς Επαναστατικού Μετώπου, επειδή η FAI/FRI παίρνει πνοή εκεί όπου κάθε άτομο, πυρήνας ή ομάδα σφυρηλατούν με τη δική τους ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ την ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΘΕΣΗ, χωρίς ν’ αφήνουν χώρο σε αμφιβολίες σχετικά με τις προθέσεις τους, με δράση που ’ναι στοχευμένη και δεν χτυπάει αδιακρίτως, με την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και τον αναρχικό ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ να είναι τα ουσιώδη στοιχεία μιας απελευθερωτικής ανταρσίας χωρίς κέντρα ή περιφέρεια, που διαρρηγνύει την καταπιεστική κανονικότητα και χτίζει την προοπτική της Απόλυτης Ελευθερίας στο εδώ και τώρα.

Ενέργειες σαν αυτήν ας θέσουν σε κίνηση τον σχεδιασμό περισσότερων και καλύτερων εκρήξεων και εμπρησμών ενάντια στη μιζέρια της καθεστηκυίας τάξης, έχοντας πάντοτε κατά νου να συνδυάζουμε τις γνώσεις κατασκευής αυτοσχέδιων εμπρηστικών/εκρηκτικών μηχανισμών με τις απαραίτητες γνώσεις για την ασφαλή μεταφορά τους διαμέσου της πόλης από τη στιγμή που ξεκινάμε τη συνωμοτική και μυστική μας δράση.

Ας συνδυάσουμε τις ποικίλες μορφές αγώνα ώστε να κατεδαφίσουμε αυτό και κάθε άλλο σύστημα ζωής που είναι βασισμένο στην εξουσία και στην εκμετάλλευση!

Χαιρετίζουμε όλους όσους ανταποκρίθηκαν με προπαγάνδα και δράση στην πρωτοβουλία για έναν Μαύρο Δεκέμβρη που προτάθηκε μέσα απ’ τις ελληνικές φυλακές από τους συντρόφους Παναγιώτη Αργυρού και Νίκο Ρωμανό. Ας μην ανακοπεί η ορμή για δράση και δημόσια συζήτηση, ας συνεχιστεί, ας σχεδιαστεί κι ας πραγματωθεί μέσα από στρατηγικές αγώνα και περισσότερες πράξεις εξέγερσης που εμποδίζουν και απειλούν τα σχέδια της εξουσίας.

Χαιρετίζουμε κάθε κρατούμενη/ο σε αγώνα που παραμένει αξιοπρεπής και συνεπής μες στις φυλακές του πολιτισμένου κόσμου.

Χαιρετίζουμε τη ζωή σε αγώνα του Μαπούτσε μαχητή Ματίας Κατριλέο, που δολοφονήθηκε οχτώ χρόνια πριν (στις 3 Ιανουαρίου 2008) από τις σφαίρες της δημοκρατίας, τις οποίες εν προκειμένω έριξε ο μπάτσος Γουόλτερ Ραμίρες Εσπινόσα, εν μέσω μιας δράσης για την ανάκτηση προγονικών γαιών.

Χαιρετίζουμε κάθε άνθρωπο και ζώο που αγωνίζεται για τη λευτεριά του περνώντας στη δράση ενάντια στον κόσμο της εξουσίας.

Και στα συντρόφια μας της FAI/FRI: θ’ ανταμώσουμε και πάλι στο πέταγμα του Φοίνικα.

Ζήτω ο Άτυπος Συντονισμός της Πολύμορφης Αναρχικής Δράσης σε όλο τον κόσμο!

Αναρχικός Πυρήνας Εμπρηστικής Επίθεσης «Φωτιά και Συνείδηση».
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο – Χιλή.

ισπανικά | αγγλικά

ελληνική μτφρ.:
Μαύρη Διεθνής
Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF – Πυρήνας Μητροπολιτικής Βίας

[Φυλακές Κορυδαλλού] Κείμενο από ΣΠΦ-Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης για εκδήλωση στη Βραζιλία

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να διαβάσετε/κατεβάσετε το pdf – συνεισφορά του Πυρήνα Αντάρτικου Πόλης της ΣΠΦ στην παρουσίαση της μπροσούρας Nosso dia Chegará («Η μέρα μας θα έρθει»), που έγινε στις 26 Μάη 2016 στην Biblioteca KAOS του Πόρτο Αλέγκρε.

Περισσότερα σε πορτογαλικά και αγγλικά εδώ.

Μπολόνια: Απαλλαγή των συντρόφων Νικόλα Γκάι και Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι

Μερικούς μήνες πριν το πρωτόδικο δικαστήριο για την υπόθεση Αντινόλφι (Πυρήνας Όλγα FAI/FRI), η αλληλογραφία των αναρχικών Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο, κρατούμενων στη φυλακή της Φερράρα, υπόκειται σε αυστηρή λογοκρισία.

Τον Ιούνη του 2013 ο Νικόλα Γκάι γράφει ένα κείμενο με τίτλο «Σχετικά με τον αγώνα ενάντια στις φυλακές», όπου μεταξύ άλλων κάνει αναφορά στην ανατίναξη οχήματος της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού στην Αθήνα, δηλαδή στην πρώτη πράξη του Σχεδίου Φοίνικας. Ο σύντροφος Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι, αιχμάλωτος της επιχείρησης Ευτολμία (Ardire) που εκείνη την περίοδο βρίσκεται στην ίδια πτέρυγα (AS2) της Φερράρα, επιχειρεί να περάσει την επιστολή του Νικόλα μαζί με τη δική του αλληλογραφία. Ωστόσο, το γραπτό παρακρατείται από τη διεύθυνση της φυλακής.

Τον Δεκέμβρη του 2013 ο Σέρτζιο αποφυλακίζεται.

Στο μεταξύ έχει γίνει γνωστό ότι κινείται δίωξη εις βάρος του Νικόλα, αλλά και του Σέρτζιο, για υποκίνηση διάπραξης αδικημάτων – πάντοτε αναφορικά με το ίδιο γραπτό. Και οι δυο σύντροφοι παραπέμπονται σε δίκη από την εδαφικά αρμόδια εισαγγελία της Μπολόνιας.

Εντέλει τον Μάρτη του 2016, σε δικαστική ακρόαση στην Μπολόνια, τόσο ο έγκλειστος Νικόλα Γκάι όσο και ο Σέρτζιο Μαρία Στεφάνι απαλλάχθηκαν απ’ την κατηγορία της «αποπειραθείσας υποκίνησης τέλεσης εγκληματικών πράξεων» (άρθρο 414 του ιταλικού ποινικού κώδικα).

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο του μέλους της ΣΠΦ Χρήστου Τσάκαλου για τη δίκη του Σχεδίου Φοίνικας [διορθωμένο]

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 4Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ Σ.Π.Φ

«ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΠΙΑΣΤΕΙΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ, ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣ»

Το «Σχέδιο Φοίνικας», για το οποίο δικαζόμαστε σε αυτήν τη δίκη, ήταν μια διεθνής πρόταση συντονισμού αναρχικών επιθέσεων που ξεκίνησε το 2013.

Ως αναρχικοί αντάρτες πόλεων, έχουμε μία διεθνιστική αντίληψη για την αναρχία. Από τις εκρήξεις και τις φωτιές στην Αθήνα, μέχρι τα οδοφράγματα και τις μολότωφ στο Σαντιάγο, ανιχνεύουμε αυθεντικές στιγμές του αναρχικού πολέμου.

Το «Σχέδιο Φοίνικας», οι προτάσεις της FAI (Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας), όπως και το πρόσφατο κάλεσμα του «Μαύρου Δεκέμβρη» εκφράζουν την επιθυμία να ενώσουμε αυτές τις στιγμές, να τις συντονίσουμε και να τις κάνουμε πιο οργανωμένες, πιο επικίνδυνες, πιο βίαιες, πιο απελευθερωτικές…

Γιατί η δυναμική προοπτική του αναρχικού αγώνα βρίσκεται στην οργάνωση και στη διεθνοποίησή του.

Εκεί που σύντροφοι και συντρόφισσες, που μιλάνε άλλες γλώσσες και έχουν διαφορετικά βιώματα και εμπειρίες, μοιράζονται το ίδιο πάθος για την ένοπλη καταστροφή της παγκόσμιας αυτοκρατορίας της εξουσίας.

Εκεί θέλουμε να βρεθούμε, στον πυρήνα της αναρχικής πράξης που η συνείδηση συναντά την πράξη, η ζωή το συναίσθημα και η ελευθερία τον άνθρωπο.

Η ονομασία του «Σχεδίου Φοίνικας» προήλθε από την επιθυμία να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες της καταστολής το αναρχικό αντάρτικο πόλης στην Ελλάδα. Είναι η αντίστροφη πορεία της φωτιάς προς τη στάχτη που εκφράστηκε με επιθέσεις στο Μεξικό, στη Χιλή, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Τσεχία, στη Ρωσία, στην Ινδονησία…

Στην Ελλάδα η Σ.Π.Φ και η F.A.I χτύπησαν με βόμβες τη διευθύντρια των φυλακών Κορυδαλλού, τον αρχιφύλακα των φυλακών Ναυπλίου, τον πρώην διοικητή της Αντιτρομοκρατικής, τον Ειδικό Εφέτη Ανακριτή κατά της Τρομοκρατίας.

Για τις 3 πρώτες ενέργειες δικαζόμαστε σε αυτό το δικαστήριο. Αυτή είναι η 4η κατά σειρά δίκη εναντίον της Σ.Π.Φ.

Με μία βασική διαφορά. Οι τρεις προηγούμενες δίκες ήταν για δράσεις της οργάνωσης πριν τη σύλληψή μας. Τώρα αυτό το δικαστήριο διεκδικεί την πρωτοτυπία να μας δικάζει για αναρχικές δράσεις που πραγματοποιήθηκαν ενώ εμείς ήμασταν ήδη στη φυλακή.

Σε αυτόν τον ενάμιση χρόνο της δίκης παρέλασαν ως μάρτυρες κατηγορίας μπάτσοι, πυροτεχνουργοί, στελέχη της αντιτρομοκρατικής, «θύματα» των αναρχικών επιθέσεων, διαβάστηκαν εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, επιδείχθηκαν βίντεο από την έκρηξη παγιδευμένου φακέλου, όμως νομικά κανείς δεν μπόρεσε να συνδέσει ή έστω να κατασκευάσει ένα στοιχείο που να δείχνει τον ρόλο του πυρήνα φυλακής της Σ.Π.Φ με το Σχέδιο Φοίνικας…

Αν ο ρόλος της δικαιοσύνης και των δικαστών είναι να προστατεύουν την εξουσία, ο ρόλος των αντάρτικων οργανώσεων είναι να διατηρούν τη συνωμοτικότητά τους και να μη δίνουν καμία πληροφορία στον εχθρό.

Έτσι, εισαγγελείς και ανακριτές έφτιαξαν το κατηγορητήριο για αυτήν τη δίκη με βάση ένα συλλογικό κείμενο της οργάνωσης από τη φυλακή που χαιρέτιζε και στήριζε την πρώτη βομβιστική επίθεση εναντίον της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού από τον πυρήνα της Σ.Π.Φ Sole – Baleno/Συμμορίες Συνείδησης.

Στο κείμενο αυτό, μάλιστα, μιλήσαμε με το συλλογικό «εμείς», γράφοντας «οργανώσαμε, σχεδιάσαμε, συνεχίζουμε», τονίζοντας το αδιαίρετο της οργάνωσης και της αμετανόητης επιθυμίας μας να στηρίξουμε και να συνεχίσουμε το αναρχικό αντάρτικο πόλης.

Οι εισαγγελείς και οι ανακριτές θέλησαν με έναν αλχημιστικό τρόπο να αποδώσουν κυριολεκτικά το συλλογικό «εμείς» που χρησιμοποιήσαμε και, με οδηγό αυτό το κείμενο, έστησαν όλη τη δίκη.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η δικαιοσύνη δοκιμάζει να μας λογοκρίνει και να μας δικάσει με βάση τα κείμενα που έχουμε δημοσιεύσει. Έχουν προηγηθεί άλλα δύο δικαστήρια για δύο κείμενά μας με την κατηγορία για προτροπή σε τέλεση βίαιων ενεργειών.

Δεν θα σταθώ όμως στο νομικό κομμάτι… αναρχικοί είμαστε και όχι δικηγόροι… Όλα αυτά αναφέρονται για να αποκρυπτογραφηθούν οι πραγματικές προθέσεις της εξουσίας.

Γιατί αυτό που επιδιώκουν δικαστές και μπάτσοι είναι να φορέσουν φίμωτρο στην οργάνωση, να καταστείλουν την παρουσία μας μέσα στη φυλακή, να απαγορεύσουν τα κείμενα που δημοσιεύουμε από τα κελιά μας, να λογοκρίνουν την πολεμική που εκτοξεύουμε ενάντια στο σύστημα, να κόψουν τις γέφυρες επικοινωνίας με τους συντρόφους μας έξω, να μας απομονώσουν και να κάνουν τον φόβο να κυβερνήσει, καθώς κάθε κείμενο θα σημαίνει επιπλέον χρόνια φυλακής.

Βέβαια, εξαιτίας των ήδη μακροχρόνιων ποινών μας (από 25 έως 80 έτη), αυτές οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις με μία πρώτη ματιά δεν φαίνεται να έχουν καμία ιδιαίτερη αξία (που βέβαια, και να είχαν, αυτό δεν θα άλλαζε τη στάση μας και δεν θα υποχωρούσαμε ούτε ένα χιλιοστό απέναντι στους δικαστικούς εκβιασμούς).

Με εξαίρεση τις περιπτώσεις του Γεράσιμου Τσάκαλου, της Όλγας Οικονομίδου, του Γιώργου Πολύδωρου και του Θεόφιλου Μαυρόπουλου, που οι νέες υποδικίες χρησιμοποιήθηκαν για να παρατείνουν την προφυλάκισή τους και να μην αποφυλακιστούν λόγω λήξης 18μήνου, για τους υπόλοιπους από εμάς δεν υπήρχε καμία διαφορά καθώς τα επιπλέον χρόνια φυλακής συγχωνεύονται όλα στα 25 χρόνια. Όμως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Εφαρμόζοντας εναντίον της Σ.Π.Φ τις πρώτες διώξεις για πολιτικά κείμενα, οι δικαστές εισάγουν καμουφλαρισμένα την αστυνομία σκέψης και σε άλλες περιπτώσεις αναρχικών.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του αναρχικού Παναγιώτη Μιχαλάκογλου, που ο ανακριτής απέρριψε την αίτηση αποφυλάκισής του εξαιτίας ενός αναρχικού κειμένου που είχε γράψει και είχε αναρτηθεί στο διαδίκτυο. Και αυτή δεν είναι η μοναδική περίπτωση.

Προφανώς μου είναι τελείως άχαρο να μιλάω για μεθοδεύσεις του κράτους τη στιγμή που το μόνο που με ενδιαφέρει είναι η συνέχιση του αναρχικού αντάρτικου πόλης.

Όμως η ανάλυση των σχεδιασμών του εχθρού, του κράτους, της αστυνομίας, των δικαστών, είναι απαραίτητη για όποιον προετοιμάζεται να τους πολεμήσει.

Όπως οι πρώτοι περιοριστικοί όροι που επεβλήθησαν σε κατηγορούμενους για τη Σ.Π.Φ, με απαγόρευση επικοινωνίας μεταξύ τους και εισόδου τους σε σχολές, έστρωσαν το έδαφος για την επιβολή εξορίας και τον μετρητή του ενός χιλιομέτρου ελευθερίας σε συγγενείς μου, έτσι και τώρα οι διώξεις πολιτικών κειμένων είναι ο πρόλογος για τις δηλώσεις μεταμέλειας και τη δημόσια αποκήρυξη του ένοπλου αγώνα που θα ζητηθούν στο μέλλον.

Ακολουθώντας το παράδειγμα της Ιταλίας από τα μολυβένια χρόνια, η εξουσία γνωρίζει πως η πραγματική ήττα για το αντάρτικο πόλης δεν έρχεται με τις συλλήψεις αλλά με την παράδοση, με την ανακωχή από τη μεριά μας. Όπως έλεγε κι ο στίχος από ένα ποίημα:«Δεν είναι το ζήτημα να πιαστείς αιχμάλωτος, το ζήτημα είναι να μην παραδοθείς…».

Διώκοντας στην αρχή τα κείμενα, στήνοντας δικαστήρια όπως αυτό εδώ για μια πολιτική δήλωση, είναι σίγουρο ότι στη συνέχεια θα δοκιμαστεί η δημόσια δήλωση αποκήρυξης του αντάρτικου πόλης ως προϋπόθεση για άδειες και αποφυλακίσεις πολιτικών κρατουμένων.

Φυσικά, η πανούκλα των νόμων που εφαρμόζεται αρχικά εναντίον της Σ.Π.Φ δεν πρόκειται να περιοριστεί. Αντίθετα, θα εξαπλωθεί ως επιδημία και θα επιδιώξει να χτυπήσει κάθε πτυχή της αναρχικής δράσης με ποινικές διώξεις για ανατρεπτικό περιεχόμενο εντύπων, αφισών, εκδηλώσεων… Όλα αυτά στα πλαίσια της προτροπής σε βίαιες ενέργειες.

Ήδη ο αντιτρομοκρατικός νόμος έχει στήσει το δόκανο… Με τις διατάξεις του, προκαλεί μία ομίχλη καταστολής, αναφέροντας «όποιος στηρίζει ηθικά τις τρομοκρατικές οργανώσεις, μπορεί να εκδιωχθεί και ο ίδιος…». Ποιο είναι το κριτήριο της ηθικής στήριξης; Για τους εκπροσώπους του νόμου και της τάξης ίσως και μια αφίσα ή μια εκδήλωση μπορεί να θεωρηθεί ηθική υποστήριξη στους «τρομοκράτες». Κι αν αυτά φαίνονται εικόνες από ένα μακρινό μέλλον, αντιστοιχούν στην πραγματικότητα που βιώνουν τώρα πολιτικοί κρατούμενοι.

Στις Η.Π.Α ο ακτιβιστής Έρικ ΜακΝτέιβιντ καταδικάσθηκε σε 20 χρόνια φυλακής, όταν συνελήφθη εξαιτίας πληροφοριοδότριας του FBI. Ο Έρικ δεν κατηγορήθηκε ποτέ για κάποια πράξη αλλά για την πρόθεσή του, σύμφωνα με την πληροφοριοδότρια, να σαμποτάρει υποδομές του συστήματος λεηλασίας της φύσης. Η κατηγορία που του κόστισε 20 χρόνια φυλακής ήταν «η σκέψη τέλεσης κακουργήματος».

Στη Γερμανία ο Thomas Meyer-Falk, που καταδικάστηκε για ανατρεπτικές πράξεις, παραμένει στη φυλακή για πολλά χρόνια μετά τη λήξη της ποινής του, καθώς η σωφρονιστική υπηρεσία έκρινε ότι δεν έχει μετανιώσει για τις επαναστατικές του ιδέες και εφάρμοσε εναντίον του την «αόριστη παράταση της κράτησής του».

Με το ίδιο πρόσχημα απορρίπτουν την αποφυλάκιση του αναρχικού Marco Camenisch, που κρατείται πάνω από 20 χρόνια στη φυλακή για αναρχική δράση.

Στην Ιταλία, πριν λίγα χρόνια, οι αστυνομικο-δικαστικές αρχές πραγματοποίησαν την κατασταλτική επιχείρηση με το ευφάνταστο όνομα «ευτολμία» (Ardire) εναντίον της αναρχικής ιστοσελίδας Culmine, επειδή δημοσίευε αναρχικά κείμενα και προκηρύξεις (ανάμεσά τους και αναλήψεις ευθύνης της FAI και της Σ.Π.Φ).

Στην Ελλάδα το Συμβούλιο της Φυλακής αρνήθηκε να χορηγήσει την άδεια που δικαιούνταν ο αντάρτης πόλης της 17Ν Δημήτρης Κουφοντίνας, γράφοντας στο αιτιολογικό της απόρριψης, ανάμεσα στα άλλα, ότι έχει υποστηρίξει δημόσια με δηλώσεις και κείμενά του τη Σ.Π.Φ και τον Επαναστατικό Αγώνα (στο έγγραφο γράφουν ΕΛΑ, αλλά πιθανότατα εννοούν τον ΕΑ).

Στη δημοκρατία η ελευθερία του λόγου φτάνει ως εκεί που δεν αμφισβητείται η εξουσία. Όμως ελευθερία με μέτρο δεν υπάρχει…

Επέλεξα να μιλήσω για τη στρατηγική του κράτους, των δικαστών και της αστυνομίας γιατί θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να μπορούμε να αναλύουμε τον εχθρό, να αντιλαμβανόμαστε τις κινήσεις του, να εκτιμάμε τις προθέσεις του για να τον χτυπάμε όσο πιο δυνατά μπορούμε. Ζούμε στον καιρό των διαπιστώσεων. Όλοι γνωρίζουν, αλλά λίγοι αντιδρούν. Οι αλχημείες της καταστολής και της δικαιοσύνης δεν αναφέρονται εδώ για να δημιουργήσουν φόβο στους νέους συντρόφους. Ούτε για να εφευρεθούν υπερασπιστικές γραμμές που εξαντλούνται στην καταγγελία της αυθαιρεσίας των διωκτικών μηχανισμών. Ούτε για να εφαρμοστούν οι τακτικές της πολιτικής οπισθοχώρησης.

Το αντίθετο.

Όλα αυτά που αναφέρθηκαν δεν είναι κάποιο βραχυκύκλωμα του συστήματος. Είναι οι δομικές λειτουργίες του και ο πυρήνας του, που διατάζει την εξόντωση των εχθρών του καθεστώτος. Δεν υπάρχουν ελιγμοί, αλλά και να υπήρχαν δεν θα τους διαλέγαμε.

Όποιος θέλει να είναι αναρχικός, πρέπει να κάψει τις γέφυρες πίσω του και να μην περιμένει καμία επιείκεια από τον αντίπαλο. Όπως δεν δείχνουμε και εμείς καμία μεταμέλεια απέναντι στην εξουσία ακόμα κι όταν φυλακίζει τα χρόνια μας.

Εγκαταλείποντας τη νομική άμυνα της «αθωότητας» ή της «ανυπαρξίας στοιχείων» διαλύουμε τις ψευδαισθήσεις…

Στον αγώνα για την ελευθερία δεν υπάρχουν ημίμετρα ούτε η μέση οδός… Στον αγώνα για την ελευθερία ούτε ο θάνατος ούτε η φυλακή πρέπει να μπαίνουν εμπόδιο…

Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο…

«Ή στην επίθεση ή στον καναπέ…»

Τσάκαλος Χρήστος
Μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – FAI
08/01/2016

Λάρισα: Επίθεση με πέτρες στα γραφεία του ΟΑΕΔ

Ξημερώματα της 27-12-2015, επιτεθήκαμε με πέτρες στον ΟΑΕΔ Λάρισας στα πλαίσια του καλέσματος του Μαύρου Δεκέμβρη. Τις ώρες που η κοινωνία διασκεδάζει στους ναούς της κατανάλωσης, σύντροφοι παραμένουν έγκλειστοι στα κελιά της δημοκρατίας σ’ όλο τον κόσμο. Δεν ξεχνάμε κανέναν και τους στέλνουμε ένα σινιάλο αλληλεγγύης και συνενοχής.

Δύναμη σ’ όσους διώκονται για το “Σχέδιο Φοίνικας”

Για το Μαύρο Δεκέμβρη και ένα ακόμα πιο μαύρο χρόνο για τους εχθρούς

FAI-IRF
Πυρήνας αστικών καταστροφών

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο του μέλους της ΣΠΦ Παναγιώτη Αργυρού για τη δίκη του Σχεδίου Φοίνικας

ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΑΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

«Μόνο εκείνη τη στιγμή που η τάση μας για ελευθερία ενώνεται πάλι με τη δράση, καταφέρνουμε να βιώσουμε την αναρχία στο εδώ και στο τώρα. Δυστυχώς το όνειρο που κουβαλάμε στις καρδιές μας παραείναι μεγάλο για να αποφύγουμε τον κίνδυνο να βρεθούμε μπροστά στον τερατώδη τοίχο της εξουσίας, που ορθώνεται προστατεύοντας το κράτος και το κεφάλαιο. Όταν βάζουμε τη ζωή μας στο παιχνίδι, αναπόφευκτα καταλήγουμε να αντιμετωπίζουμε τη σκληρότητα που ενυπάρχει στον αγώνα: φυλακή ή θάνατος».
Nicola Gai

[Ιταλός αναρχικός σύντροφος που έχει αναλάβει την ευθύνη για τη συμμετοχή του στην επίθεση του Πυρήνα Όλγα FAI/IRF (πυροβολισμός κατά του Roberto Adinolfi, διευθυντικού στελέχους της Ansaldo Nucleare)]

Στο τέλος της 4ης κατά σειρά δίκης εναντίον της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και εναντίον μου, ως αναρχικού που έχει αναλάβει την ευθύνη για τη συμμετοχή του σε αυτήν, θέλω να πω ορισμένα πράγματα όχι προς το δικαστήριο αλλά προς όλους τους συντρόφους και όλες τις συντρόφισσες που με τη δράση τους έδωσαν πνοή και υπόσταση στο Σχέδιο Φοίνικας.

Ο αυτονόητος χαιρετισμός όλων των φυλακισμένων μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στα συντρόφια του Πυρήνα Sole – Baleno (πυρήνας της σύμπραξης ΣΠΦ – Συμμοριών Συνείδησης) μάς κόστισε αρχικά τη δίωξή μας για ηθική αυτουργία σε 4 Πράξεις του Σχεδίου Φοίνικας: στην ανατίναξη προσωπικού οχήματος της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού στην Αθήνα, στην ανατίναξη προσωπικού οχήματος αρχιφύλακα που υπηρετεί στις φυλακές Ναυπλίου, στον εμπρησμό ξενοδοχειακής μονάδας στην Ινδονησία, και στην αποστολή παγιδευμένου δέματος-βόμβα στον πρώην διοικητή της Αντιτρομοκρατικής στην Αθήνα.

Εκ των υστέρων κι αφού έγινε αντιληπτό απ’ τις αρμόδιες αρχές ότι η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας για την επίθεση στην Ινδονησία από τη Μονάδα Οργής/Διεθνή Συνωμοσία για την Εκδίκηση-FAI/IRF δε θα μπορούσε με τίποτα να αντέξει, κατέρρευσε πριν καν το στάδιο της δίκης.

Όσον αφορά όμως τις υπόλοιπες επιθέσεις και την κατηγορία που μου αποδίδεται για ηθική αυτουργία, από τη μια με προσβάλλει γιατί, ως αναρχικός, απεχθάνομαι τις ιεραρχικές σχέσεις οποιουδήποτε επιπέδου, από την άλλη όμως με βοηθάει να κατανοήσω ότι η κυριαρχία νιώθει απειλή όταν οι αναρχικοί αντάρτες, ακόμα και από θέση αιχμαλωσίας, επιχειρούν να δώσουν το στίγμα τους και να συνδεθούν με τον αγώνα εκτός των τειχών χαιρετίζοντας τις εχθροπραξίες των συντρόφων τους. Η κυριαρχία νιώθει απειλή όταν συνειδητοποιεί ότι η συνθήκη του εγκλεισμού δεν είναι αρκετή για να συντρίψει τη μαχητική ενέργεια των αναρχικών αιχμαλώτων. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να στηθούν ολόκληρα κατηγορητήρια περί ηθικών αυτουργών. Σε καμία περίπτωση όμως δεν αρκεί για να κάμψει το δικό μου ηθικό και τη θέλησή μου να συνδεθώ με όλα τα συντρόφια σε θέση μάχης.

Γι’ αυτό, με αφορμή το τέλος αυτής της δίκης, θέλω να απευθύνω έναν νέο χαιρετισμό στους αγαπημένους συντρόφους και συντρόφισσες που παντού, σε όλη τη Γη, έθεσαν σε κίνηση τη Συνωμοσία της Μαύρης Διεθνούς των αναρχικών της πράξης μέσα από όλες τις επιθέσεις του Σχεδίου Φοίνικας: από τη Χιλή έως τη Ρωσία, και από τη Γερμανία ως την Ινδονησία.

Αντί λοιπόν για απολογία ενώπιον των δικαστών, επιλέγω να στείλω μέσα από το κελί μου μια φλογισμένη αγκαλιά σε όλους όσους και όσες επέλεξαν την επίθεση και όπλισαν την Αναρχία με φωτιά και μπαρούτι.

Κάθε ξεχωριστή ενέργεια, κάθε ξεχωριστή δράση μού έδωσε δύναμη και φώτισε την καρδιά μου με τη φλόγα της αναρχικής εξέγερσης.

Από τη χώρα της αιχμαλωσίας, αισθάνθηκα κοντά μου κάθε σύντροφο και συντρόφισσα που απ’ τα χαρακώματα της συνωμοτικής επίθεσης υπονόμευσαν με κάθε δυνατό τρόπο την κοινωνική ομαλότητα.

Η δυναμική που εκδηλώθηκε με το Σχέδιο Φοίνικας άφησε σημαντικές παρακαταθήκες που, μελετώντας τις, αντιλήφθηκα τις νέες προοπτικές αγώνα που ανοίγονται για την Αναρχία όταν ξεπερνάει σύνορα και αποστάσεις και επιλέγει με άξονα την Άτυπη Οργάνωση τη μετωπική σύγκρουση με την κυριαρχία.

Ήταν ένα από εκείνα τα σημαντικά στοιχεία που με ώθησαν να συμβάλω ξανά σε μια καινούργια πρόταση για μια νέα θέση της αναρχικής μάχης μέσα από το κάλεσμα για έναν Μαύρο Δεκέμβρη, ένα κάλεσμα που έκανα από κοινού με τον αναρχικό σύντροφο Νίκο Ρωμανό.

Οι προοπτικές που άνοιξαν τότε με το Σχέδιο Φοίνικας, και με τον άτυπο συντονισμό της αναρχικής άμεσης δράσης διεθνώς, θεωρώ ότι μπορούν να εξελιχτούν σε κάτι πιο απειλητικό για την εξουσία αν συναντηθούν με όλο το υπόλοιπο φάσμα των αναρχικών πρακτικών, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό αναρχικής πολύμορφης δράσης παγκοσμίως που θα κινείται διαρκώς ενάντια στην εξουσία.

Γι’ αυτό, το μόνο που έχω να πω στη Δικαιοσύνη σας είναι ότι ηθικά, πολιτικά και αξιακά βρίσκομαι με όλη μου την καρδιά μέσα σε κάθε αναρχική επίθεση ενάντια στην κυριαρχία. Αν θέλετε μπορείτε να μου χρεώσετε ηθική αυτουργία για τον αέναο αναρχικό πόλεμο ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, όπως κι εγώ σας χρεώνω ηθική αυτουργία σε κάθε πράξη εξουσιαστικής βαρβαρότητας που υπογράφεται στο όνομα της Δικαιοσύνης. Τίποτα δε θα μπορούσε να μου δώσει μεγαλύτερη ικανοποίηση πέρα από τη χαρμόσυνη είδηση ότι μια σφαίρα καρφώθηκε στο κεφάλι σας ως επιβράβευση της άθλιας ζωής σας.

Ζήτω το Σχέδιο Φοίνικας

Ζήτω ο Μαύρος Δεκέμβρης

Ζήτω ο Άτυπος Συντονισμός της Αναρχικής Πολύμορφης Δράσης σε όλο τον κόσμο.

Παναγιώτης Αργυρού
μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF

Ινδονησία – Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη 12η: Αντιεκλογική εκστρατεία με μπαράζ εμπρησμών

“Τα λόγια μας σαν λεπίδα χαράζουν το σήμερα και οι πράξεις μας καίνε τις γέφυρες με το χθες… Με πείσμα και θέληση μέχρι να δολοφονήσουμε την εξουσία”.
πυρήνας φυλακής Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, Ανδρέας Τσαβδαρίδης και Σπύρος Μάνδυλας (γράμμα για τους Αλφρέντο Κόσπιτο και Νικόλα Γκάι)

Η κήρυξη πολέμου ενάντια στην εξουσία δεν περιορίζεται σε μία και μόνο δράση, ούτε και σε μία μονάχα επιστολή προς δημοσίευση. Πρόκειται για την ολότητα της ζωής μας, του καθενός από μας που στεκόμαστε εδώ ως εγωιστές υπό την ονομασία της Διεθνούς Συνωμοσίας για την Εκδίκηση (ICR), στο πλαίσιο της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο. Δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα πίσω, έστω κι αν είμαστε απομονωμένοι ή εγκαταλειμμένοι από τους άλλους «επαναστάτες αναρχικούς» που έχουν αφοσιωθεί στα όνειρα της κοινωνίας, εκείνους που επιτρέπουν οι δικές τους αξίες ως αναρχικών να επιβάλλονται αποκλειστικά μέσω ρεφορμισμού, διαπραγμάτευσης και συμμόρφωσης. Είμαστε εκτός του κύκλου επιρροής τους και δε θα παίξουμε το παιχνίδι τους. Έχουμε το δικό μας, αυτό της βίας και της άμεσης δράσης. Με μηδενιστική συντροφικότητα μέσα απ’ τη φωτιά και με υψωμένες γροθιές προς τα συντρόφια μας πίσω απ’ τα σίδερα όπου κι αν βρίσκονται, στην Ευρώπη, στη Νότια Αμερική και στο Μεξικό. Η συντροφικότητά μας εκτείνεται επίσης σ’ εκείνα τ’ ανώνυμα συντρόφια που πέρασαν στην παρανομία προκειμένου να εξακολουθήσουν μια διαρκή αντιπαράθεση με την εξουσία.

Τρέχουσα κατάσταση αναφορικά με τις γενικές εκλογές στην Ινδονησία

Από τότε που πέσανε τα πρώτα πυροτεχνήματα της Πρωτοχρονιάς, όλες οι μορφές καταπίεσης το καταχάρηκαν με την περιέργεια κι ανυπομονησία πριν από τις γενικές εκλογές (τόσο τις βουλευτικές εκλογές, που κυλάνε απ’ τον Απρίλη του 2014, όσο και τις προεδρικές εκλογές, που έρχονται τον Ιούλη του 2014). Είδαμε πώς οι καταπιεστές και οι καταπιεσμένοι πήγαιναν χέρι χέρι γιορτάζοντας αυτό που αποκαλούν ‘την ώρα της νέας ελπίδας για μια καλύτερη αλλαγή’. Τύπωσαν τις φάτσες των υποψήφιων αντιπροσώπων στο κοινοβούλιο, ενώ άλλοι συζητούσαν δημοσίως τι πρέπει να κάνουν ώστε να συμβάλουν στη βελτίωση της δημοκρατίας σε σχέση με τη σημερινή της εκδοχή. Όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα social media πλημμύρισαν από κούφια λόγια και τη φόλα τού πώς οι γενικές εκλογές θα κάνουν τους καταπιεσμένους να κερδίσουν την ελευθερία τους. Κι όντως έτσι είναι, γιατί οι ινδονήσιοι/-ες θα έχουνε πράγματι την ευκαιρία να επιλέξουν ποιοι θα είναι οι καταπιεστές τους για την επόμενη πενταετία.

Ούτε καν εκπλαγήκαμε σαν αντιληφθήκαμε πως κι όσοι έχουν αυτοανακηρυχθεί αντεξουσιαστές απλώς παγιδευτήκανε στη λογική που υπαγορεύει ότι ή κάνεις τη φωνή σου ν’ ακουστεί εν μέσω εκλογών ή απέχεις απ’ την ψηφοφορία.

Βγάζουνε memes στο διαδίκτυο, βγάζουνε αφίσες, βγαίνουν κι οι ίδιοι και το βροντοφωνάζουν, οργανώνουνε κόσμο, απλά για να μην ψηφίσουν. Να πούνε όχι στις κάλπες, να πούνε όχι στους υποψήφιους βουλευτές· αυτοί λένε όχι στα κόμματα, λένε όχι σε οποιαδήποτε υποδομή του ψηφοφορικού συστήματος, έλα όμως που ξεχνάνε ένα σημαντικό πράγμα. Να πούνε όχι στους φραγμούς που τους έχουν κρατήσει μακριά απ’ την πραγματική ελευθερία. Επιθυμούν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα βαδίζοντας σε παρόμοιο μονοπάτι μ’ εκείνο που χαράσσει η εξουσία. Και πώς μπορεί να οδηγήσει το μονοπάτι αυτό προς την ελευθερία; Ρητορικό το ρώτημα, μιας κι είναι ανώφελο να διερωτάται κανείς για τις επιλογές αυτών των ανθρώπων.

Ο αναρχισμός είναι πεθαμένος. Κι αυτοί οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι που περήφανα κουβαλάνε το φέρετρο της φερόμενης ως ιδεολογίας τους: του αναρχισμού. Μιας ιδεολογίας των αδύναμων και δειλών που μας έχουνε κατονομάσει ως «εμμονικούς με τη βία» για να κουκουλώσουνε το φόβο το δικό τους. Φοβούνται να οπλιστούν και να βαδίσουνε μόνοι τους στη μάχη, μια μακρά μάχη χωρίς τελειωμό ή σκοπό.

Και σε τι πια διαφέρουμε εμείς απ’ αυτούς τους όχλους;

Εμείς εκθέσαμε τη διαφωνία μας και με τους δυο αυτούς συρφετούς πυρπολώντας δύο γραφεία της επιτροπής γενικών εκλογών, στο Ντονγκάλα του κεντρικού Σουλάβεζι, στις 16 Απρίλη. Δε θα μείνουμε παράμερα αφήνοντας τον εχθρό μας να φιγουράρει ολόγυρα με τη δημοκρατική του τη φιέστα. Απευθύναμε άμεσα την οργή μας και τη μετατρέψαμε σε φωτιά. Δε διεξάγουμε αποχή σε τούτο τον πόλεμο. Διεξάγουμε επίθεση.

Εμείς δεν είμαστε απ’ αυτούς τους αναρχικούς που σπεύσανε σ’ εκλογικά κέντρα και πατήσανε συνθήματα και τα ψάλανε στις κάλπες. Δεν πρόκειται να λερώσουμε τις αξίες μας επιτρέποντας να βαφτεί το δάχτυλό μας με πορφυρό μελάνι, μια στάμπα που βάζουν οι Αρχές για να εξακριβώνουν ποιοι ψήφισαν και ποιοι δεν προσήλθαν στην κάλπη. Δε θ’ αφήσουμε σπιθαμή του σώματός μας να μολυνθεί απ’ τον εχθρό μας. Απεναντίας, εφορμήσαμε εναντίον τους δίχως συμβιβασμό.

Σε μιαν άλλη ευκαιρία που μας παρουσιάστηκε, σαμποτάραμε δυο αυτοκίνητα (στις 28 Απρίλη) που ήταν προγραμματισμένο να μεταφέρουν τα ψηφοδέλτια απ’ την περιοχή της νοτιοανατολικής Μιναχάσα στο Μανάδο, που ’ναι η πρωτεύουσα της επαρχίας του βόρειου Σουλαβέζι. Εξαπολύσαμε αυτό το χτύπημα όχι μονάχα για να προκαλέσουμε καθυστέρηση στη διαδικασία, αλλά για την περαιτέρω δράση μας, την οποία και ακυρώσαμε λόγω της παρέμβασης κάποιων «καλών πολιτών». Την επόμενη φορά θα την πέσουμε σ’ όσους παρεμποδίζουν τις ενέργειές μας. Διά της βίας, εννοείται.

Εμάς δε μας αρκεί η βουβή αποχή. Θέλουμε να κάνουμε αυτή την αντιπαράθεση αγριότερη από απλά λόγια ή αφισέτα. Θέλουμε να μιλήσουμε μέσα απ’ τη φωτιά, όπως αναφέραμε και παλιότερα σ’ ένα από τα ανακοινωθέντα μας. Ωστόσο δεν προσκαλούμε κανέναν/καμιά να έρθει στο κατόπι μας. Δε μας ενδιαφέρει ν’ αποκτήσουμε νέα μέλη. Δεν είμαστε κόμμα ούτε αναρχική συλλογικότητα. Είμαστε μια ένοπλη ομάδα της βίαιης τάσης. Για να περνάμε στην επίθεση, κι όχι ν’ ανοίγουμε διάλογο με τους εχθρούς μας.

Αλληλεγγύη και φωτιά

Στη διάρκεια της δικής μας εκστρατείας, στοχεύσαμε σε ορισμένες σημαντικές τοποθεσίες που ποτέ πριν δεν είχανε μπει στο στόχαστρο. Επεκτείνουμε τους στόχους μας, προσθέτοντάς τους λίγη ακόμη ποικιλία. Για παράδειγμα, στις 19 Απρίλη κάψαμε ολοσχερώς το παράρτημα της εθνικής εταιρείας ηλεκτρισμού στο Μάντιουμ της ανατολικής Ιάβας. Η ενέργεια αυτή αποτελεί μέρος της εκστρατείας μας για πλήγματα στα ζωτικά σημεία του εχθρού. Προκαλώντας όσο περισσότερες ζημιές μπορούμε. Σπέρνοντας τον τρόμο όσο πλατύτερα μπορούμε. Βάλαμε τη φωτιά στις 3 η ώρα τα ξημερώματα κι αφήσαμε τις φλόγες να κάνουν τα υπόλοιπα. Ένα πρωινό ξύπνημα κόσμου με φωτιά είναι ο τρόπος μας να φανερώσουμε το σαρκασμό μας προς τους εργαζομένους που χρειάζεται να σηκωθούν πουρνό πουρνό για το οκτάωρο της σκλαβιάς.

Επιλέξαμε αυτόν το στόχο προκειμένου να στείλουμε ένα μήνυμα στους Αντριάνο Αντονάτσι και Τζανλούκα Ιακοβάτσι. Και οι δυο είναι ιταλοί σύντροφοι που συνελήφθησαν και κατηγορούνται για διάφορες δράσεις, εκ των οποίων μερικές έχουν αναληφθεί ως Αντιπολιτισμικές Ανατρεπτικές Ατομικότητες FAI/IRF. Κι η φωτιά μας είναι εξαιρετικά αφιερωμένη στους δυο τους ώστε να μοιραστούμε τις σκέψεις και τα όνειρά μας, τις αξίες και την αλληλεγγύη μας, και να πούμε και στους δυο ότι τους έχουμε μες στην καρδιά μας. Δε θα ξεχάσουμε ούτε λεπτό συντρόφια που είναι αιχμάλωτα του εχθρού. Κι η εκδίκηση είναι ο μόνος τρόπος απάντησης σ’ αυτή την καταστολή.

Συνεχίσαμε την εκστρατεία μας τοποθετώντας έναν παρόμοιο εμπρηστικό μηχανισμό στα γραφεία της εθνικής εταιρείας ηλεκτρισμού στο Σεμαράνγκ, στην κεντρική Ιάβα, τα ξημερώματα της 23ης Απρίλη, ο οποίος δεν πυροδοτήθηκε τελικώς. Για την ακρίβεια, χυμήξαμε πάνω στο σεκιουριτά που έσκασε μύτη τη στιγμή που μπουκάραμε στα γραφεία. Είναι τυχερός που αποφασίσαμε να τον αφήσουμε εκεί χάμω αντί να τον αποτελειώσουμε.

Δεν είναι ότι δείξαμε έλεος, απλώς στείλαμε μια προειδοποίηση, πως δεν είμαστε τίποτα ζωηρά παιδάκια που παίζουν για πλάκα με τη φωτιά. Άμα μπείτε εμπόδιο στο διάβα μας, δε θα λυπηθούμε να σας βοηθήσουμε να πάτε καλιά σας. Για μας, όλοι όσοι χώνουν τη μύτη τους ή είναι επίδοξοι καλοπολίτες αποτελούν μέρος του εχθρού. Και παρακαλούμε να εκλάβετε σοβαρά την προειδοποίηση, για να μη λέτε πως ποτέ δε σας το ’παμε προκαταβολικά.

Με το που μπήκε αυτός ο μήνας, συνεχίσαμε την εκστρατεία μας εφορμώντας σε άλλες τρεις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, σε τρία διαφορετικά μέρη: μία στο Τερνάτε του βόρειου Μαλούκου (5 Μάη), και άλλες δυο στο Αμπόν της επαρχίας του Μαλούκου (8 Μάη). Θα θέλαμε να ξέρει ο εχθρός πως καμιά περιφέρεια δεν είναι ασφαλής, και θα επιτεθούμε σε ακόμα περισσότερες μεριές στην επόμενη γύρα.

Όλες αυτές οι ενέργειες είναι αφιερωμένες στα πολυαγαπημένα μας συντρόφια, Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς–Πυρήνα Φυλακής, Ανδρέα Τσαβδαρίδη–Σπύρο Μάνδυλα, Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα, Μάρκο Καμένις, Μόνικα Καμπαγέρο, Φρανσίσκο Σολάρ, Ταμάρα Σολ Βεργάρα, Φρέντυ Φουεντεβίγια–Μαρσέλο Βιγιαροέλ–Χουάν Αλίστε Βέγκα, Χανς Νιεμέγερ, Αλφόνσο Αλβιάλ–Έρμες Γκονσάλες, Αλφρέντο Κόσπιτο–Νικόλα Γκάι, Γιάννη Μιχαηλίδη, Γρηγόρη Σαραφούδη, Ανδρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο, Αλέξανδρο Μητρούσια, Δημήτρη Πολίτη, Φοίβο Χαρίση, Τάσο Θεοφίλου, Αργύρη Ντάλιο, Γιώργο Καραγιαννίδη, Μπάμπη Τσιλιανίδη, Γιάννη Ναξάκη, Νίκο Ρωμανό.

Και στη μνήμη του αδερφού μας Σεμπαστιάν Ο. Σεγκέλ, που έπεσε στη μάχη εναντίον του εχθρού στη Χιλή. Αυτές οι πράξεις εκδίκησης είναι για σένα, αδερφέ.

Με τις δράσεις αυτές θέλουμε να καλέσουμε εκ νέου τα συντρόφια μας της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο να χτυπήσουν για άλλη μια φορά και να επανεκκινήσουν το Σχέδιο Φοίνικας. Αυτήν τη φορά, δυνατότερα απ’ ό,τι πριν. Θέλουμε να καλέσουμε όλους τους ενεργούς πυρήνες της FAI/IRF να βγουν να ενισχύσουν για άλλη μια φορά τον πόλεμο, αυτήν τη φορά μέχρι τέλους.

Βία πολέμου ενάντια στο υπάρχον
Κάτω η κοινωνία
Φωτιά στους εχθρούς

Διεθνής Συνωμοσία για την Εκδίκηση (ICR)
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI)
Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (IRF)

Πηγή: 325 (μέσω Machorka)

Βερολίνο: Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη 11η

Σχέδιο Φοίνικας: Σήματα καπνού απ’ το Βερολίνο

«Η φωτιά τρυπώνει στις πόλεις σας, τρυπώνει στις νύχτες σας. Στρώνουμε νοερά το διάβα της προς όλους σας. Θα ζεστάνει τους φίλους μας με αλληλεγγύη και θα πυροδοτήσει την ορμή τους για δράση. Θα κάνει στάχτη τον εχθρό μας. Εντυπώστε μας καλά στη μνήμη σας. Θέλουμε την καρδιά σας. Δεν έχει σημασία ποιος είσαι συ. Ούτε κι έχει σημασία ποιος είμ’ εγώ. Η Συνωμοσία μπορεί την ίδια στιγμή να κάνει και τους δυο μας στάχτες και να μας γεμίσει ζωή. Αυτό που μετράει είναι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουμε, και τ’ ότι παίρνουμε αυτό το μονοπάτι γιατί έχουμε την ελευθερία να επιλέξουμε. Η ελευθερία αυτή δεν πρόκειται να κερδηθεί, αλλά μάλλον πηγάζει μέσα απ’ το μυαλό. Ό,τι ακολουθεί δεν είναι ελευθερία αλλά η δύναμη πάνω στην ίδια μας τη ζωή. Δεν καθόμαστε να το συζητάμε, μαχόμαστε γι’ αυτό». (ΣΠΦ)[1]

Προκήρυξη για κάποιους εμπρησμούς των τελευταίων εβδομάδων στο Βερολίνο

Στις 8 Απρίλη 2014, κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Βερολίνου, πυρπολήσαμε ένα όχημα της δημοτικής αρχής δημοσίας τάξης, όπως και τ’ αυτοκίνητο μιας εταιρείας ασφαλείας.

Στους δημοτόμπατσους του Βερολίνου έχει ανατεθεί απ’ τους κανονικούς μπάτσους να διώκουν διοικητικές παραβάσεις και να κρατάνε τα μάτια και τ’ αυτιά τους ανοιχτά στην καθημερινότητα της μητρόπολης. Μικρά, άθλια ζαγάρια εξοπλισμένα με ασύρματο και σπρέι πιπεριού. Συνεργάζονται, όπως ακριβώς κι οι μπάτσοι, με ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας. Στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, μοιράζονται ένα χώρο στάθμευσης επισήμων με μια ιδιωτική εταιρεία σεκιουριτάδων ακριβώς δίπλα από ’να αστυνομικό τμήμα.

Επίσης, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την πυρπόληση ενός οχήματος πρεσβείας, που ανήκε σε ελληνίδα διπλωματική υπάλληλο, στις 24 Απρίλη στη βερολινέζικη συνοικία Ντάλεμ, που ’ναι τίγκα στις βίλες.

Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι ενός κράτους είναι ακριβώς η σωστή διεύθυνση για φλεγόμενες αποστολές, όπερ τους αφαιρεί το αίσθημα ανωτερότητας και άτρωτου, κάτι που συνέβη πρόσφατα με το γερμανό πρέσβη στην Αθήνα, όταν το σπίτι του γαζώθηκε με πυροβολισμούς. Το ίδιο το κράτος είναι το πρόβλημα, κάτι που πολλοί μαχητές τομεακών αγώνων δε λαμβάνουνε υπόψη. Οι ναζί είναι κράτος, η τεχνολογία εξοπλισμών και πυρηνικών είναι κράτος, η κλιματική αλλαγή και η φτώχεια είναι επίσης κράτος.

Με τη δράση μας αρνούμαστε το μονοπώλιο βίας του κράτους.

Η τοποθέτηση της Γερμανίας αναφορικά με την κατάσταση των μεταναστευτικών πολιτικών στην Ελλάδα είναι ενισχυτική της καταστολής. Για τη γερμανική πολιτική δεν αρκεί που η πλειονότητα των προσφύγων που φτάνουν στην Ελλάδα καταλήγουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, μήτε το γεγονός ότι κυνηγιούνται και δολοφονούνται απ’ τους ναζί, με ή χωρίς στολή. Οι γερμανοί πολιτικοί βλέπουν τους λίγους εμιγκρέδες, εκείνους που κατορθώνουν να περάσουν το ελληνικό σύνορο ζωντανοί, ως απειλή για τον πλούσιο λευκό τους κόσμο. Έτσι, για παράδειγμα, ο πρώην γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Φρήντριχ, απαιτεί ενίσχυση των συνοριακών ελέγχων και αυστηρότερες κυρώσεις για όσες κι όσους, λόγω της εκμετάλλευσης των δυτικών κοινωνιών επί των χωρών τους, εξαναγκάζονται να δραπετεύσουν απ’ τον πόλεμο, το λιμό και την καταστολή. Η έμπρακτη ενίσχυση αυτής της μαζικής δολοφονίας που λαμβάνει χώρα στα σύνορα της Ευρώπης γίνεται ορατή σε όλους, όταν γερμανοί αστυνομικοί της Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας (BKA) λαμβάνουν πόστα στα ελληνικά αεροδρόμια προκειμένου να μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους πάνω στη ρατσιστική στοχοποίηση στους Έλληνες συναδέλφους τους. Ο γερμανικός κυβερνητικός μηχανισμός έχει στηρίξει τις δολοφονίες στα ευρωπαϊκά σύνορα όχι μόνο με την αποστολή προσωπικού, αλλά προωθώντας επίσης πιεστικά τη σύναψη συμφωνιών, όπως ο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Στις 10 Αυγούστου 2013 ξέσπασε εξέγερση στην Αμυγδαλέζα, ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνας, όπου μετανάστες κρατούνται αιχμάλωτοι του ελληνικού κράτους. Οι φυλακισμένοι βάλανε φωτιά στα στρώματα και στα κελιά τους ώστε να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες που επικρατούν στο στρατόπεδο, κι επίσης φύλακες δέχτηκαν επίθεση, και πολλοί μετανάστες προσπάθησαν να αποδράσουν, εκ των οποίων δέκα περίπου κρατούμενοι τα κατάφεραν προσωρινά.

Αλληλεγγύη στους κρατουμένους

Χαιρετίζουμε τους φυλακισμένους Ανδρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο, Δημήτρη Πολίτη, Γιάννη Μιχαηλίδη, Νίκο Ρωμανό, οι οποίοι συνελήφθησαν την 1η Φλεβάρη 2013 κατηγορούμενοι για διπλή ληστεία στον Βελβεντό Κοζάνης.

Στέλνουμε επίσης την αλληλεγγύη μας στους Φοίβο Χαρίση, Αργύρη Ντάλιο, Γιάννη Ναξάκη και Γρηγόρη Σαραφούδη, που συνελήφθησαν για την ίδια υπόθεση[2] στη Νέα Φιλαδέλφεια, στην Αθήνα.

Αντοχή και δύναμη στ’ αδέρφια μας Δαμιανό Μπολάνο, Χάρη Χατζημιχελάκη, Γιώργο Πολύδωρο, Παναγιώτη Αργυρού, Θεόφιλο Μαυρόπουλο, Χρήστο Τσάκαλο, Γιώργο Νικολόπουλο, Μιχάλη Νικολόπουλο και Όλγα Οικονομίδου.[3]

Αλληλεγγύη σε
Τάσο Θεοφίλου
Θεόφιλο Μαυρόπουλο
Μόνικα Καμπαγέρο και Φρανσίσκο Σολάρ

Λευτεριά σε όλους τους κρατουμένους!

Στη μνήμη του Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ, που έπεσε μαχόμενος ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Λευτεριά στους Έρμες Γκονσάλες και Αλφόνσο Αλβιάλ. Λευτεριά στην Ταμάρα Σολ!

Δύναμη, αντοχή και κουράγιο σε όλο τον κόσμο που αγωνίζεται. Για όλους τους μετανάστες που κινούν για να διαρρήξουν την Ευρώπη-φρούριο. Όλους τους πεσόντες. Όλους τους δίχως όνομα. Όλους όσους μάχονται ενάντια στα χοιρινά στους δρόμους της Αθήνας.

Ενάντια στο κατασκεύασμα συνόρων και εθνών. Ενάντια στις φυλακές! Για την ελευθερία! Για την αναρχία!

Αυτόνομος Πυρήνας «Χρήστος Κασίμης»

Ο Χρήστος Κασίμης [μέλος του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα (ΕΛΑ)] σκοτώθηκε από μπάτσους στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια απόπειρας επίθεσης στη γερμανική εταιρεία AEG στις 20 Οκτώβρη 1977. Η ενέργεια προοριζόταν ως απάντηση στο θάνατο κρατουμένων [τριών μελών της RAF] στο Στάμχαϊμ.
_

Σ.τ.μ.: [1] μεταφράσαμε τα λόγια από τα γερμανικά όσο καλύτερα μπορούσαμε, ωστόσο μας είναι άγνωστη η ακριβής προέλευση αυτού του παραθέματος· [2] για την υπόθεση του Βελβεντού, οι Φοίβος Χαρίσης και Αργύρης Ντάλιος (όχι και οι τέσσερις)· [3] προφανώς εκ παραδρομής παραλείφθηκε τ’ όνομα του Γεράσιμου Τσάκαλου.

Ινδονησία: Βομβιστική επίθεση σε ATM στο Μαλάνγκ της ανατολικής Ιάβας

Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη 10η

Δεν μπορείτε να βάλετε τους λύκους στη φυλακή. Μπορείτε μονάχα να φυλακίσετε το σώμα, αλλά δεν μπορείτε να φυλακίσετε το πνεύμα της απελευθέρωσης και τη θέληση να συνεχιστούν οι επιθέσεις ενάντια σε κάθε εχθρό. Μπορείτε να κόψετε το νήμα της ζωής ενός μαχητή, μα το πνεύμα θα εξακολουθεί να ζει και να φτάνει ως την απέναντι γωνιά εντοπίζοντας πού αισθάνεστε ασφαλείς. Έχετε έναν αιώνιο εχθρό που ποτέ δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω, ακόμα κι αν χάσαμε συντρόφους. Εμείς, οι μηδενιστές αναρχικοί, ποτέ δε θα σταματήσουμε να σας χτυπάμε μέχρι να γίνετε στάχτες. Είμαστε το άκρο σύμφωνα με τη φτωχή σας κατανόηση σχετικά με το τι ’ναι η αναρχία και το χάος για εμάς. Και ναι, είμαστε τρομοκράτες, αυτοί που έχουνε πολεμήσει για τη λευτεριά εδώ και εκατοντάδες χρόνια με γροθιές, πέτρες, μολότοφ, εμπρηστικούς μηχανισμούς, και φυσικά με βόμβες.

Και τα χρησιμοποιήσαμε εναντίον σας. Ενάντια σ’ ένα από τα πιο αγαπημένα σας όργανα: τις τράπεζες. Ανατινάξαμε μία από τις χρηματομηχανές σας με τη μικρή εκρηκτική μας δημιουργία. Φτιάξαμε τη βόμβα με την περιορισμένη γνώση μας πάνω στο θέμα από πολλές διαφορετικές πηγές. Θέλουμε εσείς και οι νομοταγείς πολίτες σας να ξέρετε ότι ποτέ δε θ’ αφήσουμε τους περιορισμούς που έχουμε να δεσμεύσουν την επιθυμία μας να στρέφουμε διαρκώς την οργή μας ενάντια σ’ όλους εσάς. Κατασκευάσαμε τη βόμβα με μικρή ποσότητα μαύρης πυρίτιδας, όπου ανακατέψαμε μερικά κομμάτια σιδήρου από καρφιά για την αύξηση της ισχύος της. Και εξερράγη με επιτυχία, και παρέλυσε ένα από τα υποστηρικτικά σας εργαλεία.

Δεν είναι όμως σκέτα η οργή μας ο μόνος λόγος για τη δράση μας. Μέσω της ενέργειάς μας θέλουμε να στείλουμε χαιρετισμούς στ’ αγαπημένα μας συντρόφια Μόνικα και Φρανσίσκο, οι οποίοι συνελήφθησαν πρόσφατα στην Ισπανία και κατηγορούνται ως άτομα πίσω απ’ τις δράσεις που πραγματώθηκαν από [έναν πυρήνα της FAI —σ.τ.μ.: ανακριβής αναφορά στο πρωτότυπο· διώκονται για δράσεις του Εξεγερσιακού Κομάντο Ματέο Μορράλ]. Στους αδερφούς και στην αδερφή μας της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς που είναι στη φυλακή στην Ελλάδα, στους Μάρκο Καμένις και Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα, στους Αλφρέντο Κόσπιτο και Νικόλα Γκάι, στους Ανδρέα Τσαβδαρίδη και Σπύρο Μάνδυλα, στους αναρχικούς της υπόθεσης διπλής ληστείας στην Κοζάνη, στους Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν, στον Τζων Μπάουντεν, όπως και στους Αλφόνσο Αλβιάλ και Έρμες Γκονσάλες, οι οποίοι συνελήφθησαν πρόσφατα στη Χιλή μετά την απόπειρα ανάκτησης όσων ο εχθρός έχει κλέψει απ’ τις ζωές μας, κι ασφαλώς σε όλους τους αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο, που δεν μπορούμε να αναφέρουμε έναν προς έναν, αλλά παραμένουν μέσα στην καρδιά μας.

Μα, πάνω απ’ όλα, η καρδιά μας πόνεσε όταν μάθαμε την είδηση για το σύντροφο που έπεσε στη μάχη εναντίον του εχθρού στη Χιλή: τον Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ Σεγκέλ.

Περήφανα τραγουδήσαμε τ’ όνομά σου τις στιγμές όπου τοποθετούσαμε το πακέτο σε μηχάνημα αυτόματης ανάληψης μετρητών στο Μαλάνγκ της ανατολικής Ιάβας νωρίς το πρωί της Πέμπτης, 9 Γενάρη 2014. Σ’ εσένα, αδερφέ, αφιερώσαμε την ενέργεια παίρνοντας τ’ όνομά σου ως όνομα του πυρήνα μας για τη δράση. Για μας, εξακολουθείς να ζεις δίπλα μας, σε κάθε βήμα και πνοή μας, ώστε να συνεχίσουμε το διάβα μας σ’ αυτόν τον πόλεμο. Αυτή η βομβιστική ενέργεια κατά της περιουσίας του εχθρού είναι ο τρόπος μας να σε μνημονεύουμε ως έναν γενναίο.

Μέχρι την κατάρρευση της κοινωνίας
Μέχρι το χάος της αναρχίας

Πυρήνας Σεμπαστιάν Ο. Σεγκέλ
Διεθνής Συνωμοσία Εκδίκησης
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Τολούκα, Μεξικό: Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη Μοναδική (αρ. 9)

Ορμώμενοι από πρωτοβουλία ατομική, χωρίς βάσεις βοηθείας μήτε πολύπλοκες γλωσσολογίες/επαναστατικές θεωρίες, αλλά ούτε και περίπλοκους μηχανισμούς καταστροφής, εφορμούμε! Ντου μοναδικό μηδενιστικού εξαγνισμού, ταυτόσημο και δίχως ηθικές, ιδεολογικές ή υλικές περιστροφές.

Σε αυτόν τον αναπόδραστο πόλεμο ριχνόμαστε μέσω της εγγύτητας και εξασκούμε τον αφορμαλισμό από την μπάντα της ατομικής πρωτοβουλίας. Οι εμπρησμοί και οι εκρήξεις αυτής της πράξης είναι απότοκο της εικονοκλαστικής επιθυμίας κάθε αγριεμένου που συσχετίστηκε εγωιστικά μαζί τους. Είναι η μονάδα που συγκρούεται με τον πολιτισμό και το τεχνοβιομηχανικό σύστημα, κι είναι μέσα απ’ τη μοναδικότητα που αναδύεται η συγγένεια με κάθε σπάστη.

Ακολουθούν μερικές στροφές και δράσεις που τις εντάσσουμε στο Σχέδιο Φοίνικας και τις αφιερώνουμε σε συγκεκριμένες ατομικότητες με τις οποίες συμμεριζόμαστε όσα πράττουν και δικαιώνουν, παρά τις παθιασμένες διαφορές που ίσως να προκύπτουν. Τούτο ’δώ πάει εξαιρετικά αφιερωμένο, σαν κολασμένη πυρά γιομάτη βούληση, στους Αλφρέντο Κόσπιτο και Νικόλα Γκάι του Πυρήνα Όλγα/ΑΑΟ, στον Ανδρέα Τσαβδαρίδη, μέλος της ΑΑΟ και χωμένο στο Σχέδιο Φοίνικας, στον αντιπολιτισμικό πολεμιστή Αντριάν Μαγνταλένο (κρατούμενο σ’ αυτές τις γαίες), καθώς και στον εξεγερμένο ληστή Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ, προσφάτως πεσόντα στη μάχη.

Αδέρφια, εδώ είμαστε!

Χαράζει!
Μι’ απόπειρα γραφής η οποία δεν ξεφορτώνει
Το κακόφωνο αβίωτο που ζούμε
Κάθε ανατολή το κάνει υποχρεωτικό
Άλλο ξημέρωμα!
Φουμάροντας λιγάκι, δίχως ντελίριο
Κρυστάλλινη αλήθεια, δεν ξεγελάς τις πράξεις
Η μέρα δεν είναι άλλο παρά καρουζέλ με ώρες
Θε’ μου χρόνε! Πατέρα μου πολιτισμέ!
Άλλο ξημέρωμα!
Ρουτίνα πρωινή, απογεματινή ή και νυχτόφωτη
Τεχνολογία/βιομηχανία, τα μπινιάρια που ’ναι πάντοτε παρόντα
Άλλο ξημέρωμα!
Κι είπε η φαντασία:
Πού θα πάει το σκοινί;
Κι Εγώ το πάθος ασυγκράτητο
Κάτι θα κάνει κρακ
όπου να ’ναι
Σημείο τιλτ, θριαμβολογεί πικρά το Εγώ
Σαν κατακάθι ζωής
Αφού τρόπος άλλος δεν μπορεί να υπάρχει
για τους αλήτες της πράξης
Άλλο ξημέρωμα!
Τ’ αντέχεις;
Ύμνος ζωής, και μην τυχόν τον κακομεταφράσεις!
Όχι βιονικοί
Ούτε κομμούνια/χριστιανοί
Γέλα, τραγούδα, χόρεψε σαν νιότη αγριεμένη
Ανέμελοι, κυνικοί και εικονοκλάστες
Άλλο ξημέρωμα!
Ξημέρωμα;
Να τα πάρει πρόσωπο η δρεπάνη!

Αναλαμβάνουμε επίσης την ευθύνη για τις επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς το ξημέρωμα της 18ης Νοέμβρη (του 2013) σε μια εκκλησία και μια τράπεζα στη συνοικία Σαν Σεμπαστιάν της Τολούκα, στο Μεξικό, όπως και για την τοποθέτηση του εμπρηστικού/εκρηκτικού μηχανισμού που ’σκασε σε άλλη τράπεζα στις 21 Δεκέμβρη (του αυτού έτους) κοντά στο αεροδρόμιο της Τολούκα.

Για το θρίαμβο του Εγώ!
Κόντρα στο τεχνοσύστημα και στον πολιτισμό!

Αντιπολιτισμική Φράξια του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης
προσκείμενη στην Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FA/FLT/FAI)

Σαντιάγο, Χιλή: Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη 8η (16 Νοέμβρη 2013)

Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη 8η (Χιλή): Αντιεκλογική δράση με εμπρηστικό/εκρηκτικό μηχανισμό σε αλληλεγγύη στη Μόνικα Καμπαγέρο και στον Φρανσίσκο Σολάρ.

Δεν είμαστε θεατές, αλλά δηλωμένοι εχθροί κάθε μορφής κυριαρχίας.

Σήμερα, κραδαίνοντας τα όπλα της ζωής και τις ιδέες της ανταρσίας, θελήσαμε να δωρίσουμε λίγη αναρχική ορμή.

Πεπεισμένοι/-ες ότι η παρούσα κατάσταση πραγμάτων δεν συντηρείται μοναχά απ’ όσους διαχειρίζονται την κυριαρχία, αλλά κι από την εθελοδουλία όσων την προσυπογράφουνε στα μουλωχτά, αποφασίσαμε σήμερα να επιτεθούμε μ’ έναν εμπρηστικό/εκρηκτικό μηχανισμό στο 98ο Εκλογικό Συμβούλιο της κοινότητας Λα Ρέινα (στο Σαντιάγο).

Ο εν λόγω θεσμός αποτελεί ένα ακόμη γρανάζι της δημοκρατικής μηχανής, λόγω του ρόλου που παίζει στην υλικοτεχνική οργάνωση της όλης εκλογικής διαδικασίας στην περιοχή. Με απλούς όρους, διορίζει τις εφορευτικές επιτροπές, μέλη των σωμάτων ψηφολεκτών και αντιπροσώπους των εκλογικών τμημάτων, συν του ότι είναι ο φορέας που καθορίζει τα εκλογικά κέντρα.

Δεν καμουφλάρουμε τις σκοτεινές μας προθέσεις.

Γιατί να περάσει κανείς στην επίθεση; Η αναρχία δεν θα πρέπει ν’ αναλώνει ενέργεια πασχίζοντας να εμποδίσει το βήμα του εσμού των πολιτών κατά το δημοκρατικό τελετουργικό των εκλογών αλλά, απεναντίας, να επιχειρεί να καταδείξει ότι οποιοσδήποτε διάλογος ανάμεσα στους σπάστες και στην εξουσία είναι αδύνατος. Θα πρέπει ν’ αποζητά τη σύγκρουση, αντί για ελπιδοφόρα κελεύσματα αποφυγής του λάθος δρόμου.

Οι εκκλήσεις για αποχή απ’ την ψηφοφορία, για οικοδόμηση της Λαϊκής Εξουσίας, για αναγραφή των αρχικών «AC» (Συντακτική Συνέλευση) στα ψηφοδέλτια, για άκυρο, για λευκό, για μία ψήφο στη λογική «το μη χείρον βέλτιστον» δεν σημαίνουνε τίποτ’ άλλο παρά αναθέματα στη γλώσσα των πολιτών, τα οποία ουδέποτε βάζουν στην πρέσα το κουμάντο της κυριαρχίας.

Η μοναδική πραγματικά αξιοπρεπής απάντηση απέναντι σε τόση εξαθλίωση είναι το αντεξουσιαστικό ντου στις πολλαπλές πτυχές και μορφές του. Είναι η παρότρυνση στον εμπρησμό με κάθε μέσο. Είναι ο εμπρησμός ο ίδιος, κι επίσης τα χέρια που τον κάνουν πράξη, η άθραυστη βούληση όποιου/όποιας μάχεται μέχρι τελευταίας ανάσας με ό,τι μέσα έχει εύκαιρα.

Κόντρα στη δημοκρατία, κόντρα στη μιζέρια μερικών αναρχικών.

Μοιάζει λες και βιώνουμε μιαν ιεροποίηση της δημοκρατίας, μιας και τούτη είναι στα χείλη ολωνών. Πολίτες και επίδοξοι επαναστάτες στοιχηματίζουνε σ’ αυτήν ωσάν το ιδανικό μέλλον. Όλο το φάσμα των θέσεων του πολιτικού μπούγιου φαίνεται να συνοψίζεται στην τελειοποίηση της παρούσας δημοκρατίας ή στην αληθινή πραγμάτωσή της. Τόσο αυτοί που πιστεύουν στην εκλογική τακτική όσο κι εκείνοι που την απορρίπτουν συμφωνούν στο εξής σημείο: το πρόβλημα δεν είναι η δημοκρατία, αλλά η διαχείρισή της. Continue reading Σαντιάγο, Χιλή: Σχέδιο Φοίνικας, Πράξη 8η (16 Νοέμβρη 2013)

Αθήνα – Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης: Εκπομπή με κρατούμενους συντρόφους

Στο πλαίσιο προετοιμασίας τηλεφωνικής επικοινωνίας-συνομιλίας με τους συντρόφους Σπύρο Μάνδυλα και Ανδρέα Τσαβδαρίδη, οι οποίοι συνελήφθησαν στις 11 Ιουλίου 2013 για το Σχέδιο Φοίνικας (με τον Ανδρέα να έχει αναλάβει την ευθύνη για αποστολή εμπρηστικού δέματος ως Κομάντο Mauricio Morales-FAI/IRF), μπορείτε να αποστείλετε τις ερωτήσεις που θέλετε να τους υποβάλετε στο mail του σταθμού 98fm@radio98fm.org μέχρι και την Παρασκευή, 18 Οκτώβρη 2013.

radio98fm.org

Ινδονησία: Εμπρηστικές επιθέσεις της Μονάδας Οργής/Διεθνούς Συνωμοσίας για την Εκδίκηση/FAI-FRI (Ιούνης 2013)

[26.6.2013]

«Αλυσοδεμένα αδέρφια, σύντροφοι που υποφέρετε, η μάχη πλησιάζει. Σύντομα, μεθυσμένοι από εκδίκηση, θα ξεχυθούμε στην επίθεσή· κι ο εχθρός θα τραπεί σε φυγή, γιατί η Ομοσπονδία του Άλγους είναι τρομερή».
—Μπρούνο Φιλίππι

Η ενέργεια μας μπορεί (αν όντως μπορεί) να ονομαστεί ΣΧΕΔΙΟ ΦΟΙΝΙΚΑΣ – ΜΕΡΟΣ 3. Πρόκειται για τη συλλογική μας απόφαση ν’ ανταποκριθούμε στο κάλεσμα των συντρόφων απ’ την Ελλάδα (1, 2).

Απόψε (26 Ιούνη) βγήκαμε κουβαλώντας τη φωτιά και κάψαμε ολοσχερώς τον τρίτο όροφο του πρώην ξενοδοχείου Sheraton, νυν The Media Hotel and Towers, στην οδό Σάχαρι Μάουνταιν στην Τζακάρτα. Η φωτιά μας είναι μια ανταπόκριση στο κάλεσμα των αδερφών μας στην Ελλάδα εντός του σχεδίου Φοίνικας, όπως και μια χειρονομία αλληλεγγύης στον Κώστα Σακκά, αναρχικό που έχει αναλάβει δράση απεργίας πείνας για να κατακτήσει τη λευτεριά του. Βάλαμε τον εμπρηστικό μηχανισμό με χρονοδιακόπτη μέσα σ’ έναν από τους κάδους απορριμμάτων στο δωμάτιο του καραόκε (που βρίσκεται στον τρίτο όροφο) κι αφήσαμε τη φωτιά να μιλήσει για μας.

Ας ταξιδέψουνε μακριά οι επαναστατικοί μας χαιρετισμοί, μέχρι τους προσκείμενους στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς· στον πυρήνα φυλακισμένων μελών της· στους 4 αναρχικούς που συνελήφθησαν στην Κοζάνη –ποτέ δε σας λησμονάμε– στην Ελλάδα· στους Κόσπιτο και Γκάι στην Ιταλία· στους Κάρλα, Ιβάν, Χουάν, Μαρσέλο και Φρέντυ στη Χιλή· στον Χένρυ στη Βολιβία· και πάντοτε στους αναρχικούς κρατουμένους σε Ελλάδα και Ιταλία, καθώς και σε άλλους πυρήνες της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας και του Διεθνούς Επαναστατικού Μετώπου ανά τον κόσμο.

Ποτέ δε θα πούμε πως είμαστε λίγοι, αλλά θ’ αφήνουμε τη φωτιά να μιλάει στη θέση μας.

Ας μετατρέψουμε το σχέδιο Φοίνικας σ’ ένα διεθνές σχέδιο για την εκδίκηση!

Μονάδα Οργής/Διεθνής Συνωμοσία για την Εκδίκηση
Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (FRI)-Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI)

[30.6.2013]

Μια συμβολή στην Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο

Η κοινωνία σήμερα είναι η φυλακή. Ενώπιον του συστήματος των φυλακών κανείς δεν μπορεί να μένει ουδέτερος. Καθένας από μας εν πλήρη συνειδήσει έχει κάνει μια επιλογή, έχει επιλέξει με ποια πλευρά θα ταχθεί. Δεν υπάρχουνε ασύνειδες επιλογές. Γιατί μια επιλογή γίνεται από ένα άτομο, δεν είναι ουρανοκατέβατη. Συνεπώς, δε θα υπάρξουνε «άμαχοι» σ’ αυτόν τον ασύμμετρο πόλεμο. Υπάρχουν μονάχα δυο ανταγωνιστικές πλευρές: αυτοί που πολέμησαν για τη συνολική καταστροφή της κοινωνίας κι εκείνοι που πολέμησαν για να την προασπιστούν. Continue reading Ινδονησία: Εμπρηστικές επιθέσεις της Μονάδας Οργής/Διεθνούς Συνωμοσίας για την Εκδίκηση/FAI-FRI (Ιούνης 2013)