Tag Archives: απεργία

Ελλάδα: Αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατουμένων στις ΗΠΑ από την Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

Από την πτέρυγα 58 αυτής της ανοιχτής φυλακής που λέγεται Αθήνα στέλνουμε τους θερμότερους χαιρετισμούς μας σε όσες/ους εξεγείρονται στις αμερικάνικες φυλακές καθώς και σε όσες/ους δρουν σε αλληλεγγύη μαζί τους ανά τον κόσμο. Αντιλαμβανόμαστε τον αγώνα σας για την κατάργηση της σκλαβιάς στη φυλακή ως ένα κάλεσμα για να τελειώνουμε με την κοινωνία φυλακή εν γένει. Αντιλαμβανόμαστε τον μαζικό εγκλεισμό πίσω από τόνους μπετό και σίδερα ως αντανάκλαση της μαζικής κοινωνίας και ως αναπόφευκτη συνέπεια του τεχνοβιομηχανικού βασιλείου που καθορίζει τη ζωή μας καθημερινά με όλους τους πιθανούς τρόπους.

Το ξέρουμε πως τα πλαίσια μπορεί να διαφέρουν από τόπο σε τόπο και πως μερικές φορές χανόμαστε στη μερικότητα των μικρών ή μεγάλων μαχών που δίνουμε ενάντια στην τάδε ή δείνα έκφραση της κυριαρχίας και της εξουσίας. Πιστεύουμε όμως πως αυτή είναι μια καλή ευκαιρία για να οικοδομήσουμε την τόσο απαραίτητη διαθεματικότητα και να την μπολιάσουμε με μια αντίληψη αγώνα δίχως σύνορα για τον συνολικό αυτοκαθορισμό μας και την απελευθέρωσή μας από τις ιεραρχίες και τις Αρχές που μας κρατάνε όλες κι όλους δέσμιες/ους.

Χαιρετίζουμε όλα τα μέσα αγώνα που έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα ενάντια στους δολοφονικούς μηχανισμούς του αμερικάνικου φυλακοβιομηχανικού συμπλέγματος και μας χαροποιεί ιδιαίτερα η είδηση πως τουλάχιστον ένας ανθρωποφύλακας πήρε αυτό που του αξίζει. Μπορεί τα κάγκελα από ατσάλι και τα πέτρινα τείχη να περιορίζουν υλικά όσες/ους είναι σε καθεστώς αιχμαλωσίας, όμως οι πρόσφατοι ξεσηκωμοί ανά τις ΗΠΑ μας δείχνουν πως δεν μπορούν να κάμψουν το μαχητικό πνεύμα τόσων και τόσων εξεγερμένων.

Ως μικρές χειρονομίες αλληλεγγύης στις 11 Σεπτέμβρη κρεμάσαμε ένα πανό στην Καμάρα, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που γράφει «Νίκη στην απεργία των κρατουμένων στις ΗΠΑ // Φωτιά στην κοινωνία φυλακή», ενώ στις 20/9 συμμετείχαμε από κοινού με τον πυρήνα ABC και άλλα συντρόφια στο δίωρο μπλοκάρισμα του υποκαταστήματος των McDonald’s στο Ίλιον της Αθήνας, κρατώντας ένα πανό που γράφει «Αλληλεγγύη στον ξεσηκωμό στις φυλακές των ΗΠΑ». Μετά τη δράση το πανό κρεμάστηκε στο κτήριο της 58, στα Εξάρχεια, όπου μπορούν να το δουν καθημερινά εκατοντάδες περαστικοί.

Όσο συνεχίζεται η απεργία, θα συνεχίζονται και οι δράσεις μας. Όσο υπάρχουν φυλακές, θα υπάρχει κι ο αγώνας μας για την καταστροφή τους.

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58, Εξάρχεια, Αθήνα
th58@riseup.net

στα αγγλικά

Αθήνα: Συγκέντρωση στην πρεσβεία των Η.Π.Α. την 1η Οκτώβρη

Λάβαμε στις 22/9:

Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ

Η 13η τροπολογία του συντάγματος της Αμερικής, λέει ξεκάθαρα: «Ούτε δουλεία, ούτε ακούσια υποδούλωση, μπορεί να υπάρχει, εντός των Η.Π.Α., ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΗΣ της περίπτωσης τιμωρίας για εγκλήματα που οι εναγόμενοι έχουν καταδικαστεί.» Με λίγα λόγια, οι κρατούμενοι θεωρούνται σκλάβοι, ως μέρος της τιμωρίας τους.

Σήμερα στις Η.Π.Α., τόσο ο μαζικός εγκλεισμός όσο και η σκλαβιά σε συνθήκες εγκλεισμού έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Το κράτος – κεφάλαιο τροφοδοτεί τις φυλακές του με πληθώρα φτωχών και αποκλεισμένων, ιδανικών υποψηφίων για καταναγκαστικά έργα.

Στο κερδοσκοπικό φυλακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των Η.Π.Α., βρίσκονται εκατομμύρια φυλακισμένοι/ες που συνεχώς αυξάνονται, όπως αυξάνεται και η εκμετάλλευσή τους  μέσω της απλήρωτης εργασίας. Οι ομοσπονδιακές, οι πολιτειακές, οι ιδιωτικές φυλακές οικονομικά στηρίζουν τη λειτουργία τους στον εξαναγκασμό των φυλακισμένων να δουλεύουν με ισχνές ή καθόλου απολαβές σε πολυεθνικούς κολοσσούς, σε φυτείες, στην στρατιωτική βιομηχανία κ.λπ. Εταιρείες όπως –εντελώς ενδεικτικά– οι Honda, McDonald’s, Victoria’s Secret, Starbucks, Wendy’s, Bayer, BP, Microsoft, Procter & Gamble P&G, Johnson and Johnson κλπ.

Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνέχιση της δουλείας.

Μετά την έναρξη της απεργίας στις φυλακές στις Η.Π.Α., δεκάδες χιλιάδες κρατούμενοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους από την μαύρη κοινότητα σε τουλάχιστον 11 πολιτείες σε 29 φυλακές της χώρας συμμετέχουν σε δράσεις αντίστασης. Οι τακτικές ποικίλουν -σε κάποιες φυλακές οι κρατούμενοι αρνούνται να παρουσιαστούν στις δουλειές τους, σε άλλες κάνουν απεργία πείνας, ενώ σε κάποιες έχουν γίνει εξεγέρσεις και καταστροφή υποδομών της φυλακής.

Οι κατασταλτικές επιχειρήσεις που προηγήθηκαν της κινητοποίησης αλλά και αφότου ξεκίνησαν οι δράσεις συμπεριλαμβάνουν τα μαζικά “κλεισίματα” των φυλακών καθιστώντας έτσι αδύνατη την επικοινωνία τόσο μεταξύ των κρατουμένων όσο και με έξω. Εκτός από το κλείσιμο των φυλακών, πολλοί κρατούμενοι οργανωτές έχουν μπει σε απομόνωση. Έγιναν μαζικές μεταγωγές έτσι ώστε να σπάσει η συλλογική οργάνωση που έχουν οικοδομήσει. Στο Μίσιγκαν, 150 από τους 400 που πραγματοποίησαν πορεία στο προαύλιο για την 45η επέτειο από την εξέγερση στις φυλακές Άττικα στις 9 Σεπτέμβρη, μετήχθησαν σε άλλες φυλακές. Υπάρχουν καταγγελίες για βασανισμούς κρατουμένων όπως και για  απειλές με τιμωρίες και πειθαρχικά.

Εκτός από απεργίες γίνονται και απεργίες πείνας. Στην Καλιφόρνια πάνω από 100, κυρίως Λατίνοι, κρατούμενοι έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας. Σε όλη τη χώρα συμμετέχουν και γυναίκες κρατούμενες. Στις φυλακές Χόλμαν στην Αλαμπάμα, που είναι το οργανωτικό κέντρο της απεργίας ξεκίνησε η απεργία στις 9 Σεπτέμβρη με τεράστια ανταπόκριση, όπου κανένας κρατούμενος δεν παρουσιάστηκε στην δουλειά.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον “αγώνα ενάντια στη σκλαβιά” ανιχνεύοντας αυτό το αγωνιστικό νήμα που συνδέει το χθες με το σήμερα, τους επιμέρους αγώνες ενάντια στις φυλακές σε κάθε χώρα, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στην Ελλάδα, είτε αυτοί εκδηλώνονται με εξεγέρσεις, καταστροφή – καψίματα φυλακών, είτε με μαζικές απεργίες πείνας όπου ανεξάρτητα με τη διαφορετικότητα των αιτημάτων αλλά και των μορφών κινητοποιήσεων, τους ενοποιεί η εναντίωση στην καταπίεση, στον εγκλεισμό, στην εξουσία γενικότερα.

ΔΙΕΘΝΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 1Η ΟΚΤΩΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 6ΜΜ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ «ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ»
ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

Συνέλευση αλληλεγγύης
στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά

Αμερικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την εν εξελίξει απεργία των κρατουμένων

Λάβαμε στις 20/9:

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Δύο βδομάδες μετά την έναρξη της ιστορικής και χωρίς προηγούμενο απεργίας στις φυλακές στις Η.Π.Α.:

24,000 κρατούμενοι σε τουλάχιστον 11 πολιτείες σε 29 φυλακές της χώρας έχουν συμμετάσχει ή και συνεχίζουν να συμμετέχουν σε δράσεις αντίστασης. Οι τακτικές ποικίλουν -σε κάποιες φυλακές οι κρατούμενοι αρνούνται να παρουσιαστούν στις δουλειές τους, σε άλλες κάνουν απεργία πείνας, ενώ σε κάποιες έχουν γίνει εξεγέρσεις και καταστροφή υποδομών της φυλακής- ιδιαίτερα στην Φλόριντα όπου εξεγέρσεις έχουν απλωθεί σε πολλές φυλακές της πολιτείας. Τα αιτήματα επίσης ποικίλουν στις ειδικές λεπτομέρειες, ωστόσο δείχνουν μια συνολική εικόνα αντίστασης στην καταναγκαστική απλήρωτη εργασία (δουλεία), στον συνωστισμό, στην έλλειψη πρόσβασης στην περίθαλψη και στην τροφή καθώς και σε άλλες συνθήκες. Continue reading Αμερικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την εν εξελίξει απεργία των κρατουμένων

Αθήνα: Αποκλεισμός των Starbucks στο Μοναστηράκι

Λάβαμε στις 16/9/2016:

Στα πλαίσια του πανελλαδικού 2ημερου δράσεων αλληλεγγύης στον αγώνα ενάντια στη σκλαβιά που έχουν ξεκινήσει κρατούμενοι στις αμερικάνικες φυλακές σήμερα Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου δεκάδες αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν αποκλεισμό των STARBUCKS στο Μοναστηράκι (Μητροπόλεως και Αιόλου). Τα STARBUCKS είναι ακόμα μια από τις εταιρίες που εκμεταλλεύονται το καθεστώς της δουλείας που έχει επιβληθεί στους/στις κρατούμενους/ες στις ΗΠΑ εξασφαλίζοντας και άλλα κέρδη στον πολυεθνικό κολοσσό. Κατά τον 2ωρο αποκλεισμό από αρκετούς/ες αλληλέγγυους/ες μοιράστηκαν πολλά κείμενα τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά και πετάχτηκαν τρικάκια. Επίσης γράφτηκαν συνθήματα στα τζάμια και στον τοίχο του καταστήματος.

Επίσης την Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου έγινε παρέμβαση στη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου στη Τεχνόπολη στο Γκάζι με μαζικό μοίρασμα κειμένων, τρικάκια κλπ.

Συνέλευση αλληλεγγύης
στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά

[Φυλακές των ΗΠΑ] Σύνοψη κινητοποίησης κρατουμένων από 9η Σεπτέμβρη

Η κινητοποίηση κρατουμένων κατά της σκλαβιάς του εγκλεισμού, που ξεκίνησε συντονισμένα την 9η Σεπτέμβρη 2016 στις ΗΠΑ, έχει εξαπλωθεί τόσο σε ανδρικές όσο και σε γυναικείες φυλακές των περισσότερων πολιτειών – από την Αλαμπάμα (με καθολική συμμετοχή των αιχμαλώτων στην απεργία εντός της φυλακής Χόλμαν), τη Φλόριντα (με εκτεταμένες ταραχές κρατουμένων), τη Λουϊζιάνα, τη Βιρτζίνια, την Τζώρτζια, το Τέξας, τη Βόρεια και τη Νότια Καρολίνα, το Οχάιο, την Ιντιάνα, το Κάνσας, το Μίσιγκαν, τη Μινεσότα, τη Νεμπράσκα, το Όρεγκον, την Καλιφόρνια και τη Χαβάη, μέχρι και την Αλάσκα. Αλλά κι εκτός αμερικανικής επικράτειας δεκάδες κρατούμενοι σ’ ένα από τα στρατόπεδα του διαβόητου Γκουαντάναμο (στην Κούβα) διεξάγουν απεργία πείνας διαμαρτυρόμενοι για την επ’ αόριστον αιχμαλωσία τους. Επιπλέον, κρατούμενοι/ες από άλλες γωνιές της Γης (π.χ. Μεξικό, Καναδά, Ελλάδα) έχουν ήδη ανταποκριθεί στο κάλεσμα.

Στις φυλακές των ΗΠΑ η αρχή έγινε πριν καν ξημερώσει 9 του Σεπτέμβρη, με εξέγερση εκατοντάδων κρατουμένων που έβαλαν φωτιές σε δύο κολαστήρια διαφορετικών πολιτειών (Νεμπράσκα και Φλόριντα).

Παρότι δεν υπάρχει ακόμη πλήρης εικόνα από μέσα, εκτιμάται πως χιλιάδες αιχμαλώτων ανά τις ΗΠΑ έχουν κατέβει σε απεργία. Ανταποκρίσεις δραστηριοποίησης εντός και εκτός των τειχών πληθαίνουν μέρα τη μέρα. Βασικές (αλλά όχι μοναδικές) πηγές ενημέρωσης, στ’ αγγλικά, εδώ: 1, 2, 3.

Μέχρι στιγμής η δράση αιχμαλώτων περιλαμβάνει από μαζικές απεργίες πείνας, ολική ή μερική αποχή απ’ τα μεροκάματα, κατάληψη πόστων δουλείας από απεργούς για εξασφάλιση της παράλυσης εργασιών, άρνηση συμμόρφωσης στα καθήκοντα λειτουργίας των φυλακών, ταραχές και συγκρούσεις με ανθρωποφύλακες, μέχρι ταμπούρωμα μέσα σε κοιτώνες, πυρπολήσεις και βανδαλισμούς ολόκληρων πτερύγων.

Επιπλέον, στην πολιτεία της Νεμπράσκα έγινε ντου σε τρεις ανθρωποφύλακες από κρατούμενο οπλισμένο με αυτοσχέδιο μαχαίρι.

Στο κολαστήριο Κινρός της πολιτείας του Μίσιγκαν εκατοντάδες αιχμάλωτοι πραγματοποίησαν πορεία εντός της φυλακής για τα 45 χρόνια μετά την αιματηρή εξέγερση στη φυλακή Άττικα. Αμέσως μετά, πάνω από εκατό κρατούμενοι υπέστησαν πειθαρχική μεταγωγή σε άλλες φυλακές, πράγμα που πυροδότησε αναταραχή με σπασίματα και πυρπολήσεις. Την ίδια μέρα ξαναμπήκε φωτιά στη φυλακή κι έγινε μια απόπειρα απόδρασης.

Στις ΗΠΑ (όπως και αλλού) οι μαχόμενοι/ες κρατούμενοι/ες στηρίζονται στην αλληλεγγύη απ’ έξω. Ακόμα περισσότερο τώρα, που η καταστολή έχει χτυπήσει με ποικίλους τρόπους: από μεταφορά εμπλεκομένων σε απομόνωση, μαζικές μεταγωγές κρατουμένων σε άλλες φυλακές, καθολικό κλείδωμα κελιών, στέρηση οποιασδήποτε επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, απειλές σωφρονιστικών υπαλλήλων σε μία περίπτωση ότι θα ανοίξουν πυρ και θα αμολήσουν σκυλιά κατά κρατουμένων, βίαιες έρευνες σε κελιά, λοιπούς τραμπουκισμούς και τιμωρίες για ψύλλου πήδημα, μέχρι εφόδους σε φυλακές από ειδικά κομάντο για αποκατάσταση της τάξης.

Κινητοποιήσεις κρατουμένων μαίνονται κι αλλού στον κόσμο, από την Ελλάδα (π.χ. γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, ανδρικές φυλακές Τρικάλων) έως την Αυστραλία (π.χ. φυλακές ανηλίκων στη Μελβούρνη). Επίσης, σε φυλακή της Γαλλίας δεκάδες κρατούμενοι λέγεται πως κλέψανε κλειδιά από έναν αρχιφύλακα, ανοίξανε όλα τα κελιά και ξεχύθηκαν σε μαζικούς βανδαλισμούς, πυρπολώντας κι ένα κτήριο.

Αθήνα: Αποκλεισμός των McDonald’s στο Σύνταγμα

Το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε 2ωρος αποκλεισμός των McDonald’s στο Σύνταγμα σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα ενάντια στη σκλαβιά που έχει ξεκινήσει ήδη στις αμερικάνικες φυλακές από τις 9 Σεπτέμβρη.

Τα McDonald’s είναι μία από τις βασικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται το καθεστώς της δουλείας που έχει επιβληθεί στους/στις κρατούμενους/ες στις ΗΠΑ εξασφαλίζοντας και άλλα κέρδη στον πολυεθνικό κολοσσό.

Κατά τον 2ωρο αποκλεισμό από αρκετούς/ές αλληλέγγυους/ες μοιράστηκαν πολλά κείμενα τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά και πετάχτηκαν τρικάκια. Η αποχώρηση έγινε συντεταγμένα όταν έφτασε στο Σύνταγμα η πορεία των μεταναστών από τα hot spot· φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στους μετανάστες ενσωματωθήκαμε στον όγκο της πορείας.

Συνέλευση αλληλεγγύης
στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά

Επόμενη ανοιχτή συνέλευση:
Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου, 7μ.μ., Πολυτεχνείο (Γκίνη), Εξάρχεια.

στ’ αγγλικά

Αθήνα: Παρέμβαση στις φυλακές Κορυδαλλού

Σαράντα πέντε χρόνια μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση με 43 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες στις φυλακές Άττικα, οι φυλακές της Αμερικής ξαναβρίσκονται σε αναβρασμό.

Την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού έγινε συγκέντρωση-μικροφωνική αλληλεγγύης στον αγώνα ενάντια στη σκλαβιά των κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ καθώς και στην κινητοποίηση που έχουν ξεκινήσει οι γυναίκες κρατούμενες στις φυλακές Κορυδαλλού, με τη συμμετοχή δεκάδων αλληλέγγυων.

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ «ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ»
ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α

Συνέλευση αλληλεγγύης
στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά

Λούκασβιλ, ΗΠΑ: Μάζεμα με πανό απέναντι απ’ τη φυλακή μεγίστης ασφαλείας στο νότιο Οχάιο

«Τελειώνουμε τη σκλαβιά του εγκλεισμού»
«Στηρίζουμε την αντίσταση των κρατουμένων»

«Η ενότητα αναμεταξύ καταδίκων θα τελειώσει τη σκλαβιά του εγκλεισμού»

μέσω itsgoingdown.org (συγκεντρωτικό δράσεων διεθνώς εδώ)

[Αγρίνιο] Apertus: Αλληλεγγύη στον αγώνα ενάντια στη σκλαβιά των κρατουμένων στις ΗΠΑ

Η λειτουργία των φυλακών στις ΗΠΑ στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εργασία των ίδιων των κρατουμένων, ενώ πολλές φυλακές έχουν πλέον ιδιωτικοποιηθεί. Επίσης η εργασία τους γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από πολυεθνικές εταιρίες (Honda, McDonald’s, Victoria’s Secret, Starbucks κ.ά.). με την πληρωμή των εργατών-κρατουμένων να είναι από ελάχιστη έως ανύπαρκτη. Παράλληλα, η επιτήρηση, οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, η πειθάρχηση, τα διάφορα βασανιστήρια κ.ά., βρίσκονται παραδοσιακά στις πρώτες επιλογές για την ομαλή λειτουργία των φυλακών.

Οι κρατούμενοι στις ΗΠΑ, βιώνοντας και συνειδητοποιώντας την εκμετάλλευση τους, έχουν ξεκινήσει εδώ και χρόνια πολύμορφες κινητοποιήσεις, συνδέοντας τον αγώνα τους με τους αγώνες γυναικών και ανηλίκων που βρίσκονται σε άλλες φυλακές, καθώς και με τους αγώνες μεταναστών/ριών που βρίσκονται σε κέντρα κράτησης.

Οι κρατούμενοι, μετά από ανακοίνωση τους και γνωρίζοντας πως οι εγκαταστάσεις των φυλακών δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς αυτούς, από 9 Σεπτέμβρη έχουν ξεκινήσει αποχή από τα μεροκάματα σε όλη την επικράτεια, με σκοπό να βάλουν ένα «τέλος στη σκλαβιά της φυλακής».

Τα εργασιακά κάτεργα των φυλακών στις ΗΠΑ αποτελούν κρίκο της μακριάς αλυσίδας της σύγχρονης εργασιακής σκλαβιάς. Μια αλυσίδα που ξεκινάει από τους σύγχρονους σκλάβους («αόρατοι» μετανάστες), την παιδική εργασία, την καταναγκαστική πορνεία, και φτάνει έως τις συνθήκες της σύγχρονης «τυπικής» μισθωτής εργασίας (άνεργους, επισφαλείς, «μαύρους», ανασφάλιστους, ελαστικούς, ωφελούμενους κ.ά.). Αυτές οι περιοχές της σκλαβιάς, αποτελούν σημαντικό δομικό στοιχείο της βάσης που πατάει ο καπιταλισμός. Οι στρατιές σύγχρονων σκλάβων, παράγουν τεράστιες ποσότητες υπεραξίας για το κεφάλαιο, απαραίτητη προϋπόθεση για την εξάπλωσή του. Και ο καπιταλιστικός «κάτω κόσμος» των φυλακών των ΗΠΑ αποτελεί ένα αόρατο, αλλά τεράστιο κομμάτι, αυτής της περιοχής του καπιταλισμού. Δεν είναι τυχαίο, που η θεσμοθέτηση της φυλάκισης, που θεμελιώθηκε δίπλα από τις στάχτες των καμένων «μαγισσών» της Ιεράς Εξέτασης, για να πειθαρχήσει σώμα και πνεύμα, συμπίπτει χρονικά με τις αρχές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής…

Αυτήν την στιγμή, που οι κρατούμενες στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού έχουν ξεκινήσει κινητοποιήσεις (από 26/08) διεκδικώντας την αποσυμφόρηση των φυλακών, ανθρώπινους όρους διαβίωσης, πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και διατροφική στήριξη των οροθετικών κρατουμένων, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στον αγώνα για αξιοπρέπεια των κρατουμένων όπου γης, θεωρώντας πως η αντίσταση στη βαρβαρότητα του εγκλεισμού, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που διεξάγονται παντού.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ, ΑΥΣΤΗΡΟΠΟΙΗΣΗ, ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΠΕΡΝΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗΣ

9 Σεπτέμβρη 2016

Κατάληψη Apertus
Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο
apertus.squat.gr

στ’ αγγλικά

Βαρκελώνη: Γραφτική σε McDonald’s για τxς αιχμάλωτxs απεργούς στις ΗΠΑ

Τα ξημερώματα της 9ης Σεπτέμβρη μερικές/οί αναρχικές/οί στη Βαρκελώνη πήγαμε στα McDonald’s επί της Τραβεσσέρα ντε Γκράσια για να δείξουμε την αλληλεγγύη μας με τα αιχμάλωτα συντρόφια που έχουν κατέβει σε απεργία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μια μικρή δράση, με την οποία επιχειρούμε να φανερώσουμε ότι η αλληλεγγύη αναμεταξύ των καταπιεσμένων δεν γνωρίζει ούτε σύνορα ούτε έθνη.

Επίσης επωφεληθήκαμε της ευκαιρίας ώστε να καταδείξουμε αυτή την πολυεθνική ως υπεύθυνη για τη δολοφονία και την εκμετάλλευση αμέτρητων ανθρώπινων και μη ανθρώπινων όντων, καθιστώντας σαφές πως δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να συνεχίζουν το εγκληματικό τους έργο χωρίς να συναντούν αντίσταση απ’ την πλευρά των καταπιεσμένων.

Ενάντια σε κάθε Αρχή!
Θάνατο στο κράτος και στους ψευτο-πολέμιούς τους.

ισπανικά | αγγλικά

[Φυλακές Κορυδαλλού] ΣΠΦ – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης: «Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει»

Soledad Brothers (από αριστερά): John Clutchette, George L. Jackson (23 Σεπτέμβρη 1941 – 21 Αυγούστου 1971) και Fleeta Drumgo

«Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει»
Για την κινητοποίηση στις 9 Σεπτέμβρη στις φυλακές των Η.Π.Α.

(«Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει» ήταν τα λόγια του κρατούμενου Τζωρτζ Τζάκσον στις 21 Αυγούστου του 1971, όταν κρατώντας ένα πιστόλι, άνοιξε όλα τα κελιά στην πτέρυγά του αιχμαλωτίζοντας τους δεσμοφύλακες. Ο Τζωρτζ Τζάκσον σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να αποδράσει…)

Στις 9 Σεπτέμβρη στις Η.Π.Α., οι κρατούμενοι πραγματοποιούν κάλεσμα εναντίον της σκλαβιάς.

Ένα πλήθος «αόρατων» σκλάβων (στις Η.Π.Α. υπάρχουν 2.500.000 κρατούμενοι) είναι καταδικασμένοι σε καταναγκαστικά έργα, είτε ως δεσμοφύλακες του εαυτού τους (εσωτερικές δουλειές στις φυλακές, καθάρισμα, επισκευές, τεχνικές εργασίες), είτε ως φθηνό κρέας σε εταιρείες μεγαθήρια (Honda, McDonald’s, Wendy’s, Victoria’s Secret, Starbucks κ.ά.).

Άλλωστε, η 13η τροπολογία του συντάγματος της Αμερικής, το λέει ξεκάθαρα: «Ούτε δουλεία, ούτε ακούσια υποδούλωση, μπορεί να υπάρχει, εντός των Η.Π.Α., ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΗΣ της περίπτωσης τιμωρίας για εγκλήματα που οι εναγόμενοι έχουν καταδικαστεί.»

Με λίγα λόγια, οι κρατούμενοι θεωρούνται σκλάβοι, ως μέρος της τιμωρίας τους.

Οι φυλακές στην Αμερική, κι όχι μόνο, δεν είναι απλά κάγκελα, τείχη, κάμερες, κλείδωμα. Είναι και μία τεράστια επικερδής επιχείρηση.

Είναι ένα βρώμικο αλισβερίσι, διαρκούς τροφοδοσίας ενός αλυσοδεμένου εργατικού δυναμικού, δίχως όνομα και δίχως φωνή. Είναι ένα σύγχρονο σκλαβοπάζαρο, με κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων που δεν τρέφει μόνο τις εταιρείες-επιστάτες, αλλά και την βιομηχανία των δικηγόρων, των δικαστών, των μπάτσων, των σωφρονιστικών, των ιδιωτικών φυλακών.

Πριν λίγο καιρό, αποκαλύφθηκε άλλο ένα δικαστικό σκάνδαλο, το «kids for cash» (παιδιά έναντι μετρητών) με τον δικαστή Mark Ciavarella, ο οποίος καταδίκαζε ανήλικους (από 10 έως 18 ετών) για το παραμικρό αδίκημα, λαμβάνοντας μίζες εκατομμυρίων δολαρίων, από τους ιδιοκτήτες της ιδιωτικής φυλακής Powell και Mericle, με σκοπό να τις τροφοδοτεί με χιλιάδες παιδιά-κρατούμενους σκλάβους.

Στην Ελλάδα, ο εγκλεισμός είναι πολύ πιο «βελούδινος», όμως δεν παύει να είναι εγκλεισμός. Οι ελληνικές φυλακές μπορεί να μην τροφοδοτούν πολυεθνικές εταιρείες με σκλάβους, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποτελούν μία καλά στημένη επιχείρηση.

Εκτός από το ότι χρηματοδοτούν έναν στρατό από βδέλλες (δικηγόρους, μπάτσους, σωφρονιστικούς, δικαστές), κλείνουν χρυσές δουλειές με κατασκευαστικές εταιρείες (υπερτιμολόγηση κατασκευαστικών έργων), με φαρμακοβιομηχανίες (οι ελληνικές φυλακές, μετά τα ελληνικά νοσοκομεία, είναι ο δεύτερος καλύτερος πελάτης των φαρμακοβιομηχανιών, αφού χορηγεί με τις χούφτες τα ψυχοφάρμακα στους κρατούμενους για να τους κρατά κοιμισμένους) και με μεγάλα supermarket (πάντα με ασύμφορη τιμολόγηση των κρατουμένων).

Στην Αμερική, λοιπόν, οι αθρόες συλλήψεις υπόπτων (με εξευτελισμούς, ξυλοδαρμούς και πισώπλατες δολοφονίες) δεν είναι απλά για «την αποκατάσταση του νόμου», αλλά αποτελούν ένα σύγχρονο κυνήγι σκλάβων προς εκμετάλλευση.

«Αφήστε τις σοδειές να σαπίσουν στις φυτείες» γράφουν οι κρατούμενοι στο κάλεσμά τους, ενάντια στην σκλαβιά, υπενθυμίζοντας την ιστορία των δούλων στην Αμερική. Γιατί πολλές φορές για να προχωρήσεις μπροστά, πρέπει να γυρίσεις πίσω στις ρίζες, στο παρελθόν. Για κάθε ιστορία δούλων, υπάρχει και μία ιστορία Σπάρτακου. Continue reading [Φυλακές Κορυδαλλού] ΣΠΦ – Πυρήνας Αντάρτικου Πόλης: «Κύριοι, ο δράκος θα πετάξει»

[Αθήνα] Αναρχικός Μαύρος Σταυρός, πυρήνας έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης: Για τον αγώνα των κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ

Ανάρτηση πανό στο Πολυτεχνείο, επί της Πατησίων, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ (9/9).

Τοποθέτηση που λάβαμε στις 8/9, όπου προτείνεται η 1η Οκτώβρη 2016 ως Διεθνής Μέρα Αλληλεγγύης στον αγώνα κατά της σκλαβιάς του εγκλεισμού:

“Φυλακές στις ΗΠΑ – Η σκοτεινή πλευρά της δουλείας στην αμερικανική κοινωνία”

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε την σημασία και την αναγκαιότητα του αγώνα των κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ πρέπει πρώτα να αναλύσουμε τον ρόλο της δουλείας στην ίδρυση και την εξέλιξη του αμερικανικού κράτους, τους ιστορικούς της δεσμούς και την αναπόσπαστη σύνδεση της με το κεφάλαιο έως και σήμερα.

Η δουλεία στις διάφορες μορφές της αποτέλεσε ουσιαστικά τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίστηκε σταδιακά η παντοδυναμία της αμερικανικής επικυριαρχίας. Οι ρίζες του φαινομένου αυτού βρίσκονται στην εποχή που οι χριστιανικές αυτοκρατορίες της Ευρώπης ξεκινούσαν μια κούρσα για την κατάκτηση άγνωστων περιοχών ιδρύοντας καθεστώτα αποικιοκρατίας, στην εποχή των βάρβαρων γενοκτονιών των ιθαγενών πληθυσμών και του δουλεμπορίου του μαύρου πληθυσμού της Αφρικής.

Από τότε μέχρι και σήμερα οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες έχουνε μεταβληθεί ραγδαία κυρίως λόγω ενός βαρύ φόρου αίματος που έχει πληρωθεί από τα κάτω στην κατεύθυνση της μερικής ή της ολικής αποτίναξης του θεσμού της δουλείας αλλά παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να υπάρχει έως σήμερα λιγότερο ή περισσότερο μεταμφιεσμένη.

Η σημερινή ταξική και φυλετική σύνθεση των κρατουμένων, η διάδοση των ιδιωτικών φυλακών, η θεσμοθέτηση της καταναγκαστικής εργασίας ως μορφή ποινικής κύρωσης, η εκμετάλλευση των κρατουμένων από εταιρείες κολοσσούς υπογραμμίζουν την θεμελιώδη σύνδεση κράτους – καπιταλισμού – δουλείας και φυλακών. Continue reading [Αθήνα] Αναρχικός Μαύρος Σταυρός, πυρήνας έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης: Για τον αγώνα των κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ

Αθήνα: Μικροφωνική αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού, 9/9

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗΣ

Σήμερα στις ΗΠΑ τόσο ο μαζικός εγκλεισμός όσο και η σκλαβιά σε συνθήκες εγκλεισμού έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Το κράτος-κεφάλαιο τροφοδοτεί τις φυλακές του με πληθώρα φτωχών και αποκλεισμένων, ιδανικών υποψηφίων για καταναγκαστικά έργα.

Στο κερδοσκοπικό φυλακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ βρίσκονται εκατομμύρια φυλακισμένοι/ες που συνεχώς αυξάνονται, όπως αυξάνεται και η εκμετάλλευσή τους μέσω της απλήρωτης εργασίας. Αρκετές από τις φυλακές έχουν ιδιωτικοποιηθεί, αλλά και αυτές που δεν έχουν ιδιωτικοποιηθεί στηρίζουν τη λειτουργία τους στον εξαναγκασμό των φυλακισμένων να δουλεύουν με ισχνές ή καθόλου απολαβές σε πολυεθνικούς κολοσσούς, σε φυτείες, στη στρατιωτική βιομηχανία κ.λπ. Εταιρείες όπως –εντελώς ενδεικτικά– οι Honda, McDonald’s, Victoria’s Secret, Starbucks, Wendy’s, Walmart, Whole Foods Market.

Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνέχιση της δουλείας.

Συγχρόνως, ανθρωποφύλακες επιτηρούν την κάθε κίνηση και επιβάλλουν πειθαρχικά και όχι μόνο μέτρα. Οι φυλακές εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τη σκλαβιά και τον βασανισμό για να διατηρήσουν τη σταθερότητά τους. Μπορεί να αντικατέστησαν το μαστίγιο με σπρέι πιπεριού, αλλά πολλά από τ’ άλλα βασανιστήρια παραμένουν: απομόνωση, καθίσματα καθήλωσης, ξεγύμνωμα και σωματικοί έλεγχοι.

Σαράντα πέντε χρόνια μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση με 43 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες στις φυλακές Άττικα, οι φυλακές της Αμερικής ξαναβρίσκονται σε αναβρασμό. Οι ίδιοι οι κρατούμενοι/ες συνδέουν τον αγώνα τους με τον αγώνα των φυλακών Άττικα και γι’ αυτό ξεκινάνε κινητοποιήσεις συμβολικά από τις 9 Σεπτέμβρη 2016.

Ανταποκρινόμενοι σ’ αυτό το κάλεσμα στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον ‘αγώνα ενάντια στη σκλαβιά’ ανιχνεύοντας αυτό το αγωνιστικό νήμα που συνδέει το χθες με το σήμερα, τους επιμέρους αγώνες ενάντια στις φυλακές σε κάθε χώρα, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στην Ελλάδα, είτε αυτοί εκδηλώνονται με εξεγέρσεις, καταστροφή-καψίματα φυλακών, είτε με μαζικές απεργίες πείνας όπου, ανεξάρτητα με τη διαφορετικότητα των αιτημάτων αλλά και των μορφών κινητοποιήσεων, τους ενοποιεί η εναντίωση στην καταπίεση, στον εγκλεισμό, στην εξουσία γενικότερα.

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ‘ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ’
ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Καλούμε σε μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης στους κρατούμενους στις φυλακές των ΗΠΑ που αγωνίζονται ενάντια στη σκλαβιά: Φυλακές Κορυδαλλού, Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου στις 19:00

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων ενάντια στη σκλαβιά

Αφίσα για την κινητοποίηση στις φυλακές από 9/9 (ΗΠΑ και διεθνώς)

[Αθήνα] Κείμενο ενόψει της κινητοποίησης κατά της σκλαβιάς στις φυλακές των ΗΠΑ

Ανοιχτή Συνέλευση: 05/09, 19:00, Πολυτεχνείο/Γκίνη

«Αν δεν μπορούμε να ζήσουμε σαν ανθρώπινα πλάσματα,
τουλάχιστον να πεθάνουμε σαν άνθρωποι»
(σύνθημα των εξεγερμένων στις φυλακές Άττικα, 1971)

Στις 9 Σεπτέμβρη 1971 οι 1.200 περίπου κρατούμενοι των φυλακών Άττικα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης καταλαμβάνουν τρία συγκροτήματα και συλλαμβάνουν ως ομήρους 38 φύλακες και υπαλλήλους. Στα αιτήματά τους περιλαμβάνονται η χορήγηση αμνηστίας και η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στις ΗΠΑ. Αμέσως, δυνάμεις της Εθνοφρουράς κυκλώνουν τις φυλακές, στις 13 Σεπτέμβρη γίνεται επέμβαση της Αστυνομίας. Πάνω από 1.000 αστυνομικοί και εθνοφρουροί παίρνουν μέρος στη μάχη που διαρκεί 90 λεπτά. Ελικόπτερα, υπεριπτάμενα των φυλακών, ρίχνουν δακρυγόνα και τα πληρώματά τους καλούν με μεγάφωνα τους κρατούμενους να παραδοθούν. Οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες εν μέσω δακρυγόνων εξαπολύουν καταιγιστικά πυρά. Ο τελικός απολογισμός είναι 43 νεκροί, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 250. Η εικόνα της φυλακής μετά τη σφαγή θυμίζει πεδίο μάχης. Συγχρόνως, ξεσπά κύμα αντιδράσεων σε όλες τις ΗΠΑ και κυρίως από την πλευρά της μαύρης κοινότητας. Εξάλλου, το 85% των κρατουμένων στις φυλακές Άττικα ήταν μαύροι. Παρά την αιματηρή της κατάληξη η εξέγερση ενίσχυσε το αίσθημα της ενότητας και της μαχητικότητας της μαύρης κοινότητας των ΗΠΑ.

Τη δεκαετία του 1970 το σύστημα φυλακών στις ΗΠΑ κλυδωνιζόταν, σε πολλές φυλακές άνθρωποι ξεσηκώνονταν, έδιναν μάχες και ανακτούσαν τη ζωή και το σώμα τους απ’ τις φυτείες-φυλακές.

Σήμερα στις ΗΠΑ βρίσκονται 2,5 εκατομμύρια φυλακισμένοι/ες, αρκετές από τις φυλακές έχουν ιδιωτικοποιηθεί αλλά ακόμα και αυτές που δεν έχουν ιδιωτικοποιηθεί στηρίζουν τη λειτουργία τους εξαναγκάζοντας τους/ις φυλακισμένους/ες να δουλεύουν με ισχνές ή και καθόλου απολαβές σε πολυεθνικούς κολοσσούς, σε φυτείες, στην στρατιωτική βιομηχανία κλπ. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά δουλεία. Συγχρόνως, ανθρωποφύλακες επιτηρούν την κάθε κίνηση και επιβάλλουν πειθαρχικά και όχι μόνο μέτρα. Οι φυλακές εξαρτώνται ολοένα περισσότερο απ’ τη σκλαβιά και τον βασανισμό για να διατηρούν τη σταθερότητά τους. Μπορεί ν’ αντικατέστησαν το μαστίγιο με σπρέι πιπεριού, αλλά πολλά από τ’ άλλα βασανιστήρια παραμένουν: απομόνωση, καθίσματα καθήλωσης, ξεγύμνωμα και σωματικοί έλεγχοι.

Σαράντα πέντε χρόνια μετά την Άττικα, οι φυλακές της Αμερικής ξαναβρίσκονται σε αναβρασμό. Οι ίδιοι/ες οι κρατούμενοι/ες συνδέουν τον αγώνα τους με τον αγώνα των φυλακών Άττικα και γι’ αυτό ξεκινάνε τις κινητοποιήσεις τους κι αυτοί/ές συμβολικά στις 9 Σεπτέμβρη.

Εδώ και έξι χρόνια μια σειρά κινητοποιήσεων έχουν λάβει χώρα στις αμερικάνικες φυλακές, όπως αποχές από τα μεροκάματα, απεργίες πείνας, αποχές απ’ το συσσίτιο κλπ. Η κινητοποίηση εντεινόμενης αντίστασης εντός των τειχών είναι ποικιλόμορφη και διασυνδεδεμένη, συμπεριλαμβανομένων κέντρων κράτησης μεταναστών/ριών, γυναικείων φυλακών και καταστημάτων κράτησης ανηλίκων.

Την 1η Απρίλη 2016 πρωτοβουλία κρατουμένων από τις αμερικάνικες φυλακές δημοσίευσαν ένα κάλεσμα για αγώνα ενάντια στην καταναγκαστική εργασία σε συνθήκες εγκλεισμού, όπου χαρακτηριστικά αναφέρουν:

«Η σκλαβιά στο σύστημα των φυλακών καλά κρατεί, αλλά μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους θα την έχουμε πια ξεκάνει. Αυτό είναι ένα κάλεσμα ν’ αποτελειώσουμε τη σκλαβιά στην Αμερική και απευθύνεται κατευθείαν στους/ις ίδιους/ες τους/ις σκλάβους/ες. Δεν υποβάλλουμε αιτήματα ούτε ζητάμε κάτι απ’ αυτούς που μας κρατούν αιχμάλωτους/ες. Απεναντίας, καλούμε τους ίδιους μας τους εαυτούς ν’ αναλάβουν δράση. Προς κάθε κρατούμενο/η σε οποιοδήποτε πολιτειακό και ομοσπονδιακό κατάστημα κράτησης σ’ αυτά τα εδάφη: σε καλούμε να σταματήσεις να ’σαι σκλάβος/α, ν’ αφήσεις τις σοδειές να σαπίσουν στις φυτείες, να κατέβεις σε απεργία, και να πάψεις να συμβάλλεις στην αναπαραγωγή των θεσμών που σε κρατάνε δέσμιο/α.

Αυτό είναι ένα κάλεσμα για αποχή κρατούμενων από τα μεροκάματα σε όλη την επικράτεια, ώστε να βάλουμε ένα τέλος στη σκλαβιά της φυλακής, αρχής γενομένης από την 9η Σεπτέμβρη 2016. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν αυτές τις εγκαταστάσεις χωρίς εμάς.

Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, χρειαζόμαστε στήριξη από κόσμο εκτός των τειχών. Μια φυλακή είναι ένα περιβάλλον, στο οποίο είναι πανεύκολο το επείγον κλείδωμα κρατουμένων στα κελιά, ένα μέρος ελέγχου και περιορισμού, όπου η καταστολή είναι εντοιχισμένη σε κάθε πέτρινο φράχτη και κρίκο αλυσίδας, σε κάθε χειρονομία και ρουτίνα. Όταν ξεσηκωνόμαστε ενάντια στις Αρχές αυτές, στρέφονται με μανία εναντίον μας, κι η μόνη προστασία που έχουμε είναι η αλληλεγγύη απ’ έξω.»

Ανταποκρινόμενοι σε αυτό το κάλεσμα στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον «αγώνα ενάντια στη σκλαβιά» ανιχνεύοντας αυτό το αγωνιστικό νήμα που συνδέει το χτες με το σήμερα, τους επιμέρους αγώνες ενάντια στις φυλακές σε κάθε χώρα, στις ΗΠΑ, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στην Ελλάδα είτε αυτοί εκδηλώνονται με εξεγέρσεις, καταστροφή – καψίματα φυλακών, είτε με μαζικές απεργίες πείνας όπου ανεξάρτητα με τη διαφορετικότητα των αιτημάτων αλλά και των μορφών κινητοποιήσεων, τους ενοποιεί η εναντίωση στην καταπίεση, στον εγκλεισμό, στην εξουσία γενικότερα.

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ «ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ»

ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους,
τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

Αθήνα: Ανοιχτή Συνέλευση για την κινητοποίηση κατά της σκλαβιάς στις φυλακές των ΗΠΑ

Την 1η Απρίλη 2016 κρατούμενοι/ες από κολαστήρια των ΗΠΑ δημοσίευσαν ένα κάλεσμα για την ανάληψη δράσης ενάντια στη σκλαβιά του εγκλεισμού, αναγγέλλοντας μια συντονισμένη αποχή κρατουμένων από τα μεροκάματα σε όλη τη χώρα στις 9 Σεπτέμβρη 2016 – ημερομηνία που συμπίπτει με τη συμπλήρωση 45 ετών από την αιματοβαμμένη εξέγερση στη φυλακή Άττικα.

Ήδη έχουν γίνει αποχές κρατουμένων, όπως και απεργίες πείνας σε διάφορες φυλακές των ΗΠΑ ενόψει της 9ης Σεπτέμβρη.

Καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση τη Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη στις 7μ.μ. στο ΕΜΠ, αίθουσα Γκίνη, για ενημέρωση και προετοιμασία παρεμβάσεων – δράσεων ενόψει της κινητοποίησης στις αμερικάνικες φυλακές.

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους,
τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

στ’ αγγλικά

[Φυλακές των ΗΠΑ] Καταστολή εις βάρος του Σιντίκ Χασάν ενόψει της κινητοποίησης κρατουμένων στις 9 Σεπτέμβρη 2016

Απ’ την Αλαμπάμα ως την Καλιφόρνια: κρατούμενοι/ες ανά την επικράτεια απεργούν την 9η Σεπτέμβρη για να βάλουν τέλος στη σκλαβιά του εγκλεισμού και στη λευκή υπεροχή. Βγαίνουμε στους δρόμους σ’ ένδειξη αλληλεγγύης!

Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης κινητοποίησης κατά της σκλαβιάς του εγκλεισμού, φυλακισμένοι/ες σε κολαστήρια των ΗΠΑ έχουν αναγγείλει μια συντονισμένη αποχή κρατουμένων από τα μεροκάματα, αρχής γενομένης από την 9η Σεπτέμβρη – εμβληματική ημερομηνία λόγω της συμπλήρωσης 45 ετών από την αιματοβαμμένη εξέγερση στη φυλακή Άττικα. Βλ. το κάλεσμα εδώ.

Το Free Alabama Movement (FAM), δίκτυο κρατουμένων στην πολιτεία της Αλαμπάμα, έχει πρωτοστατήσει στην προπαγάνδιση της εναντίωσης στην εργασιακή εκμετάλλευση κι εν γένει στη σκλαβιά σε συνθήκες εγκλεισμού. (Βλ., για παράδειγμα, το κείμενο του FAM με τίτλο «Αφήστε τις σοδειές να σαπίσουν στις φυτείες», στ’ αγγλικά, εδώ.) Στη διάρκεια οργάνωσης απεργιών στις φυλακές της Αλαμπάμα το 2014, το FAM ήρθε σ’ επαφή με μέλη των Βιομηχανικών Εργατ.ρι.ών του Κόσμου (IWW ή Wobblies), κι από αυτήν τη διάδραση προέκυψε ένα μόνιμο σχήμα των Wobblies: η Οργανωτική Επιτροπή Έγκλειστων Εργατ.ρι.ών (IWOC), που σήμερα αριθμεί περίπου 800 μέλη πίσω από τα σίδερα, σε 36 πολιτείες της Αμερικής.

Φυλακισμένοι/ες σε Αλαμπάμα, Μισισίπι, Οχάιο, Βιρτζίνια έβαλαν μπρος την κινητοποίηση της 9ης Σεπτέμβρη. Αλληλέγγυοι/ες απ’ έξω συνέβαλαν στην επικοινωνία μεταξύ φυλακών σε διαφορετικές πολιτείες για να συνταχθεί ένα πρώτο κείμενο με κοινά σημεία, μα το κάλεσμα γίνεται εξολοκλήρου από κρατούμενους/ες. Στις ΗΠΑ η έννοια της σκλαβιάς στη φυλακή αγγίζει αναρίθμητους/ες αιχμάλωτους/ες, αλλά πρωτίστως «μιλάει» σε έγκλειστους/ες στις νοτιοανατολικές πολιτείες. Οι έγνοιες φυλακισμένων σε άλλες πολιτείες διαφέρουν, και γι’ αυτό η 9η Σεπτέμβρη καλέστηκε τόσο ως αποχή απ’ τα μεροκάματα όσο κι ως μέρα δράσης, ώστε κρατούμενοι/ες ανά την επικράτεια να διαμαρτυρηθούν γύρω από ζητήματα που τους/τις αφορούν άμεσα. Για παράδειγμα, πολλοί/ές οργανώνονται κατά της κακοποίησης και των τραμπουκισμών που υφίστανται, της απομόνωσης, της ιατρικής αμέλειας, των άθλιων συσσιτίων, των μακροχρόνιων ποινών, της σωρείας πειθαρχικών ποινών, αλλά και ενάντια στην ίδια την έννοια της φυλακής, της αστυνόμευσης και του ελέγχου. Έτσι, οι αρχικοί/ές συντάκτες/ριες του καλέσματος προσδοκούν μια συντονισμένη εμπλοκή κρατουμένων στη βάση μιας ενότητας εναντίον όσων τους κρατάνε δέσμιους. Η συμμετοχή κρατουμένων στην όλη κινητοποίηση είναι δύσκολο να προβλεφθεί, αλλά το κάλεσμα έχει ήδη διαδοθεί σε πολλές φυλακές. Οι δράσεις ενδέχεται να κορυφωθούν μονάχα μέρες ή και βδομάδες μετά την 9η Σεπτέμβρη, όσο ομαδοποιήσεις κρατουμένων θα εμπνέουν άλλες να εμπλακούνε στον αγώνα.

Εκτός των τειχών, οι αλληλέγγυοι/ες δρουν αποκεντρωμένα. Άτυπα δικτυωμένες ομάδες στήριξης κρατουμένων έχουν απευθυνθεί μαζικά σε κοινότητες εκτός των τειχών, αλλά –κυρίως– και σε κρατούμενους/ες, διαδίδοντας την ιδέα μέσω επιστολών (όπου συχνά χρειάζεται να αυτοσχεδιάσουν για να παρακάμψουν τη λογοκρισία), αποστολής εντύπων, όπως κι επισκεπτηρίων και τηλεφωνημάτων. To FAM, η Οργανωτική Επιτροπή Έγκλειστων Εργατ.ρι.ών (IWOC) των Βιομηχανικών Εργατ.ρι.ών του Κόσμου (IWW), όπως και όσοι/ες συμμετείχαν στη συνδιάσκεψη παραρτημάτων του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού Βόρειας Αμερικής το περασμένο έτος στήριξαν εξαρχής την όλη προσπάθεια, όμως πλέον και άλλα σχήματα (όπως το NLG: Εθνικό Σωματείο Δικηγόρων) και δίκτυα κρατουμένων εντός των τειχών (π.χ. Free Virginia Movement, Free Ohio Movement κ.ά.) είτε στηρίζουν το κάλεσμα είτε μετέχουν ενεργά σε αναγκαίο υποστηρικτικό έργο, μαζί με διάφορες άλλες ομάδες αλληλεγγύης, εγχειρήματα και άτομα σε ολόκληρη την επικράτεια.

Πολλοί/ές από τους/ις κρατούμενους/ες που ενεπλάκησαν εξαρχής έχουν προτιμήσει να διατηρήσουν την ανωνυμία τους (το ίδιο και πολλοί/ές αλληλέγγυοι/ες εκτός των τειχών), προκειμένου να αποφύγουν την ταμπέλα ότι «ηγούνται» των υπολοίπων. Ωστόσο, εδώ και καιρό έχουν δημοσιοποιήσει τη συμμετοχή τους στον αρχικό σχεδιασμό τόσο μέλη του FAM όσο και o Siddique Abdullah Hasan, μουσουλμάνος αιχμάλωτος στη φυλακή υπερμεγίστης ασφαλείας Γιάνγκσταουν του Οχάιο. Ο Σιντίκ Χασάν είναι ένας από τους «5 της Λούκασβιλ», δηλαδή πέντε θανατοποινίτες της υπόθεσης εξέγερσης στη φυλακή Λούκασβιλ του 1993 στο Οχάιο.

Τελευταία σχετική ενημέρωση:

Στις 9 Αυγούστου 2016 έγινε γνωστό πως ο Σιντίκ Χασάν, που συμμετέχει στο δίκτυο κρατουμένων στην πολιτεία του Οχάιο Free Ohio Movement, υπέστη μεταγωγή στην «τρύπα» (σε κελί πειθαρχικής απομόνωσης), χωρίς καμία πρόσβαση σε τρόπους επικοινωνίας με τον έξω κόσμο και δίχως να ’χει κανένα από τα στοιχειώδη προσωπικά του αντικείμενα.

Προφανώς, επειδή είναι από τους λίγους αιχμαλώτους που έχουν μιλήσει δημόσια σε διάφορες περιστάσεις για την προετοιμασία της 9ης Σεπτέμβρη, έχει στοχοποιηθεί από τις Αρχές ως «μπροστάρης» της επικείμενης κινητοποίησης.

Μια βδομάδα πριν τον χώσουν στην «τρύπα», και συγκεκριμένα στις 2 Αυγούστου, είχε αιφνίδια επίσκεψη από πολιτειακό μπάτσο, ο οποίος πήγε στο σωφρονιστήριο όπου κρατείται, ζήτησε να τον βγάλουν άρον άρον απ’ το κελί του κι αποπειράθηκε να του εκμαιεύσει το υπόβαθρο της 9ης Σεπτέμβρης. Ακολουθεί περιγραφή του ίδιου του Σιντίκ Χασάν για το περιστατικό της 2ας Αυγούστου:

Επαναστατικούς χαιρετισμούς,

Σήμερα το πρωί, λίγο μετά τις εννιά, μου ’πανε να βγω απ’ το κελί μου γιατί κάποιος ήθελε να με δει στο κλουβί. Ούτε εγώ ήξερα ποιος ήταν, ούτε κι οι σωφρονιστικοί που με βγάζανε έξω ήξεραν να μου πούνε κάτι.

Όταν πήγα στο κλουβί λίγα λεπτά μετά, κάποιος απ’ την πολιτειακή αστυνομία του Οχάιο μπήκε να με δει. Συστήθηκε ως Μάικ Ρόυκο – έτσι το συλλάβισε: R-O-Y-K-O. Είπε ότι είχε υποθέσεις εδώ, από το Γιάνγκσταουν, το σωφρονιστικό κατάστημα Τραμπλ, καθώς και την κομητεία Ασταμπούλα.

Ήθελε να μάθει τ’ όνομά μου, γιατί μπήκα φυλακή, και του είπα, ξέρετε, «κόφτε την πλάκα, προφανώς δεν είναι αυτός ο λόγος που ’ρθατε εδώ πέρα, κι είμαι σίγουρος πως κάνατε όλη την αναγκαία ψαχτική προτού τραβηχτείτε ως εδώ». Ύστερα βάλθηκε να λέει πως άκουσε ότι υποτίθεται πως έχω εμπλακεί σε κάποιου είδους μιλιτάντικο (βλ. αντάρτικο) κίνημα εθνικής εμβέλειας με σκοπό την ανατίναξη κτηρίων, την πρόκληση σωματικών βλαβών, κι εγώ του ’πα: «Μάλλον σας στείλανε να ψάχνετε βελόνα στ’ άχυρα, γιατί δεν έχει παίξει καν τέτοιο πράγμα».

Άμα προέρχεται από κρατούμενο, συνήθως κρατούμενοι που βρίσκονται σε φυλακή μεγίστης ή υπερμεγίστης ασφαλείας θέλουνε να βγουν απ’ αυτό το μέρος και πασάρουν μια ψευδή πληροφορία στην υπηρεσία της φυλακής μπας και λάβουν κάποιου είδους επιείκεια. Άμα σας πω αυτή την πληροφορία, και αυτός ή μερικοί απ’ τους δικούς του, ή κάποιοι που «τον πάνε», ή γενικά άλλος κόσμος μες στη φυλακή, ανακαλύψουν πως έκανα κάτι τέτοιο, θα προσπαθήσουν να με βλάψουνε – μερικοί κρατούμενοι αυτό το παιχνίδι παίζουνε.

Άμα δεν προήλθε από κρατούμενο, δεν είμαι να κάνω εικασίες ως προς τον λόγο που γίνεται τώρα αυτό. Αλλά του το ’κανα λιανά ότι, ξέρετε, εμπλέκομαι σε διάφορα κινήματα, γιατί αυτό ήταν ένα απ’ τα ερωτήματα που μου ’κανε – άμα εμπλέκομαι σε οποιεσδήποτε κινήσεις ή ομάδες. Και του ’πα, ναι, εμπλέκομαι στο Black Lives Matter («Οι μαύρες ζωές μετράνε»), στο Free Ohio Movement και σε διάφορα άλλα κινήματα. Κόσμος με καλεί να μιλήσω σε ραδιοφωνικές εκπομπές και να παρέμβω σε αμφιθέατρα αναφορικά με τον βαθμό αδικίας που συντελείται πίσω απ’ τις γραμμές του εχθρού – την κακομεταχείριση απ’ την αστυνομία, τις μαζικές εκτελέσεις με πυροβολισμούς, τη θανάτωση άοπλων μαύρων, κι ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Αυτή ήταν η φύση της επικοινωνίας μας.

Αλλά πριν απ’ αυτό μου έκανε την ερώτηση άμα μπορούσε να καταγράψει ό,τι πω. Του είπα: «Κάντε ό,τι καταλαβαίνετε. Γιατί, άμα θέλετε να ξέρετε αυτά που πρόκειται να πω, μπορείτε κάλλιστα ν’ ακούσετε τις τηλεφωνικές μου κλήσεις ή να διαβάσετε την αλληλογραφία μου». Εύκολα διαβάζετε την αλληλογραφία μου. Ένα μονάχα πράγμα χρειάζεστε – ο αρχιφύλακας μπορεί να πάρει άδεια απ’ τα κεντρικά για ν’ ανοίξει τις επιστολές μου, και δεν είναι καν παράνομο να το κάνετε αυτό. Όσον αφορά τα τηλεφωνήματά μου, βασικά όλες οι τηλεφωνικές κλήσεις στην πολιτεία του Οχάιο ηχογραφούνται. Κι οι μόνες που δεν καταγράφονται είναι εκείνων που ’χουν την καλοτυχία να διαθέτουν κινητό. Εγώ δεν έχω αυτή την πολυτέλεια, οπότε αυτά που λέω περνάνε απ’ το τηλέφωνο της φυλακής.

Αλλά βασικά αυτό που προσπάθησα να τους εξηγήσω, που ’ναι κι αλήθεια, είναι ότι εξ όσων γνωρίζω δεν εμπλέκομαι σε κάνα ριζοσπαστικό (βλ. ακραίο) κίνημα –εκτός κι άμα κανείς εμπλέκεται σε κάποιον ριζοσπαστισμό, κι εγώ δεν είμαι ενήμερος–, ότι μιλάω για τον εαυτό μου ή, ανάλογα, μπορεί και να μιλήσω από ομαδική σκοπιά, και σε οτιδήποτε εμπλέκομαι γίνεται στη βάση ενός ειρηνικού κινήματος που προσπαθεί να επιφέρει επαναστατικές αλλαγές, και προσπαθεί να επιφέρει βελτίωση συνθηκών των κρατουμένων, και προσπαθεί να επιφέρει χειραφέτηση και ελευθερία απ’ την υπόθεση για την οποία καταδικάστηκα εσφαλμένα, ως απόρροια της εξέγερσης στη Λούκασβιλ.

Τόσο κράτησε λοιπόν η συνομιλία μας, γιατί δεν ήθελα να έχω και καμιά μακρά συνομιλία. Απλά του είπα συνεχίστε ν’ ακούτε τα τηλεφωνήματά μου, συνεχίστε να διαβάζετε τα γράμματά μου, κι ακριβώς αυτό που θα σας πω, άμα βρείτε πως ισχύει κάτι άλλο απ’ αυτά που λέω, τότε ξαναελάτε να μου το τρίψετε στη μούρη. Αλλιώς μην κάνετε τον κόπο, και τώρα νομίζω πως δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο. Κι η συνομιλία αυτή έγινε σήμερα στις εννιά και κάτι το πρωί.

9 Σεπτέμβρη 2016 – Κινητοποίηση κατά της σκλαβιάς στις φυλακές των ΗΠΑ, 45 χρόνια μετά την εξέγερση στην Άττικα

Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τόσο ο μαζικός εγκλεισμός όσο και η σκλαβιά σε συνθήκες εγκλεισμού έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Το κράτος/Κεφάλαιο τροφοδοτεί τις φυλακές του με πληθώρα φτωχών κι αποκλεισμένων, ιδανικών υποψηφίων για καταναγκαστικά έργα.

Στο κερδοσκοπικό φυλακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ κρατούνται σήμερα πάνω από 2,5 εκατομμύρια άτομα, σε φυλακές ανδρών, γυναικών και παιδιών/εφήβων, για τον μοναδικό και αποκλειστικό σκοπό της εκμετάλλευσής τους μέσω απλήρωτης εργασίας. Κάθε σωφρονιστήριο επωφελείται απ’ την εργασιακή σκλαβιά των κρατουμένων για μείωση γενικών εξόδων, είτε καταναγκάζοντας αιχμάλωτους/ες να δουλεύουν για την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων, είτε διοχετεύοντας –με το αζημίωτο, φυσικά– εργατικά χέρια σε πολυάριθμους ιδιωτικούς εργολάβους. Ιδιωτικές επιχειρήσεις που διαχειρίζονται πολλά από τα καταστήματα και τα κέντρα κράτησης πιέζουν για εξασφαλισμένη εισροή κρατουμένων προκειμένου να διατηρούν την κερδοφορία τους. Εταιρείες όπως –εντελώς ενδεικτικά– οι Honda, McDonald’s, Victoria’s Secret, Starbucks, Wendy’s, Walmart, Whole Foods Market και άλλες πολλές είναι συμβεβλημένες με φυλακές ώστε να εκμεταλλεύονται τ’ άτομα υπό αιχμαλωσία ως πάμφθηνο ή δωρεάν εργατικό δυναμικό για παραγωγή προϊόντων κι υπηρεσίες που αγγίζουν όλους τους τομείς της οικονομίας. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, η κατάσταση σε σύγχρονες φυλακές-φυτείες δεν διαφέρει και πολύ απ’ τις πρότερες συνθήκες επί δουλοκτησίας. Για παράδειγμα, στο κάτεργο υψίστης ασφαλείας Ανγκόλα στη Λουιζιάνα –γνωστό κι ως «Αλκατράζ του Νότου»– οι κατάδικοι δουλεύουν υποχρεωτικά στις ίδιες ακριβώς φυτείες όπου άλλοτε δούλευαν σκλάβοι/ες απ’ την Ανγκόλα της Αφρικής.

Την 1η Απρίλη 2016 ανώνυμοι/ες κρατούμενοι/ες από κολαστήρια των ΗΠΑ δημοσίευσαν ένα πρώτο κάλεσμα για ανάληψη δράσης ενάντια στη σκλαβιά του εγκλεισμού, αναγγέλλοντας μια συντονισμένη αποχή κρατουμένων από τα μεροκάματα σε όλη τη χώρα στις 9 Σεπτέμβρη 2016 – εμβληματική ημερομηνία λόγω της συμπλήρωσης 45 ετών από την αιματοβαμμένη εξέγερση στη φυλακή Άττικα.

Ήδη στο μεσοδιάστημα έχουν γίνει αποχές κρατουμένων, όπως κι απεργίες πείνας σε διάφορες φυλακές των ΗΠΑ ενόψει της 9ης Σεπτέμβρη, που σηματοδοτεί την αρχή μιας πιο διευρυμένης δικτύωσης μεταξύ φυλακισμένων. Το κάλεσμα αυτό πάει ένα βήμα παραπέρα από την εναντίωση σε άθλιες συνθήκες κράτησης, ή την προώθηση αλλαγών σε διαδικασίες όπως η χορήγηση υφ’ όρων αποφυλάκισης, ή τη διεκδίκηση μισθών για τον μόχθο αιχμαλώτων που αποφέρει ετησίως δισεκατομμύρια δολάρια σε πολυεθνικούς ομίλους. Ουσιαστικά, η κινητοποίηση αφορά μια μαζική απεργία κρατουμένων κατά της ίδιας της λευκής υπεροχής, που νομιμοποιεί και συντηρεί αυτό το σύστημα δουλείας. Πέραν όμως της πολιτικής αξίας του καλέσματος, αν η συντονισμένη αποχή από τα μεροκάματα πραγματοποιηθεί επιτυχώς, το ίδιο το κόστος λειτουργίας των φυλακών θα εκτοξευτεί αμέσως στα ύψη, επιφέροντας έτσι και σημαντικές οικονομικές ζημίες στον προϋπολογισμό της βιομηχανίας του εγκλεισμού.

Βέβαια, οι απεργοί ενδέχεται να κατασταλούν προκαταβολικά με ποικίλους τρόπους, συνεπώς η πλαισίωση και κλιμάκωση του αγώνα με περαιτέρω δράσεις εντός και εκτός των τειχών είναι επιτακτικής σημασίας.

Περισσότερες ενημερώσεις ή σχετικό υλικό (στ’ αγγλικά): Support Prisoner Resistance | Free Alabama Movement | IWW Incarcerated Workers Organizing Committee | Anti-State STL | IT’S GOING DOWN | 325

Αυτό είναι ένα κάλεσμα για δράση κατά της σκλαβιάς στην Αμερική

Με μια φωνή, που αναδύεται μέσα απ’ τα κελιά της μακροχρόνιας κράτησης σε απομόνωση κι αντηχεί σε κοιτώνες και πτέρυγες απ’ τη Βιρτζίνια μέχρι το Όρεγκον, φυλακισμένοι/ες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες ορκιζόμαστε να παύσουμε επιτέλους τη σκλαβιά μες στο 2016.

Στις 9 Σεπτέμβρη 1971 κρατούμενοι πήραν τον έλεγχο της φυλακής Άττικα, παραλύοντας τη λειτουργία της πιο διαβόητης φυλακής της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Στις 9 Σεπτέμβρη 2016 θα ξεκινήσουμε μια δράση για να παραλύσουμε τη λειτουργία σε φυλακές όλης της χώρας. Δεν θ’ απαιτήσουμε απλώς να μπει ένα τέλος στη σκλαβιά του εγκλεισμού, αλλά θα την τελειώσουμε εμείς οι ίδιοι/ες παύοντας να ’μαστε σκλάβοι/ες. Continue reading 9 Σεπτέμβρη 2016 – Κινητοποίηση κατά της σκλαβιάς στις φυλακές των ΗΠΑ, 45 χρόνια μετά την εξέγερση στην Άττικα

Εξάρχεια, 04/08: Εκδήλωση κατά της σκλαβιάς του εγκλεισμού, με σύντροφο από ABC Πόρτλαντ, στην κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

AGAINST PRISON SLAVERY | CONTRA LA ESCLAVITUD CARCELARIA | ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

Στις 9 Σεπτέμβρη 1971 κρατούμενοι πήραν τον έλεγχο της φυλακής Άττικα, παραλύοντας το πιο διαβόητο κολαστήριο στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Στις 9 Σεπτέμβρη 2016 κρατούμενοι/ες σε αγώνα θα ξεκινήσουν αποχή απ’ τα μεροκάματα και άλλες δράσεις για να παραλύσουν τη λειτουργία των φυλακών στις ΗΠΑ, για να βάλουν ένα τέλος στη σκλαβιά του εγκλεισμού.

Να εξαπλωθούν φωτιές αλληλεγγύης παντού στον κόσμο!

Ενημέρωση & συζήτηση με σύντροφο από τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό του Πόρτλαντ (ΗΠΑ)

Πέμπτη 4 Αυγούστου στις 20:00 στην ταράτσα της αναρχικής κατάληψης επί της οδού Θεμιστοκλέους 58, Εξάρχεια

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58 | ABC Πυρήνας έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης | Contra Info μεταφραστικό δίκτυο αντιπληροφόρησης

Ρίο ντε Ζανέιρο: Άμεση απελευθέρωση των αιχμαλώτων της 15ης Οκτώβρη

Το να βεβαιώνουμε ότι ζούμε έναν πόλεμο δεν αποτελεί κάποιου είδους απειλή, αλλά απεναντίας σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε αυτό που συμβαίνει μπροστά στα ίδια μας τα μάτια. Η κυριαρχία δεν δείχνει καμία διάθεση να υποχωρήσει, όπως και εμείς δεν έχουμε καμία πρόθεση να παραιτηθούμε. Όσο αυτή η διαπάλη οξύνεται θα υπάρξουν και πολλές ήττες, αλλά είναι απαραίτητο να έχουμε κατά νου ότι οι αποτυχίες δεν είναι ποτέ καταληκτικές κι ότι αποτελούν κομμάτι της ιστορίας των νικών.

Στις 15 Οκτώβρη 2013 στο Ρίο ντε Ζανέιρο είδαμε για άλλη μια φορά τι είναι ικανή να πράξει η καταστολή. Οι πληροφορίες ανάλογα με την πηγή διαφέρουν αλλά σύμφωνα με την ομάδα αλληλέγγυων δικηγόρων «Habeas Corpus», από τα 195 άτομα που προσήχθησαν, τα 84 παραμένουν έγκλειστα. Οι κατηγορίες εις βάρος των συλληφθέντων ποικίλλουν: συμμετοχή σε συμμορία, ληστεία, εμπρησμός, φθορές δημόσιας περιουσίας, σωματικές βλάβες και διαφθορά ανηλίκων. Ο νέος νόμος περί εγκληματικής οργάνωσης χρησιμοποιείται για να ασκηθούν διώξεις εναντίον πολλών από τους συλληφθέντες, ενώ ταυτόχρονα παίζουν και παραλογισμοί όπως η αναζήτηση ενός αρχηγού κάθε ομάδας και το εφεύρημα της κατηγορίας αποκομιδής υποτιθέμενων υλικών κερδών μέσω του «βανδαλισμού». Στη διάρκεια της διαδήλωσης οι μπάτσοι κατέβασαν το σύνηθες οπλοστάσιό τους: βομβίδες κατατρόπωσης ηθικού, δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες, καθώς και όπλα αναισθητοποίησης (τέιζερ), και για να μην αφήσουν αμφιβολίες ως προς την αδιαλλαξία τους χρησιμοποίησαν επίσης αληθινά πυρά.

(Στο βίντεο, ένας απ’ τους μπάτσους απειλεί ανοιχτά ότι θα πέσει πιστολίδι: «θα σας φυτέψω ατσάλι… σας προειδοποιώ».)

Αυτό είναι το καταστροφικό αποτέλεσμα που το κράτος προξένησε σε μία πορεία καλεσμένη απ’ τους καθηγητές της πόλης και πολιτείας του Ρίο ντε Ζανέιρο. Η απεργία ξεκίνησε στις αρχές του Αυγούστου με στόχο να μπλοκάρει την επιβολή ενός επιχειρηματικού μοντέλου στον τομέα της εκπαίδευσης. Οι προτάσεις της κυβέρνησης δεν ευνοούν κανένα διάλογο πάνω στα αιτήματα του κινήματος αυτού, μιας και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να κάνει ό,τι της καπνίσει. Αυτή η απεργία επομένως δεν θα πρέπει να ιδωθεί ως αποκομμένη πρωτοβουλία, αλλά ως κομμάτι μιας σειράς εξεγέρσεων που ξέσπασαν στην πόλη και σε όλη την επικράτεια ήδη από τον Ιούνη του 2013. Η αγανάκτηση έχει πολλούς και διάφορους λόγους, αλλά είναι ξεκάθαρο πια πως η αδιαλλαξία του Κεφαλαίου γίνεται κάθε φορά όλο και λιγότερο ανεκτή.

Μέσα στην ίδια βδομάδα, οι διωκτικές αρχές εξέδωσαν εντάλματα σύλληψης για 17 διαδηλωτές, κατέσχεσαν ηλεκτρονικές συσκευές, ενώ αποκαλύφθηκε επίσης ότι παρακολουθούσαν τηλεφωνικές συνομιλίες από τον Ιούλη. Από τη στιγμή που φακελώνεται κανείς ως ύποπτος επειδή κατεβαίνει στο δρόμο, γίνεται κατανοητή η σοβαρότητα της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε. Δεν πρόκειται να ζητήσουμε εξουσιοδότηση για την αντίστασή μας· θα αντισταθούμε, πάει και τελείωσε. Κανένα κελί δεν θα φυλακίσει τον αγώνα μας για αξιοπρέπεια.

Αυτό που επείγει τώρα είναι η δημιουργία ενός δικτύου αλληλεγγύης στους αιχμαλώτους. Οφείλουμε να είμαστε σε επιφυλακή σχετικά με τις μεταγωγές των συλληφθέντων και να στήσουμε μια μαζική καμπάνια για την άμεση απελευθέρωσή τους. Είναι κιόλας πιθανό ότι θα επιβληθούν χρηματικές εγγυήσεις, γι’ αυτό και χρειάζεται να οργανωθούμε για τη συγκέντρωση μεγάλων ποσών οικονομικής ενίσχυσης. Το Σάββατο, 19 Οκτώβρη, θα πραγματοποιηθεί ολονυχτία αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές του Μπανγκού: ας είμαστε όλες κι όλοι εκεί.

Δεν θα αφήσουμε καμία και κανέναν πίσω!

πηγή

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής: Πέμπτη, 23 Μάη 2013 – Απεργία στον κλάδο του βιβλίου

Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία: 10.30π.μ. στο Πνευματικό Κέντρο (Σόλωνος & Ασκληπιού), Αθήνα // Κάλεσμα / Περισσότερα εδώ

Μπλούμινγκτον, ΗΠΑ: Λήξη της κατάληψης του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα – Αλληλεγγύη στα μέσα αντιπληροφόρησης στο Πολυτεχνείο της Αθήνας

Διαδήλωση στην πανεπιστημιούπολη της Ιντιάνα τη βραδιά της Παρασκευής 12/4 από φοιτητές και άλλους υποστηρικτές, που έχουν κηρύξει απεργία-διαμαρτυρία με αιτήματα όπως μείωση διδάκτρων, παύση περαιτέρω ιδιωτικοποίησης, εισδοχή περισσότερων αφρικανών-αμερικανών φοιτητών κ.ά.

Τη νύχτα της 11ης Απρίλη, η αστυνομία του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα εκκένωσε το κατειλημμένο απεργιακό κέντρο στο κτήριο Γούντμπερν Χολ [Woodburn Hall], συλλαμβάνοντας ένα άτομο.

Το επόμενο πρωί, τη δεύτερη μέρα της απεργίας, το κτήριο ανακαταλήφθηκε. Αργότερα, περίπου 100 άτομα έκαναν συνέλευση αποφασίζοντας πως δεν είναι σε θέση να κρατήσουν το κτήριο στο ενδεχόμενο άλλης μιας επίθεσης των μπάτσων. Έτσι, κατά τις 9.30 το βράδυ, προτού η αστυνομία μπορέσει να εξαπολύσει κάποια βίαιη επιδρομή, οι καταληψίες έκαναν αλυσίδες κι αποχώρησαν οικειοθελώς και με τους δικούς τους όρους, τραγουδώντας το σκοπό του παλιού ιταλικού αντιφασιστικού τραγουδιού «Bella Ciao» [στην αγγλική εκδοχή του].

Η συνέλευση στο σύνολό της στέλνει χαιρετισμούς σ’ όσους κι όσες αγωνίζονται ενάντια στην κρατική καταστολή στο Πολυτεχνείο της Αθήνας σε υπεράσπιση αυτοοργανωμένων ραδιοφωνικών σταθμών και διαδικτυακών εγχειρημάτων (Athens Indymedia). Τα γεγονότα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο μιας σαρωτικής λιτότητας και της ανάγκης του κράτους να αναστείλει την εξάπλωση μιας περαιτέρω αντίστασης. Παρόλο που μέχρι στιγμής εδώ πέρα οι περικοπές και τα μέτρα λιτότητας ωχριούν μπροστά σε όσα έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα, πολλοί και πολλές από μας έχουμε αντλήσει έμπνευση από τα κινήματα εκεί.

Αλληλεγγύη στον αγώνα που δίνεται στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, στην κατάληψη ΔέΛΤΑ στη Θεσσαλονίκη και στους κατειλημμένους χώρους ανά την Ελλάδα!

Αν και η απεργιακή κατάληψη εδώ τελείωσε, αυτή είναι μονάχα η αρχή του αγώνα μας. Παρομοίως, ξέρουμε πως κι εσείς θα επιβιώσετε από τις τελευταίες επιθέσεις κατά της ελεύθερης πληροφόρησης και της αυτονομίας στα πανεπιστήμια, κι ότι όλο αυτό μονάχα να σας δυναμώσει μπορεί.

Εδώ περισσότερες πληροφορίες στ’ αγγλικά για τις εξελίξεις.

«Με τους φίλους μου τώρα, ως το κέντρο της πόλης
θα ταράξουμε τις πύλες της κόλασης…»
Bella Ciao

πηγή

Σαντιάγο, Χιλή: Άμεση δράση ενάντια στο σύστημα εγκλεισμού

Λευτεριά στους αιχμαλώτους! Ο αγώνας διεξάγεται παντού… κάθε ώρα…

Σήμερα, 7 Νοέμβρη, διαρρήξαμε την επιβεβλημένη κανονικότητα και ησυχία στη συμβολή της λεωφόρου Γκρέσια με Λος Πρεσιντέντες, έξω από την πόρτα του Πανεπιστημίου της Χιλής, για να μπλοκάρουμε τους δρόμους, να διακόψουμε τη ροή του συστήματος, υψώνοντας τη φωνή μας και ερχόμενοι σε σύγκρουση με τις εμετικές αστυνομικές δυνάμεις που προστατεύουν τους εξουσιαστές. Αυτή η βίαιη ενέργεια είχε ως προπαγανδιστικό στόχο την προώθηση της μόνιμης και αναγκαίας συνθήκης αγώνα, ανατροπής και σύγκρουσης ενάντια στο σύστημα των φυλακών. Επιμείναμε στην υπενθύμιση των αγώνων που ανέδειξαν διάφοροι αιχμάλωτοι του Κεφαλαίου, μιας και αντιλαμβανόμαστε ότι μοναδικός τρόπος για να βελτιωθούν οι συνθήκες εγκλεισμού και να τελειώσει η καταστολή και οι διώξεις είναι να τους στηρίξουμε, όπως έχει αποδειχτεί το τελευταίο διάστημα.

Συνεχίζουμε να επικυρώνουμε τις οδομαχίες, με κουράγιο και αποφασιστικότητα γυρεύουμε τρόπους να ξεκάνουμε τον εχθρό. Μπλοκάραμε το δρόμο με μπάζα και φωτιά, ενώ επιτεθήκαμε στους μπάτσους με μολότοφ για να τους κάψουμε. Δεν αρκούμαστε σε καταγγελίες αλλά περνάμε στην επίθεση, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να συντριβούν κάτω από τα ίδια τους τα ερείπια.

Ενάντια στο σύστημα καταστολής και εγκλεισμού!
Λευτεριά σε όλους τους αιχμαλώτους ανά τον κόσμο!

Το φυλλάδιο που πετάχτηκε έγραφε:

Εδώ και μερικές μέρες γίναμε μάρτυρες μιας νέας απεργίας μέσα στα μπουντρούμια του κράτους δεσμοφύλακα· αυτήν τη φορά τα καρντάσια έδειξαν ότι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης αυτής της επιβεβλημένης πραγματικότητας είναι μέσω της εξέγερσης και του αγώνα, ακόμα κι αν βρισκόμαστε στις χειρότερες συνθήκες, όπως συμβαίνει στη φυλακή. Αυτό πρέπει να το πάρουμε πρέφα, οι εξουσιαστές δεν ξεβολεύονται αν δεν τους επιτεθούμε άμεσα, αν δεν φροντίσουμε να ταρακουνήσουμε τα βάθρα τους. Μέρα με τη μέρα ενισχύουν και καθιστούν ακόμα πιο περίπλοκο το πολιτικό και οικονομικό τους σύστημα, στήνουν νέες εκλογές για να επιβεβαιώσουν τάχα το δημοκρατικό χαρακτήρα των ενεργειών τους, ενώ στην πραγματικότητα δεν τους καίγεται καρφί για την πλειονότητα του κόσμου. Ενάντια σε αυτή την κατάσταση και σε όλες τις μανιπουλάτσιες τους πρέπει να δυναμώσουμε και να τους την πέσουμε με θάρρος και εκμεταλλευόμενοι όλα τα πεδία. Αυτό φάνηκε και με την περίπτωση της υπόθεσης βόμβες, ότι αν το βουλώσουμε θα μας λιώσουν, ενώ αν παλέψουμε μπορούμε εύκολα να τους κάνουν να τρέμουν.

πηγή

Ιταλία: Για τις μαθητικές κινητοποιήσεις της 5ης Οκτώβρη

Αφαίρεση του εθνόσημου από το ελληνικό προξενείο στην Μπολόνια

Στις 5 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκαν μαθητικές διαδηλώσεις σε δεκάδες πόλεις της Ιταλίας κατά τη διάρκεια των οποίων διαδηλωτές έκαψαν μαζικά τις εκλογικές τους ταυτότητες, μεταξύ άλλων, ενώ σημειώθηκαν επιθέσεις των μπάτσων με γκλομπιές και πολλές συλλήψεις.

Η μέρα των κινητοποιήσεων είχε καλεστεί τις τελευταίες μέρες της κατασκήνωσης του αγώνα NO TAV από την «αυτόνομη» μαθητική ομάδα. Οι διαμαρτυρίες αυτές είναι οι πρώτες της νέας σχολικής χρονιάς και εξέφρασαν την αντίθεση των μαθητών στον πρωθυπουργό Μάριο Μόντι και στην πολιτική των μέτρων λιτότητας, τα οποία πλήττουν σφοδρότερα τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Ειδικότερα, οι διαδηλωτές καταφέρονται ενάντια στην κυβέρνηση λόγω των περικοπών σε κοινωνικές παροχές και δημόσιες υπηρεσίες, όπως είναι τα σχολεία.

Η μεγαλύτερη κινητοποίηση έγινε στο Παλέρμο, στη Σικελία, όπου 5.000 μαθητές πορεύτηκαν κρατώντας πανό με το σύνθημα «Ενάντια σε κρίση και λιτότητα – Παίρνουμε πίσω τα σχολεία και τις πόλεις» και μπλόκαραν αποτελεσματικά τις δύο κεντρικές αρτηρίες της πόλης σε όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης. Στο τέλος της πορείας, χιλιάδες διαδηλωτών συγκεντρώθηκαν μπροστά από το τοπικό προεδρικό μέγαρο του Παλέρμο και έριξαν στην πυρά τις εκλογικές τους ταυτότητες, δείχνοντας έτσι την απαξίωσή τους στις τοπικές εκλογές που κηρύχτηκαν για το τέλος του μήνα στη Σικελία.

Στο Τορίνο περίπου 1.000 μαθητές και άλλοι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, ενώ την πορεία πλαισίωσε επίσης μπλοκ του κινήματος NO TAV από τη γειτονική κοιλάδα Σούζα. Λίγη ώρα μετά την έναρξή της, η πορεία σταμάτησε έξω από την έδρα του υπουργείου Παιδείας, όπου πετάχτηκαν αυγά και φωτοβολίδες. Ύστερα οι διαδηλωτές συνέχισαν τη διαδρομή τους.

Οι μπάτσοι είχαν εκδώσει αυστηρές εντολές σχετικά με την έλευση της διαδήλωσης, την οποία ακολουθούσαν πολύ στενά. Παρ’ όλα αυτά, κάποια στιγμή οι μαθητές έστριψαν γρήγορα, καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να εκτρέψουν την πορεία απ’ την επιτρεπόμενη διαδρομή. Το αποτέλεσμα ήταν μια λυσσαλέα επίθεση των μπάτσων, η οποία επέφερε το βαρύ τραυματισμό πολλών μαθητών και 15 συλλήψεις.

Ωστόσο, οι μαθητές κατάφεραν ν’ ανασυνταχθούν και συνέχισαν την «άγρια» πορεία τους, διατρέχοντας κεντρικές οδούς της πόλης και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Οι δρόμοι μάς ανήκουν, τους παίρνουμε πίσω». Στο τέλος της πορείας, οι διαδηλωτές έκαψαν ομοιώματα πολιτικών της τοπικής εξουσίας. Επίσης, οι μαθητές κάλεσαν λαϊκή συνέλευση για την επόμενη βδομάδα, όπου θα συζητηθούν αγωνιστικές δράσεις για το επικείμενο διάστημα.

Βίαια επεισόδια ξέσπασαν και στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, όπου η αστυνομία είχε απαγορεύσει στους μαθητές να διαδηλώσουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Οι μαθητές, οργισμένοι με αυτή την απαγόρευση, καθώς στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης βρίσκονται τα κυβερνητικά κτήρια, αψήφησαν την εντολή και επιχείρησαν να ανακαταλάβουν τους δρόμους της παλιάς πόλης. Εκεί τα μαθητικά μπλοκ ήρθαν αντιμέτωπα με μια «έκρηξη βίας», όπως χαρακτηρίστηκε, απ’ την πλευρά της αστυνομίας. Ένας 15χρονος, που δε συμμετείχε καν στην πορεία, επίσης συνελήφθη αφού πρώτα ξυλοκοπήθηκε και σύρθηκε στο οδόστρωμα απ’ τους μπάτσους.

Διαμαρτυρίες οργανώθηκαν και στις λεγόμενες «κόκκινες» περιοχές της Ιταλίας, όπως η Πίζα, το Λιβόρνο, η Φλορεντία, η Μάσσα, η Μόντενα και η Μπολόνια. Στην Μπολόνια, όταν η πορεία των μαθητών έφτασε έξω απ’ το ελληνικό προξενείο, ομάδα διαδηλωτών σκαρφάλωσε στην πρόσοψη του κτηρίου και κατέβασε την ελληνική σημαία, αντικαθιστώντας τη μ’ ένα πανό που έγραφε: «Αλληλεγγύη στους αγωνιστές και αντιφασίστες στην Ελλάδα».

Οι συντονισμένες αυτές κινητοποιήσεις έλαβαν χώρα λίγες μόλις μέρες μετά την απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς σε όλη την Ιταλία (στις 2 Οκτώβρη), σηματοδοτώντας την αφύπνιση του μαθητικού κινήματος, ύστερα κι από το ξέσπασμα διαδηλώσεων στον ευρωπαϊκό νότο τις τελευταίες βδομάδες. Έτσι, μετά την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι διαδηλώσεις αυτές αυξάνουν την πιθανότητα κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων και στην ιταλική επικράτεια.

πηγή/βίντεοφωτορεπορτάζ i, ii

Μαζική κινητοποίηση στις ελληνικές φυλακές (από 13/9) – Ανταρσία στις φυλακές Κορυδαλλού (23/9)

Από τις 13 Σεπτέμβρη 2012 διεξάγεται εκ νέου μαζική κινητοποίηση κρατουμένων σε πολλές ελληνικές φυλακές, συμπεριλαμβανομένης αποχής συσσιτίου και άλλων μορφών διαμαρτυρίας. Σε κάποιες εγκαταστάσεις γίνεται ολική απεργία στα μεροκάματα, ενώ σε άλλες μερική απεργία. Επίσης, σε κάποιες φυλακές η συμμετοχή των κρατουμένων στις κινητοποιήσεις είναι καθολική, ενώ σε άλλες μερική.

Το βράδυ της Κυριακής, 23 Σεπτέμβρη –αμέσως μετά τη συγκέντρωση συμπαράστασης από συγγενείς, φίλους και αλληλέγγυους που είχε καλεστεί στις 17.00μ.μ. έξω απ’ τις ανδρικές φυλακές Κορυδαλλού–, οι κρατούμενοι εξεγέρθηκαν, μαχόμενοι όχι μόνο για την αξιοπρέπειά τους αλλά και τη στοιχειώδη επιβίωσή τους μες στο κολαστήριο. Ιδίως στην Ε πτέρυγα, όπου οι κρατούμενοι αρνήθηκαν τουλάχιστον μέχρι τις 22.00μ.μ. να μπουν στα κελιά, έγινε επέμβαση των ΜΑΤ μαζί με χρήση χημικών και βομβίδων κρότου λάμψης στη νεκρή ζώνη (ανάμεσα στη φυλακή και στην κατοικημένη περιοχή).

Το απόγευμα, οι 50 περίπου συγκεντρωμένοι αλληλέγγυοι στάθηκαν για κάποια ώρα στο πάρκο επί της Γρηγορίου Λαμπράκη, κι ύστερα κατάφεραν να προσεγγίσουν το εξωτερικό σημείο κοντά στην Γ πτέρυγα των φυλακών (την οποία βλέπουμε μόνο από μακριά την Πρωτοχρονιά). Μόλις οι κρατούμενοι αντιλήφθηκαν την παρουσία του κόσμου, άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα, να χτυπάνε τα κάγκελα και τις πόρτες, και να καίνε αντικείμενα πετώντας τα έξω απ’ τα παράθυρα.

[vimeo]http://vimeo.com/50091858[/vimeo]

Συγκεκριμένα, οι αλληλέγγυοι ανέβηκαν ένα στενό προς την αντίθετη μεριά των γυναικείων φυλακών, έστριψαν δεξιά και βγήκαν πίσω από τα γηπεδάκια ποδοσφαίρου και το σχολείο, ακριβώς 50 μέτρα από το τοιχίο. Η διμοιρία δεν μπόρεσε να ανακόψει τον κόσμο, που διαδήλωσε σ’ ένα υπερυψωμένο σημείο, έχοντας σχεδόν άμεση επαφή με τους έγκλειστους αγωνιστές. Οι κρατούμενοι έβαζαν φωτιά σε ρούχα, σεντόνια, κουβέρτες κ.ά., χαιρετούσαν με σηκωμένες γροθιές μέσα απ’ τα κελιά, φώναζαν και σφύριζαν δυνατά, όση ώρα οι συγκεντρωμένοι έλεγαν συνθήματα για τη λευτεριά. Διακρίνονταν 5-6 κεφάλια μέσα από κάθε κελί (άξιο απορίας πώς κοιμούνται ή πώς χωράνε όλοι σε τόσο μικρό χώρο). Οι αλληλέγγυοι έμειναν στο ίδιο σημείο για μισή ώρα, και τη στιγμή που αποχωρούσαν, οι φυλακισμένοι έκαιγαν ακόμα σεντόνια, φώναζαν συνθήματα και χαιρετούσαν με υψωμένες γροθιές. Φαινόταν πως θα ξηλώσουν τα κάγκελα με τα ίδια τους τα χέρια.

Στις 19.30μ.μ. η γενικευμένη στάση στις φυλακές Κορυδαλλού εξελισσόταν με τις Β και Γ πτέρυγες να καίγονται, ενώ είχε μπει φωτιά στο προαύλιο της Α πτέρυγας. Έγιναν κάποιες πρώτες διαπραγματεύσεις κρατουμένων με τη διοίκηση, αλλά τα πνεύματα ήταν ήδη ιδιαίτερα τεταμένα. Λίγο μετά, κατέφτασαν στην περιοχή πληθώρα κατασταλτικών δυνάμεων (διμοιρίες, μηχανοκίνητες μονάδες, περιπολικά, κλούβες κ.λπ.) καθώς οι μπάτσοι τέθηκαν σε ετοιμότητα για επέμβαση – εν αναμονή εισαγγελέα.

Κατά τις 20.00μ.μ. έκλεισε η Δ πτέρυγα, ενώ κατά τις 21.00μ.μ. κλειδώθηκε και η Α πτέρυγα, της οποίας οι κρατούμενοι είχαν μείνει μία ώρα έξω απ’ τα κελιά τους γιατί η διοίκηση είχε αποπειραθεί να τα κλείσει μία ώρα νωρίτερα απ’ ό,τι προβλεπόταν, και αρκετοί φυλακισμένοι αντέδρασαν έμπρακτα. Στις 21.40 οι κρατούμενοι της Β και της Γ πτέρυγας είχαν μπει επίσης στα κελιά.

Στην Ε πτέρυγα όμως επικράτησαν ταραχές, με την απεργία στα μεροκάματα να συνεχίζεται. Οι κρατούμενοι έσπασαν σχεδόν τα πάντα εντός αυτής της ακτίνας. Έγκλειστοι πήδησαν στη νεκρή ζώνη κι άρχισαν να πετούν πέτρες μέχρι το δρόμο έξω απ’ την περίφραξη. Δεκάδες ανθρωποφύλακες με κλομπ και κράνη έσπευσαν να τους καταστείλουν. Κατά τις 21.30 είχε ήδη σημάνει συναγερμός. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες φήμες που κυκλοφορούσαν εκείνη την ώρα, επειδή στην Ε πτέρυγα κρατούνται πολλοί αραβόφωνοι ενδέχεται να ενίσχυσε την οργή η είδηση της καταστολής που είχε προηγηθεί εναντίον της πορείας μουσουλμάνων το μεσημέρι στην Ομόνοια, στο κέντρο της Αθήνας (αφορούσε διαμαρτυρία θρησκευτικού χαρακτήρα ενάντια σε αντιισλαμική ταινία γυρισμένη στις ΗΠΑ που «προσβάλλει τον προφήτη Μωάμεθ»). Σύντομα αντήχησαν οι πρώτοι κρότοι από δακρυγόνα. Διμοιρίες παρατάχθηκαν στη νεκρή ζώνη της φυλακής, εξαπολύοντας βίαιες επιθέσεις προκειμένου να καταπνίξουν την εξέγερση των κρατουμένων της Ε πτέρυγας, απ’ όπου λέγεται πως υπήρξαν απόπειρες απόδρασης.

Από τις 23.00μ.μ. έως και τη 01.00π.μ. η περιοχή (που είχε επίσης πνιγεί στα χημικά) και το κολαστήριο τελούσαν σε κατάσταση πολιορκίας από την αστυνομία, ενόσω διάφοροι κρατούμενοι ούρλιαζαν «Βάλτε φωτιές…» Περιμετρικά των φυλακών υπήρχαν κάθε λογής μπάτσοι, που δεν έπαψαν να πανικοβάλλουν τους κατοίκους: μόλις έβλεπαν κάποιον περίοικο να βγαίνει σε μπαλκόνι, ούρλιαζαν πως θα βγουν οι φυλακισμένοι και θα τους σκοτώσουν, ότι θα γίνουν έκτροπα, πως θα πάθουν ζημιά τα σπίτια τους κ.ο.κ.

Αναστατωμένοι, αρκετοί κάτοικοι παρέμειναν σε μπαλκόνια κοντινών κτηρίων. Στις 03.00 ακούστηκαν πυροβολισμοί: η εξωτερική φρουρά των φυλακών Κορυδαλλού έριξε σχεδόν 10 πυροβολισμούς στον αέρα. (Οι ενημερώσεις κατέληγαν εδώ. Ο αγώνας συνεχίζεται…)

Επόμενη συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού
Κυριακή, 30 Σεπτέμβρη, στις 17.00

Άμεση ικανοποίηση όλων των αιτημάτων των κρατουμένων

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους ομήρους του κράτους
Λευτεριά σε όσους κι όσες είναι στα μπουντρούμια

βλ. σχετικά i, ii, iii, iv, v, vi, viii

Βαρκελώνη: Εμπρηστική επίθεση σε όχημα της αλυσίδας σουπερμάρκετ Condis

Ήρθαμε και δε θα φύγουμε ποτέ!

Το περασμένο Σάββατο, 2 προς 3 Ιούνη, πυρπολήσαμε ένα όχημα της αλυσίδας σουπερμάρκετ Condis στη γειτονιά του Σαντ Μαρτί ντε Πορβενσάλς στη Βαρκελώνη.

Είμαστε μέχρι το λαιμό με την οικονομική κρίση που παράγουν οι αφέντες αυτού του κόσμου για να κερδίζουν οι ίδιοι.

Το γνωρίζουμε ότι ένα καμένο αμάξι δεν είναι τίποτα, κι ότι ακόμα και αν πυρπολούνταν όλα τα σουπερμάρκετ δε θα άλλαζε κάτι. Το γνωρίζουμε ότι οι δράσεις είναι συμβολικές και ότι το να πάμε πιο πέρα από το σύμβολο σημαίνει ότι μιλάμε για άλλο κοινωνικό πλαίσιο. Ένα κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο δε βρισκόμαστε.

Αλλά δεν μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια όσο αυτά τα παράσιτα γεμίζουν τις κοιλιές τους εις βάρος μας, δεν μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια όταν αυτοί είναι οι πρώτοι που καλούν τους μπάτσους όποτε ένας φτωχός άνθρωπος κλέβει κάτι στο οποίο αυτή η κοινωνία δεν του δίνει πρόσβαση, αλλά του το αρνείται κατάμουτρα.

Οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών είναι οι ιδιοκτήτες αυτής της κοινωνίας, των νόμων, της δικαιοσύνης τους, των θεσμών τους εν τέλει, οι ιδιοκτήτες των φυλακών κι αυτής της κοινωνίας-φυλακής.

Αν είχαμε περισσότερες δυνάμεις, τα χτυπήματά μας θα ήταν πιο σκληρά, μην έχετε αμφιβολίες γι’ αυτό. Αλλά δεν πρόκειται να περιμένουμε μέχρι να γίνουμε πιο πολλοί ή πιο δυνατοί για να χτυπήσουμε. Θα δυναμώσουμε στο δρόμο…

Αυτό είναι ένα κάλεσμα προς όλες και όλους για να γίνουμε περισσότεροι/-ες!

Ενεργή αλληλεγγύη στους προφυλακισμένους για την απεργία της 29ης Μάρτη!

Αλληλεγγύη με την αντίσταση στις Αστούριες!

Έμπρακτη αλληλεγγύη στα αναρχικά συντρόφια στην Οαχάκα, Βολιβία, Τουρκία και Λευκορωσία!

Ένας κόσμος, ένας αγώνας, άπειρες αντιστάσεις, άπειρες επιθέσεις!

Εξεγερσιακοί Μηδενιστές
Μαύροι Λύκοι

πηγή