Tag Archives: στρατιωτικοποίηση

Αθήνα: Πανό αλληλεγγύης στα συντρόφια στη Βόρεια Ελλάδα

Φωτιά στην μπατσαρία, φωτιά και στα στρατά, ξύλο στους πατριώτες και στα φασισταριά – Αλληλεγγύη στα συντρόφια στη Βόρεια Ελλάδα – Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

Πανό που κρεμάστηκε προ ημερών στο Πολυτεχνείο, επί της οδού Πατησίων, σε αλληλεγγύη στα συντρόφια στη Βόρεια Ελλάδα που χτυπήθηκαν από τις κατασταλτικές δυνάμεις το απόγευμα της 12ης Ιούνη ενώ επιχειρούσαν να προσεγγίσουν το Πολύκαστρο (Κιλκίς) για την προγραμματισμένη πορεία αλληλεγγύης σε μετανάστ.ρι.ες.

Δύναμη σε όσες κι όσους συνεχίζουν να μάχονται εναντίον του μόνιμου καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, δύναμη σε όσες κι όσους συνεχίζουν να αψηφούν την ολοένα και αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση, δύναμη σε όσες κι όσους με ή χωρίς χαρτιά κάνουν ορατό τον κοινό αγώνα για λευτεριά και αξιοπρέπεια.

Κατάληψη Θεμιστοκλέους 58

[Ελλάδα] Με αφορμή τα τελευταία στρατοδικεία

Α. ΕΝΟΤΗΤΑ – Ο στρατός ως πολεμική μηχανή

Εισαγωγή

Από την εμφάνιση του πολιτισμού με την ιδιοκτησία γης για εντατική γεωργία, την κτηνοτροφία αλλά και την μόνιμη εγκατάσταση ανθρώπινων κοινωνιών, προήλθε η μορφοποίηση των κρατών. Για την συντήρηση αυτής της εξουσιαστικής δύναμης αλλά και για την εξάπλωση της κυριαρχίας μερικών έναντι κάποιων άλλων, τα έθνη-κράτη θεσμοθέτησαν και σχημάτισαν τον στρατό. Αυτός(μισθοφορικός ή μη) όπως και η αστυνομία ή τα διάφορα σώματα ασφαλείας, υπάρχουν είτε για να επιβάλουν με τη νόμιμη βία τους την τάξη, είτε για να διευρυνθεί η κυριαρχία σε άλλους τόπους. Η εξάπλωση των εκάστοτε αυτοκρατοριών υπήρξε επιτυχής μέσω των στρατευμάτων επιβολής της εξουσίας τους. Από τη γέννηση της μιλιταριστικής κοινωνίας στη Σπάρτη, τους αποικιοκρατικούς πολέμους σε πρωτόγονους λαούς και τη βίαιη εισαγωγή τους στο πολιτισμικό οικοδόμημα, μέχρι και τους σύγχρονους πολέμους για τον έλεγχο των πλούσιων κοιτασμάτων και των κερδοφόρων πόρων της γης, ο στρατός βρίσκεται στην υπηρεσία του κράτους, εκτελώντας τη διαταγή της κυριαρχίας.

Γεωπολιτικά συμφέροντα – Οικονομική επιβολή

Ο στρατός από την εμφάνιση του μέχρι σήμερα, διατηρεί τον ίδιο ρόλο, υπηρετώντας και προστατεύοντας τα συμφέροντα των εξουσιαστών. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μπορεί οι τρόποι και οι πρωταγωνιστές να αλλάζουν, το μοτίβο όμως παραμένει το ίδιο. Όσον αφορά την παραγωγή, η κατάκτηση μιας νέας περιοχής προμηθεύει τα αφεντικά με νέο εργατικό δυναμικό και μάλιστα υποτιμημένο. Κάποτε ήταν οι σκλάβοι που συναντούμε στις αφηγήσεις της ιστορίας, σήμερα είναι οι “σύγχρονοι” σκλάβοι που δεν είναι άλλοι από τους κατακτημένους πληθυσμούς που είτε παραμείνουν στον ερημωμένο τόπο τους είτε επιλέξουν τη μετανάστευση θα έρθουν σίγουρα αντιμέτωποι με την υπονόμευση της εργασίας αλλά και γενικότερα της ζωής τους. Παράλληλα, η κατάληψη νέων εδαφών ή/και η δημιουργία αποικιών παρέχει νέες πρώτες ύλες και πόρους (πχ καύσιμα και πόλεμοι στη Μέση Ανατολή). Ακόμη, όσον αφορά την κατανάλωση, δημιουργεί νέες αγορές που μπορούν να απορροφήσουν το πλεόνασμα των προϊόντων, πάλι προς όφελος του κεφαλαίου. Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί η πολεμική βιομηχανία η οποία βασίζει, όχι απλά την επέκταση αλλά, την ίδια την ύπαρξη της στον πόλεμο και τον επεκτατισμό, αποτελώντας μία πολύ κερδοφόρα επιχείρηση. Continue reading [Ελλάδα] Με αφορμή τα τελευταία στρατοδικεία

[Βόρεια Ελλάδα] Μπλόκο μπάτσων πριν την Ειδομένη

Ενημέρωση από κατειλημμένο κτήριο Γκίνη:

Το απόγευμα της Κυριακής 22 Μάη ομάδα συντρόφων από την Αθήνα, που επιχείρησαν να φτάσουν με όχημα στον καταυλισμό μεταναστριών/ών στην Ειδομένη, μπλοκαρίστηκαν από αστυνομικές δυνάμεις προτού καν προσεγγίσουν το χωριό της Ειδομένης. Οι ένστολοι τους ανακοίνωσαν πως η ζώνη πλέον είναι στρατιωτικοποιημένη (επί λέξει) και, για να περάσει κανείς, πρέπει είτε να είναι καταγεγραμμένος στη λίστα των κατοίκων του χωριού ή των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) οι οποίες έχουν ήδη πάρει άδεια πρόσβασης από το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ), είτε να αιτηθεί σχετικής άδειας από το ΓΕΣ. Στο ίδιο πλαίσιο απαγορεύτηκε ακόμα και η διέλευση ιατρού, με τον ισχυρισμό πως οι ιατρικές ανάγκες στον χώρο της Ειδομένης καλύπτονται απ’ τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

Γερμανία: Εμπρησμός οχήματος του ομίλου ThyssenKrupp από Άτυπη Πυρομανή Συνωμοσία

O Μαύρος Δεκέμβρης καίει στον ThyssenKrupp του Βερολίνου

«Βρισκόμαστε στη διαδικασία της ποιοτικής αναβάθμισης του “πολιτισμένου πολέμου”, όπου η ευτυχία του ενός συνυπάρχει με το μαρτύριο του άλλου . . . Σ’ αυτό το περιβάλλον, η αναρχία αποκτά μια στρατηγική δυνατότητα να βάλει φωτιά σε όλες τις μορφές πολιτικής εκπροσώπησης και να αποτελέσει ένα μέτωπο ανοιχτού ανορθόδοξου πολέμου με την κυριαρχία, το οποίο θα μετατρέψει σε πλεονέκτημα τη διαφορετικότητα και τον πλουραλισμό θεωρήσεων εντός της αναρχικής κοινότητας και θα συσπειρώνει, στα κέντρα αγώνα που δημιουργούνται, τους καταπιεσμένους που αποφασίζουν να σπάσουν τις αλυσίδες της υποταγής τους. . . .
Ένας μήνας συντονισμένων δράσεων, με σκοπό να γνωριστούμε μεταξύ μας, να κατέβουμε στο δρόμο για να σπάσουμε τις βιτρίνες των πολυκαταστημάτων, να καταλάβουμε σχολεία, πανεπιστήμια και δημαρχεία, να μοιράσουμε κείμενα που θα διαδίδουν το μήνυμα της ανταρσίας, να βάλουμε εμπρηστικούς μηχανισμούς σε φασίστες και αφεντικά, να κρεμάσουμε πανό σε αερογέφυρες και κεντρικές λεωφόρους, να πλημμυρίσουμε τις πόλεις με αφίσες και τρικάκια, να ανατινάξουμε σπίτια πολιτικών, να πετάξουμε μολότοφ στους μπάτσους, να γεμίσουμε τους τοίχους με συνθήματα, να σαμποτάρουμε την ομαλή ροή εμπορευμάτων μέσα στα Χριστούγεννα, να λεηλατήσουμε τις βιτρίνες της αφθονίας, να πραγματοποιήσουμε δημόσιες εκδηλώσεις και να ανταλλάξουμε εμπειρίες και σκεπτικά γύρω από διάφορες θεματικές αγώνα.
Να συναντηθούμε στα στενά της πόλης και να ζωγραφίσουμε με στάχτες πάνω στα άσχημα κτήρια των τραπεζών, των αστυνομικών τμημάτων, των πολυεθνικών, των στρατοπέδων, των τηλεοπτικών στούντιο, των δικαστηρίων, των εκκλησιών, των φιλανθρωπικών ομίλων. . . .
Ο  Μ α ύ ρ ο ς  Δ ε κ έ μ β ρ η ς  δεν επιδιώκει να γίνει απλά και μόνο μια ημερομηνία ταραχών· αντίθετα, αυτό που θέλουμε είναι να δημιουργηθεί, μέσω της πολύμορφης και πολυεπίπεδης αναρχικής δράσης, μια άτυπη πλατφόρμα συντονισμού, στη βάση της οποίας θα συσπειρωθεί η ανατρεπτική ώθηση. Μια αρχική απόπειρα άτυπου συντονισμού της αναρχίας, πέρα από τα προκαθορισμένα πλαίσια, η οποία φιλοδοξεί να αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη εμπειρία αγώνα, ώστε να θέσει σε κίνηση ανατρεπτικές προτάσεις και στρατηγικές αγώνα. . . .»

έγραφαν ο Νίκος Ρωμανός και ο Παναγιώτης Αργυρού πριν από βδομάδες μέσα απ’ τις φυλακές όπου κρατούνται.

Οι ισολογισμοί του 2015 φαντάζουν λαμπροί για τους μεγάλους ομίλους στρατιωτικών εξοπλισμών, αφού με τη συμμετοχή του γερμανικού ομοσπονδιακού ναυτικού στην επιχείρηση EUNAVFOR Med και με την είσοδο στον πόλεμο της Συρίας έχει προκύψει μια ιδιαίτερα επωφελής κατάσταση για τη βιομηχανία εξοπλιστικών. Θα τα τσεπώσει από τη φθορά κι ανάλωση στρατιωτικών ειδών σ’ έναν εμφύλιο πόλεμο, βγάζοντας ταυτόχρονα κέρδος απ’ την καταπολέμηση προσφύγων.

Επειδή ο περιορισμός της απρόσκοπτης επέκτασης αυτών των ομίλων (εξοπλιστικών) μπορεί ν’ αποτελεί στρατηγικό στοιχείο καλεσμάτων σαν αυτό του Μαύρου Δεκέμβρη, τα ξημερώματα της 29ης Δεκέμβρη στη βερολινέζικη γειτονιά του Φρήντριχσαϊν καταστρέψαμε με φωτιά ένα όχημα του ThyssenKrupp.

Η δράση αυτή αφιερώνεται, στο πλαίσιο του Μαύρου Δεκέμβρη, στις αγωνίστριες και στους αγωνιστές των λέξεων, που με τα κείμενά τους μπορούνε να συμβάλλουν ώστε ν’ ανάβουνε φωτιές σε όλο τον κόσμο, στους κύκλους αλληλέγγυων, που μάχονται για την επιβίωση των κρατουμένων, και στους πρόσφυγες, από κοινού με τους οποίους θα φροντίσουμε ώστε τα τσιράκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μεσόγειο, στους φράχτες του Καλαί ή στους ισπανικούς θύλακες και στα κλιματιζόμενα γραφεία τους στις μητροπόλεις να γίνουν καπνιστά.

Άτυπη πυρομανής συνωμοσία

γερμανικά | αγγλικά

[Μπροσούρα] Ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην ειρήνη

Μετάφραση της μπροσούρας «Contre la guerre, contre la paix/Ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην ειρήνη» που λάβαμε στις 23 Ιούνη 2015. Κλικάρετε εδώ για να διαβάσετε/κατεβάσετε την ελληνική βερσιόν, κι εδώ για τη γαλλικήΣτοιχεία του εξεγερσιακού αγώνα ενάντια στον μιλιταρισμό και στην καταστολή.

1. Πόλεμος και ειρήνη

2. Αναδιάρθρωση, εξεγέρσεις και πόλεμος

3. Το σχέδιο καταστολής: σφαγή, στρατιωτικοποίηση και εγκλεισμός

4. Η βιομηχανία της καταστολής

5. Περίγραμμα ενος αναρχικού σχεδιασμού ενάντια στον πόλεμο και ενάντια στην καταστολή

Άνοιξη 2015

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΟΠΛΟΙ

[Ευρώπη] Δώδεκα νεκροί

Δώδεκα νεκροί. Σώματα ανθρώπων άψυχα μόλις εντός μερικών λεπτών. Γνωρίζουμε πως στους πολέμους χάνουν τη ζωή τους πολύ περισσότεροι άνθρωποι σε πολύ λιγότερο χρόνο, από μια βόμβα που αμολάει κάποιο αεροσκάφος, από θανατηφόρα αέρια, από μια νάρκη κατά προσώπων. Αλλά δεν βρισκόμαστε σε καιρό πολέμου. Βρισκόμαστε σε καιρό δημοκρατίας. Στον ονειρεμένα ελεύθερο κόσμο. Στην εικόνα που οραματίζεται όλος ο κόσμος: στη σπουδαία Ευρώπη, στον παραδειγματικό πολιτισμό.

Δώδεκα νεκροί, εκτελεσμένοι από τις σφαίρες κάποιων που βρίσκονται πράγματι σε πόλεμο, που είναι πράγματι εκπαιδευμένοι για να σκοτώνουν.

Μην μπερδεύεστε. Δεν είναι η εικόνα του θανάτου κάποιων σχεδιαστών κι άλλων μελών μιας παριζιάνικης σατιρικής εφημερίδας πριν από κάποιες μέρες αυτή που μας έρχεται στο μυαλό –η οποία έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από κάθε άποψη–, αλλά η θύμηση των 12 σορών εκείνων των εμιγκρέδων από την υποσαχάρια Αφρική που γαζώθηκαν και πνίγηκαν μέσα σε λίγα λεπτά από την Εθνοφυλακή(Γκουάρδια Θιβίλ) στη Θέουτα πριν από περίπου ένα χρόνο, στις 6 Φλεβάρη 2014, όταν η στρατιωτική αυτή αστυνομία τούς υποχρέωνε να υποχωρήσουν προς τη θάλασσα. Οι δολοφονημένοι ήταν περισσότεροι, αλλά βρέθηκαν μονάχα 12 πτώματα. Τους υπόλοιπους τους κατάπιε η θάλασσα.

Δεν υπήρξαν μεγάλες διαδηλώσεις, μήτε καταδίκες, και κανείς δεν σκέφτηκε το σύνθημα «είμαστε όλες κι όλοι μετανάστριες και μετανάστες που πεθαίνουμε στις πύλες της Ευρώπης». Σωστά, δεν ήταν λευκοί, ούτε κατάγονταν από πλούσιες χώρες, κι όμως δολοφονήθηκαν με τρόπο ωμό και ειδεχθή. Όχι προφανώς προς υπεράσπιση κάποιας θρησκείας, ούτε κάποιου φονταμενταλισμού, αλλά προς υπεράσπιση των ιερών συνόρων και του κράτους. Για να χαραχτεί άλλη μια φορά με αίμα και φωτιά το όριό του.

Ο υπουργός Εσωτερικών Χόρχε Φερνάντες και η Εθνοφυλακή του βεβαιώνουν πως στόχος τους δεν ήταν να σκοτώσουν τους μετανάστες που τόλμησαν να μπουν σε ισπανικό έδαφος, αλλά πως «με τις ριπές από σφαίρες επί του νερού θέλανε να χαράξουν ένα είδος υδάτινου συνόρου». Εδώ δεν χωράνε αστεία. Το λένε στα σοβαρά.

Μονάχα στη Μεσόγειο, το θαλάσσιο σύνορο της Ευρώπης, το 2014 έσπασαν το ίδιο τους το «ρεκόρ» (όπως λένε τα μίντια), με περισσότερους από 3.200 εμιγκρέδες που επιχείρησαν να μπουν στην ευρωπαϊκή ήπειρο να καταλήγουν πνιγμένοι σε διάστημα μικρότερο των 12 μηνών, κι αυτό δίχως να προσμετρούνται όλοι όσοι έπεσαν νεκροί στα διάφορα ηπειρωτικά σύνορα, στις ερημιές όπου εγκαταλείπονται δίχως νερό και τροφή από τις διάφορες συνοριοφυλακές, ή από τα χέρια φονιάδων φασιστών και δυνάμεων της τάξης, μήτε βέβαια όσοι πέθαναν μέσα σε κέντρα κράτησης αλλοδαπών ή στους δρόμους από το χέρι μπάτσων αφότου έφτασαν στον ευρωπαϊκό παράδεισο, δεδομένου πως κι εντός των ευρωπαϊκών εδαφών η υποδοχή δεν είναι πολύ αλλιώτικη από τη μεταχείριση που τους επιφυλάσσεται στις πύλες εισόδου: αστυνομοκρατία κι ανθρωποκυνηγητό εναντίον ολόκληρων πληθυσμιακών ομάδων (κυρίως εναντίον όσων φέρουν γραμμένη στο δέρμα τους την προέλευσή τους), εντεινόμενη ξενοφοβία, ρατσισμός που υποδαυλίζεται από τα μέσα επικοινωνίας και τους πολιτικούς, εκστρατείες ενάντια σε καθετί που δεν ταυτίζεται με «το ευρωπαϊκό».

Η εφημερίδα Charlie είναι ευρωπαϊκή, κι ως εκ τούτου δεν είμαστε όλοι Σαρλί. Υπάρχουν αξίες, ήθη, ακόμα κι αστεία (μερικά αρκετά χοντροκομμένα) τα οποία ταυτίζονται εν πολλοίς με αυτή την αφηρημένη οντότητα που θέλει να αποκαλείται «το ευρωπαϊκό». Το σίγουρο είναι πως υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι, κυρίως όσοι δεν μπορούν να ταυτιστούν με τις κυρίαρχες αξίες –αυτές που καθορίζουν τι «είναι» και τι «δεν είναι» ευρωπαϊκό–, που δεν μπορούν να ταυτιστούν με τη Charlie, ούτε με τις αξίες της, πόσω μάλλον με την αίσθηση του χιούμορ της.

Με το μότο «Είμαι κι εγώ Σαρλί» επιχειρείται να χαραχτεί μια γραμμή πολύ συγκεκριμένη: όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. Υπό αυτό το σλόγκαν πορεύτηκαν χιλιάδες κόσμου στο Παρίσι. Από το ραντεβού δεν έλειπε κι ο Ραχόυ, που ανάμεσα σε άλλα ανδραγαθήματα είναι επίσης ένας εκ των υπευθύνων της τρομοκράτησης των μεταναστών στα ισπανικά σύνορα και μπουντρούμια. Δεν έλειψε ούτε ο Νετανιάχου, που γαζώνει με το στρατό του εκατοντάδες παλαιστίνιων στους Άγιους Τόπους του και φυλακίζει κάθε χρόνο όσους ισραηλινούς αρνούνται να συμμετάσχουν στον ιδιαίτερο τρόπο του να τρομοκρατεί. Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έλειπε ούτε ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, που σπέρνει τον τρόμο ενάντια στον κουρδικό λαό. Ούτε βέβαια έλειψαν οι αρχηγοί των κύριων καπιταλιστικών δυνάμεων. Όλοι οι αρχηγοί κρατών, φύλακες της αυτοκρατορίας και του πολιτισμού, πορεύτηκαν ενάντια στη βαρβαρότητα. Μαζί τους, χιλιάδες φασίστες ανά την Ευρώπη εκμεταλλεύτηκαν το μπουστάρισμα της Charlie για να βγουν και να σπείρουν στο πλέον εύφορο έδαφος τα σκατά τους, που σύντομα θα αρχίσουν να γεννάνε τους πιο πικρούς καρπούς.

Κι οι πόλεις του Παρισιού και της Βαρκελώνης, ανάμεσα σε πάμπολλες ακόμα, στρατιωτικοποιούνται κάθε μέρα περισσότερο προς υπεράσπιση αυτών των αξιών. Με τουφέκια και μυδράλια βλέπουμε τους μισθοφόρους του κράτους προετοιμασμένους να μαρκάρουνε με σφαίρες ένα σύνορο, όπως έκαναν στα νερά της Θέουτα: με αληθινά πυρά θα καθοριστούν τα όρια που χωρίζουν το μέσα από το έξω, τα όρια ανάμεσα σ’ αυτό που είναι και σ’ αυτό που δεν είναι Σαρλί.

Τι λέει η εφημερίδα Charlie για την τρομοκρατία αυτή; Μήπως κάνει κι εδώ χαριτωμένα και αστεία σκιτσάκια; Γιατί εμάς δεν μας φαίνεται καθόλου χαριτωμένος αυτός ο σκατόκοσμος στον οποίο ζούμε. Μήπως αυτό σημαίνει πως «στηρίζουμε» το φονταμενταλισμό; Με την καμία. Δεν θέλουμε να μας εκφοβίζει και να μας καταστέλλει κανένας φονταμενταλισμός, και μας κάνει το ίδιο αν αυτός λέγεται «Ισλαμικό κράτος», «Λαϊκό(κοσμικό) κράτος», «κράτος Σαρλί» ή «κράτος» σκέτο.

Θα μας μιλήσουν, όπως πάντα, για την ελευθερία της έκφρασης. Αλλά όσοι γνωρίζουμε την «ελευθερία έκφρασης» του κράτους γνωρίζουμε και τη σχέση που το συνδέει με τον τρόμο. Η «ελευθερία» για την οποία κάνει λόγο το κράτος είναι η έκφραση του μονοπωλίου της βίας.

Γι’ αυτό τα εν λόγω γεγονότα μάς αποδεικνύουν γι’ άλλη μια φορά πως κάθε κράτος είναι τρομοκρατικό.

Μερικές αναρχικές
Βαρκελώνη, 14 Γενάρη 2015

Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ: Σύντομο ανακοινωθέν από το Ντούραμ

Τη νύχτα της Τρίτης, 25 Νοέμβρη, μια ομάδα ανθρώπων εξοργισμένων με την αστυνομική δολοφονία του Μάικ-Μάικ Μπράουν, κι εμπνευσμένων από τις εξεγερμένες πράξεις που ’χουν εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, βανδαλίσαμε το Σκοπευτήριο της Εθνικής Φρουράς του Ντούραμ επί της Στέντιουμ Ντράιβ. Γράψαμε συνθήματα στις μπροστινές πόρτες και κάναμε θρύψαλα πάνω από μια ντουζίνα παράθυρα.

Η Εθνική Φρουρά βρίσκεται τώρα στους δρόμους του Σαιντ Λούις και του Φέργκιουσον, συνεχίζοντας τον πόλεμο των ρατσιστών μπάτσων για λογαριασμό των πλουσίων ενάντια στους φτωχούς.

Αυτή η πράξη ήρθε μετά από μια συναρπαστική βραδιά διαμαρτυρίας στο κέντρο της πόλης του Ντούραμ, όπου ένα ετερόκλητο πλήθος εκατοντάδων ανθρώπων μίλησαν ανοιχτά για τις εμπειρίες τους στα χέρια της αστυνομίας, έφραξαν δρόμους, ανάψανε πυροτεχνήματα, βάψανε κτήρια με σπρέι, πατώντας συνθήματα κατά της αστυνομίας και των φυλακών, και μπλοκάρανε τη βορινή λωρίδα της εθνικής οδού 147.

Ελπίζουμε όλες αυτές οι πράξεις να συμβάλουνε σε μια συνεχιζόμενη κλιμάκωση τοπικών εκφάνσεων ενός μαχητικού αγώνα κατά του ρατσισμού, του καπιταλισμού και του κράτους.

Για την αναρχία,
XXX

πηγή: anarchistnews.org

Μπρίστολ: Επίθεση εναντίον στρατιωτικής βάσης ευελπίδων

29 Αυγούστου 2014

Αναλάβαμε δράση ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα διεξαχθεί στο Νιούπορτ (στη νότια Ουαλία) για τη συνέχιση της αισχρής άσκησης της εξουσίας τους μεταμφιεσμένη σαν καλοκάγαθη διεθνή ειρηνευτική επιχείρηση. Για την ακρίβεια, η «ειρήνη» που θέλουνε να διατηρήσουν είναι αυτή της καπιταλιστικής τάξης: η «ειρήνη» της παραγωγής, κατανάλωσης και υπακοής.

Πίσω απ’ τη ρητορική του ΝΑΤΟ περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων κρύβεται η επιθετική του δύναμη αποικισμού καθώς κινείται σε περιοχές στρατηγικής σημασίας από άποψης πόρων και πολιτικού ελέγχου. Στο μεταξύ, στο «εσωτερικό μέτωπο» είναι σαφέστατος ο ρόλος του στην καταστολή του «εσωτερικού εχθρού». Το ΝΑΤΟ, έχοντας κατά νου την εξέγερση που πυροδοτήθηκε κατά τη διάρκεια της «αραβικής άνοιξης» ακριβώς κάτω απ’ το σύνορο της Μεσογείου, συνέταξε την έκθεση «Επιχειρήσεις Αστικού Εδάφους κατά το έτος 2020» που οραματίζεται «πιθανές καταστάσεις όπου στρατεύματα εμπλέκονται χειρωνακτικώς στην κατάπνιξη εξεγέρσεων των φτωχών στα προάστια μεγάλων δυτικών πόλεων». Ξεκάθαρα οι απανταχού εξουσίες ακονίζουν τόσο αυτόν τον τύπο πολέμου αντεξέγερσης, όσο και μια διακρατική στρατιωτική σύγκρουση στο ζοφερό μέλλον μιας περαιτέρω κοινωνικής κατάρρευσης, οικονομικών και οικολογικών καταστροφών.

Επιλέξαμε τη στρατιωτική βάση εκπαίδευσης ευελπίδων στο βορειοανατολικό Μπρίστολ, πυρπολώντας ένα αυτοκίνητο και ένα βαν ως παράδειγμα των τρόπων με τους οποίους η στρατιωτικοποίηση ανοίγει το διάβα της μέσα στον ιστό της καθημερινής ζωής. Τα τελευταία χρόνια η σχολική επίτροπος Ελίζαμπεθ Σάιντγελ πρότεινε κάθε σχολείο να έχει μια συνδυασμένη δύναμη ευελπίδων, «προκειμένου να αυξηθεί η καθημερινή επαφή και επιρροή των ενόπλων δυνάμεων επί των νέων», ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση της στήριξης από μεριάς του πληθυσμού. Η παρουσία του στρατού ακόμη και στα σχολεία παρουσιάζεται απλώς και μόνον ως φυσικό μέρος της «κοινότητας», και ο ανταγωνισμός, η πειθαρχία κι η ιεραρχημένη υπακοή σαν απαραίτητα χαρακτηριστικά.

Στεκόμαστε σε αλληλεγγύη μ’ εκείνους που βγήκανε στους δρόμους (στο Ηνωμένο Βασίλειο) πριν από τρία χρόνια, τον Αύγουστο του 2011, όπως και με όσους βρέθηκαν πρόσφατα στους δρόμους του Φέργκιουσον (στο Μιζούρι των ΗΠΑ), άλλη μια περιοχή που επί του παρόντος δέχεται στρατιωτική μεταχείριση. Ύστερα απ’ αυτές τις εξεγερσιακές στιγμές, η κυβέρνηση θεώρησε πως μία εκ των λειτουργιών της πίεσής της για περισσότερους δοκίμους και αυξανόμενη στρατιωτική εμπλοκή στον τομέα της εκπαίδευσης εν γένει είναι να κρατηθούν οι νέοι άνθρωποι μακριά από μπλεξίματα και να μη γίνουνε «αντικοινωνικοί». Το σχολείο Φοίνιξ (για άπορα παιδιά, που προτάθηκε ως απάντηση στις ταραχές του 2011, διοικούμενο αυστηρά και μόνον από απόστρατους) στο Όλνταμ, στρατιωτικές ακαδημίες κι άλλες τέτοιες σχολές είναι εκφράσεις αυτής της προώθησης της τυφλής πειθαρχίας και του εθνικισμού.

ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ!

Τυχαίοι αναρχικοί

Ηνωμένο Βασίλειο: Εμπρηστική επίθεση σε μονάδα εφέδρων βασιλικών πεζοναυτών στο Μπρίστολ

11 Φλεβάρη 2014 — Στρατιωτική βάση εφεδρικού σώματος πεζοναυτών του Βασιλικού Ναυτικού [Royal Marines Reserve] στο Κλίφτον του Μπρίστολ.

Η στρατιωτική προπαγάνδα παρουσιάζει τις ένοπλες δυνάμεις ως προστάτιδες «του λαού». Απ’ τους πρώτους πολιτισμούς, το ίδιο σκεπτικό έχει χρησιμοποιηθεί προκειμένου να δικαιολογήσει την κατάκτηση και κατοχή εδαφών για τις άρχουσες τάξεις, που θυσιάζουν τους λακέδες τους για την οικοδόμηση μικρών ή μεγάλων αυτοκρατοριών.

Θέλουνε να πιστέψουμε (ή τουλάχιστον να κάνουμε σαν να το πιστεύουμε) πως οτιδήποτε υπηρετεί τα συμφέροντα πολιτικών, στρατηγών και οικονομολόγων είναι στην πραγματικότητα προς το συμφέρον το δικό μας.

Μα δε μας ξεγελάνε. Αυτό το χάραμα, καπνός σκέπασε το Κλίφτον απ’ τα δυο καμιόνια και το μεγάλο λευκό μεταγωγικό προσωπικού τα οποία πυρπολήσαμε με αυτοσχέδιους πυροκροτητές, αφού παραβιάσαμε τον περίβολο του στρατοπέδου της μονάδας εφέδρων βασιλικών πεζοναυτών στο Μπρίστολ, οι οποίοι έχουνε μετάσχει σε αποστολές στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Είναι αηδία να βλέπει κανείς αυτούς τους ημιαπασχολούμενους κομάντο να θαρρούν πως μπορούν να λειτουργούν εδώ πέρα έχοντας ασυλία, την ίδια ώρα που αλλού οι ίδιοι και οι συνάδελφοί τους σφαγιάζουν, βιάζουν και σκορπάνε τρόμο. Ο Αλεξάντερ Μπλάκμαν [Alexander Blackman] –δήμιος του βρετανικού σώματος πεζοναυτών που ξεμπροστιάστηκε πρόσφατα για τις ενέργειές του στο Αφγανιστάν– είναι μονάχα ένα παράδειγμα της συστηματικής ευρύτερης κτηνωδίας τους, κι όχι ένα ελεεινό έκτροπο, όπως θέλουνε να τον σκιαγραφούν. Άλλωστε, όπου κι αν βρίσκονται τα στρατά, συνιστούν ένα σύμβολο της κρατικής κυριαρχίας που επιβάλλουν διά της βίας. Ίσως το σύμβολο αυτό να κλονίστηκε λιγάκι στα μάτια οποιουδήποτε έχει θέα σ’ αυτό εδώ το στρατόπεδο. Τέτοια αντάρτικα πλήγματα εντός εχθρικού εδάφους εξακολουθούν ν’ αποτελούν διαρκή απειλή για τα γρανάζια της πολεμικής μηχανής.

Τους παρακολουθούμε να στρατολογούν κόσμο στις πόλεις, στα κολέγια και στα γραφεία εύρεσης εργασίας, να δελεάζουν τις εκμεταλλευόμενες κι αποκλεισμένες τάξεις πλασάροντας χρήμα βαμμένο με αίμα, κρετίνικο πατριωτισμό και την υπόσχεση της περιπέτειας που μέλλει ν’ αντικαταστήσει τη μιζέρια τους, στήνοντας κέντρα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων τίγκα στη ματσίλα ή θαλάμους ελέγχου για την τεχνολογία τηλεδολοφονίας σε στυλ βιντεοπαιχνιδιού. Παρά τις περικοπές, η Βρετανία εξακολουθεί να έχει τον τέταρτο μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό στον κόσμο, διότι εμμένει σε μιαν αυτοκρατορική κληρονομιά γενοκτονίας και υποδούλωσης. Σήμερα, οι δυτικές ένοπλες δυνάμεις είναι ευέλικτες για δημοκρατικούς-επεκτατικούς πολέμους, «ειρηνευτικές» επεμβάσεις με σκοπό να διευκολυνθεί η νέα αποικιοκρατική εποχή της εταιρικής παγκοσμιοποίησης, της αντεξέγερσης, των γεωπολιτικών ελιγμών και του ελέγχου των φυσικών πόρων, ή είναι προετοιμασμένες για εσωτερική αστυνόμευση και απεργοσπασία. Οι εκβάσεις τους είναι οι ίδιες που ήταν πάντα, εδώ όπως και στο Αφγανιστάν, στο Μάλι ή στη Λιβύη – οι ηγεμόνες ψεύδονται, οι φτωχοί πεθαίνουν, ο καπιταλισμός κερδίζει.

Ο πόλεμος είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό του παγκόσμιου συστήματος, προωθούμενος σε κλίμακες που άλλοτε υπήρξαν αδιανόητες μέσω της νέας τεχνολογίας και της μαζικής κοινωνικής οργάνωσης, κι είναι χρειαζούμενος στους ισχυρούς τόσο για τον κοινωνικό έλεγχο όσο και για την οικονομική ανάπτυξη. Τρομοπόλεμος, ναρκοπόλεμος, πετρελαιοπόλεμος, προσεχώς πόλεμος ακόμη και για το καθαρό, πόσιμο νερό – αυτή είναι η θανατερή πορεία του βιομηχανικού πολιτισμού. Το χαμαλίκι μιας ασφυκτικά επιτηρούμενης «ειρήνης» στη λεγόμενη «μεταβιομηχανική» Βρετανία είναι μονάχα μια λεπτή φλοίδα πάγου που επικυρώθηκε με τη λαφυραγωγία από πολυάριθμες καλά ενορχηστρωμένες συρράξεις στο εξωτερικό, με βλέψεις σε γη, ορυκτά και εργατική δύναμη. Διευρύνοντας τις ρωγμές που βρίσκουμε σε τούτη τη λουστραρισμένη μόστρα, βασίζουμε την επίθεσή μας σε μια πλούσια παρακαταθήκη ξεσηκωμών και ανυποταξίας. Ο κοινωνικός πόλεμος, που μαίνεται ανάμεσα σε μας και σε κάθε εξαναγκασμό και εκμετάλλευση της γης, είναι ο μοναδικός πόλεμος που αποδεχόμαστε και διεξάγουμε. Μαρκάρουμε το στόχο ώστε ν’ αναδείξουμε τις ξεκάθαρες ευκαιρίες που ’χουμε για να παραμερίσουμε την παθητικότητά μας μέσα σε μια κοινωνική τάξη που στηρίζεται στη συνεργασία μας με ό,τι μας καταπιέζει. Μπορούμε να εξεγερθούμε με όλα τα κατάλληλα μέσα για τη δυνατότητα να βιώσουμε μια ζωή λεύτερη από εξουσία, ατομικά ή από κοινού με κοντινά μας πρόσωπα, υπερκεράζοντας παράλληλα όσους κι όσες καταληστεύουν τα μυαλά μας, τις σχέσεις μας και το περιβάλλον. Το σύστημα –το οποίο περιλαμβάνει το στρατό κι άλλα πολλά– προσπαθεί να μετατρέψει όλα αυτά που αγαπάμε σ’ ένα καθεστώς υπακοής, αλλοτρίωσης και άψυχων προϊόντων. Γι’ αυτόν το λόγο θα πρέπει ν’ απαντηθεί με έλλειψη ανεκτικότητας και εχθρότητα όπου πατήσει κι όπου σταθεί. Θα πρέπει να μας περιμένουν.

Απέναντι στα παγκόσμια εξουσιαστικά παιχνίδια της ελίτ – διεθνής αλληλεγγύη!
Απέναντι στη στρατιωτικοποιημένη ειρήνη της βασίλισσας – κοινωνικός πόλεμος!

Ομάδα Ανταρσίας της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI)

Σημειωτέον: Αυτός είναι ο τρόπος που επιλέγουμε να τιμήσουμε την τραγικά σύντομη ζωή του συντρόφου μας Darko Mathers. Σε «αυτόν τον κόσμο που πρέπει κάποια στιγμή ν’ αφήσουμε», στον Darko έλαχε μια πρώιμη φυγή. Ευχόμαστε μοναχά να μπορούσε να ’χει μείνει ώστε μια μέρα ίσως να χορεύαμε στα ερείπια μαζί. Όπως ήρθανε όμως τα πράγματα, τον κρατάμε σφιχτά, ούτε για ενός λεπτού σιγή, αλλά για μια ζωή μάχης. Κι άλλη μια φορά, τα λόγια του Μπρούνο Φιλίππι:
«Γι’ αυτό, βασανισμένες ψυχές του κόσμου, εγώ σας καλώ να συναθροιστείτε.
Το λάβαρο ήδη ανεμίζει.
Είναι μαύρο: το πένθος σημαίνει. Εμπρός λοιπόν, αλλόφρονες Προμηθείς. Το ουρλιαχτό της εκδίκησης είναι μια μουσική γλυκιά κι αγαπημένη»
.

Οι ομόλογες δυνάμεις ασφαλείας στη Ρωσία, σαν αυτές που μπήκανε στο στόχαστρό μας, είναι επί του παρόντος συγκεντρωμένες για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς. Ενθυμούμενοι/-ες το ογκώδες θέαμα των στρατευμάτων και φρουρών που ’χαν παραταχθεί για τους Αγώνες του Λονδίνου, κι έχοντας κατά νου ότι η ίδια διοργάνωση πάντοτε συνεπάγεται στρατιωτικοποιημένη καταστολή πέραν των άλλων φρικαλεοτήτων, ο εμπρησμός μας δείχνει ότι η αντι-ολυμπιακή φλόγα παραμένει αναμμένη. Επίσης, έντονα στις σκέψεις μας όταν βγήκαμε για δράση ήταν ο Ίλια Ρομανόφ, που τραυματίστηκε τον Οκτώβρη του 2013 στην εν λόγω χώρα και τώρα βρίσκεται και πάλι όμηρος των γαμημένων μπάτσων.

Δηλώνουμε την αμέριστη στήριξή μας στην αδάμαστη στάση της Μόνικα Καμπαγέρο και του Φρανσίσκο Σολάρ, ενόσω αναμένουν δίκη για άμεση δράση στη Θαραγόθα (Ισπανία) – καμιά υποχώρηση, καμιά παράδοση. Τέλος, αυτή η επίθεση υποδέχεται με χαρά την αναρχική έκρηξη οδομαχητών/-ριών του μαύρου μπλοκ στη Βραζιλία, όπως και διεθνιστικούς εμπρηστικούς πυρήνες (μεταξύ αυτών και πυρήνες της FAI), στέλνοντας έναν εγκάρδιο χαιρετισμό στη Διεθνή Ομάδα Άμεσης Δράσης (GADI) στη Γαλλία, και στους φυλακισμένους που ξεσηκώθηκαν τον περασμένο μήνα στη φυλακή της Αυτής Μεγαλειότητας του Όουκγουντ εδώ, στην Αγγλία, όμορφοι μες στην εξέγερσή τους. Καταπάνω τους· κι άλλη φωτιά σε κράτος, στρατούς, σχολεία, εκκλησίες, γραφειοκρατίες, φυλακές, και στον πολιτισμό που τα παράγει.

Πόρτο Αλέγκρε, Βραζιλία: Αλληλεγγύη δίχως σύνορα στον Μάριο Γκονσάλες

Σήμερα, μερικούς μήνες πριν την έναρξη του Μουντιάλ 2014, είναι προφανές ότι η καταστολή οξύνεται στο έπακρο. Στις κοινότητες έχουνε πλέον εγκατασταθεί πληρωμένες πολιτοφυλακές κοινωνικής εκκαθάρισης, ενώ σε διάφορες μεριές άτομα που δήλωναν ανοιχτά την αποστροφή τους ενάντια στην αστυνομία εξαφανίστηκαν ή «πέθαναν» σε «ξαφνικές πυρκαγιές», καταπώς αυτές παρουσιάστηκαν στ’ αποκυήματα των μίντια, συνταγμένα από «δημοσιογράφους»-λακέδες του κράτους που έχουνε ως ρόλο την καθημερινή απόκρυψη των όσων συμβαίνουν στην πραγματικότητα.

Αυτή η καθημερινή καταστολή, είτε εδώ (στη Βραζιλία) είτε στο Μεξικό, δεν πρέπει να φρενάρει το πάθος μας για λευτεριά, αλλά να μας κάνει ν’ αμφισβητήσουμε τις στρατηγικές μας και να ξανασκεφτούμε την τακτική μας προκειμένου να είμαστε ένα βήμα μπροστά από τους εχθρούς μας…

Μάριο, δεν είσαι μοναχός σου. Η στάση σου μας ενδυναμώνει.

Να γκρεμιστούνε τα ντουβάρια της φυλακής!

Αλληλεγγύη και στα τρία αναρχικά συντρόφια που συνελήφθησαν στις 5 Γενάρη (στην Πόλη του Μεξικού). Αμελί, Φάλλον και Κάρλος, σας στέλνουμε όλη μας τη δύναμη!

Χρονολόγιο της υπόθεσης του Μάριο:

Στις 2 Οκτώβρη 2013 συνελήφθησαν ο Μάριο Γκονσάλες και 8 ακόμη φοιτητές του UNAM (αυτόνομου πανεπιστημίου του Μεξικού), κατηγορούμενοι για «επιθέσεις κατά της δημόσιας ειρήνης». Μια δικαστής αποφάνθηκε την αποφυλάκιση όλων με εγγύηση, πλην του Μάριο, ο οποίος παρέμεινε σε κράτηση.

Στις 8 Οκτώβρη 2013 ο Μάριο ξεκίνησε μια απεργία πείνας ως μέσο διαμαρτυρίας για την κράτησή του, λήγοντας την απεργία ύστερα από 56 μέρες.

Στις 10 Γενάρη 2014 ο Μάριο καταδικάστηκε σε 5 χρόνια και 9 μήνες εγκλεισμού, χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης με εγγύηση.

Η αφίσα που κολλήθηκε γράφει:

Ο Μάριο είναι ένας αναρχικός που έχει απαχθεί απ’ το μεξικάνικο κράτος στο πλαίσιο της δίωξης των αναρχικών πρακτικών όπως και του πολέμου ενάντια στα κοινωνικά κινήματα γενικότερα. Ως αναρχικοί της δράσης/πράξης/ατομικότητες που τείνουν στην αναρχία, δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στη μαχητική του στάση έναντι της φυλακής, κι εκφράζουμε τη στήριξή μας στο πρόσωπο του Μάριο.

Δύναμη και αξιοπρέπεια κόντρα στη φυλακή!
Μέχρι να σε δούμε λεύτερο, Μάριο!

στα πορτογαλικά

Μπαλνεάριου Καμποριού, Βραζιλία: Επίθεση σε υποσταθμό ηλεκτρικής ενέργειας

Για μια Μαύρη Διεθνή

Κατά τις 2 τα ξημερώματα της 20ής Γενάρη 2014, τα γαβγίσματα των νομοταγών μάς κάρφωναν μα οι στριγγλιές τους δε φτουρήσανε μπροστά στους μοναχικούς λύκους που με τη συνενοχή της νύχτας επισκεφτήκανε έναν υποσταθμό ενέργειας της εταιρείας ηλεκτρικού ρεύματος Celesc, στο ανατολικό άκρο της πόλης του Μπαλνεάριου Καμποριού, στο νότο της Βραζιλίας. Η ενέργεια αυτή αποτελεί μια απάντηση στο κάλεσμα της Μαύρης Διεθνούς και σηματοδοτεί την έναρξη των δραστηριοτήτων του νέου χρόνου. Δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα στο διάβα μας, αφού τα χοιρινά μασαμπουκιάζανε οτιδήποτε ενόσω ήταν σε εξέλιξη η σκούπα της τακτικής μονάδας ειδικών επιχειρήσεων από κοινού μ’ άλλες δυνάμεις, της Δημοτικής Φρουράς και της Στρατιωτικής Αστυνομίας, σε μια μέρα με μεγάλη κινητικότητα των μπάτσων. Ήμασταν εξοπλισμένοι με δυο εκρηκτικούς μηχανισμούς με σράπνελ, με τον έναν απ’ αυτούς να μην κάνει τη δουλειά μιας και αποκολλήθηκε στον αέρα, χωρίς να βρει στόχο, αλλά και χωρίς να τραυματίσει κανέναν. Ο άλλος μηχανισμός έπληξε το προαύλιο του ηλεκτρικού υποσταθμού, χτυπώντας έναν από τους μετασχηματιστές, δίχως όμως να προκαλέσει μεγάλες φθορές. Οι αυτοσχέδιοι μηχανισμοί εκτοξεύτηκαν από την πεζογέφυρα (βλ. εικόνα).

Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του υπάρχοντος, του Κεφαλαίου και του κράτους!

Λευτεριά στους μαχητές που πέσανε στα χέρια του κράτους· τίποτα δεν πρόκειται να μείνει ατιμώρητο.

Έχουμε το βλέμμα στραμμένο πάνω στο κατασταλτικό σας έργο, αξιότιμοι στρατόκαυλοι, και καλά θα κάνετε να γνωρίζετε ότι τίποτε και κανένας δεν είναι άθικτος. Η πόλη του Μπαλνεάριου Καμποριού βρίσκεται σε συνεχή διαδικασία εξευγενισμού/κοινωνικής εκκαθάρισης, όπως και η υπόλοιπη χώρα.

Ας ανοίξει δρόμο η μυρωδιά του μπαρουτιού, κι ας φτάσει σε όλα τα αναρχικά συντρόφια, σε Βραζιλία, Πορτογαλία, Μεξικό, Χιλή, Αργεντινή, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ινδονησία, Περού, Ηνωμένες Πολιτείες, Αυστραλία, Τουρκία, Γερμανία και στον κόσμο όλο.

Κίνημα Πολιτικής Ανυπακοής (MDC)
Πυρήνας της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI)

στα πορτογαλικά

Σαντιάγο, Χιλή: Εμπρηστική δράση στη μνήμη του Ματίας Κατριλέο

Για την αντάρτικη και μαχητική μνήμη, κανένας δεν λησμονιέται.
Ματίας Κατριλέο παρών!

Απαντάμε στο κάλεσμα αγκιτάτσιας για τη μαχητική μνήμη του γουεϊτσάφε Ματίας Κατριλέο, με τον οποίο μας ενώνει η ζωή του ως επαναστάτη και η θέλησή του για αγώνα ενάντια στο χιλιανό κράτος και τους καταστροφείς της γης.

Πέρα από το αν ο Ματίας ήταν αναρχικός ή όχι, μνημονεύουμε την αντάρτικη ζωή του και δεν ξεχνάμε ποτέ με ποιον τρόπο σκοτώθηκε –δολοφονημένος από έναν μπάτσο κατά τη διάρκεια ανακατάληψης γης– όπως επίσης μνημονεύουμε τον αναρχικό σύντροφο Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ, ο οποίος έζησε κι αυτός μέσα στην εξέγερση και χάθηκε μαχόμενος – δολοφονημένος από ένα σεκιουριτά κατά την απόπειρα απαλλοτρίωσης μιας τράπεζας.

Ως αντεξουσιαστές, δεν στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο «λαό/έθνος» των Μαπούτσε στο σύνολό του. Απαξιώνουμε τους Μαπούτσε που αρνιούνται την αυτονομία τους δουλεύοντας από κοινού με τους κρατικούς θεσμούς, είμαστε εχθροί όλων των εθνών και συνδεόμαστε στον αγώνα με όσα άτομα και κοινότητες παραμένουν επί ποδός πολέμου ενάντια στο χιλιανό κράτος και στην καπιταλιστική παρουσία στην προγονική τους περιοχή. Αυτοί έχουν δείξει πώς μπορεί να κρατηθεί ενεργός ένας αγώνας, παρά τη στρατιωτικοποίηση της περιοχής από το κράτος, αν και αναγνωρίζουμε και ασκούμε κριτική στην έλλειψη της αμοιβαιότητας στην αλληλεγγύη από πλευράς των εμπόλεμων Μαπούτσε προς άλλες ομάδες που μάχονται με ριζοσπαστικό τρόπο ενάντια σε κράτος και Κεφάλαιο. Λόγω όμως των ιδανικών μας για αντεξουσιαστική αλληλεγγύη, δε θα σταματήσουμε να δείχνουμε κάποια στήριξη σε όσους και όσες, ακόμα κι αν δεν αγωνίζονται ενάντια σε κάθε εξουσία, μάχονται ωστόσο ενάντια στο κράτος και στο Κεφάλαιο.

Η αλληλεγγύη και η μνήμη είναι για μας όπλα που σαν ακονιστούν μπορούν να δείξουν ότι κουραστήκαμε να περιμένουμε, πως η εξέγερση δεν εντάσσεται στο πλαίσιο ενός τομεακού αγώνα, ούτε και στο εργάσιμο ή φοιτητικό έτος, πως δε μας ενδιαφέρει να πέσουμε σε μια μονότονη επίθεση, αλλά έχουμε την επιθυμία να εξερευνήσουμε τις ποικίλες μορφές σύγκρουσης μ’ αυτή την κοινωνία, έχοντας πάντα ως κινητήριες δυνάμεις τον αιφνιδιασμό και την επιμονή.

Χωρίς διάθεση να εντάξουμε στο ημερολόγιο τις μέρες σύγκρουσης κόντρα στην εξουσία, αποφασίσαμε ως αντεξουσιαστές να επιτεθούμε στην κανονικότητα της πόλης με ένα πύρινο οδόφραγμα που σηκώσαμε τη νύχτα της 2ας Γενάρη 2014 στη λεωφόρο Βεσπούκιο Σουρ, στην κοινότητα Λα Γκράνχα, κι είναι αυτή η απαντητική χειρονομία μας διαρκούς εξέγερσης στο κάλεσμα που απεύθυναν άλλα συντρόφια.

Ενόσω η κοινωνία ακόμα συνέρχεται από το μεθύσι και την ψευτοεορταστική ατμόσφαιρα, εμείς δρούμε με αυτονομία και οριζοντιότητα, μακριά από αρχηγούς ή σπεσιαλίστες της εξέγερσης, έχουμε φωτιά και βούληση, και το φόβο τον νικάμε πάνω στη δράση με τη δύναμη της μικρής μας ομάδας από συγγενικές ατομικότητες.

Καλούμε τα συντρόφια που είναι ενεργά στον κοινωνικό πόλεμο να εξερευνήσουν τις πιθανότητες δράσης, πέρα από την αναμονή της μάζας και ξεπερνώντας τα όρια που επιβάλλουν οι φοιτητικοί χώροι και τα ημερολόγια.

Αφιερώνουμε τις φλόγες της πράξης μας σε όλους τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου.

Στέλνουμε τα χαιρετίσματά μας στους συντρόφους που συνελήφθησαν σε οδομαχίες: στον Φελίπε Αντάσμε, που κατηγορείται πως μαχαίρωσε έναν μπάσταρδο μπάτσο που επιχείρησε να τον συλλάβει μετά από εμπρηστικά μπάχαλα έξω απ’ το πανεπιστήμιο του Σαντιάγο στις 20 Δεκέμβρη 2013, και που τώρα βρίσκεται προφυλακισμένος μαζί με τον Νικολάς Σαντοβάλ στη φυλακή Σαντιάγο 1.

Χαιρετισμούς επίσης στο σύντροφο που κατηγορείται πως φόκαρε έναν μπάτσο με μια μολότοφ κατά τη διάρκεια της κουκουλωμένης ενέργειας της 17ης Δεκέμβρη στο λύκειο της Απλικασιόν, και που βρίσκεται υπό προφυλάκιση σε κέντρο κράτησης ανηλίκων.

Αλληλεγγύη στους Μόνικα Καμπαγέρο, Φρανσίσκο Σολάρ, Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες, Αλμπέρτο Ολιβάρες, Φρέντυ Φουεντεβίγια, Μαρσέλο Βιγιαροέλ, Κάρλος Γκουτιέρρες Κιδουλέο, Χουάν Αλίστε Βέγκα κι όλους τους κρατουμένους του κοινωνικού πολέμου στη Χιλή και στον κόσμο.

Μνήμη και δράση. Για τη διάχυση της αυτοοργανωμένης επίθεσης ενάντια σε μπάτσους, πολιτικούς, δεσμοφύλακες, επιχειρηματίες και κάθε τύπο εξουσίας.

Εξεγερτική μνήμη για το σύντροφο Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ.


Ταξιαρχία Αντεξουσιαστικής Οργής

Βέλγιο: Χωρίς διάλειμμα

Σχετικά με τα πρόσφατα κατασταλτικά χτυπήματα εναντίον αναρχικών και αντεξουσιαστών στη βέλγικη επικράτεια

Σύνοψη των γεγονότων

Εδώ και κάμποσα χρόνια, οι αναρχικοί και αντεξουσιαστές στο Βέλγιο έχουν υποστεί διάφορα κατασταλτικά χτυπήματα. Οι μπούκες των μπάτσων σε πέντε σπίτια σε Βρυξέλλες, Λέουφεν (Λουβαίν) και Χεντ (Γάνδη) τον Σεπτέμβρη του 2013 είναι απλά το τελευταίο επεισόδιο. Είχαν προηγηθεί οι επιδρομές σε τρία άλλα σπίτια και στην αναρχική βιβλιοθήκη Acrata στα τέλη Μάη 2013 στις Βρυξέλλες.

Πρόκειται για πρωτοβουλίες της δικαστή Ιζαμπέλ Πανού, οι οποίες εντάσσονται στο πλαίσιο ερευνών για «σύσταση τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης και εμπρησμούς από πρόθεση», που άνοιξε το 2008. Οι  κατασταλτικές δυνάμεις όμως δεν περιορίστηκαν στις μπούκες και στις ψακτικές. Σε πολλές περιπτώσεις επιχείρησαν να στρατολογήσουν χαφιέδες για να κατασκοπεύσουν τις αναρχικές και αντεξουσιαστικές δραστηριότητες.

Οι διωκτικές αρχές έχουν εφαρμόσει επιπλέον «ειδικές μεθόδους ερευνών», με αξιοσημείωτο το φύτεμα μιας κάμερας παρακολούθησης στο εσωτερικό του σπιτιού δύο αναρχικών από τις Βρυξέλλες. Παρομοίως, επιδίδονται σε παρακολουθήσεις, συντάσσουν αναφορές για την «αναρχική απειλή», μοντάρουν διοικητικές ενοχλήσεις ώστε να κάνουν δύσκολη τη ζωή συντρόφων, πασάρουν πληροφορίες για άτομα σε άλλες αστυνομίες ανά τον κόσμο, στέλνουν κλητεύσεις για ανάκριση, δημοσιεύουν λασπολογίες στον Τύπο κ.λπ. Αρκετοί είναι επίσης οι σύντροφοι που έχουν περάσει και μερικές βδομάδες στη στενή.

Τοποθετώντας λοιπόν όλα αυτά τα γεγονότα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, καταλαβαίνουμε ότι η καταστολή επιδιώκει μέσω διαφόρων μεθοδεύσεων να φρενάρει και να παραλύσει τις ιδέες και πράξεις που στοχεύουν στην καταστροφή του κόσμου της εξουσίας. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως μπορούμε να μιλάμε για ένα κατασταλτικό κλίμα αντίστοιχης κλίμακας με αυτήν που παίζει σε άλλες χώρες. Ας είμαστε ξεκάθαροι ως προς αυτό: η περίπτωση του Βελγίου απέχει παρασάγγας από κάτι τέτοιο. Όπως και να ’χει όμως, το γεγονός πως οι μπάτσοι έχουν κακές προθέσεις για τους εχθρούς της εξουσίας δεν αποτελεί καμιά έκπληξη ή εξαίρεση.

Απ’ ό,τι φαίνεται, οι έρευνες στοχεύουν εναντίον μιας σειράς αγώνων, μορφών αγκιτάτσιας και πρωτοβουλιών, λιγότερο ή περισσότερο δυναμικών: τον αγώνα ενάντια στις φυλακές και την αλληλεγγύη στις εξεγέρσεις των κρατουμένων, τον αγώνα ενάντια στην κατασκευή του νέου κέντρου κράτησης του Steenokkerzeel και του μηχανισμού των απελάσεων, τις πρωτοβουλίες και επιθέσεις ενάντια στις αρτηρίες της πόλης-φυλακή (την κατασκευή των γραμμών της νέας υπερταχείας RER γύρω από τις Βρυξέλλες και τις μαζικές μεταφορές γενικότερα), την αγκιτάτσια ενάντια στις δικαστικές κλητεύσεις, ενάντια στο ΝΑΤΟ και την παρουσία του στο Βέλγιο, ενάντια στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και στους ευρωκράτες, ή ακόμα και τον αγώνα ενάντια στην κατασκευή μιας μεγα-φυλακής στις Βρυξέλλες…

Πού στεκόμαστε εμείς σε όλο αυτό; Continue reading Βέλγιο: Χωρίς διάλειμμα

Βραζιλία: Αντιπατριωτικά μπάχαλα στις 7 Σεπτέμβρη

Με μεγάλη μας χαρά μαθαίνουμε, από ενημερώσεις συντρόφων στη σελίδα αντιπληροφόρησης Cumplicidade, ότι οι εμετικοί ετήσιοι εορτασμοί της 7ης Σεπτέμβρη 2013, μέρα στρατιωτικών παρελάσεων και πατριωτικής προπαγάνδας, τσαλακώθηκαν από τη λύσσα κάποιων εξεγερμένων που σήκωσαν ξανά κεφάλι σε διάφορες βραζιλιάνικες πόλεις.

Στο Πόρτο Αλέγκρε ο κόσμος που είχε συγκεντρωθεί στην πλατεία Αργεντινής κινήθηκε προς τη λεωφόρο όπου λάμβανε χώρα η μιλιταριστική φιέστα, η οποία και επιτηρούνταν από κάθε είδους κατασταλτικών δυνάμεων. Οι διαδηλωτές, που έγραφαν συνθήματα κατά μήκος της διαδρομής, κατάφεραν να διαρρήξουν προσωρινά τον κλοιό της παρέλασης, ενώ μετά τις πρώτες συγκρούσεις με την μπατσαρία επέστρεψαν στο κέντρο, όπου σπάστηκαν δυο υποκαταστήματα τραπεζών, ένα της τράπεζας Itaú, που σπονσοράρει το Μουντιάλ, κι άλλο ένα της τράπεζας της Βραζιλίας.

Ταραχές εκτυλίχθηκαν και στο Ρίο ντε Ζανέιρο, με σπασίματα, πετρίδια και οδοφράγματα από την πλευρά των εξεγερμένων, και δακρυγόνα, βομβίδες κατατρόπωσης ηθικού και πλαστικές σφαίρες απ’ τις γραμμές των μπάτσων. Ανάμεσα στις άλλες δράσεις, οι διαδηλωτές μετονόμασαν τη λεωφόρο Πρεζιντέντε Βάργκας σε λεωφόρο Αμαρίλδου ντε Σόουζα [Amarildo de Souza], στ’ όνομα ενός εργάτη από τη φαβέλα της Ροσίνια, απαχθέντα από τα σκυλιά των Μονάδων της Ειρηνευτικής Αστυνομίας (UPP) προ τριών μηνών και εξαφανισμένο έκτοτε.

Κατά τη διάρκεια των πρωινών συγκρούσεων, οι μπάτσοι εκτόξευσαν δακρυγόνα και έριξαν πλαστικές σφαίρες ακόμα και στις εξέδρες απ’ όπου παρακολουθούσαν τη στρατιωτική παρέλαση οι αξιοθρήνητοι εθνικόφρονες, με αποτέλεσμα να εισπνεύσουν τα χημικά και παιδιά που είχανε κουβαληθεί εκεί απ’ τους πατριώτες. Γίνεται λόγος για 12 συλληφθέντες και 6 τραυματίες, ανάμεσα στους οποίους και ένα πιτσιρίκι με επιπόλαια τραύματα στο κεφάλι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις 3 Σεπτέμβρη τέθηκε σε ισχύ από τις τοπικές αρχές του Ρίο ντε Ζανέιρο το μέτρο του κουκουλονόμου, σύμφωνα με τον οποίο όποιος διαδηλωτής έχει καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του μπορεί να συλληφθεί και να διωχθεί ποινικά.

Στην πόλη του Ρεσίφε οι δυνάμεις καταστολής την έπεσαν στους συγκεντρωμένους διαδηλωτές με το που ξεκίνησε η πορεία. Κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού σπάστηκε μια τράπεζα ενώ ο κόσμος σκόρπιζε προς διάφορες κατευθύνσεις, προτού συγκεντρωθεί εκ νέου έξω από το τμήμα όπου κρατούνταν οι προσαχθέντες της μέρας.

Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους στη Βραζιλία σημαίνει να χτυπήσουμε την μπίζνα του Μουντιάλ σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Κι ο νοών νοείτω.

Ιταλία: Γράμμα του Φραντσέσκο, διωκόμενου συντρόφου για τα γεγονότα της 15ης Οκτώβρη 2011 στη Ρώμη

Γεια χαρά σε όλους σας,

Είμαι ο Φραντσέσκο και βρίσκομαι σε κατ’ οίκον περιορισμό εδώ και 9 μήνες για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Ρώμη στις 15 Οκτώβρη 2011. Κατά τη διάρκεια των λίγο πολύ μακρόσυρτων ημερών που περνάω ανάμεσα στους τοίχους του σπιτιού, αναστοχάστηκα πολύ γύρω από το θέμα της καταστολής και κατάφερα να κατανοήσω καλύτερα πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη και το λίγο που χρειάζεται για να γίνει πράξη.

Έστω και οι λίγες αράδες μοναχά που παίρνω από κάποιο φίλο ή άγνωστο αλληλέγγυο, ή ένας χαιρετισμός από το στενό κάτω απ’ το σπίτι, φτάνουν για να γεμίσουν την καρδιά μου και μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω μπροστά αντιστεκόμενος, γι’ αυτό θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους σταθήκανε στο πλευρό μου, χωρίς τους οποίους δεν ξέρω πώς θα τα ’βγαζα πέρα.

Είναι πλέον κάμποσες οι καταδίκες που επιβλήθηκαν για κείνη τη μέρα, ενώ αυτόν τον Σεπτέμβρη ξεκινά εκ νέου η δίκη, αυτήν τη φορά με το τρίτο μέρος των ερευνών, σύμφωνα με το οποίο 17 ακόμη άτομα διωκόμαστε, όλοι μας κατηγορούμενοι για «καταστροφή και λεηλασία», και μερικοί για αντίσταση κατά της αρχής κι απόπειρα ανθρωποκτονίας.

Αντιμετωπίζουμε ποινές που εκτείνονται από τα 8 έως τα 15 χρόνια εγκλεισμού, μιας και το κράτος επιδιώκει να μας μετατρέψει σε κανονικότατα σκιάχτρα, προς παραδειγματισμό τού τι παθαίνει όποιος τολμά να σηκώσει κεφάλι και να εξεγερθεί κόντρα σ’ αυτό το σάπιο κι άθλιο σύστημα. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση της κοιλάδας Σούζα, μέσω διώξεων, περιοριστικών μέτρων που απαγορεύουν την είσοδο στην περιοχή, όπως και με συλλήψεις κατοίκων κι όσων συντρόφων έχουνε την πιο ενεργή παρουσία στον αγώνα. Πρόκειται για επιχειρήσεις με τις οποίες αποσκοπούν να κάμψουν το ηθικό ενός λαϊκού κινήματος που κρατά πάνω από μία εικοσαετία.

Προφανώς και δεν θέλω να γίνω το σκιάχτρο κανενός… Απεναντίας, όντας πεπεισμένος ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και πως χρειάζεται να ανταποδίδουμε κάθε χτύπημα της καταστολής, κρίνω ότι η σωστή απάντηση είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και λύσσα απέναντι σε κάθε σύλληψη, σκεφτόμενοι τους αιχμαλώτους ως συντρόφους που πρέπει να λευτερώσουμε κι όχι σαν παράδειγμα του τι μας περιμένει άμα αγωνιζόμαστε… Να έχουμε συνείδηση των κινδύνων σημαίνει να τους αποδεχόμαστε ως ενδεχόμενο, ίσως ακόμα και να είμαστε στην τσίτα, αλλά χωρίς να τους φοβόμαστε!

Την τωρινή μου κατάσταση αιχμαλωσίας τη βιώνω ως μια φάση, μια περίοδο εσωτερικής ενδυνάμωσης ενάντια στο σύστημα, στο οποίο αντιτίθεμαι επιχειρώντας να συνεχίσω να μάχομαι όπως μπορώ, κι είμαι σίγουρος πως αντί να τρυπώνουν μέσα μου οι τύψεις ή η μετάνοια, εισχωρούν μέρα τη μέρα η λύσσα κι η αποφασιστικότητα της συνέχισης του αγώνα.

Σκέφτομαι ιδιαιτέρως το φίλο μου και σύντροφο Άλμπε, ο οποίος βρίσκεται επίσης σε κατ’ οίκον περιορισμό επειδή έχει εναντιωθεί στην καταστροφή, στη λεηλασία και στη στρατιωτικοποίηση της κοιλάδας Σούζα: ελπίζω να ιδωθούμε σύντομα στους δρόμους και στα δύσβατα περάσματα!

Όλη μου την αλληλεγγύη στους κρατουμένους σε σπίτια, σε φυλακές, σε κέντρα κράτησης, στους μαχόμενους φυλακισμένους και σ’ όσους συνεχίζουν να εξεγείρονται σε δρόμους, πόλεις, κοιλάδες και βουνά…

Δεν υπάρχει καλύτερη αλληλεγγύη από την άμεση δράση.
Κάθε μέρα είναι 15 του Οκτώβρη.

Φρα

στα ιταλικά

Αγγλία: Άμεσες δράσεις σε Πόρτισχεντ και Μπρίστολ

27 Αυγούστου 2013 – Ανάληψη ευθύνης για μεγάλης κλίμακας εμπρησμό σε εγκαταστάσεις κατάρτισης μπάτσων στη χρήση πυροβόλων όπλων, καθώς και για επίθεση σε οχήματα υπηρεσιών ασφαλείας:

Το (υπό κατασκευή) Αστυνομικό Κέντρο Εκπαίδευσης για Πυροβόλα Όπλα στο Μπλακ Ροκ Κουάρρυ (‘Λατομείο Μαύρου Βράχου’), κοντά στην πόλη του Πόρτισχεντ, που βρίσκεται ακριβώς παρακάτω απ’ το περιφερειακό επιτελείο της Χωροφυλακής του Έιβον και του Σόμερσετ, βρέθηκε στο στόχαστρό μας τις νυχτερινές ώρες της 26ης Αυγούστου, και τ’ αφήσαμε με ψηλές φλόγες να γλείφουν τις εγκαταστάσεις του. Πρόκειται για μονάδα προορισμένη να εξυπηρετήσει δυνάμεις ασφαλείας σε όλη τη Νοτιοδυτική Αγγλία.

Μετά την αναρρίχησή μας εντός του λατομείου, χρησιμοποιήσαμε επιταχυντή για να κάψουμε τα κυριότερα ηλεκτρικά καλώδια σε πέντε κομβικά σημεία σ’ όλο το κατασκευαστικό συγκρότημα, και περιλούσαμε κι ανάψαμε μια παλέτα ηλεκτρικών εξαρτημάτων και συρμάτων. Περισσότερες από δώδεκα ώρες μετά, η φωτιά καίει ακόμα. Στα πρόσωπά μας ζωγραφίστηκαν χαμόγελα μόλις συνειδητοποιήσαμε πόσο εύκολο ήτανε να μπουκάρουμε στη λέσχη οπλοφορίας τους και ν’ αφήσουμε μια δική μας υπογραφή που να λέει γαμιέστε ακριβώς μέσα στην κοιλιά του κτήνους – με μία περίεργη αλεπού ως μόνη αυτόπτη μάρτυρα της πράξης μας.

Την ίδια νύχτα άλλοι/-ες από μας την πέσανε σε δυο οχήματα εταιρειών σεκιούριτι κοντά στην περιοχή Σαιν Τζωρτζ του Μπρίστολ, διαβρώνοντας την μπογιά τους με ξεβαφτικό και σκίζοντας τα λάστιχά τους – το ένα ήταν της G4S και το άλλο της Amey. Η G4S παρέχει υπηρεσίες κράτησης και ασφαλείας στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε παγκόσμιο επίπεδο, και βγάζει κέρδη από πολλές πτυχές της κοινωνίας-φυλακής. Η Amey, σε κοινοπραξία με την GEO (υπό την επωνυμία GEOAmey) αναλαμβάνει μεταγωγές φυλακισμένων στην Αγγλία και στην Ουαλία, και τρέχει τις μεταφορές και τη φύλαξη κρατουμένων σε δικαστήρια στο Μπρίστολ και στο Βόρειο Σόμερσετ.

Σε κάθε πόλη γύρω μας το κλείδωμα εν είδει ομηρίας ολοένα και εντείνεται· υπάρχει μια γενικευμένη ατμόσφαιρα οξυμένου φόβου και αυξημένης απουσίας σθένους· υπάρχει όλο και περισσότερη επιτήρηση, κι οι φρουροί ασφαλείας εμφανίζονται με χειροπέδες σε όλο και περισσότερες πόρτες. Οι εντάσεις σε όλο τον κόσμο σιγοβράζουν καθώς οι άνθρωποι χάνουν την πίστη τους στο σύστημα. Ως απάντηση σ’ αυτή την ανασφάλεια, το κράτος στρατιωτικοποιεί την αστυνομία του με πυροβόλα όπλα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη τηλεχειρισμού, όπως και «μη θανατηφόρα» όπλα – τα οποία σκοτώνουν τακτικά. Την ίδια στιγμή εξομαλύνουν προληπτικά το κλίμα λανσάροντας το προφίλ του «μαλακού μπάτσου», όπως είναι οι αξιωματικοί υποστήριξης κοινοτήτων (PCSOs), οι μονάδες αξιωματικών-συνδέσμων (PLOs), και ούτω καθεξής, που ταιριάζουνε πιο πολύ στο δημοκρατικό ίματζ. Παίρνουνε μερική βοήθεια ακόμα κι από αριστερούς, σαν τον John Drury του εντύπου Aufheben, με τις ακαδημαϊκές συνεισφορές του πάνω στον έλεγχο πλήθους, ο οποίος είναι εξίσου τρομοκρατημένος απ’ το ανεξέλεγκτο όσο είναι κι οι άρχουσες τάξεις.* Το βρετανικό κράτος κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως στις αντεξεγερτικές τεχνικές. Η πραγματογνωμοσύνη τους είναι το αποτέλεσμα ενός μακρόχρονου βάναυσου αποικισμού – ας πούμε, στην Ινδία, στην Κένυα, και μέχρι τις μέρες μας στην Ιρλανδία.

Δυο χρόνια μετά τις μεγάλες ταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο, θεωρούμε πως ανοίχτηκε μια σημαντική πόρτα για μια ριζοσπαστική και μαχητική άρνηση της καθημερινής μας ύπαρξης σε ευρεία κλίμακα. Για εκείνους/-ες από εμάς που βγήκαμε στους δρόμους ήταν μια ανάσα καθαρού αέρα μες στα μπουντρούμια, μια υπενθύμιση ότι η εισβολή και ο έλεγχος δεν έχουν αποπερατωθεί. Ακόμα και τώρα που η απάθεια κι η απομόνωση φαίνεται να έχουν επικρατήσει πάλι, συνεχίζουμε τις επιθέσεις μας. Η αστυνομία και η βιομηχανία της ασφάλειας ειδικεύονται στο να μας κάνουν να αισθανόμαστε ανίσχυροι στις ίδιες μας τις ζωές, και η πραγμάτωση τέτοιων επιθέσεων βοηθάει αρκετά στο να ξεπερνάμε τούτο το αίσθημα.

Αυτός είναι επίσης ο τρόπος μας για να επισημάνουμε πως περάσανε δυο χρόνια από τότε που ο αναρχικός Μπάτζερ (‘Ασβός’) απ’ το Μπρίστολ διέφυγε της σύλληψης, μετά τις ταραχές. Μείνε λεύτερος, μη σταματάς ν’ αγωνίζεσαι!

Μια και το ’φερε ο λόγος, η νύχτα της δράσης μας συμπίπτει με την ανακοινωθείσα έναρξη της προγραμματισμένης θανάτωσης άγριων ασβών στη Νοτιοδυτική Αγγλία. Η αστυνομία, στην προσπάθειά της να διευκολύνει τη μαζική θανάτωση και να σταματήσει την αντίσταση στο σχέδιο αυτό,  έσπευσε να γίνει το δεκανίκι των κλαδικών συμφερόντων στη βιομηχανία της αγροκαλλιέργειας, αλλά και να θωρακίσει τις τάξεις των γαιοκτημόνων. Ελπίζουμε ότι αυτή θα είναι μία από τις πολλές ανταρσίες εναντίον αυτής της σφαγής. Γιατί οι κρατικές και εταιρικές δυνάμεις ασφαλείας αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτού του κόσμου της εκμετάλλευσης και εξουσίας.

Τις καλύτερες ευχές μας στον αναρχικό Κώστα Σακκά, στην Ελλάδα, που βρίσκεται σε στάδιο αποκατάστασης μετά την απεργία πείνας με την οποία πέτυχε την προδικαστική του απελευθέρωση, ύστερα από 30 μήνες προφυλάκισης.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί ωσότου όλα τα πλάσματα να ’ναι άγρια και λεύτερα.

– Πυρήνας Οργισμένων Αλεπούδων σε συνεργασία με ACAB

πηγή (καθεστωτικό βίντεο εδώ)

* σχετικές αναφορές στ’ αγγλικά: α, β, γ, δ, ε

Νέα Υόρκη: Δράση αλληλεγγύης σε φυλακισμένο αρνητή του grand jury

(φωτ. από άλλο σαμποτάζ, τον Ιούλη του 2013)

Στην πόλη της Νέας Υόρκης οι άνθρωποι έχουνε συνηθίσει να τρώνε στη μάπα ταπεινώσεις. Δεν μπορεί κανείς να βγει για μια γρήγορη βόλτα χωρίς να διανύσει παραστρατιωτικού τύπου συνθήκες. Έχουμε ένα δήμαρχο ο οποίος έχει να το περηφανεύεται πως διαθέτει μια αστυνομική δύναμη η οποία επέχει ρόλο προσωπικής του στρατιάς. Εδώ και πολλά χρόνια, η ίδια αστυνομική δύναμη με ατιμωρησία δολοφονεί φτωχούς κι ανθρώπους που δεν είναι λευκοί. Και, για ν’ αποδείξει πως δεν παίζεται, η ίδια δύναμη κρατάει αιχμάλωτο τον αγαπημένο μας σύντροφο Τζέρρυ Κοχ [Jerry Koch]* από το τελευταίο πολιτικό κυνήγι μαγισσών που εξαπέλυσε κι ύστερα.

Έχουμε την πρόθεση να καταστήσουμε απολύτως σαφές ότι η κρατική καταστολή δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη.

Όλοι κι όλες μας έχουμε παρακολουθήσει πώς η citibike** έχει μολύνει την πόλη με εταιρικά λογότυπα, που μας προσπερνάνε και μας κατακλύζουν περισσότερο κι απ’ ό,τι είχαμε συνηθίσει. Πριν από λίγες νύχτες, σαμποτάραμε αρκετά σημεία στάθμευσης και μίσθωσης κοινόχρηστων ποδηλάτων της citibike, και θέσαμε τους σταθμούς αυτούς εκτός λειτουργίας. Τουλάχιστον είμαστε ευτυχείς που μπόλικες απ’ αυτές τις αηδιαστικές εταιρικές ρεκλάμες υποχρεώθηκαν να φύγουν απ’ το δρόμο για κάποιο χρονικό διάστημα.

Στο κράτος λέμε πως πρέπει να γνωρίζει καλά ότι οι ενέργειές του δε θα μείνουν αναπάντητες.

Στα συντρόφια μας θυμίζουμε πως δεν μπορούμε ν’ αφήσουμε αυτά τα ξεφτιλίκια να συνεχίζονται.

Ας εξακολουθήσουμε τις επιθέσεις, μέχρι την επανάσταση!
Μέχρι το θάνατο του κράτους! Μέχρι το θάνατο του καπιταλισμού!

πηγή

* αναρχικός και νομικός ακτιβιστής που φυλακίστηκε λόγω της επανειλημμένης του άρνησης να καταθέσει ενώπιον ομοσπονδιακού μεγάλου σώματος ενόρκων στην περιοχή της Νέας Υόρκης· περαιτέρω πληροφορίες στ’ αγγλικά: i, ii

** με κύριο χορηγό τον τραπεζικό όμιλο Citigroup

Αμβούργο: Δράση αλληλεγγύης για τις κρατούμενες Σόνια και Σιμπύλλε στη Γερμανία, όπως και για την εξέγερση στην Τουρκία

Καλοκαιριά για τη Σόνια και τη Σιμπύλλε!

Τη νύχτα της 31ης Ιούλη προς 1η Αυγούστου επιτεθήκαμε στο κτήριο της εταιρείας ThyssenKrupp Industrial Solutions AG στο Αμβούργο. Σπάσαμε τα παράθυρα και τις πόρτες εισόδου, κι εκσφενδονίσαμε περίπου δυο ντουζίνες μπουκάλια με μπογιά στην πρόσοψή του. Ταυτόχρονα ο δρόμος μπροστά απ’ το κτήριο μπλοκαρίστηκε με φλεγόμενα οδοφράγματα.

H ThyssenKrupp είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής πολεμικών μηχανών, που εξοπλίζει στρατούς σε όλο τον κόσμο.

Η επίθεση έγινε σε αλληλεγγύη προς τις φυλακισμένες συντρόφισσες Σόνια και Σιμπύλλε, που κράτησαν αδιαπραγμάτευτη στάση ενάντια στο κράτος και στη δικαιοσύνη του. Η Σόνια κατηγορείται για επιθέσεις και συμμετοχή στους Επαναστατικούς Πυρήνες (RZ) τη δεκαετία του ’70. Η Σιμπύλλε βρίσκεται αιχμάλωτη επειδή αρνήθηκε να συνεργαστεί με τις δικαστικές αρχές. Η δίκη είναι ακόμη σε εξέλιξη (στη Φρανκφούρτη· βλ. και α, β, γ).

Η επίθεση αφιερώνεται επίσης στην εξέγερση του Ιούνη στην Τουρκία. Μαχητικούς χαιρετισμούς σε Ιστάνμπουλ, Άγκυρα, Αμέντ (Ντιγιαρμπακίρ), Εσκισεχίρ, … και σε όλους τους διωκόμενους κι αιχμάλωτους εξεγερμένους, καθώς και στη μνήμη των δολοφονημένων.

μτφρ. από τ’ αγγλικά / η προκήρυξη στα γερμανικά εδώ

Ιταλία – κίνημα NO TAV: Βίαιο ανθρωποκυνηγητό στην κοιλάδα Σούζα

Τις πρώτες ώρες της 20ής Ιούλη 2013, με το που ξεκίνησε η νυχτερινή πορεία απ’ την κοινότητα του Τζιαλιόνε (στην περιφέρεια του Τορίνο), ξέσπασε μια βία η οποία είχε προαναγγελθεί απ’ τα κεντρικά της αστυνομίας, αφού οι μπάτσοι είχαν ήδη εκδώσει φρενήρη ανακοινωθέντα σχετικά με την απειλή ενός μαύρου μπλοκ που θα ’τανε κρυμμένο ανάμεσα στους κατοίκους που επρόκειτο να διαδηλώσουν.

Μια βία η οποία ήτανε προμελετημένη απ’ τις δυνάμεις της τάξης, οι οποίες την πέσανε άγρια σε διαδηλωτές από το πουθενά κι ενόσω ο κόσμος βρισκότανε ακόμα πολύ μακριά από τους φράχτες του εργοταξίου της υπερταχείας TAV (στο Κιομόντε). Οι μπάτσοι έκαναν έφοδο κατά μήκος ενός πολύ στενού κι επικίνδυνου μονοπατιού στο βουνό, όπου αρκετός κόσμος σωριάστηκε στο έδαφος, ποδοπατήθηκε και χτυπήθηκε κατ’ επανάληψη από κλομπ της αστυνομίας. Στη συνέχεια οι διαδηλωτές κυνηγήθηκαν ακόμα και μες στο δάσος, το οποίο είχε ήδη καλυφθεί από καπνούς λόγω της παράνομης ρίψης δακρυγόνων που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις καταστολής. Ας σημειωθεί ότι οι Πανταλίνο και Ρινάουντο, δυο σκυλιά της τοπικής εισαγγελίας που τρέφουνε ιδιαίτερη εμμονή κατά των αντιστεκόμενων του κινήματος NO TAV, εθεάθησαν εντός της περιβόλου του εργοταξίου: θέλουνε, δηλαδή, να μας πούνε πως βρίσκονταν εκεί πέρα κατά τύχη, ή μήπως ξέρανε από πριν ότι θ’ ακολουθούσανε συλλήψεις διαδηλωτών κείνη τη νύχτα; Continue reading Ιταλία – κίνημα NO TAV: Βίαιο ανθρωποκυνηγητό στην κοιλάδα Σούζα

Αίγυπτος: Σεξουαλικός βασανισμός διαφωνούντων υπό τον Μουμπάρακ, το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

Μεταγραφή του περιεχομένου του οπτικοακουστικού υλικού, βάσει και των αγγλικών υποτίτλων:

Το βίντεο ξεκινά με τη μαρτυρία του Καρίμ: «Οι ξυλοδαρμοί δεν κάνουνε καμιά μεγάλη διαφορά. Ξυλοφορτώματα, προσβολές – ντάξει, συνεχίστε ακάθεκτοι. Αλλά κείνο το άλλο πράμα… σε κάνει να μισείς ολάκερο τον κόσμο. Σε κάνει να μισείς τον ίδιο σου τον εαυτό· να μισείς ακόμα και τη μυρωδιά του σώματός σου· τα πάντα γύρω σου. Όταν με συνέλαβαν, υπήρχανε στα κρατητήρια πολλοί άλλοι νεαροί σαν εμένα, όλοι τους σε άθλιο χάλι. Πρέπει κιόλας να ήμουνα ο μεγαλύτερος απ’ όλους εκεί πέρα. Με γδύσανε, ύστερα μου περάσανε χειροπέδες. Με υπέβαλαν στο βασανιστήριο του απαγχονισμού. Έπειτα… εμμ… να σταματήσουμε για ένα λεπτό;… Δεν υπάρχει λόγος ντροπής… κανείς δε θα ’πρεπε να ντρέπεται κι από πάνω… που προσπαθούνε να εξευτελίσουν άντρες, να τσακίσουνε την αξιοπρέπειά τους. Το πράμα αρχινά από έναν από δαύτους, που ξεκινάει να σε μπαλαμουτιάζει, με τα χέρια του. Σου βγάζει τα ρούχα. Σαν άντρας, θα κακοποιούσες σεξουαλικά έναν άλλον άντρα; Δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω…»

Ο Καρίμ βρισκόταν σε καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία Ταχρίρ, στο Κάιρο. Τον απήγαγε η αστυνομία τη στιγμή που έβγαινε απ’ το μετρό. Καταθέσεις και μαρτυρίες δείχνουν μια αύξηση της χρήσης σεξουαλικών βασανιστηρίων τα τελευταία δυο χρόνια.

Ακολουθούν στιγμιότυπα απ’ το δεύτερο αστυνομικό τμήμα της περιοχής Σούμπρα του Καΐρου, μ’ έναν αξιωματικό που την πέφτει μανιασμένα σ’ έναν πολίτη απειλώντας ότι θα τον βιάσει: «Έλα ’δώ, πιτσιρικά, να σου γαμήσω τον κώλο!»

Ο σεξουαλικός βασανισμός δεν είναι κάτι καινούργιο. Το καθεστώς τον χρησιμοποίησε συστηματικά επί ολόκληρα έτη, προκειμένου να σπάσει το πνεύμα αντίστασης που ορθώνεται ενάντια στη βία και στην τυραννία τους. Continue reading Αίγυπτος: Σεξουαλικός βασανισμός διαφωνούντων υπό τον Μουμπάρακ, το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

Βρέμη, Γερμανία: Πυρπόληση ενός βαν της Deutsche Telekom και καταστροφή ενός οχήματος της Siemens

Τη νύχτα της 29ης προς 30 Μάη 2013 βάλαμε φωτιά στο πάρκινγκ της Telekom που βρίσκεται επί της οδού Μέρυ Σόμερβιλ (κοντά στο πανεπιστήμιο), ώστε να τυλίξουμε ένα εταιρικό της όχημα στις φλόγες.

Η Deutsche Telekom είναι μονάχα μία από τις πολλές απάνθρωπες φίρμες. Απέκτησε μεγάλα μερίδια του ελληνικού ΟΤΕ ήδη πριν από χρόνια, και κατόπιν έδιωξε 2.000 υπαλλήλους σε μία περίοδο όπου η Telekom έβγαζε τεράστια κέρδη. Ανέλαβε επίσης επάξια το ρόλο της αρχής ασφαλείας, αφού προηγηθήκανε αρκετές απόπειρες φίμωσης του Athens Indymedia εκ μέρους του ΟΤΕ. Τον Απρίλη του 2103 η σύνδεση του ίδιου εγχειρήματος με το διακομιστή του κόπηκε υπό απειλές και εκβιασμούς. Το Athens Indymedia αποτελεί σημαντική πλατφόρμα ενημέρωσης, ιδίως για τις κοινωνικές εξεγέρσεις.

Η Telekom κατέχει επίσης τη δική της θέση στην πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία. Η 100% θυγατρική της εταιρεία T-System διαδραματίζει καίριο ρόλο στην πολεμική μηχανή, κι εδώ και δεκαετίες είναι συναρμόδια στο βιομηχανικό κλάδο της αμυντικής τεχνολογίας. Έτσι, η T-System παρέχει τεχνική πληροφοριών και επικοινωνίας για τη χρήση όπλων, και συντηρεί τα τηλεφωνικά δίκτυα των γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων (Bundeswehr), καθώς και τις στρατιωτικές δορυφορικές επικοινωνίες και τα καλώδια οπτικών ινών σε πολεμικά πλοία.

Την ίδια στιγμή στην περιοχή Βάλλε, στη γωνία της Μπραμπανστράσσε με την Οστερλινγκερστράσσε, χτυπήσαμε ένα όχημα που ανήκει στην εταιρεία Siemens και το αχρηστεύσαμε εντελώς με μπογιές.

Η Siemens είναι άλλος ένας παίκτης στη βιομηχανία εξοπλισμών. Για παράδειγμα, σύναψε σύμβαση με τις Ένοπλες Δυνάμεις και την IBM, προκειμένου να υλοποιηθεί το πρόγραμμα Ηρακλής (HERKULES-Projekt). Μια πτυχή αυτού του έργου είναι η υποστήριξη του γερμανικού στρατού με τεχνολογία πληροφοριών εφαρμοσμένη στους τομείς της διοίκησης και υλικοτεχνικής υποδομής.

Επιχειρήσεις σαν την Deutsche Telekom ή τη Siemens απομυζούν κέρδος με τον πόλεμο, τη δυστυχία, τον εκβιασμό και την καταστολή. Αυτό ούτε θέλουμε ούτε και πρόκειται να το χωνέψουμε τόσο απλά.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/-ες προς όλες τις ενέργειες κατά της Telekom.

Χαιρετίζουμε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες στην Αθήνα.

Τσακίστε τους εμπόρους των πολεμικών εξοπλισμών και τους κερδοσκόπους του πολέμου στη Βρέμη και παντού!

Ο πόλεμος αρχινά εδώ. Ας τον αποτελειώσουμε εδώ!

αυτόνομες ομάδες

Γαλλία: «Κανένα αεροπλάνο δε θα απογειωθεί από τη Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ»

μόνο ο αγώνας απογειώνεται

Τη Δευτέρα 15/4 τρεις μπάτσοι και τρεις διαδηλωτές τραυματίστηκαν μετά από συγκρούσεις στη μαχόμενη κοινότητα ZAD («ζώνη προς υπεράσπιση») κοντά στη Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ, στο βορρά της Γαλλίας. Δύο διαδηλωτές επίσης συνελήφθησαν, σύμφωνα με την αστυνομία. Πρόκειται για μια αγροτική και δασική περιοχή στην οποία το γαλλικό κράτος και μία από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες στον κόσμο, η Vinci, θέλουν να χτίσουν ένα τεράστιο αεροδρόμιο. Η περιοχή τελεί υπό κατάληψη από ντόπιους και μη, που αντιτίθενται στην κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου. Παράλληλα, όμως, την περιοχή έχουν καταλάβει και οι μπάτσοι, οι οποίοι εδώ κι αρκετούς μήνες έχουν στρατοπεδεύσει σε σημαντικά σταυροδρόμια και κάνουν μονίμως ελέγχους σε όποιον έρχεται ή φεύγει από την περιοχή – ακόμα και σε μόνιμους κατοίκους που πηγαινοέρχονται για τις δουλειές τους.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο (13-14/4) είχε γίνει κάλεσμα για συλλογική καλλιέργεια στα κατειλημμένα εδάφη της περιοχής. Παρά τη βροχή, πάνω από χίλια άτομα ανταποκρίθηκαν. Οι μπάτσοι απελευθέρωσαν ένα σημαντικό σταυροδρόμι, προφανώς όχι για να διευκολύνουν τους διαμαρτυρόμενους, αλλά για να μην φανεί σε τυχόν δημοσιογράφους που έρθουν να καλύψουν την δράση η στρατιωτικοποίηση της περιοχής.

Οι κάτοικοι στήσαν αμέσως οδοφράγματα στο σταυροδρόμι, δηλώνοντας ότι θα αντισταθούν σε περίπτωση που οι μπάτσοι θελήσουν να ανακαταλάβουν το σταυροδρόμι. Όπερ και έγινε τα ξημερώματα της Δευτέρας, όταν είχε φύγει ο περισσότερος κόσμος του Σαββατοκύριακου.

Ακολουθούν μεταφράσεις παλιότερων κειμένων σχετικά με τον αγώνα

18/12/2011
Ο αγώνας ενάντια στο αεροδρόμιο της Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ είναι μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε ένα ρήγμα στα οχυρά του καπιταλισμού. Γιατί για πολλές/ούς, προκειμένου να επιτεθείς στον καπιταλισμό, από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις!

Μιλάμε για 2.000 εκτάρια που πρώτα θα ισοπεδωθούν και μετά θα καλυφθούν με μπετόν, με τον παράλογο στόχο του να χτιστεί ένα διεθνές αεροδρόμιο «υψηλής περιβαλλοντολογικής ποιότητας» (HQE). Θα ήτανε για γέλια αν ο ντόπιος πληθυσμός που στηρίζει το σχέδιο δεν έβλεπε σε αυτό μια ευκαιρία για κέρδος. Αλλά οι πλούσιοι θα γίνουν πιο πλούσιοι, και οι φτωχοί πιο φτωχοί. Η εταιρεία που βρίσκεται πίσω από αυτό το σχέδιο είναι η Vinci, πολυεθνική εταιρεία με παρουσία σε όλες τις ηπείρους – όπως, για παράδειγμα, στο Κίμκι κοντά στη Μόσχα, όπου η Vinci θέλει να ξεριζώσει τα τελευταία εναπομείναντα δάση, κι όπου η περιορισμένη τοπική αντίσταση έχει να αντιμετωπίσει βίαιες ομάδες ακροδεξιών, που οι πολιτικές δολοφονίες είναι στις συνήθεις πρακτικές τους. Ενάντια σ’ αυτή την εταιρεία και στο σχέδιό της σκόπευαν να αντισταθούν οι τοπικές κοινότητες όταν καλούσαν σε κατάληψη των εδαφών το 2009.

Η κατάληψη υπάρχει εδώ και δύο χρόνια τώρα, στη διάρκεια των οποίων μια γροθιά αντιστεκόμενων ανθρώπων άρχισαν να καλλιεργούν τη διατροφική, πολιτισμική και πολιτική τους αυτονομία. Η κατάληψη της ZAD καθυστερεί τα έργα, κι ακόμα και αν πολλοί από τους αντιστεκόμενους φακελώνονται και καταστέλλονται από την αστυνομία, ακόμα κι αν έχουν ήδη κινηθεί οι διαδικασίες εκκένωσης, θα αντισταθούμε όποιο και να είναι το τίμημα. Continue reading Γαλλία: «Κανένα αεροπλάνο δε θα απογειωθεί από τη Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ»

Βερολίνο: Εμπρηστική επίθεση κατά της Deutsche Bahn σε αλληλεγγύη προς τους «4 της Κοζάνης»

Η DB καίγεται σε αλληλεγγύη στους αναρχικούς κρατουμένους στην Ελλάδα!

Τις πρώτες ώρες της 27ης Φλεβάρη, σε αναζήτηση ενός κατάλληλου στόχου για μια δράση αλληλεγγύης στους Νίκο Ρωμανό, Δημήτρη Πολίτη, Ανδρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο και Γιάννη Μιχαηλίδη, εντοπίσαμε ένα όχημα ιδιοκτησίας της Deutsche Bahn στη γειτονιά του Πρεντσλάουερ Μπεργκ στο Βερολίνο, το οποίο και τυλίξαμε στις φλόγες της διεθνούς αλληλεγγύης. Continue reading Βερολίνο: Εμπρηστική επίθεση κατά της Deutsche Bahn σε αλληλεγγύη προς τους «4 της Κοζάνης»

Ιταλία: Ποιος απειλεί ποιον;

Ιταλός στρατιώτης της «Διεθνούς Δύναμης Ενίσχυσης Ασφαλείας» (ISAF) του NATO στο δυτικό Αφγανιστάν το 2010

Σχετικά με τις κατ’ οίκον έρευνες της 14ης Φλεβάρη 2013

Το πρωί της 14ης Φλεβάρη, κατά τις 7.30 η ώρα, μπάτσοι και όργανα της Digos (αστυνομίας δίωξης οικονομικού εγκλήματος), συνεπικουρούμενοι από την επιβλητική παρουσία τής επικεφαλής του τμήματος δίωξης εγκλήματος του Τρέντο, Άννα Μαρία Τσέτσι [Anna Maria Ceci], εισέβαλαν στα σπίτια κάποιων αναρχικών και αλληλέγγυων σε Τρέντο, Ροβερέτο, Τρεβίζο και Μπολόνια σε αναζήτηση ενός επικίνδυνου κειμένου το οποίο είχε αναπαραχθεί σε μία εξίσου επικίνδυνη αφίσα που εμφανίστηκε στους δρόμους του Τρέντο τον περασμένο Δεκέμβρη.

Η συγκεκριμένη αφίσα περιείχε το κείμενο που είχε ήδη πεταχτεί σε τρικάκια κατά την ακρόαση για τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 2010 στη Σχολή Κοινωνιολογίας του Τρέντο. Εκείνη τη μέρα μερικοί αντιμιλιταριστές διέκοψαν, ρίχνοντας καπνογόνα και κόκκινη μπογιά, ένα συνέδριο για την ασφάλεια αλλά και για το ρόλο της Ιταλίας στις «ειρηνευτικές αποστολές», στο οποίο συμμετείχε ο καθηγητής Τονιάττι [Toniatti], πρώην κοσμήτορας της Νομικής Σχολής, και διάφοροι αξιωματικοί του στρατού. Η ενέργεια αυτή οδήγησε στη σύλληψη του συντρόφου μας Λούκα.

Από τότε, η εκδικητική μανία εναντίον του συντρόφου αποκαλύφθηκε σε αρκετές περιπτώσεις: από την άμεση σύλληψή του μέχρι την «απλή» υποχρέωσή του να παραμένει στην περιοχή της κατοικίας του, και στη συνέχεια ξανά σε κατ’ οίκον περιορισμό και πίσω στη φυλακή μέσω διαφόρων εκφοβισμών, συμπεριλαμβανομένων των απειλών για ξυλοδαρμούς στο αρχηγείο της αστυνομίας της Τεργέστης.

Προφανώς, κάποιοι δεν ανέχονται λίγη κόκκινη μπογιά στα «καθαρά» τους ρούχα, αν και δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τα λερώνουν με το αίμα από τους πολυάριθμους εν εξελίξει πολέμους στους οποίους αυτοί οι κύριοι είναι ενεργοί.

Αλλά ας επιστρέψουμε στις κατ’ οίκον έρευνες.

Φαίνεται πως η αφίσα που τόσο επιμελώς έψαχναν οι μπάτσοι περιέχει μια σοβαρή απειλή, ίση με αδίκημα το οποίο προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους.

«Λίγη μπογιά είναι το λιγότερο»: ιδού η φράση που κάνει τον καθηγητή Τονιάττι να αισθάνεται πως κινδυνεύει.

Ωστόσο, η μόνη απειλή που διαβλέπουμε είναι αυτή που οι ίδιοι οι ακαδημαϊκοί εισηγητές και όλοι εκείνοι οι οποίοι συνεργάζονται με τους μηχανισμούς του πολέμου ασκούν ενάντια σε όσους ζουν σε περιοχές που πλήττονται από τις ένοπλες συγκρούσεις.

Η μόνη απειλή που διαβλέπουμε είναι αυτή την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι που αναγκάζονται να ξεφύγουν από τη φρίκη που ο πόλεμος παράγει.

Η μόνη απειλή που διαβλέπουμε είναι αυτή που κρέμεται πάνω από εκείνους, που έχοντας ξεφύγει από τα θέατρα των πολεμικών συγκρούσεων, αλλά μη έχοντας τα κατάλληλα έγγραφα, είναι πιθανό να κλειστούν μέχρι και για ενάμισι έτος σε ένα από τα πολλά Κέντρα Εξακρίβωσης και Απέλασης (CIE), διάσπαρτα σε όλη την Ευρώπη, ή ακόμη και να σταλθούν πίσω ακόμη και πριν τη διέλευσή τους σε ευρωπαϊκά εδάφη.

Από την πλευρά τους, οι δυνάμεις της τάξης μπορούν επίσης να αποτελέσουν απειλή, όταν μπάτσοι εισβάλλουν στα σπίτια μερικών συντρόφων αναζητώντας… μια αφίσα!

Λοιπόν, το γεγονός του να θεωρούμαστε απειλή για εκείνους που ζουν από τον πόλεμο δεν μπορεί παρά μονάχα να μας δίνει ικανοποίηση και να μας κάνει να συνεχίζουμε, με πείσμα μουλαριών, να καθιστούμε μια απειλή για τους αφέντες του πολέμου και τους δούλους τους.

αναρχικοί από το Τρέντο και το Ροβερέτο

πηγή / για τον αντιμιλιταριστικό αγώνα, βλ. πληροφορίες από τον Φλεβάρη του 2009 σε ιταλικά-αγγλικά

Μελβούρνη: Αφίσα κατά της εθνικής επετείου στην Αυστραλία

Αφισοκόλληση στη Μελβούρνη πριν απ’ την εθνική επέτειο, τη λεγόμενη «μέρα εισβολής» (26.1.2013). Η λέξη Aussie (Ώζι) χαρακτηρίζει τους Αυστραλούς:

Τέρμα με την υπερηφάνεια των Ώζι

Σε αυτή την «τυχερή χώρα», η οποία θεμελιώθηκε πάνω στην κλεψιά, στο ρατσισμό και στη γενοκτονία…

– όπου στρατιωτικοποιημένες κατασταλτικές δυνάμεις κι οι αποκαλούμενοι «αξιωματικοί υπηρεσίας προστασίας» (PSOs, υπαγόμενοι στην ομοσπονδιακή αστυνομία) κατακλύζουν τους δρόμους,

– όπου συστήματα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης (CCTV) επιτηρούν κάθε μας κίνηση,

– όπου οι μετανάστες φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης,

– όπου λεηλατείται το φυσικό μας περιβάλλον,

– όπου περιμένουν από μας να ’μαστε κι ικανοποιημένοι με την αλλοτρίωση της εργασίας, το χάζεμα στο youtube και την εξόρμηση για ψώνια,

– όπου μας νουθετούν να ’μαστε σκλάβοι, υποτακτικοί μιας παγκόσμιας, εκμεταλλευτικής και καταπιεστικής μηχανής

… εμείς εναντιωνόμαστε στον εθνικισμό, στον έλεγχο και στον αστυνομικό τρόμο κράτους και Κεφαλαίου μέσω της αλληλεγγύης μας και της μαινόμενης επιθυμίας μας για λευτεριά.

ΖΗΤΩ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Η λεζάντα της φωτογραφίας αναγράφει:

«Αστυνομικό τμήμα και δικαστήριο καμένα ολοσχερώς, στο Παλμ Άιλαντ της Αυστραλίας, κατά τη διάρκεια εξέγερσης τον Νοέμβρη του 2004»