Tag Archives: Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Χιλή: Ο σύντροφος Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες ξανά στο δρόμο!

Χ. Μιγκέλ Σάντσες, η εξέγερση σε περιμένει…
Κάθε φυλακισμένος που βιώνει τον εγκλεισμό μένοντας στον αγώνα, είναι ένας μαχητής που καταστρέφει τα τείχη.
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες: με τα πόδια στο δρόμο, με το μέτωπο ψηλά – η εξέγερση μας περιμένει…

Μέχρι την καταστροφή και του τελευταίου προπύργιου της κοινωνίας-φυλακής.

Αφού πέρασε σχεδόν 20 χρόνια στη φυλακή, μετά το πέρας της 27ης Φλεβάρη 2014, ο σύντροφος Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες συμπλήρωσε την καταδίκη που του ’χε επιβληθεί απ’ την εξουσία. Με το που σήμαναν μεσάνυχτα και μπήκε η 28η Φλεβάρη, διάφοροι συγγενείς και σύντροφοι του Χοσέ Μιγκέλ πλησίασαν τη φυλακή της πρώην Πενιτενσιάρια, στο Σαντιάγο, για να υποδεχτούν εκ νέου το σύντροφο στο δρόμο. Έτσι λοιπόν, με πανό, τρικάκια, κροτίδες και κραυγές υπενθύμισης της αιχμαλωσίας των υπόλοιπων επαναστατημένων φυλακισμένων, ο Χοσέ Μιγκέλ αποφυλακίστηκε επιτέλους από τα κέντρα εξόντωσης με τη γροθιά και το μέτωπο ψηλά. Ανάμεσα σε αγκαλιές και χαιρετισμούς, η συγκέντρωση έληξε δίχως προσαγωγές μα υπήρξανε προφορικές αντεγκλήσεις με τους δεσμοφυλάκους.

Δεν ξεχνάμε τους Μαρσέλο Βιγιαροέλ, Χουάν Αλίστε Βέγκα, Κάρλος Γκουτιέρρες Κιδουλέο, Φρέντυ Φουεντεβίγια, τον Χανς Νιεμέγερ, την Ταμάρα Σολ Βεργάρα κι όλους τους επαναστάτες, ανατρεπτικούς και αυτόνομους ομήρους.

Γιατί στο δρόμο είναι που ανταμώνουμε: Χαιρετισμούς και στοργή στον Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες, λεύτερο και πάλι!

“Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, καλώς όρισες και πάλι στο δρόμο!

Χαιρετίζουμε το σύντροφο, ο οποίος συνολικά παρέμεινε πολύ περισσότερα από 20 χρόνια στη φυλακή, και μετά τη στράτευσή του στο Πατριωτικό Μέτωπο Μανουέλ Ροδρίγκες (FPMR) στη διάρκεια της δικτατορίας στη Χιλή, αποφάσισε να συνεχίσει τη μάχη ενάντια στη δημοκρατική συνέχεια της χούντας. Ο σύντροφος γνώρισε από πρώτο χέρι το σύστημα του εγκλεισμού και πολέμησε εναντίον του με ποικίλες μορφές, και πλέον δικαιώνει τ’ αναρχικό μονοπάτι για να πολεμήσει την εξουσία.

Σήμερα πατάς ξανά στο δρόμο. Για ν’ αγκαλιάσεις τους δικούς σου μακριά από κάμερες ασφαλείας, για να συνεχίσεις εκτεταμένες ανολοκλήρωτες συζητήσεις, και να εξακολουθήσεις τη σύγκρουση.

Από το δρόμο και μες στο δρόμο: Αδερφικούς χαιρετισμούς, μαχητικές αγκαλιές και πάντοτε εξεγερμένη στοργή. Να φροντίζεις τον εαυτό σου, συντροφάκι, γιατί η θέση σου είναι έξω στο δρόμο!”

“Αλληλεγγύη και δράση απέναντι στις δίκες που έρχονται κατά των συντρόφων μας!

Στις 25 Μάρτη 2014 ξεκινά η δίκη εναντίον των Φρέντυ Φουεντεβίγια, Μαρσέλο Βιγιαροέλ και Χουάν Αλίστε, συντρόφων που κατηγορούνται για διάφορες περιπτώσεις τραπεζικών απαλλοτριώσεων, καθώς και για την ένοπλη συμπλοκή που κατέληξε στο θάνατο του μπάτσου Μογιάνο.

Η εξουσία επιδιώκει να θυσιάσει τους συντρόφους στο βωμό της σύγχρονης δημοκρατικής ιεράς εξέτασης, εμείς όμως δε θα παραμείνουμε αδιάφοροι απέναντι στην ωμή κατασταλτική εκστρατεία.

Ούτε οι δίκες τους ούτε οι καταδίκες τους θα μας σταματήσουν!”

“Αιχμάλωτοι στο δρόμο… Δρόμο για την εξέγερση…

Να ξέρετε, ανθρωποφύλακες, πως είμαστε παρόντες, και ότι τους αιχμαλώτους μας δεν τους λησμονάμε, κι ότι οι τραμπουκισμοί, τα ξυλίκια, οι εκδικητικές μπούκες στα κελιά, οι εξευτελιστικές απαγορεύσεις δεν πρόκειται να μείνουν ατιμώρητες ούτε και αναπάντητες.

Όποιος ξεχνάει τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου, ξεχνάει τον ίδιο τον πόλεμο!”

“Όπου και να βρισκόμαστε αναζητάμε το χαράκωμα απ’ όπου υιοθετούμε την οριζοντιότητα, εφορμούμε με συνέπεια, ενεργούμε με συνέπεια κόντρα στο κατεστημένο, γνωρίζοντας πως τούτα τα κλουβιά είναι μόνον αυτό, είναι μονάχα κλουβιά… όπου η παραμονή μας είναι περιστασιακή, ένας σταθμός στη ζωή μας χάρη στην εκδικητικότητα των μπουρζουάδων, τα κλουβιά τους είναι σχεδιασμένα απ’ αυτούς ειδικά για μας, για τους απροσάρμοστους, τους αδάμαστους μαχητές, αυτούς που δε λυγάνε. Αποζητάνε να εκφοβίσουν αυτούς που αγωνίζονται… αλλά δε μας σκιάζουνε ούτε τα μπουντρούμια των φυλακών τους, μήτε οι λακέδες οι μπάτσοι τους, οι ανωμαλάρες δικαστές τους, οι εμετικοί εισαγγελείς τους… και ούτω καθεξής, τους περιφρονούμε όλους τους όπως ακριβώς τις νόρμες και τους νόμους τους, τους θεούς τους και τα φόβητρά τους, δε μας σκιάζουνε. Τους περιφρονούμε και τους αντιμετωπίζουμε κατά πρόσωπο!
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΞΑΠΟΣΤΑΙΝΕΙ, ΟΥΤΕ ΚΙ ΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ ΞΑΠΟΣΤΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ.”

στα ισπανικά

[Ελλάδα/Χιλή] Συνέντευξη του πυρήνα φυλακισμένων μελών της ΣΠΦ με τον Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Μαχητές του χειραφετητικού αγώνα
Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς
Παρών.

Έχοντας πια προσπεράσει θάλασσες και βουνά, αυτή η σημείωση φτάνει στα χέρια σας για να δώσει στον καθέναν σας μια επαναστατική αγκαλιά, πολλή εξεγερμένη στοργή και τη λαχτάρα της επίθεσης ενάντια στην εξουσία με βίαιη και καταστροφική άμεση δράση.

Εδώ, πίσω από τ’ αδυσώπητα τείχη, τα πλασμένα με αδικία και κρατική βαναυσότητα, απαντάω στην άτυπη συνέντευξη που μου προτείνατε (τον Οκτώβρη του 2013) προσπαθώντας να είμαι όσο πιο σαφής γίνεται, αν και η αλήθεια είναι πως δεν τα καταφέρνω να εκφράζομαι καλά στο γραπτό λόγο, κάτι που θα πρέπει ν’ αλλάξει.

1. Το 1991, στη Χιλή, η δικτατορία καταρρέει και η καταπίεση ονομάζεται πλέον δημοκρατία. Ποιες διαδικασίες συνέβησαν τότε στο εσωτερικό των αντάρτικων ομάδων; Ποιοι είναι οι λόγοι που εσύ προσωπικά επέλεξες τη συνέχιση της δράσης αντί για την ανακωχή με τη δημοκρατία;

Εγώ μπορώ να μιλήσω μονάχα για τις διαδικασίες που έλαβαν χώρα εντός του Πατριωτικού Μετώπου Μανουέλ Ροδρίγκες (FPMR). Εκείνη την εποχή ήμουνα ήδη στη φυλακή, και οι ροδριγκίστικες μαζώξεις είχαν συμβουλευτικό χαρακτήρα, τύπου: σχεδιασμό συσπείρωσης δυνάμεων δουλεύοντας επί του κοινωνικού, με φοιτητές, με εργάτες στα συνδικάτα, με κατοίκους σε συνελεύσεις γειτονιάς, κ.τ.λ. Δηλαδή, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στόχος ήταν η αναδίπλωση για τη συγκέντρωση δυνάμεων, αλλά απορριπτόταν η ένοπλη δράση. Εγώ αντέτεινα πως, αφού ήμασταν μια οργάνωση πολιτικοστρατιωτική, δεν μπορούσαμε να ξεκόψουμε την ένοπλη δράση, μιας και την πολιτική την έθετε το ίδιο το γεγονός της δράσης. Όταν βγήκα απ’ τη φυλακή αρνήθηκα να συνταχτώ μ’ εκείνους που θεωρούσαν πρέπον να καταπιαστούμε με κοινωνικό έργο και με τρόπο καμουφλαρισμένο να φάμε το παραμύθι της «καθοδηγούμενης δημοκρατίας», μιας και ανέκαθεν πίστευα ότι απέναντι στη διαιωνιζόμενη πλέον κρατική βία μπορούσε κανείς να αντιταχθεί μονάχα με βία θρασεία, συνωμοτική, παράνομη και εύστοχη, κι αυτή μου την άποψη τη στήριξα συνειδητά.

2. Ποια είναι η κατάσταση του αναρχικού κινήματος αυτήν τη στιγμή στη Χιλή; Γνωρίζεις τις διαφορετικές τάσεις που υπάρχουν, και ποια είναι η δική σου θέση;

Όσο μου επιτρέπεται μέσα απ’ τη φυλακή να αντιληφθώ την κατάσταση του αναρχικού κινήματος, παρατηρώ πως βρίσκεται σε άνοδο, αναπτύσσεται, αλλά δε διαθέτει την επιθυμητή επιχειρησιακή ικανότητα, κι ούτε παρουσιάζει διαρκή συνέχεια στις ποικίλες επιθέσεις· πρέπει ακόμη να γίνει μπόλικη δουλειά σ’ αυτό το πεδίο, πρέπει να μεταδοθούν οι διάφορες εμπειρίες αναμεταξύ κοντινών προσώπων, να ξέρει κανείς πώς να κινηθεί, πώς να συγκρουστεί, να ’χει επίγνωση της χρήσης και συντήρησης διαφόρων όπλων, να φοράει τουλάχιστον ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο όταν επιχειρεί μια δράση υψηλού κινδύνου, κ.ο.κ. Γεγονός είναι πως χρειάζεται να ενισχυθεί το επιχειρησιακό σκέλος όλων αυτών που αναλαμβάνουν ως μορφή ζωής την επίθεση ενάντια στην εξουσία· θα πρέπει να ’μαστε σε θέση να αντιπαρατεθούμε με την εξουσία και τα τσιράκια της χωρίς να διστάζουμε ούτε στιγμή, με πονηράδα, θάρρος και αποτελεσματικότητα, γι’ αυτό καλό είναι να προετοιμαστούμε, ωσότου κάθε μαχητής γίνει ένας στρατός από μόνος του, γιατί μονάχα έτσι μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως πατάμε γερά στα πόδια μας… Δε γνωρίζω πλήρως τα διαφορετικά αναρχικά ρεύματα, αλλά δεν έχω κάνει και μεγάλες προσπάθειες για να εμβαθύνω σε αυτή την πτυχή. Η θέση μου ποια είναι; Νομίζω πως μ’ όλα τα παραπάνω γίνεται περισσότερο από σαφής η θέση μου, καλά δε λέω;

3. Ποια είναι η γνώμη σου για τη FAI/FRI και το διεθνές αναρχικό αντάρτικο πόλης;

Έχω αναφερθεί στη FAI/FRI ήδη σε μία περίσταση, αλλά θα επεκταθώ λίγο περισσότερο στο θέμα: Για μένα δεν είναι σκόπιμο να υπάγεται ο αγώνας κάτω από μια σημαία, γιατί αισθάνομαι ότι έτσι είναι σαν να ομογενοποιείται, και δεν πιστεύω στις ντιρεκτίβες ή στην καθετότητα ενός κουμάντου, μήτε των οργανώσεων μήτε των κομμάτων, πιστεύω στον αγώνα για τη συνολική χειραφέτηση, δεν πιστεύω σε αφεντάδες, θεούς ή κράτη, πιστεύω στην άμεση επίθεση, με τη χρήση βίας και με την ενσυνείδητη δράση, έχοντας πάντοτε ως στόχευση την έφοδο κατά της εξουσίας και ολάκερου του σιχαμένου της συμπλέγματος. Θεωρώ πως, αν υπάρχει η ευκαιρία ταυτόχρονης επίθεσης σε διάφορες μεριές της υφηλίου, μπορεί κανείς να χωθεί στην άμεση επίθεση, αλλά χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν ως προς τις δραστηριότητές μας.

4. Συχνά τόσο οι κομμουνιστές όσο και οι επίσημοι αναρχικοί κύκλοι, ακολουθώντας την αστική ηθική αλλά και για να μη «φοβίσουνε την κοινωνία», αποκρύπτουν ή δεν αποδέχονται κάποια ιλεγκαλιστικά μέσα αγώνα, όπως οι ληστείες τραπεζών ή οι ένοπλες εκτελέσεις αξιωματούχων του κράτους. Ποια είναι η δική σου θέση;

Θαρρώ πως, άμα θέλουμε να δώσουμε αγώνα ενάντια σ’ ένα βάναυσο κι ανελέητο σύστημα, πρέπει να τον δώσουμε με όλα τα μέσα. Η βία είναι ένα όπλο αποτελεσματικό, και θα πρέπει να την κρατάμε πάντοτε παρούσα στις επιθέσεις μας. Άλλωστε ο εχθρός δε διστάζει διόλου να τη χρησιμοποιήσει, στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί βία κάθε μέρα για να εφαρμόζει την υποταγή μέσω του κρατικού τρόμου. Οι ληστείες (απαλλοτριώσεις), οι εκτελέσεις, η βία είναι τα μέσα που οφείλουμε να χρησιμοποιούμε για να ενισχύουμε τη θέση μας σε τούτο τον αγώνα. Η απαλλοτρίωση είναι ένα επαρκές μέσο για να έχουμε μιαν άτυπη υποδομή που να ’ναι δυνατή και μάχιμη, όπως και για να αποκτήσουμε τ’ απαραίτητα προκειμένου να χτυπάμε με περισσότερη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, πράγματα όπως όπλα (πιστόλια και τουφέκια), εκρηκτικά, αλεξίσφαιρα γιλέκα, κρησφύγετα, και τα ρέστα, κι επίσης χρησιμεύει για συνδρομή κρατουμένων και των οικογενειών τους, για υλικό διάχυσης και προπαγάνδας, και πάει λέγοντας. Μπορεί να γίνει καλή χρήση μ’ αυτά τα οικονομικά μέσα, κι έτσι ενισχύουμε την ιδέα και προχωράμε μπροστά. Η βία είναι το μέσο προς χρήση για ν’ αντιπαλέψουμε την εξουσία. Τι το συζητάμε κιόλας!

5. Ποια είναι η θέση σου για την κοινωνική σιωπή και την εθελοδουλία των ρουφιάνων, των μικροαστών, των νομιμοφρόνων πολιτών;

Η κοινωνική σιωπή, ο φτωχός λαός και τα όμοια είναι κάτι που προκαλεί αγανάκτηση, πρόκειται για το πατροπαράδοτο συνήθειο του να ’ναι κανείς παθητικό υποχείριο, να μην αμφισβητεί τίποτα ή απλά να εξοικειώνεται στο να ’χει αφεντάδες. Σ’ αυτή την περίπτωση, ο αγώνας μου δεν εξαρτάται απ’ αυτό το πράγμα, γι’ αυτό και δεν ανακόπτω το διάβα μου για χάρη των σημερινών σκλάβων. Ως προς την εθελοδουλία που επιδεικνύουν οι ρουφιάνοι και οι νομοταγείς πολίτες, πιστεύω πως δεν αξίζουν κάτι παραπάνω από καταφρόνια αφού είναι ένα μάτσο σκατά που έρπουν μες στη δουλοπρέπεια.

6. Αυτή την περίοδο, εκτός από σένα, βρίσκονται επίσης αιχμάλωτοι στα χέρια του κράτους οι επαναστάτες που κατηγορούνται για την υπόθεση σεκιούριτι. Έχεις επικοινωνία μαζί τους; Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για την υπόθεσή τους και τις τελευταίες εξελίξεις;

Ναι, είμαστε πολύ συχνά σ’ επικοινωνία· γνωριστήκαμε μεταξύ μας, και σε μερικές περιπτώσεις ήμασταν και φυλακισμένοι αντάμα. Είναι αδερφάκια μονάκριβα, που ’χουν επιλέξει την οριζοντιότητα και την επίθεση στην εξουσία.

7. Τι ήταν αυτό που σ’ είχε κάνει να μη γυρίσεις στη φυλακή και να μη συμβιβαστείς με μια νομότυπη αποφυλάκισή σου;

Όταν πήρα εκείνη την άδεια απ’ τη φυλακή (το 2007), ήμουν στο τσακ να συμπληρώσω 16 χρόνια μέσα, έτσι μου ’χε απομείνει λίγο περισσότερο από τετραετία για την πλήρη έκτιση της ποινής (20 έτη). Δε θέλησα να γυρίσω στη φυλακή γιατί εναντιώνομαι στον έλεγχο πάνω στη ζωή μου, κι αν ο εχθρός με ήθελε στη φυλακή έπρεπε να κάνει τον κόπο να με βρει, γιατί εγώ να πήγαινα εθελοντικά να κλειδωθώ δεν έπαιζε. Μισώ τη φυλακή και πιστεύω στην καταστροφή της κοινωνίας του εγκλεισμού, στην επίθεση ενάντια στους δεσμοφύλακες και στον αποτρόπαιο θεσμό τους.

8. Ποια είναι η στάση των δεσμοφυλάκων, αλλά και των άλλων κρατουμένων απέναντι στους αιχμάλωτους αντάρτες; Γενικά, ποια είναι η βιωματική σου εμπειρία για την κοινωνία των φυλακών;

Οι δεσμοφύλακες κρατάνε τις αποστάσεις τους από μας, μας μισούν μέχρι θανάτου γιατί είμαστε δηλωμένοι εχθροί τους, και κατά καιρούς, όταν σ’ αλυσοδένουν για να σε μεταγάγουν, εκεί είναι που το εκμεταλλεύονται για να ρίξουν κάνα χτύπημα. Οι υπόλοιποι κρατούμενοι κρατάνε στάση σεβασμού απέναντί μας, γιατί έχουνε συμβιώσει χρόνια ολόκληρα μαζί μας και ξέρουνε πως είμαστε σε πόλεμο με τους δεσμοφύλακες. Η εμπειρία μου απ’ τη φυλακή αριθμεί συνολικά περίπου 32 χρόνια εγκλεισμού, κατά τη διάρκεια των οποίων μεταφέρθηκα σε διαφορετικές φυλακές ανά την επικράτεια, πάντοτε σε σύγκρουση με τους δεσμοφύλακες, πάντοτε καταστρώνοντας απόπειρες απόδρασης, σκάβοντας τούνελ, συμμετέχοντας σε απεργίες πείνας, στάσεις και καταλήψεις χώρων επισκεπτηρίου, κ.τ.λ.

9. «Η αλληλεγγύη μεταξύ των αναρχικών δεν είναι απλά λόγια». Μετά από τόσα χρόνια φυλακής, πώς έχεις βιώσει την έκφραση και τη δύναμη της αλληλεγγύης; Υπήρξαν στιγμές όπου ένιωσες ότι το «κίνημα» έχει ξεχάσει τους αιχμαλώτους του στα χέρια του κράτους;

Για μερικά χρόνια στη φυλακή, όταν με απομάκρυναν απ’ την πρωτεύουσα και βρισκόμουνα στο νότο της Χιλής, υπήρξα πολύ μόνος, κι εκείνον τον καιρό δεν είχα ακόμη προσεγγίσει τον «ακρατικό κόσμο». Από τότε που δήλωσα ανοιχτά αναρχικός, δεν έχω μείνει ποτέ μου μόνος, πάντοτε έχουν ενδιαφερθεί για μένα κοντινά μου συντρόφια, και το ’χουν κάνει από κάθε άποψη. Μπορώ να βεβαιώσω με σιγουριά ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των αναρχικών είναι πραγματική. Το ξέρω γιατί εξακολουθώ να τη βιώνω, επειδή είναι παρόντες σε κάθε χειρονομία.

10. Πώς βίωσες την περίοδό σου στην παρανομία και το κυνήγι απ’ τις Αρχές και τους μπάτσους;

Την παρανομία την πήρα ως κάτι το φυσικό, μιας και στη διάρκεια της δικτατορίας, όντας μέλος του Πατριωτικού Μετώπου Μανουέλ Ροδρίγκες (FPMR), έπρεπε να παραμείνω στην παρανομία για πολύ καιρό, γι’ αυτό και είχα φτιάξει ολότελα πλαστά χαρτιά, κι είχα περάσει μπόλικες φορές από αστυνομικούς ελέγχους φέροντας τέτοιες πλαστές ταυτότητες.

11. Ποιες είναι εκείνες οι στιγμές ανυποταξίας μέσα στη φυλακή που σου έχουν χαραχτεί στη μνήμη; Εννοούμε εξεγέρσεις και αποδράσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στις φυλακές της Χιλής…

Οι στιγμές που είναι ακόμα νωπές στη μνήμη μου αφορούν ένα διάστημα πολλών ημερών, πίσω στο 1994, όταν μας μετήγαγαν στη Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας (CAS) από το δρόμο 5 της πρώην Πενιτενσιάρια, και παίξανε τα πάντα, μολότοφ, παλούκια, καυτό νερό, αλυσίδες, κ.λπ. από πλευράς μας, για να υπερασπιστούμε τις θέσεις μας, και πολλοί μπάτσοι, καραμπίνες και κλομπ από πλευράς της δεσμοφυλακής. Βγήκαμε όλοι μας λαβωμένοι σε κείνη τη μεταγωγή για το επίσημο άνοιγμα της Φυλακής Υψηλής Ασφαλείας στο Σαντιάγο. Για να μη μιλήσουμε εκτενώς τώρα γι’ αυτό, ας αρκέσει τ’ ότι γράφει κανείς ολόκληρο βιβλίο με τις ταραχές και αποδράσεις που γίνανε.

Έχω πια απαντήσει σχεδόν σ’ όλα τα ερωτήματα, και το μόνο που μένει είναι να σας στείλω μια μεγάλη και μαχητική αγκαλιά, όλη τη δύναμη και την αδερφοσύνη που μας ενώνει σε τούτο τον αγώνα κόντρα στο κατεστημένο.

Αδερφικά,
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Πρώην Πενιτενσιάρια, Σαντιάγο Χιλής
10 Γενάρη 2014

ΥΓ. Μπορεί όταν φτάσει αυτό το γράμμα σε σας να είμαι ήδη έξω στους δρόμους, σμίγοντας με την εξέγερση· βγαίνω στις 27 Φλεβάρη…

Η συνέντευξη όπως δημοσιεύτηκε στα ισπανικά, σε συνεργασία με το εγχείρημα αντιπληροφόρησης Refractario.

Σαντιάγο, Χιλή: Πύρινο οδόφραγμα μπροστά στο 26ο αστυνομικό τμήμα του Πουδαουέλ

Παρασκευή, 7 Φλεβάρη 2014

Μας θλίβει πολύ και μας εξαγριώνει το γεγονός ότι με τη λήξη των πανεπιστημιακών μαθημάτων σταματάνε επίσης οι δράσεις στο δρόμο, είναι θλιβερό κι εξοργιστικό να πηγαίνει διακοπές η δράση, η οποιαδήποτε δράση αγκιτάτσιας (όχι μονάχα οι εμπρηστικές). Οι διακοπές ρίχνουν τελείως την ένταση της αναρχικής πράξης. Γι’ αυτόν το λόγο απευθύνουμε ένα κάλεσμα σε όλα τ’ αναρχικά συντρόφια μας να δώσουν τέλος στην ακινησία, και να παίξει ένας συντονισμός μεταξύ συγγενικών ατόμων για την πραγμάτωση δράσεων κάθε τύπου, αφήνοντας κατά μέρος αυτόν τον αυθορμητισμό που δεν αποδίδει και πολλά.

Έτσι, βγήκαμε εξοπλισμένοι με λάστιχα αυτοκινήτων, τέσσερα γκαζάκια βουτανίου, φωτιά και φυλλάδια, αποφασίζοντας να κόψουμε την κυκλοφορία επί της οδού Τενιέντε Κρους, μπροστά στο 26ο αστυνομικό τμήμα του Πουδαουέλ, κάνοντας ξεκάθαρο στους μπάσταρδους πως είμαστε κοντά κι ότι η συντονισμένη δράση είναι το κλειδί της επιτυχίας.

Αφού φούντωσε η πυρά, ξεγλιστρήσαμε σβέλτα προς την καβάτζα μας, αφήνοντας τα καθάρματα κόκαλο στη θέα ενός οδοφράγματος μες στη μούρη τους. Τα γκαζάκια κάνανε τη δουλειά τους, γεγονός που τους έθεσε σε συναγερμό και τους έκανε να ξαμοληθούν αναζητώντας μας σαν τρελοί, με τις σιχαμένες τους σειρήνες ν’ αντηχούν στη γειτονιά, χωρίς όμως να καταφέρουν τίποτα.

Αυτή η μικρή χειρονομία αφιερώνεται με πολλή στοργή στον Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες. Περιμένουμε με ανυπομονησία την επιστροφή σου στο δρόμο, ώστε να μπορείς να μας συντροφεύεις σ’ αυτόν τον αγώνα ενάντια στην εξουσία και στο κράτος/Κεφάλαιο!

Χαιρετάμε επίσης στοργικά τον Χανς Νιεμέγερ· αδερφέ, εμείς δε σε ξεχνάμε, κι ελπίζουμε αυτή η χειρονομία να σπάσει την απομόνωση της σιχαμένης φυλακής. Σου λέμε «Γερά!», και παρ’ ότι ξέρουμε πως δε σου λείπει, σου στέλνουμε όλη μας την αγάπη, συντροφάκι.

Υπενθυμίζουμε ακόμα ότι σ’ αυτό το μπατσοτμήμα έφεραν τους συντρόφους μας Έρμες Γκονσάλες και Αλφόνσο Αλβιάλ, όταν τους συνέλαβαν για την απαλλοτρίωση υποκαταστήματος της BancoEstado, όπου δολοφονήθηκε ο αδερφός μας Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ. Σ’ αυτούς στέλνουμε μια δυνατή αγκαλιά κι ένα σινιάλο συνενοχής για το θάρρος τους πάνω στη δράση, και στον Σεμπαστιάν την αγάπη και το σεβασμό μας για τη ζωή του τη δοσμένη στον αναρχικό αγώνα.

Σημείωση: Χαιρετίσματα στον μπάσταρδο μπάτσο που επιτηρούσε από το κουβούκλιο «ασφαλείας» του τμήματος και της περιοχής. Ελπίζουμε μετά χαράς να σε αποζημίωσαν τα σκυλιά που σ’ έχουνε στη δούλεψή τους για το «αποτελεσματικό σου έργο» να σημάνεις το συναγερμό για τη φωτιά που άναψε κάτω απ’ τη μύτη τους. Ηλίθιε!

Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ παρών!
Λευτεριά στους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου!
Ο καπιταλισμός δεν ξαποσταίνει· ούτε κι εμείς!
Να πολλαπλασιάσουμε τις επιθέσεις κόντρα στο κράτος/Κεφάλαιο!

Εμπρηστικός Πυρήνας Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ

Χιλιανές φυλακές: Γιατί ο πόλεμός σου είναι και δικός μου

Οι εχθροί σου… είναι οι εχθροί μου οι πιο μισητοί, εναντίον τους στοχεύουν οι επιθέσεις μου, οι συνωμοσίες μου, τα σχέδιά μου και η καταστροφή. Αυτοί, οι εχθροί σου… θα πέσουν απ’ το μύδρο της χειραφετημένης ανταρσίας, κι εσύ, αδερφέ μου, θα είσαι παρών σε κάθε μάχη, σε κάθε εφόρμηση, γιατί όσοι το έχουμε λυμένο πως η βία των επιθέσεών μας είναι απαραίτητη, δεν αμφιβάλλουμε για την αποτελεσματικότητά της, και τη χρησιμοποιούμε με συνέπεια ενάντια σ’ έναν εχθρό ασυγχώρητο και ωμό, κόντρα σε όσους μας καταπιέζουν και επιχειρούν να οργανώσουν τη ζωή μας, κόντρα σε δαύτους στοχεύουνε τα όπλα μας, το μίσος μας, η απαξίωσή μας κι ο αγώνας μας.

Γιατί κάθε μέρα το σύστημα μας βιάζει και μας καταπιέζει, δεν μπορούμε να θέσουμε υπό αμφισβήτηση τη βίαιη ενέργεια των επιθέσεών μας, μιας και πάντα μας χτυπάνε, κι έτσι αποφασίσαμε να περάσουμε στην αντεπίθεση, θα τους κοπανήσουμε με σφοδρότητα κι αποτελεσματικότητα, με θάρρος περίσσιο και αποφασιστικότητα, γιατί φόβο δε γνωρίζουμε, είναι η τσαντίλα και το πάθος γι’ απελευθέρωση που μπουκάρουν στη ζωή μας, είναι οι συσσωρευμένες αδικίες αυτές που οδηγούν τη δράση μας, είναι το αίμα των πεσόντων αδερφιών μας στη μάχη που μας υποχρεώνει να μη σταματήσουμε ν’ αγωνιζόμαστε και να κάνουμε τη βίαιη άμεση δράση το μονοπάτι της χειραφέτησης κι αποτελεσματικό όπλο ενάντια στους κηρυγμένους μας εχθρούς.

Δε θα κλάψουμε τους νεκρούς μας… θα τους δικαιώσουμε με επιθέσεις γεμάτες θράσος κι ευστοχία, ο αντάρτικος σπόρος θα δώσει καρπούς χειραφετητικούς, αδάμαστους καρπούς πλασμένους μ’ ασυγκράτητη ανταρσία και δίψα για συνολική απελευθέρωση. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς μας ούτε τους φυλακισμένους μας, πόσω μάλλον τον ίδιο τον αγώνα μας, συνεχίζουμε προχωρώντας, ορθώνοντας την ιδέα, κι εφορμώντας με σθένος ενάντια στο κράτος/Κεφάλαιο, στις εικόνες του και στα σκυλιά που το φυλάνε.

Με τα μυαλά στην εξέγερση.

Αδερφικά
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Κέντρο εξόντωσης της Πρώην Πενιτενσιάρια – Δρόμος 9
20 Γενάρη 2014

Χιλιανές φυλακές: Με τα μυαλά στην εξέγερση!

Γράμμα του συντρόφου Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες για την εκδήλωση στήριξης αναρχικών κρατουμένων καταδικασμένων σε πολυετείς ποινές που πραγματοποιήθηκε στις 11 Γενάρη 2014 στην κατάληψη La Gatonera της Μαδρίτης.

Αγωνιζόμενα αδέρφια στη Μαδρίτη, στην Ισπανία.
Παρών.

Αναλογιζόμενος την απόσταση που θα διανύσουν τούτα τα λόγια μέχρι να φτάσουνε σε σας, φέροντας μαζί τους μια κραυγή συνολικής χειραφέτησης για ολάκερο τον πλανήτη, χαιρετώ τον καθέναν και την καθεμιά σας με τη γροθιά ψηλά, στη μελωδία της εξέγερσης, εκτιμώντας από καρδιάς τη δραστηριότητα που πραγματώνεται για τους αιχμαλώτους που εκτίουν πολυετείς ποινές φυλάκισης, μια χειρονομία που αναζωογονεί ώστε να συνεχίσουμε τη μάχη ενάντια στην κοινωνία-φυλακή και ν’ αντιπαλέψουμε την εξουσία σε όλες της τις εκφάνσεις.

Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω αυτό το γράμμα προς εσάς· τις τελευταίες μέρες δεν καταφέρνω καλά καλά να κλείσω μάτι… πρέπει να ’ναι από την αγωνία που νιώθω, μιας και πλησιάζει η ημερομηνία ολοκλήρωσης της έκτισης ποινής μου (η 27η Φλεβάρη 2014). Κοιτάζω πίσω και ξαναζώ ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, στάσεις στη φυλακή, βία εγκλεισμού, και ούτω καθεξής. Κατά τη διάρκεια των 20 χρόνων της αιχμαλωσίας μου αυτό ήτανε κάτι το συνεχές, κι αντιστάθηκα και έδωσα τη μάχη… εδώ είμαι λοιπόν, αναπολώντας, σκεπτόμενος τα τόσα και τόσα συντρόφια που θα παραμείνουνε φυλακισμένα, γεμίζοντας θλίψη στη γνώση πως θα συνεχίσουν ν’ αποτελούν κομμάτι της κοινωνίας του εγκλεισμού, αυτού του κτήνους που τα σαγόνια του αδημονούν να κατασπαράξουν και να καθυποτάξουν μαχητές και μαχήτριες.

Η σκέψη μου είναι μ’ αυτούς που θα παραμείνουνε στη φυλακή, τ’ αδερφάκια του αγώνα κόντρα στην εξουσία. Σε αυτούς στέλνω όλη μου τη στοργή, δύναμη, κουράγιο και σεβασμό, υπενθυμίζοντάς τους πως δε θα ’ναι ποτέ τους μόνοι, γιατί θα ’ναι η μάχη μας συντρόφισσά τους και τα χτυπήματά μας θα ’ναι η κινητήρια δύναμη που θα τους σιμώνει στον εγκλεισμό τους. Η δέσμευσή μου απέναντι σ’ αυτούς, την οποία δηλώνω ενώπιόν σας, είναι ότι δε θ’ αφήσω ούτε μέρα να περάσει δίχως ν’ αγωνιστώ για την καταστροφή της κοινωνίας του εγκλεισμού και για την επίθεση ενάντια στην εξουσία με τα πάντα, χωρίς ποτέ να πέσω σε ανακωχές ή συνθηκολογήσεις.

Κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής παραμονής μου στα κελιά, γνώρισα πολλές ποινικές φυλακές αυτής της κωλοχώρας που λέγεται Χιλή. Εκεί, σε κάθε φυλακή, και από ένα διαφορετικό σύστημα κυριαρχίας, αλλά πουθενά δε θα πετύχεις έναν λεφτά, μοναχά φτωχολογιά – ένα αληθές καθρέφτισμα της έξω πραγματικότητας· εκεί η κρατική βία σκιάζει τα πάντα σ’ όλη της την ωμότητα, εκεί ο κρατούμενος είναι ένας ακόμη υποχείριος, κι εκεί οι δεσμοφύλακες τα έχουνε για πλάκα τα καθημερινά ξυλίκια… τι γαμημένο χάλι.

Έτσι, αναλογιζόμενος τα τόσα τείχη και τα τόσα κάγκελα, αυτές οι αράδες πήρανε μορφή σε τούτο το χαρτί, αφιερώνοντας αυτές τις στιγμές σε σας, σε όσους μέσω αυτής της χειρονομίας για τους μακροχρόνια κρατουμένους μάς κάνετε να αισθανόμαστε στην πράξη τη φωτιά της ανταρσίας. Σε κάθε αδερφό και αδερφή που ακούει τούτα τα λόγια, σε σας μια αδερφική αγκαλιά, μια στοργή επαναστατική και μια ιαχή πολέμου κόντρα σε κάθε κατεστημένο.

Με τα μυαλά στην εξέγερση.

Αδερφικά δικός σας,
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
10 Γενάρη 2014
Πρώην Πενιτενσιάρια του Σαντιάγο – Δρόμος 9

ΥΓ. Τα χαιρετίσματά μου, στοργή, σεβασμό και δύναμη στο αδερφάκι μου Φρανσίσκο Σολάρ (Παντσίτο), στη Μόνικα Καμπαγέρο και σ’ όλους εκείνους που βρίσκονται φυλακισμένοι στην Ισπανία και στον κόσμο όλο.

Για την καταστροφή της κοινωνίας-φυλακή
Για τη συνολική χειραφέτηση

Μαδρίτη: Εκδήλωση αλληλεγγύης σε αναρχικούς αιχμαλώτους καταδικασμένους σε πολυετείς ποινές φυλάκισης

Το Σάββατο, 11 Γενάρη 2014, στο κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο La Gatonera, επί της οδού Αμιστάδ 9, στη μαδριλένικη γειτονιά του Καραμπαντσέλ, θα πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατουμένους ανά τον κόσμο που έχουν καταδικαστεί σε πολυετείς ποινές φυλάκισης.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 18.30 αποσκοπώντας στην ενημέρωση γύρω από ορισμένες υποθέσεις αδερφών μας που βρίσκονται εδώ και χρόνια έγκλειστοι στα δημοκρατικά κάτεργα διάφορων κρατών. Συγκεκριμένα, θα μιλήσουμε για τις υποθέσεις του Κλάουντιο Λαβάτσα και του Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα (φυλακισμένων στην Ισπανία), του Μάρκο Καμένις (αιχμαλώτου στην Ελβετία), του Τόμας Μάγερ-Φαλκ (κρατουμένου στη Γερμανία), της Μαρί Μέισον και του Έρικ ΜακΝτέιβιντ (φυλακισμένων στις ΗΠΑ), και του Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες (κρατουμένου στη Χιλή). Θα ακολουθήσει κουβέντα σχετικά με τρόπους ενδυνάμωσης των δεσμών αλληλεγγύης μέσω δομών αντιπληροφόρησης και έμπρακτης στήριξης των αιχμαλώτων του κοινωνικού πολέμου.

Στη συνέχεια θα παίξει και καφενείο αλληλεγγύης, με βίγκαν σάντουιτς για να σκοτώσουμε την πείνα.

Σκοπός μας μ’ αυτήν τη συνάντηση είναι να δημιουργήσουμε μιαν ευκαιρία να σπάσει η σιωπή με την οποία επιδιώκουν να θάψουν τους αναρχικούς κρατουμένους, να διαχύσουμε το λόγο έγκλειστων συντρόφων και να προπαγανδίσουμε τον αγώνα με κάθε πιθανό μέσο ενάντια στην κοινωνία-φυλακή και στους βαστάζους της.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για αυτοοργανωμένη δραστηριότητα, για την πραγμάτωση της οποίας λογαριάζουμε στη στήριξή σας, τόσο με τη φυσική σας παρουσία και ενεργό συμμετοχή, όσο και μέσω ελεύθερης συνεισφοράς στο κουτί ενίσχυσης για τα έγκλειστα συντρόφια.

Αιχμάλωτοι στο δρόμο! Δρόμο για την εξέγερση!

Contra Info

Σαντιάγο, Χιλή: Γράμμα του Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες για το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης στα 5 διωκόμενα συντρόφια στην Ισπανία

Συντροφιά με τ’ όπλο της αλληλεγγύης.

Όταν αποφασίζουμε να επιτεθούμε με τη δράση μας ενάντια στην εξουσία σε κάθε της έκφανση, προκρίνουμε την άμεση δράση. Έχουμε επίγνωση του τι μπορεί να επιφέρει αυτή μας η στάση και καθένα απ’ τα επακόλουθα ή κόστη που ρισκάρουμε. Γνωρίζουμε ότι ο εχθρός παραμονεύει κι ότι η εξουσία κινεί όλα της τα πιόνια, επιχειρώντας να εξοντώσει όσους κι όσες την αντιμάχονται. Το ξέρουμε. Δεν μασάμε, κι ενεργούμε έχοντας συνείδηση ότι η επίθεση στο κατεστημένο δεν μπορεί να περιμένει τις κατάλληλες συνθήκες, καμουφλάροντας έτσι το φόβο. Είμαστε ανυπότακτα, τολμηρά, αδάμαστα και ενεργά υποκείμενα σε αυτόν τον κηρυγμένο πόλεμο.

Αδέρφια μου είναι όσοι κι όσες τα δίνουν όλα σε τούτη τη μάχη, ακόμα και την ίδια τη ζωή τους. Τα πάντα, προκειμένου να προωθήσουν και να συνεχίσουν την καταστροφή του συστήματος, της εξουσίας, των Αρχών της και των προνομίων της. Σε όλα αυτά τ’ αδέρφια εύχομαι τα καλύτερα, και στέλνω όλο μου το σεβασμό και τη δύναμη για να αντιπαλέψουν τα χτυπήματα της εξουσίας εις βάρος τους. Δεν έχω κανένα ίχνος αμφιβολίας ότι όπου κι αν βρεθούν θα σταθούν με αξιοπρέπεια και θα πράξουν κατά συνείδηση.

Όλη τη δύναμη του κόσμου σε όλα τα αιχμάλωτα αναρχικά συντρόφια ανά τον κόσμο, και ιδίως στον Φρανσίσκο Σολάρ, στη Μόνικα Καμπαγέρο, στους Χουάν Αλίστε, Μαρσέλο Βιγιαροέλ, Φρέντυ Φουεντεβίγια, στον Χρήστο Τσάκαλο, στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και σ’ όσους κι όσες δεν ξεχνάνε τα έγκλειστα αδέρφια τους. Δύναμη και συνενοχή, να μη νιώσει μονάχο κανένα αγωνιζόμενο συντρόφι στη φυλακή.

Σας στέλνω μια εξεγερμένη αγκαλιά,
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Τομέας 9 της πρώην Πενιτενσιάρια
Δεκέμβρης 2013

Σαντιάγο, Χιλή: Εμπρηστική δράση αλληλεγγύης σε αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου

Με αλληλέγγυες δράσεις χαιρετίζουμε τη Μόνικα, τον Φρανσίσκο και όσες κι όσους αντιστέκονται μέσα στα μπουντρούμια της εξουσίας.

Γιατί θεωρούμε ότι ο αγώνας ενάντια στην κοινωνία-φυλακή πρέπει να προπαγανδιστεί ως αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, και οι γεωγραφικές αποστάσεις δεν πρέπει να κάμπτουν τη στιβαρή αλληλεγγύη προς εκείνους που βιώνουν στο πετσί τους την τιμωρία των εξουσιαστών λόγω της αντίθεσής τους στο σύστημα της κυριαρχίας και στους βαστάζους του.

Έχοντας αυτά κατά νου, βγήκαμε συντονισμένα στο δρόμο την Πέμπτη, 5 Δεκέμβρη 2013, μπλοκάροντας την κυκλοφορία σε δυο σημεία της λεωφόρου Μπερνάρντο Ο’Χίγκινς (γνωστής και ως Αλαμέδα, βασική οδική αρτηρία της χιλιανής πρωτεύουσας) με οδοφράγματα και προπαγανδιστικό υλικό ενάντια στην κοινωνία-φυλακή, σε αλληλεγγύη στα φυλακισμένα συντρόφια.

Απευθύνουμε ένα κάλεσμα σε συνέχεια της διάχυσης των αλληλέγγυων ενεργειών που στοχεύουν στην καταστροφή των φυλακών, των δεσμοφυλάκων και κάθε μορφής εξουσίας και Αρχής.

Μ’ αυτήν τη χειρονομία αγκαλιάζουμε από απόσταση τη Μόνικα Καμπαγέρο, τον Φρανσίσκο Σολάρ και τα 3 ακόμη συντρόφια που συνελήφθησαν τα ξημερώματα της 13ης Νοέμβρη στην Ισπανία, κατηγορούμενα για συμμετοχή στη βομβιστική επίθεση εναντίον της Βασιλικής Ελ Πιλάρ στη Θαραγόθα (δράση της οποίας την ευθύνη ανέλαβε το Εξεγερσιακό Κομάντο Ματέο Μορράλ).

Να πράξουμε έτσι ώστε τα συντρόφια να νιώσουν τη διεθνιστική αλληλεγγύη.

Πάνε 3 χρόνια από τότε που 81 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους στην πυρκαγιά που ξέσπασε στη φυλακή του Σαν Μιγκέλ. Ας γνωρίζουν οι ανθρωποφύλακες και οι θεσμοί τους πως ούτε ξεχνάμε ούτε συγχωρούμε.

Χαιρετίζουμε αδερφικά τον Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, ο οποίος τη στιγμή που πραγματώσαμε τη δράση μας βρισκόταν σε απεργία πείνας κόντρα στις εκδικητικές μεταγωγές εναντίον του και τις κατηγορίες που του προσάπτονται για άμεσες απειλές κατά των δεσμοφυλάκων.

Χαιρετίζουμε τον Κάρλος Γκουτιέρρες Κιδουλέο, σύντροφο που πέρασε 6 χρόνια στην παρανομία, κι αιχμαλωτίστηκε με την κατηγορία της συμμετοχής σε ληστεία τράπεζας και στην εκτέλεση ενός μπάτσου (υπόθεση σεκιούριτι). Χαιρετίζουμε την αγωνιστική του απόφαση, το θάρρος του και την αλληλέγγυα στάση του, όπως και τους συντρόφους Μαρσέλο Βιγιαροέλ, Φρέντυ Φουεντεβίγια και Χουάν Αλίστε Βέγκα, οι οποίοι διώκονται για την ίδια υπόθεση.

Χαιρετίζουμε επίσης τους συντρόφους Χανς Νιεμέγερ, Αλμπέρτο Ολιβάρες, Νικολάς Σαντοβάλ (φυλακισμένους στη Χιλή), το σύντροφο Μάριο Γκονσάλες στο Μεξικό (που βρισκόταν σε απεργία πείνας για σχεδόν 2 μήνες), στους Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο στην Ιταλία, στον Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα στην Ισπανία και σε όλα τα συντρόφια ανά τον κόσμο που βρίσκονται στα κλουβιά της εξουσίας.

Να μην καμφθεί η αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μεταξύ των επαναστατημένων. Διαρκής επίθεση ωσότου καταστρέψουμε και το τελευταίο προπύργιο της κοινωνίας-φυλακής.

Λευτεριά στους αιχμαλώτους πολέμου σε όλο τον ντουνιά.
Διεθνιστική αλληλεγγύη.

Εξεγερμένοι αλληλέγγυοι

Χιλή: Αναστέλλει την απεργία πείνας ο σύντροφος Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Προς τις ζωντανές και ενσυνείδητες δυνάμεις:

Ας είναι αυτές οι πρώτες μου αράδες ένας αδερφικός και συνωμοτικός χαιρετισμός σε καθεμία απ’ τις ατομικότητες που με τον έναν ή άλλον τρόπο εκφράστηκαν με χειρονομίες και δράσεις προκειμένου να στηρίξουν την απεργία πείνας που ανακοίνωσα στις 27 Νοέμβρη 2013.

Για ποικίλους λόγους που δεν είναι της ώρας ν’ απαριθμήσω, μου ’τανε αδύνατον να επικοινωνήσω την αναστολή ή λήξη αυτής μου της κινητοποίησης, κάτι που κάνω σήμερα μέσα απ’ αυτό το επικοινωνηθέν· είμαι ειλικρινά ευγνώμων για τη στήριξη και διάχυση, κι υπογραμμίζω το γεγονός ότι η συμβολή σας υπήρξε σημαντική και με θωράκισε.

Αυτήν τη στιγμή βρίσκομαι στον 9ο θάλαμο της πρώην Πενιτενσιάρια στο Σαντιάγο, όπου με υποδέχτηκαν πρόσωπα τα οποία με γνωρίζουν και μ’ εκτιμούν, κι όπου σκοπεύω να εκτίσω το υπόλοιπο της καταδίκης που μου έχουν επιβάλει (έως τις 27 Φλεβάρη 2014), αν βέβαια οι κρατικοί δεσμοφύλακες δεν αποφασίσουν κάτι άλλο.

Επιβεβαιώνω για άλλη μια φορά την αταλάντευτη επιλογή μου να αγωνιστώ με όλα τα μέσα και ενάντια σε κάθε ίχνος αυταρχισμού. Δεν ηττήθηκα κι ούτε πρόκειται να ηττηθώ· σήμερα είμαι πιο ακέραιος από ποτέ, και σε διαρκή θέση μάχης. Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι τ’ αδέρφια μου, τα οποία θα παραμείνουν έγκλειστα όταν έρθει η δική μου ώρα να βγω απ’ αυτή την κοινωνία-φυλακή. Πρέπει να τους σταθούμε αλληλέγγυοι και να τους συντροφεύουμε. Ας τους κάνουμε να νιώσουν πως πίσω τους υπάρχει ένα σύμπαν μαχητών έτοιμων να πραγματώσουν το ακατόρθωτο για την απελευθέρωσή τους. Στέλνω σε καθέναν τους μια συνωμοτική αγκαλιά, δύναμη, στήριξη και συντροφικότητα.

Αδερφικά,
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Δεκέμβρης 2013

Χιλή: Ο αιχμάλωτος σύντροφος Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες σε απεργία πείνας από τις 27 Νοέμβρη 2013

Όπως ενημερώνουν τόσο η Συλλογικότητα Ενάντια στις Φυλακές Vuelo de Justicia, όσο και τα συντρόφια της σελίδας Refractario, η εμετική χιλιανή δεσμοφυλακή συνεχίζει να παίζει με τη ζωή του ανυπότακτου μαχητή Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, έγκλειστου εδώ και σχεδόν μία εικοσαετία. Τα τελευταία νέα σχετικά με την κατάσταση του συντρόφου είναι ότι τον μετήγαγαν από τη φυλακή Κολίνα ΙΙ στον πιο γαμημένο τομέα της φυλακής «πρώην Πενιτενσιάρια», στο Νότιο Σαντιάγο. Αυτό σημαίνει ότι οι σωφρονιστικές αρχές θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του Χοσέ Μιγκέλ, δεδομένου ότι στον εν λόγω τομέα αφθονούν οι κρατούμενοι λακέδες που συνεργάζονται με τους ανθρωποφύλακες, και δεν λείπουν χέρια για το βρόμικο έργο της εκτέλεσης εξεγερμένων και αξιοπρεπών κρατουμένων όταν πέσει η εντολή από την υπηρεσία των φυλακών. Ως απάντηση σ’ αυτή την εξέλιξη, ο Χοσέ Μιγκέλ ξεκίνησε απεργία πείνας από τις 27 Νοέμβρη. Ακολουθεί η ανακοίνωση του συντρόφου, ο οποίος βρίσκεται γι’ άλλη μια φορά επί ποδός πολέμου. Ενώνουμε τις φωνές μας με τη δικιά του, ζητώντας την ευρύτερη δυνατή διάχυση του καλέσματός του σε άμεσες δράσεις αλληλεγγύης.
Προς τους μαχητές και τις μαχήτριες του απελευθερωτικού αγώνα.

Εγώ, ο Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, όμηρος του καπιταλιστικού κράτους εδώ και 19 χρόνια και 9 μήνες, σας επικοινωνώ τα παρακάτω:

Από σήμερα, 27 Νοέμβρη 2013, ξεκινάω απεργία πείνας επ’ αόριστον για να καταγγείλω, πρώτον, ότι στην αίτηση που είχα καταθέσει στις αρχές Νοέμβρη για τη μεταγωγή μου από τη φυλακή Κολίνα ΙΙ είτε στη Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας (CAS) του Σαντιάγο είτε σε κάποια από τις πτέρυγες της φυλακής Εξ-Πενιτενσιάρια, οι σωφρονιστικές αρχές απάντησαν χτες με την απροειδοποίητη μεταγωγή μου στην Εξ-Πενιτενσιάρια στο Νότιο Σαντιάγο, ανακοινώνοντάς μου στη συνέχεια, μέσω του γραφείου διαλογής των κρατουμένων, πως υπήρχαν δύο εναλλακτικές: η γαλέρα 12 ή ο θάλαμος 6. Και στις δυο περιπτώσεις πρόκειται για καθεστώς απομόνωσης, όπου και αρνήθηκα να μεταχθώ εφόσον δεν ήταν οι πτέρυγες για τις οποίες είχα υποβάλει αίτηση.

Καταγγέλλω προς τα κοντινά μου συντρόφια ότι η υπηρεσία, κατά το γνωστό σιχαμένο παιχνίδι της, επιδιώκει να με στείλει σ’ έναν απ’ αυτούς τους δυο τομείς διότι εκεί πέρα η δεσμοφυλακή χειρίζεται κατά βούληση την πλειονότητα των κρατουμένων, κι άρα διατρέχω τον κίνδυνο να μαχαιρωθώ κατ’ εντολή των ανθρωποφυλάκων, πράγμα πολύ σύνηθες για όσους θεωρούνται εχθροί αυτού του σάπιου θεσμού.

Δεν υπάρχει περίπτωση καμία να επιτρέψω να με καθαρίσει κάποιος άγνωστος τύπος στην εντεταλμένη υπηρεσία των δεσμοφυλάκων, κι αν επιχειρήσουν κάτι τέτοιο θα τα βρούνε σκούρα. Αν χρειαστεί λοιπόν, θα προχωρήσω και σε απεργία δίψας (αρνούμενος να καταναλώσω και υγρά πέρα από τρόφιμα).

Αυτό είναι ένα μέτρο που λαμβάνω απέναντι στην πολιτική μου δίωξη τόσο για το παρελθόν μου ως πολιτικού κρατουμένου του FPMR, όσο και για την παρούσα στράτευσή μου ως αντεξουσιαστή αναρχικού. Δεν πρόκειται να σταματήσω την απεργία πείνας μέχρι να μεταχθώ σε κάποια από τις πτέρυγες για τις οποίες έχω αιτηθεί ή ώσπου να με πάνε πίσω στη φυλακή Κολίνα ΙΙ.

Ενάντια στη φυλακή και στην απομόνωση!
Ούτε λεπτό υποταγής! Μια ζωή στη μάχη!

Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Ανατρεπτικός κρατούμενος
Εξ-Πενιτενσιάρια, Νοέμβρης 2013
_

Τελευταία ενημέρωση από τη Συλλογικότητα Ενάντια στις Φυλακές Vuelo de Justicia:

Τελικά ο σύντροφος μεταφέρθηκε στο θάλαμο 9 της πρώην Πενιτενσιάρια. Αν και πρόκειται για άλλον τομέα απ’ αυτούς που αναφέρει στο γράμμα του, στον οποίο βρίσκονται οι 40άρηδες κρατούμενοι, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι σε αυτό το κέντρο εξόντωσης οι εν λόγω θάλαμοι, αποκαλούμενοι «calles/δρόμοι», δεν υπήρξανε ποτέ ούτε και πρόκειται να υπάρξουν τόποι αξιοπρεπούς αντίστασης στον εγκλεισμό. Ως εκ τούτου, η απεργία πείνας του Χοσέ Μιγκέλ συνεχίζεται κανονικότατα, ώσπου να μεταχθεί σε κάποια από τις πτέρυγες τις οποίες έχει ζητήσει εγγράφως ή ωσότου πια επιστρέψει στη φυλακή Κολίνα ΙΙ.

Υπενθυμίζουμε ότι απομένουν μονάχα μερικοί μήνες για τη συμπλήρωση της 20ετούς καταδίκης του συντρόφου, κι ότι πριν μια βδομάδα βρέθηκε πάλι στο στόχαστρο της δεσμοφυλακής, η οποία υπέβαλε εναντίον του καταγγελία στην εισαγγελία για άμεσες απειλές εναντίον προσωπικού της Κολίνα ΙΙ.

Διάχυση, αγκιτάτσια, συντροφικότητα για τον Χοσέ Μιγκέλ!
Μέχρι τη λευτεριά του!

Χιλή: Κάτω τα χέρια από το σύντροφο Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Με οργή μεταδίδουμε, κατόπιν ενημέρωσης από τη Συλλογικότητα Ενάντια στις Φυλακές Vuelo de Justicia, ότι τα σκουπίδια της χιλιανής δεσμοφυλακής μεθοδεύουν παράταση κράτησης του αιχμάλωτου αντάρτη Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες στα δημοκρατικά τους μπουντρούμια.

Στις 20 Νοέμβρη 2013, οι ιθύνοντες ανθρωποφύλακες κατέθεσαν στην εισαγγελία μία καταγγελία εναντίον του συντρόφου για άμεσες απειλές εναντίον της υπηρεσίας των φυλακών. Η εν λόγω καταγγελία βασίζεται σε κείμενα του Χοσέ Μιγκέλ μέσα από τη φυλακή (τα οποία και μεταφόρτωσαν από σελίδες αντιπληροφόρησης), όπως και σε διάφορα έγγραφα τα οποία κατασχέθηκαν ύστερα από μπούκα στο κελί του.

Πέραν αυτού, στις 6 Νοέμβρη ο σύντροφος είχε έρθει σε σύγκρουση με προσωπικό του αναρρωτηρίου της φυλακής Κολίνα ΙΙ, στην οποία κρατείται, μετά από άρνηση να του χορηγήσουν τα φάρμακα τα οποία χρειαζόταν αφού είχε εμφανίσει υπερτασική κρίση. Κατόπιν τούτου, η υπηρεσία έβαλε μπρος τ’ αντίποινα, απαγορεύοντάς του τον προαυλισμό, διεξάγοντας έφοδο στο κελί του, κι ενημερώνοντάς τον πως «θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες». Ο σύντροφος αρνήθηκε να πει οτιδήποτε χωρίς την παρουσία δικηγόρου, και αναμένει να δει τι είναι η νέα δίωξη που του μαγειρεύουν.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Χοσέ Μιγκέλ συμπληρώνει την πολυετή ποινή του τον Φλεβάρη του 2014, και ενδεχόμενη αίτηση για επιβολή προφυλάκισης εναντίον του θα σημάνει την παράταση του εγκλεισμού του. Ας κάνουμε ό,τι περνάει απ’ τα χέρια μας για να δώσουμε στα καθάρματα της σωφρονιστικής υπηρεσίας να καταλάβουν ότι ο σύντροφος δεν είναι μόνος.

Ακολουθεί μετάφραση πρόσφατου γράμματος του Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, στο οποίο περιγράφει το περιστατικό της 6ης Νοέμβρη και καλεί σε άμεσες δράσεις αλληλεγγύης.

Σήμερα οι καταπιεστές της δεσμοφυλακής επιχείρησαν, ως συνήθως, να παραβιάσουν το δικαίωμά μου στη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής που χρειάζομαι για το χρόνιο άσθμα και την αρτηριακή υπέρταση, παρ’ ότι η συνταγογράφηση έχει γίνει από γιατρούς του τιμωρητικού αυτού θεσμού.

Σήμερα λοιπόν, Τετάρτη, 6 Νοέμβρη 2013, ενόσω βρισκόμουνα σε υπερτασική κρίση κι αφού κατάφερα να περάσω με μεγάλη δυσκολία απ’ τους διαφόρους ελέγχους των φρουρών, κατόρθωσα να φτάσω μέχρι τ’ αναρρωτήριο της φυλακής για να απαιτήσω περισσότερα φάρμακα, τα οποία μου παρακρατούσαν για τρεις μέρες. Όμως έπεσα πάνω στο δεσμοφύλακα που ’τανε αρμόδιος για την πρόσβαση στ’ αναρρωτήριο, ο οποίος αρνήθηκε πεισματικά κι αλαζονικά το δικαίωμά μου στην υγεία.

Αυτό κατάφερα να το αντιστρέψω μπήγοντας τις φωνές σ’ έναν αξιωματικό της δεσμοφυλακής, ο οποίος βλέποντας την κρισιμότητα της κατάστασης στην οποία βρισκόμουν μ’ έμπασε στ’ αναρρωτήριο, όπου τελικά μου δώσανε τις πρώτες βοήθειες και μου χορήγησαν τ’ αναγκαία φάρμακα.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους, μέρες πριν το συγκεκριμένο συμβάν, κατέθεσα έγγραφη αίτηση για μεταγωγή μου σε άλλη φυλακή, όπου θα μπορώ να έχω πρόσβαση στην απαιτούμενη φαρμακευτική αγωγή, γνωρίζοντας ότι η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εδώ πέρα είναι σχεδόν μηδαμινή.

Ως μέσο πίεσης, και για να εκφράσω το μπούχτισμά μου μπροστά στις διάφορες αδικίες και κοροϊδίες που συμβαίνουν εδώ μέσα, αποφάσισα σ’ ένδειξη άρνησης και ανταρσίας να μην ξυριστώ ωσότου λάβει χώρα η μεταγωγή μου, αφήνοντας ανοιχτή την πιθανότητα της πραγματοποίησης μιας απεργίας πείνας αν δεν λάβω μιαν απάντηση άμεσα.

Είναι απαραίτητο να σημειωθεί ότι η οικογένειά μου δεν μπορεί να μ’ επισκέπτεται τακτικά, λόγω της μεγάλης απόστασης ανάμεσα στον τόπο κατοικίας τους και στη φυλακή της Κολίνα ΙΙ, και του υπέρογκου ποσού που συνεπάγεται κάθε μετακίνηση.

Απευθύνω ένα κάλεσμα αλληλεγγύης και ανοιχτής στήριξης με οποιαδήποτε μορφή ή χειρονομία, έτσι ώστε να γίνει σαφές πως όταν ένας μαχητής αγωνίζεται για την αξιοπρέπειά του δεν πρόκειται να ’ναι ποτέ του μόνος.

Απ’ την 4η πτέρυγα του κέντρου εξόντωσης της φυλακής Κολίνα ΙΙ.

Με την ανταρσία να φουντώνει
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Χιλή: Η ιδέα να γίνει πράξη!

Γράμμα του έγκλειστου συντρόφου Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, προς τα ενσυνείδητα πνεύματα:

Σε αυτούς τους καιρούς, όπου η εξέγερση φαίνεται να δειλιάζει κι η άμεση δράση να αμφισβητείται ή ακόμα και να απορρίπτεται, θα ήθελα να εναντιωθώ στις «έννομες» τοποθετήσεις και να επιχειρηματολογήσω σχετικά με τη θέση μου για την άμεση δράση ως χρήση απαραίτητης βίας στον αγώνα που ενσαρκώνουμε ενάντια στην εξουσία και στους μηχανισμούς της.

Χτυπήθηκε με αποτελεσματικό τρόπο η εξουσία; Αν αναλύσουμε την ιστορία των αγώνων της συνολικής χειραφέτησης, θα κατανοήσουμε ότι ο αγώνας προσκρούει πάνω σε ποικίλες παραμέτρους: τα κατασταλτικά χτυπήματα, την ανικανότητα άρθρωσης λόγου, την προδοσία του κομμουνιστικού κόμματος, του σοσιαλιστικού κόμματος και των αριστερών, την επιλογή της αναδίπλωσης σε παθητικές και κομματικές τοποθετήσεις, την άρνηση χρήσης νομιμοποιημένης βίας, τις ρεφορμιστικές θέσεις κ.τ.λ. Ακόμα και σήμερα παγιδευόμαστε στα ίδια, χωρίς να έχουμε μάθει ακόμη το μάθημά μας.

Αν θέλουμε στ’ αλήθεια να επιτεθούμε στην εξουσία, τότε δε θα πρέπει να αποκλείσουμε κανένα εργαλείο στον αγώνα. Η χρήση βίας στη δράση μας είναι και σωστή και αναγκαία, αφού αυτό αξίζει στη μόνιμη βία και κακοποίηση του κράτους. Δε μας παίρνει να αντιδράσουμε με άλλον τρόπο, ούτε βέβαια μπορούμε να αφήσουμε στην άκρη το ζήτημα της αυτοδιαχείρισης των πόρων για τη δημιουργία των ελάχιστων ή βέλτιστων συνθηκών του αγώνα μας (φράγκα για δικηγόρους, εξοπλισμό, προπαγάνδα και διάχυση, στήριξη προς τ’ αιχμάλωτα αδέρφια μας και τις φαμίλιες τους, κ.τ.λ.).

Πώς να κάνουμε τα κουμάντα για την αυτοδιαχείριση πόρων; Απαλλοτριώνοντας! Πρέπει να είμαστε σε θέση να ενεργούμε προς αυτή την κατεύθυνση, μαζί με αδέρφια ικανά, έχοντας τ’ αναντικατάστατα μέσα και τη διαύγεια πως δαύτο θα ενισχύσει τη μάχη μας.

Πρέπει να δημιουργήσουμε ελευθεριακούς χώρους όπου θα προπαγανδίζεται η ιδέα και θα γεννιέται συνείδηση (εργαστήρια, βιβλιοθήκες, κοινωνικά κέντρα, κ.τ.λ.). Πρέπει να βάλουμε πλώρη για την επίθεση ενάντια στην εξουσία απ’ όλες τις μπάντες, να θωρακίσουμε την ιδέα, κι ο καθένας και η καθεμιά μας να στέκει βράχος συνείδησης κι άμεσης δράσης. Η προπαγάνδα και η αγκιτάτσια είναι θεμελιώδους αξίας για την αφύπνιση συνειδήσεων και την ανατροφοδότηση της σκέψης για τη σπορά της απελευθερωτικής εξέγερσης.

Είναι άκρως αναγκαίο να επιλέγει κανείς την αναδίπλωση όταν ο εχθρός παραμονεύει ή μας βάζει στο στόχαστρο; Θεωρώ πως όχι, μιας και αντ’ αυτού μπορούμε να διευρύνουμε το πεδίο των ενεργειών μας σε άλλους τομείς και στόχους, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπουμε την πράξη. Δε γίνεται να σταματήσουμε τον αγώνα γιατί ο εχθρός μας την έχει στημένη· η δράση μας οφείλει να είναι διαρκής, και μακάρι να μετουσιώνεται σε πληθώρα ταυτόχρονων επιθέσεων εναντίον διαφόρων στόχων, έτσι ώστε να υποχρεώσουμε την καταστολή να μοιράσει τις δυνάμεις της, καθιστώντας την ανίκανη να νικήσει στις ζώνες των επιχειρήσεών μας. Τέλος, θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τη μέθοδο του αποπροσανατολισμού για να διασφαλίσουμε την επιτυχή έκβαση της πρωταρχικής μας επιχείρησης, γι’ αυτό ας είμαστε συνωμοτικοί/-ές και διαμερισματοποιημένοι/-ες, έχοντας πάντοτε κατά νου να μην ακολουθούμε στάνταρ διαδρομές στις μετακινήσεις και δράσεις μας. Έτσι αποφεύγουμε να μας μαγκώσουν, ενώ κάνουμε τη ζωή δύσκολη στον εχθρό.

Η άρνηση της βίας είναι η βασική αιτία της δυσκολίας μας να φτάσουμε στη συνολική απελευθέρωση. Χρειάζεται να τελειώνουμε επιτέλους με τις καταδίκες των βίαιων ενεργειών, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε κατά τη χειραφέτησή μας. Πρέπει να αναγνωριστεί το δικαίωμα, η ανάγκη και η υποχρέωση κάθε ενσυνείδητου όντος να πραγματώσει την αυτοάμυνά του απέναντι στην κρατική βία που μας γαμάει διαρκώς. Στόχος όσων μαχόμαστε κι αποζητάμε την απελευθέρωσή μας είναι να καταστρέψουμε τους καταπιεστές, κάθε σύστημα εξουσίας, κάθε εικόνα της Αρχής, χτυπώντας αδιάκοπα τους μηχανισμούς της καταπίεσης και δημιουργώντας μια κοινωνία ελεύθερη και δίκαιη. Για να τα κατορθώσουμε όλα αυτά οφείλουμε να κάνουμε χρήση βίας, αφού η πίστη στη μη βία μάς κάνει να υποχωρούμε ώσπου να ξεπέσουμε σε μιαν υποκριτική στάση, στριμωγμένοι στη γωνιά εξαιτίας απλουστευτικών και βολικών επιχειρημάτων.

Ελπίζοντας αυτές οι αράδες να συνεισφέρουν στη μάχη για τη συνολική χειραφέτηση…

Αδερφικά,
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Από την 4η πτέρυγα του κέντρου εξόντωσης της φυλακής Κολίνα II

Ανολοκλήρωτο όνειρο

αλληλεγγύη στους εξεγερμένους στη Χιλή

Βαδίζοντας στους δρόμους τους βουτηγμένους στην αδικία
Η μάχη στο δρόμο φουντώνει ενάντια στους εξουσιαστές
Ορδές ενσυνείδητων πνευμάτων προασπίζονται τη λευτεριά
Ξεκάνοντας τον μπουρζουά και όσα κονόμησε απ’ τη σκλαβιά
Τρέμει από φόβο ο αλαζόνας ο λεφτάς και κλαίει τα πλούτη του
Ο εκμεταλλευτής χάνει τον έλεγχο των υποτακτικών.

Καίγονται τα εικονίσματα της εξουσίας,
τσαλαπατιούνται από προλετάριους αντάρτες
Οι μπράβοι των Αρχών τσακίζονται απ’ τη θριαμβεύτρια αναρχία
Ξέσπασε η πάλη των τάξεων, κι επιτέλους η άμεση δράση απέδωσε καρπούς.

Η αντεπίθεση κάποιων λίγων αποσταθεροποίησε το βάρβαρο σύστημα
Η ειρήνη των πλουσίων σαμποταρίστηκε, κι η καταπίεση έγινε κομμάτια
Είναι ο βασανισμένος ο λαός που έσπασε τις χειροπέδες
Γκρεμίστηκε εντέλει η κοινωνία των φυλακών
Οι μισθωτοί σκλάβοι εξεγερθήκανε
Κι αυτό το γλυκό όνειρο δυστυχώς μας τέλειωσε.

Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Από την 4η πτέρυγα του κέντρου εξόντωσης της φυλακής Κολίνα II, Χιλή

Χιλή: Συνέντευξη του εκδοτικού εγχειρήματος Refractario με τον αμετανόητο αντάρτη Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Ακολουθεί μετάφραση μιας συνέντευξης που πήρανε τα συντρόφια του αντεξουσιαστικού εγχειρήματος Refractario από τον αμετανόητο αντάρτη Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες – φυλακισμένο έως σήμερα στη Χιλή. Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο 5ο τεύχος του περιοδικού «Refractario», τον Γενάρη του 2013.

Από αυτό το μικρό κελί, απαντώ στις ερωτήσεις της συνέντευξης που μου στείλατε, ελπίζοντας να αποτελέσει τούτο μια συνεισφορά που θα ενδυναμώσει με κάποιον τρόπο την άνιση μάχη που δίνουμε ενάντια στην εξουσία και στην κυρίαρχη τάξη.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ.

Ποιο είναι το ιστορικό της συσχέτισής σου με την αντίσταση και τη δράση ενάντια στην δικτατορία του Πινοτσέτ;

Η συμπάθεια μου προς τον αντιδικτατορικό αγώνα και η συσχέτισή μου με αυτόν ξεκίνησε όταν ήμουν 15 ή 16 χρονών, περίπου κατά το 1976, ως αποτέλεσμα της κρατικής βίας της χούντας, που έβλεπα και ένιωθα στο πετσί μου. Ήταν τότε στη γειτονιά της Βίγια Λένιν (σημερινή Πομπλασιόν Γιουνγκάι) που ξεκίνησα να στρατεύομαι στην Κομμουνιστική Νεολαία Χιλής (JJ.CC). Ήταν εποχές εντατικής δουλειάς στην παρανομία, προπαγάνδας και αγκιτάτσιας, όπου καθημερινά τα «μέσα ενημέρωσης» έκαναν λόγο για νεκρούς σε «συγκρούσεις» και συλλήψεις «τρομοκρατών». Εκείνα τα χρόνια οι εξαφανίσεις, τα βασανιστήρια, ή η φυλάκιση για τους πιο τυχερούς, ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Πότε και πώς προσχώρησες στο FPMR (Πατριωτικό Μέτωπο Μανουέλ Ροδρίγκες);

Από την Κομμουνιστική Νεολαία Χιλής πέρασα σε έναν πυρήνα του Κομμουνιστικού Κόμματος (PC), κι αφού ψήθηκα εκεί για κάποιο διάστημα, το 1985 μπήκα στο FPMR συμμετέχοντας σε διάφορες ενέργειες και επιχειρήσεις. Το 1987 με 1988, όταν το FPMR έπαψε να συσχετίζεται με το Κομμουνιστικό Κόμμα, εγώ παρέμεινα στο FPMR (το αυτονομημένο) μέχρι και το 1997, όταν όντας πλέον στη φυλακή αποφάσισα να σταματήσω να ’μαι στρατευμένος στην εν λόγω οργάνωση.

Πώς συνέβη η πρώτη σου σύλληψη;

Με συνέλαβαν πρώτη φορά το 1978, όταν ήμουνα ήδη σε ένα σχηματισμό του Κομμουνιστικού Κόμματος, και με μαγκώσανε κατά τη διάρκεια της φυγής μετά την απαλλοτρίωση ενός βενζινάδικου. Στους στρατώνες των μπάτσων (γιατί με μετέφεραν σε διάφορους σε κείνη την περίσταση) δεν αναγνώρισα τη συμμετοχή μου στο PC (όπως ήταν κι η εντολή που είχα) και παρέμεινα φυλακισμένος μέχρι το 1981 για ληστεία και παράνομη οπλοκατοχή. Continue reading Χιλή: Συνέντευξη του εκδοτικού εγχειρήματος Refractario με τον αμετανόητο αντάρτη Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες

Χιλή: Προς τους μαχητές του σήμερα και του αύριο

Γιατί η ζωή μας είναι ταγμένη στον αγώνα για την κατάκτηση της πλήρους ελευθερίας και την καταστροφή κάθε Αρχής. Γιατί μισούμε την καθεστηκυία τάξη και την «κοινωνική ειρήνη των πλουσίων». Γιατί δεν αναγνωρίζουμε καμιά εξουσία. Θα συνεχίσουμε να είμαστε σε πόλεμο!

Θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε κατάμουτρα την εξουσία σε όλες τις εκφάνσεις της· όντας θρασείς και δίχως φόβο να εξεγερθούμε, εφορμώντας εναντίον των συμβόλων της εξουσίας και όσων τη νέμονται. Καθένας μας θα ’ναι από μόνος του ένας στρατός ενσυνείδητος, ετοιμοπόλεμος μέχρι τα μπούνια, και το απελευθερωτικό μας πάθος δεν πρόκειται να καλμάρει μέχρι να γκρεμίσει και να καταστρέψει το Κεφάλαιο και την προνομιούχα τάξη του, ωσότου δε θα υπάρχουν πια σκλάβοι κανενός τύπου.

Είμαστε παιδιά της ανταρσίας, όντα χωρίς θεό, ούτε νόμο, μήτε βωμούς και αφέντες, ελεύθεροι να λάβουμε αποφάσεις και να φέρουμε σε πέρας τη συγκρουσιακή μας δράση ως τις έσχατες συνέπειές της, αποκαλύπτοντας ολάκερη τη μαχόμενη ύπαρξή μας, περήφανοι που δεν υποτασσόμαστε και ενεργώντας με συνέπεια, πολεμώντας κάθε μορφή κυριαρχίας και υποτέλειας.

Δεν αποζητάμε τη βελτίωση του συστήματος, αλλά την καταστροφή του· για τούτο παλεύουμε, κι όπου κι αν βρεθούμε και σταθούμε, θα συγκρουστούμε με το δυσώδες κτήνος της εξουσίας κι όσους αυτή εξέθρεψε.

Ζήτω όσοι κι όσες αγωνίζονται.
Ούτε ένα βήμα πίσω.
Όσο υπάρχει μιζέρια, θα υπάρχει εξέγερση.
Να καταστρέψουμε το σύστημα της φυλακής και όλο το κατεστημένο.

Από το κέντρο εξόντωσης της 4ης πτέρυγας της φυλακής Κολίνα ΙΙ
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Μάης 2013

Χιλή: Γράμμα του αιχμάλωτου αντάρτη Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες προς τους πολεμιστές των οδομαχιών

Ας ζεστάνουμε τούτο το χειμώνα με τη φωτιά που θα σπείρουν οι μολότοφ μας, πυρπολώντας κάθε σύμβολο της εξουσίας, τσακίζοντας όσους μας καταπιέζουν, απελευθερώνοντας το μίσος μας ενάντια στην κυρίαρχη τάξη, εισβάλλοντας στα εδάφη της μπουρζουαζίας, αποτεφρώνοντας τα υπάρχοντά της και προωθώντας έτσι την ανταρσία κόντρα στην αναποφασιστικότητα. Ζήτω όσοι κι όσες μάχονται!

Η δράση μας πρέπει να συνιστά επίθεση ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και κυριαρχίας, ενάντια σε κάθε καταφύγιο της εξουσίας, σαμποτάζ κόντρα στην ειρήνη των πλουσίων.

Ενεργώντας πάντα με θράσος και στα ξαφνικά, χωρίς να αφήνουμε κανένα ίχνος πίσω μας, ώστε να μη διευκολύνουμε τον αντίπαλο. Αγωνιζόμαστε κόντρα στην ολιγαρχική κυριαρχία, πράττοντας έτσι ώστε η αλληλεγγύη και η ισότητα να υπερισχύσουν των προνομίων, των εγωισμών και της αδικίας, γι’ αυτό και πραγματώνουμε τις δράσεις μας με χέρια στιβαρά, συνείδηση και πεποίθηση ακλόνητη, κι είναι ευθύνη του καθένα μας η εκπλήρωση του στόχου κάθε ενέργειας. Είμαστε μαχητές σε έναν άνισο πόλεμο, γι’ αυτό και οφείλουμε να είμαστε εύστοχοι και θρασείς.

Καμιά αγάπη δεν τρέφουμε για τις «ανέσεις» που μας προσφέρει το σύστημα, αδιαφορούμε για τους νόμους και τους κανόνες του, αφού γνωρίζουμε ότι μόνο με αποτελεσματικό και διαρκή αγώνα θα κατορθώσουμε να απαλλαγούμε από το ζυγό που μας φόρεσε η προνομιούχα τάξη για να μας υποτάξει, από τον εγωισμό και την καρμιριά του καμπόσου φραγκάτου αλλά και κάθε μορφή εξουσίας. Μαχόμαστε για τη συνολική απελευθέρωση, και είμαστε έτοιμοι για όλα προκειμένου να χειραφετηθούμε.

Όσοι κι όσες διαλέγουμε αυτόν το ρου της μάχης γνωρίζουμε ότι η διαδρομή δεν είναι εύκολη, κι ότι πολλές φορές κοστίζει ακριβά, με παρανομία, φυλακή ή θάνατο, κι είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο με πλήρη συνείδηση, λογαριάζοντας ότι θα έχουμε την αλληλεγγύη των δικών μας αν χρειαστεί να πληρωθεί αυτό το κόστος. Είναι ζωτικής σημασίας να μην αφήσουμε κανέναν αγωνιστή να νιώσει μόνος άμα καταλήξει στη φυλακή, αφού είναι τότε που πρέπει να υπάρξει έμπρακτη στήριξη, για να δει και να καταλάβει ο εχθρός ότι ο γαλαξίας των μαχητών είναι παρών παντού.

Μια συνωμοτική αγκαλιά συνενοχής με κάθε μαχητή σε όλο τον ντουνιά.

Να καταστρέψουμε το κατεστημένο και τη βίαιη ειρήνη των πλουσίων
Όσο υπάρχει μιζέρια, θα υπάρχει εξέγερση
Να καταστρέψουμε την κοινωνία-φυλακή

Ανυπότακτα,
José Miguel Sánchez Jiménez

Φυλακή εξόντωσης Colina II, 4η πτέρυγα.

Χιλή: Να εκτελέσουμε τους ανθρωποφύλακες

Ακολουθούν δυο γράμματα του ανυπότακτου αντάρτη José Miguel Sánchez Jiménez μέσα από τα μπουντρούμια του Σαντιάγο, με αφορμή τη δολοφονία ενός φυλακισμένου από τα χέρια συγκρατουμένου του.

Υπενθυμίζουμε την πρόσφατη εκδικητική μεταγωγή του Χοσέ από τη Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας (CAS) σε αυτήν της Κολίνα ΙΙ, με στόχο την απομόνωσή του από αλληλέγγυους και συγγενείς, οι οποίοι δεν έχουνε την οικονομική δυνατότητα να τον επισκέπτονται τακτικά στο νέο μπουρδέλο όπου τον έχωσαν οι χιλιανές αρχές.

12 Φλεβάρη 2013

Σήμερα το κράτος-προστάτης των κυριάρχων καθίσταται εκ νέου υπεύθυνο για ένα θάνατο, και συγκεκριμένα αυτόν στην 4η πτέρυγα της φυλακής του Κεφαλαίου Κολίνα ΙΙ, όπου ένας νέος 19 χρονών φονεύτηκε από συγκρατούμενό του. Ο νεκρός ήταν πατέρας ενός βρέφους 2 ετών και ενός ακόμη αγέννητου, στον 7ο μήνα της κύησης.

Αυτοί οι τσαμπουκάδες και παρόμοιες συμπλοκές είναι συνήθεις στις χιλιανές φυλακές, λόγω του ασφυκτικού συνωστισμού και των συνθηκών εξαθλίωσης μέσα στις οποίες ζουν οι φυλακισμένοι, εκεί όπου πρέπει να τις παίξεις για να διεκδικήσεις το ζωτικό σου χώρο και για να έχεις ένα επισκεπτήριο. Σε αυτές τις συνθήκες, το κατασταλτικό σώμα των ανθρωποφυλάκων κουνάει τα πιόνια κατά το δοκούν και όπου του καπνίσει, αφού αυτοί είναι οι αφεντάδες στη φυλακή, κι όποτε γουστάρουν προκαλούν τσακωμούς, στέλνοντας κάποιον κρατούμενο σε μια πτέρυγα όπου έχει εχθρούς κι όπου γνωρίζουν ότι θα τον ξεκάνουν με αυτοσχέδια λεπίδια και μαχαίρες, που χρησιμεύουν για να προκαλέσουν σκοτωμούς ή να τραυματίσουν σοβαρά. Αυτό είναι κάτι για το οποίο οι ανθρωποφύλακες όχι μονάχα δε δίνουν δεκάρα, αλλά βγάζουν από πάνω και γούστα με το να χαζεύουν πώς εξοντώνονται αναμεταξύ τους οι εξαγριωμένοι έγκλειστοι – σωστό ρωμαϊκό τσίρκο δηλαδή. Continue reading Χιλή: Να εκτελέσουμε τους ανθρωποφύλακες

Χιλή: Γράμμα του αιχμαλώτου πολέμου José Miguel Sánchez Jiménez

Στις 3 Γενάρη 2013, ο σύντροφος Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, ο οποίος εκτίει 20ετή ποινή για ληστεία και παράνομη οπλοκατοχή, μεταφέρθηκε χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση από τη Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας (CAS) του Σαντιάγο σε αυτήν της Κολίνα ΙΙ. Αφού τον έχωσαν στην απομόνωση μέχρι την επομένη, και πριν τον μεταφέρουν στην 4η πτέρυγα, όπου βρίσκεται αυτήν τη στιγμή, του ζήτησαν να γδυθεί και να κάνει «καθίσματα». Στην άρνηση του συντρόφου να υποστεί αυτόν τον εξευτελισμό, οι ανθρωποφύλακες (ένας αξιωματικός και τρεις κατώτεροι) τον ξυλοκόπησαν άγρια. Παρά τις βιαιοπραγίες, ο Μιγκέλ Σάντσες δε λύγισε και δεν υπάκουσε στο σωματικό έλεγχο.

Η βίαιη μεταγωγή του φυλακισμένου αντάρτη στοχεύει στην απομόνωσή του και στο σπάσιμο των δεσμών αλληλεγγύης που διατηρεί με άλλους ανατρεπτικούς κρατουμένους. Ακολουθεί το πιο πρόσφατο γράμμα του, με την παράκληση να διακινηθεί στα ελληνόφωνα συντρόφια.

Η αλληλεγγύη να γίνει πράξη.

Προς τους εξεγερτικούς/-ές αγωνιστές/-ίστριες,

Μέσα από την 4η πτέρυγα του κέντρου εξόντωσης Κολίνα ΙΙ, φυλακή του Κεφαλαίου όπου επιβάλλεται η βαρβαρότητα τόσο των κρατουμένων όσο και των ανθρωποφυλάκων, εκφράζω σήμερα το μίσος μου για κάθε κατεστημένο, τις «αρχές», τους λακέδες των κυριάρχων και κάθε μορφή υπάρχουσας κυριαρχίας, όπως επίσης και τη στοργή μου, τη στήριξη, το σεβασμό και τη συνενοχή μου με όσους κι όσες εξεγείρονται και μάχονται για να απελευθερωθούν πραγματικά.

Από το χαράκωμα που στήνω σε αυτήν τη φυλακή, κι από το μέρος που μου έλαχε να βρίσκομαι, αναλαμβάνω την κατάστασή μου ως αδάμαστου αντάρτη, και υψώνω τη φωνή μου για να αλυχτήσω τη λύσσα μου και να δείξω την απαξίωσή μου προς όσους υποταγμένους ανέχονται αυτό το βάρβαρο εξουσιαστικό καπιταλιστικό σύστημα χωρίς να κάνουν τίποτα για να το αλλάξουν, εκείνους που περπατάνε στους δρόμους που ’ναι γεμάτοι με μισθωτούς σκλάβους χωρίς να βγάζουν κιχ, όλους δαύτους λοιπόν τους ξεγράφω και τους φτύνω, γιατί δεν αξίζουν τίποτα παραπάνω και δεν έχουν ίχνος αξιοπρέπειας.

Θέλω μέσα απ’ αυτές τις γραμμές να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στο συντροφάκι που συνελήφθη για την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα των καραμπινιέρων στην περιοχή Λας Βισκάτσας του Σαντιάγο και σε όλους τους αιχμαλώτους του αγώνα, όσους κι όσες θεωρούν ότι η άμεση δράση είναι ο δρόμος που πρέπει να τραβήξουμε, χτυπώντας κάθε εικόνα της εξουσίας και τους υποτελείς της, δρώντας με χειροπιαστό τρόπο ενάντια σε κάθε Αρχή, σηκώνοντας την παντιέρα του αγώνα της έμπρακτης ανταρσίας, σε αυτούς κι αυτές λοιπόν στέλνω το σεβασμό μου και τη στοργή μου μέσα απ’ αυτό το μπουντρούμι.

Εδώ πέρα, κάθε μέρα, είναι εξασφαλισμένη και από μία μάχη, εδώ ο παραλογισμός και η βαρβαρότητα είναι συνθήκες παρούσες κάθε στιγμή, κρατούμενοι εναντίον κρατουμένων, και ο πραγματικός εχθρός (τα κρατικά τσιράκια) να χαζεύουν πώς αλληλοεξοντώνονται οι φυλακισμένοι, σε αυτό το ρωμαϊκό τσίρκο του 21ου αιώνα, με βλέπω απλά ως έναν ακόμη αριθμό, θεατή της ανθρώπινης σαπίλας σε όλη της την ωμότητα, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά την ασυνειδησία του φτωχού λαού και τη δίχως όρια εξουσία που εκτελούν οι ανθρωποφύλακες με τα κλομπ ανά χείρας και τις μπότες τους βαμμένες με το αίμα του φυλακισμένου. Στυγνή αλήθεια;

Για την καταστροφή της κοινωνίας-φυλακής, φωτιά στα κάτεργα!

Διαρκής εξέγερση!
Να λευτερωθούμε από κάθε εξουσία!
Όσο υπάρχει μιζέρια, θα υπάρχει εξέγερση!

Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Φυλακή Κολίνα ΙΙ
Πτέρυγα 4

Σαντιάγο, Χιλή: Γράμμα των πολιτικών κρατουμένων José Miguel Sánchez Jiménez και Juan Aliste Vega δύο χρόνια μετά τη μαζική σφαγή στη φυλακή του Σαν Μιγκέλ

la matanza de San Miguel

Προς τους συγγενείς και φίλους των θυμάτων της 8ης Δεκέμβρη 2010

Δηλώνουμε παρόντες και σας στέλνουμε την αλληλεγγύη, συμπαράσταση και δύναμή μας σε αυτήν τη δεύτερη επέτειο μνήμης των 81 θυμάτων του καταπιεστικού σωφρονιστικού συστήματος, που, όπως και σε διάφορες περιπτώσεις στο παρελθόν, έτσι κι εκείνη τη φορά αποτέφρωσε τους συγγενείς μας πίσω απ’ τα κάγκελα της κρατικής βίας και αδικίας. Έχουμε πάντοτε κατά νου ότι κάθε θάνατος στη φυλακή είναι μια κρατική δολοφονία που δεν πρέπει να μένει ατιμώρητη.

Από τη Φυλακή Υψηλής Ασφάλειας (CAS) τονίζουμε το σθένος, τη δύναμη και την ανυποχώρητη στάση με την οποία οι πενθούντες μάχονται κάθε μέρα απαιτώντας αλήθεια και δικαιοσύνη για τις αγαπημένες τους υπάρξεις που δολοφονήθηκαν από την ανικανότητα των δεσμοφυλάκων. Το ξέρουμε ότι είναι ένας αγώνας τιτάνιος, μιας και αντιμετωπίζουν ένα πανίσχυρο και αναίσθητο σύστημα, που κάνει πλάτες και προστατεύει τους ανθρωποφύλακες οι οποίοι προκάλεσαν τόση οδύνη.

Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο, αφού τραγωδίες σαν κι αυτήν έχουν προκληθεί με συχνότητα στις φυλακές όλης της χώρας. Η διαφορά είναι ότι, αυτήν τη φορά, συγγενείς και φίλοι δεν παραιτήθηκαν και αγωνίζονται χωρίς συνθηκολογήσεις και υποχωρήσεις, προκειμένου να μην περάσουν αυτά τα εγκλήματα μήτε στη λήθη μήτε στην ατιμωρησία. Δύναμη και πεποίθηση, συγγενείς! Ο αγώνας σας θα αποφέρει καρπούς και θα αποτελέσει μια εξαιρετική παρακαταθήκη! Όχι στην ατιμωρησία! Οι νεκροί μας δεν παζαρεύονται! Δίκη και τιμωρία τώρα!

Με τη μνήμη των αγαπημένων σας ζωντανή,

Aδερφικά
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Χουάν Αλίστε Βέγκα
Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας, Σαντιάγο

πηγή

Χιλή: Γράμμα του αιχμάλωτου συντρόφου Marcelo Villarroel Sepúlveda από τη φυλακή υψηλής ασφαλείας του Σαντιάγο

Μέσα από αυτές τις λέξεις θέλω να επικοινωνήσω, στην αιώνια γλώσσα του πολέμου, την απόφασή μου να διατηρήσω και να εμβαθύνω τον αντικαπιταλιστικό αγώνα, ενάντια στο κράτος και στους υποστηρικτές του, ενάντια στους εξουσιαστές που συντηρούν το πανηγύρι τους στον αιώνιο χορό των εχόντων και κατεχόντων.

Σήμερα βρίσκομαι στη φυλακή υψηλής ασφαλείας (CAS), κατηγορούμενος για δύο ληστείες σε τράπεζες, σε ό,τι είναι δημόσια γνωστό ως «υπόθεση σεκιούριτι». Αυτή δεν είναι μία ακόμη δικαστική περίπτωση, αλλά ήταν και εξακολουθεί να είναι αυτά τα 5 χρόνια η αστυνομική και δικαστική εκδίκηση ενός κράτους που τιμωρεί την Ανταρσία των εκμεταλλευόμενων με φυλακή, διώξεις και θάνατο.

Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων εγκλεισμού αμέτρητες ήταν οι δράσεις και χειρονομίες αλληλεγγύης διαφορετικής φύσης και προέλευσης: λόγια αλληλεγγύης, μαζώξεις, δράσεις προπαγάνδας, δημόσιες παρεμβάσεις, συναυλίες, μουσικές συλλογές, οπτικοακουστικές παραγωγές, προπαγάνδα στο δρόμο και μπόλικη αυτόνομη δράση ενάντια στις φυλακές.

Αυτή είναι η στιβαρή απόδειξη ότι όποιος μάχεται ενάντια στο κράτος-φυλακή-Κεφάλαιο δεν είναι μόνος. Ότι η αλληλεγγύη δεν είναι μόνο μια λέξη γραμμένη αλλά μια μόνιμη πρακτική ανάμεσα στον κόσμο που αγωνίζεται.

Αυτήν τη στιγμή στη φυλακή-μπίζνα Σαντιάγο 1 υπάρχει κόσμος αιχμάλωτος ως αποτέλεσμα των οδομαχιών. Πρόκειται για την Κάρλα και τον Ιβάν, δυο αδέρφια που συνελήφθησαν τον προηγούμενο Απρίλη γιατί η μπατσαρία λέει πως ήταν φορτωμένοι με υλικά για την παρασκευή βόμβας. Εδώ, στη φυλακή υψηλής ασφαλείας, βρίσκεται ο Χανς Νιεμέγερ Σαλίνας, κατηγορούμενος για διάφορες επιθέσεις ενάντια σε σύμβολα του Κεφαλαίου. Επίσης, εδώ βρίσκεται ο Μιγκέλ Σάντσες, παλιός κρατούμενος, άλλοτε στρατευμένος στο Πατριωτικό Μέτωπο Μανουέλ Ροδρίγκες (FPMR) και τώρα κοντά στις ελευθεριακές ιδέες και πρακτικές.

Ακόμα, εδώ βρίσκονται ο Χουάν Αλίστε και ο Φρέντυ Φουεντεβίγια, με τους οποίους συναποτελούμε κομμάτι αυτής της ατέρμονης δίωξης που λέγεται «υπόθεση σεκιούριτι» (caso security).

Όλοι μας τιμωρούμαστε γιατί δεν πιστεύουμε στην εξουσία, γιατί δεν αποδεχόμαστε την τάξη της κρατικής βίας, γιατί κρατάμε ζωντανή μια ιστορία, μια μνήμη Αντίστασης και Ανατροπής.

Τιμωρούμαστε γιατί εξεγειρόμαστε ενάντια στην ευταξία της εκμετάλλευσης και εξαθλίωσης, και δεν χανόμαστε διαλυόμενοι στη δημοκρατική τους προσφορά μιας Ανταρσίας αισθητικής, στην οποία υποτίθεται ότι όσο περισσότερα τατουάζ έχω, τόσο πιο Αντάρτης είμαι… όχι! Αρνούμαστε να αποτελέσουμε μέρος αυτής της γαμημένης κοινωνίας και γι’ αυτό αναζητάμε, παλεύουμε, να χτίσουμε μιαν άλλη…

Γιατί ο αγώνας συνεχίζεται, γιατί λόγοι και κίνητρα περισσεύουν…
Για την καταστροφή της κοινωνίας των φυλακών

Όσο υπάρχει μιζέρια, θα υπάρχει Εξέγερση!

Μαρσέλο Βιγιαροέλ Σεπούλβεδα
Ελευθεριακός κρατούμενος, 26 Οκτώβρη 2012.

Σαντιάγο, Χιλή: Γράμμα του πολιτικού κρατουμένου José Miguel Sanchez Jimenez

Φίλοι, ξέρετε καλά ότι η συγγραφή δεν είναι το δυνατό μου σημείο, είμαι μέτριος σε τέτοια πράγματα, αλλά είμαι μέσα για κάθε άμεση δράση που γίνεται ενάντια στους επιβεβλημένους κανόνες, κι από εδώ πέρα θα προσπαθήσω να συμβάλω κι εγώ με ένα λιθαράκι.

Μερικές φορές το είναι μου ξεχειλίζει από μίσος για την τόση κοινωνική αδικία ενάντια στο φτωχό λαό, και βλέπω με μεγάλη αγωνία ότι στη μεγάλη του πλειονότητα αυτός ο λαός αφήνει να τον τσαλαπατούν, χωρίς να υπάρχει μια μετωπική απάντηση στη βία που ασκούν οι φύλακες των πλουσίων. Ενώ αυτοί δολοφονούν, καταστέλλουν και φυλακίζουν τους ανθρώπους μας, όλοι παραμένουν απλοί θεατές, γι’ αυτό και πιστεύω ότι είναι η ώρα να επιτεθούμε με δύναμη και θάρρος ενάντια στην εξουσία, και αν ήμασταν λίγο συνεπείς με αυτό που σκεφτόμαστε θα είχαμε ήδη εκτελέσει τους καταπιεστές του σήμερα και του χτες, που χωρίς καθόλου τύψεις σουλατσάρουν με τις φαμίλιες τους στο χωράφι μας.

Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας για να απαντήσουμε με φωτιά στην κρατική βία, δεν πρέπει να συνεχίσουμε να τις τρώμε άλλο παθητικά, για κάθε αδερφό που πέφτει νεκρός στον αγώνα δυο γουρούνια πρέπει να τρώνε χώμα, η άμεση δράση πρέπει να είναι δυναμική και συνεκτική, κάθε αγωνιστής πρέπει να είναι ένα όπλο συνειδητό, και πρέπει να κρατήσουμε ψηλά την παντιέρα του αγώνα, ακόμα κι αν μας φύγει η ψυχή, πρέπει να ανταποδίδουμε χτύπημα το χτύπημα, θάνατο το θάνατο, αρκετά με τη συνένοχη παθητικότητα και το κουκούλωμα της οργής μας, να πράξουμε έτσι ώστε τα γουρούνια να μην μπορούν να ευχαριστηθούν τα βραβεία τους, δεν ξεχνάμε τους πεσόντες μας, ένας μαχόμενος χωρίς μνήμη είναι ένας καταπιεσμένος χωρίς ιστορία.

Μετωπικό αγώνα ενάντια στους καταπιεστές!
Η μιζέρια να γιγαντώσει το μίσος μας για τους εξουσιαστές!
Να τρέμουν οι πλούσιοι και οι φύλακές τους!
Να γκρεμίσουμε όλες τις φυλακές!
Σαμποτάζ στα σύμβολα της εξουσίας τώρα!

Λοιπόν, αγαπητά συντροφάκια, από εδώ μέσα εύχομαι το καλύτερο για όλους σας και να συνεχίσετε να αγωνίζεστε από οποιοδήποτε χαράκωμα, για να μπορέσει ο λαός μας να ζήσει με λευτεριά και αξιοπρέπεια.

Αδερφικά,
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας (CAS), πτέρυγα J3

Σ.τ.μ.: Ο Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες, 52 ετών, είναι πρώην πολιτικός κρατούμενος της χούντας του Πινοτσέτ και πρώην μέλος της αντάρτικης οργάνωσης FPMR (Πατριωτικό Μέτωπο Μανουέλ Ροδρίγκες). Απελευθερώθηκε το 1991 με τη μεταπολίτευση, για να συλληφθεί πάλι τον ίδιο χρόνο έχοντας στην κατοχή του τουφέκια. Καταδικάστηκε από το νέο καθεστώς της δημοκρατίας σε 20 χρόνια κάθειρξης. Κατά τη διάρκεια του μακροχρόνιου εγκλεισμού του, πραγματοποίησε μαζί με άλλους «κοινούς» κρατουμένους διάφορους αγώνες μέσα από τη φυλακή. Μετά την εκχώρηση της πρώτης άδειας, ο Μιγκέλ Σάντσες διέφυγε για 2 χρόνια σπάζοντας το «σωφρονιστικό προνόμιο». Αυτήν τη στιγμή εκτίει τα δύο χρόνια που υπολείπονται για την έκτιση της 20ετούς καταδίκης.

Χιλή: Λόγια αλληλεγγύης στη ΣΠΦ από τη Φυλακή Υψηλής Ασφάλειας του Σαντιάγο

Σύντροφοι/συντρόφισσες του κόσμου, από τη Χιλή μπορούμε να μοιραστούμε ήδη μαζί σας τα λόγια των φυλακισμένων συντρόφων Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες, Εστεμπάν Ουινιγκίρ, Χουάν Αλίστε και Φρέντυ Φουεντεβίγια, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα αλληλεγγύης των φυλακισμένων συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς από την Ελλάδα.

Οι σύντροφοί μας βρίσκονται σήμερα έγκλειστοι στη Φυλακή Υψηλής Ασφαλείας (CAS) και σχεδόν όλοι τους είναι πρώην μέλη μαρξιστικών λενινιστικών πολιτικών-στρατιωτικών οργανώσεων που μάχονταν εναντίον της δικτατορίας και εκ των οποίων κάποια μέλη αγωνίστηκαν επίσης μεταδικτατορικά, τη δεκαετία του 1990, πολεμώντας τον καπιταλισμό. Αυτές οι ένοπλες οργανώσεις ήταν το Πατριωτικό Μέτωπο Μανουέλ Ροδρίγκες (FPMR), το Κίνημα Ενωτικής Δράσης Λαουτάρο (MAPU-Lautaro, γνωστό επίσης και ως MJL, Κίνημα Νεολαίας Λαουτάρο) και το Κίνημα Επαναστατικής Αριστεράς (MIR).

Σήμερα οι σύντροφοί σας που σας γράφουν δεν συμμερίζονται απαραίτητα τις λενινιστικές ιδέες πια, αλλά είναι καλύτερα να μιλήσουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

Από τη Χιλή στέλνουμε σε όλους/όλες σας έναν αλληλέγγυο χαιρετισμό διεθνιστικής συνενοχής.

Κάποιοι/-ες αλληλέγγυοι/-ες εκτός των φυλακών
Νοέμβρης 2011

Λόγια του José Miguel Sánchez Jiménez

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ, ΠΑΡΩΝ.

Από μια γωνιά του κόσμου, δεχτείτε μία στοργική και μαχητική αγκαλιά, κι έναν αδελφικό χαιρετισμό από έναν ακόμη αιχμάλωτο του καπιταλισμού.

Στην CAS της Χιλής παραλάβαμε το κάλεσμά σας και γίναμε κομμάτι του. Η σκέψη μας ταξιδεύει σε κάθε φυλακή στον κόσμο όπου επιχειρούν να καταργήσουν τις ελευθεριακές ιδέες, ο εχθρός δεν θα σιγάσει ούτε θα τσακίσει ποτέ την επανάστασή μας, οι χειροπέδες δεν θα ξεκάνουν τις ιδέες μας, εδώ η επιθυμία μας για αγώνα μεγαλώνει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, οι αδικίες και η εκμετάλλευση ενδυναμώνουν την αδάμαστη επιθυμία μας για αγώνα ενάντια στα εκμεταλλευτικά συστήματα του σύμπαντος.

Η όλο και μεγαλύτερη περιφρόνησή μας για τις φυλακές και τους δήμιούς τους είναι έμφυτη, αυτά τα κάγκελα επιβεβαιώνουν ότι ο αγώνας μας είναι δίκαιος και απαραίτητος, και πιστεύουμε ότι η άμεση δράση είναι μία αποτελεσματική μέθοδος ώστε να χτυπήσουμε το σύστημα που προσπαθεί να ποδοπατήσει τα δικαιώματά μας. Δεν μένουμε σε ακινησία, πίσω από τους τοίχους ο αγώνας μας ενδυναμώνεται και οξύνεται.

Εδώ στεκόμαστε εμείς που δεν ξεπουλάμε τους εαυτούς μας στην εξουσία, οι αδιάλλακτοι, αυτοί που δεν θέλουμε να έχουμε σχέση με τους κύκλους της αριστεράς που ξεπουλιούνται στο μεγαλύτερο πλειοδότη, είμαστε αυτοί που δεν πιστεύουμε στις κολακευτικές χειρονομίες ούτε συμβιβαζόμαστε με τα ψίχουλα που αφήνουν πίσω τους οι ισχυροί. Ο στόχος μας είναι η απόλυτη ελευθερία και η συντριβή του εκμεταλλευτικού συστήματος που ταπεινώνει και εξευτελίζει τους λαούς μας.

Σύντροφοι, δεχτείτε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας, δεν είστε μόνοι, ολόκληρος ο κόσμος θα γίνει μάρτυρας της αξιοπρέπειας με την οποία αντιμετωπίζετε τη δίκη σας, η αντοχή και ο αγώνας είναι τα συνθήματά μας· δύναμη, σύντροφοι. Continue reading Χιλή: Λόγια αλληλεγγύης στη ΣΠΦ από τη Φυλακή Υψηλής Ασφάλειας του Σαντιάγο