Tag Archives: κοινωνικοί αγώνες

Θήβα: Σύντομη αυτοπαρουσίαση της «Σφήνας»

Το εγχείρημα ξεκίνησε στις αρχές Δεκέμβρη και στεγάζεται σε έναν καταπληκτικό χώρο στο κέντρο της πόλης. Ευελπιστούμε να γίνει χώρος ελεύθερης πολιτιστικής έκφρασης, πολιτικής σκέψης και δράσης, ένα κοινωνικό ανάχωμα στις πολιτικές που μας θέλουν μίζερους κλεισμένους στον εαυτό μας. Ένας χώρος συνάντησης και συλλογικής θεωρητικής δουλειάς, αλλά και παρέμβασης στα ζητήματα που αναδεικνύονται μέσα από τα κοινωνικά κινήματα. Ένα πείραμα αλληλεπίδρασης, γνωριμίας, συντροφικότητας και συλλογικής δράσης ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

Σκοποί μας

Η συμβολή στην κοινωνική & πολιτική ενεργοποίηση των μελών & ευρύτερα εργαζομένων, ανέργων, νέων της περιοχής, η προώθηση της συλλογικής συζήτησης & δράσης κόντρα σε λογικές ανάθεσης σε κάθε λογής ειδήμονες, η προώθηση της αλληλεγγύης & του αλληλοσεβασμού ως βασικής αρχής πολιτισμού κόντρα σε λογικές διαχωρισμών (φυλετικών, εθνικών, θρησκευτικών, πολιτικών), η ανάδειξη της ανθρώπινης αξίας ως βασικό κριτήριο των επιλογών μας κόντρα στη λογική της εμπορευματοποίησης των πάντων, η αναζήτηση & ο πειραματισμός σε νέες μορφές κοινωνικής οργάνωσης κόντρα στην αποθέωση του κέρδους & του χρήματος.

Η οργάνωση & προώθηση κοινωνικών δράσεων για την προάσπιση & διεύρυνση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλεια/πρόνοια, πολιτισμός, περιβάλλον).

Η ανάδειξη των προβλημάτων της περιοχής, πολιτιστικών, περιβαλλοντικών, κοινωνικών κ.λπ., και η κινητοποίηση των μελών και όλων των κατοίκων για την επίλυσή τους.

Η προστασία του περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής από κάθε καταπάτηση, εμπορευματοποίηση ή τσιμεντοποίηση και η διεκδίκηση υποδομών (περιβαλλοντικών, συγκοινωνιακών, αθλητικών, πολιτιστικών, ψυχαγωγικών, κοινωνικών) και γενικά μέσων που συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

Η καλλιέργεια πνεύματος & δράσεων έμπρακτης αλληλεγγύης μεταξύ των μελών και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

Η αναζήτηση & οργάνωση δράσεων στα πλαίσια της αλληλέγγυας οικονομίας (ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι, κοινωνικό παντοπωλείο, φροντιστήριο κ.λπ.) για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης και των κυρίαρχων πολιτικών αντιμετώπισής της που οξύνουν τα κοινωνικά προβλήματα στο έπακρο.

Η ανάπτυξη αγώνων για την αποτροπή των ιμπεριαλιστικών πολέμων και την επικράτηση δίκαιης ειρήνης στην περιοχή μας και στον κόσμο. Η συνεργασία με άλλους συλλόγους και μαζικούς φορείς με στόχο την προώθηση των σκοπών μας. Η επαφή και συνεργασία με συλλόγους και οργανώσεις άλλων χωρών για την αλληλογνωριμία και ανάπτυξη πνεύματος συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών.

Η συλλογικότητα είναι ανοικτή σε κάθε άνθρωπο ή ομάδα που σέβεται τις βασικές αρχές λειτουργίας της και πέρα από θέσεις πολιτικής αρχής κάθε μέλους, σέβεται τις αρχές της, δηλαδή την αυτονομία από κράτος, κόμματα, θεσμούς και αστικά ΜΜΕ, απόρριψη τυπικής και άτυπης ιεραρχίας, καταπολέμηση του σεξισμού-ρατσισμού, προώθηση των λογικών της αυτοδιαχείρισης και της αυτοοργάνωσης τόσο στην καθημερινότητα όσο και στους κοινωνικούς αγώνες.

Η ΣΦΗΝΑ
Αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός-πολιτικός & πολιτιστικός χώρος
Κάδμου 48, Θήβα

Μοντεβιδέο: Εκκένωση του κοινοβουλίου του Μερκοσούρ κατόπιν απειλής για βόμβα (9.6.2014)

Ιούνης και Ιούλης, μήν(α)ς για τη Γη – Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη.

Κατά τη διάρκεια της διυπουργικής παρουσίασης του λιμένος βαθέων υδάτων (στην ακτή της περιοχής Ρότσα), την ώρα που ο ουρουγουανός πρόεδρος Μουχίκα ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την ομιλία του, απειλήσαμε με τοποθέτηση βόμβας στο κοινοβούλιο του Μερκοσούρ (διακυβερνητικού εμπορικού μπλοκ λατινοαμερικάνικων κρατών).

Αυτή είναι μια προσπάθεια υπεράσπισης της Γης. Όχι στην κατασκευή λιμένος βαθέων υδάτων! Όχι στην ισοπέδωση του Κεφαλαίου!

Ενθαρρύνουμε στην αναπαραγωγή τέτοιου τύπου ενεργειών – άμεση δράση!

Να επιτεθούμε στα μεγα-πρότζεκτ!

Ιταλικές φυλακές: Συνεισφορά του Νικόλα Γκάι στο οικοαναρχικό περιοδικό «Terra Selvaggia»

Η άμεση αναγκαιότητα της επίθεσης

Έχουμε εμπεδώσει για τα καλά το γεγονός ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο σκατένιο όπου κράτος και Κεφάλαιο, ουσιαστικά ανεμπόδιστα, μας επιβάλλουν κάθε λογής τερατουργήματα. Είναι επίσης προφανές ότι μονάχα μια μικροσκοπική μειονότητα του πληθυσμού επιχειρεί να αντισταθεί, με λιγότερο ή περισσότερο συνειδητό τρόπο, στην καταστολή των εκάστοτε χώρων αυτονομίας και ελευθερίας που κάνουν τη ζωή ν’ αξίζει τον κόπο να τη ζει κανείς. Εμείς, οι αναρχικοί, που ’μαστε κομμάτι αυτής της μικρής μειοψηφίας, γνωρίζουμε πόσο άμεση είναι η αναγκαιότητα της καταστροφής όσων μας καταπιέζουν: γιατί λοιπόν δεν είμαστε πιο αποφασιστικοί και διεισδυτικοί;

Ένα από τα πιο μεγάλα και σοβαρά κωλύματα στη δράση μας είναι σίγουρα ο φόβος να βάλουμε πραγματικά τη ζωή μας σε κίνδυνο. Αυτή είναι μια κεντρική πτυχή του επαναστατικού αγώνα, η οποία πολύ συχνά δε λαμβάνεται υπόψη όσο θα έπρεπε, γιατί μας υποχρεώνει να λογαριαστούμε με τον ίδιο μας τον εαυτό και τις αδυναμίες μας. Εξυμνούμε τις λεγόμενες «μικρές δράσεις», που εύκολα αναπαράγονται και σίγουρα δεν πρόκειται να τρομάξουνε τον «κόσμο», και παρ’ ότι έχουμε συνείδηση πόσο επείγουσα κι απαραίτητη είναι η καταστροφική επίθεση εναντίον του εξουσιαστικού-τεχνολογικού συστήματος είμαστε απρόθυμοι να εμπλακούμε μέχρι τέλους, να θέσουμε τους εαυτούς μας σε πόλεμο και να ενεργήσουμε αναλόγως.

Σίγουρα είναι πιο εύκολο να βρίσκεται κανείς ανάμεσα σε εκατοντάδες/χιλιάδες ατόμων που υπερασπίζονται κάποια περιοχή απειλούμενη απ’ οποιοδήποτε οικοτερατούργημα, παρά να στήσει μόνος του καραούλι στο σχεδιαστή του έργου κάτω από το σπίτι του. Δε μιλάω για θάρρος· ο καθένας μας νιώθει φόβο κι εφαρμόζει τη δική του στρατηγική για να τον ελέγξει και να τον διαχειριστεί. Ακόμα και όποιος συμμετέχει στους λεγόμενους «κοινωνικούς αγώνες» διατρέχει τον κίνδυνο να μπει φυλακή ή να τραυματιστεί (είναι εκατοντάδες τα σχετικά παραδείγματα), και πιστεύω ότι δεν είναι αυτό που κάνει τη διαφορά αλλά κάτι πιο πολύπλοκο, δηλαδή η απόφαση να υλοποιήσει κανείς πρακτικές αγώνα οι οποίες δεν προβλέπουν καμία πιθανότητα διαμεσολάβησης με την εξουσία, πρακτικές που εκφράζουν την πλήρη άρνηση του υπάρχοντος. Continue reading Ιταλικές φυλακές: Συνεισφορά του Νικόλα Γκάι στο οικοαναρχικό περιοδικό «Terra Selvaggia»

Αμβούργο, Γερμανία: Διαδήλωση με σύνθημα «Για την κοινωνική εξέγερση – Αλληλεγγύη στους αυτοοργανωμένους αγώνες στην Ελλάδα»

Πορεία 27.4.2013 | 15.00 | Achidi-John-Platz, Rote Flora | Αμβούργο

Αλληλεγγύη στους αυτοοργανωμένους αγώνες στην Ελλάδα και παντού!
Για την καταστροφή της εξουσίας!

Πορεία με αφορμή την οικονομική κρίση του συστήματος, την άνοδο του νεοφασισμού, την αυξημένη κρατική καταστολή, την εκκένωση καταλήψεων και τις επιχειρήσεις εναντίον των μεταναστών… αλλά και τους αυτοοργανωμένους αγώνες, τις επιθέσεις στο κράτος, τους συντρόφους που συνεχίζουν να μάχονται με όλα τα μέσα για την καταστροφή του πολιτισμού της εξουσίας.

Στηρίζουμε τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, τις καταλήψεις, τους φυλακισμένους συντρόφους, τους αγώνες ενάντια στο κράτος, στο κεφάλαιο και σε κάθε εξουσία.

Όταν το βλέμμα μας πέφτει προς την Ελλάδα, είναι οι ιδέες ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, το πάθος για λευτεριά εκείνα που μοιραζόμαστε. Θέλουμε να σπάσουμε τη μονοτονία και την καταπιεστική κανονικότητα που κυριαρχούν εδώ, και να αγωνιστούμε από κοινού για την απελευθέρωση από την εξουσία. Σκοπός δεν είναι η στείρα έκφραση αλληλεγγύης στους αγώνες που γίνονται 2.000 χλμ. μακριά από εδώ. Ο εχθρός είναι κοινός. Σκοπός θα πρέπει να είναι η επίθεση στις δομές εκείνες που τρέφουν αυτό το βίαιο και σαθρό σύστημα, σκοπός θα πρέπει να είναι η κοινωνική εξέγερση για την ανατροπή του συστήματος.

σελίδες στα γερμανικά: i, ii

Άμστερνταμ: Πανό για τις καταλήψεις στην Ελλάδα

αλληλεγγύη στη Βίλα Αμαλίας – σ’ όλες τις καταλήψεις στην Ελλάδα

αυτή είναι μια μικρή πράξη αλληλεγγύης προς τα συντρόφια μας στην Ελλάδα

η επίθεση του κράτους στη Βίλα Αμαλίας, στο ράδιο 98fm, στη Σκαραμαγκά, στη Λέλας Καραγιάννη, όπως και στην κατάληψη ΔέΛΤΑ [στη Σαλονίκη] δεν είναι κάνα ατύχημα

αυτοί οι χώροι έχουν χρησιμεύσει ως εργαλεία ενάντια στον κρατικό και φασιστικό τρόμο

το κράτος εξαπολύει παραστρατιωτικές δυνάμεις στο κέντρο της Αθήνας για να κάνει τη βρομοδουλειά του…

εστίες ανομίας είναι οι πολιτικοί, οι τράπεζες, τα αστυνομικά τμήματα, τα δικαστήρια, τα κέντρα κράτησης [στρατόπεδα εξόντωσης] και η τηλεόραση

οι καταλήψεις δεν είναι απλά και μόνο 4 ντουβάρια

οι καταλήψεις είναι η υλοποίηση της αντίστασης ενάντια στην κρατική καταπίεση, στα φασιστικά σχέδια, στην εκμετάλλευση των αφεντικών, στην ιδιωτικοποίηση, στον καπιταλισμό, ενάντια στις διακρίσεις και στη φτώχεια

οι καταλήψεις προτάσσουν την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση, τη συντροφικότητα, τη λευτεριά και την αξιοπρέπεια

σέναν κόσμο όπου ο καπιταλισμός μονάχα σπέρνει φόβο, ας αντεπιτεθούμε

κάτω τα χέρια απ’ τη Βίλα Αμαλίας, τη Σκαραμαγκά, τη Λέλας Καραγιάννη
αλληλεγγύη σε όλες τις καταλήψεις και στους κοινωνικούς αγώνες

συνολική αλληλεγγύη, συνολική συνενοχή
ζήτω η αναρχία, 10 100 1000 καταλήψεις

πηγή

Αθήνα: Εκδηλώσεις στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 στις 18, 19, 20 και 22 Γενάρη 2013

lelas

πρόσβαση στην κατάληψη ΛΚ37

Βραζιλία: Το αληθινό πνεύμα του τατού-μπόλα

Στις 4 Οκτώβρη 2012, το Πόρτο Αλέγκρε έγινε η πρώτη βραζιλιάνικη πόλη όπου το τεράστιο φουσκωτό ομοίωμα τατού-μπόλα (βραζιλιάνικο αρμαντίλλο), επίσημη μασκότ του Μουντιάλ 2014 και του μεγαθηρίου της Coca-Cola που το σπονσοράρει, ξηλώθηκε από εξαγριωμένους διαδηλωτές που υπερασπίζονταν τους ελεύθερους δημόσιους χώρους.

Πριν από την καταστροφή της μασκότ, περίπου 1000 άτομα είχαν συγκεντρωθεί έξω από το δημαρχείο, διαδηλώνοντας ενάντια στην πώληση των δικαιωμάτων της πλατείας Γκλένιου Πέρες στην Coca-Cola και στη χρήση του χώρου προς συμφέρον των μεγάλων πολυεθνικών. Ενώ η νύχτα προχωρούσε, περίπου 300 διαδηλωτές αποσπάστηκαν από το σώμα των συγκεντρωμένων και κατευθύνθηκαν στην πλατεία, η οποία βρίσκεται δίπλα στο δημαρχείο, για να κατεβάσουν τη μασκότ.

Οι μπάτσοι, ως συνήθως, εξαπέλυσαν άγριες επιθέσεις εναντίον του κόσμου, τραυματίζοντας πολλούς, ενώ όπως κατήγγειλαν κάποιοι από τους τραυματίες τα ασθενοφόρα καθυστέρησαν να τους παραλάβουν, κατόπιν εντολής της αστυνομίας. Οι ταξιτζήδες αρνούνταν επίσης να βοηθήσουν τον χτυπημένο κόσμο, ισχυριζόμενοι ότι αν η αστυνομία τους έπιανε να βοηθούν «εγκληματίες» θα έβρισκαν τον μπελά τους.

Αντίστοιχη δράση πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 8ης προς την 9η Οκτώβρη στην Μπραζίλια, πρωτεύουσα της Βραζιλίας. Αυτήν τη φορά το τατού-μπόλα ξεφούσκωσε ήσυχα και βρέθηκε το πρωί τρυπημένο και ξέπνοο κατάχαμα.

Στις 13 Οκτώβρη, μετά από διαδήλωση στο Σάο Πάολο, κόσμος ξήλωσε εκ νέου μία από τις μασκότ της Coca-Cola.

Το αληθινό πνεύμα του μουντιάλ καμία σχέση δεν έχει με το τατού-μπόλα. Οι εξώσεις, οι εμπρησμοί κοινοτήτων, οι εκτοπισμοί, η τσιμεντοποίηση, το πλιάτσικο των φυσικών πόρων, η εξυγίανση, οι αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων, οι διώξεις, η καταστολή, η στρατιωτικοποίηση, η ιδιωτικοποίηση κάθε δημοσιάς, η ίδια η μεταστροφή μιας εικόνας της άγριας φύσης που συντρίβεται κάτω από την μπότα κράτους-Κεφαλαίου σε μασκότ για την προώθηση όλων των παραπάνω εγκλημάτων, αποπνέουν σαπίλα και θάνατο.

Φωτιά στα σύμβολα της Κυριαρχίας!
Σκατά στα Μουντιάλ και στις Ολυμπιάδες!

από ενημέρωση συντρόφων

Αμβούργο: Αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο κόσμο στην Ελλάδα

Το τελευταίο εξάμηνο αυξήθηκαν οι δράσεις αλληλεγγύης για τον κόσμο και τα συντρόφια στην Ελλάδα που αγωνίζονται ενάντια στο σύστημα και στις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης.

Ιδίως όταν βρίσκεται κανείς σε κατάσταση στην οποία περιτριγυρίζεται απ’ τους νικητές της κρίσης, συχνά δεν ξέρει από πού να πρωταρχίσει. Γενικά, μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στη Γερμανία δεν μπορεί καν να συλλάβει τι σημαίνουν οι επιπτώσεις της κρίσης –οι περικοπές– για τις ζωές των ανθρώπων που ζουν στην Ελλάδα. Αν είσαι ανάμεσα στους «νικητές» που διαδραματίζουν ηγετικό ρόλο στην κρίση, δεν την αισθάνεται χρηματοδοτικά ούτε και οικονομικά εδώ πέρα.

Εκτός από την οικονομική ενίσχυση φυλακισμένων συντρόφων και δραστηριότητες αλληλεγγύης, όπως είναι η αποστολή γραμμάτων σε κρατουμένους, καθώς και άλλες εκδηλώσεις, έγιναν περαιτέρω συζητήσεις γύρω από την κρίση και την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς και τη στάση μας απέναντι στις εξελίξεις αυτές.

Ένα από τ’ αποτελέσματα αυτών των κινήσεων ήτανε να δείξουν κάποια συντρόφια την επαναστατική τους αλληλεγγύη μέσω επιθέσεων ενάντια και στην εδώ πραγματικότητα. Έτσι, έλαβαν χώρα επιθέσεις σε διαφορετικές γερμανικές πόλεις σε ένδειξη αλληλεγγύη προς κρατουμένους, καθώς και επιθέσεις κατά των τραπεζών και των κερδοσκόπων της κρίσης.

Μερικές επιθετικές δράσεις αλληλεγγύης προς τους αγώνες στην Ελλάδα πραγματώθηκαν επίσης στο Αμβούργο το 2012:

27-28 Φλεβάρη – Εφόρμηση ενάντια σε έξι τραπεζικά υποκαταστήματα σε αλληλεγγύη προς αγωνιστές και απεργούς στην Ελλάδα.

3 Μάη – Επίσκεψη σε χώρους στάθμευσης γραφείων της Deutsche Telekom και πυρπόληση εταιρικών οχημάτων. Η Telekom είναι νικήτρια της κρίσης και συνιδιοκτήτρια του ελληνικού οργανισμού τηλεπικοινωνιών, OTE. Επιπλέον, η Telekom με το φάσμα των επιχειρήσεών της συνιστά παράδειγμα της αυξανόμενης πολιτικο-στρατιωτικής συνεργασίας.

25 Αυγούστου – Γιορτή δρόμου/γειτονιάς, μη αδειοδοτημένη απ’ τις Αρχές, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους αγώνες στην Ελλάδα. Πανό, κουβέντες και μοίρασμα ενημερωτικού υλικού σε χιλιάδες επισκέπτες. Το ίδιο βράδυ άναψαν φωτιές και σπάστηκαν βιτρίνες τραπεζών.

23 Αυγούστου – Σπάστηκε και βάφτηκε πρόσοψη κτηρίου όπου στεγάζεται η Telekom.

πηγή

Ρωσία: Γράμμα του 26χρονου αντιφασίστα Αλεξέι Σουτούγκα, φυλακισμένου στη Μόσχα

26-9/2012

Γεια σε όλους κι όλες!

Μία ακόμη περίοδος προφυλάκισής μας φτάνει στο τέλος της, αλλά είμαι βέβαιος πως θα μας κρατήσουν έγκλειστους για μερικούς ακόμα μήνες, έστω και χωρίς να διαφαίνεται καμιά εξέλιξη στην κατασκευασμένη ποινική υπόθεση εναντίον μας.

Γνωρίζετε ήδη τις λεπτομέρειες της σύλληψής μας και τις επακόλουθες παραβιάσεις που συνδέονται με τη δίωξή μας, αλλά τώρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου όσον αφορά το πολιτικό πλαίσιο γύρω απ’ την υπόθεσή μας. Κατά τη γνώμη μου, ο κύριος στόχος της έρευνας είναι να παρουσιάσει την ποινική δίωξη της «σύστασης εξτρεμιστικής οργάνωσης» ως σκοπούμενη ενάντια σε κοινωνικές ομάδες «φασιστών, ναζήδων και ρατσιστών».

Έχουν ήδη υπάρξει συναφή προηγούμενα σε διάφορα μέρη της Ρωσίας ως προς τις πρακτικές του E-Center ή, αλλιώς, Κέντρου Καταπολέμησης Εξτρεμισμού. Το κύριο μέλημα του ανακριτή Σ. Ι. Κοτσέργκιν είναι να ξεσκεπάσει την ύπαρξη της ανύπαρκτης εξτρεμιστικής κίνησης «Antifa», κι ακολούθως, να συνδυάσει τη δίωξη εναντίον του Ίγκορ Καρτσένκο και τη δική μας υπόθεση σε μία ενιαία δικογραφία. Πρόκειται για ξεκάθαρη προσπάθεια επίθεσης της αστυνομίας ενάντια σε ανθρώπους με αντιφασιστική ιδεολογία. Κι όλα αυτά γίνονται υπό τον ενδελεχή έλεγχο των αξιωματικών του E-Center και της FSB (πρώην KGB, σημερινής εσωτερικής κρατικής υπηρεσίας ασφαλείας). Σκοπός τους είναι να εγκληματοποιήσουν αντιφασίστες/-ριες και κοινωνικούς αγωνιστές.

Δεν είναι μυστικό πως ενθαρρύνουμε τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά στο κίνημα αντίστασης, και προσπαθούμε να διοχετεύσουμε την εναντίωση στο καθεστώς προς μια κατεύθυνση επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων, μέρος των οποίων είναι τα πραγματικά αίτια του ρατσισμού και του εθνικισμού στην κοινωνία μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να βλέπουμε την καταστολή να στρέφεται ενάντια σε αντιφασίστες/-ριες σε όλη τη Ρωσία. Με αυτόν τον τρόπο παρεμβαίνουν στις προσπάθειές μας για συμμετοχή στα κοινωνικά κινήματα.

Σ’ αυτό το σημείο, είναι νωρίς για να πω οτιδήποτε σχετικά με την εξέλιξη της ποινικής υπόθεσης που έχει στοιχειοθετηθεί εναντίον μου, καθώς η εισαγγελική έρευνα πρακτικά πάγωσε από τότε που με συνέλαβαν. Τώρα απλώς μας «μαρινάρουν» στη φυλακή. Ξέρουμε πως δεν είμαστε ένοχοι, αφού δε βλάψαμε με κανέναν τρόπο οποιοδήποτε απ’ τα θύματα. Οι τελευταίοι δεν είχαν καν τα κότσια να μη λυγίσουν μπρος στους ανακριτές, και υπέδειξαν πειθήνια τις φωτογραφίες μας απ’ το Διαδίκτυο – μιας και, σύμφωνα με τα κεφάλια του E-Center, εμείς είμαστε οι αρχηγοί της ανύπαρκτης κίνησης «Antifa».

Θέλω να στείλω τους πιο θερμούς μου χαιρετισμούς στους συγγενείς, φίλους και συντρόφους μου απ’ τη Ρωσία, τη Λευκορωσία, την Ουκρανία, τη Φιλανδία και άλλες χώρες στην Ευρώπη και στον Κόσμο. Σας ευχαριστώ όλους κι όλες για τη στήριξή σας και τις δράσεις αλληλεγγύης. Λάβαμε ακόμα μια φορά την επιβεβαίωση της αλληλεγγύης σας. Σας εύχομαι επιτυχία στον αγώνα μας σε κάθε μέτωπο.

Αλεξέι Σουτούγκα

Μπορείτε να προσφέρετε οικονομική ενίσχυση στους κρατουμένους μέσω του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού Μόσχας (πληροφορίες στ’ αγγλικά εδώ).

Μπλούμεναου, Βραζιλία: Δράσεις της κατάληψης Korr-Cell

Αγωνίσου για το πάρκο της Πραΐνια!

Τα συντρόφια από την κατάληψη Korr-Cell πραγματοποίησαν στα μέσα Οκτώβρη δύο δράσεις με διαφορετικές θεματικές στην πόλη του Μπλούμεναου:

Στις 14 Οκτώβρη αναρτήθηκαν δύο πανό ενάντια στην καταστροφή του ποταμού Ιταζαΐ-Ασού και του πάρκου της Πραΐνια. Το ένα κρεμάστηκε σε πεζογέφυρα του τοπικού πανεπιστημίου και το άλλο στη γέφυρα Αντόλφο Κόντερ, βασική δίοδο για τη συνέχιση των «έργων ανάπλασης» επί της αριστερής όχθης του ποταμού. Οι υπάλληλοι της δημαρχίας δεν έχασαν, βέβαια, χρόνο να ξηλώσουν τα πανό ώστε να εξαφανίσουν από τη δημόσια θέα οποιαδήποτε πράξη αντίστασης στην απειλούμενη τσιμεντοποίηση και στην αρπαγή μιας ακόμη δημοσιάς προς όφελος των συμφερόντων της μπουρζουαζίας.

Στις 16 Οκτώβρη, στο πλαίσιο της παγκόσμιας μέρας ενάντια στα ταχυφαγεία McDonald’s, οι καταληψίες της Korr-Cell ξαναβγήκαν στο δρόμο κι έστησαν ένα φρίγκαν πικνίκ έξω από ένα φαστφουντάδικο του πολυεθνικού κολοσσού, που αποκομίζει υπέρογκα κέρδη από την εκμετάλλευση ζώων, ανθρώπων και φύσης. Οι αναρχοπάνκηδες ξεδίπλωσαν πανό και μοίρασαν κείμενα, παραμένοντας στο σημείο όλο το απόγευμα.

Η δράση εξελίχτηκε χωρίς κανένα παρατράγουδο, ώσπου ο κόσμος τα μάζεψε και κίνησε για την πανεπιστημιούπολη, όπου κρέμασε τα πανό, αλλά συνάντησε την απαγόρευση του μοιράσματος κειμένων. Το γεγονός σκιαγραφεί μονάχα μία από τις όψεις που παίρνει η καταστολή οποιασδήποτε έκφρασης δεν ευθυγραμμίζεται με τα καπιταλιστικά και συντηρητικά σχέδια των αποκαλούμενων δημόσιων πανεπιστημίων και της βραζιλιάνικης δημοκρατίας.

Παγκόσμια μέρα ενάντια στα McDonald’s. Μποϊκοτάρισε κι εσύ!

Μη δηλητηριάζεσαι. Πες όχι στα McDonald’s!
Αναρχοπάνκηδες στον αγώνα! Παγκόσμια μέρα μποϊκοτάζ των Μακ-σκουπιδιών και του Μακ-καρκίνου!

Μπογκοτά, Κολομβία: Δράση αλληλεγγύης με οικογένειες καταληψιών στέγης

Όχι άλλη αστική κερδοσκοπία. Όχι άλλα σπίτια άδεια ερείπια.

Την Παρασκευή, 5 Οκτώβρη, γύρω στα 25 άτομα συγκεντρώθηκαν από τις 12.00 ως τις 2.30 έξω από το κατειλημμένο κτήριο στη συμβολή της οδού 47 με την 7η λεωφόρο στην πόλη της Μπογκοτά, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους σε 20 περίπου καταληψίες στέγης, που απειλούνται με έξωση.

Την ίδια μέρα, με επιστολή τους, κρατούμενοι που έχουν οργανωθεί στον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό–Εκ των Έσω (CNA–Desde Adentro, μέσα από μία φυλακή της Μπογκοτά) δήλωσαν την αλληλεγγύη τους στους καταληψίες επί της οδού 47.

Μια ομάδα 5 άστεγων οικογενειών κατέλαβε αυτό το από δεκαετίας εγκαταλειμμένο κτήριο την Κυριακή, 30 Σεπτέμβρη. Ανάμεσά τους υπάρχουν 6 παιδιά και μία υπερήλικη γυναίκα.

Παρά την παρουσία μπάτσων επί 24ώρου βάσεως έξω από το ακίνητο με στόχο την παρεμπόδιση της ελεύθερης εισόδου και εξόδου των καταληψιών, αλλά και το σφράγισμα των εισόδων από τη «νόμιμη» ιδιοκτήτρια πριν από μερικές μέρες, η δράση πραγματοποιήθηκε σε πνεύμα χαράς και αδελφοσύνης, φέρνοντας κοντά τις οικογένειες των καταληψιών και τον αλληλέγγυο κόσμο.

Κατά τη διάρκεια της δράσης μοιράστηκαν κείμενα αντιπληροφόρησης στη γειτονιά και σε περαστικούς, ενώ συγκεντρώθηκαν αρκετά κιλά ειδών διατροφής, φάρμακα, κουβέρτες, πάνες για τα μωρά και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για τις απειλούμενες οικογένειες.

Οι συλλογικότητες που καλούσαν ήταν η Ομάδα Bifurcación/Διακλάδωση και η Ελευθεριακή Ομάδα Λεύτερος Δρόμος, ενώ στήριξαν επίσης η Συλλογικότητα Εναλλακτική Εκπαίδευση, το περιοδικό Από τα Κάτω και η Αναρχική Φοιτητική Ομάδα. Νέες δράσεις αλληλεγγύης προγραμματίζονται ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο εκκένωσης της κατάληψης.

πηγές: 1, 2, 3περισσότερες φωτογραφίες

Αμβούργο, Γερμανία: Συμβολική δράση αλληλεγγύης προς τον αγωνιζόμενο κόσμο στην Ελλάδα

Σήμερα, 9 Οκτώβρη, στο Αμβούργο τοποθετήθηκαν δυο πανό κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό –πάνω από τις γραμμές, όπου έγιναν ορατά σχεδόν από όλους τους διερχόμενους συρμούς–, τα οποία έγραφαν σε γερμανικά και αγγλικά: «Αλληλεγγύη με τους διαδηλωτές στην Ελλάδα» και «Ένας αγώνας – Μία μάχη (Α)».

Αφορμή για τη συμβολική αυτή δράση στάθηκε η «επίσκεψη» της Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα και η συνακόλουθη «απαγόρευση δημοσίων υπαίθριων συναθροίσεων και πορειών σε περιοχές της Αττικής» που σχετίζονταν άμεσα με τη βίζιτα της Γερμανίδας καγκελαρίου.

Οι σύντροφοι θέλησαν έτσι να διαμαρτυρηθούν επίσης για την πολιτική της τρόικας αναφορικά με την «κρίση», πολιτική που ακολουθεί εν πολλοίς τις ντιρεκτίβες της γερμανικής πλευράς και προκαλεί την εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, διαλύοντας παράλληλα το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής ασφάλισης την ίδια ώρα που οι τράπεζες και άλλοι ιδιωτικοί επενδυτικοί φορείς «διασώζονται» τσεπώνοντας δισεκατομμύρια.

πηγή

Μπλούμεναου, Βραζιλία: Αγώνας ενάντια στην καταστροφή του ποταμού Ιταζαΐ-Ασού

Τα συντρόφια από την κατάληψη Korr-Cell ανάρτησαν ένα πανό στη γέφυρα Αντόλφο Κόντερ, στο κέντρο της πόλης του Μπλούμεναου, στο πλαίσιο του αγώνα ενάντια στην εξελισσόμενη καταστροφή του ποταμού Ιταζαΐ-Ασού [Itajaí-Açu] και του πάρκου της Πραΐνια. Το πανό γράφει «Κάτω τα νύχια σας από την Πραΐνια! Περισσότερο πράσινο, λιγότερο μπετό!».

Η δράση αυτή ήρθε στον απόηχο της πρόσφατης κινητοποίησης της 22ας Σεπτέμβρη, ενάντια στο μπάζωμα της αριστερής όχθης του ποταμού και της αρπαγής του δημόσιου πάρκου από τις κατασκευαστικές εταιρείες και τις Αρχές της πολιτείας της Σάντα Κατερίνα, όταν πλήθος κόσμου διαδήλωσε με πλακάτ μέχρι το δημαρχείο της πόλης. Περισσότερα από 15 εκατομμύρια ρεάις (πάνω από 5,5 εκατομμύρια ευρώ) χορηγούνται με τις ευλογίες του περιφερειακού και δημοτικού ιδρύματος για το περιβάλλον (FATMA και FAEMA αντίστοιχα) για να στραγγαλιστεί ο ποταμός Ιταζαΐ-Ασού και να ολοκληρωθούν τα καταστροφικά έργα, που ξεκίνησαν τον περασμένο Αύγουστο, εν μέσω της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη της νέας τοπικής εξουσίας.

Οι καταληψίες της squat Korr-Cell, η οποία παρά τις απειλές για εκκένωση συνεχίζει τις ανατρεπτικές δραστηριότητές της, σημαίνουν τον συναγερμό για την υπεράσπιση του ποταμού, μακριά από τα γραφειοκρατικά παιχνίδια που απομυζούν τους αντιστεκόμενους, ελπίζοντας αυτός ο ζεστός άνεμος να σπάσει την παγωνιά της αδράνειας και της στασιμότητας που αποκοιμίζει πολλούς.

πηγή: okupa y resiste

Aβράνς, Γαλλία: Διαδήλωση κατά της γραμμής υψηλής τάσης

Ποτέ δε θα καταφέρουν να βάλουν από ένα μπάτσο σε κάθε πυλώνα…Να σαμποτάρουμε τη γραμμή υψηλής τάσης Cotentin-Maine!

«Όλοι στην Αβράνς»

Διαδήλωση το Σάββατο 29 Σεπτέμβρη, στις 10:00
Να ρίξουμε τους πυλώνες, όχι τα δέντρα!

Η συνέλευση της Σεφρέν ενάντια στους πυλώνες οργανώνει μια συγκέντρωση-γιορτινό περίπατο για να δείξει ότι η αντίσταση συνεχίζεται σε όσους ζουν ή θα ζήσουν ίσως κάτω από τις γραμμές ρεύματος υψηλής τάσης.

Ας είμαστε πολλοί, μασκαρεμένοι κι ανοιχτοί προς τον τοπικό πληθυσμό. Ας έχουμε μια ορατή και θορυβώδη παρουσία. Ελάτε με πανό, όργανα μουσικής και καλή διάθεση!

Γιατί ο αγώνας κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει…
Όλοι και όλες στην Αβράνς στις 29 Σεπτέμβρη!

Μπορεί η τελευταία μέρα του σαββατοκύριακου αντίστασης στη Σεφρέν (στις 23 και 24 Ιούνη) να βιώθηκε σαν ένα τραύμα αλλά ήταν πάνω από όλα μια δυνατή εμπειρία με συναντήσεις και συζητήσεις συγκεντρώνοντας περίπου χίλια άτομα. Ούτε το δίκαιο του αγώνα ενάντια στη γραμμή υψηλής τάσης Cotentin-Maine χάθηκε, ούτε η αποφασιστικότητα, το αντίθετο μάλιστα. Κάθε στιγμή που σκεφτόμαστε τα γεγονότα της Σεφρέν τα θυμόμαστε σαν δυνατές στιγμές σε έναν αγώνα που διαρκεί χρόνια και δε σταματά εδώ.

Απέναντι στην καταστολή, στις δίκες που μας βαραίνουν, στις παρενοχλήσεις της αστυνομίας που είναι το οπλισμένο χέρι ενός κράτους πυρηνικών, απέναντι στις προθεσμίες των έργων που πλησιάζουν, δεν είναι η ώρα για παραίτηση ή συμβιβασμούς. Ο αγώνας ενάντια στη γραμμή υψηλής τάσης επανεφευρίσκεται μέρα με τη μέρα. Σήμερα, θέλουμε να αναζητήσουμε ένα νέο πεδίο με αυτή τη συγκέντρωση στην Αβράνς. Για εμάς πρόκειται για μια ευκαιρία να μοιραστούμε την καθημερινότητα του αγώνα και των συναντήσεών μας, να συζητήσουμε για τις εμπειρίες μας και τους λόγους που μας ωθούν να αντιστεκόμαστε ακόμα. Η εμπειρία που ζήσαμε απαλλάσσει καθένα που συμμετείχε σε αυτή από ψευδαισθήσεις σχετικά με έναν οποιοδήποτε συμβιβασμό με ένα κράτος το οποίο ανεξαρτήτως χρώματος πάντα θα υπερασπίζεται την πυρηνική του βιομηχανία.

Αυτό που επιθυμούμε είναι να ξεφύγουμε απ’ τα δεσμά που επιβάλλουν σ’ αυτό τον αγώνα ώστε αυτός να επεκταθεί παντού, σε κάθε μέρος όπου ο κόσμος θα τολμήσει να αντισταθεί απέναντι στο RTE (Δίκτυο Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) κι ενάντια στα πυρηνικά και στον κόσμο τους. Θέλουμε να σπάσουμε τη σιωπή και να διαλύσουμε τα ψέματα των μίντια σχετικά με την τύχη μας, την οποία μοιραζόμαστε με όσους αμφισβητούν αυτό τον κόσμο. Παρά τα όσα λένε, δεν πιστεύουμε ότι πρόκειται για έναν «τοπικό αγώνα», αλλά ότι αντίθετα όλοι και όλες θα ζήσουμε κάτω από αυτές τις γραμμές ή κάτω από άλλες. Ήδη το να ζεις κάτω από μια γραμμή υψηλής τάσης αποτελεί για πολλούς μια πραγματικότητα, αλλά αυτή η πληγή που δημιουργείται θα τροφοδοτήσει βιομηχανίες σε όλη την Ευρώπη, θα μολύνει το έδαφος για πολύ καιρό ακόμα και θα επιτρέψει στον κόσμο των πυρηνικών να διαιωνισθεί μέχρι την καταστροφή. Υπό αυτή την έννοια είμαστε όλοι αντίπαλοι της γραμμής υψηλής τάσης Cotentin-Maine. Όλοι βιώνουμε τις συνέπειές της, τη λογική της ενεργειακής συγκέντρωσης της οποίας είναι ένα σύμπτωμα. Όλοι βιώνουμε την αστυνόμευση και τη στρατιωτικοποίηση που μας επιβάλλονται στους χώρους όπου ζούμε. Ας απαντήσουμε με ένα απλό «ΟΧΙ! Δεν παραιτούμαστε». Είμαστε όλοι υποταγμένοι σε αυτή την υποτιθέμενη δημοκρατία, η οποία μέσω των μπάτσων και των δικαστών της αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο, αρπάζει τους χώρους μας, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας προς το συμφέρον λίγων.

Γι’ αυτό θεωρούμε τόσο σημαντικό να μεταθέσουμε τον αγώνα και να αγωνιστούμε όχι μόνο ενάντια στη γραμμή αλλά κι ευρύτερα, εκεί όπου δεν είναι «ορατή», στην πόλη, σε κοντινή μάλιστα απόσταση από τα περιβόητα «Κεντρικά Γραφεία του RTE» που είναι υπεύθυνα για το έργο.

Προβολές, κουζίνα, συζητήσεις, δράσεις ενημέρωσης για τον αγώνα, αυτά είναι τα μέσα με τα οποία επιθυμούμε να χτίσουμε δεσμούς με όλους όσους το βράδυ ανάβουν το φως στο σπίτι τους κι αναρωτιούνται. Ας σκεφτούμε ποια είναι η πραγματική φύση της ενέργειας που η κοινωνία μας καταναλώνει, ποια είναι η τιμή της σε αίμα, δάκρυα, σύγχυση και πόνο, την πραγματική τιμή της παραγωγής και μεταφοράς αυτής της ενέργειας στα εργοστάσια και στα γραφεία του καθενός όπως και στα σπίτια μας.

Ούτε συμβιβασμός, ούτε παραίτηση!
Όλοι στην Αβράνς στις 29 Σεπτέμβρη!

Συγκέντρωση στις 10:00 στο Βοτανικό Κήπο
επικοινωνία : pylones@riseup.net 06 28 94 72 13

πηγή

Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη: Σχετικά με την πορεία της 31ης Αυγούστου σε αλληλεγγύη με τους συλληφθέντες στη Ρότσα

Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση, το πρωί της Δευτέρας, 27 Αυγούστου η ουρουγουανική αστυνομία συνέλαβε 4 άτομα που συμμετείχαν σε δράση μπλοκαρίσματος των έργων επέκτασης του λιμανιού της Λα Παλόμα, στην περιοχή της Ρότσα. Μία μέρα μετά, ομάδες συντρόφων στο Μοντεβιδέο κάλεσαν άμεσα σε πορεία αλληλεγγύης με τους τέσσερις συλληφθέντες διαδηλωτές, για την Παρασκευή, 31 Αυγούστου.

Η απογευματινή πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Λιμπερτάδ με κατεύθυνση την Πρεζιντένσια (προεδρικό μέγαρο), και παρά το ότι είχε οργανωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, συγκέντρωσε περίπου 500 άτομα. Τα πράγματα κύλησαν σχετικά ήρεμα, όπως συμβαίνει συνήθως σε αντίστοιχες πορείες ενάντια στα ορυχεία, πλην κάποιων αψιμαχιών με δημοσιογράφους, όταν σύντροφοι έβαψαν με σπρέι μια κάμερα δημοσιογράφων που εμφανίστηκαν στη διαδήλωση. Κάποιοι από το σώμα της πορείας δυσανασχέτησαν με την άμεση δράση, αλλά οι αντεγκλήσεις ανάμεσα στους διαδηλωτές δεν συνεχίστηκαν. Όσον αφορά τους τέσσερις συλληφθέντες της 27ης Αυγούστου, αυτοί αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι, χωρίς να τους αποδοθούν κατηγορίες.

Εκτός από τα στενά σχετιζόμενα με την πορεία της 31ης Αυγούστου, τα συντρόφια από το περιοδικό Αναρχία που μας έστειλαν την ενημέρωση, σημειώνουν ότι αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα είναι μια προσπάθεια των ρεφορμιστικών κύκλων, των ΜΚΟ, και διάφορων πολιτικών να καπελώσουν τον αγώνα που εδώ και καιρό δεν ελέγχουν και που, τουλάχιστον στο Μοντεβιδέο, εξελίσσεται με κριτήρια αυτοοργάνωσης και με μία μη εθνικιστική προοπτική που στοχεύει στην εξάπλωση της σύγκρουσης. Οι διάφορες πολιτικές γκρούπες που επιχειρούν να απομονώσουν τους αναρχικούς από τον αγώνα, μετατρέποντάς τον σε ένα ασθενικό αίτημα στο κοινοβούλιο, καταφεύγουν ακόμα και σε απειλές, χωρίς όμως να είναι σε θέση να τις κάνουν πράξη.

Ενάντια στην αφομοίωση των αγώνων!
Άμεση δράση και αυτοοργάνωση!

Ουρουγουάη: Συλλήψεις τεσσάρων διαδηλωτών σε διαμαρτυρία ενάντια στην επέκταση του λιμανιού της Λα Παλόμα

Όπως ενημερώνουν σύντροφοι από το διαμέρισμα της Ρότσα, στην Ουρουγουάη, το πρωί της 27ης Αυγούστου οι μπάτσοι της ρεπουμπλικάνικης φρουράς συνέλαβαν 4 άτομα που συμμετείχαν σε δράση μπλοκαρίσματος των έργων κατασκευής αυτοκινητοδρόμου που εντάσσεται στο πλαίσιο επέκτασης του λιμανιού και της εγκατάστασης ζώνης φορτοεκφόρτωσης ξυλείας στην περιοχή.

Δεδομένου ότι το κίνημα ενάντια στα πλάνα εκβιομηχάνισης της περιοχής είχε κατορθώσει να μπλοκάρει για κάποιες μέρες τα μηχανήματα εκσκαφής που διανοίγουν δρόμο για να περάσουν τα φορτηγά με την ξυλεία, το κράτος έστειλε στην περιοχή πλήθος από τα μπατσόσκυλά του για να κάμψει την αντίσταση, προς εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων.

Αλληλεγγύη και στήριξη στους συλληφθέντες και σε όσους τα δίνουν όλα για να σταματήσουν τα σχέδια καταστροφής της γης και της ζωής μας.

Η Γη δεν πουλιέται, η Γη αμύνεται!

Σε αναμονή περισσότερων ενημερώσεων από τα συντρόφια της ομάδας Δράση Χωρίς Σύνορα και του περιοδικού Αναρχία.

Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη: Πορεία ενάντια στα ορυχεία Aratirí και στα καθεστωτικά μέσα

Η πορεία θα ξεκινήσει από το Ινστιτούτο Καθηγητών «Αρτίγας» (IPA) στις 18.00 και θα καταλήξει έξω από τις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού Canal 4.

Η γη δεν πεθαίνει, την σκοτώνουν και αυτό είναι κάτι που τα μεγάλα ΜΜΕ επιχειρούν να το αποκρύψουν. Αυτά τα μέσα είναι συνένοχα στο έγκλημα που συντελείται, γι’ αυτό θέλουμε να καταγγείλουμε δημόσια ότι παραπληροφορούν, χειραγωγούν και πλασάρουν ψέματα. Ενόσω οι φυτείες σόγιας, τα φυτώρια των εταιρειών υλοτομίας, τα αγροτοξικά, η παραγωγή καύσιμης ύλης από κυτταρίνη, και πρότζεκτ όπως η επέκταση των λιμένων ή τα ορυχεία απειλούν τη γη, το νερό, τον αέρα και τη ζωή μας, τα ΜΜΕ ασχολούνται με κοινότοπες, υπερφίαλες και πολλές φορές γελοίες ειδήσεις.

Οι ολιγαρχικές οικογένειες που ελέγχουν τα εν λόγω μέσα, όπως οι Ρομάυ ή οι Σάλβο αποκομίζουν οφέλη προωθώντας νοσηρότητα, άγνοια και φόβο. Πολυεθνικές, επιχειρηματίες και πολιτικοί ανοίγουν τις πόρτες στα τηλεοπτικά κανάλια για να χειραγωγήσουν ατιμώρητοι τον λαό. Όσοι αντιμετωπίζουμε την εκμετάλλευση, τη μόλυνση, τον εκτοπισμό και τον βιασμό όλων των δικαιωμάτων μας, δεν έχουμε φωνή στα μίντια… αλλά έχουμε φωνή στο δρόμο. Παραμένουμε σταθεροί και λέμε όχι στα ορυχεία Aratirí. Σε άλλες χώρες όπου υπάρχει ήδη εξορυκτική εκμετάλλευση, όπως για παράδειγμα στο Περού και στην Αργεντινή, οι κοινότητες κινητοποιούνται λόγω της μόλυνσης και της ερήμωσης που προκαλεί αυτή η δραστηριότητα. Σχετικά με αυτές τις κινητοποιήσεις τα μεγάλα μέσα δεν λένε τίποτα απολύτως και αποκρύπτουν τα πάντα.

Στις 13 Σεπτέμβρη, σε λιγότερο από ένα μήνα από τη μεγάλη πανουρουγουανική κινητοποίηση της 12ης Οκτώβρη, όπου χιλιάδες διαδηλωτών αναμένεται να συρρεύσουν από όλη τη χώρα στο Μοντεβιδέο, με πολλούς να έχουν ήδη πληγεί από τις δραστηριότητες της εξορυκτικής εταιρείας Aratirí, βροντοφωνάζουμε:

ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ
ΟΧΙ ΣΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΓΚΑ-ΠΡΟΤΖΕΚΤ
ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ

Συντονιστικό ενάντια στα Μέγκα-πρότζεκτ

Ουρουγουάη: Ενημέρωση για την εξέλιξη του αγώνα ενάντια στα ορυχεία Aratirí

Φωτογραφία από την πορεία της 5ης Ιούλη 2012

Το Σάββατο, 11 Αυγούστου, έλαβε χώρα σε κλειστό γυμναστήριο της πόλης του Τακουαρεμπό μια πανουρουγουανική συνέλευση για το συντονισμό των δράσεων ενάντια στα ορυχεία Aratirí. Στη συνέλευση συμμετείχαν συλλογικότητες από διάφορα διαμερίσματα της Ουρουγουάης που αντιτίθενται στο καταστροφικό αυτό μέγκα-πρότζεκτ, ενώ τη διοργάνωσή της έτρεξε η ομάδα του ράδιο Kandela.

Η εκδήλωση ξεκίνησε στις 9.30 το πρωί, με την δεκάλεπτη παρουσίαση των θέσεων της κάθε συλλογικότητας σχετικά με την οργάνωση του αγώνα σε όλη την επικράτεια και την πρόταση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Ανάμεσα στις ετερογενείς τοποθετήσεις ξεχώρισε το ζήτημα της ενότητας του αγώνα και του συντονισμού του, ενώ πολλοί ήταν αυτοί που διαφώνησαν με την ιδέα του δημοψηφίσματος σε εθνικό επίπεδο. Κάποιες από τις προτάσεις προσανατολίστηκαν στη διεξαγωγή τοπικών δημοψηφισμάτων.

Μετά το πέρας της παρουσίασης των προτάσεων της κάθε συλλογικότητας, έγινε ένα διάλειμμα για φαγητό και το απόγεμα η συνέλευση πέρασε στη δεύτερη φάση της, που περιλάμβανε πεντάλεπτες τοποθετήσεις στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενός κοινού πλαισίου και λήψης αποφάσεων, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία. Μετά από αρκετή ώρα η συνέλευση κατέληξε τελικά σε κάποια σημεία, τα οποία σύμφωνα με τα συντρόφια από την ομάδα Acción sin Fronteras/Δράση χωρίς Σύνορα, δεν αντικατόπτριζαν με τρόπο ξεκάθαρο τους κοινούς τόπους των διαφορετικών απόψεων όσων ομάδων συμμετείχαν. Η συνολική αποτίμηση που κάνουν οι ίδιοι, αν και θετική όσον αφορά την ανάπτυξη επαφών, διαλόγου, και ενίσχυσης των δεσμών των διάφορων ομάδων, εμπεριέχει και την κριτική σχετικά με την αδυναμία εμβάθυνσης και διατύπωσης συγκεκριμένων προτάσεων, αλλά και την αποτυχία της έκφρασης των απόψεων των περισσότερων συμμετεχόντων στις καταληκτικές αποφάσεις της συνέλευσης, οι οποίες συνοψίζονται στα εξής:

1. Στο κάλεσμα για μία μεγάλη πανουρουγουανική πορεία στις 12 Οκτώβρη, στο Μοντεβιδέο, σε υπεράσπιση της γης και των αγαθών της, και ενάντια στα σχέδια ανοιχτής εξόρυξης.

2. Στον συντονισμό σε εθνικό επίπεδο ανάμεσα σε όλες τις κοινωνικές ομάδες που θα συμμετάσχουν στην οργάνωση αυτής της πορείας.

3. Στον καθορισμό μιας ημερομηνίας, μετά την 12η Οκτώβρη, για τη διεξαγωγή της επόμενης συνέλευσης συντονισμού των μέσων αγώνα ενάντια στα ορυχεία, χωρίς να αποκλείεται κανενός είδους πρωτοβουλία πολιτών και με σεβασμό στην αυτονομία της δράσης των κατά τόπους ομάδων, και της αξίας των τοπικών συντονιστικών.

4. Στη συνέχεια του διαλόγου γύρω από την πιθανότητα ή μη της προώθησης ενός δημοψηφίσματος σε εθνικό επίπεδο, όπως και των πρωτοβουλιών που τρέχουν για τη διοργάνωση τοπικών δημοψηφισμάτων.

Τη λήξη της συνέλευσης ακολούθησε πορεία στους δρόμους του Τακουαρεμπό.

Πέρα από την πορεία της 12ης Οκτώβρη, έχουν καλεστεί δύο ακόμα εκδηλώσεις για το πρώτο δεκαπενθήμερο του φθινοπώρου. Το απόγευμα της Πέμπτης, 13 Σεπτέμβρη, το Συντονιστικό Ενάντια στα Μεγκα-πρότζεκτ καλεί σε πορεία στο Μοντεβιδέο ενάντια στην παραπληροφόρηση και χειραγώγηση των καθεστωτικών μίντια σχετικά με το θέμα των ορυχείων. Η πορεία θα ξεκινήσει από το Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης Αρτίγας (IPA) στις 18.00 και θα καταλήξει έξω από τις εγκαταστάσεις του Canal 4. Ο σχεδιασμός της πορείας λαμβάνει χώρα κάθε Πέμπτη στις 19.30, στην κατάληψη Λα Σολιδάρια.

Πορεία ενάντια στα ορυχεία καλείται επίσης στην πόλη του Μαλντονάδο, στις 15 Σεπτέμβρη, από την τοπική συλλογικότητα Grupo sin Nombre/Ομάδα χωρίς όνομα και το Συντονιστικό Ενάντια στα Μεγκα-πρότζεκτ. Η πορεία θα ξεκινήσει από την πλατεία Πρινσιπάλ με κατεύθυνση το δημαρχείο, ενώ θα προηγηθεί ανοιχτή συζήτηση στη Σάλα Ραμίρες, στη συμβολή των οδών Σαραντί και Ραφαέλ Πέρες ντελ Πουέρτο.

Ινδονησία: Κάτοικοι του νησιού Μπάνγκα καταλαμβάνουν πλοίο μεταλλευτικής εταιρείας

Οι κάτοικοι του νησιού Μπάνγκα, στο διαμέρισμα Λικουπάνγκ της αντιβασιλείας της Νότιας Μιναχάσα, στην περιοχή του Βόρειου Σουλαγουέσι, αντιστέκονται σθεναρά στις δραστηριότητες εξόρυξης σιδήρου από τη μεταλλευτική εταιρεία PT Mikro Metal Perdana.

Η τελευταία πράξη αντίστασης ήταν η αρπαγή ενός πλοίου που ανήκει στην εν λόγω εταιρεία και το οποίο ήταν φορτωμένο με μηχανήματα που θα χρησιμοποιούνταν στα έργα εξόρυξης. Η δράση ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου και συνεχίζεται μέχρι σήμερα (12 Αυγούστου). Οι αντιστεκόμενοι είναι αποφασισμένοι να μην τερματίσουν την κατάληψη του πλοίου μέχρι την οριστική παύση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων.

Παρά το γεγονός ότι η τοπική κυβέρνηση της Βόρειας Μιναχάσα έχει δώσει το πράσινο φως για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων της εταιρείας, μέσω της εκχώρησης άδειας από τον αντιβασιλέα, ο κόσμος δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει να αντιστέκεται.

Πρόσφατα η PT Mikro Metal Perdana κατάφερε να επεκτείνει την άδεια για έναν ακόμα χρόνο, και έτσι ο αντιβασιλέας κατηγορεί τους καταληψίες του πλοίου ότι η ενέργειά τους είναι παράνομη, φτάνοντας μέχρι του σημείου να ισχυριστεί ότι η ενέργεια αυτή είναι αποτέλεσμα της δραστηριότητας ομάδων που αντιτίθενται στην ανάπτυξη της περιοχής της Βόρειας Μιναχάσα.

Μέσω των πράξεων αντίστασης, οι κάτοικοι του νησιού Μπάνγκα προσπαθούν να υπερασπιστούν τα μέσα επιβίωσής τους και το περιβάλλον. Φοβούνται τη μόλυνση που έρχεται μαζί με τα έργα εξόρυξης, μιας και γνωρίζουν καλά την καταστροφή που αυτά προκάλεσαν όχι μακριά από την περιοχή τους, στο Ρατατακόκ της Νοτιανατολικής Μιναχάσα, όταν εξασκούσε τις εκμεταλλευτικές τις δραστηριότητες εκεί η εταιρεία PT Newmont Minahasa Raya. Λόγω των παραπάνω, οι κάτοικοι συνεχίζουν τον αγώνα τους ανυποχώρητοι, δηλώνοντας ότι οι πράξεις αντίστασης θα συνεχιστούν.

στα αγγλικά και στα ινδονησιακά

Τενερίφη, Ισπανία: «Οι τοίχοι σας έχουν αυτιά και τα αυτιά σας τοίχους»

Λευτεριά στη ΣίΣι. Θάνατος στην τρανσφοβία και στον ρατσισμό.
Λευτεριά στις Pussy Riot. Γαμήστε τη θρησκεία.
Να κάψουμε το πανεπιστήμιο. Αλληλεγγύη με τους φοιτητές στον Καναδά.
Μας σκοτώνουν και το λένε κρίση

Σε συνέχεια των δράσεων αλληλεγγύης στο πλαίσιο του καλέσματος του Contra Info, γράψαμε εκ νέου συνθήματα στα Κανάρια νησιά. Επιπλέον, κρεμάσαμε ένα μικρό πανό σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους που γράφει «Ούτε χρυσό στη Χαλκιδική, ούτε πετρέλαιο στο Λανθαρότε. Κάτω οι πολυεθνικές», δεδομένου ότι πρόσφατα, τόσο το ισπανικό, όσο και το ελληνικό κράτος, έδωσαν το πράσινο φως σε πολυεθνικές εταιρείες για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αυτών των περιοχών.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας:

– Στην ΣίΣι ΜακNτόναλντ [CeCe McDonald], φυλακισμένη στις ΗΠΑ, επειδή υπερασπίστηκε τη ζωή της από μία τρανσφοβική και ρατσιστική επίθεση.

– Στον εξεγερμένο φοιτητόκοσμο στο Κεμπέκ, που αντιστέκονται στ’ αντίποινα του καναδικού κράτους, ελπίζοντας ο αγώνας να επεκταθεί και στην Ισπανία.

– Στα μέλη της πανκ φεμινιστικής μπάντας Pussy Riot στη Ρωσία, που διώκονται επειδή προσέβαλαν έναν από τους πλέον καταπιεστικούς θεσμούς των τελευταίων δύο χιλιετιών, δηλαδή την Εκκλησία.

Όσο γι’ αυτούς που καταπιάνονται με το σβήσιμο των συνθημάτων από τους τοίχους, έτσι ώστε να παραμείνει «καθαρή» η μόστρα αυτής της υποταγμένης κοινωνίας, τους ενημερώνουμε ότι θα πρέπει να κάνουν κάμποσες υπερωρίες. Ας τους γίνει σαφές ότι ένα χέρι κίτρινη μπογιά όχι μόνο δεν μας σταματά, αλλά μας εξοργίζει και μας δίνει και άλλους τοίχους για να εκφραστούμε.

στα ισπανικά

Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη: Ενημέρωση από την πορεία της 5ης Ιούλη, σε υπεράσπιση της Γης

Κατά τις 7.30 το απόγευμα της Πέμπτης, 5 Ιούλη, πορευτήκαμε από την πλατεία Λιμπερτάδ μέχρι την Πρεζιντένσια (προεδρικό μέγαρο) για να καταδείξουμε ποιοι είναι οι άμεσοι υπαίτιοι της καταστροφής που προκαλείται από έργα όπως τα ορυχεία Aratirí και το λιμάνι της Ρότσα.

Φτάνοντας έξω από το κτήριο της Πρεζιντένσια, οι κατασταλτικές δυνάμεις ανέπτυξαν ένα αστυνομικό κορδόνι ενώ φυλούσαν καραούλι και με αυτοκίνητα γεμάτα μπατσαρία και ένα ρώσικο τανκ, απ’ αυτά που προμηθεύτηκε πρόσφατα το υπουργείο Εσωτερικών, όλοι τους έτοιμοι να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των πολιτικών και καπιταλιστών με ξύλο και σφαίρες. Εκεί βρισκόμασταν λοιπόν, φωνάζοντας με σθένος «Η Γη δεν πουλιέται, η Γη αμύνεται!» και διαβάζοντας το κείμενο της πορείας.

Με αυτόν τον τρόπο κλείσαμε ένα μήνα δράσεων για τη Γη, κόντρα στα ορυχεία Aratirí και όλα τα σχέδια του Κεφαλαίου. Ο αγώνας όμως συνεχίζεται και συνεχίζεται κάθε φορά πιο δυναμικά, γιατί είναι η στιγμή να πολλαπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας, να στήσουμε περισσότερες εκδηλώσεις, να βγούμε για συνθήματα, αφισοκολλήσεις, τρικάκια, είναι απαραίτητο πιο πολύ από ποτέ να είμαστε στο δρόμο αυτές τις ώρες, να βελτιώσουμε το συντονισμό μας με όλες τις ομάδες της επικράτειας, να κάνουμε τον αγώνα μας κομμάτι του αγώνα όλων των συντρόφων που αντιστέκονται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Έξω απ’ τον πλανήτη τα ορυχεία Aratirí
και όλα τα σχέδια του Κεφαλαίου!

πηγή

Ουρουγουάη: Ο αγώνας ενάντια στα ορυχεία Aratirí συνεχίζεται

Πορεία ενάντια στα ορυχεία Αρατιρί, στις 5 Ιούνη, στο Μοντεβιδέο

Από τις 5 Ιούνη ως τις 5 Ιούλη, τα κινήματα, οι συλλογικότητες και τα άτομα που πλαισιώνουν τον αγώνα ενάντια στα ορυχεία Aratirí, στην Ουρουγουάη, διοργανώνουν μια σειρά εκδηλώσεων και δράσεων με στόχο την ενδυνάμωση του αγώνα ενάντια στο καταστροφικό έργο της κατασκευής μεταλλείων σιδήρου κοντά στην κοινότητα Βαλεντίνες.

Η αρχή θα γίνει με την πορεία που έχει καλεστεί για τις 5 Ιούνη στο Μοντεβιδέο και θα κλείσει με ακόμα μία πορεία στις 5 Ιούλη. Οι λεπτομέρειες για τις ενδιάμεσες δραστηριότητες θα ανακοινωθούν σύντομα στο μπλογκ της πρωτοβουλίας Acción sin Fronteras (Δράση χωρίς Σύνορα). Ο σχεδιασμός και συντονισμός των δράσεων λαμβάνει χώρα στην ανοιχτή συνέλευση που πραγματοποιείται στις 19.30 κάθε Πέμπτη, στην κατάληψη Λα Σολιδάρια, επί της οδού Φερνάντες Κρέσπο 1813.

Γαλλία: Αντιεκλογικός περίπατος στην Γκρενόμπλ

Το Σάββατο, 31 Μαρτίου, γύρω στις 12 το μεσημέρι, βολτάραμε εύθυμα στους δρόμους της Γκρενόμπλ ενάντια στις εκλογές και στο σύμπαν τους. Στο διάβα μας, τις άρπαξαν λόγω του τι αντιπροσωπεύουν: η εφημερίδα Dauphiné Libéré, το νέο γραφείο του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο (αντίστοιχος) ΟΑΕΔ, τράπεζες, γραφεία εύρεσης προσωρινής εργασίας, μεσιτικά γραφεία και υπηρεσίες ασφαλείας. Με λάδια, μπογιές και σάπια φρούτα διακοσμήσαμε τις προσόψεις των στόχων μας. Ένα κείμενο μοιράστηκε κατά τη διάρκεια του περιπάτου μας. Το παραθέτουμε.

Όταν είμαστε καμιά πενηνταριά, μπορούμε να καταλάβουμε το δρόμο μέσα σε λίγα λεπτά. Αν ήμασταν περισσότεροι/-ες;

Να μπουρδελέψουμε τις εκλογές! Τα λέμε σύντομα στο δρόμο!

η «φάτσα» της έδρας του σοσιαλιστικού κόμματος μετά την επίσκεψη των διαδηλωτών

Για ποιο λόγο είμαστε σήμερα στο δρόμο;

Λίγες εβδομάδες πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, τη στιγμή που οι υποψήφιοι της αριστεράς, όπως κι εκείνοι της δεξιάς εξετάζουν τα τελευταία γκάλοπ, βγαίνουμε στο δρόμο για να επιβεβαιώσουμε άλλη μια φορά ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουμε.

Δε θα πάμε να ψηφίσουμε αυτούς τους ειδικούς της πολιτικής που προσποιούνται ότι μπορούν να διαχειριστούν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Δε θα πάμε να ψηφίσουμε γιατί αρνούμαστε τον κόσμο που μας προτείνουν. Τέλος, δε θα πάμε να ψηφίσουμε γιατί η φαντασία μας και οι επιθυμίες μας ξεπερνάν τα ψηφοδέλτιά τους.

Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν αποτελεί παρά μια διαχειριστική αρχή της κοινωνίας! Θέλουμε να ζήσουμε και γι’ αυτό πιστεύουμε ότι είναι πρωταρχικής σημασίας να ξαναπάρουμε στα χέρια μας τις υπάρξεις μας, και να κάνουμε την αρχή με την άρνησή μας να εξουσιοδοτούμε. Θέλουμε μια σφαιρική αλλαγή αυτού του κόσμου. Η απόφαση για το μέλλον μας δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο του προγράμματος ενός κόμματος, πρέπει να αποτελέσει τον καρπό μιας συλλογικής οργάνωσης από τη βάση, μέσα από τον αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές εξουσίας και ελέγχου.

Δεν πιστεύουμε σε μια αστική εξέγερση γιατί η Ιστορία μάς έδειξε ότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα της εξουσίας για να την ανατρέψουμε. Για να γίνει αυτό, πρέπει να αγωνιστούμε με συγκεκριμένο τρόπο μέσα από τη συλλογική μας οργάνωση. Να οργανωθούμε ενάντια στα κόμματα, της αριστεράς, όπως και της δεξιάς, που δε βλέπουν την αντιπροσωπευτική δημοκρατία παρά μονάχα ως έναν τρόπο για να καταλάβουν την εξουσία. Αυτοί οι ειδικοί θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι η πολιτική παίζεται μέσα στις αίθουσες συσκέψεων και στα εκλογικά γραφεία, ενώ στην πραγματικότητα υφίσταται μονάχα μέσα από τις ατελείωτες συζητήσεις και τη συνύπαρξη.

Ας τους αφήσουμε να τσαλαβουτάνε στις προεκλογικές τους έρευνες κι ας επανακτήσουμε το δικαίωμά μας να αποφασίζουμε για τα χωριά και τις γειτονιές μας, τα σχολεία και τις επιχειρήσεις μας… Ας οργανωθούμε ενάντια στην εργασία, που παρουσιάζεται σαν μοναδικός ορίζοντας, σαν μοναδική ευχαρίστηση σ’ έναν κόσμο δίχως εκπλήξεις. Ενάντια στην εργασία ως μοναδική σχέση με τον κόσμο, ως μόνη σχέση με τους άλλους.

Πρέπει να επανοικειοποιηθούμε και να διαθέσουμε συλλογικά τις επιδεξιότητές μας και τις γνώσεις μας ώστε να μην τις αφήσουμε έρμαια των αναγκών του εμπορεύματος και του ελέγχου. Να πάψουμε να δεχόμαστε ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται να χτυπήσουν την πόρτα του ΟΑΕΔ, αποδεχόμενοι σκατένιες δουλειές προκειμένου να μη διαγραφούν από τις λίστες του και να λάβουν πενταροδεκάρες, μέσω των οποίων μας κάνουν να βαδίζουμε στην ευθεία.

Γιατί, ναι, η πραγματικότητα όσων δεν εργάζονται είναι συχνά η οικονομική, αλλά και η κοινωνική και συναισθηματική εξαθλίωση. Εντέλει, μια ολοένα αυξανόμενη εξάρτηση από το σύστημα, που είναι υπεύθυνο γι’ αυτή την κατάσταση: όταν δεν έχεις πενταροδεκάρες εξαρτάσαι από το παραμικρό μπιλιέτο.

Οι σύγχρονοι λόγοι για την κρίση, έτσι όπως εκφράζονται διά στόματος των πολιτικών και επαναλαμβάνονται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι διανύουμε μια δύσκολη περίοδο, αλλά ότι πρέπει να διατηρήσουμε την εμπιστοσύνη μας στην ανάκαμψη της ανάπτυξης, ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα! Έχουμε ωστόσο καταλάβει ότι η κρίση δεν αποτελεί παρά μια κανονική φάση της κανονικής λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας. Μία ακόμη φάση κατά την οποία οι πιο φτωχοί τα τσουγκρίζουν γερά, ενώ οι μεγάλες περιουσίες κάνουν ρεκόρ κερδών. Η κρίση εντέλει δεν αποτελεί παρά έναν ακόμη τρόπο για να μας οδηγήσουν στη σιωπή, στην αναμονή, στην ηρεμία, στην «υπευθυνότητα».

Μολυβένια χρόνια ή χρόνια του χρήματος – αρνούμαστε να αφήσουμε την ύπαρξή μας να κλονίζεται από τις ταλαντεύσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Για ν’ ανατρέψουμε αυτό το σύστημα, πρέπει να οργανωθούμε χωρίς το χρήμα ή μάλλον ενάντια στο χρήμα, καθώς αυτό αποτελεί τη βασική πηγή της δυστυχίας μας. Πρέπει λοιπόν να αναπτύξουμε την αλληλεγγύη μας, τις ιδέες και τις πρακτικές που θα μας επιτρέψουν τελικά να καταστήσουμε τις διατάξεις της εξουσίας περιττές. Αυτό σημαίνει να θέσουμε συλλογικά ορισμένα ερωτήματα. Το ερώτημα της τροφής, για παράδειγμα, ώστε να μην εξαρτόμαστε πια από μια γεωργία που υπακούει στη λογική της παραγωγής κι από ολοένα και πιο βιομηχανοποιημένα τρόφιμα. Αλλά και το ερώτημα της στέγασης. Να ξαναβρούμε τη δυνατότητα να κατοικήσουμε ένα χώρο που μας αξίζει – δε θέλουμε να επιλέγουμε πια ανάμεσα στο δρόμο ή σ’ ένα σάπιο διαμέρισμα. Αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι η πιο ευχάριστη ζωή είναι εκείνη που βιώνεται μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός μικρού διαμερίσματος, μέσα σε μια ασηπτική ιδιοκτησία στο πλαίσιο μιας άψυχης γειτονιάς.

Προκειμένου να επιβάλλουν τους κανόνες και να καθυποτάσσουν την οργή, όλες οι μορφές εξουσίας –και οι «δημοκρατίες» μας δεν πάνε πίσω– περιζώνονται από φύλακες, αστυνομικούς, στρατιωτικούς… και σήμερα, χάρη στις νέες τεχνολογίες, από κάμερες, μικροτσίπ… μπόλικες δυνατότητες εξαναγκασμού. Ο καλύτερος μπάτσος όμως είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, ο τρόπος μας ν’ αποδεχόμαστε αυτόν τον κόσμο ως «το μη χείρον βέλτιστον» και η τάση μας να τον υπερασπιζόμαστε ακόμα κι όταν μας κοπανά αλύπητα.

Ήρθε η ώρα να ξαναβρούμε όλοι/όλες μαζί το κουράγιο να τον πολεμήσουμε. Ο καπιταλιστικός κόσμος διαρρηγνύεται από άκρη σ’ άκρη, οι λαοί όλου του κόσμου αρνούνται να υποταχθούν χωρίς να αρθρώσουν λόγο, αλλά δε θα καταρρεύσει από μόνος του!

Η οργάνωση για την ανατροπή αυτού του συστήματος δε θα γίνει μέσα από τις κάλπες, αλλά μέσα από τις συλλογικές πρακτικές: μέσα από τα κοινωνικά κινήματα, τους πολύμορφους αγώνες, τις συνελεύσεις και το δρόμο. Πρέπει να κάνουμε γνωστές αυτές τις κινήσεις, να τις πολλαπλασιάσουμε και να τις συντονίσουμε μέχρις ότου ξεχειλίσουν…

Indymedia Grenoble, 2 Απριλίου 2012

Χαλκιδική, Βόρεια Ελλάδα: Η ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ, Ο ΧΡΥΣΟΣ ΤΟΥΣ

βίντεο του Ανοιχτού Συντονιστικού Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού Χαλκιδικής

1η Μαΐου τα μάτια στη Χαλκιδική