Tag Archives: Τορίνο

Τορίνο: Σαμποτάζ ενάντια σε απελάσεις και απαγορεύσεις διαμονής

Άδεια παραμονής, ταυτότητας χαρτί:
το χαρτί είναι μοναχά χαρτί, το χαρτί θέ’ να καεί!
Φωτιά στα CIE!

Τη νύχτα μεταξύ 28ης και 29ης Μάη 2016 αχρηστεύσαμε την κλειδαριά της Biesse Sistemi S.r.l., εταιρείας επιφορτισμένης με τη συντήρηση συστημάτων πληροφορικής και τηλεματικού εξοπλισμού εντός του κέντρου ταυτοποίησης και απέλασης C.I.E στο Τορίνο. Στα κάγκελά τους κρεμάσαμε ένα πανό που έγραφε: «Biesse συνένοχη της ύπαρξης των C.I.E – Ενάντια σε κάθε κλουβί».

Τη νύχτα μεταξύ της 30ής και 31ης Μάη, πάντα στο Τορίνο, αχρηστεύσαμε τις κλειδαριές των Πλυντηρίων-Καθαριστηρίων Αλμπέρτι και στα ρολά τους πατήσαμε το σύνθημα: «Συνεργοί των C.I.E».

Το ίδιο, πάλι, βράδυ θέσαμε εκτός λειτουργίας ένα ΑΤΜ των Ιταλικών Ταχυδρομείων και στις βιτρίνες γράφτηκε το σύνθημα: «Συνένοχοι των απελάσεων – Κάτω τα σύνορα».

Υπενθυμίζεται ότι τα Ιταλικά Ταχυδρομεία με την αεροπορική εταιρεία Mistral Air απελαύνουν μετανάστες απαχθέντες απ’ τους δρόμους, μεταφέροντάς τους μέσα σε C.I.E, ή στα νέα χοτ σποτ, ή σε κέντρα υποδοχής αιτούντων άσυλο C.A.R.A.

Η αλληλεγγύη και η σκέψη μας είναι με όλους τους έγκλειστους, με τους μετανάστες που αυτές τις μέρες απελάθηκαν από τη Βεντιμίλια (στα ιταλικογαλλικά σύνορα) και με τα δώδεκα συντρόφια του Τορίνο που χτυπήθηκαν απ’ την καταστολή,* πεπεισμένοι ότι οι αγώνες δεν πρόκειται να σταματήσουν.

πηγή: indymedia piemonte

* Στις 25 Μάη 2016 οι μπάτσοι κοινοποίησαν σε δώδεκα συντρόφια τον περιοριστικό όρο απαγόρευσης διαμονής στο Τορίνο για συμμετοχή τους σε παρέμβαση ενάντια στην επιχείρηση Ladisa S.p.A., προμηθεύτρια (άθλιων) γευμάτων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Τορίνο και του Μπρίντιζι – μία από τις πολυάριθμες και πολύμορφες ενέργειες αλληλεγγύης προς μετανάστ.ρι.ες που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια.

Συγκεκριμένα, τον Οκτώβρη του 2015 είχαν επιστραφεί στην εν λόγω εταιρεία λίγα από τα σκατά που αναγκάζει τους κρατουμένους να τρώνε. Κατά τη διάρκεια «ανοιχτής μέρας» ξενάγησης του κοινού στις εγκαταστάσεις της Ladisa S.p.A., μια ομάδα συντρόφων μπήκε στις κουζίνες κι άδειασε κουβάδες τίγκα στην κοπριά σ’ ένδειξη αλληλεγγύης με τις διαμαρτυρίες κρατουμένων στο C.I.E του Τορίνο (Κόρσο Μπρουνελλέσκι), που επανειλημμένα είχαν βρει… ζουμερά σκουλήκια στο συσσίτιο.

Το μέτρο απαγόρευσης διαμονής μπορεί να παραταθεί για παραπάνω από χρόνο, κι αυτή είναι η πολλοστή φορά που μπάτσοι κι εισαγγελείς επιχειρούν να εκδιώξουν απ’ το Τορίνο συντρόφισσες και συντρόφους που μάχονται ενάντια στα C.I.E ή που δραστηριοποιούνται σε άλλους αγώνες. Έχουν ήδη αναγγελθεί κινητοποιήσεις για την υπόθεση αυτή, και τόσο οι διωκόμενοι/ες όσο και αλληλέγγυοι/ες διαμηνύουν ότι θα αντισταθούν στην απαγόρευση και δεν το κουνάνε ρούπι.

Τορίνο/Μιλάνο: Σαμποτάζ σε σιδηροδρομική γραμμή

Τη νύχτα της 19ης προς την 20ή Νοέμβρη 2015 τοποθετήσαμε έναν εμπρηστικό μηχανισμό στον αγωγό δίπλα από τις γραμμές του τρένου που συνδέει το Τορίνο με το Μιλάνο. Εμπρός με τα σαμποτάζ ενάντια στα πλοκάμια του συστήματος! Θάνατο στο Κεφάλαιο, θάνατο στο κράτος!

Ιταλία – NO TAV: Έναρξη δίκης εις βάρος των αναρχικών κρατουμένων Λούτσιο Αλμπέρτι, Φραντσέσκο Σάλα και Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι

Σύμφωνα με ενημέρωση του Macerie, στις 23 Απρίλη 2015 ξεκίνησε η δίκη εις βάρος των τριών αναρχικών Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι, Φραντσέσκο Σάλα και Λούτσιο Αλμπέρτι, συλληφθέντων την 11η Ιούλη 2014 για εμπλοκή στο σαμποτάζ εναντίον του εργοταξίου της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε τον Μάη του 2013. Ήδη στα τέλη Δεκέμβρη του 2014, είχε καταπέσει η κατηγορία της «επίθεσης με σκοπό την τρομοκρατία», με την οποία η εισαγγελία του Τορίνο είχε επιχειρήσει ν’ αναβαθμίσει το κατηγορητήριο, ωστόσο οι τρεις σύντροφοι συνέχισαν να τελούν υπό προφυλάκιση, διωκόμενοι για κατοχή και μεταφορά πολεμικών όπλων, πρόκληση φθορών μέσω εμπρησμού και μερικά πλημμελήματα.

Πριν από κάμποσες μέρες, οι Λούτσιο, Φραντσέσκο και Γκρατσιάνο μεταφέρθηκαν για τους σκοπούς της δίκης από την πτέρυγα υψηλής ασφαλείας (AS2) της φυλακής της Φερράρα στη φυλακή Βαλλέττε του Τορίνο, όπου κρατούνται απομονωμένοι απ’ τους άλλους φυλακισμένους (π.χ. προαυλίζονται μονάχα μεταξύ τους).

Η πρώτη ακροαματική διαδικασία έγινε κεκλεισμένων των θυρών και δεν κράτησε πολύ. Ο δικαστής αποδέχτηκε την εταιρεία σιδηροδρόμων Λυόν-Τορίνο (Ltf) ως πολιτική αγωγή και ανήγγειλε τις προσεχείς συνεδριάσεις – δύο όλες κι όλες, δεδομένου ότι οι τρεις σύντροφοι επέλεξαν τη συντομευμένη διαδικασία. Έτσι, στις 12 Μαΐου 2015 αναμένεται η πρόταση των εισαγγελέων επί των ποινών, και στις 27 Μαΐου η ανάγνωση των τελικών ποινών.

Πριν τη λήξη της συνεδρίασης της 23ης Απρίλη, πήραν τον λόγο ο Λούτσιο και ο Φραντσέσκο, οι οποίοι δήλωσαν ότι εκείνη τη μαγιάτικη νύχτα ήταν κι αυτοί εκεί για να σαμποτάρουν το εργοτάξιο της υπερταχείας TAV.

Τα πανό γράφουν: «Σαμποτάζ σύντροφος όσων αγωνίζονται!» και «Λευτεριά στους Φραντσέσκο, Γκρατσιάνο, Λούτσιο – NO TAV»
Τα πανό γράφουν: «Σαμποτάζ σύντροφος όσων αγωνίζονται!» και «Λευτεριά στους Φραντσέσκο, Γκρατσιάνο, Λούτσιο – NO TAV»

Στο μεταξύ, αλληλέγγυοι είχαν συγκεντρωθεί έξω απ’ το δικαστήριο του Τορίνο και στη συνέχεια αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν πορεία ως την κοντινή γειτονιά του Σαν Πάολο, θέλοντας να επαναλάβουν τους λόγους που μαίνεται ο αγώνας ενάντια στην κατασκευή υπερταχείας γραμμής και να υπενθυμίσουν πως το σαμποτάζ συνοδεύει από πάντα τους εκμεταλλευόμενους που αγωνίζονται τόσο κατά μήκος ορεινών μονοπατιών όσο και σε δρόμους πόλεων.

Η νέα διεύθυνση για να γράψετε στους τρεις συντρόφους είναι:
Lucio Alberti, Graziano Mazzarelli, Francesco Sala
C.C. “Lorusso e Cotugno” via Maria Adelaide Aglietta, 35 – 10151 Torino (Ιταλία)

Ιταλία: Ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας, ενάντια στις εξώσεις

31 Δεκέμβρη 2014. Πινερόλο (Τορίνο). Στον τοίχο των γραφείων του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) εμφανίστηκε το σύνθημα «Όχι στην κατασκευή της υπερταχείας – Όχι στις εξώσεις» και η πόρτα βάφτηκε με μπογιά.

Ιταλία – NO TAV: Εκείνη τη νύχτα ήμασταν κι εμείς εκεί

Στις 24 Σεπτέμβρη 2014, κατά τη διάρκεια της δίκης εναντίον τους στο Τορίνο, οι αναρχικοί αιχμάλωτοι Κιάρα Τζενόμπι, Κλάουντιο Αλμπέρτο, Ματτία Τζανόττι και Νικκολό Μπλάζι ανέλαβαν περήφανα την ευθύνη για τη συμμετοχή τους στο σαμποτάζ που πραγματώθηκε τον Μάη του 2013 στο εργοτάξιο της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε. Μπορείτε να ακούσετε τα λόγια τους στο macerie. Ακολουθεί η μετάφραση των δηλώσεων των τεσσάρων συντρόφων στο δικαστήριο.
Γνώριζα τους ορεινούς τόπους της Μανταλένα και της κοιλάδας Κλαρέα προτού τους πατήσει το εργοτάξιο της υπερταχείας. Σε κείνα τα δάση περπάτησα, κοιμήθηκα, έφαγα, τραγούδησα, χόρεψα. Σε κείνα τα μέρη βίωσα αποσπάσματα μιας ζωής μονάκριβης μαζί με φίλους που τώρα πια δεν είναι εδώ και που τους κουβαλάω στην καρδιά μου.

Σε κείνα τα μέρη ξαναγύρισα κάμποσες φορές με τα χρόνια.

Μέρα και νύχτα, πρωί και βράδυ, καλοκαίρι και χειμώνα, φθινόπωρο και άνοιξη. Είδα κείνους τους τόπους ν’ αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου, τα δέντρα να σωριάζονται χτυπημένα κατά δεκάδες προκειμένου ν’ ανοίξει ο δρόμος για τους φράχτες με τα συρματοπλέγματα. Είδα το εργοτάξιο να μεγαλώνει κι ένα κομμάτι του δάσους ν’ αφανίζεται, τους πύργους φωτισμού να ξεπηδάνε σαν τα μανιτάρια και τα στρατά να καταφτάνουν για να επιτηρήσουν ένα σεληνιακό ερημικό τοπίο με τα ίδια τεθωρακισμένα οχήματα που περιπολούν τα βουνά του Αφγανιστάν.

Κι έτσι, για άλλη μια φορά, γύρισα στην κοιλάδα Κλαρέα εκείνη την περίφημη πια νύχτα του Μαγιού.

Πολλά, πάρα πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν για κείνη τη νύχτα, μα ούτε είναι μέλημά μου, ούτε και με νοιάζει να πω πώς μεταγράφεται κείνη η χειρονομία στη γραμματική του ποινικού κώδικα.

Αυτό που μπορώ να πω είναι πως κείνη τη νύχτα ήμουνα κι εγώ εκεί.

Τ’ ότι δεν πήγα εκεί με στόχο να σπείρω τον τρόμο σε άλλους, ή κάτι χειρότερο, μπορεί να το καταλάβει οποιοσδήποτε έχει κοινή λογική και γνωρίζει έστω κι ακροθιγώς ποια είναι η φύση του αγώνα NO TAV και το πλαίσιο της συντονισμένης ηθικής στο εσωτερικό του οποίου τούτος ο αγώνας εκφράζει την 20ετή αντίστασή του.

Τ’ ότι πήγα εκεί για να εκφράσω γι’ άλλη μια φορά τη ριζική μου εχθρότητα απέναντι σ’ αυτό το εργοτάξιο, και ει δυνατόν να σαμποτάρω τη λειτουργία του, το λέω από μόνος μου.

Κι αν σήμερα αποφασίσαμε να πάρουμε το λόγο προτού αυτή η διαδικασία μπει στη ζούγκλα των πορισμάτων πραγματογνωμοσύνης και των αντικρούσεων εμπειρογνωμόνων περί φωνητικής ταυτοποίησης είναι για να βεβαιώσουμε μιαν απλή αλήθεια: εκείνες οι φωνές είναι οι δικές μας.

Πάνω σ’ αυτό η εισαγγελία έχει κατασκευάσει μία ιστορία. Μια ιστορία σύμφωνα με την οποία τα κινητά τηλέφωνα συνιστούν αποδείξεις της ύπαρξης μιας αλυσίδας κομάντο, ή ακόμα κι ενός παραστρατιωτικού σχεδιασμού, αλλά η αλήθεια –ως συνήθως– είναι πολύ πιο απλή και λιγότερο πομπώδης.

Στην κοιλάδα της Σούζα υπάρχει ένα σύνθημα που με τα χρόνια έγινε κοινός τόπος όσων συμμετέχουν στον αγώνα ενάντια στην υπερταχεία TAV και προσανατολίζει στην πράξη τις ενέργειες διατάραξης του εργοταξίου. Αυτό το σύνθημα λέει: «μαζί πάμε και μαζί γυρνάμε» (si parte e si torna insieme). Σημαίνει πως σε αυτόν τον αγώνα κινούμαστε μαζί. Μαζί πηγαίνουμε και μαζί γυρίζουμε. Κανείς δε μένει πίσω. Σ’ αυτό χρησιμέψανε τα τηλέφωνα κείνο το βράδυ, σ’ αυτό και οι φωνές μας.

Το να μιλά κανείς αντ’ αυτού για αρχηγούς, για οργανογράμματα, για κομάντο, για στρατηγούς σημαίνει πως θέλει να προβάλει σ’ αυτό το γεγονός τη σκιά ενός κόσμου που δεν είναι ο δικός μας και να στρεβλώσει τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο υπάρχουμε κι αντιλαμβανόμαστε την κοινή δράση.

Σε ό,τι μ’ αφορά, χαρίζω στους ενθουσιώδεις σπεκουλάτορες της υπερταχείας το θλιβερό προνόμιο του να είναι αδίστακτοι με τις ζωές των άλλων, όπως τους χαρίζω και τη λατρεία του πολέμου, των κομάντο και της αποκομιδής κέρδους με κάθε κόστος.

Εμείς κρατάμε σφιχτά τις αξίες της αντίστασης, της λευτεριάς, της φιλίας και της κοινότητας, και μέσα απ’ αυτές αποζητάμε ν’ αντλήσουμε δύναμη όπου κι αν μας βγάλουν οι συνέπειες των επιλογών μας.

Ματτία.

*

Τη νύχτα της 13ης προς τη 14η Μάη 2013 συμμετείχα στο σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκε εναντίον του εργοταξίου της Μανταλένα στο Κιομόντε. Ιδού η αποκάλυψη του μυστηρίου.

Δε με εκπλήσσει που οι ανακριτές, στην προσπάθειά τους ν’ ανακατασκευάσουν τα γεγονότα, χρησιμοποιούν λέξεις όπως «έφοδος, τρομοκρατική ενέργεια, παραστρατιωτικές ομάδες, θανατηφόρα όπλα». Όποιος έχει συνηθίσει να ζει και να προασπίζεται μια κοινωνία βαθιά ιεραρχημένη, δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην κοιλάδα της Σούζα. Για να το περιγράψει, επόμενο είναι να επικαλείται τη δικιά του κουλτούρα, τη διαποτισμένη με πολεμικούς όρους. Δεν έχω την πρόθεση να σας κουράσω εξηγώντας τα κίνητρα που μ’ έκαναν να δεσμευτώ στον αγώνα ενάντια στην υπερταχεία TAV ή το τι σημαίνει η υπεράσπιση αυτής της κοιλάδας, θέλω μονάχα να επισημάνω πως οτιδήποτε έχει να κάνει με πόλεμο ή στρατούς με ανατριχιάζει.

Κατανοώ την απογοήτευση της κοινής γνώμης και των παραμυθάδων της για την επανεμφάνιση αυτού του γνωστού άγνωστου, του σαμποτάζ, δεδομένου πως τόσον καιρό πάσχιζαν να το θάψουν κάτω από τόνους ψεμάτων.

Είναι χάρη στον αγώνα ενάντια στην υπερταχεία που αναβίωσε τούτη η πρακτική, μαζί κι η γνώση της επιλογής για το πότε και πώς τίθεται σ’ εφαρμογή, καθώς κι η ικανότητα να διακρίνει κανείς το δίκαιο από το νόμιμο.

Είναι ο αγώνας ενάντια στην υπερταχεία που φέρει τη μεγάλη ευθύνη να παραμείνει πιστός στις ελπίδες που τόσοι εκμεταλλευόμενοι εναποθέτουν πάνω του και να πράξει τα δέοντα για ν’ απολαύσουμε ξανά τη γεύση του λυτρωμού.

Ας μου επιτραπεί να επιστρέψω μερικές κατηγορίες στην ενάγουσα αρχή. Κατηγορούμαστε πως πράξαμε έτσι ώστε να πλήξουμε ανθρώπους ή στην καλύτερη πως σταθήκαμε αδιάφοροι απέναντι στην παρουσία τους, σαν να επιδείξαμε μια βαθιά απαξίωση για τη ζωή των άλλων. Αν υπάρχει κάποιος που επιδεικνύει αυτή την απαξίωση πρέπει να τον ψάξει κανείς ανάμεσα στις τάξεις των μιλιταριστών που εξάγουν ειρήνη και δημοκρατία ανά τον κόσμο, οι ίδιοι που με αφοσίωση και επαγγελματικότητα περιφρουρούν το εργοτάξιο στη Μανταλένα. Όσον αφορά την κατηγορία περί τρομοκρατίας δεν προτίθεμαι να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Η αλληλεγγύη που λάβαμε από τη μέρα της σύλληψής μας ως και τα σήμερα καταρρίπτει επαρκώς μια τόσο θρασεία κατηγόρια. Αν πίσω από αυτήν τη διωκτική επιχείρηση υπάρχει η, όχι και τόσο καλά κρυμμένη, σκοπιμότητα να τελειώσετε μια και καλή με τον αγώνα NO TAV, σας λέω πως αποτύχατε οικτρά.

Κλάουντιο.

*

Οι λόγοι που με ώθησαν να πάρω μέρος στον αγώνα της κοιλάδας της Σούζα είναι πολλοί, κι ακόμα περισσότεροι οι λόγοι που με έκαναν να παραμείνω και να συνεχίσω να πορεύομαι σ’ αυτόν το δρόμο. Στο ενδιάμεσο υπάρχει μια διαδρομή συλλογικής ωρίμανσης, δημόσιων και κλειστών συνελεύσεων, κατασκηνώσεων και συγκεντρώσεων, σύγκρουσης και ρήξης. Στο ενδιάμεσο στέκει η ζωή, αυτή της καθημερινότητας, του κάθε χαράματος και της κάθε άγρυπνης νύχτας, του ξηρού λαιμού πάνω σε βραχώδεις πλαγιές και του κολατσιού στα πεταχτά, των μικρών αγγαρειών και των μεγάλων συγκινήσεων.

Σε αυτήν τη διαδρομή όσοι αγωνίζονται έχουν μάθει ν’ ακριβολογούν, να λένε τα πράματα με τ’ όνομά τους κι όχι με το επίσημο κάλυμμα που μας τα σερβίρουν, όπως στην περίπτωση ενός εργοταξίου που πρώτα ήτανε φυλάκιο και τώρα μετατράπηκε σε φρούριο. Λόγια που μπορούν να αποκαταστήσουν τη συναισθηματική φόρτιση και τον αντίκτυπο που έχουν στις ζωές μας συγκεκριμένες επιλογές των αντιπάλων, όσων δηλαδή αποφάσισαν να επενδύσουν σε αυτό το μεγάλο έργο. Είναι στην περιγραφή των ίδιων μας των δράσεων που ανακαλύπτουμε σε όλο τους το μεγαλείο και την απλότητα κουβέντες βγαλμένες από ένα λεξικό που φάνταζε αρχαίο.

Μια ακριβολογία στη γλώσσα, που συνειδητοποιώ πως δεν είναι και τόσο διαδεδομένη στον κόσμο που μας περιβάλλει, όταν διαβάζω για τα απίθανα «κομάντο» που, σύμφωνα με μια συγκεκριμένη ανασκευή των γεγονότων την οποία αβαντάρουν και τα μίντια, λέει πως εφόρμησαν στο εργοτάξιο τη νύχτα της 13ης Μάη. Μια λέξη εξαιρετικά ατυχής, όχι μονάχα επειδή παραπέμπει σε πράξη κατόπιν εντολής, αλλά και εξαιτίας ενός υπαινιγμού μισθοφορικού, απαράδεκτου, για όσους θα ’τανε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε μέσο προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους.

Απεναντίας, όσοι αγωνίζονται έχουν μάθει να διοχετεύουν με ευφυΐα ακόμα και τα ισχυρά και παράφορα πάθη που γεννήθηκαν από τα τόσο πολλά πλήγματα που υπέστησαν, όταν ένας φίλος έχασε το ένα μάτι από δακρυγόνο ή ένας άλλος αργοπέθαινε.

Σε ό,τι με αφορά, η κοιλάδα Κλαρέα είναι φίλη μου ήδη από το 2011, όταν με γυμνά χέρια ξαναγεμίζαμε με χώμα τις τρύπες που είχαν ανοίξει οι εκσκαφείς κατά τη διάρκεια της επέκτασης του εργοταξίου.

Θυμάμαι πως ανάμεσα στ’ αντίσκηνα κείνης της κατασκήνωσης αντηχούσε ένα τραγούδι, ανάμεσα στα τόσα που σκαρφιζόμασταν για να διασκεδάσουμε και να πάρουμε δύναμη, το οποίο πατούσε πάνω στη μελωδία ενός παλιού παρτιζάνικου ύμνου, κι έλεγε η πρώτη στροφή: «κατεβαίνουμε ενωμένοι απ’ τα δάση του Τζαλιόνε…». Τα τελευταία χρόνια τούτες οι κουβέντες ειπώθηκαν, ακολουθήθηκαν και ξαναπροτάθηκαν πολλάκις, κι όταν εκείνη τη μαγιάτικη νύχτα κάποιοι αποφάσισαν με περίσσια αποφασιστικότητα να τις κάνουν πράξη, ήμουνα κι εγώ ανάμεσά τους. Μία απ’ τις φωνές που ακούστηκαν μέσα από κείνο το τηλέφωνο ήταν η δικιά μου. Όμως, άμα σταθεί κανείς σε μια προσωπική ευθύνη για να της πλέξει ή όχι το εγκώμιο, δεν είναι σε θέση ν’ αποδώσει κείνο το συλλογικό αίσθημα που ωρίμασε μέσα στα σπίτια τόσων οικογενειών, στην κοιλάδα και στην πόλη, ή ανάμεσα σε κουβέντες και πιόματα σε κάποιο μπαρ, στις πλατείες και στους δρόμους, στις εύθυμες μαζώξεις, αλλά και στις πιο ζόρικες στιγμές. Ένα αίσθημα που μπόρεσε να εκφραστεί σ’ ένα από τα πιο πολυφωναγμένα συνθήματα μετά τη σύλληψή μας, το οποίο περιγράφει σε ποιους ανήκει κείνη η χειρονομία: «πίσω από κείνα τα πλέγματα ήμασταν όλοι…». Ένα σύνθημα που μας πάει πίσω σε μια λαϊκή συνέλευση, που έλαβε χώρα στο Μπουσσολένο τον Μάη του 2013, με το οποίο ολάκερο το κίνημα χαιρέτιζε κι αποδεχόταν εκείνη τη χειρονομία αποκαλώντας τη σαμποτάζ.

Κι αν πίσω από κείνα τα πλέγματα ήμασταν όλοι, πίσω απ’ αυτά τα κάγκελα υπάρχει ένα κομμάτι απ’ τον καθέναν, ικανό να μας στηρίζει και να μας δίνει δύναμη. Γι’ αυτό, ακόμα κι εδώ, όποιες κι αν είναι οι συνέπειες των δράσεών μας, δε θα είμαστε μόνοι μας απέναντί τους.

Νικκολό.

*

Σε αυτή την αίθουσα δεν πρόκειται να βρείτε τα λόγια για ν’ αφηγηθείτε κείνη τη μαγιάτικη νύχτα. Χρησιμοποιείτε τη γλώσσα μιας κοινωνίας συνηθισμένης στους στρατούς, στις κατακτήσεις, στην επιβολή. Οι στρατιωτικές και παραστρατιωτικές επιθέσεις, η αδιάκριτη βία, τα πολεμικά όπλα ανήκουν στα κράτη και στους ομοίους τους.

Εμείς προτάξαμε την καρδιά ξεπερνώντας την παραίτηση.

Ρίξαμε έναν κόκκο άμμου στα γρανάζια μιας προόδου της οποίας το μόνο απότοκο είναι η αδιάκοπη καταστροφή του πλανήτη όπου κατοικούμε.

Ήμουνα παρούσα κείνη τη νύχτα κι είναι δικιά μου η γυναικεία φωνή που υποκλάπηκε.

Μοιράστηκα ένα κομμάτι της ζωής μου με όλους αυτούς τους άντρες κι όλες αυτές τις γυναίκες που εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια αντιτάσσουν ένα ανυποχώρητο όχι σε μιαν ισοπεδωτική αντίληψη για τον κόσμο. Και γι’ αυτό είμαι περήφανη κι ευτυχισμένη.

Κιάρα.

Τορίνο: Συγκέντρωση στο γαλλικό προξενείο για το θάνατο του Rémi Fraisse

Συγκέντρωση σε απάντηση στο θάνατο του Ρεμί Φραις, δολοφονημένου από τα «μη θανατηφόρα» όπλα της γαλλικής μπατσαρίας κατά τη διάρκεια μιας νύχτας αντίστασης ενάντια στην κατασκευή του φράγματος του Σιβάν, στον υδροβιότοπο της Τεστέτ, στη νότια Γαλλία

Την Πέμπτη, 30 Οκτώβρη, στις 6 το απόγευμα, στην οδό Ρόμα 336 (σχεδόν στη γωνία με την πλατεία Κάρλο Φελίτσε)

Λυόν, Γαλλία: Δράση αλληλεγγύης στον αγώνα NO TAV

Τη νύχτα της Κυριακής 9 προς τη Δευτέρα 10 Φλεβάρη 2014, η οργή μας ενάντια στην υπερταχεία γραμμή Λυόν-Τορίνο της TGV/TAV και στον κόσμο της εκφράστηκε με κάμποσα χτυπήματα στις βιτρίνες των γραφείων κρατικής εταιρείας σιδηροδρόμων SNCF, επί της λεωφόρου Φρερ Λουμιέρ, στην πόλη της Λυόν.

Το σύνθημα στο διπλανό τοίχο «Όχι στην TAV – Λευτεριά σε όλες κι όλους» πατήθηκε για να υπενθυμίσει ότι στέλνουμε όλη μας την αλληλεγγύη και στήριξη στους Κλάουντιο, Κιάρα, Ματτία και Νικκολό. Δε μας ενδιαφέρει αν είναι ένοχοι ή αθώοι. Τους θέλουμε ελεύθερους. Τώρα αμέσως.

Ιταλία: Δήλωση κρατουμένων των φυλακών της Ιβρέας, κοντά στο Τορίνο, για την αυτοκτονία συγκρατουμένου τους

Το ακόλουθο κείμενο αφορά την «πρώτη αυτοχειρία του 2014 στις ιταλικές φυλακές».

5 Ιανουαρίου 2014

Θέλαμε να γνωστοποιήσουμε και να ενημερώσουμε σχετικά με την πραγματικότητα που βιώνεται στις φυλακές της Ιβρέας. Στις 3 Ιανουαρίου 2014, στον πρώτο όροφο και στην αριστερή πλευρά, ένας φίλος μας κρεμάστηκε στο κελί του. Μόνον εμείς, οι συγκρατούμενοι και οι φίλοι, επεμβήκαμε για να τον κατεβάσουμε και να κόψουμε το σκοινί που τον σκότωσε. Προσπαθήσαμε να τον επαναφέρουμε κάνοντάς του μαλάξεις και ρίχνοντάς του νερό στο πρόσωπο. Ένα παιδί, μαροκινός, του έκανε και τεχνητή αναπνοή και οι δεσμοφύλακες κοίταγαν από το παρατηρητήριο χωρίς να κάνουν τίποτα, μέχρι που πήραμε το φορείο για να τον πάμε στο ιατρείο. Ενώ αλληλοβοηθούμασταν για να σώσουμε τον φίλο μας πηγαίνοντάς τον στο ιατρείο, οι δεσμοφύλακες έσπρωξαν τον μαροκινό που βοηθούσε, και αυτός αναγκάστηκε ν’ αντιδράσει προκειμένου να μην τον χτυπήσουνε. Αφού είχαμε πάει τον φίλο μας στο ιατρείο, μας κλείδωσαν στα κελιά χωρίς να μας ενημερώσουν για τίποτα. Για να μάθουμε νέα, αναγκαστήκαμε να κάνουμε φασαρία και να αρχίσουμε να καίμε ό,τι βρίσκαμε μπροστά μας. Και η εφημερίδα λέει «ευχαριστώ» στους φύλακες… όλα αρχιδιές! Στο επισκεπτήριο δεν είχαν αφήσει τη γυναίκα του να τον δει επειδή είχε καθυστερήσει δέκα λεπτά να φτάσει. Σ’ έναν άλλον κρατούμενο απαγόρευσαν τα επισκεπτήρια επειδή ήτανε «αναιρεσείων» (έχοντας φάει την πρωτόδικη ποινή) κι ήθελε να αυτοπυρποληθεί προκειμένου να μιλήσει με τη διευθύντρια, αλλά εις μάτην. Οι ανθρωποφύλακες τον προκαλούσαν γελώντας να βάλει φωτιά στον εαυτό του και του λέγανε: «Τι μας νοιάζει, ρε, για σένα; Δεν πά’ να καείς κι ολόκληρος…» Αυτές ήταν οι απαντήσεις των δεσμοφυλάκων στον κρατούμενο. Αν δεν αισθάνεσαι καλά και ανάψεις το κόκκινο φως που είναι τοποθετημένο έξω απ’ το κελί, έρχονται μετά από μία ώρα, και αυτό μονάχα αν κάνουμε θόρυβο, αλλιώς δεν έρχονται καθόλου. Η διευθύντρια δεν έχει φανεί ποτέ. Το φαγητό: μια κουτάλα στον καθέναν… Τα Χριστούγεννα οι εθελοντές θέλανε να μοιράσουνε στους κρατουμένους πανετόνε (τυπικό χριστουγεννιάτικο ιταλικό γλυκό), όμως η διευθύντρια απάντησε πως δε γινότανε λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας – έπρεπε να ανοιχτεί το πανετόνε, να κοπεί σε φέτες, και θα λέρωνε πολύ.

Τα σεντόνια αλλάζονται κάθε μήνα, αν όλα πάνε καλά. Το χριστουγεννιάτικό μας μενού: μια κουτάλα μακαρόνια με φασόλια και δυο κομματάκια κρέας στο φούρνο με σαλάτα το βράδυ.

Την Κυριακή τ’ απόγευμα το καρότσι δεν περνάει, άρα όποιος δεν έχει τίποτα δε θα μαγειρέψει και τίποτα.

Το χαρτί υγείας που μας δίνεται είναι δυο ρολά κάθε 25 μέρες.

Άμα πάει το πράγμα έτσι, οι νεκροί δεν έχουν τελειωμό, αν κάποιος δεν αποφασίσει να κάνει κάτι.

Όποιος μπορεί να μαγειρέψει, μαγειρεύει στην τουαλέτα, όπου θα ’πρεπε να κάνεις μοναχά τις ανάγκες σου, όχι να μαγειρεύεις.

Είμαστε δυο άτομα σε ένα κελί 2×3 μέτρα. Αυτή η φυλακή αποτελεί μια νάρκη έτοιμη να σκάσει απ’ τη μια στιγμή στην άλλη. Ο δεσμοφύλακας φωνάζει στο συνάδελφό του απ’ το παρατηρητήριο: «Άνοιξε στα ζώα να πάρουν αέρα για καμιά ώρα»…

Ωραία ενημέρωση έκανε το TG3 (δελτίο ειδήσεων του τρίτου καναλιού της RAI) όταν πέθανε ο φίλος μας: «Νεκρός 42χρονος κρατούμενος της Ιβρέας»… μα αυτός που πέθανε δεν ήταν κάνα κτήνος, άνθρωπος ήτανε, και είχε κι όνομα. Το είπανε τόσο γρήγορα, που όποιος άκουσε την είδηση είναι και τυχερός. Η CronacaQui (εφημερίδα του Τορίνο) λέει πως επενέβησαν οι δεσμοφύλακες… είδατε σε τι κόσμο ζούμε;

Η κοινή γνώμη δεν τα ξέρει αυτά τα πράγματα. Να γιατί πεθαίνει κανείς εξαιτίας κάποιου δεσμοφύλακα. Δε μας ακούει κανένας. Κράτα λίγο σήμερα, κράτα λίγο αύριο, στο τέλος πεθαίνεις.

Μια κραυγή βοηθείας και ένα στοργικό χαιρετισμό απ’ τους κρατουμένους των φυλακών της Ιβρέας.

(στο έγγραφο ακολουθούν οι υπογραφές των κρατουμένων)

Ιταλία: Προφυλακίσεις συντρόφων από το Τορίνο και το Μιλάνο για δράση κατά της υπερταχείας TAV

Λευτεριά στον Ματτία, στον Κλάουντιο, στην Κιάρα και στον Νικκολό – Τρομοκράτης είναι το κράτος – Λευτεριά σε όλες κι όλους

Τη Δευτέρα, 9 Δεκέμβρη 2013, κατά τις 5 τα ξημερώματα, κλιμάκιο της μονάδας ειδικών επιχειρήσεων DIGOS εξαπέλυσε άλλη μία κατασταλτική επιχείρηση εναντίον αναρχικών συντρόφων, μπουκάροντας στον κατειλημμένο χώρο Asilo Occupato επί της οδού Αλεσσάντρια 12, όπως και στην κατάληψη στέγης της οδού Λανίνο 2, στην πόλη του Τορίνο.

Τρεις ώρες αργότερα, οι μπάτσοι αποσύρθηκαν έχοντας συλλάβει διάφορους καταληψίες. Τη Σεσίλ και τον Γκρεγκ τους πιάσανε γιατί υποτίθεται ότι εκκρεμούσαν εις βάρος τους διαδικασία απέλασης ή απαγόρευση διαμονής στην πόλη του Τορίνο. Και οι δυο αφέθηκαν έπειτα από ώρες, υποδεχόμενοι από αλληλέγγυο κόσμο που είχε συγκεντρωθεί έξω απ’ το αστυνομικό τμήμα.

Προφυλακίστηκαν ωστόσο οι άλλοι δυο συλληφθέντες της πρωινής κατασταλτικής επιχείρησης στο Τορίνο, η Κιάρα Τζενόμπι και ο Κλάουντιο Αλμπέρτο (ο οποίος αρχικά διέφευγε της σύλληψης, έχοντας ήδη απαγόρευση διαμονής στην ίδια πόλη).

Την ίδια ώρα και μέρα, στο Μιλάνο, οι μπάτσοι εισέβαλαν στο σπίτι του συντρόφου Ματτία Τζανόττι, μέλος του ελεύθερου ραδιοφώνου Radiocane, και τον συνέλαβαν κατ’ εντολή των εισαγγελέων Πανταλίνο και Ρινάουντο. Ο Ματτία προφυλακίστηκε επίσης.

Ανάμεσα στους διωκόμενους στο πλαίσιο της νέας αυτής έρευνας είναι και ο Νικκολό Μπλάζι, ο οποίος είχε συλληφθεί στις 29 Οκτώβρη 2013 στο Τορίνο, κι έκτοτε βρίσκεται σε καθεστώς προφυλάκισης.

Οι 4 προφυλακισθέντες κατηγορούνται για μια δράση ενάντια στα έργα κατασκευής της υπερταχείας TAV στην Κλαρέα (στην κοιλάδα Σούζα, στο Πιεμόντε), που έλαβε χώρα τη νύχτα της 13ης προς 14η Μάη 2013.

Και οι τέσσερις διώκονται για τρομοκρατία κατά τα άρθρα 280 και 280bis του ιταλικού ποινικού κώδικα, κι αυτήν τη στιγμή βρίσκονται στις φυλακές του Τορίνο:

Chiara Zenobi, Niccolò Blasi, Claudio Alberto, Mattia Zanotti
Casa Circondariale/Casa di Reclusione “Lorusso e Cutugno”

via Maria Adelaide Aglietta 35, ΙΤ-10151, Torino Le Vallette (TO), Italia

Συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές το Σάββατο, 14 Δεκέμβρη, στις 17.30.

Ιταλία – κίνημα NO TAV: Βίαιο ανθρωποκυνηγητό στην κοιλάδα Σούζα

Τις πρώτες ώρες της 20ής Ιούλη 2013, με το που ξεκίνησε η νυχτερινή πορεία απ’ την κοινότητα του Τζιαλιόνε (στην περιφέρεια του Τορίνο), ξέσπασε μια βία η οποία είχε προαναγγελθεί απ’ τα κεντρικά της αστυνομίας, αφού οι μπάτσοι είχαν ήδη εκδώσει φρενήρη ανακοινωθέντα σχετικά με την απειλή ενός μαύρου μπλοκ που θα ’τανε κρυμμένο ανάμεσα στους κατοίκους που επρόκειτο να διαδηλώσουν.

Μια βία η οποία ήτανε προμελετημένη απ’ τις δυνάμεις της τάξης, οι οποίες την πέσανε άγρια σε διαδηλωτές από το πουθενά κι ενόσω ο κόσμος βρισκότανε ακόμα πολύ μακριά από τους φράχτες του εργοταξίου της υπερταχείας TAV (στο Κιομόντε). Οι μπάτσοι έκαναν έφοδο κατά μήκος ενός πολύ στενού κι επικίνδυνου μονοπατιού στο βουνό, όπου αρκετός κόσμος σωριάστηκε στο έδαφος, ποδοπατήθηκε και χτυπήθηκε κατ’ επανάληψη από κλομπ της αστυνομίας. Στη συνέχεια οι διαδηλωτές κυνηγήθηκαν ακόμα και μες στο δάσος, το οποίο είχε ήδη καλυφθεί από καπνούς λόγω της παράνομης ρίψης δακρυγόνων που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις καταστολής. Ας σημειωθεί ότι οι Πανταλίνο και Ρινάουντο, δυο σκυλιά της τοπικής εισαγγελίας που τρέφουνε ιδιαίτερη εμμονή κατά των αντιστεκόμενων του κινήματος NO TAV, εθεάθησαν εντός της περιβόλου του εργοταξίου: θέλουνε, δηλαδή, να μας πούνε πως βρίσκονταν εκεί πέρα κατά τύχη, ή μήπως ξέρανε από πριν ότι θ’ ακολουθούσανε συλλήψεις διαδηλωτών κείνη τη νύχτα; Continue reading Ιταλία – κίνημα NO TAV: Βίαιο ανθρωποκυνηγητό στην κοιλάδα Σούζα

Τορίνο, Ιταλία: Αντισπισισμός πάει να πει αντιφασισμός

Θέλουμε να μεταδώσουμε ένα μήνυμα ελευθεριακό και αντεξουσιαστικό προς όφελος οποιουδήποτε, ανθρώπου ή μη. Πιστεύουμε πως μια απελευθερωτική προοπτική οφείλει να περιλαμβάνει όλες τις έμβιες οντότητες, να περικλείει συμπάθεια (με την πλέον κυριολεκτική σημασία της λέξης) μπροστά στα βάσανα που τους προξενούνται απ’ την καταπίεση στην οποία υπόκεινται.

Όλο και συχνότερα γινόμαστε μάρτυρες μιας φασιστικής παρείσφρησης σε κάθε πτυχή της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, απ’ τους αντικαπιταλιστικούς αγώνες μέχρι το δικαίωμα στη στέγαση – αντίσταση σε εξώσεις, καταλήψεις και ούτω καθεξής. Στην αντισπισιστική πραγματικότητα διαπιστώνουμε επίσης μια αυξανόμενη «δέσμευση» σε θεματικές ακτιβισμού υπέρ των ζώων και απελευθέρωσης των ζώων. Ζοφερές φιγούρες –που σχετίζονται με υπογραφές όπως antispe_ivrea («αντισπέ Ιβρέας»), autonomi nazionalisti («αυτόνομοι εθνικιστές»), squadrone animalista («διμοιρία προάσπισης των ζώων»), 100% animalisti («εκατό τοις εκατό ακτιβιστές για τα ζώα»), για να αναφέρουμε εδώ μερικές μονάχα– την πέφτουν με μανία σε αντισπισιστικές πρωτοβουλίες, όπως η πρόσφατη εισβολή που έκαναν στην πορεία της 20ής Οκτώβρη 2012 ενάντια στο κέντρο ζωοτομίας της Harlan,* οπότε και εκδιώχθηκαν χάρη σε μια αντιφασιστική ομάδα που συγκροτήθηκε αυθόρμητα. Κατεβαίνουν στο δρόμο με καθιστικές διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις, εκμεταλλεύονται και μολύνουν σύμβολα και λόγια που ’ναι ξεκάθαρα αντεξουσιαστικά, π.χ. ALF (Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων), Animal και Human Liberation (Απελευθέρωση Ζώων και Ανθρώπων)…

Ωστόσο αυτά τα πρόσωπα, που ’ναι σαφώς φασίστες, μακράν απέχουν απ’ τις αντεξουσιαστικές πρακτικές, και μάλιστα συχνά παρουσιάζονται με την τζίφρα anti-antifa (δηλαδή ως πολέμιοι των αντιφά).

Υποτίθεται πως για να ’ναι κανείς αντισπισιστής σημαίνει ότι είναι και αντιφασίστας, αλλά φαίνεται πως τα πράγματα δεν είναι έτσι, μιας και αυτοί οι λεγόμενοι «animalari»** απολαμβάνουν μια ιδιότυπη ελευθερία κινήσεων διότι ο κίνδυνός τους υποτιμάται, ενώ οι ίδιοι κρύβονται πίσω από διφορούμενους συμβολισμούς με αδιόρατο τρόπο.

Γι’ αυτόν το λόγο, θα πρέπει να εντάξουμε το ζήτημα της εκμετάλλευσης των ζώων εντός μιας πρωτοβουλίας που να κατακρίνει κάθε ιδεολογία και πρακτική συνάμα οι οποίες είναι απ’ την ίδια τους τη φύση αυταρχικές, καταπιεστικές και κακόβουλες. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, υποστηρίζουμε ότι κι ο λόγος οφείλει επίσης να κάνει μια αυτοανάλυση που να αποκλείει σπισιστικές εξισώσεις, οι οποίες έχουν αυτομάτως κληρονομηθεί απ’ την καθομιλουμένη, όπου τέτοιες εκφορές αφθονούν, και ασυνείδητα έχουν εισαχθεί σε ό,τι απερίφραστα αποδοκιμάζει την αξιοθρήνητη αυτήν πραγματικότητα.

Αλληλεγγύη σε όσους κι όσες μάχονται εναντίον του φασισμού και όλων των μορφών εξουσίας

Ούτε σπιθαμή χώρου σ’ αυτούς τους άθλιους τύπους και σ’ όλους τους θιασώτες τους

Antispeck_Torino

* Η Harlan είναι, παγκοσμίως, μία απ’ τις μεγαλύτερες προμηθεύτριες εταιρείες πειραματόζωων και λοιπών αποτρόπαιων «υπηρεσιών».

** Animalisti είναι, ιταλιστί, οι ενεργοί αγωνιστές υπέρ των ζώων. Ο χαρακτηρισμός animalari προσδιορίζει ψευτο-ακτιβιστές του ίδιου χώρου, κυρίως όσους κι όσες υποκρίνονται πως προασπίζουν τα ζώα, αλλά στην πράξη τα εκμεταλλεύονται και τα διοχετεύουν σε κάποια μπίζνα, ενόσω συνεχίζουν να παραπλανούν κόσμο με ψευδείς καταγγελίες κι άλλες δημόσιες ενέργειες.

Ιταλία: Σκέψεις πάνω στην πράξη και στην αναρχία

Κάποιοι σύντροφοι κοινοποίησαν το ακόλουθο κείμενο σε ένδειξη αλληλεγγύης στους προφυλακισμένους αναρχικούς Νικόλα Γκάι και Αλφρέντο Κόσπιτο, με την πρόθεση να διαδοθεί και να συζητηθεί.

armed

Δυο σύντροφοι παραμένουν αυτήν τη στιγμή στη φυλακή, κατηγορούμενοι ότι αφαίρεσαν από ένα διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας πυρηνικών Ansaldo Nucleare την ευχαρίστηση της βάδισης (έστω και για λίγο), ένα άτομο για το οποίο η παράγωγη, η εμπορία και η δοκιμή όπλων είναι η ίδια του η ζωή. Μη θέλοντας καν να μπούμε σε ατραπούς αθώων ή ενόχων, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο πλευρό των συντρόφων, φέρνοντάς τους όσο το δυνατόν πιο κοντά μας. Απ’ την άλλη, θέλουμε να πούμε σε όποιον κι αν πάτησε τη σκανδάλη πως, είτε θεωρηθεί περισσότερο ή λιγότερο λειτουργική «απ’ τη σκοπιά της εξέγερσης», η πράξη του δε μας έβλαψε σε τίποτα, κάθε άλλο. Εκείνη τη μέρα της 7ης Μάη πολλοί χαμογέλασαν από ικανοποίηση. Μια αντίδραση σαν αυτή φαντάζει παράλογη μονάχα σε όποιον φιλτράρει το σκεπτικό του με την καθεστωτική ρητορική ολόκληρων δεκαετιών περί επαναστατικής βίας. Μια δουλειά που το κράτος έχει κάνει εξαιρετικά καλά, τουλάχιστον αν κρίνουμε απ’ την ψυχρότητα με την οποία εκφράστηκε η αλληλεγγύη στους συλληφθέντες συντρόφους εκ μέρους του «αναρχικού γαλαξία».

Αν θέλει λοιπόν κανείς πραγματικά να δράσει επαναστατικά, είναι πια καιρός να διώξει από πάνω του τέτοια κατάλοιπα εξουσιαστικής ιδεολογίας, ν’ αποτινάξει την τρομάρα και την απέχθεια απέναντι στη χρήση βίας που ’χουν ενσταλαχτεί μέσα του, και να βαλθεί να στοχάζεται καθαρά και ξάστερα, δίχως ποτέ να λησμονά την εξεγερσιακή οπτική. Άλλωστε, για μια πράξη επαναστατικής βίας μιλάμε εδώ πέρα. Δε θα μπορούσαμε να ορίσουμε αλλιώς μια πράξη που –ανεξαρτήτως της γνώμης που μπορεί να ’χει ο καθένας γι’ αυτήν και τα δεδομένα αποτελέσματά της– πραγματοποιήθηκε ως επίθεση στην εξουσία σύμφωνα και με τις προθέσεις των ίδιων των δραστών της, κι όπως φάνηκε κιόλας από τον άμεσα απτό της χαρακτήρα (ας μην ξεχνάμε πως πυροβολήθηκε ένας συγκεκριμένος υπέρμαχος πολέμων και σφαγών).

Φυσικά, το ζητούμενο εδώ δεν είναι να κριθούν οι ατομικές τοποθετήσεις ως προς τη συγκεκριμένη πράξη ένοπλου αγώνα. Ο καθένας κατασταλάζει στην αντίληψη και στις εκτιμήσεις του για την εγκυρότητα, την καταλληλότητα, τη δεοντολογία της χειρονομίας. Ωστόσο, αφήνοντας κατά μέρος αυτό που ο καθένας σκέφτεται γι’ αυτήν τη δράση, η χρήση των όπλων σίγουρα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε μια εξεγερσιακή πάλη πραγματωμένη μέσα από διαφορετικές πρακτικές, που η κάθε μία συμπληρώνει την άλλη. Δε θα υπάρξει ποτέ εξέγερση που θα γίνει μόνο με τα όπλα, μήτε κι εξέγερση που θα γίνει χωρίς να πέσει ούτε σφαίρα.

Απ’ την άλλη πλευρά, εκτιμάμε ότι η συμβίωση των διαφόρων πρακτικών δράσης είναι το μοναδικό modus operandi που συνδυάζει μια πραγματικά επαναστατική αποτελεσματικότητα (που ’ναι αδιανόητο να τίθεται σ’ ένα περιεχόμενο ειδωλολατρίας ενός αποκλειστικού μέσου) με μια αναπόσπαστη εξέλιξη τόσο σε επίπεδο ατομικό, όσο και συλλογικό. Είναι δίκαιο που κάθε ατομικότητα και/ή κάθε ομάδα συγγένειας προωθεί τους αγώνες της με τον τρόπο που κρίνει ικανότερο για την καταστροφή του υπάρχοντος και την οικοδόμηση μιας απελευθερωμένης κοινωνίας. Όμως, προκειμένου να φτάσουν τέτοιοι αγώνες να έχουνε μια εξεγερσιακή απτότητα, είναι απαραίτητο να συνοδεύονται και να υποστηρίζονται από μονοπάτια άλλων, διαφορετικά μεν στις μεθόδους αλλά με εξίσου επαναστατικές προθέσεις. Αυτό είναι που αντιλαμβανόμαστε κι ως πρόταγμα, που ’ναι αναπόσπαστο στους καθημερινούς αγώνες, ποικίλλει σε κάθε άτομο και βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη, αντιτασσόμενο στ’ απόλυτα προτάγματα, δηλαδή στα γενικευμένα σχέδια δράσης τα οποία λογίζονται ως έγκυρα σε κάθε τόπο, σε κάθε στιγμή, σε κάθε περίσταση. Εξάλλου, η μεγαλύτερη και συναρπαστικότερη δυνητικότητα της αναρχίας είναι πως ούτε θρησκεία έχει για ν’ ακολουθεί, ούτε κάποιο δόγμα να υπομένει, ούτε και κόμμα για να ψηφίζει.

Θα ήταν επομένως εξευτελιστικό αν οι αναρχικοί σκέφτονταν για τον εαυτό τους όπως ακριβώς τους αποτυπώνει το κράτος, δηλαδή σαν ένα ενιαίο και ομοιόμορφο σώμα όπου η διαφορετικότητα της δράσης και σκέψης ενός οργάνου σε σχέση με μια υποτιθέμενη «δίκαιη γενική λειτουργία» συνιστά πρόβλημα, που γίνεται καρκίνος στιγματισμού και αφανισμού. Ευτυχώς σε αυτήν, όπως και σ’ άλλες περιπτώσεις, μερικοί φάνηκαν αλλεργικοί μπροστά σε τέτοιου είδους ατραπούς, γιατί έχουν αφοσιωθεί πάρα πολύ στο να βάλουν μπρος με αγάπη και οργή το δρόμο της εξέγερσης, μιας εξέγερσης που πραγματώνεται τόσο με πράξεις όσο με ενεργή αλληλεγγύη στους συντρόφους που έχουν χτυπηθεί απ’ την καταστολή. Εκείνη την αλληλεγγύη που μας κάνει να νιώθουμε τόση εγγύτητα με τον Αλφρέντο και τον Νικόλα. Εκείνη την αλληλεγγύη που μεταμορφώνει κάθε μέρα που περνάνε μες στη φυλακή σε μια πρόκληση να εξεγερθούμε περισσότερο απ’ ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί.

Γρήγορα λεύτεροι, όλο πιο κοντά στην ανατροπή του υπάρχοντος!

Αναρχικές ατομικότητες από το Λέκκο (Λομβαρδία, βόρεια Ιταλία)

πηγή

Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (ΣΠΦ/FAI-IRF)

Ιταλία: Για τις μαθητικές κινητοποιήσεις της 5ης Οκτώβρη

Αφαίρεση του εθνόσημου από το ελληνικό προξενείο στην Μπολόνια

Στις 5 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκαν μαθητικές διαδηλώσεις σε δεκάδες πόλεις της Ιταλίας κατά τη διάρκεια των οποίων διαδηλωτές έκαψαν μαζικά τις εκλογικές τους ταυτότητες, μεταξύ άλλων, ενώ σημειώθηκαν επιθέσεις των μπάτσων με γκλομπιές και πολλές συλλήψεις.

Η μέρα των κινητοποιήσεων είχε καλεστεί τις τελευταίες μέρες της κατασκήνωσης του αγώνα NO TAV από την «αυτόνομη» μαθητική ομάδα. Οι διαμαρτυρίες αυτές είναι οι πρώτες της νέας σχολικής χρονιάς και εξέφρασαν την αντίθεση των μαθητών στον πρωθυπουργό Μάριο Μόντι και στην πολιτική των μέτρων λιτότητας, τα οποία πλήττουν σφοδρότερα τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Ειδικότερα, οι διαδηλωτές καταφέρονται ενάντια στην κυβέρνηση λόγω των περικοπών σε κοινωνικές παροχές και δημόσιες υπηρεσίες, όπως είναι τα σχολεία.

Η μεγαλύτερη κινητοποίηση έγινε στο Παλέρμο, στη Σικελία, όπου 5.000 μαθητές πορεύτηκαν κρατώντας πανό με το σύνθημα «Ενάντια σε κρίση και λιτότητα – Παίρνουμε πίσω τα σχολεία και τις πόλεις» και μπλόκαραν αποτελεσματικά τις δύο κεντρικές αρτηρίες της πόλης σε όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης. Στο τέλος της πορείας, χιλιάδες διαδηλωτών συγκεντρώθηκαν μπροστά από το τοπικό προεδρικό μέγαρο του Παλέρμο και έριξαν στην πυρά τις εκλογικές τους ταυτότητες, δείχνοντας έτσι την απαξίωσή τους στις τοπικές εκλογές που κηρύχτηκαν για το τέλος του μήνα στη Σικελία.

Στο Τορίνο περίπου 1.000 μαθητές και άλλοι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, ενώ την πορεία πλαισίωσε επίσης μπλοκ του κινήματος NO TAV από τη γειτονική κοιλάδα Σούζα. Λίγη ώρα μετά την έναρξή της, η πορεία σταμάτησε έξω από την έδρα του υπουργείου Παιδείας, όπου πετάχτηκαν αυγά και φωτοβολίδες. Ύστερα οι διαδηλωτές συνέχισαν τη διαδρομή τους.

Οι μπάτσοι είχαν εκδώσει αυστηρές εντολές σχετικά με την έλευση της διαδήλωσης, την οποία ακολουθούσαν πολύ στενά. Παρ’ όλα αυτά, κάποια στιγμή οι μαθητές έστριψαν γρήγορα, καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να εκτρέψουν την πορεία απ’ την επιτρεπόμενη διαδρομή. Το αποτέλεσμα ήταν μια λυσσαλέα επίθεση των μπάτσων, η οποία επέφερε το βαρύ τραυματισμό πολλών μαθητών και 15 συλλήψεις.

Ωστόσο, οι μαθητές κατάφεραν ν’ ανασυνταχθούν και συνέχισαν την «άγρια» πορεία τους, διατρέχοντας κεντρικές οδούς της πόλης και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Οι δρόμοι μάς ανήκουν, τους παίρνουμε πίσω». Στο τέλος της πορείας, οι διαδηλωτές έκαψαν ομοιώματα πολιτικών της τοπικής εξουσίας. Επίσης, οι μαθητές κάλεσαν λαϊκή συνέλευση για την επόμενη βδομάδα, όπου θα συζητηθούν αγωνιστικές δράσεις για το επικείμενο διάστημα.

Βίαια επεισόδια ξέσπασαν και στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, όπου η αστυνομία είχε απαγορεύσει στους μαθητές να διαδηλώσουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Οι μαθητές, οργισμένοι με αυτή την απαγόρευση, καθώς στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης βρίσκονται τα κυβερνητικά κτήρια, αψήφησαν την εντολή και επιχείρησαν να ανακαταλάβουν τους δρόμους της παλιάς πόλης. Εκεί τα μαθητικά μπλοκ ήρθαν αντιμέτωπα με μια «έκρηξη βίας», όπως χαρακτηρίστηκε, απ’ την πλευρά της αστυνομίας. Ένας 15χρονος, που δε συμμετείχε καν στην πορεία, επίσης συνελήφθη αφού πρώτα ξυλοκοπήθηκε και σύρθηκε στο οδόστρωμα απ’ τους μπάτσους.

Διαμαρτυρίες οργανώθηκαν και στις λεγόμενες «κόκκινες» περιοχές της Ιταλίας, όπως η Πίζα, το Λιβόρνο, η Φλορεντία, η Μάσσα, η Μόντενα και η Μπολόνια. Στην Μπολόνια, όταν η πορεία των μαθητών έφτασε έξω απ’ το ελληνικό προξενείο, ομάδα διαδηλωτών σκαρφάλωσε στην πρόσοψη του κτηρίου και κατέβασε την ελληνική σημαία, αντικαθιστώντας τη μ’ ένα πανό που έγραφε: «Αλληλεγγύη στους αγωνιστές και αντιφασίστες στην Ελλάδα».

Οι συντονισμένες αυτές κινητοποιήσεις έλαβαν χώρα λίγες μόλις μέρες μετά την απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς σε όλη την Ιταλία (στις 2 Οκτώβρη), σηματοδοτώντας την αφύπνιση του μαθητικού κινήματος, ύστερα κι από το ξέσπασμα διαδηλώσεων στον ευρωπαϊκό νότο τις τελευταίες βδομάδες. Έτσι, μετά την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι διαδηλώσεις αυτές αυξάνουν την πιθανότητα κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων και στην ιταλική επικράτεια.

πηγή/βίντεοφωτορεπορτάζ i, ii

Ιταλία: Επιστολή της Άννα Μπενιαμίνο σε αλληλεγγύη με τους συντρόφους της Αλφρέντο Κόσπιτο και Νικόλα Γκάι

Σεπτέμβρη μ’ όποιον αγαπάς;

Την Παρασκευή, 14 Σεπτέμβρη, συνελήφθησαν ο Νικόλα και ο Αλφρέντο –αναρχικοί γνωστοί εδώ και χρόνια στο Τορίνο και στην Ιταλία– με μια κατηγορία που δεν είναι και η πιο ελαφριά: επίθεση με την πρόθεση της τρομοκρατίας για τον τραυματισμό του διευθύνοντα συμβούλου της Ansaldo Νucleare, ενέργεια που ανέλαβε τον Μάη του 2012 ο Πυρήνας Όλγα FAI-FRI.

Τη στιγμή της κράτησης, τίποτε δεν προέκυψε εκτός από ένα κατασκεύασμα αναπλασμένο με ολίγη τέχνη από τις ειδικές δυνάμεις των καραμπινιέρων ROS και τις μονάδες πολιτικής αστυνομίας DIGOS, σε μια φιλονικούσα παντρειά, που είχε επιφέρει ένα αρχικό αίτημα για εντάλματα σύλληψης στις 11 Ιούλη 2012, για να απορριφθεί στη συνέχεια απ’ τον ίδιο τον αρμόδιο ανακριτή λόγω έλλειψης αποδεικτικής αξίας στα ενοχοποιητικά στοιχεία.

Μετά την άρνηση του ανακριτή, ο εισαγγελέας επέμεινε και εξαπέλυσε –με ισχνά αποτελέσματα– τις δυνάμεις του τμήματος επιστημονικών ερευνών των καραμπινιέρων RIS, των ROS, DIGOS κ.λπ., και υποκίνησε καταναγκαστικά τους προαναφερθέντες, οι οποίοι ύστερα από περαιτέρω περίπλεξη μυστικών παρακολουθήσεων, παλιών αρχείων πληροφοριών και διάφορες άλλες σαχλαμάρες δημιούργησαν το αριστούργημα: θα πρέπει να συλληφθούν για κίνδυνο διαφυγής, γιατί σκοπεύουν να διαφύγουν, πρώτα τον Ιούνιο και κατόπιν τον Σεπτέμβριο, χρηματοδοτώντας τη χρυσή τους διαφυγή με τα έσοδα μιας έκθεσης τατουάζ, θα πάνε στη Γαλλία, μπορεί στην Πορτογαλία, μπορεί και στο Μεξικό, πιθανότατα με τη βοήθεια ενός μοντέλου Toyota Picnic που ’ναι για τα μπάζα, πιθανώς πουλώντας τους πίνακες ζωγραφικής που ’χουν στο σπίτι, θα πρέπει να συλληφθούν για κίνδυνο διαφυγής, ή μάλλον επειδή ένας τους πηγαίνει να εργαστεί και δεν μπορεί καν να σχεδιάσει διακοπές, θα πρέπει να συλληφθούν επειδή είναι εξεγερτικοί αναρχικοί, ή μάλλον συμπαθούντες των Ερυθρών Ταξιαρχιών –δεδομένου ότι πήγανε ν’ ακούσουν την ομιλία τού ήδη γνωστού ερυθροταξιαρχίτη Σάντε Νοταρνίκολα, ο οποίος βγήκε πρόσφατα απ’ τη φυλακή–, θα πρέπει να συλληφθούν επειδή ξηλώνουν κοριούς και μικροκάμερες όταν τα βρίσκουν σ’ όλο τους το σπίτι, επειδή συναναστρέφονται άτομα που δεν έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, επειδή τσεκάρουν στο Διαδίκτυο ειδήσεις σχετικά με τις έρευνες για τον προαναφερθέντα τραυματισμό κι άλλες ειδήσεις περί αντιαναρχικής καταστολής, επειδή κάνουν σκερτσόζικα σχόλια για τις συνεχείς επιδρομές και έρευνες των Αρχών, αν και γνωρίζουν πολύ καλά πως τους κρυφακούνε, γιατί σταματούν στο δρόμο όποτε τους καπνίσει τους ίδιους τους μπάτσους που τους παρακολουθούν, γιατί φτιάχνουν ένα περιοδικό που ονομάζεται «KNO3», γιατί έχουν άλλη μία άλλη δίκη σε εξέλιξη στην Περούτζια διωκόμενοι κατά το άρθρο 270bis, γιατί εδώ και 15 χρόνια –από τη δίκη του Μαρίνι και μετά– τελούν υπό έρευνα απ’ την πιο ευρεία γκάμα εισαγγελικών αρχών της Ιταλίας, άρα δε γίνεται, κάτι υπάρχει εδώ πέρα.

Εγώ ξέρω ότι έχω δυο φίλους, συντρόφους, αδερφούς, ή όπως προτιμώ να τους αποκαλώ στα 15 χρόνια αγάπης και φιλίας μας, ξέρω ότι βρίσκονται στη φυλακή, στην απομόνωση, ξέρω ότι είναι ανάγκη ν’ αγωνιστούμε για τη λευτεριά τους και την απελευθέρωση όλων των κρατουμένων, κι όλα τα υπόλοιπα είναι χαζοβιόλικα τερτίπια του αρχηγείου της αστυνομίας και κουβεντολόγια του καφενέ.

αθεράπευτα για την αναρχία
anna

Νέα διεύθυνση αλληλογραφίας:
Nicola Gai – Alfredo Cospito
Casa Circondariale Sanremo
Via Valle Armea 144
IT-18038 Sanremo, Imperia

πηγή

Ιταλία: Γράμμα του αναρχικού Alessio Del Sordo από τη φυλακή του Πράτο

Ακολουθεί επιστολή του αναρχικού κρατουμένου Αλέσσιο Ντελ Σόρντο, που πρόσφατα μεταφέρθηκε απ’ τη φυλακή του Τορίνου (γνωστή ως «Λε Βαλλέττε») στη φυλακή του Πράτο. Ο Αλέσσιο βρίσκεται προφυλακισμένος από τον Γενάρη του 2012, στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων κατασταλτικών επιχειρήσεων εναντίον του κινήματος NO TAV στην Ιταλία.

23/8/12

Γεια σε όλους.

Σας γράφω από τη φυλακή του Πράτο, όπου μεταφέρθηκα χθες το βράδυ. Εδώ και μέρες μού βρόμαγε μεταγωγή, κι ήμουν έτοιμος γι’ αυτό το ενδεχόμενο. Τις προηγούμενες μέρες έπαιξε ζήτημα μ’ έναν μπριγαδιέρο των δεσμοφυλάκων, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πτέρυγα με βρισίδια και μωλωπίδια.

Ήταν λοιπόν επόμενο να με διώξουν άρον άρον, κι έτσι ήμουν προετοιμασμένος.

Ήρθαν στις 5.30 π.μ., κι ήμουν ξύπνιος και τους είπα ότι δεν είχα κανένα πρόβλημα να κάνω ένα ταξιδάκι. Έκλεψα λίγο χρόνο πηγαίνοντας στην τουαλέτα, ήπια μια τζούρα καφέ –ποτέ ταραντέλα («περιπέτειες») χωρίς καφέ– και προετοιμάστηκα όσο το δυνατόν καλύτερα ώστε ν’ αντισταθώ. Στις 6.30 επέστρεψε μονάχα ένας φρουρός για να μου πει ότι ήταν ώρα να φύγουμε. Απάντησα ότι δεν το κουνάω ρούπι. Ο φύλακας ψιλονευρίασε, και του πρότεινα να ζητήσει ενισχύσεις. Σ’ εκείνο το σημείο ειδοποίησα τους φίλους και κολλητούς στην πτέρυγα, λέγοντάς τους ότι ετοιμαζόμουν να προβάλω αντίσταση. Είπα στο νέο συγκελίτη μου να μην μπει στη μέση.

Περίπου μία ώρα μετά, κατέφτασαν οκτώ από δαύτους, θαρρώντας πως αν έβαζαν τα βαριά μέσα θα μπορούσαν να με εντυπωσιάσουν και να με σπάσουν.

Απεναντίας, ήμουν έτοιμος. Καλολαδωμένος με σπορέλαιο, είχα ένα φύλλο με όλες τις διευθύνσεις και τρία γραμματόσημα κολλημένα στο πουλί μου με ταινία.

Για να ’χω ένα μικρό πλεονέκτημα, περιέχυσα το πάτωμα της εισόδου του κελιού με λάδι. Ύστερα από απανωτές μου αρνήσεις μπούκαραν, κι απ’ τη φόρα που πήραν, δύο γλίστρησαν πάνω στο λάδι, κι ένας μπριγαδιέρος στούκαρε πάνω στο σκαμνί κι έμεινε ζαβλακωμένος. Μετά μου την πέσανε, μιας και δεν μπορούσα να τους προκαλέσω άλλο πλήγμα. Ξεκίνησε μάχη σώμα με σώμα. Έφαγα κάμποσες, μα πρόβαλα αντίσταση χάρη στο λάδι και σε κάποιες κινήσεις στις οποίες είχα εξασκηθεί στο προαύλιο. Όπως ήταν αναμενόμενο με συνέτριψαν, αλλά αν δεν μπορείς να νικήσεις, τότε θα πρέπει να κάνεις την ήττα ν’ αξίζει να ειπωθεί.

Μ’ έσυραν διά της βίας σε ολόκληρη την πτέρυγα ανάμεσα σε κραυγές και βρισιές ανάκατες με χαιρετισμούς και ευχές για καλό κατευόδιο. Δεν έχω ιδέα τι απέγιναν τα πράγματά μου.

Στο αρχιφυλακείο συνέχισα ν’ αψηφώ εκείνα τα ψοφίμια, προσκαλώντας τους να μπουν στο κελί της απομόνωσης. Οι δειλοί δεν τόλμησαν να πατήσουν το πόδι τους.

Ήταν ν’ αναχωρήσω στις 7.00. Έφυγα απ’ τη Λε Βαλλέττε στις 10.00 ή λίγο νωρίτερα. Μέσα απ’ το τεθωρακισμένο μεταγωγικό είδα τους συντρόφους που είχαν έρθει να μοιράσουν φυλλάδια μπροστά στην έξοδο της φυλακής. Όλη η διαδρομή ήταν σάουνα. Οι μαλάκες της συνοδείας σταμάτησαν να φάνε σ’ ένα Autogrill, αφήνοντάς με να ψηθώ μέσα στην κλούβα για μια ωρίτσα.

Όταν μπήκαμε στο Πράτο, είδα ένα κόκκινο σύνθημα σ’ έναν κιτρινισμένο τοίχο: «ΖΗΤΩ Ο ΜΠΡΕΣΙ». Ε τι στο διάολο, έτσι, σύντροφοι, βίβα Μπρέσι.*

Μπήκα στην πτέρυγα στις 19.00 μετά τις συνήθεις περιποιήσεις για εκείνους που εισέρχονται.

Πτέρυγα III, μέσης ασφαλείας, κάμερες παντού στους διαδρόμους.

Είμαστε τρεις στο κελί, είμαι με δυο παιδιά που μόλις επέστρεψαν από την απομόνωση. Είπα «καλησπέρα, αιχμάλωτοι, μπορώ να μπω», μου απάντησαν «δίκιο έχεις, είμαστε έγκλειστοι, όχι τρόφιμοι· φυσικά και μπορείς». Με καλωσόρισαν προετοιμάζοντας το κρεβάτι και δίνοντάς μου φαΐ. Αφήσαμε τις ιστορίες μας για σήμερα το πρωί. Ομολογώ ότι χθες ήμουν κομμάτια.

Τώρα ξέρω ότι σε αυτήν τη φυλακή είμαστε 700, τα 3/4 των φυλακισμένων σε καθεστώς μέσης ασφαλείας και οι υπόλοιποι σε καθεστώς υψηλής επιτήρησης. Μου λένε ότι το Πράτο είναι τιμωρητικό ίδρυμα. Στο μεταξύ, σήμερα το πρωί, αφού διαδόθηκε η φήμη πως έφτασε καινούργιος πελεγρίνος («ταξιδευτής»), ήρθανε να με χαιρετήσουν. Είναι πολλοί που γνωρίζουν την «Όλγκα» κι έχουν μια αλληλογραφία.** Κάποιος έβγαλε μια μπροσούρα στην οποία υπήρχε ένα κείμενό μου, και με υποδέχτηκαν χτυπώντας με φιλικά στην πλάτη.

Τώρα κοιτώ να τα βολέψω όσο μπορώ καλύτερα, προσαρμόζομαι λιγάκι, και θα δούμε τι μπορεί να βγει.

Μετά από μήνες στην XII στο Τορίνο μπορώ να κάνω έναν πρώτο απολογισμό, και νομίζω πως οι κρατούμενοι μπορούμε να κάνουμε πολλά αν οργανωθούμε μεταξύ μας. Είμαι σε θέση ν’ αξιοποιήσω τους μήνες εμπειρίας και μια κάποια αυξημένη αποφασιστικότητα.

Αισθάνομαι ήρεμος, με ακμαίο ηθικό, κι έχω καταλάβει ότι η μόνη δυνατή άμυνα ενάντια στην εξουσία είναι η άμεση επίθεση.

Ξέρω ότι πολλοί σύντροφοι θεωρούν πως η επιλογή μου να μην κάνω χρήση νομικής υπεράσπισης δεν είναι και τόσο έξυπνη ή φαεινή επιλογή κι ότι απειλεί να υπονομεύσει την ενότητα του κινήματος NO TAV (ενάντια στην κατασκευή υπερταχείας). Σκεφτείτε ό,τι θέλετε, σύντροφοι, μπορώ μονάχα ν’ απαντήσω πως θα χρησιμοποιήσω όση νοημοσύνη και καπατσοσύνη διαθέτω για να έρθω κοντά με τους άνδρες και τις γυναίκες που πολεμούν ενάντια στο υπάρχον, ώστε να εξαπολύσουν ολοένα κι ακριβέστερα χτυπήματα, και για να επαναλάβω πως θα συνεχίσω ν’ αγωνίζομαι παντού και σε πείσμα όλων.

Και να πά’ να γαμηθεί οποιαδήποτε διευθέτηση απ’ τους πολιτικάντηδες.

Τώρα που το ’πα αυτό είμαι μια χαρά έστω κι αν στερούμαι σχεδόν τα πάντα.

Θα ξαναγράψω σύντομα.

Φωτιά και εξέγερση.

Αλέσσιο

Η νέα διεύθυνση αλληλογραφίας του συντρόφου είναι:
Alessio Del Sordo
C.C. via La Montagnola 76, IT-59100 Prato

* Ο Γκαετάνο Μπρέσι (Gaetano Bresci, 1869-1901), γεννημένος στο Κοϊάνο, κοντά στο Πράτο της Τοσκάνης, ήταν αναρχικός που είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ κι επέστρεψε στη χώρα με σκοπό να εκτελέσει το βασιλιά Ουμβέρτο Α΄ της Ιταλίας. Πράγματι, το 1900 στη Μόντσα πυροβόλησε το μονάρχη τέσσερις φορές μ’ ένα ρεβόλβερ. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για βασιλοκτονία, αλλά βρέθηκε νεκρός μες στο κελί του ένα χρόνο μετά υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες – η επίσημη αιτιολογία θανάτου ήταν η αυτοκτονία, ωστόσο πιστεύεται πως δολοφονήθηκε από ανθρωποφύλακες.

** Αναφέρεται στη συλλογικότητα του Μιλάνου OLGa – è Ora di Liberarsi dalle Galere (olga2005@autistici.org).

Ιταλία, 14/9: Δύο σύντροφοι συνελήφθησαν και κατηγορούνται για την επίθεση εναντίον του Αντινόλφι

Ύστερα από ένα μακρύ καλοκαίρι κατά το οποίο εξαπολύθηκαν οι επιχειρήσεις «Ardire (ευτολμία)», «Mangiafuoco», «Ixodidae (zecca)» και «Thor», αναρχικοί/-ές φαίνεται να καταλαμβάνουν την πρώτη θέση ως εσωτερικός εχθρός που θα πρέπει να αποστειρωθεί ώστε να αποφευχθεί η επικίνδυνη και παθογόνος εξάπλωση εχθροπραξιών και αγώνων…

Μια νέα κατασταλτική επιχείρηση –οργανωμένη αυτήν τη φορά από τον εισαγγελέα της Γένοβας αφότου έμεινε κουτσός ο Ρομπέρτο Αντινόλφι (στις 7 Μάη), διευθύνων σύμβουλος της ιταλικής εταιρείας πυρηνικής ενέργειας Ansaldo Nucleare– έφερε μονάδες των ειδικών δυνάμεων των καραμπινιέρων ROS και της πολιτικής αστυνομίας DIGOS μπροστά στις πόρτες και μέσα στα διαμερίσματα αρκετών συντρόφων, ενόσω δύο αναρχικοί από το Τορίνο, ο Αλφρέντο Κόσπιτο και Νικόλα Γκάι, συνελήφθησαν στις 14 Σεπτέμβρη. Άλλη μία συντρόφισσα, η Άννα Μπενιαμίνο, βρίσκεται υπό εισαγγελική έρευνα (εκτός φυλακής).

Τα καθεστωτικά μέσα κάνουν λόγο για αστυνομικές έρευνες και επιδρομές σε Τορίνο, Κούνεο, Πιστόια και Μπορντιγκέρα. Σύμφωνα πάντα με τους δημοσιογράφους της Κυριαρχίας, ανάμεσα στα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους οι ανακριτές συγκαταλέγεται μαγνητοσκοπημένο υλικό που δείχνει τον Αλφρέντο και τον Νικόλα στο σταθμό τρένου της Γένοβας, όπως επίσης δεδομένα από κάμερες παρακολούθησης (δίνοντας στις Αρχές την ευχέρεια της αναγνώρισης προσώπου μέσω βιομετρικών στοιχείων), κ.λπ.

Ο Αλφρέντο, η Άννα και ο Νικόλα έχουν κοινοποιήσει δημοσίως εδώ και μήνες αποδείξεις αναφορικά με τη μόνιμη παρακολούθησή τους, όπως οι κοριοί και μικροκάμερες μες στα ίδια τους τα σπίτια, αλλά κι η διαρκής παρακολούθηση και μυστική καταδίωξή τους από την αστυνομία (βλ. σχετικά i, ii, iii, iv).

Οι δυο σύντροφοι κρατούνται στη φυλακή του Τορίνου, εν αναμονή επισφράγισης των συλλήψεων/προφυλακίσεών τους. Τις προσεχείς μέρες είναι πιθανό πως θα μεταχθούν σε άλλο κολαστήριο. Στο μεταξύ, μπορείτε να τους γράψετε και να τους στείλετε τηλεγραφήματα στη διεύθυνση:

Nicola Gai
Alfredo Cospito

C.C. via Pianezza 300, IT-10151 Torino

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες
και σε κάθε διωκόμενο/-η.

Λευτεριά σε Νικόλα και Αλφρέντο!

Νεότερα: Ο δικαστής προκαταρκτικών ερευνών επισφράγισε την κράτηση του Αλφρέντο, ενώ απέρριψε εκείνη του Νικόλα, ο οποίος ωστόσο παραμένει επίσης έγκλειστος λόγω νέας δικογραφίας που εκδόθηκε εναντίον του.

Βλ. ενημερώσεις (στα ιταλικά): informa-azione.info

Μπεζανσόν, Γαλλία: Αφίσες αλληλεγγύης, μέρος 3ο

Δεδομένου ότι οι αγώνες είναι αναρίθμητοι, η αλληλεγγύη πρέπει να εκφράζεται όσο το δυνατό περισσότερο, μιας και η επίθεση των κρατών ενάντια σε όσους αγωνίζονται για ένα κόσμο χωρίς κυριαρχία, εκμετάλλευση, και για την Αναρχία, είναι καθημερινή.

Την Πέμπτη, 9 Αυγούστου, κολλήσαμε διάφορες αφίσες αλληλεγγύης και ενάντια στην καταστολή στην πόλη της Μπεζανσόν.

Δικαιοσύνη για τον Νουρεντίν Μοχάμεντ, δολοφονημένο στο Καλαί από τους πολιτικούς και τα μπατσόσκυλά τους!
Η ώρα της εξέγερσης έφτασε! Δύναμη στους/στις εξεγερμένους/-ες στον Καναδά!
Σαμποτάρουμε την υπερταχεία Λυόν-Τορίνο. Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους για τον αγώνα NO TAV!
Κάτω τα ξερά σας από τις Pussy Riot! Ούτε κράτος, ούτε ηθική τάξη!

Η εξουσία δεν είναι προς κατάκτηση. Πρέπει να καταστραφεί!

Λευτεριά στους/στις διωκώμενους/-ες αναρχικούς/-ες των βορειοδυτικών περιοχών των ΗΠΑ. Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!
Η χαρά της καταστροφής είναι χαρά δημιουργική!

 πηγή

Ιταλία, 11 Απρίλη: Διεθνές κάλεσμα του κινήματος NO TAV

Μετά την απαίσια μέρα της 27ης Φλεβάρη, όταν ένας από μας κόντεψε να πεθάνει στην προσπάθειά του να μπλοκάρει την επέκταση του φρουρίου της Μανταλένα, ο πολλαπλασιασμός των πορειών, οι αποκλεισμοί οδών, εθνικών αυτοκινητοδρόμων, λιμανιών και σιδηροδρόμων, σε δεκάδες και δεκάδες μεγάλες ή μικρότερες ιταλικές πόλεις, μας έδωσαν δύναμη για τη συνέχιση της αντίστασής μας στην εθνική οδό.

Σε αυτήν τη συγκυρία, συνειδητοποιήσαμε ότι η κυβέρνηση κι όλα τα κόμματα που στηρίζουν την υπερταχεία (Si TAV) τα βρήκαν σκούρα, παρά τις χιλιάδες των ενόπλων που επιστράτευσαν. Ανοίχτηκαν ρωγμές στην προπαγάνδα ποινικοποίησης που έχουν εξαπολύσει, και γεννήθηκαν επίσης παντού δυνατότητες ενός αγώνα προσιτού σε όλους κι όλες.

Στις 27 Φλεβάρη όχι μόνο έβαλαν τη ζωή ενός από μας σε κίνδυνο, αλλά κατέλαβαν κιόλας ένα ακόμη κομμάτι γης, το οποίο περιέφραξαν με δίχτυα, φράχτες και συρματοπλέγματα.

Την ερχόμενη Τετάρτη, 11 Απρίλη, θα επιδιώξουν να γίνει νόμιμη η κατοχή τους. Τη μέρα εκείνη οι Αρχές καλούν τους γαιοκτήμονες στη διαδικασία «προσωρινής» κατοχής εδαφών. Οι ιδιοκτήτες θα μπορούν να εισέλθουν στο οχυρωμένο φρούριο, ένας ένας· κι αν κάποιος δεν παραστεί, θα προχωρήσουν με τη διαδικασία ερήμην του. Αυτό που έχει σημασία για το κράτος είναι να δώσει μια επίφαση νομιμότητας στη βίαιη επιβολή ενός άχρηστο μεγάλου δημόσιου έργου. Από κείνη τη μέρα, οι εργολαβικές εταιρείες θα είναι πραγματικά σε θέση ν’ αρχίσουν τις εργασίες κατασκευής.
Κι αυτήν τη φορά, το NO TAV θα είναι εκεί. Θα είμαστε εκεί και θα ’μαστε σε κάθε σημείο απ’ όπου είναι δυνατόν να παρεμποδίσουμε τη μηχανή της στρατιωτικής κατοχής.

Απευθύνουμε έκκληση υποστήριξης εκείνη τη μέρα κι όλη τη βδομάδα, την οποία προωθούμε ως βδομάδα λαϊκού αγώνα του κινήματος ΝΟ TAV. Χρειαζόμαστε το δίκτυο αυθόρμητης αλληλεγγύης, που μας στήριξε από τον Φλεβάρη, να γίνει ακόμα πυκνότερο και ισχυρότερο.

Δε σας ζητάμε να έρθετε εδώ, αν και είστε όλοι σας ευπρόσδεκτοι όπως πάντα· σας ζητάμε να αγωνιστείτε στις πόλεις και στις χώρες όπου βρίσκεστε.

Σας ζητάμε να εξαπλώσετε την αντίσταση.

Κίνημα NO TAV (ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας TAV)

πηγές: i, ii

Ιταλία: Μήνυμα του ακτιβιστή τού NO TAV Λούκα Αμπά από το νοσοκομείο του Τορίνου

Σχεδόν τρεις βδομάδες μετά τα γεγονότα στην Κλαρέα τη Δευτέρα, 27 Φλεβάρη, μου φαίνεται χρήσιμο να κοινοποιήσω προς όλους τους φίλους και συντρόφους, που μου συμπαραστέκονται, κάποιες ακριβέστερες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της υγείας μου.

Όπως ήδη γνωρίζετε εδώ και μερικές μέρες η ζωή μου βρίσκεται εκτός κινδύνου, αλλά ακόμα κι αν η κατάστασή μου βελτιωθεί, παραμένει αρκετά σοβαρή.

Τα πιο βαριά τραύματα που χρειάζονται επούλωση προέρχονται από τα εγκαύματα που προκλήθηκαν από την ηλεκτροπληξία στον πυλώνα, αλλά πλέον υπάρχει σοβαρή βελτίωση στις βλάβες που προξένησε η πτώση.

Τις επόμενες μέρες θα υποβληθώ σε περισσότερες πλαστικές επεμβάσεις για την ίαση περιοχών του σώματος που είναι καλυμμένες με εγκαύματα.

Παραμένω καθηλωμένος στο κρεβάτι και δεν είμαι αυτοσυντηρούμενος στις κινήσεις των άκρων μου, έτσι εξαρτώμαι από το νοσηλευτικό προσωπικό και συγγενείς για καθημερινές δραστηριότητες.

Οπωσδήποτε, θέλω να ευχαριστήσω όσους κι όσες στάθηκαν δίπλα μου μέχρι τώρα και μ’ έκαναν να νιώσω την παρουσία και την αλληλεγγύη τους.

Ζητώ απ’ όλους κι όλες σας να δείξετε λίγη ακόμα υπομονή (εγώ θα πρέπει να είμαι ο πρώτος που την έχει) μέχρι να είμαι σε θέση να σας αγκαλιάσω και να σας χαιρετήσω σε καλή φόρμα.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνω στους συγγενείς και στη σύντροφό μου Εμανουέλα, που είχαν ν’ αντιμετωπίσουν δύσκολες ώρες· γι’ αυτόν το λόγο, άλλωστε, ζητώ απ’ όλους σας να μετριάσετε την πίεση απέναντί της, δεδομένου ότι έχει να διαχειριστεί πολλά στην όλη ιστορία.

Θα φροντίσω να επικοινωνήσω μαζί σας προσωπικά το συντομότερο δυνατόν, όταν τα πράγματα θα είναι καλύτερα, επιτρέποντάς μου να σας συναντήσω και να σας αγκαλιάσω πιο ήρεμα.

Αυτήν τη στιγμή υπόκειμαι δικαιολογημένα στους αυστηρούς κανόνες των «ειδικών πτερύγων» του Κέντρου Ορθοπεδικών Τραυμάτων (CTO), νοσοκομείου του Τορίνου, ως εκ τούτου τηρούνται αυστηροί περιορισμοί όσον αφορά τις επισκέψεις, που φυλάσσονται για τους συγγενείς και τους στενότερους φίλους.

Αίτημά μου είναι αυτό το γράμμα να μπορέσει να κυκλοφορήσει μεταξύ όλων των διαφορετικών δομών που παρακολουθούν την πορεία της κατάστασής μου, ελπίζοντας όμως πως δε θα γίνει αντικείμενο μιντιακών εικασιών. Θα χαρώ να λάβω τα νέα και τις επαφές σας, αλλά δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα απαντήσω σε όλους κι όλες σας σύντομα.

Η διεύθυνση στην οποία μπορείτε να μου γράφετε είναι: Frazione Cels Ruinas 27 – 10050 Exilles (TO), Italia/Ιταλία

Από το κρεβάτι του νοσοκομείου, 21-3/2012
Δύναμη και χαρά σε όλους.
Λούκα Αμπά

πηγή: notav.info

Σύνθημα απ’ τα οδοφράγματα της Βαλ ντι Σούζα, το οποίο φωνάχτηκε ανά την Ιταλία:

Μαζί πάμε, μαζί γυρνάμε, και στο Κιομόντε, όπως στην Αθήνα, είμαστε μαύρο μπλοκ όλοι· μπάτσε, θα πρέπει να φοβάσαι, φτάνουν οι ΝΟ ΤAV στο εργοτάξιο όπου θα ’σαι. Ατένε… Ατένε…

Δύναμη, Λούκα! Δύναμη, NO TAV!

Λυόν: Σαμποτάζ σε σιδηροδρομική γραμμή σε αλληλεγγύη με τον αγώνα του κινήματος NO TAV

Την Πέμπτη 1η Μαρτίου γύρω στις 13.30 περίπου 30 σύντροφοι με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά τους μπούκαραν στην είσοδο του Τεκνισέντρ (Technicentre), στην οδό Κρουά-Μπαρρέ στη Λυόν. Το Τεκνισέντρ είναι το κτήριο υπηρεσιών συντήρησης του Εθνικού Οργανισμού Σιδηροδρόμων Γαλλίας (SNCF), που επίσης λειτουργεί την υπερταχεία TGV. Το κτήριο συνδέεται απευθείας με τις σιδηροδρομικές γραμμές (π.χ. φέρνουν εκεί τρένα προς επισκευή). Οι σύντροφοι έτρεξαν πάνω στις γραμμές μεταξύ των σταθμών Jean-Macé και Perrache, στοχεύοντας τα εναέρια καλώδια με σακιά από άμμο και βαρίδια, προτού εξαφανιστούν. Επίσης, κρατούσαν πανό το οποίο έγραφε «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΧΕΙΑ ΛΥΟΝ-ΤΟΡΙΝΟ».

Η άμεση αυτή δράση, μεταξύ άλλων, καθυστέρησε την άφιξη των υπουργών Βαλερί Πεκρές και Λοράν Βοκιέ στην πόλη, καθώς οι συρμοί έμειναν ακινητοποιημένοι για περίπου μία ώρα, ενώ προκλήθηκαν κι άλλες καθυστερήσεις στην κίνηση των τρένων.

Ακόμη ένα πανό αλληλεγγύης με τον αγώνα του κινήματος NO TAV στην κοιλάδα Σούζα, που έγραφε «Ο Λούκα θα ζήσει, ο αγώνας θα ζήσει», κρεμάστηκε σε γέφυρα του SNCF στον αυτοκινητόδρομο προς Βιέννη.

Μία μέρα νωρίτερα, στις 29 Φλεβάρη στη Λυόν, μία ομάδα τριάντα ατόμων επιτέθηκε στο ιταλικό προξενείο με βόμβες μπογιάς, γράφοντας επίσης συνθήματα στους τοίχους σε αλληλεγγύη με τον αγώνα του κινήματος NO TAV και τον ακτιβιστή Λούκα Αμπά. Continue reading Λυόν: Σαμποτάζ σε σιδηροδρομική γραμμή σε αλληλεγγύη με τον αγώνα του κινήματος NO TAV

Ιταλία: Ακτιβιστής του NO TAV τραυματίζεται σοβαρά κατά τη διάρκεια κατασταλτικής επιχείρησης της αστυνομίας

Το πρωί της 27ης Φλεβάρη, ισχυρές δυνάμεις της ιταλικής αστυνομίας ξεκίνησαν την επιχείρηση εκκένωσης και κατεδάφισης του κέντρου αγώνα του κινήματος NO TAV, γνωστού και ως Baita Clarea, στην περιοχή της Μανταλένα ντι Κιομόντε. Ο Λούκα Αμπά [Luca Abbà] ακτιβιστής του κινήματος αντίστασης ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας TAV, άρχισε να σκαρφαλώνει σε έναν πύργο ηλεκτροδότησης, με στόχο να επιβραδύνει την κατασταλτική επιχείρηση των μπάτσων. Ένα από τα ένστολα καθάρματα της ιταλικής αστυνομίας ξεκίνησε να τον καταδιώκει ανεβαίνοντας και αυτός στον πυλώνα, χωρίς να υπάρχει κανένα μέτρο προστασίας σε περίπτωση πτώσης. Ο Λούκα αφού επικοινώνησε πως δεν επρόκειτο να σταματήσει, συνέχισε να ανεβαίνει πιο ψηλά ώσπου μια δυνατή ηλεκτρική εκκένωση τον χτύπησε, εκσφενδονίζοντας το σώμα του αρκετά μέτρα μακριά (δες βίντεο 1, 2, 3).

Ο Λούκα παρέμεινε στο έδαφος περισσότερο από μισή ώρα χωρίς να του προσφερθεί ιατρική βοήθεια, ενώ η αστυνομία απαγόρευσε στους συντρόφους του να τον προσεγγίσουν. Ο σύντροφος μεταφέρθηκε τελικά, μετά από σχεδόν μια ώρα, με ελικόπτερο σε νοσοκομείο στο Τορίνο, ενώ οι μπάτσοι συνέχισαν την κατασταλτική επιχείρηση σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Όπως ενημέρωσαν σύντροφοι του Λούκα από το νοσοκομείο, έχει υποστεί πολλαπλά κατάγματα σε όλο του το σώμα και εγκαύματα, και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε φαρμακολογικό κώμα. Σύμφωνα με τους γιατρούς, παρά τον σοβαρό τραυματισμό, η ζωή του δεν διατρέχει άμεσο κίνδυνο.

Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης καλέστηκαν άμεσα σε περισσότερες από 30 πόλεις σε όλη την Ιταλία. Θα ακολουθήσουν ενημερώσεις για την εξέλιξη της υγείας του Λούκα Αμπά και για τον κλιμακούμενο αγώνα αντίστασης ενάντια στους ένστολους φονιάδες και τα καταστροφικά έργα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στην Ιταλία.

Δύναμη και αλληλεγγύη στον Λούκα Αμπά!
Τσεκούρι και φωτιά στα κρατικά σκυλιά!

πηγές: 1, 2, 3, 4

Τορίνο, Ιταλία: «Είμαστε οι νέοι σας γείτονες…»

«Απ’ την Ελλάδα στην Ιταλία, εξέγερση ενάντια στο κράτος» (Δεκέμβρης 2008)

Κείμενο που μοιράστηκε το πρωί της 1ης Δεκέμβρη 2011 στους κατοίκους και περαστικούς της γειτονιάς Μπόργκο Ντόρα από τους καταληψίες του σπιτιού επί της οδού Λανίνο 2.

«Αυτό το πρωί μπήκαμε σ’ ένα εγκαταλειμμένο κτήριο στον αριθμό 2 της οδού Λανίνο, στο Μπάλον, για να το κατοικήσουμε. Η αστυνομία είχε πετάξει κάποιους από μας απ’ τα σπίτια όπου ζούσαμε με βίαιες εξώσεις ή εκκενώσεις. Τέτοιες επιχειρήσεις δε συνεισφέρουν παρά ένα ακόμη αδειανό σπίτι στα χιλιάδες που ήδη υπάρχουν στην πόλη. Κι αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Το να νοικιάζεις ένα σπίτι είναι πολύ δύσκολο, λόγω όλων των εγγυήσεων που απαιτούν οι ιδιοκτήτες. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να καταφέρεις να πληρώνεις το νοίκι κάθε μήνα. Τα περισσότερα άδεια σπίτια της πόλης ανήκουν σε λίγους ιδιώτες ή σε μεσιτικές εταιρείες. Έτσι, σε αυτήν όπως και σε τόσες άλλες πόλεις αυξάνεται ο αριθμός των εξώσεων, που απειλούν να πετάξουν στο δρόμο εκατοντάδες άντρες και γυναίκες. Το να έχεις μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου έχει γίνει πολυτέλεια. Ωστόσο, σκεφτόμαστε ότι όλοι θα ’πρεπε να μπορούν να έχουν ένα σπίτι για να ζουν. Και να ζουν καλά, χωρίς να πρέπει να στοιβάζονται σε μικροσκοπικούς χώρους λόγω της έλλειψης χρημάτων ή επειδή δεν έχουν χαρτιά. Γι’ αυτόν το λόγο, αποφασίσαμε να καταλάβουμε κάποια άδεια διαμερίσματα. Ανήκουμε σε αυτούς που θέλουν ένα σπίτι.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Η αλληλεγγύη είναι το πρώτο βήμα για να αντισταθούμε στην απειλή των εξώσεων. Χρειάζεται να κουβεντιάσουμε, να αλληλοβοηθηθούμε και να αγωνιστούμε μαζί για να μπορέσουμε να καταλάβουμε και να υπερασπιστούμε ένα σπίτι».

πηγή

Ιταλία: Για τους αναρχικούς συντρόφους Guido Mantelli και Arturo Fazio

Τορίνο, 4 Απρίλη 1998: Διαδήλωση την επομένη της κηδείας του Μπαλένο

Στις 26 Νοέμβρη φυλακίστηκαν δύο αγαπημένοι αναρχικοί σύντροφοι στην Ιταλία. Πρόκειται για τον Γκουίντο Μαντέλλι και τον Αρτούρο Φάτσιο, συντρόφους που πάντα τους χαρακτήριζε η βαθιά αφοσίωσή τους στον αγώνα ενάντια στο φασισμό και κατά των πυρηνικών, μεταξύ άλλων.

Ο Γκουίντο είχε επίσης ανάμειξη στη δίκη Μαρίνι (βλ. α, β, γ). Αυτή η νέα σύλληψή του συνδέεται με μια συγκέντρωση ενάντια στους φασίστες της Κάζα Πάουντ στην πόλη του Κούνεο (Πιεμόντε), στις 26 Φλεβάρη 2011. Πολλοί σύντροφοι υπέστησαν αντίποινα λόγω των συγκρούσεων με φασίστες και τις σύμμαχες με αυτούς αστυνομικές δυνάμεις. Έτσι, ο Γκουίντο επέλεξε να μείνει στην παρανομία για 6 μήνες.

Ο Γκουίντο παραδόθηκε στη δικαιοσύνη στις 26 Νοέμβρη, μέρα έναρξης της προανάκρισης. Τώρα ο σύντροφος καλείται να παραμείνει υπό καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμού μέχρι τις 25 Γενάρη, που έχει οριστεί ως ημερομηνία της δίκης του.

Ο Αρτούρο ήταν 9 χρόνια στην παρανομία μετά από τα γεγονότα στο Μπρόσσο. Τη μέρα της κηδείας του Μπαλένο [Εντοάρντο Μασσάρι/Edoardo Massari], τον Απρίλη του 1998 στο χωριό του Μπρόσσο, οι αναρχικοί είχαν αποφασίσει να μην επιτρέψουν την παρουσία μπάτσων και δημοσιογράφων. Ωστόσο, παρά τις προειδοποιήσεις, μερικοί δημοσιογράφοι παρεισέφρησαν στην τελετή. Έτσι, ένας από αυτούς, ο δημοσιογράφος Γκένκο [Daniel Genco], που είχε δυσφημήσει περισσότερο απ’ όλους τον Μπαλένο, ξυλοκοπήθηκε άγρια από τους συντρόφους. Ο Αρτούρο θεωρήθηκε ένας από τους υπεύθυνους του ξυλοδαρμού και γι’ αυτό αποφάσισε να γίνει φυγάς.

Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται έγκλειστος στο ίδιο κολαστήριο του Τορίνο όπου είχε βρεθεί απαγχονισμένος ο Μπαλένο, και θα εκτίσει ποινή τουλάχιστον δύο μηνών.

«Η σιωπή σκοτώνει, η αλληλεγγύη βοηθά κάποιον να ζει. Γράψε στους συντρόφους στη φυλακή. Λευτεριά σε όλους!»

Μπορείτε να του γράψετε στην παρακάτω διεύθυνση:
Arturo Fazio
Carcere “Le Vallette”
C/C via Pianezza, 300
10151 Torino
Italia/Ιταλία

πηγές: α, β

Κοιλάδα Susa, Ιταλία: Κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας TAV

[imagebrowser id=13]

Την Κυριακή 3 Ιούλη στην κοιλάδα Σούζα [Susa] στην επαρχία του Πιεμόντε (κοντά στο Τορίνο) εκτυλίχτηκε άλλη μια πράξη στο θέατρο της καταστολής και της καταλήστευσης των φυσικών και ανθρώπινων πόρων από πλευράς του ιταλικού κράτους. Περίπου 70.000 διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των επιτροπών NO TAV (ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας TAV), που συνυπέγραψαν επίσης 23 δήμοι της κοιλάδας Σούζα και πολλά κοινωνικά κέντρα από όλη την Ιταλία.

Από τις 27 Ιούνη 2.000 άντρες των δυνάμεων καταστολής έχουν καταλάβει την κατασκήνωση των διαδηλωτών στη Μανταλένα ντι Κιομόντε [Maddalena di Chiomonte], προσπαθώντας να διασφαλίσουν με κάθε μέσο την έναρξη των εργασιών κατασκευής της υπερταχείας TAV που θα συνδέσει το Τορίνο με τη Λυόν. Αυτή η γραμμή αποτελεί κομμάτι του σχεδίου της ΕΕ για το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό  δίκτυο, που προβλέπει επίσης τη σύνδεση της Λυόν με τη Βουδαπέστη και στη συνέχεια με την Ουκρανία. Οι πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα έργο που θα κοστίσει 22 δισεκατομμύρια ευρώ και περιλαμβάνει τη διάνοιξη σήραγγας 54 χιλιομέτρων, τα 12 εξ αυτών σε ιταλικό έδαφος.

Η αστυνομία προκειμένου να εκκενώσει και να καταλάβει την κατασκήνωση των διαδηλωτών μετά τη νυχτερινή πορεία της 26ης προς την 27η Ιούνη χρησιμοποίησε μπουλντόζες, τεθωρακισμένα οχήματα, αύρες, ρίψη δακρυγόνων σε ευθεία βολή και προχώρησε σε άγριους ξυλοδαρμούς και στην καταστροφή των υποδομών της κατασκήνωσης. Στη γειτονική πόλη της Βενάρια [Venaria] ένα όχημα των κατασταλτικών δυνάμεων τραυμάτισε θανάσιμα μια ηλικιωμένη γυναίκα στο δρόμο προς την κατασκήνωση της Μανταλένα ντι Κιομόντε.

Μετά τη δολοφονική επιχείρηση καταστολής της 27ης Ιούνη, διαδηλώσεις, πικετοφορίες και δράσεις αλληλεγγύης με τις αντιστεκόμενες εδώ και χρόνια κοινότητες της κοιλάδας Σούζα πραγματοποιήθηκαν σε όλη την Ιταλία. Continue reading Κοιλάδα Susa, Ιταλία: Κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας TAV