Tag Archives: NO TAV

Ιταλία – NO TAV: Έναρξη δίκης εις βάρος των αναρχικών κρατουμένων Λούτσιο Αλμπέρτι, Φραντσέσκο Σάλα και Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι

Σύμφωνα με ενημέρωση του Macerie, στις 23 Απρίλη 2015 ξεκίνησε η δίκη εις βάρος των τριών αναρχικών Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι, Φραντσέσκο Σάλα και Λούτσιο Αλμπέρτι, συλληφθέντων την 11η Ιούλη 2014 για εμπλοκή στο σαμποτάζ εναντίον του εργοταξίου της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε τον Μάη του 2013. Ήδη στα τέλη Δεκέμβρη του 2014, είχε καταπέσει η κατηγορία της «επίθεσης με σκοπό την τρομοκρατία», με την οποία η εισαγγελία του Τορίνο είχε επιχειρήσει ν’ αναβαθμίσει το κατηγορητήριο, ωστόσο οι τρεις σύντροφοι συνέχισαν να τελούν υπό προφυλάκιση, διωκόμενοι για κατοχή και μεταφορά πολεμικών όπλων, πρόκληση φθορών μέσω εμπρησμού και μερικά πλημμελήματα.

Πριν από κάμποσες μέρες, οι Λούτσιο, Φραντσέσκο και Γκρατσιάνο μεταφέρθηκαν για τους σκοπούς της δίκης από την πτέρυγα υψηλής ασφαλείας (AS2) της φυλακής της Φερράρα στη φυλακή Βαλλέττε του Τορίνο, όπου κρατούνται απομονωμένοι απ’ τους άλλους φυλακισμένους (π.χ. προαυλίζονται μονάχα μεταξύ τους).

Η πρώτη ακροαματική διαδικασία έγινε κεκλεισμένων των θυρών και δεν κράτησε πολύ. Ο δικαστής αποδέχτηκε την εταιρεία σιδηροδρόμων Λυόν-Τορίνο (Ltf) ως πολιτική αγωγή και ανήγγειλε τις προσεχείς συνεδριάσεις – δύο όλες κι όλες, δεδομένου ότι οι τρεις σύντροφοι επέλεξαν τη συντομευμένη διαδικασία. Έτσι, στις 12 Μαΐου 2015 αναμένεται η πρόταση των εισαγγελέων επί των ποινών, και στις 27 Μαΐου η ανάγνωση των τελικών ποινών.

Πριν τη λήξη της συνεδρίασης της 23ης Απρίλη, πήραν τον λόγο ο Λούτσιο και ο Φραντσέσκο, οι οποίοι δήλωσαν ότι εκείνη τη μαγιάτικη νύχτα ήταν κι αυτοί εκεί για να σαμποτάρουν το εργοτάξιο της υπερταχείας TAV.

Τα πανό γράφουν: «Σαμποτάζ σύντροφος όσων αγωνίζονται!» και «Λευτεριά στους Φραντσέσκο, Γκρατσιάνο, Λούτσιο – NO TAV»
Τα πανό γράφουν: «Σαμποτάζ σύντροφος όσων αγωνίζονται!» και «Λευτεριά στους Φραντσέσκο, Γκρατσιάνο, Λούτσιο – NO TAV»

Στο μεταξύ, αλληλέγγυοι είχαν συγκεντρωθεί έξω απ’ το δικαστήριο του Τορίνο και στη συνέχεια αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν πορεία ως την κοντινή γειτονιά του Σαν Πάολο, θέλοντας να επαναλάβουν τους λόγους που μαίνεται ο αγώνας ενάντια στην κατασκευή υπερταχείας γραμμής και να υπενθυμίσουν πως το σαμποτάζ συνοδεύει από πάντα τους εκμεταλλευόμενους που αγωνίζονται τόσο κατά μήκος ορεινών μονοπατιών όσο και σε δρόμους πόλεων.

Η νέα διεύθυνση για να γράψετε στους τρεις συντρόφους είναι:
Lucio Alberti, Graziano Mazzarelli, Francesco Sala
C.C. “Lorusso e Cotugno” via Maria Adelaide Aglietta, 35 – 10151 Torino (Ιταλία)

Ιταλία: Ενάντια στην κατασκευή της υπερταχείας, ενάντια στις εξώσεις

31 Δεκέμβρη 2014. Πινερόλο (Τορίνο). Στον τοίχο των γραφείων του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) εμφανίστηκε το σύνθημα «Όχι στην κατασκευή της υπερταχείας – Όχι στις εξώσεις» και η πόρτα βάφτηκε με μπογιά.

Φλορεντία: Εμπρησμός αλληλεγγύης στους Κιάρα Τζενόμπι, Νικκολό Μπλάζι, Κλάουντιο Αλμπέρτο και Ματτία Τζανόττι

Φλορεντία – Σήματα καπνού σε αλληλεγγύη στην Κιάρα, στον Νικκολό, στον Κλάουντιο, στον Ματτία.

Τη νύχτα μεταξύ 15ης και 16ης Δεκέμβρη 2014 πυρπολήσαμε ένα μηχάνημα αυτόματης ανάληψης μετρητών της CRF-Intesa San Paolo στην πλατεία Γκουαλφρεντόττο.

Με αγάπη και λύσσα.

Φόκο στις γαλέρες!

Ιταλία – NO TAV: Νεότερα για τους αναρχικούς αιχμαλώτους που διώκονται για το σαμποτάζ του Μάη του 2013 στο Κιομόντε

Στις 17 Δεκέμβρη 2014, έπειτα από δίωρη συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών, το ειδικό κακουργιοδικείο του Τορίνο καταδίκασε πρωτόδικα την Κιάρα Τζενόμπι και τους Κλάουντιο Αλμπέρτο, Ματτία Τζανόττι, Νικκολό Μπλάζι σε φυλάκιση 3 ετών και 6 μηνών. Οι τέσσερις αναρχικοί, αιχμάλωτοι από τις 9 Δεκέμβρη 2013, κρίθηκαν ένοχοι για το σαμποτάζ στο εργοτάξιο της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε, ενώ απαλλάχθηκαν από κατηγορίες συνδεόμενες με τρομοκρατία, για τις οποίες ο εισαγγελέας είχε ζητήσει συνολική ποινή εννέα ετών και έξι μηνών.

Μια βδομάδα μετά την ανακοίνωση της ποινής, η Κιάρα, ο Κλάουντιο, ο Ματτία και ο Νικκολό τέθηκαν υπό κατ’ οίκον κράτηση, με όλους τους συνεπαγόμενους περιορισμούς. Δηλαδή, ναι μεν βγήκαν επιτέλους από τη φυλακή, ωστόσο τους απαγορεύεται να συναντηθούν με οποιοδήποτε άτομο δεν έχει μόνιμη διαμονή στο ίδιο σπίτι.

Νωρίτερα μες στον Δεκέμβρη, η εισαγγελία του Τορίνο αναβάθμισε το κατηγορητήριο εις βάρος των άλλων τριών αναρχικών, συλληφθέντων τον Ιούλη του 2014, που διώκονται για την ίδια ακριβώς υπόθεση. Συγκεκριμένα, οι σύντροφοι Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι, Φραντσέσκο Σάλα και Λούτσιο Αλμπέρτι βαρύνονται πλέον με την κατηγορία της «επίθεσης με σκοπό την τρομοκρατία», γεγονός που είχε ως άμεση συνέπεια την αυστηροποίηση του καθεστώτος εγκλεισμού τους, με την πρόσφατη μεταγωγή και των τριών στη δεύτερη πτέρυγα υψηλής ασφαλείας (AS2) της φυλακής της Φερράρα.

Η νέα διεύθυνση των φυλακισμένων συντρόφων είναι:

Francesco Sala
Graziano Mazzarelli
Lucio Alberti

c/o C.C. via dell’Arginone, 327 – 44100 Ferrara (Ιταλία)

πηγή: macerie (1, 2)

Ιταλία – NO TAV: Εκείνη τη νύχτα ήμασταν κι εμείς εκεί

Στις 24 Σεπτέμβρη 2014, κατά τη διάρκεια της δίκης εναντίον τους στο Τορίνο, οι αναρχικοί αιχμάλωτοι Κιάρα Τζενόμπι, Κλάουντιο Αλμπέρτο, Ματτία Τζανόττι και Νικκολό Μπλάζι ανέλαβαν περήφανα την ευθύνη για τη συμμετοχή τους στο σαμποτάζ που πραγματώθηκε τον Μάη του 2013 στο εργοτάξιο της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε. Μπορείτε να ακούσετε τα λόγια τους στο macerie. Ακολουθεί η μετάφραση των δηλώσεων των τεσσάρων συντρόφων στο δικαστήριο.
Γνώριζα τους ορεινούς τόπους της Μανταλένα και της κοιλάδας Κλαρέα προτού τους πατήσει το εργοτάξιο της υπερταχείας. Σε κείνα τα δάση περπάτησα, κοιμήθηκα, έφαγα, τραγούδησα, χόρεψα. Σε κείνα τα μέρη βίωσα αποσπάσματα μιας ζωής μονάκριβης μαζί με φίλους που τώρα πια δεν είναι εδώ και που τους κουβαλάω στην καρδιά μου.

Σε κείνα τα μέρη ξαναγύρισα κάμποσες φορές με τα χρόνια.

Μέρα και νύχτα, πρωί και βράδυ, καλοκαίρι και χειμώνα, φθινόπωρο και άνοιξη. Είδα κείνους τους τόπους ν’ αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου, τα δέντρα να σωριάζονται χτυπημένα κατά δεκάδες προκειμένου ν’ ανοίξει ο δρόμος για τους φράχτες με τα συρματοπλέγματα. Είδα το εργοτάξιο να μεγαλώνει κι ένα κομμάτι του δάσους ν’ αφανίζεται, τους πύργους φωτισμού να ξεπηδάνε σαν τα μανιτάρια και τα στρατά να καταφτάνουν για να επιτηρήσουν ένα σεληνιακό ερημικό τοπίο με τα ίδια τεθωρακισμένα οχήματα που περιπολούν τα βουνά του Αφγανιστάν.

Κι έτσι, για άλλη μια φορά, γύρισα στην κοιλάδα Κλαρέα εκείνη την περίφημη πια νύχτα του Μαγιού.

Πολλά, πάρα πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν για κείνη τη νύχτα, μα ούτε είναι μέλημά μου, ούτε και με νοιάζει να πω πώς μεταγράφεται κείνη η χειρονομία στη γραμματική του ποινικού κώδικα.

Αυτό που μπορώ να πω είναι πως κείνη τη νύχτα ήμουνα κι εγώ εκεί.

Τ’ ότι δεν πήγα εκεί με στόχο να σπείρω τον τρόμο σε άλλους, ή κάτι χειρότερο, μπορεί να το καταλάβει οποιοσδήποτε έχει κοινή λογική και γνωρίζει έστω κι ακροθιγώς ποια είναι η φύση του αγώνα NO TAV και το πλαίσιο της συντονισμένης ηθικής στο εσωτερικό του οποίου τούτος ο αγώνας εκφράζει την 20ετή αντίστασή του.

Τ’ ότι πήγα εκεί για να εκφράσω γι’ άλλη μια φορά τη ριζική μου εχθρότητα απέναντι σ’ αυτό το εργοτάξιο, και ει δυνατόν να σαμποτάρω τη λειτουργία του, το λέω από μόνος μου.

Κι αν σήμερα αποφασίσαμε να πάρουμε το λόγο προτού αυτή η διαδικασία μπει στη ζούγκλα των πορισμάτων πραγματογνωμοσύνης και των αντικρούσεων εμπειρογνωμόνων περί φωνητικής ταυτοποίησης είναι για να βεβαιώσουμε μιαν απλή αλήθεια: εκείνες οι φωνές είναι οι δικές μας.

Πάνω σ’ αυτό η εισαγγελία έχει κατασκευάσει μία ιστορία. Μια ιστορία σύμφωνα με την οποία τα κινητά τηλέφωνα συνιστούν αποδείξεις της ύπαρξης μιας αλυσίδας κομάντο, ή ακόμα κι ενός παραστρατιωτικού σχεδιασμού, αλλά η αλήθεια –ως συνήθως– είναι πολύ πιο απλή και λιγότερο πομπώδης.

Στην κοιλάδα της Σούζα υπάρχει ένα σύνθημα που με τα χρόνια έγινε κοινός τόπος όσων συμμετέχουν στον αγώνα ενάντια στην υπερταχεία TAV και προσανατολίζει στην πράξη τις ενέργειες διατάραξης του εργοταξίου. Αυτό το σύνθημα λέει: «μαζί πάμε και μαζί γυρνάμε» (si parte e si torna insieme). Σημαίνει πως σε αυτόν τον αγώνα κινούμαστε μαζί. Μαζί πηγαίνουμε και μαζί γυρίζουμε. Κανείς δε μένει πίσω. Σ’ αυτό χρησιμέψανε τα τηλέφωνα κείνο το βράδυ, σ’ αυτό και οι φωνές μας.

Το να μιλά κανείς αντ’ αυτού για αρχηγούς, για οργανογράμματα, για κομάντο, για στρατηγούς σημαίνει πως θέλει να προβάλει σ’ αυτό το γεγονός τη σκιά ενός κόσμου που δεν είναι ο δικός μας και να στρεβλώσει τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο υπάρχουμε κι αντιλαμβανόμαστε την κοινή δράση.

Σε ό,τι μ’ αφορά, χαρίζω στους ενθουσιώδεις σπεκουλάτορες της υπερταχείας το θλιβερό προνόμιο του να είναι αδίστακτοι με τις ζωές των άλλων, όπως τους χαρίζω και τη λατρεία του πολέμου, των κομάντο και της αποκομιδής κέρδους με κάθε κόστος.

Εμείς κρατάμε σφιχτά τις αξίες της αντίστασης, της λευτεριάς, της φιλίας και της κοινότητας, και μέσα απ’ αυτές αποζητάμε ν’ αντλήσουμε δύναμη όπου κι αν μας βγάλουν οι συνέπειες των επιλογών μας.

Ματτία.

*

Τη νύχτα της 13ης προς τη 14η Μάη 2013 συμμετείχα στο σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκε εναντίον του εργοταξίου της Μανταλένα στο Κιομόντε. Ιδού η αποκάλυψη του μυστηρίου.

Δε με εκπλήσσει που οι ανακριτές, στην προσπάθειά τους ν’ ανακατασκευάσουν τα γεγονότα, χρησιμοποιούν λέξεις όπως «έφοδος, τρομοκρατική ενέργεια, παραστρατιωτικές ομάδες, θανατηφόρα όπλα». Όποιος έχει συνηθίσει να ζει και να προασπίζεται μια κοινωνία βαθιά ιεραρχημένη, δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην κοιλάδα της Σούζα. Για να το περιγράψει, επόμενο είναι να επικαλείται τη δικιά του κουλτούρα, τη διαποτισμένη με πολεμικούς όρους. Δεν έχω την πρόθεση να σας κουράσω εξηγώντας τα κίνητρα που μ’ έκαναν να δεσμευτώ στον αγώνα ενάντια στην υπερταχεία TAV ή το τι σημαίνει η υπεράσπιση αυτής της κοιλάδας, θέλω μονάχα να επισημάνω πως οτιδήποτε έχει να κάνει με πόλεμο ή στρατούς με ανατριχιάζει.

Κατανοώ την απογοήτευση της κοινής γνώμης και των παραμυθάδων της για την επανεμφάνιση αυτού του γνωστού άγνωστου, του σαμποτάζ, δεδομένου πως τόσον καιρό πάσχιζαν να το θάψουν κάτω από τόνους ψεμάτων.

Είναι χάρη στον αγώνα ενάντια στην υπερταχεία που αναβίωσε τούτη η πρακτική, μαζί κι η γνώση της επιλογής για το πότε και πώς τίθεται σ’ εφαρμογή, καθώς κι η ικανότητα να διακρίνει κανείς το δίκαιο από το νόμιμο.

Είναι ο αγώνας ενάντια στην υπερταχεία που φέρει τη μεγάλη ευθύνη να παραμείνει πιστός στις ελπίδες που τόσοι εκμεταλλευόμενοι εναποθέτουν πάνω του και να πράξει τα δέοντα για ν’ απολαύσουμε ξανά τη γεύση του λυτρωμού.

Ας μου επιτραπεί να επιστρέψω μερικές κατηγορίες στην ενάγουσα αρχή. Κατηγορούμαστε πως πράξαμε έτσι ώστε να πλήξουμε ανθρώπους ή στην καλύτερη πως σταθήκαμε αδιάφοροι απέναντι στην παρουσία τους, σαν να επιδείξαμε μια βαθιά απαξίωση για τη ζωή των άλλων. Αν υπάρχει κάποιος που επιδεικνύει αυτή την απαξίωση πρέπει να τον ψάξει κανείς ανάμεσα στις τάξεις των μιλιταριστών που εξάγουν ειρήνη και δημοκρατία ανά τον κόσμο, οι ίδιοι που με αφοσίωση και επαγγελματικότητα περιφρουρούν το εργοτάξιο στη Μανταλένα. Όσον αφορά την κατηγορία περί τρομοκρατίας δεν προτίθεμαι να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Η αλληλεγγύη που λάβαμε από τη μέρα της σύλληψής μας ως και τα σήμερα καταρρίπτει επαρκώς μια τόσο θρασεία κατηγόρια. Αν πίσω από αυτήν τη διωκτική επιχείρηση υπάρχει η, όχι και τόσο καλά κρυμμένη, σκοπιμότητα να τελειώσετε μια και καλή με τον αγώνα NO TAV, σας λέω πως αποτύχατε οικτρά.

Κλάουντιο.

*

Οι λόγοι που με ώθησαν να πάρω μέρος στον αγώνα της κοιλάδας της Σούζα είναι πολλοί, κι ακόμα περισσότεροι οι λόγοι που με έκαναν να παραμείνω και να συνεχίσω να πορεύομαι σ’ αυτόν το δρόμο. Στο ενδιάμεσο υπάρχει μια διαδρομή συλλογικής ωρίμανσης, δημόσιων και κλειστών συνελεύσεων, κατασκηνώσεων και συγκεντρώσεων, σύγκρουσης και ρήξης. Στο ενδιάμεσο στέκει η ζωή, αυτή της καθημερινότητας, του κάθε χαράματος και της κάθε άγρυπνης νύχτας, του ξηρού λαιμού πάνω σε βραχώδεις πλαγιές και του κολατσιού στα πεταχτά, των μικρών αγγαρειών και των μεγάλων συγκινήσεων.

Σε αυτήν τη διαδρομή όσοι αγωνίζονται έχουν μάθει ν’ ακριβολογούν, να λένε τα πράματα με τ’ όνομά τους κι όχι με το επίσημο κάλυμμα που μας τα σερβίρουν, όπως στην περίπτωση ενός εργοταξίου που πρώτα ήτανε φυλάκιο και τώρα μετατράπηκε σε φρούριο. Λόγια που μπορούν να αποκαταστήσουν τη συναισθηματική φόρτιση και τον αντίκτυπο που έχουν στις ζωές μας συγκεκριμένες επιλογές των αντιπάλων, όσων δηλαδή αποφάσισαν να επενδύσουν σε αυτό το μεγάλο έργο. Είναι στην περιγραφή των ίδιων μας των δράσεων που ανακαλύπτουμε σε όλο τους το μεγαλείο και την απλότητα κουβέντες βγαλμένες από ένα λεξικό που φάνταζε αρχαίο.

Μια ακριβολογία στη γλώσσα, που συνειδητοποιώ πως δεν είναι και τόσο διαδεδομένη στον κόσμο που μας περιβάλλει, όταν διαβάζω για τα απίθανα «κομάντο» που, σύμφωνα με μια συγκεκριμένη ανασκευή των γεγονότων την οποία αβαντάρουν και τα μίντια, λέει πως εφόρμησαν στο εργοτάξιο τη νύχτα της 13ης Μάη. Μια λέξη εξαιρετικά ατυχής, όχι μονάχα επειδή παραπέμπει σε πράξη κατόπιν εντολής, αλλά και εξαιτίας ενός υπαινιγμού μισθοφορικού, απαράδεκτου, για όσους θα ’τανε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε μέσο προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους.

Απεναντίας, όσοι αγωνίζονται έχουν μάθει να διοχετεύουν με ευφυΐα ακόμα και τα ισχυρά και παράφορα πάθη που γεννήθηκαν από τα τόσο πολλά πλήγματα που υπέστησαν, όταν ένας φίλος έχασε το ένα μάτι από δακρυγόνο ή ένας άλλος αργοπέθαινε.

Σε ό,τι με αφορά, η κοιλάδα Κλαρέα είναι φίλη μου ήδη από το 2011, όταν με γυμνά χέρια ξαναγεμίζαμε με χώμα τις τρύπες που είχαν ανοίξει οι εκσκαφείς κατά τη διάρκεια της επέκτασης του εργοταξίου.

Θυμάμαι πως ανάμεσα στ’ αντίσκηνα κείνης της κατασκήνωσης αντηχούσε ένα τραγούδι, ανάμεσα στα τόσα που σκαρφιζόμασταν για να διασκεδάσουμε και να πάρουμε δύναμη, το οποίο πατούσε πάνω στη μελωδία ενός παλιού παρτιζάνικου ύμνου, κι έλεγε η πρώτη στροφή: «κατεβαίνουμε ενωμένοι απ’ τα δάση του Τζαλιόνε…». Τα τελευταία χρόνια τούτες οι κουβέντες ειπώθηκαν, ακολουθήθηκαν και ξαναπροτάθηκαν πολλάκις, κι όταν εκείνη τη μαγιάτικη νύχτα κάποιοι αποφάσισαν με περίσσια αποφασιστικότητα να τις κάνουν πράξη, ήμουνα κι εγώ ανάμεσά τους. Μία απ’ τις φωνές που ακούστηκαν μέσα από κείνο το τηλέφωνο ήταν η δικιά μου. Όμως, άμα σταθεί κανείς σε μια προσωπική ευθύνη για να της πλέξει ή όχι το εγκώμιο, δεν είναι σε θέση ν’ αποδώσει κείνο το συλλογικό αίσθημα που ωρίμασε μέσα στα σπίτια τόσων οικογενειών, στην κοιλάδα και στην πόλη, ή ανάμεσα σε κουβέντες και πιόματα σε κάποιο μπαρ, στις πλατείες και στους δρόμους, στις εύθυμες μαζώξεις, αλλά και στις πιο ζόρικες στιγμές. Ένα αίσθημα που μπόρεσε να εκφραστεί σ’ ένα από τα πιο πολυφωναγμένα συνθήματα μετά τη σύλληψή μας, το οποίο περιγράφει σε ποιους ανήκει κείνη η χειρονομία: «πίσω από κείνα τα πλέγματα ήμασταν όλοι…». Ένα σύνθημα που μας πάει πίσω σε μια λαϊκή συνέλευση, που έλαβε χώρα στο Μπουσσολένο τον Μάη του 2013, με το οποίο ολάκερο το κίνημα χαιρέτιζε κι αποδεχόταν εκείνη τη χειρονομία αποκαλώντας τη σαμποτάζ.

Κι αν πίσω από κείνα τα πλέγματα ήμασταν όλοι, πίσω απ’ αυτά τα κάγκελα υπάρχει ένα κομμάτι απ’ τον καθέναν, ικανό να μας στηρίζει και να μας δίνει δύναμη. Γι’ αυτό, ακόμα κι εδώ, όποιες κι αν είναι οι συνέπειες των δράσεών μας, δε θα είμαστε μόνοι μας απέναντί τους.

Νικκολό.

*

Σε αυτή την αίθουσα δεν πρόκειται να βρείτε τα λόγια για ν’ αφηγηθείτε κείνη τη μαγιάτικη νύχτα. Χρησιμοποιείτε τη γλώσσα μιας κοινωνίας συνηθισμένης στους στρατούς, στις κατακτήσεις, στην επιβολή. Οι στρατιωτικές και παραστρατιωτικές επιθέσεις, η αδιάκριτη βία, τα πολεμικά όπλα ανήκουν στα κράτη και στους ομοίους τους.

Εμείς προτάξαμε την καρδιά ξεπερνώντας την παραίτηση.

Ρίξαμε έναν κόκκο άμμου στα γρανάζια μιας προόδου της οποίας το μόνο απότοκο είναι η αδιάκοπη καταστροφή του πλανήτη όπου κατοικούμε.

Ήμουνα παρούσα κείνη τη νύχτα κι είναι δικιά μου η γυναικεία φωνή που υποκλάπηκε.

Μοιράστηκα ένα κομμάτι της ζωής μου με όλους αυτούς τους άντρες κι όλες αυτές τις γυναίκες που εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια αντιτάσσουν ένα ανυποχώρητο όχι σε μιαν ισοπεδωτική αντίληψη για τον κόσμο. Και γι’ αυτό είμαι περήφανη κι ευτυχισμένη.

Κιάρα.

Ιταλία: Μπούκες των μπάτσων σε σπίτια συντρόφων στην Μπολόνια

Ακολουθεί ενημέρωση συντρόφων που υπέστησαν κατ’ οίκον έρευνα, ύστερα από εμπρηστική επίθεση που σημειώθηκε σε φρεάτια καλωδίων ελέγχου και οπτικών ινών στο σταθμό της Σάντα Βιόλα, λίγο έξω από την πόλη της Μπολόνιας, σαμποτάζ που διέκοψε τη σιδηροδρομική κυκλοφορία.
Την Τρίτη, 23 Δεκέμβρη 2014, κατά τις 11 το πρωί, μπάτσοι της μονάδας ειδικών επιχειρήσεων Digos της Μπολόνιας μπούκαραν στα σπίτια τεσσάρων συντροφισσών και συντρόφων σε αναζήτηση όπλων κι εκρηκτικών (άρθρο 41 tulps), μετά την πυρπόληση καλωδίων της υπερταχείας γραμμής Μπολόνια-Μιλάνο που πραγματοποιήθηκε λίγες ώρες πριν, στα περίχωρα της Μπολόνιας.

Οι κατ’ οίκον έρευνες διεξήχθησαν στα γρήγορα, χωρίς ν’ αποφέρουν κανένα αποτέλεσμα. Πρόκειται προφανώς για κάποιο τελετουργικό που έπρεπε να τηρηθεί μετά τις στριγκλιές του υπουργού Μεταφορών και Υποδομών Μαουρίτσιο Λούπι, ο οποίος δεν έχασε χρόνο και μίλησε για τρομοκρατία. Για να φανεί πως οι μπάτσοι είναι παρόντες, πως η αστυνομία παράγει έργο.

Όλη μας την αποστροφή για όσους συνεχίζουν να χώνουνε τη μύτη τους στα σπίτια μας. Όλη μας την αλληλεγγύη στην Κιάρα Τζενόμπι και στους Κλάουντιο Αλμπέρτο, Ματτία Τζανόττι, Νικκολό Μπλάζι, που επιτέλους αποφυλακίστηκαν, αλλά τέθηκαν υπό κατ’ οίκον περιορισμό, και στους Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι, Φραντσέσκο Σάλα, Λούτσιο Αλμπέρτι, που βρίσκονται ακόμη στη φυλακή για το σαμποτάζ της 13ης Μάη 2013 στο εργοτάξιο της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε.

Λευτεριά σε όλες κι όλους!

Αναρχικές και αναρχικοί που τους έγινε ψαχτική στο σπίτι

Μιλάνο: Άμεση δράση ως ένδειξη αλληλεγγύης σε αναρχικούς αιχμαλώτους

Τη νύχτα της Τετάρτης, 12 Νοέμβρη, επιτεθήκαμε με σφυριές σε 5 ΑΤΜ και βανδαλίσαμε μερικά αυτοκίνητα πολυτελείας (τρυπήσαμε τα λάστιχα και σπάσαμε τα τζάμια τους), ως ελάχιστη χειρονομία ατομικής εξέγερσης ενάντια σ’ ένα καπιταλιστικό σύστημα που εκμεταλλεύεται και καταστρέφει.

Αφιερώνουμε αυτήν τη δράση στους συντρόφους και στη συντρόφισσα που κατηγορούνται για την επίθεση στο εργοτάξιο TAV τον Μάη του 2013, καθώς και σε όλους τους αναρχικούς κρατουμένους.

Δεν μπορούμε να μένουμε με σταυρωμένα τα χέρια την ώρα που οι σύντροφοί μας βρίσκονται θαμμένοι κάτω από χρόνια φυλακής, ή να περιοριζόμαστε σε συμβολικές πράξεις που δεν προκαλούν καμιά ενόχληση.

Η μόνη αλληλεγγύη είναι η επίθεση!

Σ.τ.μ.: Στις 24 Σεπτέμβρη 2014, στο δικαστήριο του Τορίνο, οι αιχμάλωτοι Κλάουντιο Αλμπέρτο, Ματτία Τζανόττι, Νικκολό Μπλάζι και Κιάρα Τζενόμπι ανέλαβαν περήφανα την ευθύνη για τη συμμετοχή τους στο σαμποτάζ που πραγματώθηκε τον Μάη του 2013 στο εργοτάξιο της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε.

Ιταλία: Γράμμα του φυλακισμένου συντρόφου Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι

Ο Γκρατσιάνο είναι ένας από τους συλληφθέντες της 11ης Ιούλη, κατηγορούμενος μαζί με έξι άλλους έγκλειστους αναρχικούς για σαμποτάζ στο εργοτάξιο της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε τον Μάη του 2013.

(πάλλονται μέσα μας οι νότες μιας νέας μουσικής)

Φυλακή του Λέτσε, 17 Ιούλη 2014

Γεια χαρά σε όλους

Είμαι σε πολύ καλή κατάσταση, και δε φτουράνε ούτε 4 ανθρωποφύλακες μαζί για να με κάνουνε καλά! Βρίσκομαι στον τομέα C2 της φυλακής, κι όλοι οι υπόλοιποι κρατούμενοι είναι μέσα καταδικασμένοι με βάση το πρώην άρθρο 41bis (για ένοπλη συμμορία) ή γιατί έχουν κάνει ένα κάρο τσαμπουκάδες αναμεταξύ ποινικών, ευτυχώς όμως δεν παίζουν ρουφιάνοι. Έχω γνωριστεί μ’ όλους και δεν έχω κανενός είδους πρόβλημα· μου έχουν βγάλει κιόλας παρατσούκλι, είμαι ο «Γκρατσιάνο ο τρομοκράτης» για όλη τη φυλακή.

Τα κελιά είναι μικρά και σε κακό χάλι, αλλά έχουνε τουαλέτα με νιπτήρα και μπιντέ κι είναι ατομικά. Είναι το ένα δίπλα στ’ άλλο, με φάτσα στο τίποτα, για να μην μπορεί να επικοινωνήσει και πολύ ο ένας με τον άλλον. Το συσσίτιο δεν είναι ολότελα άθλιο, αν και παίζουν τρόποι για να φας καλά, που τους γνωρίζω ήδη όλους. Ανάμεσα στους κρατουμένους υπάρχει πολλή αλληλεγγύη, ως προς αυτό μπορείτε να μείνετε ήσυχοι. Τα φάρμακα τα σερβίρουνε τακτικά, ωστόσο, πλην ενός, κανένας απ’ τους κρατουμένους δεν τα παίρνει. Βρέθηκα και με τον καλόγερο και τον παπά της φυλακής, αλλά δεν το κόβω να θέλουν να με ξαναδούνε, μιας και στραβώσανε λιγάκι μετά το συναπάντημα. Η εισαγγελία του Τορίνο μου έχει επιβάλει την απαγόρευση συνάντησης με όλους τους άλλους έγκλειστους. Για προαυλισμό βγήκα μόνο την πρώτη μέρα· με πήγανε σ’ ένα βρομερό χώρο σαν μεγάλη ντουλάπα, 7-8 μέτρα μήκος και 2,5 πλάτος, όπου έστεκα μονάχος μου. Αυτό κράτησε ένα τέταρτο της ώρας κι έπειτα ζήτησα απ’ τον ένστολο να γυρίσω στο κελί. Έκτοτε αρνούμαι να βγω για προαυλισμό. Επιπλέον, να έχω χρόνο κοινωνικότητας δεν παίζει, δεδομένου πως δεν υπάρχουν άλλοι κρατούμενοι με τις ίδιες συνθήκες κράτησης.

Το επισκεπτήριο είναι τις Τρίτες, αλλά ακόμα δεν έχω δει κανέναν γιατί, επαναλαμβάνω, τον πατέρα μου δεν τον αφήσανε να περάσει.

Απ’ την άλλη, την προηγούμενη Παρασκευή, με το που πήρανε γραμμή τις συλλήψεις τα συντρόφια από το Λέτσε πραγματοποίησαν μια συγκέντρωση μπροστά απ’ τη φυλακή του Μπόργκο Σαν Νικόλα από τις 6 μέχρι τις 8 τ’ απόγεμα περίπου, και τους άκουσα καθαρά· προσπάθησα να φωνάξω όσο πιο δυνατά μπορούσα, αλλά δεν ξέρω αν μ’ ακούσανε. Εδώ πέρα κάθε βράδυ όλο και κάποιος συγγενής κρατουμένου έρχεται για να ρίξει πυροτεχνήματα και βαρελότα. Δράττομαι της ευκαιρίας για να ενημερώσω όλους σας πως την ερχόμενη Τετάρτη, 23 Ιούλη, είναι τα γενέθλιά μου και περιμένω μεγάλο σαματά εκεί έξω…

Το ’χω υπόψη πως ξεκινάει η πλανόδια κατασκήνωση στη Βαλ ντι Σούζα, κι ελπίζω τα συντρόφια να είναι μπόλικα και αγριεμένα! Προτείνω πάντως να μην κάνουμε βλακείες, αφού είναι προτιμότερο να βρίσκονται έξω τα συντρόφια κι όχι μέσα (οπωσδήποτε το να λέω εγώ κάτι τέτοιο προκαλεί γέλια). Προσπαθήστε να με κρατάτε ενημερωμένο για το τι συμβαίνει έξω. Γράψτε μου και στείλτε μου κι άδειους φακέλους μαζί με γραμματόσημα.

Φιλιά σε όλους
Μεσιέ Γκρατσιάνο
_

Στις 3 Αυγούστου μετέφεραν το σύντροφο σε άλλο κελί, πράγμα που χειροτέρεψε ακόμα περισσότερο τις συνθήκες εγκλεισμού του, δεδομένου πως το νέο κελί είναι μικρότερο, πιο βρόμικο, κι η συσκευή της τηλεόρασης δε λειτουργεί, συν του ότι τα διπλανά κελιά είναι άδεια.

Για να γράψετε στον Γκρατσιάνο:

Graziano Mazzarelli
Casa Circondariale, Via Paolo Perrone 4
Borgo S.Nicola, 73100 Lecce, Italia (Ιταλία)

Ιταλία: Παλιότερο γράμμα του αναρχικού κρατουμένου Ματτία Τζανόττι για τη μεταγωγή του απ’ το Τορίνο στην Αλεσσάντρια

“12 Φλεβάρη 2014

[…] Όπως ήταν αναμενόμενο, η μεταγωγή ήρθε σαν τον κλέφτη μες στη νύχτα (μόνο που ’τανε λιγότερο ευπρόσδεκτη). Ήταν γύρω στις πεντέμισι τα χαράματα, κι εγώ έκανα πολύ ελαφρύ ύπνο επειδή γνώριζα πως εκείνη τη μέρα είχα ακρόαση στο Μιλάνο, αλλά δεν ήξερα αν θα με μεταφέρουνε στο δικαστήριο ή όχι, έτσι ξύπνησα αμέσως με το που άκουσα το ρουφιάνο στην πόρτα του κελιού ν’ ανοίγει.

Ένας φύλακας κοιτάει μέσα και μου λέει: «Τζανόττι, ετοιμάσου, σε μισή ώρα φεύγεις».

Πεπεισμένος ότι επρόκειτο για τη μεταφορά που περίμενα, για την ακρόαση στο δικαστήριο, πήδησα με χαρά απ’ το κρεβάτι. Θα ’βλεπα τόσους φίλους που δεν είχα δει για καιρό και θα ’κανα μια γύρα έξω απ’ τη φυλακή. Προσέχοντας να μην ξυπνήσω το συγκελίτη μου (ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν ξυπνάει ούτε με κανόνια), έριξα ένα πλύσιμο, ντύθηκα και μετά κάθισα να βάλω μια μπουκιά στο στόμα μου για πρωινό. Ήμουν σχεδόν ενθουσιασμένος, έτοιμος να μπω στην κλούβα για το πρώτο μου ταξίδι – αυτήν τη φορά δε θα ’τανε μονάχα η σύντομη διαδρομή φυλακή Βαλλέττε-δικαστήριο του Τορίνο.

Ανοίγει ξανά το ματάκι, και ένας άλλος δεσμοφύλακας με ρωτάει αν ετοιμάστηκα. Απαντάω πως ναι και ρωτάω αν μπορώ να πάρω μαζί τα μπισκότα μου στην κλούβα. Ο φύλακας με κοιτάει σαστισμένος και λέει: «Δεν κατάλαβες καλά. Είσαι να παίρνεις τα πάντα όλα, παίρνεις δρόμο».

«Παίρνεις δρόμο», στ’ άκουσμα αυτής της κουβέντας, μου ανοίγεται ένας ολόκληρος κόσμος. Μου ’ρχονται θύμησες από αναγνώσματα και αφηγήσεις, μια κουβέντα που άκουγα φευγαλέα κι ίσως ποτέ δεν εσωτερίκευα, μου ’ναι τόσο καθαρή, ξάστερη, αδιαμφισβήτητη τούτη τη στιγμή. «Παίρνεις δρόμο»: την κάνεις από κάπου (χωρίς να ξέρεις προς τα πού πηγαίνεις, να προσθέσω εγώ).

Σ’ ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, μου ’ρχονται ένα κάρο πράγματα στο νου. Η πρώτη και κύρια σκέψη: ξυπνήσανε εμένα κι όχι τους συντρόφους μου στο διπλανό κελί, άρα μας χωρίζουν. Συμβαίνει αυτό που φοβόμασταν.

Λέω του φύλακα ότι δεν έχω μαζέψει τα πράγματά μου γιατί νόμισα πως θα μεταχθώ στο δικαστήριο, και όχι σ’ άλλη φυλακή. Μου απαντά πως πάει να το τσεκάρει λίγο με το συνάδελφό του.

Το πρώτο πράγμα που κάνω με το που μένω μόνος είναι να χτυπήσω τον τοίχο για να ξυπνήσω τους δίπλα. Μου απαντάει η φωνή του Κλάουντιο απ’ το παράθυρο.

«Με παίρνουν από ’δώ». Σιωπή, και μετά ο Κλάουντιο μου λέει κάτι, αλλά δεν το πιάνω, του ζητάω να το ξαναπεί, και πάλι δεν το πιάνω, μια απ’ τα ίδια για τρίτη φορά. Λίγο η φωνή του που ’ναι άτονη, βραχνή, σπασμένη απ’ τον ύπνο, λίγο η δική μου ταραχή, κλείνω το παράθυρο.

Έχω μόλις λίγα λεπτά για να ετοιμαστώ. Φτιάχνω μπαγκάζια. Τα ρούχα είναι ήδη μέσα στους σάκους. Γεμίζω άλλη μια τσάντα με τα βιβλία και την αλληλογραφία, και στα καπάκια αρπάζω όσα τρόφιμα βρω μπροστά μου, το ηλεκτρικό μάτι, οδοντόβουρτσα, οδοντόπαστα…

Επιστρέφει ο φύλακας: «Τζανόττι, πρώτα είσαι για δικαστήριο, κι ύστερα για μεταγωγή».

Ακούγεται ένας γδούπος στον τοίχο, είναι απ’ τους δίπλα. Πηγαίνω στο παράθυρο, κι οι γείτονες μου λένε πως θα τους μεταφέρουνε κι αυτούς. Τους λέω τα μαντάτα τα δικά μου:
«Μ’ έχουνε για δικαστήριο πρώτα, κι ύστερα μεταγωγή».
«Τότε, παίζει να μας πάνε κάπου μαζί».

Κλείνω το παράθυρο με κάποια ελπίδα. Ξυπνάω το συγκελίτη μου ταρακουνώντας τον με δύναμη πάνω στο κρεβάτι. Γκρινιάζοντας, γυρνάει πλευρό, τον ταρακουνάω πάλι, ξαναγυρνάει πλευρό. «Αλέσσιο! Αλέσσιο! Αλέσσιο!» Ανοίγει τα μάτια τρομαγμένος.
«Αλέσσιο, με παίρνουν από ’δώ!»
«Δεν τ’ ονειρεύτηκα δηλαδή!»
«Όχι, Αλέσσιο, δε βλέπεις όνειρο».

Συνεχίζω εγώ να γεμίζω τις τσάντες όσο ο Αλέσσιο σηκώνεται. Με παρατηρεί που γεμίζω τις τσάντες, πιάνει τον αχώριστό του καπνό, στρίβει δυο τσιγάρα. «Ας κάνουμε το τελευταίο τσιγάρο μαζί», λέει.

Δεν έχουμε χρόνο. Οι δεσμοφύλακες έρχονται να με πάρουν. Αγκαλιαζόμαστε. Παίρνει ένα παντελόνι απ’ το ντουλάπι του και μου το δίνει.
«Τσίμπα το», μου λέει, «από μένα».
«Όχι, ρε Αλέσσιο. Κράτα το, δεν έχεις και πολλά ρούχα».
«Επιμένω», μου λέει.

Το παίρνω, και δεν έχω την ετοιμότητα να σκάψω μες στα ρούχα μου και ν’ ανταποδώσω. Οι φύλακες ξεκλειδώνουν τη θωρακισμένη πόρτα, μετά ανοίγουν το κελί. Αγκαλιαζόμαστε ξανά, αποχαιρετιόμαστε μια τελευταία φορά.

Άμα το σκεφτώ, ένα απ’ τα πράγματα που με τσατίζουν περισσότερο είναι ότι δεν του ανταπέδωσα τη χειρονομία. Νιώθω ηλίθιος. Προφανώς κι ήμουνα τσιτωμένος, πιεσμένος κι ό,τι άλλο θες, αλλά για δυο μήνες μοιραστήκαμε αυτά τα δέκα τετραγωνικά μέτρα με γέλια, με μαλώματα, με κλάματα ώρες ώρες. Κι έπειτα σε αποχωρίζουν έτσι, σου αφήνουν χρόνο ίσα ίσα για μια αγκαλιά με τα μάτια ακόμα θολά απ’ την υπνηλία κι ένα δεσμοφύλακα να σε τρέχει. Continue reading Ιταλία: Παλιότερο γράμμα του αναρχικού κρατουμένου Ματτία Τζανόττι για τη μεταγωγή του απ’ το Τορίνο στην Αλεσσάντρια

Ιταλία: Νέες συλλήψεις συντρόφων για δράση ενάντια στην υπερταχεία TAV

Σύμφωνα με σύντομη ενημέρωση αλληλέγγυων από το Μιλάνο, το πρωί της 11ης Ιούλη συνελήφθησαν οι σύντροφοι Λούτσιο Αλμπέρτι, Φραντσέσκο Σάλα και Γκρατσιάνο Ματσαρέλλι. Οι τρεις συλληφθέντες κατηγορούνται για συμμετοχή με ποικίλους τρόπους στην επίθεση εναντίον του εργοταξίου της υπερταχείας TAV στο Κιομόντε (Βαλ ντι Σούζα) τη νύχτα της 13ης προς 14η Μάη 2013. Πρόκειται για την ίδια υπόθεση δίωξης εναντίον της Κιάρα Τζενόμπι, του Κλάουντιο Αλμπέρτο, του Ματτία Τζανόττι και του Νικκολό Μπλάζι. Επίσης, ένας ακόμη σύντροφος, ο Αντρέα, υποβλήθηκε σε έρευνα στο πλαίσιο της πρόσφατης αυτής κατασταλτικής επιχείρησης, ως άτομο φερόμενο να έχει γνώση των γεγονότων.

Οι ακριβείς κατηγορίες εις βάρος τους δεν είναι ακόμα γνωστές, ωστόσο την επομένη (12 Ιούλη) υπήρξε ενημέρωση σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση των 3 συντρόφων. Ο Λούτσιο και ο Φραντσέσκο είναι έγκλειστοι στη φυλακή Σαν Βιττόρε, στο Μιλάνο, και μπόρεσαν να δουν τους δικηγόρους τους, οι οποίοι ενημερώνουν πως οι δυο σύντροφοι είναι καλά και με ακμαίο το ηθικό. Ο Γκρατσιάνο, από την άλλη, βρίσκεται έγκλειστος στο Λέτσε και μέχρι στιγμής είχε μονάχα τηλεφωνική επικοινωνία με δικηγόρο. Και ο ίδιος είναι σε καλή κατάσταση.

Οι διευθύνσεις των συντρόφων είναι:

Graziano Mazzarelli
Casa Circondariale, Via Paolo Perrone 4
Borgo S.Nicola, 73100 Lecce, Italia (Ιταλία)

Lucio Alberti – Francesco Sala
Casa Circondariale San Vittore, Piazza Filangeri 2
20123 Milano, Italia (Ιταλία)

Γένοβα: Σαμποτάζ σε εργοτάξιο της υπερταχείας TAV

Γένοβα – Τη νύχτα της 3ης Ιούνη 2014 πραγματοποιήθηκε σαμποτάζ σε δυο εκσκαφείς και μια μπετονιέρα στο εργοτάξιο του πρότζεκτ ‘Τρίτη Διάσχιση’ στην περιοχή του Ερτζέλλι.

Είναι στο χέρι μας να το σταματήσουμε.
Είναι εφικτό να το σταματήσουμε.

Να σαμποτάρουμε τα πάντα.

NO TAV TERZO VALICO
(όχι στη γραμμή υπερταχείας μεταξύ Μιλάνου-Γένοβας ονόματι Τρίτη Διάσχιση)

Οκιομπέλλο, Ιταλία: Εμπρησμοί μνήμης και αλληλεγγύης

Τη νύχτα της 14ης Μάρτη 2014 στο Οκιομπέλλο, στην επαρχία του Ροβίγκο, πυρπολήθηκαν 2 εκσκαφείς και 3 τράκτορες της εταιρείας Pato (σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο, οι ζημιές ανέρχονται σε 250.000 ευρώ). Στη μνήμη των Σόλε και Μπαλένο. Λευτεριά στους αιχμαλώτους του αγώνα ΝΟ TAV. Αντίο, Γκούτσιο.

πηγή: informa-azione

Βέρνη, Ελβετία: Αλληλεγγύη στον αγώνα NO TAV (22 Φλεβάρη 2014)

Σ’ ένδειξη αλληλεγγύης στο κίνημα NO TAV κρεμάσαμε ένα πανό στην ιταλική πρεσβεία στη Βέρνη.

Τρομοκράτες είναι αυτοί που ρημάζουν και καταστρέφουν τις ζωές μας και τους χώρους όπου ζούμε. Πόλεμο στο Κεφάλαιο! Πόλεμο στο κράτος!

Λευτεριά στην Κιάρα και στους Κλάουντιο, Νικκολό και Ματτία!
Λευτεριά στον Μάρκο!

Το κράτος είν’ ο μόνος τρομοκράτης.

πηγή: ch.indymedia

Ατλάντα, Τζώρτζια: Σαμποτάζ σε τράκτορες έργου ανάπλασης

Τη νύχτα της 22ης Φλεβάρη 2014 χύσαμε ένα μείγμα άμμου και νερού μες στις δεξαμενές καυσίμου δύο ελκυστήρων οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός καινούργιου τραμ στην Ατλάντα. Το τραμ αυτό είναι ένα από τα πολλά μεγάλα έργα ανάπτυξης που έχει εγκαινιάσει τα τελευταία χρόνια η δημοτική αρχή, στο πλαίσιο ενός γενικού πλάνου για τον εκσυγχρονισμό του κέντρου της πόλης. Γνωρίζουμε ότι αυτό το σχέδιο σημαίνει μονάχα περισσότερη αστυνόμευση και δυσβάσταχτο κόστος στέγασης.

Προσφέρουμε αυτήν τη μικρή χειρονομία αλληλεγγύης στη ZAD (ενάντια στο νέο αεροδρόμιο στη Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ), στο κίνημα NO TAV (ενάντια στην υπερταχεία μεταξύ της Λυόν και του Τορίνο), όπως και στην κατάληψη του δάσους Χάμπαχ (ενάντια στα λιγνιτικά ορυχεία ανοικτού τύπου στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία). Θα θέλαμε επίσης να στείλουμε δύναμη σε όσους κι όσες πλήττονται απ’ την αυξημένη επιτήρηση ή καταστολή που ’χουν επιφέρει τα νέα έργα ανάπλασης στην Ατλάντα.

Η δράση μας ήταν πολύ απλή στην εκτέλεση. Δε μας πήρε πολύ ούτε για να τη σχεδιάσουμε ούτε για να τη φέρουμε εις πέρας, και βρήκαμε όλα τα υλικά στην άκρη του δρόμου. Δεν πιστεύουμε ότι μια συσσώρευση «δράσεων» ισούται μ’ επανάσταση, αλλά θέλαμε να δώσουμε ενθάρρυνση στους σημερινούς και μελλοντικούς συμμετέχοντες σ’ επαναστατικούς αγώνες.

Μπρος, καρδιές δυνατές!

Πιεμόντε, Ιταλία: Ο καραμπινιέρος και η πιτσιρίκα

Σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σ’ ένα χωριό στην κάτω μεριά της κοιλάδας της Σούζα. Ένα πρωινό σαν όλα τ’ άλλα· χτυπάει το κουδούνι, όλα τα παιδιά μπαίνουν στην τάξη, κι ενώ μιλάνε μεταξύ τους, καταφτάνει ο δάσκαλος και λέει: «Σήμερα δεν έχει μάθημα, να πάτε στο γυμναστήριο ν’ ακούσετε το σώμα των καραμπινιέρων». Κι έτσι μπαίνουν «σε σειρά» και παίρνουν θέσεις. Ο καραμπινιέρος ομιλητής εξηγεί με πάσα λεπτομέρεια πόσο καλό κάνουνε στον πληθυσμό, εξηγεί τι είναι ο εκφοβισμός και πώς μπορούν να παρεμβαίνουν σε τέτοιες περιπτώσεις, λέει ότι αποστολή τους είναι να βοηθούν τους πλέον αδυνάτους και να πιάνουνε τους κακούς, ώσπου δείχνει κι ένα ωραίο βίντεο με περιπολικά να σπινιάρουν, κακούς να συλλαμβάνονται και παιδάκια να σώζονται. Το όλο πράγμα φαίνεται να ’χει ολοκληρωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο… μα υπάρχει ένα αλλά.

Γιατί τα παιδιά μπορούν να του κάνουν ερωτήσεις, και πρώτη παίρνει το λόγο μια πιτσιρίκα απ’ την έκτη τάξη (11 ετών), που του λέει με πάσα ειλικρίνεια: «Λέτε πως κάνετε τόσο καλό, αλλά εγώ ξέρω ότι σ’ αυτή την κοιλάδα χτυπήσατε με ρόπαλα και δείρατε τους no tav, δε μου φαίνεται τόσο καλό αυτό». Κατόπιν αυτού, ο καραμπινιέρος δείχνει τι ρόλο βαράει, κι αντί να λήξει το ζήτημα με κάνα αστειάκι, ξεκινάει ένα μακροσκελή πανηγυρικό λόγο εναντίον των no tav: «Είναι ανυπάκουοι (χρησιμοποιεί ακριβώς τον όρο αυτόν), δεν ακούνε, όπως όταν ένα παιδάκι δεν ακούει τη μαμά του», και σ’ ένα βαγκνέρειο κρεσέντο αρχίζει να λέει ότι μεταμφιέζονται, ρίχνουν πέτρες και βόμβες, επιτίθενται στα δίκτυα και κάνουν παράνομα πράγματα, και επαναλαμβάνει αυτό το παράνομα μπόλικες φορές.

Η μικρή τον ακούει, κι όταν αυτός τελειώνει το λογύδριό του, εκείνη έχει ακόμη στο χέρι το μικρόφωνο, κι απαντάει: «Εμένα μου φαίνεται πως πρώτοι απ’ όλους είσαστε εσείς παράνομοι. Ρίχνετε δακρυγόνα που τ’ απαγορεύει όλος ο κόσμος, εσείς θα ’πρεπε να ’σαστε νόμιμοι». Σ’ εκείνο το σημείο συμβαίνει τ’ αναπάντεχο, δηλαδή όλα τα παιδιά ξεσπάνε σε παλαμάκια επικροτώντας το κορίτσι της έκτης, και ο καραμπινιέρος καταπίνει τη γλώσσα του. Η πιτσιρίκα μέσα σ’ όλη τη συναισθηματική ένταση βουρκώνει, κι όλα τα παιδιά την πλησιάζουν: της κάνουν κομπλιμέντα, την αγκαλιάζουν, της λένε πως είναι μια μικρή ηρωίδα. Τις επόμενες ώρες δε μιλάνε και για τίποτ’ άλλο. Γίνεται λόγος για το «εκτάκι» που ’κανε τον πολισμάνο να το βουλώσει.

Νιώθουμε ήρεμοι γιατί έχουν ήδη χάσει…

πηγή: spinta dal bass

Λυόν, Γαλλία: Δράση αλληλεγγύης στον αγώνα NO TAV

Τη νύχτα της Κυριακής 9 προς τη Δευτέρα 10 Φλεβάρη 2014, η οργή μας ενάντια στην υπερταχεία γραμμή Λυόν-Τορίνο της TGV/TAV και στον κόσμο της εκφράστηκε με κάμποσα χτυπήματα στις βιτρίνες των γραφείων κρατικής εταιρείας σιδηροδρόμων SNCF, επί της λεωφόρου Φρερ Λουμιέρ, στην πόλη της Λυόν.

Το σύνθημα στο διπλανό τοίχο «Όχι στην TAV – Λευτεριά σε όλες κι όλους» πατήθηκε για να υπενθυμίσει ότι στέλνουμε όλη μας την αλληλεγγύη και στήριξη στους Κλάουντιο, Κιάρα, Ματτία και Νικκολό. Δε μας ενδιαφέρει αν είναι ένοχοι ή αθώοι. Τους θέλουμε ελεύθερους. Τώρα αμέσως.

[ΝΟ TAV] Μερικές δράσεις αλληλεγγύης στα φυλακισμένα συντρόφια Κιάρα, Κλάουντιο, Νικκολό και Ματτία

1 Φλεβάρη 2014. Ρώμη. Λιγοστές μέρες μετά τη μεταγωγή της Κιάρα στη Ρεμπίμπια, ομάδα συντρόφων βρέθηκε έξω απ’ τη φυλακή, όπου χαιρέτησε σβέλτα την ίδια και όλες τις κρατούμενες.

2 Φλεβάρη. Αλεσσάντρια και Φερράρα. Τ’ απόγευμα δυο ομάδες αλληλέγγυων συγκεντρώθηκαν έξω απ’ τις φυλακές της Αλεσσάντρια και της Φερράρα, για να χαιρετήσουν τους Νικκολό, Ματτία, Κλάουντιο και όλους τους άλλους κρατουμένους. Στην Αλεσσάντρια, ο κόσμος χτυπούσε διαρκώς τον εξωτερικό φράχτη για να κάνει θόρυβο, κι έριξε αρκετές κροτίδες πάνω απ’ το τείχος της περίφραξης, ενώ διάφορες παρεμβάσεις με μικροφωνική σπάσανε την ομιχλώδη σιωπή που περιέβαλλε τη φυλακή. Από μέσα, οι κρατούμενοι απάντησαν με κραυγές και καίγοντας κουρέλια. Μετά από καμιά δυο ώρες ο χαιρετισμός έληξε με μερικά βεγγαλικά. Στη Φερράρα, η ομάδα αλληλέγγυων διακόπηκε αμέσως από μπάτσους της μονάδας ειδικών επιχειρήσεων Digos, παρ’ όλα αυτά η παρουσία των συγκεντρωμένων έγινε αισθητή από τους κρατουμένους με κροτίδες, πυροτεχνήματα και κραυγές.

3 Φλεβάρη. Τορίνο. Μες στη νύχτα, κι ενώ ο θάλαμος του ΑΤΜ στο υποκατάστημα της Intesa San Paolo επί της οδού Μιλάνο ήταν ήδη φίσκα στα σκατά, απ’ έξω κάνανε την εμφάνισή τους τα συνθήματα «Η τράπεζα San Paolo κερδοσκοπεί από την TAV – Ας τη σαμποτάρουμε» και «Λευτεριά σε Κιάρα, Κλάουντιο, Ματτία, Νίκκο».

5 Φλεβάρη. Επαρχία των Τσεζένα και Φορλί. Γύρω στις οχτώ το πρωί, δυο αυτοκινητόδρομοι μπλοκαρίστηκαν με αλυσίδες, καπνογόνα και πανό που γράφανε «Αλληλεγγύη στους NO TAV».

7 Φλεβάρη. Μιλάνο. Οπλισμένοι με μια σκούπα, έναν κουβά και κόλλα, μερικοί σύντροφοι βάλανε χαρτοπανό πάνω σε λεωφορεία με συνθήματα ενάντια στην υπερταχεία TAV. Στο στόχαστρό τους μπήκανε διάφορες γραμμές λεωφορείων, ώστε τα μηνύματα να φέρουν βόλτα όλη την πόλη έστω για λίγο. Επιπλέον, εθεάθησαν υφασμάτινα πανό αλληλεγγύης σε διάφορες υπερυψωμένες διαβάσεις.

8 Φλεβάρη. Τουλούζη, νότια Γαλλία. Ένα πανό σε μια πεζογέφυρα: «Λευτεριά στους αιχμαλώτους της TAV – Τρομοκρατία είναι το κράτος!»

8 Φλεβάρη. Μιλάνο. Κατόπιν πρωτοβουλίας στα βόρεια της πόλης, ολοκληρώθηκε μια τοιχογραφία σ’ ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της 9ης Δεκέμβρη, η οποία βρίσκεται κοντά σ’ ένα μικρό πάρκο και γράφει: «Λευτεριά στους NO TAV! Συνένοχοι και αλληλέγγυοι με τους Κιάρα, Κλάουντιο, Νίκκο, Ματτία».

9 Φλεβάρη. Αλεσσάντρια. Αργά τ’ απόγευμα, λίγες δεκάδες αλληλέγγυων βρεθήκανε μπροστά στις φυλακές. Με κραυγές, συνθήματα, ομιλίες και διάβασμα κειμένων μέσω μικροφωνικής, απεύθυναν χαιρετισμούς στους κρατουμένους κι ιδίως στον Ματτία και στον Νίκκο. Υπήρξε ζωηρή ανταπόκριση των φυλακισμένων, κι οι αλληλέγγυοι μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τις φωνές των δυο συντρόφων. Ύστερα από μία ώρα ένθερμης διαδήλωσης θορύβου συν εκτόξευση πυροτεχνημάτων, όλοι οι συγκεντρωμένοι φύγανε ανενόχλητοι.

10 Φλεβάρη. Τορίνο. Μες στη νύχτα βαφτήκανε πάνω στους τοίχους του Πολυτεχνείου επί της λεωφόρου Μεντιτερρανέο διάφορα συνθήματα σε αλληλεγγύη στους τέσσερις συλληφθέντες, τα οποία κυμαίνονταν από μηνύματα εναντίον του ενός εισαγγελέα της υπόθεσης, όπως «Πανταλίνο, τρομοκράτης είναι η μάνα σου – NO TAV!» και «500 ύποπτοι για NO TAV, κι όμως, Πανταλίνο, είμαστε ακόμα εδώ πέρα», μέχρι το κλασικό «Άμεση απελευθέρωση των Κιάρα, Κλάουντιο, Ματτία και Νίκκο».

11 Φλεβάρη. Λούγκο (κοινότητα στην επαρχία της Ραβέννας). Οι τοίχοι και η εξώπορτα των τοπικών γραφείων του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) τιγκαρίστηκαν με συνθήματα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες, όπως κι αναφορικά με τις ευθύνες του εν λόγω κόμματος στην κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας: «Λευτεριά στους Κλάουντιο, Ματτία, Κιάρα, Νικκολό», «Εσείς είστε οι αληθινοί τρομοκράτες», «Συνεργοί της καταστροφής και λεηλασίας στην κοιλάδα της Σούζα».

Στις 30 Γενάρη οι τέσσερις προφυλακισμένοι αναρχικοί, που κατηγορούνται για πυρπόληση εργοταξίου της υπερταχείας TAV, μεταφέρθηκαν απ’ τη φυλακή του Τορίνο σε τρεις διαφορετικές φυλακές. Μπορείτε να τους γράψετε στις εξής διευθύνσεις:

Chiara Zenobi
Casa Circondariale Rebibbia, via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Italia)

Claudio Alberto
Casa Circondariale, via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Italia)

Mattia Zanotti, Niccolò Blasi
Casa di Reclusione, via Casale San Michele 50, IT-15100 Alessandria (Italia)

Ρώμη: Μπλόκο αλληλεγγύης στους τέσσερις αναρχικούς συλληφθέντες της 9ης Δεκέμβρη

Σ’ ένδειξη αλληλεγγύης προς τα συντρόφια που συνελήφθησαν στις 9 Δεκέμβρη 2013 κατηγορούμενα για κάποιες δράσεις ενάντια στην υπερταχεία, νωρίς τ’ απόγευμα της Δευτέρας, 27 Γενάρη, μια ομάδα περίπου είκοσι αναρχικών διακόψαμε την κυκλοφορία στην ανατολική περιφερειακή οδό στο ύψος του νέου σιδηροδρομικού σταθμού Τιμπουρτίνα, ο οποίος σύντομα θα παραδοθεί στην υπερταχεία TAV.

Αφού φρενάραμε την κίνηση με καπνογόνα και πυρσούς, σε μία οδική αρτηρία ταχείας κυκλοφορίας, τοποθετήσαμε στο δρόμο κάδους σκουπιδιών δεμένους με συρματόσχοινο και κρεμάσαμε πάνω τους ένα πανό αλληλεγγύης κι ενάντια στις συνθήκες απομόνωσης στις οποίες βρίσκονται αυτήν τη στιγμή οι αιχμάλωτοι επαναστάτες. Στο τέλος οι κάδοι τυλίχτηκαν στις φλόγες!

Ένα χαιρετισμό σε όλους τους αιχμάλωτους επαναστάτες!
Λευτεριά σ’ όλες κι όλους!
Τρομοκράτης είναι το κράτος!

στα ιταλικά

Ιταλία: Προφυλακίσεις συντρόφων από το Τορίνο και το Μιλάνο για δράση κατά της υπερταχείας TAV

Λευτεριά στον Ματτία, στον Κλάουντιο, στην Κιάρα και στον Νικκολό – Τρομοκράτης είναι το κράτος – Λευτεριά σε όλες κι όλους

Τη Δευτέρα, 9 Δεκέμβρη 2013, κατά τις 5 τα ξημερώματα, κλιμάκιο της μονάδας ειδικών επιχειρήσεων DIGOS εξαπέλυσε άλλη μία κατασταλτική επιχείρηση εναντίον αναρχικών συντρόφων, μπουκάροντας στον κατειλημμένο χώρο Asilo Occupato επί της οδού Αλεσσάντρια 12, όπως και στην κατάληψη στέγης της οδού Λανίνο 2, στην πόλη του Τορίνο.

Τρεις ώρες αργότερα, οι μπάτσοι αποσύρθηκαν έχοντας συλλάβει διάφορους καταληψίες. Τη Σεσίλ και τον Γκρεγκ τους πιάσανε γιατί υποτίθεται ότι εκκρεμούσαν εις βάρος τους διαδικασία απέλασης ή απαγόρευση διαμονής στην πόλη του Τορίνο. Και οι δυο αφέθηκαν έπειτα από ώρες, υποδεχόμενοι από αλληλέγγυο κόσμο που είχε συγκεντρωθεί έξω απ’ το αστυνομικό τμήμα.

Προφυλακίστηκαν ωστόσο οι άλλοι δυο συλληφθέντες της πρωινής κατασταλτικής επιχείρησης στο Τορίνο, η Κιάρα Τζενόμπι και ο Κλάουντιο Αλμπέρτο (ο οποίος αρχικά διέφευγε της σύλληψης, έχοντας ήδη απαγόρευση διαμονής στην ίδια πόλη).

Την ίδια ώρα και μέρα, στο Μιλάνο, οι μπάτσοι εισέβαλαν στο σπίτι του συντρόφου Ματτία Τζανόττι, μέλος του ελεύθερου ραδιοφώνου Radiocane, και τον συνέλαβαν κατ’ εντολή των εισαγγελέων Πανταλίνο και Ρινάουντο. Ο Ματτία προφυλακίστηκε επίσης.

Ανάμεσα στους διωκόμενους στο πλαίσιο της νέας αυτής έρευνας είναι και ο Νικκολό Μπλάζι, ο οποίος είχε συλληφθεί στις 29 Οκτώβρη 2013 στο Τορίνο, κι έκτοτε βρίσκεται σε καθεστώς προφυλάκισης.

Οι 4 προφυλακισθέντες κατηγορούνται για μια δράση ενάντια στα έργα κατασκευής της υπερταχείας TAV στην Κλαρέα (στην κοιλάδα Σούζα, στο Πιεμόντε), που έλαβε χώρα τη νύχτα της 13ης προς 14η Μάη 2013.

Και οι τέσσερις διώκονται για τρομοκρατία κατά τα άρθρα 280 και 280bis του ιταλικού ποινικού κώδικα, κι αυτήν τη στιγμή βρίσκονται στις φυλακές του Τορίνο:

Chiara Zenobi, Niccolò Blasi, Claudio Alberto, Mattia Zanotti
Casa Circondariale/Casa di Reclusione “Lorusso e Cutugno”

via Maria Adelaide Aglietta 35, ΙΤ-10151, Torino Le Vallette (TO), Italia

Συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές το Σάββατο, 14 Δεκέμβρη, στις 17.30.

Ιταλία – κίνημα NO TAV: Βίαιο ανθρωποκυνηγητό στην κοιλάδα Σούζα

Τις πρώτες ώρες της 20ής Ιούλη 2013, με το που ξεκίνησε η νυχτερινή πορεία απ’ την κοινότητα του Τζιαλιόνε (στην περιφέρεια του Τορίνο), ξέσπασε μια βία η οποία είχε προαναγγελθεί απ’ τα κεντρικά της αστυνομίας, αφού οι μπάτσοι είχαν ήδη εκδώσει φρενήρη ανακοινωθέντα σχετικά με την απειλή ενός μαύρου μπλοκ που θα ’τανε κρυμμένο ανάμεσα στους κατοίκους που επρόκειτο να διαδηλώσουν.

Μια βία η οποία ήτανε προμελετημένη απ’ τις δυνάμεις της τάξης, οι οποίες την πέσανε άγρια σε διαδηλωτές από το πουθενά κι ενόσω ο κόσμος βρισκότανε ακόμα πολύ μακριά από τους φράχτες του εργοταξίου της υπερταχείας TAV (στο Κιομόντε). Οι μπάτσοι έκαναν έφοδο κατά μήκος ενός πολύ στενού κι επικίνδυνου μονοπατιού στο βουνό, όπου αρκετός κόσμος σωριάστηκε στο έδαφος, ποδοπατήθηκε και χτυπήθηκε κατ’ επανάληψη από κλομπ της αστυνομίας. Στη συνέχεια οι διαδηλωτές κυνηγήθηκαν ακόμα και μες στο δάσος, το οποίο είχε ήδη καλυφθεί από καπνούς λόγω της παράνομης ρίψης δακρυγόνων που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις καταστολής. Ας σημειωθεί ότι οι Πανταλίνο και Ρινάουντο, δυο σκυλιά της τοπικής εισαγγελίας που τρέφουνε ιδιαίτερη εμμονή κατά των αντιστεκόμενων του κινήματος NO TAV, εθεάθησαν εντός της περιβόλου του εργοταξίου: θέλουνε, δηλαδή, να μας πούνε πως βρίσκονταν εκεί πέρα κατά τύχη, ή μήπως ξέρανε από πριν ότι θ’ ακολουθούσανε συλλήψεις διαδηλωτών κείνη τη νύχτα; Continue reading Ιταλία – κίνημα NO TAV: Βίαιο ανθρωποκυνηγητό στην κοιλάδα Σούζα

Λισαβόνα, Πορτογαλία: Ενημέρωση από την αντεξουσιαστική πορεία της 26ης Γενάρη

Ενάντια σε καπιταλισμό, φασισμό, καταστολή – ZAD, καταλήψεις στην Ελλάδα, NO TAV

Περισσότερη παιδεία ενάντια στην καταστολή
Όταν η αδικία γίνεται νόμος, η εξέγερση κι η αντίσταση γίνονται καθήκον

Το Σάββατο, 26 Γενάρη, από τις 14.30 μέχρι τις 18.00, πραγματοποιήθηκε στη Λισαβόνα μια αντεξουσιαστική πορεία ενάντια στον καπιταλισμό, στο φασισμό και στην καταστολή, σε αλληλεγγύη προς τα συντρόφια στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο, και για την προάσπιση των απελευθερωμένων χώρων. Ειδικότερα, στο κάλεσμα για την πορεία του Σαββάτου ξεχώριζαν οι αναφορές στη μετωπική επίθεση του ελληνικού κράτους εναντίον του αντεξουσιαστικού κινήματος, στην πολιτική καταστολή των ακτιβιστών ενάντια στην υπερταχεία TAV στην Ιταλία, αλλά και όσων αντιστέκονται στην κατασκευή του νέου αεροδρομίου βόρεια της Νάντης στη Γαλλία (στη ZAD), στην καταστολή των αυτοχθονικών κινημάτων, στο τσάκισμα των μαζικών διαδηλώσεων σε όλη την Ευρώπη (η περίπτωση της γενικής απεργίας της 14ης Νοέμβρη 2011), και στην αστυνομική έφοδο με χρήση δακρυγόνων εναντίον μαθητών σε ένα σχολείο της Μπράγα στην Πορτογαλία. Ήταν ένα κάλεσμα σε αγώνα χωρίς σύνορα.

Μοιράστηκαν περίπου 1.000 φυλλάδια σε περαστικούς, όπως και στη διαδήλωση των δασκάλων και καθηγητών (που αριθμούσε περίπου 30.000 άτομα). Η πορεία, με μαύρες σημαίες και πανό, τελείωσε στην πλατεία Καμόες κατά τις 17.00, ενώ αλληλέγγυα συντρόφια που είχαν έρθει από διάφορα μέρη της χώρας παρέμειναν στο σημείο για περισσότερο από μία ώρα, συνεχίζοντας το μοίρασμα φυλλαδίων και ενημερώνοντας τον κόσμο για όλες αυτές τις υποθέσεις καταστολής. Μια καλή αρχή για ένα Μαύρο Φλεβάρη.

Εξεγερμένα και άγρια, θα γίνουμε η κρίση τους!
Η αλληλεγγύη είναι το καλύτερό μας όπλο!

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ

Ιταλία: Για τις μαθητικές κινητοποιήσεις της 5ης Οκτώβρη

Αφαίρεση του εθνόσημου από το ελληνικό προξενείο στην Μπολόνια

Στις 5 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκαν μαθητικές διαδηλώσεις σε δεκάδες πόλεις της Ιταλίας κατά τη διάρκεια των οποίων διαδηλωτές έκαψαν μαζικά τις εκλογικές τους ταυτότητες, μεταξύ άλλων, ενώ σημειώθηκαν επιθέσεις των μπάτσων με γκλομπιές και πολλές συλλήψεις.

Η μέρα των κινητοποιήσεων είχε καλεστεί τις τελευταίες μέρες της κατασκήνωσης του αγώνα NO TAV από την «αυτόνομη» μαθητική ομάδα. Οι διαμαρτυρίες αυτές είναι οι πρώτες της νέας σχολικής χρονιάς και εξέφρασαν την αντίθεση των μαθητών στον πρωθυπουργό Μάριο Μόντι και στην πολιτική των μέτρων λιτότητας, τα οποία πλήττουν σφοδρότερα τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Ειδικότερα, οι διαδηλωτές καταφέρονται ενάντια στην κυβέρνηση λόγω των περικοπών σε κοινωνικές παροχές και δημόσιες υπηρεσίες, όπως είναι τα σχολεία.

Η μεγαλύτερη κινητοποίηση έγινε στο Παλέρμο, στη Σικελία, όπου 5.000 μαθητές πορεύτηκαν κρατώντας πανό με το σύνθημα «Ενάντια σε κρίση και λιτότητα – Παίρνουμε πίσω τα σχολεία και τις πόλεις» και μπλόκαραν αποτελεσματικά τις δύο κεντρικές αρτηρίες της πόλης σε όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης. Στο τέλος της πορείας, χιλιάδες διαδηλωτών συγκεντρώθηκαν μπροστά από το τοπικό προεδρικό μέγαρο του Παλέρμο και έριξαν στην πυρά τις εκλογικές τους ταυτότητες, δείχνοντας έτσι την απαξίωσή τους στις τοπικές εκλογές που κηρύχτηκαν για το τέλος του μήνα στη Σικελία.

Στο Τορίνο περίπου 1.000 μαθητές και άλλοι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, ενώ την πορεία πλαισίωσε επίσης μπλοκ του κινήματος NO TAV από τη γειτονική κοιλάδα Σούζα. Λίγη ώρα μετά την έναρξή της, η πορεία σταμάτησε έξω από την έδρα του υπουργείου Παιδείας, όπου πετάχτηκαν αυγά και φωτοβολίδες. Ύστερα οι διαδηλωτές συνέχισαν τη διαδρομή τους.

Οι μπάτσοι είχαν εκδώσει αυστηρές εντολές σχετικά με την έλευση της διαδήλωσης, την οποία ακολουθούσαν πολύ στενά. Παρ’ όλα αυτά, κάποια στιγμή οι μαθητές έστριψαν γρήγορα, καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να εκτρέψουν την πορεία απ’ την επιτρεπόμενη διαδρομή. Το αποτέλεσμα ήταν μια λυσσαλέα επίθεση των μπάτσων, η οποία επέφερε το βαρύ τραυματισμό πολλών μαθητών και 15 συλλήψεις.

Ωστόσο, οι μαθητές κατάφεραν ν’ ανασυνταχθούν και συνέχισαν την «άγρια» πορεία τους, διατρέχοντας κεντρικές οδούς της πόλης και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Οι δρόμοι μάς ανήκουν, τους παίρνουμε πίσω». Στο τέλος της πορείας, οι διαδηλωτές έκαψαν ομοιώματα πολιτικών της τοπικής εξουσίας. Επίσης, οι μαθητές κάλεσαν λαϊκή συνέλευση για την επόμενη βδομάδα, όπου θα συζητηθούν αγωνιστικές δράσεις για το επικείμενο διάστημα.

Βίαια επεισόδια ξέσπασαν και στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, όπου η αστυνομία είχε απαγορεύσει στους μαθητές να διαδηλώσουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Οι μαθητές, οργισμένοι με αυτή την απαγόρευση, καθώς στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης βρίσκονται τα κυβερνητικά κτήρια, αψήφησαν την εντολή και επιχείρησαν να ανακαταλάβουν τους δρόμους της παλιάς πόλης. Εκεί τα μαθητικά μπλοκ ήρθαν αντιμέτωπα με μια «έκρηξη βίας», όπως χαρακτηρίστηκε, απ’ την πλευρά της αστυνομίας. Ένας 15χρονος, που δε συμμετείχε καν στην πορεία, επίσης συνελήφθη αφού πρώτα ξυλοκοπήθηκε και σύρθηκε στο οδόστρωμα απ’ τους μπάτσους.

Διαμαρτυρίες οργανώθηκαν και στις λεγόμενες «κόκκινες» περιοχές της Ιταλίας, όπως η Πίζα, το Λιβόρνο, η Φλορεντία, η Μάσσα, η Μόντενα και η Μπολόνια. Στην Μπολόνια, όταν η πορεία των μαθητών έφτασε έξω απ’ το ελληνικό προξενείο, ομάδα διαδηλωτών σκαρφάλωσε στην πρόσοψη του κτηρίου και κατέβασε την ελληνική σημαία, αντικαθιστώντας τη μ’ ένα πανό που έγραφε: «Αλληλεγγύη στους αγωνιστές και αντιφασίστες στην Ελλάδα».

Οι συντονισμένες αυτές κινητοποιήσεις έλαβαν χώρα λίγες μόλις μέρες μετά την απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς σε όλη την Ιταλία (στις 2 Οκτώβρη), σηματοδοτώντας την αφύπνιση του μαθητικού κινήματος, ύστερα κι από το ξέσπασμα διαδηλώσεων στον ευρωπαϊκό νότο τις τελευταίες βδομάδες. Έτσι, μετά την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι διαδηλώσεις αυτές αυξάνουν την πιθανότητα κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων και στην ιταλική επικράτεια.

πηγή/βίντεοφωτορεπορτάζ i, ii

Ιταλία: Γράμμα του αναρχικού Alessio Del Sordo από τη φυλακή του Πράτο

Ακολουθεί επιστολή του αναρχικού κρατουμένου Αλέσσιο Ντελ Σόρντο, που πρόσφατα μεταφέρθηκε απ’ τη φυλακή του Τορίνου (γνωστή ως «Λε Βαλλέττε») στη φυλακή του Πράτο. Ο Αλέσσιο βρίσκεται προφυλακισμένος από τον Γενάρη του 2012, στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων κατασταλτικών επιχειρήσεων εναντίον του κινήματος NO TAV στην Ιταλία.

23/8/12

Γεια σε όλους.

Σας γράφω από τη φυλακή του Πράτο, όπου μεταφέρθηκα χθες το βράδυ. Εδώ και μέρες μού βρόμαγε μεταγωγή, κι ήμουν έτοιμος γι’ αυτό το ενδεχόμενο. Τις προηγούμενες μέρες έπαιξε ζήτημα μ’ έναν μπριγαδιέρο των δεσμοφυλάκων, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πτέρυγα με βρισίδια και μωλωπίδια.

Ήταν λοιπόν επόμενο να με διώξουν άρον άρον, κι έτσι ήμουν προετοιμασμένος.

Ήρθαν στις 5.30 π.μ., κι ήμουν ξύπνιος και τους είπα ότι δεν είχα κανένα πρόβλημα να κάνω ένα ταξιδάκι. Έκλεψα λίγο χρόνο πηγαίνοντας στην τουαλέτα, ήπια μια τζούρα καφέ –ποτέ ταραντέλα («περιπέτειες») χωρίς καφέ– και προετοιμάστηκα όσο το δυνατόν καλύτερα ώστε ν’ αντισταθώ. Στις 6.30 επέστρεψε μονάχα ένας φρουρός για να μου πει ότι ήταν ώρα να φύγουμε. Απάντησα ότι δεν το κουνάω ρούπι. Ο φύλακας ψιλονευρίασε, και του πρότεινα να ζητήσει ενισχύσεις. Σ’ εκείνο το σημείο ειδοποίησα τους φίλους και κολλητούς στην πτέρυγα, λέγοντάς τους ότι ετοιμαζόμουν να προβάλω αντίσταση. Είπα στο νέο συγκελίτη μου να μην μπει στη μέση.

Περίπου μία ώρα μετά, κατέφτασαν οκτώ από δαύτους, θαρρώντας πως αν έβαζαν τα βαριά μέσα θα μπορούσαν να με εντυπωσιάσουν και να με σπάσουν.

Απεναντίας, ήμουν έτοιμος. Καλολαδωμένος με σπορέλαιο, είχα ένα φύλλο με όλες τις διευθύνσεις και τρία γραμματόσημα κολλημένα στο πουλί μου με ταινία.

Για να ’χω ένα μικρό πλεονέκτημα, περιέχυσα το πάτωμα της εισόδου του κελιού με λάδι. Ύστερα από απανωτές μου αρνήσεις μπούκαραν, κι απ’ τη φόρα που πήραν, δύο γλίστρησαν πάνω στο λάδι, κι ένας μπριγαδιέρος στούκαρε πάνω στο σκαμνί κι έμεινε ζαβλακωμένος. Μετά μου την πέσανε, μιας και δεν μπορούσα να τους προκαλέσω άλλο πλήγμα. Ξεκίνησε μάχη σώμα με σώμα. Έφαγα κάμποσες, μα πρόβαλα αντίσταση χάρη στο λάδι και σε κάποιες κινήσεις στις οποίες είχα εξασκηθεί στο προαύλιο. Όπως ήταν αναμενόμενο με συνέτριψαν, αλλά αν δεν μπορείς να νικήσεις, τότε θα πρέπει να κάνεις την ήττα ν’ αξίζει να ειπωθεί.

Μ’ έσυραν διά της βίας σε ολόκληρη την πτέρυγα ανάμεσα σε κραυγές και βρισιές ανάκατες με χαιρετισμούς και ευχές για καλό κατευόδιο. Δεν έχω ιδέα τι απέγιναν τα πράγματά μου.

Στο αρχιφυλακείο συνέχισα ν’ αψηφώ εκείνα τα ψοφίμια, προσκαλώντας τους να μπουν στο κελί της απομόνωσης. Οι δειλοί δεν τόλμησαν να πατήσουν το πόδι τους.

Ήταν ν’ αναχωρήσω στις 7.00. Έφυγα απ’ τη Λε Βαλλέττε στις 10.00 ή λίγο νωρίτερα. Μέσα απ’ το τεθωρακισμένο μεταγωγικό είδα τους συντρόφους που είχαν έρθει να μοιράσουν φυλλάδια μπροστά στην έξοδο της φυλακής. Όλη η διαδρομή ήταν σάουνα. Οι μαλάκες της συνοδείας σταμάτησαν να φάνε σ’ ένα Autogrill, αφήνοντάς με να ψηθώ μέσα στην κλούβα για μια ωρίτσα.

Όταν μπήκαμε στο Πράτο, είδα ένα κόκκινο σύνθημα σ’ έναν κιτρινισμένο τοίχο: «ΖΗΤΩ Ο ΜΠΡΕΣΙ». Ε τι στο διάολο, έτσι, σύντροφοι, βίβα Μπρέσι.*

Μπήκα στην πτέρυγα στις 19.00 μετά τις συνήθεις περιποιήσεις για εκείνους που εισέρχονται.

Πτέρυγα III, μέσης ασφαλείας, κάμερες παντού στους διαδρόμους.

Είμαστε τρεις στο κελί, είμαι με δυο παιδιά που μόλις επέστρεψαν από την απομόνωση. Είπα «καλησπέρα, αιχμάλωτοι, μπορώ να μπω», μου απάντησαν «δίκιο έχεις, είμαστε έγκλειστοι, όχι τρόφιμοι· φυσικά και μπορείς». Με καλωσόρισαν προετοιμάζοντας το κρεβάτι και δίνοντάς μου φαΐ. Αφήσαμε τις ιστορίες μας για σήμερα το πρωί. Ομολογώ ότι χθες ήμουν κομμάτια.

Τώρα ξέρω ότι σε αυτήν τη φυλακή είμαστε 700, τα 3/4 των φυλακισμένων σε καθεστώς μέσης ασφαλείας και οι υπόλοιποι σε καθεστώς υψηλής επιτήρησης. Μου λένε ότι το Πράτο είναι τιμωρητικό ίδρυμα. Στο μεταξύ, σήμερα το πρωί, αφού διαδόθηκε η φήμη πως έφτασε καινούργιος πελεγρίνος («ταξιδευτής»), ήρθανε να με χαιρετήσουν. Είναι πολλοί που γνωρίζουν την «Όλγκα» κι έχουν μια αλληλογραφία.** Κάποιος έβγαλε μια μπροσούρα στην οποία υπήρχε ένα κείμενό μου, και με υποδέχτηκαν χτυπώντας με φιλικά στην πλάτη.

Τώρα κοιτώ να τα βολέψω όσο μπορώ καλύτερα, προσαρμόζομαι λιγάκι, και θα δούμε τι μπορεί να βγει.

Μετά από μήνες στην XII στο Τορίνο μπορώ να κάνω έναν πρώτο απολογισμό, και νομίζω πως οι κρατούμενοι μπορούμε να κάνουμε πολλά αν οργανωθούμε μεταξύ μας. Είμαι σε θέση ν’ αξιοποιήσω τους μήνες εμπειρίας και μια κάποια αυξημένη αποφασιστικότητα.

Αισθάνομαι ήρεμος, με ακμαίο ηθικό, κι έχω καταλάβει ότι η μόνη δυνατή άμυνα ενάντια στην εξουσία είναι η άμεση επίθεση.

Ξέρω ότι πολλοί σύντροφοι θεωρούν πως η επιλογή μου να μην κάνω χρήση νομικής υπεράσπισης δεν είναι και τόσο έξυπνη ή φαεινή επιλογή κι ότι απειλεί να υπονομεύσει την ενότητα του κινήματος NO TAV (ενάντια στην κατασκευή υπερταχείας). Σκεφτείτε ό,τι θέλετε, σύντροφοι, μπορώ μονάχα ν’ απαντήσω πως θα χρησιμοποιήσω όση νοημοσύνη και καπατσοσύνη διαθέτω για να έρθω κοντά με τους άνδρες και τις γυναίκες που πολεμούν ενάντια στο υπάρχον, ώστε να εξαπολύσουν ολοένα κι ακριβέστερα χτυπήματα, και για να επαναλάβω πως θα συνεχίσω ν’ αγωνίζομαι παντού και σε πείσμα όλων.

Και να πά’ να γαμηθεί οποιαδήποτε διευθέτηση απ’ τους πολιτικάντηδες.

Τώρα που το ’πα αυτό είμαι μια χαρά έστω κι αν στερούμαι σχεδόν τα πάντα.

Θα ξαναγράψω σύντομα.

Φωτιά και εξέγερση.

Αλέσσιο

Η νέα διεύθυνση αλληλογραφίας του συντρόφου είναι:
Alessio Del Sordo
C.C. via La Montagnola 76, IT-59100 Prato

* Ο Γκαετάνο Μπρέσι (Gaetano Bresci, 1869-1901), γεννημένος στο Κοϊάνο, κοντά στο Πράτο της Τοσκάνης, ήταν αναρχικός που είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ κι επέστρεψε στη χώρα με σκοπό να εκτελέσει το βασιλιά Ουμβέρτο Α΄ της Ιταλίας. Πράγματι, το 1900 στη Μόντσα πυροβόλησε το μονάρχη τέσσερις φορές μ’ ένα ρεβόλβερ. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για βασιλοκτονία, αλλά βρέθηκε νεκρός μες στο κελί του ένα χρόνο μετά υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες – η επίσημη αιτιολογία θανάτου ήταν η αυτοκτονία, ωστόσο πιστεύεται πως δολοφονήθηκε από ανθρωποφύλακες.

** Αναφέρεται στη συλλογικότητα του Μιλάνου OLGa – è Ora di Liberarsi dalle Galere (olga2005@autistici.org).

Μπεζανσόν, Γαλλία: Αφίσες αλληλεγγύης, μέρος 3ο

Δεδομένου ότι οι αγώνες είναι αναρίθμητοι, η αλληλεγγύη πρέπει να εκφράζεται όσο το δυνατό περισσότερο, μιας και η επίθεση των κρατών ενάντια σε όσους αγωνίζονται για ένα κόσμο χωρίς κυριαρχία, εκμετάλλευση, και για την Αναρχία, είναι καθημερινή.

Την Πέμπτη, 9 Αυγούστου, κολλήσαμε διάφορες αφίσες αλληλεγγύης και ενάντια στην καταστολή στην πόλη της Μπεζανσόν.

Δικαιοσύνη για τον Νουρεντίν Μοχάμεντ, δολοφονημένο στο Καλαί από τους πολιτικούς και τα μπατσόσκυλά τους!
Η ώρα της εξέγερσης έφτασε! Δύναμη στους/στις εξεγερμένους/-ες στον Καναδά!
Σαμποτάρουμε την υπερταχεία Λυόν-Τορίνο. Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους για τον αγώνα NO TAV!
Κάτω τα ξερά σας από τις Pussy Riot! Ούτε κράτος, ούτε ηθική τάξη!

Η εξουσία δεν είναι προς κατάκτηση. Πρέπει να καταστραφεί!

Λευτεριά στους/στις διωκώμενους/-ες αναρχικούς/-ες των βορειοδυτικών περιοχών των ΗΠΑ. Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!
Η χαρά της καταστροφής είναι χαρά δημιουργική!

 πηγή

Γαλλία: Αντικατασταλτικά συνθήματα στην Τουλούζη

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από τα συνθήματα που γράψαμε στην Τουλούζη τις τελευταίες μέρες, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα προπαγανδιστικών δράσεων ενάντια στην καταστολή.

Κατάληψη CREA (Τουλούζη), κατάληψη 260 (Παρίσι) – Ο λαός αντιστέκεται!
Αλληλεγγύη στις οικογένειες των Γουισάμ, Ναμπίλ, Αμίν, και όλων όσων δολοφονήθηκαν από την αστυνομία στη ρατσιστική Γαλλία. Γαμήστε τους μπάτσους!
Εκδίκηση ενάντια στους μπάτσους!
Η κατάληψη CREA αντιστέκεται
Φωτιά στο κράτος, στην μπατσαρία, και στις φυλακές!
Ούτε υπερταχεία LGV, ούτε και TAV. Θάνατος στην αστική ανάπλαση!
Από τα μπουντρούμια του Σεϊσέ μέχρι αυτά της Ροάν, φωτιά στις φυλακές!
Αντιμπατσική αλληλεγγύη με το NO TAV!

Το κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο CREA (Συλλογικότητα για την κινητοποίηση, την αλληλοβοήθεια, και την αυτοδιαχείριση), που λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο προσφέροντας στέγη σε 40 άτομα (μεταξύ των οποίων 16 παιδιά), απειλείται με εκκένωση στις 11 Αυγούστου. Περισσότερες πληροφορίες στα γαλλικά εδώ.

Η κατάληψη επί της οδού Πυρηνέ 260, στο Παρίσι, απειλείται επίσης με εκκένωση, ενώ στις 3 Αυγούστου οι μπάτσοι εισέβαλαν βίαια στο κτήριο τραμπουκίζοντας τους καταληψίες, σε μια απόπειρα να τους τρομοκρατήσουν, ώστε να εγκαταλείψουν τον χώρο. Το δικαστήριο για την υπόθεση της κατάληψης 260 έχει οριστεί για τις 13 Σεπτέμβρη 2012.