Tag Archives: αναρχοπάνκ

Βραζιλία: Νέα κατάληψη στην πόλη της Αρασατούμπα

Ένας νέος κατειλημμένος χώρος άνοιξε τις πόρτες του στην πόλη της Αρασατούμπα, στην πολιτεία του Σάο Πάολο. Πρόκειται για το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Matagal, που πρωτύτερα χρησιμοποιούνταν ως χώρος καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων με το όνομα Εργαστήρι Τέχνης. Ωστόσο, με τον καιρό ο χώρος εγκαταλείφθηκε και κατέληξε να λειτουργεί ως στέκι αλλοτρίωσης για χρήστες σκληρών ναρκωτικών. Τον Απρίλη του 2014 μερικοί πάνκηδες και ελευθεριακοί κατέλαβαν το σπίτι με στόχο να το οργανώσουν εκ νέου και να το ανοίξουν ως χώρο που θα φιλοξενεί εκδηλώσεις τέχνης κι ως σημείο συνάντησης για την κουλτούρα πανκ στην πόλη της Αρασατούμπα.

Οι καταληψίες καθάρισαν όλη τη βρομιά και τη σκαρτούρα που κατέκλυζε το μέρος κι έβαλαν μπρος να επισκευάσουν το σπίτι, που ’χε απομείνει δίχως πόρτα, με τα παράθυρα σπασμένα και γιομάτο άγρια βλάστηση (εξ ου και το νέο όνομα, που σημαίνει στο περίπου ‘θαμνώνας’). Ο χώρος έχει νερό, αλλά ακόμη εκκρεμούν κάποια θέματα με την ηλεκτροδότηση και τα υδραυλικά. Υπάρχουν 4 δωμάτια, 2 τουαλέτες, ένας ανοιχτός χώρος και μια αυλίτσα στο πίσω μέρος, ενώ στο σπίτι μένουν μονάχα δύο άτομα.

Μέχρι στιγμής οι καταληψίες έχουν οργανώσει δυο εκδηλώσεις ενίσχυσης του νέου εγχειρήματος και ταυτόχρονα επιχειρούν να μάθουν περισσότερα για το νομικό στάτους του σπιτιού, που ανήκει στο δήμο της Αρασατούμπα. Κάθε Τετάρτη παίζει θέατρο μονολόγου κι έπειτα συνέλευση. Επίσης σχεδιάζεται να καθιερωθεί μια μέρα τη βδομάδα για κουβέντα γύρω απ’ την κουλτούρα πανκ με ανταλλαγή υλικού κ.τ.λ. Οι καταληψίες επιδιώκουν να στήσουν στο χώρο μια βιβλιοθήκη ειδικά αναρχική και πανκ, γι’ αυτό και απευθύνουν κάλεσμα σε άλλους αναρχοπάνκηδες να στηρίξουν την πρωτοβουλία.

Η διεύθυνση της κατάληψης είναι:
CCS Matagal
Rua dos fundadores, 1329
Bairro Santa Luzia – Araçatuba (São Paulo), Brasil
μέιλ επικοινωνίας: edicorre@bol.com.br

πηγή: okupa y resiste

Βραζιλία: Με λένε Τζόνι

Γεννημένος στις 10 Μάη 1986 στο Σάο Πάολο, ο Τζόνι Ραόνι Φαλκάου Γκαλανκιάκ [Johni Raoni Falcão Galanciak], ή απλά Τζόνι, έγινε γνωστός ως μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της πανκ σκηνής στο Σάο Πάολο την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Δηλωμένος αναρχικός, ο Τζόνι έδρασε πάντα με πάθος στις διαδηλώσεις κόντρα στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και στους αγώνες ενάντια στην ξενοφοβία, στο ρατσισμό, στην ομοφοβία και στο ναζιφασισμό. Όλως περιέργως, ο Τζόνι γεννήθηκε την ίδια ημέρα με τον Σιντ Βίσιους, μπασίστα των Sex Pistols. Τ’ όνομα που του δόθηκε ήταν μια μνεία σ’ όλα τα παιδιά του κόσμου (το όνομα Τζόνι είναι από τα πιο κοινά ανά τον κόσμο) όπως και στο σπουδαίο φύλαρχο Ραόνι των Τσουκαρραμάι.

Τα πρώτα χρόνια της νιότης του κύλησαν σταθερά. Φοιτούσε σε δημόσιο σχολείο και πέρναγε τις διακοπές του στο Σαλβαδόρ της Μπαΐα, γενέτειρα της μάνας του, η οποία είχε μια διακριτική συμβολή στο πάνκικο κίνημα στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Αυτή η συνύπαρξη με τον κόσμο της Σωτηρούπολης (όπως λέγεται η πόλη του Σαλβαδόρ στο τοπικό ιδίωμα) έκανε τον Τζόνι έναν από τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων όσων έρχονταν απ’ το βορρά στο Σάο Πάολο και υπέφεραν απ’ την προκατάληψη ξενοφοβικών ομάδων.

Η λυσσαλέα εναντίωσή του στους νεοναζήδες έγκειται στο γεγονός ότι ο παππούς του απ’ την πλευρά του πατέρα του είχε πολωνική καταγωγή και είχε βιώσει τον τρόμο των χιτλερικών κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο (την περίοδο από το 1935 έως το 1945). Το γεγονός ότι ο Τζόνι χώθηκε στο πάνκικο κίνημα οφείλεται μερικώς και στ’ ότι ο πατέρας του ήταν μέλος και τραγουδιστής της μπάντας Excomungados (από το 1982 μέχρι το 1996). Μια άλλη επιρροή, κι ίσως η πιο καθοριστική, υπήρξε η αδάμαστη ανταρσία του κι εξέγερση κόντρα στις καθημερινές αδικίες αυτής της υλιστικής κοινωνίας όπου ζούμε. Ο Τζόνι ήταν ένα αντιφατικό άτομο, και παρ’ ότι υιοθετούσε το πανκ ως τρόπο ζωής, δεν ήταν ατομικιστής παρά μοναχικός, και πολλές φορές τον χαρακτήριζε η απονήρευτη στάση. Τον Απρίλη του 2001, λίγο προτού κλείσει τα 15 του χρόνια, ο Τζόνι πήγε σε μία εκδήλωση μνήμης για τα 25 χρόνια του κινήματος πανκ, η οποία πραγματοποιήθηκε στο χώρο Funarte στο Σάο Πάολο και διοργανώθηκε από τον Αντόνιο Μπιβάρ και τον Αριέλ από την μπάντα Invasores de Cérebros.

Εκεί πρωτοήρθε σε επαφή με όλα όσα συνιστούσαν τη σκηνή του πανκ, κι εκεί αγόρασε το πρώτο του σι ντι, «Προσπάθησε ν’ αλλάξεις το αύριο/Tente mudar o amanhã» των Cólera, ενώ παρευρέθηκε για πρώτη φορά σε παρουσίαση της μπάντας Hino Mortal (μία απ’ τις αγαπημένες του). Είδε ντυσίματα, μπουφάν, κονκάρδες, μπότες, αλυσίδες, μαλλιά όρθια σαν καρφιά και μοϊκάνες. Μάζεψε άπειρα φανζίν, και τελικά έγινε πάνκης ο ίδιος. Έκτοτε υιοθέτησε το παρατσούκλι Τζόνι 38 (το 38 ήτανε το νούμερο στο παιδικό του αυτοκινητάκι). Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα η πόλη του Σάο Πάολο παραήτανε μικρή γι’ αυτόν. Όπου και να ’παιζε συναυλία, η παρουσία του τα ’σπαγε: Πέρους, Σάου Ματέους, Ζαντίρα, Ταμποάου, Ζαρντίμ Άνγκελα, Ζασανά, Μπουταντά, Μπραζιλάντια, Καραπικουίμπα, Ζαμπακουάρα, Λάπα, Σέντρου, και αλλού. Όσο ο Τζόνι ξεχώριζε ως πάνκης ακτιβιστής σε εκδηλώσεις αλληλεγγύης, διαδηλώσεις και πορείες, τόσο φούντωνε το μίσος των νεοφασιστικών ομάδων (σκινάδων ναζήδων), που στο πρόσωπό του έβλεπαν μιαν απειλή κι ένα αναρχικό σύμβολο. Ο Τζόνι έγινε τελικά για τα καραφλά εθνίκια μια εικόνα που έπρεπε ν’ αφανιστεί.

Το 2006, μετά από μια ζωντανή συναυλία, ο Τζόνι μπήκε σ’ ένα αμάξι με κάποια άτομα που το παίξανε φίλοι. Αφού τον τράβηξαν σ’ ένα απομονωμένο σημείο, επιχείρησαν να τον φερμάρουν, να του πάρουν το μπουφάν, και να τον σφάξουν. Ο Τζόνι δεν παρέδωσε το πέτσινο μπουφάν, κάτι που τον έσωσε αφού οι μαχαιριές τους δεν τον λάβωσαν. Αργότερα έπεσε σύρμα από μέλη της ναζιστικής γκρούπας Front 88 σχετικά με το περιστατικό, κι έτσι κατάφερε να αναγνωρίσει ποιοι του την είχανε πέσει.

Τον Οκτώβρη του 2007, μετά από μια συναυλία της νεοϋορκέζικης μπάντας Casualties στο μπαρ Hangar 110 (στη γειτονιά του Μπομ Ρετίρου), καμιά δεκαριά σκινάδες ναζήδες την ανοίξανε σε μια παρέα πάνκηδων. Ο αρχηγός των ναζί Front 88 τις έφαγε καταμεσής της λεωφόρου Τιραντέντες. Οι μπάτσοι, με τις υποδείξεις των ναζήδων και χωρίς να ’χουνε απτά στοιχεία, δέσανε 9 πάνκηδες, όλους τους λόγω εξωτερικής εμφάνισης. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν κι ο Τζόνι, ο οποίος παρέμεινε ενάμιση χρόνο έγκλειστος στο Κέντρο Προληπτικής Κράτησης του Πινιέιρους. Αποφυλακίστηκε τον Μάη του 2009, αφότου αθωώθηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων εις βάρος του, και ξανάπιασε τις πεποιθήσεις του με ακόμη μεγαλύτερη ορμή.

Τον Σεπτέμβρη του 2011 ο Τζόνι μαζί με μια ομάδα πάνκηδων πήγανε σε μια συναυλία της μπάντας Cock Sparrer στο κλαμπ Carioca του Πινιέιρους, στο Σάο Πάολο. Με το που φτάσανε κατά τις 7 τ’ απόγεμα, τους την είχε στημένη μια γκρούπα από ξούρες νεοναζήδες, που ’ταν οπλισμένοι με λοστάρια, μαχαίρια, στιλέτα, παλούκια, μέχρι και ρεβόλβερ. Αιφνιδιασμένοι απ’ την ένοπλη ενέδρα, άλλοι πάνκηδες απάντησαν με πετρίδια κι άλλοι την κοπάνησαν. Τον Τζόνι τον στριμώξανε κάμποσοι νεοναζί και του ρίξανε πάνω από δέκα μαχαιριές.

Σθεναρός σε σώμα και ψυχή, ο Τζόνι κρατήθηκε ζωντανός για μιάμιση ώρα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ξεψύχησε στις 8.42 η ώρα το βράδυ της 3ης Σεπτέμβρη 2011. Οι φονιάδες του Τζόνι γιορτάσανε το χαμό του σαν να ’χανε κατακτήσει κάποιο τρόπαιο. Όλοι οι δράστες της δειλής αυτής επίθεσης κυκλοφοράνε ακόμα αμολητοί, εις γνώσιν των Αρχών.

Τον ήξερα τον Τζόνι.
Ο πιο πάνκης τυπάς που ’δα ποτέ μου.
Ο Τζόνι ζει.
Ήτανε πανκ, ήταν ο Τζόνι.

Marfalgak

πηγή μέσω cmi brasil

Ατιμπάια, Βραζιλία: Ανακοίνωση της νέας κατάληψης Lama Negra

«… Από το μπετό ξεφυτρώνουν πόθοι που επιμένουν κι αντιστέκονται για την πραγματική μεταμόρφωση της ζωής μας. Οι αλλαγές, οι ρήξεις με τον υπάρχοντα συμβατικό, κάθετο και αποτυχημένο τρόπο, μας κάνουν να αισθανόμαστε και να αποζητάμε τη διαφορά, πρώτα και κύρια στις ίδιες τις εμπειρίες αποδόμησης στην καθημερινότητά μας…»

Στις 24 Σεπτέμβρη 2013, στα ελεγχόμενα εδάφη της πόλης Ατιμπάια στην πολιτεία του Σάο Πάολο, μερικές αναρχοπάνκ ατομικότητες καταλάβαμε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι. Ανάμεσα σε συντρίμμια, μπάζα και σκουπίδια είχαν ξεφυτρώσει βασιλικοί, μανγκόδεντρα και μπανανιές απ’ το μαυρόχωμα. Ακόμη και χωρίς νερό και ηλεκτρικό για μια βδομάδα, καταφέραμε να βαστήξουμε χάρη στη βούληση όσων εμπλεκόμαστε στην κατάληψη, μολύνοντας τη γειτονιά με αλληλοβοήθεια κι αλληλεγγύη. Να μαστε λοιπόν, στη φτωχή πλευρά της πόλης, αυτήν που λιγοστοί θέλουνε να βλέπουν.

Όπως γίνεται συνήθως, μετά τη φασίνα σκάσανε μύτη κι άλλοι αρουραίοι, οι επονομαζόμενοι ιδιοκτήτες, που φροντίζουνε για τη συσσώρευση του πλούτου των αστών κι υπερασπίζονται την ιδιωτική περιουσία. Είναι αυτοί κι αυτές που επίσης χρωστάνε δημοτικά τέλη, επιδίδονται σε πολεοδομικές παρατυπίες, εγκαταλείπουν το κάθε ιδιόκτητο ακίνητο και το αφήνουν να ρημάξει, μιας και δεν το έχουνε ανάγκη, γιατί μόνιμο μέλημά τους είναι η μεσιτική σπέκουλα. Είναι όσοι κι όσες κόπτονται να κατεδαφίσουν ένα κτίσμα που δεν είναι τάχα κατοικήσιμο, ενώ στ’ αλήθεια ψάχνονται να το γκρεμίσουν για να πουλήσουν «καθαρό» το οικόπεδο. Για να τη σπάσουμε σε όλους αυτούς, καταλάβαμε το σπίτι και θα μείνουμε μέχρι να το γκρεμίσουν πάνω απ’ τα κεφάλια μας.

Κάπως έτσι προέκυψε η κατάληψη στέγης και αντικουλτούρας Lama Negra («Μαύρη Λάσπη»), πλαισιωμένη από νομάδες και μη. Παρ’ ότι ξέρουμε πως όλα είναι αβέβαια, το ’χουμε βάλει αμέτι μουχαμέτι να βιώσουμε την κάθε ώρα μέσα στο χώρο. Γι’ αυτό, τα λοιπά εξεγερμένα πλάσματα ας γνωρίζουν ότι είμαστε ανοιχτόκαρδοι, γεμάτοι άγρια επιθυμία να ξαναζωντανέψουμε ό,τι υπάρχει πίσω από δαύτους τους μικρούς τοίχους που μας περιβάλουν. Καλοδεχούμενα ας είναι τα λεύτερα και άγρια σώματα και πνεύματα… για τη διάχυση των ιδεών και πρακτικών μας, των χώρων διάδρασης κι εναντίωσης σε αυτή την καταπιεστική και άρρωστη κοινωνία, για την οριζόντια και μαχητική αντίσταση, ας συνεχίσουμε να φυτεύουμε το σπόρο μας.

Όσο γι’ άλλους χώρους που συνεχίζουν να αντιστέκονται στο χρόνο, στέλνουμε τη δύναμή μας στις καταλήψεις στο νότο αυτού του ελεγχόμενου τόπου που ονομάζουν Βραζιλία, όπως και στους μαχητές και στις μαχήτριες που επιμένουν και εξακολουθούν ν’ αγωνίζονται ενάντια στη σπέκουλα της ίδιας μας της ζωής.

Κάθε εκκένωση, κι άλλη κατάληψη!
Υγεία και αναρχία!

Αναρχοπάνκηδες στον αγώνα

Αθήνα: Ανακοίνωση συντρόφων από την κατάληψη Βίλα Αμαλίας

villa amalias banner

Σήμερα, 20 Δεκέμβρη 2012, στις 7.00 το πρωί αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στην κατάληψη Villa Amalias. Πρόσχημα γι’ αυτή την κατασταλτική επίδειξη δύναμης αποτέλεσε «ανώνυμη καταγγελία».

Οκτώ σύντροφοι/συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα στην κατάληψη μεταφέρθηκαν στη ΓΑΔΑ, όπου και κρατούνται. Αλληλέγγυοι σύντροφοι που κατευθύνονταν στην περιοχή προσήχθησαν επίσης από τις μηχανοκίνητες δυνάμεις καταστολής, όπως επίσης προσαγωγές συντρόφων πραγματοποιήθηκαν στο δημαρχείο Αθηναίων (επί της οδού Λιοσίων), όπου βρέθηκαν για να παρέμβουν στο δήμαρχο της καταστολής Καμίνη. (Οι τελευταίοι αφέθηκαν κατόπιν ελεύθεροι, σύμφωνα με ενημερώσεις.)

Από την πρώτη στιγμή δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες συγκεντρωθήκαμε έξω από την κατάληψη, όπου και βρισκόμαστε ως τώρα καλώντας σε αλληλεγγύη.

ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ:
ΤΗ VILLA AMALIAS ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΜΑΣ

Κατάληψη Villa Amalias
Αχαρνών 80 & Χέυδεν

Συνέλευση στην ΑΣΣΟΕ σήμερα (20/12) στις 8μ.μ.

Ενημέρωση και κουβέντα για δράσεις σχετικά με
την αστυνομική εισβολή στη Βίλα Αμαλίας

πηγές: i, ii, iii

Βραζιλία: Σχετικά με την 1η Αναρχική Γιορτή στο Νατάλ

Σε μια απόπειρα ενδυνάμωσης της αναρχικής προπαγάνδας μέσω της διοργάνωσης φεστιβάλ, πραγματοποιήθηκε στις 20 Οκτώβρη στην πόλη Νατάλ, στη βραζιλιάνικη πολιτεία Ρίου Γκράντε ντου Νόρτε, η 1η Αναρχική Γιορτή μετά από πρωτοβουλία αναρχοπάνκηδων και ελευθεριακών συντρόφων από την περιοχή. Στη μονοήμερη εκδήλωση συμμετείχαν επίσης συλλογικότητες και άτομα από τις πόλεις Ζοάου Πεσσόα, Καμπίνα Γκράντε, Ρεσίφε, Σάο Πάολο και αλλού.

Η γιορτή ξεκίνησε από το πρωί σε κεντρική πλατεία της πόλης, με καφέ, φρουτοσαλάτα και κουβέντα σχετικά με τον αναρχισμό στις τρέχουσες συγκυρίες, παρουσίαση εγχειρημάτων, ομάδων και μορφών δράσης. Ακολούθησε συλλογική κουζίνα με φασολάδα που μοιράστηκε χωρίς αντίτιμο σε όποιον βρισκόταν στην πλατεία, κι άρχισαν να στήνονται οι πάγκοι των διάφορων εκδοτικών εγχειρημάτων, με βιβλία, περιοδικά, ταινίες, μπλουζάκια, ραφτά, χειροτεχνίες κ.τ.λ.

Σιγά σιγά, περισσότερος κόσμος συνέρρευσε στην πλατεία, για να ανταλλάξει ιδέες και να γνωρίσει τα υπό παρουσίαση εγχειρήματα, ενώ έλαβαν χώρα επίσης ένα θεατρικό δρώμενο και ένα εργαστήρι βιβλιοδεσίας. Η φιέστα συνεχίστηκε όλο το απόγευμα και το βράδυ σε πνεύμα αδελφοσύνης και συντροφικότητας.

Στο ίδιο πλαίσιο διάχυσης των αντεξουσιαστικών ιδεών, εντάσσεται και αντίστοιχη εκδήλωση που έλαβε χώρα στις 4 Νοέμβρη στο Σάο Πάολο, αλλά και η 3η Αναρχική Γιορτή του Πόρτο Αλέγκρε, που θα πραγματοποιηθεί από τις 16 έως και 18 Νοέμβρη.

πηγές: 1, 2

Μπλούμεναου, Βραζιλία: Δράσεις της κατάληψης Korr-Cell

Αγωνίσου για το πάρκο της Πραΐνια!

Τα συντρόφια από την κατάληψη Korr-Cell πραγματοποίησαν στα μέσα Οκτώβρη δύο δράσεις με διαφορετικές θεματικές στην πόλη του Μπλούμεναου:

Στις 14 Οκτώβρη αναρτήθηκαν δύο πανό ενάντια στην καταστροφή του ποταμού Ιταζαΐ-Ασού και του πάρκου της Πραΐνια. Το ένα κρεμάστηκε σε πεζογέφυρα του τοπικού πανεπιστημίου και το άλλο στη γέφυρα Αντόλφο Κόντερ, βασική δίοδο για τη συνέχιση των «έργων ανάπλασης» επί της αριστερής όχθης του ποταμού. Οι υπάλληλοι της δημαρχίας δεν έχασαν, βέβαια, χρόνο να ξηλώσουν τα πανό ώστε να εξαφανίσουν από τη δημόσια θέα οποιαδήποτε πράξη αντίστασης στην απειλούμενη τσιμεντοποίηση και στην αρπαγή μιας ακόμη δημοσιάς προς όφελος των συμφερόντων της μπουρζουαζίας.

Στις 16 Οκτώβρη, στο πλαίσιο της παγκόσμιας μέρας ενάντια στα ταχυφαγεία McDonald’s, οι καταληψίες της Korr-Cell ξαναβγήκαν στο δρόμο κι έστησαν ένα φρίγκαν πικνίκ έξω από ένα φαστφουντάδικο του πολυεθνικού κολοσσού, που αποκομίζει υπέρογκα κέρδη από την εκμετάλλευση ζώων, ανθρώπων και φύσης. Οι αναρχοπάνκηδες ξεδίπλωσαν πανό και μοίρασαν κείμενα, παραμένοντας στο σημείο όλο το απόγευμα.

Η δράση εξελίχτηκε χωρίς κανένα παρατράγουδο, ώσπου ο κόσμος τα μάζεψε και κίνησε για την πανεπιστημιούπολη, όπου κρέμασε τα πανό, αλλά συνάντησε την απαγόρευση του μοιράσματος κειμένων. Το γεγονός σκιαγραφεί μονάχα μία από τις όψεις που παίρνει η καταστολή οποιασδήποτε έκφρασης δεν ευθυγραμμίζεται με τα καπιταλιστικά και συντηρητικά σχέδια των αποκαλούμενων δημόσιων πανεπιστημίων και της βραζιλιάνικης δημοκρατίας.

Παγκόσμια μέρα ενάντια στα McDonald’s. Μποϊκοτάρισε κι εσύ!

Μη δηλητηριάζεσαι. Πες όχι στα McDonald’s!
Αναρχοπάνκηδες στον αγώνα! Παγκόσμια μέρα μποϊκοτάζ των Μακ-σκουπιδιών και του Μακ-καρκίνου!

Μπλούμεναου, Βραζιλία: Αγώνας ενάντια στην καταστροφή του ποταμού Ιταζαΐ-Ασού

Τα συντρόφια από την κατάληψη Korr-Cell ανάρτησαν ένα πανό στη γέφυρα Αντόλφο Κόντερ, στο κέντρο της πόλης του Μπλούμεναου, στο πλαίσιο του αγώνα ενάντια στην εξελισσόμενη καταστροφή του ποταμού Ιταζαΐ-Ασού [Itajaí-Açu] και του πάρκου της Πραΐνια. Το πανό γράφει «Κάτω τα νύχια σας από την Πραΐνια! Περισσότερο πράσινο, λιγότερο μπετό!».

Η δράση αυτή ήρθε στον απόηχο της πρόσφατης κινητοποίησης της 22ας Σεπτέμβρη, ενάντια στο μπάζωμα της αριστερής όχθης του ποταμού και της αρπαγής του δημόσιου πάρκου από τις κατασκευαστικές εταιρείες και τις Αρχές της πολιτείας της Σάντα Κατερίνα, όταν πλήθος κόσμου διαδήλωσε με πλακάτ μέχρι το δημαρχείο της πόλης. Περισσότερα από 15 εκατομμύρια ρεάις (πάνω από 5,5 εκατομμύρια ευρώ) χορηγούνται με τις ευλογίες του περιφερειακού και δημοτικού ιδρύματος για το περιβάλλον (FATMA και FAEMA αντίστοιχα) για να στραγγαλιστεί ο ποταμός Ιταζαΐ-Ασού και να ολοκληρωθούν τα καταστροφικά έργα, που ξεκίνησαν τον περασμένο Αύγουστο, εν μέσω της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη της νέας τοπικής εξουσίας.

Οι καταληψίες της squat Korr-Cell, η οποία παρά τις απειλές για εκκένωση συνεχίζει τις ανατρεπτικές δραστηριότητές της, σημαίνουν τον συναγερμό για την υπεράσπιση του ποταμού, μακριά από τα γραφειοκρατικά παιχνίδια που απομυζούν τους αντιστεκόμενους, ελπίζοντας αυτός ο ζεστός άνεμος να σπάσει την παγωνιά της αδράνειας και της στασιμότητας που αποκοιμίζει πολλούς.

πηγή: okupa y resiste

Βολιβία: Ενημέρωση για τις συλλήψεις και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν από τον Μάη του 2012

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ’ΜΑΣΤΕ ΛΕΥΤΕΡΟΙ (Α) ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΣ!

[ 28 Αυγούστου 2012 ]

Στις 29 Μάη 2012 η αστυνομία μπούκαρε σε 12 διαφορετικά σπίτια, αναζητώντας 13 άτομα, ανάμεσα στα οποία οπαδούς του χάρι κρίσνα, μουσικούς, μέλη της OARS («Αναρχική Οργάνωση για την Κοινωνική Επανάσταση»), πάνκηδες, ελευθεριακούς και αναρχικούς. Η ένδεια των ερευνών των μπάτσων της «υπηρεσίας πληροφοριών» περιλάμβανε την μπούκα της αστυνομίας σε λάθος σπίτι γείτονα, αντί για το σπίτι ενός από τα άτομα που έψαχναν, την παράβλεψη της επιδρομής σε ένα από τα εν λόγω σπίτια λόγω έλλειψης χρόνου, την άγνοια των πραγματικών διευθύνσεων πολλών από αυτούς στα σπίτια των οποίων μπήκαν, όπως και των πραγματικών ονομάτων τους. Οι μπάτσοι ισχυρίστηκαν ότι αυτή η επιχείρηση έτρεχε για 7 μήνες, αλλά είναι προφανές ότι η «έρευνα» δεν ήταν ούτε μιας βδομάδας.

Η αναζήτηση των ατόμων αφορούσε υπόπτους για «απόπειρα ανθρωποκτονίας και τρομοκρατία», και πιθανά μέλη της FAI/FRI (Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο).

Από τα 13 άτομα που ανακρίθηκαν, πολλοί συνεργάστηκαν με τους μπάτσους (τ’ αδέρφια Ρενάττο Βινσέντι και Τζέφερ Βινσέντι, ο Ντανιέλ Κάσερες και ο Βίκτορ Χιρόντα, με κάποιους να είναι μέλη της OARS και του Ρεδ Βέρδε). Εξαιτίας τους, σήμερα 3 άτομα βρίσκονται αιχμάλωτα στα χέρια του βολιβιανού κράτους. Πρόκειται για τον Μάυρον «Κρούδο» Γκουτιέρρες, τον Χένρυ Σεγαρρούντο και τη Νίνα Μανσίγια.

Σχετικά με τον 20χρονο αναρχοπάνκη σύντροφο Μάυρον (Μιοσίρο, γνωστότερο ως Κρούδο), οι μπάτσοι μπούκαραν στο σπίτι της μάνας του στις 29 Μάη, κι αφού δεν τον βρήκαν εκεί, αποφάσισαν να του τη στήσουν μέσω τηλεφωνήματος από άτομο που τάχα ήθελε να κάνει ένα πίρσινγκ (δουλειά με την οποία καταπιάνεται ο Κρούδο, ή «Ωμός»), αλλά που τελικά δεν ήταν κάτι παραπάνω από κόλπο των μπάτσων της υπηρεσίας πληροφοριών για να τον μαγκώσουν στο κέντρο της Λα Πας. Τον ανέβασαν σε ένα αυτοκίνητο, τον ξυλοκόπησαν και μετά από κάποια λεπτά απειλών, χτυπημάτων και αστυνομικών τεχνασμάτων, για να τον υποχρεώσουν να καταθέσει εναντίον άλλων ατόμων (κάτι που δεν έκανε ποτέ), τον μετέφεραν σε άλλο όχημα, όπου τον πλησίασε άλλος μπάτσος για να του επιδώσει κλήτευση για τις 4 Ιούνη. Στις 4 Ιούνη τελικά οι μπάτσοι συνέλαβαν τον Μάυρον, ο οποίος πέρασε το πρώτο βράδυ στα κρατητήρια των Ειδικών Δυνάμεων Καταπολέμησης Εγκλήματος (FELCC), για να μεταφερθεί στη συνέχεια στα κρατητήρια των δικαστηρίων, όπου είχε προγραμματιστεί η πρώτη συνεδρία για την υπόθεσή του, η οποία αναβλήθηκε μιας και ο Κρούδο δεν είχε χρήματα για δικηγόρο. Παρέμεινε στα κρατητήρια των δικαστηρίων μέχρι τις 11 Ιούνη και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε ένα σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων, που στ’ αλήθεια δεν είναι τίποτα παραπάνω από φυλακή υψίστης ασφαλείας, ονόματι Καλαούμα – βρίσκεται στην κοινότητα Σουρισάγια-Σουριπάντα της πόλης της Βιάτσα. Μέχρι τις 9 Αυγούστου ο Μάυρον παρέμενε χωρίς συνήγορο λόγω έλλειψης χρημάτων, αλλά πλέον έχει τη νομική υποστήριξη μιας δικηγόρου. Συνεχίζει να βρίσκεται σε καθεστώς προφυλάκισης.

Ο αναρχικός/αντεξουσιαστής σύντροφος Χένρυ Σεγαρρούντο συνελήφθη στις 29 Μάη την ώρα που έφευγε από το χώρο εργασίας του, ενώ την ίδια μέρα έγινε επιδρομή στο σπίτι των γονιών του και την επομένη στο σπίτι όπου έμενε. Παρ’ ότι οι μπάτσοι ισχυρίζονται πως η έρευνα διήρκεσε 7 μήνες, αγνοούσαν την τρέχουσα διεύθυνση κατοικίας του Χένρυ και χρειάστηκε να ρωτήσουν για να μάθουν πού μένει. Η μπούκα στο σπίτι του έγινε χωρίς να είναι παρών ο ίδιος. Μετά κι από αυτή την επιδρομή, οι Αρχές παρουσίασαν δημοσίως τον Χένρυ και τη Νίνα σε μια συνέντευξη Τύπου. Μερικά λεπτά πριν, ο Χένρυ είχε δεχτεί την επίθεση ενός από τους μπάτσους (που στην πραγματικότητα δεν ήταν της υπηρεσίας πληροφοριών αλλά της δίωξης ναρκωτικών), ο οποίος του είπε ότι σε λίγο θα ζούσε στο πετσί του τον κοινωνικό θάνατο. Παρομοίως, διάφοροι ακόμη ένστολοι λοιδορούσαν το σύντροφο. Ύστερα μεταφέρθηκε στα κρατητήρια των δικαστηρίων και στη συνέχεια στη φυλακή του Σαν Πέδρο, στο κέντρο της Λα Πας, όπου παραμένει σε καθεστώς προφυλάκισης μέχρι σήμερα. Επιπλέον, η διοίκηση των φυλακών αρνείται στον Χένρυ τη βέγκαν διατροφή που ακολουθεί, υπονομεύοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την υγεία του.

Η Νίνα Μανσίγια βρίσκεται έγκλειστη στο «κέντρο γυναικείου προσανατολισμού» στην περιοχή Ομπράχες της Λα Πας, σε καθεστώς προφυλάκισης.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο εναντίον των Χένρυ, Κρούδο και Νίνα, κι η ειρωνεία είναι ότι το μόνο στιβαρό στοιχείο το οποίο εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια αυτών των επιδρομών είναι ένα 22άρι ρεβόλβερ που βρέθηκε στο σπίτι του Ρενάττο Βινσέντι. Ίσως είναι ν’ αναρωτιόμαστε γιατί ο Ρενάττο βρίσκεται σε καθεστώς «κατ’ οίκον περιορισμού» από τη στιγμή που βρέθηκε το όπλο στη δική του κατοχή.

Τ’ αηδιαστικά αδέρφια Ρενάττο και Τζέφερ Βινσέντι, σε μια απόπειρα αποπροσανατολισμού της προσοχής απ’ την αξιολύπητη συνεργασία τους με τους μπάτσους, άρχισαν να διαδίδουν τη φήμη ότι ο Μάυρον Γκουτιέρρες ήταν ο μόνος συνεργαζόμενος με την αστυνομία. Ερευνώντας σε βάθος και ανατρέχοντας στις καταθέσεις των 13 ατόμων που προσήχθησαν, οι μόνοι εμετικοί συνεργαζόμενοι με την αστυνομία ήταν οι δυο Βινσέντι, ο Ντανιέλ Κάσερες και ο Βίκτορ Χιρόντα. Εκτός από την κατάθεση, ακούστηκε απ’ το στόμα του ίδιου του Ρενάττο πως οι ένοχοι ήταν οι Μάυρον, Νίνα και Χένρυ.

Αστυνομία και κράτος βεβαιώνουν ότι αυτά τα 3 άτομα είχαν συστήσει έναν τρομοκρατικό πυρήνα, παρόλο που η Νίνα και ο Κρούδο δεν γνωρίζονται καν μεταξύ τους, ενώ ο Χένρυ γνωριζόταν με τη Νίνα και τον Μάυρον μόνο μέσα από τη μουσική.

Η έρευνα έχει παραλύσει, διότι δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη κατά των τριών αυτών προσώπων, δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ αντιμετωπίζουμε μια σκευωρία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να ποινικοποιήσει όσους την εχθρεύονται.

Δυστυχώς, η Νίνα Μανσίγια, μέσα στην απόγνωσή της να βγει από αυτό το κέντρο εξόντωσης, υπονόμευσε τους συντρόφους Κρούδο και Χένρυ μέσω της συμπληρωματικής κατάθεσης που η ίδια ζήτησε. Αντίστοιχα, έδωσε ονόματα ατόμων που η ίδια πίστευε ότι είναι μέλη της FAI/FRI. Η αλληλεγγύη μας δεν μπορεί να είναι η ίδια πλέον απέναντι στη Νίνα. Της στέλνουμε πολλή δύναμη για να ξεπεράσει αυτήν τη διαδικασία, αλλά πλέον δεν στεκόμαστε αλληλέγγυοι/-ες μαζί της, ελπίζοντας ωστόσο ν’ απελευθερωθεί σύντομα μαζί με τους συντρόφους Χένρυ και Κρούδο.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, ο σύντροφος Κρούδο υπέστη τραμπουκισμούς από πλευράς των ανακριτών της υπόθεσης, με απειλές μεταγωγής του σε άλλη φυλακή, ενώ του έκαναν ερωτήσεις χωρίς την παρουσία της δικηγόρου του.

Όσον αφορά την εξέλιξη της διαδικασίας για το σύντροφο Χένρυ, αυτή αναβάλλεται διαρκώς. Στις 22 Αυγούστου ήταν η 4η φορά που αναβλήθηκε η συνεδρίαση του δικαστηρίου, λόγω απουσίας της εισαγγελίας.

Ο απολογισμός των επιδρομών της αστυνομίας είναι ο εξής:

– Ο αναρχικος/αντεξουσιαστής Χένρυ Σεγαρρούντο βρίσκεται αιχμάλωτος στη φυλακή του Σαν Πέδρο.
– Ο αναρχοπάνκης Μάυρον Γκουτιέρρες βρίσκεται αιχμάλωτος στη φυλακή της Καλαούμα.
– Η ελευθεριακή Νίνα Μανσίγια βρίσκεται αιχμάλωτη στις γυναικείες φυλακές του Ομπραχές.

– Ο Βίκτορ Χιρόντα, μέλος της OARS και του Ρεδ Βέρδε, απολαμβάνει «κατ’ οίκον περιορισμό».
– Ο Ρενάττο Βινσέντι, μέλος της OARS, απολαμβάνει «κατ’ οίκον περιορισμό».

Αλληλεγγύη στους συντρόφους Κρούδο και Χένρυ!

Συλλογικότητα Αλληλεγγύης «ΛΕΥΤΕΡΙΑ»

πηγή: libertad presos bolivia

Λα Πας, Βολιβία: Κείμενο του Henry Zegarrundo, προφυλακισμένου στις φυλακές του Σαν Πέδρο

Ο τρόμος επιζητεί να επιβληθεί μέσω της δίωξης, της καταστολής και του εγκλεισμού όσων από μας υπερβαίνουμε την ιδεολογία του φόβου, ιδεολογία που ενισχύεται απ’ τα μέσα «επικοινωνίας», ιδεολογία που ενισχύεται απ’ όσους την αποδέχονται δουλικά είτε τους βρίσκει σύμφωνους είτε όχι.

Η εξουσία επιζητεί τον ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ μέσω του εγκλεισμού, επιζητεί να μειώσει μία ατομικότητα μέσα απ’ τον ΗΘΙΚΟ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΜΟ. Ωστόσο, ως τώρα δεν έχω βιώσει κανένα απ’ τα δύο αυτά «φαινόμενα» που έχουν σχεδιαστεί απ’ το κράτος· το μόνο πράγμα που κατάφεραν είναι να με κάνουν να αισθανθώ πιο ελεύθερος από ποτέ, παρ’ ότι είμαι κλεισμένος πίσω απ’ αυτούς τους παχιούς τοίχους.

Τις περισσότερες φορές νομίζουμε πως η εξουσία είναι ο ένας και μοναδικός εχθρός, κι όμως έχουμε κι άλλους εχθρούς μεταμφιεσμένους σε αναρχικούς· τέτοιοι εχθροί είναι που προσάπτουν κατηγορίες ή εφεύρουν ψευδείς ισχυρισμούς στη βάση υποθέσεων εναντίον αυτών που κλειδωθήκαμε στα μπουντρούμια· κατόπιν αυτά τα ανήθικα υποκείμενα δημοσιεύουν ανακοινωθέντα υποστήριξης και αρνούνται πως προέβησαν σε δηλώσεις εις βάρος μου, αρκεί να μείνουν οι πάντες ευχαριστημένοι, συνεχίζουν να ψεύδονται και να επινοούν ιστορίες, αρκεί να σώσουν το σιχαμερό τους κώλο, που ’ναι σιχαμερός όσο είναι κι η ίδια τους η ύπαρξη.

Η Νίνα και εγώ κατηγορηθήκαμε από τον Ρενάττο Βινσέντι (που είναι ένας απ’ τους συλληφθέντες της 29ης Μάη και μέλος) της OARS («Αναρχικής Οργάνωσης για την Κοινωνική Επανάσταση»), ο οποίος μάλιστα δεσμεύτηκε ότι θα εξακολουθήσει να «συνεργάζεται» με την έρευνα των Αρχών, και το χειρότερο απ’ όλα είναι πως οι κρατικοί αξιωματούχοι τον πιστεύουν τυφλά. Στο τέλος, οι πάντες στράφηκαν στην απελπιστική επιλογή να βγάλουν δηλώσεις βασισμένοι σε υποθέσεις, κι έτσι ηττήθηκαν χωρίς ποτέ να έχουν καν παλέψει. Ελπίζω ο Βίκο να μην μπήκε σ’ αυτό το παιχνίδι του φόβου.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι: Πολιτικά, πάντοτε διαχώριζα τη θέση μου από ιεραρχικές, πατριαρχικές, σπισιστικές και μιλιτάντικες οργανώσεις (τυπικό γνώρισμα των πολιτικών κομμάτων). Δεν πιστεύω σε δόγματα, μάρτυρες και ήρωες, συνεπώς δεν ανήκω στην OARS, δεν ανήκω στο RED VERDE («Πράσινο Δίκτυο»), όπως θέλουν να πιστεύουν οι κατέχοντες την εξουσία, με βάση όσα υποστήριξε ο Ρενάττο στην κατάθεσή του, μιας και οι τύποι της OARS συμμετέχουν επίσης στο RED VERDE. Τι αντίφαση, ε;

Γνωρίζω την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (FAI-FRI) μονάχα από τις προκηρύξεις που έχουν δημοσιευτεί. Σίγουρα, ακόμα και τ’ ότι γράφω χρησιμοποιώντας το «x» (τρόπος περιεκτικής γραφής στα ισπανικά, ώστε να μη διακρίνεται το γένος) θα σταθεί ως πρόσθετο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος μου, αμέσως μόλις οι ανακριτές διαβάσουν αυτό το κείμενο.

Η αναρχία δεν είναι θεωρητικός απομονωτισμός, είναι το να κάνουμε πράξη τη λευτεριά στην καθημερινή μας ζωή. Πρέπει να τα σπάσουμε με τους προδότες και τους ρουφιάνους, γιατί το να προδίδεις τον αναρχικό αγώνα σημαίνει να προσκυνάς, να τσαμπουνάς ψέματα, να δακτυλοδείχνεις άλλους, αυτό το πράγμα είναι η νάρκωση του φόβου· θεωρητικά, η ρουφιανιά είναι να προδίδεις κάποιον που είχε κάποια σχέση με σένα, αλλά σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση η προδοσία μέσω ψευτιάς είναι το ίδιο πράγμα ή ίσως κάτι χειρότερο, είναι να προδίδεις τον εαυτό σου ενώ είχες πολιτικό λόγο πρωτύτερα, που έμεινε μονάχα στα λόγια.

Αυτό που με χαροποιεί είναι πως εκεί έξω μπορεί κανείς να ανασάνει την αλληλεγγύη, τη λευτεριά και το πνεύμα του αγώνα, που πρέπει να συνεχιστεί παρ’ όλους τους εγκλεισμούς. Τώρα είναι σημαντικότερο από ποτέ άλλοτε να συνεχιστούν οι αγώνες, οι πολιτικές συζητήσεις, η προπαγάνδιση, η κουβέντα, τα εκδοτικά εγχειρήματα. Είναι αρκετά δυσάρεστο να ξέρω πως μερικοί διαχώρισαν τη θέση τους παρ’ ότι είχαν ριζοσπαστικό λόγο, αλλά αυτό δε με λυπεί καθόλου μιας και είναι καλύτερο να είμαστε λίγες και λίγοι, παρά να ’μαστε κοπάδι που απλώς ακολουθεί τις αποφάσεις άλλων.

Αυτά προς το παρόν· εκφράζω την αλληλεγγύη μου με όλους τους αιχμαλώτους των κρατών, στέλνοντάς τους πολλή δύναμη, χαιρετισμούς, φιλιά και αγκαλιές.

Η φωνή των αλληλέγγυων στο Περού, στο Εκουαδόρ και αλλού στον κόσμο αντήχησε ως εδώ.

Δύναμη, TIPNIS (αγώνες για την υπεράσπιση του «Εθνικού Δρυμού και Ιθαγενικής Επικράτειας Ισίβορο Σέκουρε»)· αν και διαφωνώ με την πραγματοποίηση της 9ης («εθνικής ιθαγενικής») πορείας, παρακολουθώ από ’δώ μέσα οτιδήποτε συμβαίνει, ευελπιστώντας πως θα παρθούν σοφές αποφάσεις, διότι ξέρουμε πως το κράτος πρόκειται να σας εξαπατήσει και να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσά σας ώστε να σας επιβάλει νόμους που μονάχα το Κεφάλαιο προασπίζουν. Αυτό που βλέπω ως καλύτερη στρατηγική είναι να δοθεί η μάχη στον ίδιο τον τόπο της σύγκρουσης, μες στο Ισίβορο Σέκουρε.

Τις ευχαριστίες μου στα συγγενικά και στα φιλικά μου πρόσωπα, που ’ναι ευρύτερα γνωστά ή άγνωστα, σε όσες κι όσους με επισκέφτηκαν. Ανταποδίδω χαιρετισμούς σε όλους όσους αποφάσισαν να σταθούν καθημερινοί πολεμιστές, ικανοί να αντιμετωπίσουν το φόβο και τον τρόμο.

Χένρυ Σεγαρρούντο
Αντεξουσιαστής Αναρχικός

πηγή / πληροφορίες για την υπόθεση: i, ii

Χιλή: Τρία χρόνια από το θάνατο του αναρχικού επαναστάτη Μάουρι

Η ΜΝΗΜΗ ΩΣ ΟΠΛΟ
«αλλά είναι ώρα να μάθουν πως δεν υπάρχει νόμος που σεβόμαστε, πως αν χρειαστεί να πολεμήσουμε θα τους κόψουμε το λαιμό, πως αν πρέπει να συγκρουστούμε θα σκοτώσουμε τα σκυλιά τους, κι αν πρέπει να πεθάνουμε, θα πεθάνουν εκείνοι πρώτοι»

Τιμώντας την επέτειο 3 χρόνων από τότε που έπεσε στη μάχη ο Μαουρίσιο Μοράλες, απευθύνουμε κάλεσμα να πολλαπλασιαστούν τα δίκτυα αλληλεγγύης και η εξεγερσιακή δράση.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

Μάης 2009 – Μάης 2012

i, ii, iii

Μπραζίλια, Βραζιλία: Πορεία ενάντια στην ομοφοβία

Αναρχοπάνκηδες στο δρόμο, ενάντια στο ρατσισμό, την ομοφοβία και τη μη ανοχή

Πορεία ενάντια στην ομοφοβία καλούνταν χτες Τετάρτη 18 Μάη στην πόλη της Μπραζίλια στη Βραζιλία. Την πορεία καλούσαν η Κολλεκτίβα Διαφορετικότητα (Coletivo Diversidade), οι Αναρχικοί ενάντια στο Ρατσισμό (ACR-SC) και το Κίνημα Αναρχοπάνκ του Σάο Πάολο (Movimento Anarcopunk). Τα τελευταία χρόνια οι ενορχηστρωμένες πολιτικές κινήσεις και βίαιες επιθέσεις ακροδεξιών ομάδων ενάντιον ομοφυλόφιλων, τρανσέξουαλ και άλλων “μειονοτήτων” έχουν αυξηθεί κατακόρυφα σε μια απόπειρα εκφοβισμού και παρεμπόδισης των αγώνων της LGBT κοινότητας στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της. Η πορεία αυτή στοχεύει στην ανάδειξη της αναγκαιότητας του κοινού αγώνα ενάντια σε όλες τις συμπεριφορές και πρακτικές αποκλεισμού, ρατσισμού, ομοφοβίας και διαχωρισμού ώστε να χτίσουμε από κοινού έναν κόσμο πολύχρωμο βασισμένο στο σεβασμό της διαφορετικότητας και στην αλληλοβοήθεια.

Πηγή: anarcopunk.org

Βραζιλία: Δράσεις ενάντια στην αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στην πόλη Barreiras

Δράσεις ενάντια στην αύξηση της τιμής των εισιτηρίων των δημόσιων μέσων συγκοινωνίας πραγματοποιήθηκαν στις αρχές Δεκέμβρη στην πόλη Barreiras, στην επαρχία της Bahia (στα βορειοανατολικά της χώρας). Οι διαμαρτυρίες δημιούργησαν μια κατάσταση στην πόλη χωρίς προηγούμενο.Η αύξηση της τιμής των εισιτηρίων ήταν κάτι το αναμενόμενο μετά το πέρας των εκλογών μιας και είναι συνήθης πρακτική της διεύθυνσης των ΜΜΜ να προχωράει σε τέτοια μέτρα ώστε να υποχρεώσει τον κόσμο που χρησιμοποιεί τις άθλιες κρατικές υπηρεσίες να πληρώσει τα σπασμένα της προεκλογικής εκστρατείας των κομμάτων.

Continue reading Βραζιλία: Δράσεις ενάντια στην αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στην πόλη Barreiras

Το αναρχικό κίνημα στην Ινδονησία

Στα πλαίσια της προσπάθειάς μας να παρουσιάσουμε την τρέχουσα κατάσταση του αναρχικού κινήματος διεθνώς μεταφράσαμε τη συνέντευξη που ακολουθεί:

Μπορείς να μας πεις για την ιστορία του αναρχικού κινήματος στην Ινδονησία;

MT: Από όσο ξέρω από τις ιστορίες των φίλων μου και από ότι έμαθα μόνος μου το αναρχικό κίνημα στην Ινδονησία έκανε την εμφάνισή του παράλληλα με την εμφάνιση του πανκ κινήματος το 1998. Εκείνη την περίοδο η αναρχία ήταν συνώνυμη του πανκ και αρκετοί άρχισαν να εντρυφούν στις αρχές και τις ιδέες του αναρχισμού. Από τότε ο αναρχισμός άρχισε να κουβεντιάζεται ανάμεσα σε άτομα και ομάδες της πανκ/χάρντκορ κοινότητας και αργότερα σε ένα πιο μεγάλο εύρος ομαδοποιήσεων όπως αυτές των ακτιβιστών, φοιτητών και εργατών, αγγίζοντας έτσι ένα μεγαλύτερο κοινό με διαφορετικές καταβολές. Continue reading Το αναρχικό κίνημα στην Ινδονησία

Βραζιλία: Δράση αλληλεγγύης στο Σάο Πάολο για τον Mumia Abu-Jamal

Μια ομάδα ελευθεριακών ακτιβιστών και αναρχοπάνκηδων πραγματοποίησε το πρωί της Παρασκευής 10 Δεκέμβρη μια δράση διαμαρτυρίας μπροστά από το προξενείο των ΗΠΑ στο Σάο Πάολο, σε μία από τις πιο ελεγχόμενες περιοχές της πόλης.

Μοίρασαν εκατοντάδες φυλλάδια στο πλήθος κόσμου που περίμενε στη σειρά έξω από το προξενείο για την πολυπόθητη βίζα. Οι διαδηλωτές έστησαν μια αυτοσχέδια μπατουκάδα (στυλ χορού σάμπα) κρατώντας πλακάτ με τη φωτογραφία του Μούμια και φράσεις αλληλεγγύης.
Continue reading Βραζιλία: Δράση αλληλεγγύης στο Σάο Πάολο για τον Mumia Abu-Jamal