Tag Archives: Περού

Περού: Αποκλεισμός αυτοκινητοδρόμου στη Λίμα

Κάλεσμα για αντεξουσιαστική εξέγερση

Για έναν Μαύρο Δεκέμβρη με τους πεσόντες μας στη μνήμη

Χαιρετισμούς. Μέσω αυτού του επικοινωνηθέντος αυτοπαρουσιαζόμαστε ως ομάδα με τον τρόπο που πιστεύουμε πως είναι ο πιο ενδεδειγμένος (οι δράσεις μας είναι που μετράνε, όχι οι φάτσες μας), κι επίσης απευθύνουμε κάλεσμα προς καταπολέμηση του λήθαργου κάνοντας πράξη την αντεξουσιαστική εξέγερση και τροφοδοτούμενοι/ες από αυτήν.

Εμπρηστική ύλη

Πριν από μερικές βδομάδες, με κάποια αντικείμενα τυλιγμένα στις φλόγες, μπλοκάραμε έναν αυτοκινητόδρομο στη Λίμα όπου αφήσαμε και μερικά μηνύματα. Κίνητρό μας ήταν η επίθεση ενάντια στη λειτουργία της τάξης την οποία επιβάλλει η εξουσία. Δε ζητάμε μεταρρυθμίσεις, δε ζητάμε πιο «καλοσυνάτα» αφεντικά, δε ζητάμε κυβερνώντες που κλέβουνε ή που επιτελούν έργο, δε ζητάμε δουλειά ή αυξήσεις αλλά την κατάργηση της εργασίας.

Με αυτήν τη δράση στηρίζουμε την αναρχική αντεπίθεση ανά τον κόσμο, κι ιδίως τον ΜΑΥΡΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ (εκδίκηση για τις δολοφονίες των συντρόφων Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ).

Παρομοίως, είναι καλοδεχούμενος/η όποιος/α συμβάλλει στο κάλεσμα και σπάει το ρόλο του θεατή. Αφορά εσένα, εμένα και όσους αντιτίθενται συνειδητά ή ασυνείδητα σε αυτόν τον κόσμο της κυριαρχίας.

Λευτεριά στις/ους έγκλειστες/ους αναρχικές/ούς.

Ζήτω η προπαγάνδα με την πράξη.

Λευτεριά σε όλα τα ζώα.

Χαιρετισμούς στα μέλη των Πυρήνων της Φωτιάς, στη Μόνικα Καμπαγέρο και στον Φρανσίσκο Σολάρ.

Πλήρη στήριξη σε όσους κι όσες δεν περιμένουν να ξεσηκωθούν οι μάζες για να βγουν να επιτεθούν.

Ομάδα δράσης Divanggio

Μαύρος Δεκέμβρης Παντού

Η ανάρτηση θα ενημερώνεται συνεχώς | Tag

Continue reading Μαύρος Δεκέμβρης Παντού

Λίμα, Περού: Βίντεο-προκήρυξη από ατομικότητες για τη λευτεριά των ζώων

http://www.youtube.com/watch?v=vmurDYaSfWo

Τη νύχτα της 16ης Δεκέμβρη 2013 πυρήνας του Μετώπου Απελευθέρωσης Ζώων μπούκαρε στο ζωολογικό κήπο Κάμπο Σάντο της Λίμα, καταφέρνοντας να διασώσει τρία διαφορετικά, μοναδικά κι ανεπανάληπτα μοσχαράκια. Πολύ θα θέλαμε να ’χαμε φυγαδεύσει όλα τα ζώα, μα δεν ήταν εφικτό. Τα μοσχάρια βρίσκονταν σε περιορισμένο χώρο, και φαίνονταν εξαναγκασμένα να παραμένουνε μονίμως εκεί (μια σημαντική πηγή άγχους). Μεταφέρθηκαν έξω στα γρήγορα, και πριν το χάραμα περπατούσανε λεύτερα σε ασφαλές και κατάλληλο πεδίο. Αρχικά, βέβαια, δεν ξέρανε τι τους συμβαίνει, μα λίγο αργότερα καλμάρανε με το που πήρανε πρέφα πως τους περίμενε η λευτεριά.

Γι’ αυτά έγινε μια συνολική αλλαγή στη ζωή τους, την οποία θ’ απολαύσουνε χωρίς τον κίνδυνο να καταλήξουνε σφαγμένα… και δε θα περάσουνε το μεγαλύτερο μέρος της ζήσης τους κλειδωμένα σ’ ένα κλουβί. Αυτό μας έκανε να νιώσουμε πως κάναμε κάτι καλό για πάρτη τους, αφού πρόκειται για ζωτικής σημασίας γεγονός· τους δόθηκαν στιγμές όπου μπορούν να αισθάνονται ελεύθερα κι ικανοποιημένα. Για τα μοσχάρια αυτά η ζωή ξεκινάει τώρα: σιμώσαμε στη σκοτεινιά για να λουστούν με φως αυτά… σ’ εκείνα τα κλουβιά θα είχανε πεθάνει θλιμμένα, φοβισμένα, μοναχά.

Τα μοσχάρια την περνάνε ζάχαρη πια, κι έχουνε «βαπτιστεί» Κάρμεν, Λεοπόλδο και Σεφερίνο.

Ενθαρρύνουμε όλο τον ντουνιά να προσπαθήσει να συμπάσχει με τα ζώα και να υιοθετήσει ένα βέγκαν τρόπο ζωής. Υπάρχουνε πολλές μορφές στήριξης προς τα ζώα· από κανέναν άλλον δεν εξαρτάται πλην του ίδιου σας του εαυτού.

Χαιρετισμούς σε όσους διαδίδουνε τις δράσεις μας.

Ζήτω η άμεση δράση
Απελευθέρωση ζώων, ανθρώπων και γης

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων/Μέτωπο Απελευθέρωσης Γης
Αντισπισιστική Πολιτοφυλακή

Λίμα, Περού: Κάλεσμα για την 1η Γιορτή Αναρχικού Βιβλίου

Προς όλα τα συντρόφια, όλους τους γνωστούς και φίλους, αλλά και τ’ άτομα που θα γνωρίσουμε στην πορεία:

Την 1η και 2η Φλεβάρη 2014 θα πραγματοποιηθεί στη Λίμα του Περού η 1η Γιορτή Αναρχικού Βιβλίου/Αναρχικής Προπαγάνδας. Εμπνεόμενοι από τις διάφορες συγγενικές σε μας πρωτοβουλίες για την οικοδόμηση ελευθεριακών χώρων σε ποικίλα σημεία του πλανήτη, αλλά εκκινούμενοι κι απ’ την ανάγκη μας να συνεχίσουμε να δημιουργούμε αντεξουσιαστικές δομές σ’ αυτή την πόλη, αποφασίσαμε να βάλουμε μπρος αυτό το εγχείρημα.

Πρόκειται για μια απόπειρα που φιλοδοξεί να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη των διάφορων πολιτιστικών εργαλείων του ακρατικού ιδεώδους, είτε πρόκειται για βιβλία, ταινίες, περιοδικά, δίσκους μουσικής είτε για συζητήσεις, θεατρικές ομάδες, όπως και στο ξετύλιγμα ενός μεγάλου εύρους εκφράσεων που αποτελούν τμήμα της ιστορίας του αναρχικού κινήματος, και μιας ολόκληρης δέσμης γνώσεων στην κατεύθυνση της απεμπόλησης του παρόντος ιεραρχικού συστήματος στην ιστορία, στην εκπαίδευση, στην τέχνη κ.τ.λ.

Χωρίς παραπάνω λόγια, σας καλούμε να συμμετάσχετε σε αυτό το εγχείρημα με όποιον τρόπο θελήσετε, μιας και αυτήν τη γιορτή θα τη σηκώσουμε όλοι κι όλες μας μαζί, με την ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων να μας εμπλουτίζουν εξίσου όλους κι όλες.

Το σχετικό ιστολόγιο θα είναι ενεργό μετά την πρώτη βδομάδα του Γενάρη. Προς το παρόν, για επικοινωνία και περαιτέρω πληροφορίες υπάρχει η ηλεκτρονική μας διεύθυνση: feriaanarquistalima@riseup.net

Λίμα, Περού: «Θα βάλουμε κι άλλους αφέντες πάνω απ’ το κεφάλι μας;»

Ακολουθεί ένα από τα κείμενα που μοιράστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της 27ης Ιούλη 2013 ενάντια στην κυβέρνηση και στον πρόεδρο του Περού, Ογιάντα Ουμάλα, που έλαβε χώρα στο ιστορικό κέντρο της Λίμας καταλήγοντας σε συγκρούσεις ανάμεσα σε διαδηλωτές και στις κατασταλτικές δυνάμεις.

Εσύ, που διαβάζεις αυτό το φυλλάδιο, ξέρουμε ότι συμφωνείς μαζί μας όταν βεβαιώνουμε ότι κάθε πολιτικός που ανέρχεται στην κρατική εξουσία είναι μια μαριονέτα του οικονομικού συστήματος. Μερικές φορές ακούμε συγγενείς και φίλους να λένε ότι όλοι είναι κλέφτες, ότι όλοι είναι διεφθαρμένοι, ότι πάντοτε μας λένε ψέματα και πάντα μας πουλάνε.

Αυτές οι διαπιστώσεις, ή μικρές στιγμές διαύγειας, μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε –κοιτώντας πέρα από τις τηλεοπτικές οθόνες και βγάζοντας τις παρωπίδες– ότι οι κυβερνώντες (όποιο κι αν είναι το πόστο τους, ή το χρώμα της σημαίας τους, ή οι ιδέες τους) υπερασπίζονται πάντοτε τα συμφέροντα των μπλοκ της εξουσίας τα οποία ελέγχουν προς όφελός τους αυτή την περιοχή του κόσμου που ονομάζεται Περού.

Όσο δεξιά ή αριστερά και να τοποθετείται το κόμμα που καταλαμβάνει τον κυβερνητικό θώκο, η μοναδική λειτουργία του είναι να φροντίσει το νταραβέρι των μονοπωλίων και των εταιρειών που υπάρχουν εις βάρος μας, να βελτιώσει τη διακίνηση των εμπορευμάτων, να ρίξει τα μεροκάματα, να φτιάξει νόμους για το ελεύθερο εμπόριο κ.τ.λ. Αν συνταχτούμε μαζί τους, το μόνο που μας περιμένει είναι η καταστολή σε κάθε της μορφή. Μήπως όμως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που έχουμε για να υπερασπιστούμε το δίκιο μας; Μήπως μόνο μέσα από τα κόμματα μπορούμε να οργανωθούμε;

Τα πολιτικά κόμματα, πέρα από τις όποιες αγνές προθέσεις και την ανιδιοτέλεια που έχουν μερικές φορές πολλά από τα μέλη τους, μετατρέπονται σε γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ίδια η εξουσία τους, κι έτσι αναπόδραστα τα συμφέροντα της γκρούπας τους μπαίνουν πάνω από αυτά των μη εχόντων, των εκμεταλλευόμενων, των αγανακτισμένων, των αποκλεισμένων ή όπως τέλος πάντων θέλει κανείς να τους ονομάσει.

Πολλοί εργάτες και φοιτητές προοδευτικών πεποιθήσεων που βλέπουν απ’ την απέξω τα κόμματα της αριστεράς, τα οποία ισχυρίζονται πως είναι υπέρ της χειραφέτησης της εργατικής τάξης και ενός κόσμου χωρίς εκμετάλλευση, διερωτούνται: «Γιατί δεν ενώνονται αν είναι για την ίδια υπόθεση; Γιατί τσακώνονται με κόμματα και τελείες; Ο εχθρός είναι πανίσχυρος και οργανωμένος· με μια ενωμένη και δυνατή αριστερά θα μπορούσαμε να τον αντιμετωπίσουμε καλύτερα».

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι κατευθύνσεις και οι στόχοι αυτών των κομμάτων (γιατί τα κόμματα λειτουργούν όπως και οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις, με τους από πάνω και τους από κάτω, με αυτούς που σκέφτονται και διατάσσουν και μ’ αυτούς που εκτελούν και υπακούουν) δεν αποσκοπούν στο ίδιο πράγμα. Γι’ αυτό αντιπαλεύουνε, και τ’ αληθινά τους κίνητρα δεν ενυπάρχουν στα ιδεώδη που προβάλλουν ή στις προγραμματικές τους θέσεις. Ανταγωνίζονται για την εξουσία επί της «λαϊκής μάζας» (όπως μας αποκαλούν), θέτοντας αυτήν τη διαπάλη αναμεταξύ τους ως προτεραιότητα μπροστά σε οτιδήποτε άλλο.

Οι εργάτες, φοιτητές, αγρότες, νοικοκυρές, οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι εν γένει, δεν έχουμε ανάγκη απ’ αυτές τις δομές για να ενωθούμε, μιας και πρόκειται για δομές εξαιρετικά συνυφασμένες με αυτόν τον εμπορευματοποιημένο και εξουσιαστικό κόσμο, που δεν εξυπηρετούν το στόχο της χειραφέτησής μας. Πώς θα κατακτήσεις τη λευτεριά σου αν υπόκεισαι σε κάποιον κουμανταδόρο; Σαν να μην έφταναν οι εργοδότες, οι διευθυντές, οι επιτηρητές, οι καθηγητάδες και οι λοιποί ιεράρχες, θα βάλουμε κι άλλους αφέντες πάνω απ’ το κεφάλι μας;

Οι εκμεταλλευόμενοι δεν είναι αδύναμοι γιατί είναι διασπασμένοι, αλλά είναι διασπασμένοι γιατί είναι αδύναμοι, κι είναι αδύναμοι γιατί συνεχίζουν να αποδέχονται την αντιπροσώπευση, είτε από πολιτικούς της μπουρζουαζίας είτε από πολιτικούς της ίδιας τους της κοινωνικής τάξης. Στα μικράτα μας εκείνοι που μας αντιπροσωπεύουν είναι οι γονείς μας, στο δικαστήριο είναι οι δικηγόροι. Μας αντιπροσωπεύουν άλλοι (αντι-πρόσωποι) σε καταστάσεις όπου δεν μπορούμε να παρουσιαστούμε εμείς οι ίδιοι, όπου έχουμε την ανάγκη της παρουσίας κάποιου άλλου στη θέση τη δικιά μας.

Αν θέλουμε να απελευθερωθούμε, τι τη θέλουμε την αντιπροσώπευση; Τι μας χρειάζονται οι δομές που χωρίζουν τους ανθρώπους σε αντιπροσώπους και αντιπροσωπευόμενους, εντολείς κι εντολοδόχους; Ε όχι, δε μας χρειάζονται. Κι αν πάψουμε να γοητευόμαστε απ’ τις σειρήνες της αριστεράς και τις ψεύτικες υποσχέσεις για ελευθερία, ούτε καρφάκι δε θα μας καίγεται για την ενότητά της. Ας κάνουμε τα πράγματα μεταξύ μας, χωρίς τζίφρες, μήτε επικεφαλής.

Δεν αγωνιζόμαστε για να εξανθρωπίσουμε τον καπιταλισμό, αλλά για να τελειώνουμε με δαύτον.

Δεν τασσόμαστε μονάχα ενάντια στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο· τασσόμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε έκφραση του καπιταλισμού.

Δεν είμαστε μονάχα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, είμαστε ενάντια σε καθετί που χαρακτηρίζει αυτό το παρηκμασμένο σύστημα.

Δεν είμαστε μονάχα ενάντια στην επισφαλή εργασία, είμαστε ενάντια στη μισθωτή εργασία.

Δεν είμαστε μονάχα ενάντια στη δικτατορία, είμαστε ενάντια στη δημοκρατία.

Δεν είμαστε μονάχα κόντρα στο νόμο περί αλλοδαπών, είμαστε ενάντια στις πατρίδες και στα σύνορα.

Δεν αγωνιζόμαστε μονάχα για να μπορούν τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο, αγωνιζόμαστε ώστε το σχολείο κι όλο το εκπαιδευτικό σύστημα να μην αποτελεί τον υποχρεωτικό άμβωνα εξημέρωσης για τον κόσμο της εργασίας.

Δεν αγωνιζόμαστε για την αναδιανομή του πλούτου και την ισορροπία ανάμεσα στον πρώτο και στον τρίτο κόσμο, αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία δίχως χρήμα.

Δε θέλουμε να ακούμε ούτε κουβέντα για την αριστερά, για το μικρότερο κακό, για κοινωνική ειρήνη, για εκλογές. Δεν επιθυμούμε μιαν άλλη διαχείριση του θανάτου.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

Δεν έχουμε φιξαρισμένες ημερομηνίες για να βγούμε στο δρόμο, δεν περιμένουμε τίποτα ούτε έχουμε τίποτα να χάσουμε. Μόνο σ’ εμάς τους ίδιους μπορούμε να στηριχτούμε. Ο κοινωνικός μετασχηματισμός δεν μπορεί να έρθει από τα πάνω, από κείνους που κρατάνε την εξουσία στα χέρια τους και μας επιβάλλουν έναν κόσμο που δε μας ανήκει αλλά μας κατατρώει τη ζωή.

Γράψτε μας εδώ ataquecreaxionista@gmail.com για να ανταλλάξουμε πληροφορίες και να ενεργήσουμε από κοινού, κι όχι για να κερδίσουμε υποστηρικτές ή περισσότερες ψήφους, αλλά απεναντίας για να οργανώσουμε την απελευθέρωσή μας. Ως οργάνωση δεν έχουμε κάτι να πουλήσουμε στα ταξικά μας αδέρφια, δεν έχουμε κάτι για να τ’ αποπλανήσουμε. Δεν είμαστε μια μικρή ομάδα η οποία ανταγωνίζεται σε κύρος κι επιρροή άλλες φράξιες και κομματικές παρατάξεις που διατείνονται πως εκπροσωπούνε «το λαό», τους «εργαζομένους», «το προλεταριάτο» ενώ επιδιώκουν να κυβερνήσουν και να ηγηθούν. Είμαστε προλετάριοι που αγωνιζόμαστε για την αυτο-χειραφέτηση με τα μέσα που έχει ο καθένας στη διάθεσή του, και τίποτε άλλο.

πηγή

Λίμα, Περού: Εκδήλωση για τον Μαύρο Φλεβάρη

Οικοδόμηση απελευθερωμένων χώρων μέσα απ’ την αναρχία… κι επειδή δεν θα μας έρθει εξ ουρανού, ας το κουβεντιάσουμε με γεμάτο στομάχι

Αυτή η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του διεθνούς καλέσματος αλληλεγγύης στους απελευθερωμένους χώρους και στις καταλήψεις του πλανήτη Γη. Μια εκδήλωση που μας οικουμενοποιεί, μιας και η αλληλεγγύη σημαίνει επίσης να συνεχίζεις τον πόλεμο στην επικράτεια του κράτους που σου έλαχε να γεννηθείς, έτσι προπαγανδίζουμε τη συνολική απελευθέρωση σε όλους τους τόπους αυτού του παγκοσμιοποιημένου κόσμου.

Χώροι απελευθερωμένοι, γιατί τους οικοδομούμε στη βάση νέων μορφών σχέσεων, χωρίς ιεραρχίες μήτε πολιτικούς αστέρες κι αρχηγούς· εδώ όλοι κι όλες είμαστε άτομα ισότιμα, αλλά όχι όμοια, αφού διατηρούμε τις διαφορετικότητές μας, κι αυτό μας χαρίζει ποικιλομορφία και ιδιαιτερότητα. Με αυτή την πρωτοβουλία παροτρύνουμε στην προπαγάνδιση νέων εμπειριών, ανατρέχοντας στα βιώματα του παρελθόντος, ανακτώντας τη μνήμη, αλλά όχι από μία οπτική νοσταλγίας αλλά, αντίθετα, με καταστρεπτικό-δημιουργικό ενθουσιασμό.

Χαιρετισμούς, και ζήτω η αναρχία! (μακριά απ’ τον υπολογιστή σου)

Σημείωση: Η εκδήλωση ήταν προγραμματισμένη για τις 9 του μήνα, αλλά λόγω κωλυμάτων με το χώρο τη μεταφέραμε για τις 16 Φλεβάρη 2013.

Για κάθε ένα εγχείρημα που μας καταστρέφουν, θα πρέπει να ξεπηδάνε δυο καινούργια ανά την υδρόγειο.

Για κάθε ένα φυλακισμένο συντρόφι, οι δράσεις μας θα πρέπει να μιλάνε από μόνες τους.

marea rebelde

Λίμα, Περού: Εκδήλωση στο πλαίσιο της καμπάνιας για έναν Μαύρο Φλεβάρη

Με χαρά πληροφορηθήκαμε ότι τα συντρόφια του αναρχικού εγχειρήματος marea rebelde, από τη Λίμα του Περού, ανακοίνωσαν τη σύμπραξή τους στην καμπάνια για έναν Μαύρο Φλεβάρη, από τις 2 ως τις 12 του μήνα:

Από τη Λίμα ενώνουμε τις δυνάμεις μας με την καμπάνια διεθνούς αλληλεγγύης, αν και πιστεύουμε σε αυτήν σε καθημερινή βάση. Προετοιμάζουμε μία ενημερωτική εκδήλωση σχετικά με τις καταλήψεις και τους απελευθερωμένους χώρους που αντιστέκονται στα χτυπήματα της εξουσίας στην Ελλάδα και στον κόσμο όλο. Όπως εύστοχα σημείωσαν κάποια συντρόφια απ’ το νότο: «Η πλέον επαναστατική αλληλεγγύη είναι η συνέχιση του αγώνα σε κάθε έναν απ’ τους τόπους μας».

Μαύρος Φλεβάρης σε ολόκληρη τη γη!

Λίμα, Περού: Συμβολική κίνηση αλληλεγγύης προς ομήρους του κοινωνικού πολέμου

Στον κοινωνικό πόλεμο κανένας μαχητής δεν είναι μόνος, καμία μαχήτρια δεν είναι μόνη… Κρατούμενοι και κρατούμενες σε πόλεμο

Για να αφήσουμε στην μπάντα την παθητική στάση πολλών και να τοποθετηθούμε σύμφωνα με τις ιδέες μας, νιώσαμε την ανάγκη να εκφράσουμε και να προβληματιστούμε για ό,τι νιώθουμε απέναντι σε συντρόφια μας, δρώντας μέσω της αντεξουσιαστικής προπαγάνδας που δεν αναγνωρίζει ούτε εθνικότητες ούτε σύνορα.

Έτσι, το πανό αυτό είναι μια χειρονομία δικαίωσης της αλληλεγγύης μας σε όλους τους αντάρτες που συνεχίζουν να επεκτείνουν τον πόλεμο ενάντια στην εξουσία και αντεπιτίθενται πίσω από τα κάγκελα της απομόνωσης, χωρίς να τους φρενάρει το γεγονός της αιχμαλωσίας τους.

Είναι επίσης μια απόδειξη της απόρριψης της δικαιοσύνης που παρέχει η εξουσία για να μπορεί να διαιωνίζει τη μίζερη ύπαρξή της.

Αναπαράγουμε και επεκτείνουμε τις χειρονομίες αλληλεγγύης και εξεγερτικής προπαγάνδας για τους Λουσιάνο Πιτρονέγιο, Κάρλα Βερδούγο, Ιβάν Σίλβα, τους κρατουμένους της υπόθεσης σεκιούριτι, τον Μάριο Λόπες στο Μεξικό, τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και τους κατηγορουμένους του Επαναστατικού Αγώνα στην Ελλάδα, τον Μάρκο Καμένις στην Ελβετία, τον Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα στη Γερμανία, και όλους τους εξεγερμένους που μέσα από τις φυλακές του Κεφαλαίου δεν απαρνούνται τη στάση τους και δρουν βάσει των ιδεών τους.

Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο
Ατομικιστική Φράξια

Λευτεριά στους/στις ομήρους του κοινωνικού πολέμου

πηγή

Λα Πας, Βολιβία: Κείμενο του Henry Zegarrundo, προφυλακισμένου στις φυλακές του Σαν Πέδρο

Ο τρόμος επιζητεί να επιβληθεί μέσω της δίωξης, της καταστολής και του εγκλεισμού όσων από μας υπερβαίνουμε την ιδεολογία του φόβου, ιδεολογία που ενισχύεται απ’ τα μέσα «επικοινωνίας», ιδεολογία που ενισχύεται απ’ όσους την αποδέχονται δουλικά είτε τους βρίσκει σύμφωνους είτε όχι.

Η εξουσία επιζητεί τον ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ μέσω του εγκλεισμού, επιζητεί να μειώσει μία ατομικότητα μέσα απ’ τον ΗΘΙΚΟ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΜΟ. Ωστόσο, ως τώρα δεν έχω βιώσει κανένα απ’ τα δύο αυτά «φαινόμενα» που έχουν σχεδιαστεί απ’ το κράτος· το μόνο πράγμα που κατάφεραν είναι να με κάνουν να αισθανθώ πιο ελεύθερος από ποτέ, παρ’ ότι είμαι κλεισμένος πίσω απ’ αυτούς τους παχιούς τοίχους.

Τις περισσότερες φορές νομίζουμε πως η εξουσία είναι ο ένας και μοναδικός εχθρός, κι όμως έχουμε κι άλλους εχθρούς μεταμφιεσμένους σε αναρχικούς· τέτοιοι εχθροί είναι που προσάπτουν κατηγορίες ή εφεύρουν ψευδείς ισχυρισμούς στη βάση υποθέσεων εναντίον αυτών που κλειδωθήκαμε στα μπουντρούμια· κατόπιν αυτά τα ανήθικα υποκείμενα δημοσιεύουν ανακοινωθέντα υποστήριξης και αρνούνται πως προέβησαν σε δηλώσεις εις βάρος μου, αρκεί να μείνουν οι πάντες ευχαριστημένοι, συνεχίζουν να ψεύδονται και να επινοούν ιστορίες, αρκεί να σώσουν το σιχαμερό τους κώλο, που ’ναι σιχαμερός όσο είναι κι η ίδια τους η ύπαρξη.

Η Νίνα και εγώ κατηγορηθήκαμε από τον Ρενάττο Βινσέντι (που είναι ένας απ’ τους συλληφθέντες της 29ης Μάη και μέλος) της OARS («Αναρχικής Οργάνωσης για την Κοινωνική Επανάσταση»), ο οποίος μάλιστα δεσμεύτηκε ότι θα εξακολουθήσει να «συνεργάζεται» με την έρευνα των Αρχών, και το χειρότερο απ’ όλα είναι πως οι κρατικοί αξιωματούχοι τον πιστεύουν τυφλά. Στο τέλος, οι πάντες στράφηκαν στην απελπιστική επιλογή να βγάλουν δηλώσεις βασισμένοι σε υποθέσεις, κι έτσι ηττήθηκαν χωρίς ποτέ να έχουν καν παλέψει. Ελπίζω ο Βίκο να μην μπήκε σ’ αυτό το παιχνίδι του φόβου.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι: Πολιτικά, πάντοτε διαχώριζα τη θέση μου από ιεραρχικές, πατριαρχικές, σπισιστικές και μιλιτάντικες οργανώσεις (τυπικό γνώρισμα των πολιτικών κομμάτων). Δεν πιστεύω σε δόγματα, μάρτυρες και ήρωες, συνεπώς δεν ανήκω στην OARS, δεν ανήκω στο RED VERDE («Πράσινο Δίκτυο»), όπως θέλουν να πιστεύουν οι κατέχοντες την εξουσία, με βάση όσα υποστήριξε ο Ρενάττο στην κατάθεσή του, μιας και οι τύποι της OARS συμμετέχουν επίσης στο RED VERDE. Τι αντίφαση, ε;

Γνωρίζω την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (FAI-FRI) μονάχα από τις προκηρύξεις που έχουν δημοσιευτεί. Σίγουρα, ακόμα και τ’ ότι γράφω χρησιμοποιώντας το «x» (τρόπος περιεκτικής γραφής στα ισπανικά, ώστε να μη διακρίνεται το γένος) θα σταθεί ως πρόσθετο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος μου, αμέσως μόλις οι ανακριτές διαβάσουν αυτό το κείμενο.

Η αναρχία δεν είναι θεωρητικός απομονωτισμός, είναι το να κάνουμε πράξη τη λευτεριά στην καθημερινή μας ζωή. Πρέπει να τα σπάσουμε με τους προδότες και τους ρουφιάνους, γιατί το να προδίδεις τον αναρχικό αγώνα σημαίνει να προσκυνάς, να τσαμπουνάς ψέματα, να δακτυλοδείχνεις άλλους, αυτό το πράγμα είναι η νάρκωση του φόβου· θεωρητικά, η ρουφιανιά είναι να προδίδεις κάποιον που είχε κάποια σχέση με σένα, αλλά σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση η προδοσία μέσω ψευτιάς είναι το ίδιο πράγμα ή ίσως κάτι χειρότερο, είναι να προδίδεις τον εαυτό σου ενώ είχες πολιτικό λόγο πρωτύτερα, που έμεινε μονάχα στα λόγια.

Αυτό που με χαροποιεί είναι πως εκεί έξω μπορεί κανείς να ανασάνει την αλληλεγγύη, τη λευτεριά και το πνεύμα του αγώνα, που πρέπει να συνεχιστεί παρ’ όλους τους εγκλεισμούς. Τώρα είναι σημαντικότερο από ποτέ άλλοτε να συνεχιστούν οι αγώνες, οι πολιτικές συζητήσεις, η προπαγάνδιση, η κουβέντα, τα εκδοτικά εγχειρήματα. Είναι αρκετά δυσάρεστο να ξέρω πως μερικοί διαχώρισαν τη θέση τους παρ’ ότι είχαν ριζοσπαστικό λόγο, αλλά αυτό δε με λυπεί καθόλου μιας και είναι καλύτερο να είμαστε λίγες και λίγοι, παρά να ’μαστε κοπάδι που απλώς ακολουθεί τις αποφάσεις άλλων.

Αυτά προς το παρόν· εκφράζω την αλληλεγγύη μου με όλους τους αιχμαλώτους των κρατών, στέλνοντάς τους πολλή δύναμη, χαιρετισμούς, φιλιά και αγκαλιές.

Η φωνή των αλληλέγγυων στο Περού, στο Εκουαδόρ και αλλού στον κόσμο αντήχησε ως εδώ.

Δύναμη, TIPNIS (αγώνες για την υπεράσπιση του «Εθνικού Δρυμού και Ιθαγενικής Επικράτειας Ισίβορο Σέκουρε»)· αν και διαφωνώ με την πραγματοποίηση της 9ης («εθνικής ιθαγενικής») πορείας, παρακολουθώ από ’δώ μέσα οτιδήποτε συμβαίνει, ευελπιστώντας πως θα παρθούν σοφές αποφάσεις, διότι ξέρουμε πως το κράτος πρόκειται να σας εξαπατήσει και να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσά σας ώστε να σας επιβάλει νόμους που μονάχα το Κεφάλαιο προασπίζουν. Αυτό που βλέπω ως καλύτερη στρατηγική είναι να δοθεί η μάχη στον ίδιο τον τόπο της σύγκρουσης, μες στο Ισίβορο Σέκουρε.

Τις ευχαριστίες μου στα συγγενικά και στα φιλικά μου πρόσωπα, που ’ναι ευρύτερα γνωστά ή άγνωστα, σε όσες κι όσους με επισκέφτηκαν. Ανταποδίδω χαιρετισμούς σε όλους όσους αποφάσισαν να σταθούν καθημερινοί πολεμιστές, ικανοί να αντιμετωπίσουν το φόβο και τον τρόμο.

Χένρυ Σεγαρρούντο
Αντεξουσιαστής Αναρχικός

πηγή / πληροφορίες για την υπόθεση: i, ii

Λίμα, Περού: Ανάληψη ευθύνης από φράξια της FAI/FRI για διάφορες δράσεις (Σεπτέμβρης 2011 – Φλεβάρης 2012)

«η αλληλεγγύη […] είναι μια διαρκής επίθεση ενάντια στο σύστημα και την κοινωνία, μια πράξη που οι λέξεις σκευωρία, αθώος, ένοχος δε χωράνε. Γιατί σαν επαναστάτες είναι καθήκον μας να είμαστε πάντα ένοχοι για αυτό το σύστημα, πάντα επικίνδυνοι και πάντα περήφανοι για τις επιλογές μας. Δε διωκόμαστε για τις ιδέες μας, αλλά γιατί μας φάνηκε φτωχό να μην τις μετουσιώνουμε σε πράξεις»
Γεράσιμος Τσάκαλος, μέλος του Πυρήνα Φυλακισμένων Μελών της ΣΠΦ

Κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών φροντίσαμε να στείλουμε τους χαιρετισμούς μας και την αλληλεγγύη μας στους συντρόφους σε αγώνα ανά τον κόσμο.

Τον Σεπτέμβρη μπογιές, συνθήματα, τρικάκια, εμπρηστικό υλικό, ως απάντηση στο κάλεσμα αλληλεγγύης για το σύντροφο Τορτούγα.

Τον Οκτώβρη μπογιές και συνθήματα στην πρόσοψη εκκλησίας.

Τον Δεκέμβρη μπογιές και συνθήματα, ως ένδειξη αλληλεγγύης στους συντρόφους της Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.

Τον Γενάρη εμπρησμός διαφημιστικής πινακίδας.

Στις 19 Φλεβάρη τοποθετήθηκε εκρηκτικός μηχανισμός σε υποκατάστημα της BBVA, στο ξεκίνημα των ημερών δράσεων διεθνούς αλληλεγγύης με τους Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν.

Στις 27 Φλεβάρη, σε συνέχεια του ίδιου καλέσματος, κρεμάστηκαν πανό σε δύο γέφυρες, πετάχτηκαν μπογιές και γράφτηκαν συνθήματα στην ίδια περιοχή.

«το να κουκουλώνεσαι προκειμένου να φέρεις εις πέρας αυτές τις δράσεις είναι το μέσο για να γίνει πράξη η αλληλεγγύη μας, είναι η ανταρσία ενάντια σε κάθε ον υπεύθυνο για την υποταγή, είναι η άρνηση αυτής της καθεστηκυίας τάξης. Είναι η απρόσωπη έκφραση της εξέγερσής μας ενάντια στις συνθήκες βίας (οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής) και η απόδειξη της δίχως όρους αγάπης μας για τη Λευτεριά, επειδή η Λευτεριά είναι έμφυτη εντός μας, και το να την κατορθώσεις δεν είναι ούτε δικαίωμα ούτε υποχρέωση»
ΑΑΟ/ΔΕΜ – Πυρήνας Εικονοκλαστικής-Εξεγερσιακής Πράξης

Είμαστε ανοιχτοί στο να εφαρμόσουμε βίαιες ενέργειες ως αυτοάμυνα απέναντι στον καπιταλισμό και σε αλληλεγγύη με τους δικούς μας. Δε θα ξεκινήσουμε ως αντάρτες για να καταλήξουμε να βαδίζουμε υποταγμένοι πιστεύοντας στην κοινωνική ειρήνη.

Αυτός είναι ο πόλεμος που έχουμε επιθυμήσει να διεξάγουμε απέναντι σε αυτές τις αδικίες, απέναντι στις πνευματικές φυλακές και σε ολόκληρο το σύστημα των φυλακών ανά τον κόσμο. Ενάντια στην εξημέρωση των ζωών μας και της μητέρας γης. Ο πόλεμος ενάντια στον πολιτισμό που βασανίζει και δολοφονεί στ’ όνομα του θεού και του χρήματος, ενάντια σε αυτούς που μας υποχρεώνουν να ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ, να ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ και να ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ. Αυτός είναι ο πόλεμός μας, να μη συμβιβαζόμαστε ποτέ και να κυνηγάμε πάντα κάτι παραπάνω.

Για εμάς τα λόγια δε φτουράνε, γι’ αυτό προχωράμε στην ΠΡΑΞΗ.

Δύναμη, σύντροφε Τορτούγα!

Αλληλεγγύη στους Ουόλτερ Μποντ, Χουάν, Μαρσέλο και Φρέντυ!

Αλληλεγγύη στα συντρόφια της Ε.Ο. ΣΠΦ στην Ελλάδα, σε όλους όσους πραγματώνουν την προπαγάνδα του κοινωνικού πολέμου στη Χιλή, στην Ισπανία, στη Βολιβία, στην Ιταλία, στο Μεξικό και σε όλο τον κόσμο!

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ!

AΑΟ/ΔΕΜ – Ομάδα Επαναστατικοί Πυρήνες Άτυπης Οργάνωσης
/ Πυρήνας Εικονοκλαστικής-Εξεγερσιακής Πράξης
/ Ατομικιστική Φράξια
/ Μηδενιστικός Πυρήνας Σεβερίνο Ντι Τζοβάννι

πηγή/φωτό

Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (ΣΠΦ/FAI-IRF)

Λίμα, Περού: Εμπρηστική επίθεση εναντίον διαφημιστικής πινακίδας ιδιωτικής εταιρείας ασφαλείας

7 Γενάρη 2012

Κάθε δράση ενάντια στα στοιχεία προπαγάνδας της εξουσίας ή εναντίον των θεσμών εξανθρωπισμού του Κεφαλαίου δεν είναι μονάχα η υλοποίηση του μίσους που έχουμε συσσωρεύσει, είναι επίσης μια εκδήλωση αλληλεγγύης και μνήμης για τους φυλακισμένους συντρόφους του κοινωνικού πολέμου, κι ακόμη, ένας χαιρετισμός σε όλους τους ανυπότακτους που επιμένουν σε αυτόν τον αγώνα παρά τις αντιξοότητες που προκύπτουν.

Στις 23.30 της 7ης Γενάρη τοποθετήσαμε εμπρηστικό υλικό σε μία από τις διαφημιστικές πινακίδες που τόσο μίσος μάς προκαλούν και δείχνουν πως μας κρατάνε υπό συνεχή παρακολούθηση σε κάθε μέρος. Λίγα λεπτά αργότερα, τα μπουκάλια με τη βενζίνη και τους ενσωματωμένους πυροδοτητές έκαναν το κομμάτι τους, και αναφλέγησαν, εξαπλώνοντας τη φωτιά από τη βάση της πινακίδας προς τα πάνω.

Ωστόσο, λίγο αργότερα ένα βοηθητικό σώμα ασφαλείας, που βρισκόταν κοντά στο σημείο, βάλθηκε να σβήνει τη φωτιά.

Ο κόσμος είναι τόσο υποταγμένος και παθητικός, που δεν τον νοιάζει αν κάποιος ή κάτι τον παρακολουθεί επί 24ωρης βάσης, ίσως γιατί η ζωή του καταλήγει να είναι τόσο μονότονη και επαναλαμβανόμενη, που δεν έχει τίποτα καινούργιο να κρύψει, πέρα από τη νομιμότητά του.

Αυτήν τη στιγμή η διαφημιστική πινακίδα έχει απομακρυνθεί.

ΑΑΟ/ΔΕΜ – Ομάδα Επαναστατικοί Πυρήνες Άτυπης Οργάνωσης
/
Ατομικιστική Φράξια

πηγή/φωτό: liberación total

Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (ΣΠΦ/FAI-IRF)

Η αρπαγή της Νότιας Αμερικής

Λίγα λόγια για το IIRSA και τον αυτοκινητόδρομο προς την κόλαση

Την 31η και 1η Σεπτέμβρη του 2000, σε μία σύσκεψη των αρχηγών κρατών της Νότιας Αμερικής, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Μπραζίλια, την πρωτεύουσα της ομοσπονδιακής δημοκρατίας της Βραζιλίας, αποφασίστηκε η εφαρμογή του πλάνου IIRSA, μια πρωτοβουλία με καινούριο όνομα που ωστόσο κρύβει παλιά συμφέροντα. Ο στόχος της Πρωτοβουλίας για την Περιφερειακή Ολοκλήρωση της Νότιας Αμερικής είναι η κατασκευή νέων υποδομών μεταφοράς (αυτοκινητόδρομοι, πλωτή οδός, λιμάνια, αεροδρόμια, πετρελαϊκοί αγωγοί, σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας…) που υποτίθεται πως επιδιώκει τη σύνδεση των χωρών της νότιας Αμερικής πραγματώνοντας πιο αποτελεσματικά την εξόρυξη και διανομή των «φυσικών πόρων», των προϊόντων και του χρήματος. Σημαίνει δηλαδή την προώθηση του ελεύθερου εμπορίου εξασφαλίζοντας ένα πλιάτσικο των «πόρων» της ηπείρου με το πιο δυνατό χαμηλό κόστος για τις εταιρείες και εις βάρος του περιβάλλοντος και των συμφερόντων των πληθυσμών. Αυτό που δεν επιτεύχθηκε με το αποτυχημένο πλάνο ALCA επιχειρείται με αυτή την πρωτοβουλία, η οποία αν και έχει μπει σε εφαρμογή εδώ και σχεδόν 9 χρόνια, είναι ακόμα σχεδόν άγνωστη στην πλειονότητα των πληθυσμών των εμπλεκόμενων χωρών.

Οι χρηματοδότες και μεγαλύτεροι υποστηρικτές του είναι η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (BID), ο Αναπτυξιακός Οργανισμός των Άνδεων (CAF) και το Ταμείο Χρηματοδότησης της Λεκάνης Πλάτα (FONPLATA) που πρόκειται να δανείσουν με «γενναιοδωρία» στα εμπλεκόμενα κράτη τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια που είναι απαραίτητα για την πραγμάτωση της πρωτοβουλίας, αυξάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο το χρέος τους για τα επόμενα χρόνια και εξασφαλίζοντας κέρδη για το μέλλον. Ωστόσο, το εξωτερικό χρέος που γεννά αυτή η πρωτοβουλία δεν είναι παρά ένα από τα επικίνδυνα πρόσωπα αυτού του μέγκα-πρότζεκτ στη Νότια Αμερική.

Η Νότια Αμερική χωρίστηκε σε δέκα τμήματα, σε δέκα στρατηγικές μακρο-περιοχές όπου οργανώνονται τα αναπτυξιακά σχέδια που έχει ως στόχο να ολοκληρώσει το IIRSA. Λογικά οι αυτοκινητόδρομοι και οι άλλες οδοί επικοινωνίας κατασκευάζονται σε περιοχές πλούσιες σε φυσικούς πόρους όπως πετρέλαιο, φυσικό αέριο και νερό. Ο στόχος είναι η καπιταλιστική εκμετάλλευση αυτών των πόρων, οι οποίοι μέχρι στιγμής δεν έχουν εξορυχτεί ή χρησιμοποιούνται μερικώς, όπως στη περίπτωση του νερού στο οποίο έχουν ελεύθερη πρόσβαση οι πληθυσμοί που ζουν κοντά τους.

Η ζούγκλα δεν πωλείται

Μέσω του IIRSA επιχειρείται η προώθηση της διείσδυσης του Κεφαλαίου και των βιομηχανιών σε κάθε γωνιά της ηπείρου. Τα κυριότερα συμφέροντα είναι αυτά των πετρελαϊκών εταιρειών, των εταιρειών αγροβιομηχανίας και βιοκαύσιμων, των πολυεθνικών που εκμεταλλεύονται τους υδάτινους πόρους και ενός νέου παίχτη, των περιβαλλοντικών ΜΚΟ (conservacionistas), που καταπιάνονται με τη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών που θα δημιουργηθούν γύρω από την έρημο που θα αφήσουν πίσω τους τα μέγκα-πρότζεκτ, αλλά και με τη «μείωση» των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Η βελτίωση των οδών μεταφοράς και η κατασκευή νέων θα επιτρέψουν την εξόρυξη και τη μεταφορά «πόρων» από περιοχές που μέχρι τώρα κάτι τέτοιο δεν ήταν εύκολο, θα ρίξουν το κόστος της μετακίνησης προς όφελος των εταιρειών εξόρυξης και θα ανοίξουν το δρόμο για την παραχώρηση και άλλων εκτάσεων γης για μονοκαλλιέργειες και ειδικότερα για καλλιέργειες για παραγωγή βιοκαυσίμων. Μόνο σαν παράδειγμα, η έγκριση της κατασκευής της πλωτής οδού που θα ενώνει την Παραγουάη με το Παρανά, στη Βραζιλία, έχει προσελκύσει επενδύσεις εκατομμυρίων για την καλλιέργεια σόγιας στις εκτάσεις που βρίσκονται κοντά στον ποταμό Παρανά, προκαλώντας την εξάντληση της γονιμότητας του εδάφους και τη μόλυνση του νερού λόγω της χρήσης αγροχημικών για την εντατική καλλιέργεια του συγκεκριμένου ελαιοπαραγωγού φυτού. Continue reading Η αρπαγή της Νότιας Αμερικής

Περού: Συνθήματα αλληλεγγύης στους συντρόφους της ΣΠΦ και στη μνήμη του Μαουρίσιο Μοράλες

[imagebrowser id=19]

Συνθήματα αλληλεγγύης στα φυλακισμένα μέλη της επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, που βρίσκονται έγκλειστα στα μπουντρούμια του ελληνικού κράτους, αλλά και στη μνήμη του αναρχικού επαναστάτη Μαουρίσιο Μοράλες. Την ενέργεια πραγματοποίησε η Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Κύκλος Εικονοκλαστικής Δράσης [Federación Anarquista Informal/Circulo de Acción Iconoclasta]. Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν:

«Ένας ακόμη λόγος για τη δράση μας ήταν να συνεχίσουμε να στεκόμαστε αλληλέγγυοι με τους φυλακισμένους συντρόφους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, που συνεχίζουν να αντιστέκονται μέσα από τις φυλακές του Κεφαλαίου, και να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του πολεμιστή Μαουρίσιο Μοράλες».

Πηγή: liberaciontotal.lahaine.org

Περού: Η κυβέρνηση σχεδιάζει την πετρελαϊκή εκμετάλλευση των εδαφών απομονωμένων αυτόχθονων φυλών

5 Ιούνη 2009, από τη σφαγή της Μπάγουα

Η περουανική κυβέρνηση μέσω του τμήματος αυτόχθονων υποθέσεων έκανε γνωστό αυτό που διαφαινόταν από καιρό πως θα συνέβαινε, δηλαδή την αλλαγή του καθεστώτος των εκχωρημένων θυλάκων, στους οποίους ζουν απομονωμένες φυλές αυτόχθονων, προς πετρελαϊκή εκμετάλλευση. Η συγκεκριμένη ενέργεια συμπληρώνει το σχέδιο διεύρυνσης της εκμετάλλευσης φυσικού αερίου και του πλάνου IIRSA (Πρωτοβουλία για την Ένταξη των Περιφερειακών Υποδομών της Λατινικής Αμερικής).

Η νέα νομοθεσία θα επιτρέψει στο κράτος να εγγυηθεί στις πετρελαϊκές εταιρείες την ελεύθερη πρόσβαση στις συγκεκριμένες περιοχές, παρά το γεγονός πως κάτι τέτοιο θα θέσει σε εξαιρετικό κίνδυνο τις ζωές των αυτόχθονων και τη βιοποικιλότητα των εδαφών τους.

Περίπου 15 αυτόχθονες λαοί στην Αμαζονία αρνούνται να εδραιώσουν επαφές με τον δυτικό πολιτισμό και αυτή τη στιγμή κινδυνεύουν με αφανισμό λόγω της αλλαγής του νομικού καθεστώτος που θα νομιμοποιεί την εισβολή των πετρελαϊκών εταιρειών στους εκχωρημένους  θύλακες που ζουν αυτή τη στιγμή. Οι συγκεκριμένοι θύλακες-φυλακές δεν αντιστοιχούν στις παραδοσιακές εκτάσεις των αυτοχθονων λαών μιας και το μεγαλύτερο τμήμα τους έχει καταπατηθεί από εταιρείες εξόρυξης, εποίκους και από τη διάνοιξη μεγάλων αυτοκινητόδρομων που εξυπηρετούν το πλιάτσικο της Αμαζονίας. Ένας από τους θύλακες που κινδυνεύουν είναι και αυτός της περιοχής Kugapakori-Nahua-Nanti, όπου είναι γνωστό πως ζουν διάφορες κοινότητες αυτόχθονων που δεν είχαν καμία προηγούμενη επαφή με το δυτικό κόσμο.

Πρόκειται για άλλη μία πράξη στο έργο του λυσσαλέου πολέμου που έχουν κυρήξει το περουανικό κράτος και το διεθνοποιημένο Κεφάλαιο εναντίον της Αμαζονίας και των λαών της στοχεύοντας στη λεηλασία των πλούσιων φυσικών πόρων της. Οι πρόσφατες δολοφονίες κατοίκων στη Χουλιάκα αλλά και η σφαγή της Μπάγουα [Bagua] 2 χρόνια πριν, στις 5 Ιούνη 2009, με δεκάδες νεκρούς διαδηλωτές και εκατοντάδες τραυματίες, φανερώνουν το αδίστακτο πρόσωπο του καπιταλισμού-και-στο Περού και θέτουν επιτακτικά το ζήτημα της διεθνιστικής αλληλεγγύης με τους αντιστεκόμενους λαούς στη Λατινική Αμερική.

πηγη: rompiendoelasfalto.blogspot.com

Περού: Η αστυνομία δολοφονεί 6 τουλάχιστον διαδηλωτές κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στην πόλη Juliaca

Στις 24 Ιούνη 2011, η περουανική αστυνομία δολοφόνησε 6 τουλάχιστον διαδηλωτές και τραυμάτισε περισσότερους από 30 κατά τη διάρκεια διαδήλωσης ενάντια στη μόλυνση του ποταμού Ραμίς από τα ορυχεία της περιοχής, στην πόλη Χουλιάκα, στο νότιο Περού.

Περίπου στις 11.00, οι κάτοικοι μπλόκαραν το δρόμο που οδηγεί στο αεροδρόμιο της πόλης και επιχείρησαν να διαρρήξουν την περίμετρό του. Η απάντηση των πάνοπλων κατασταλτικών δυνάμεων της Εθνικής Αστυνομίας και των κομάντο DINOES (Εθνική Διεύθυνση Ειδικών Επιχειρήσεων) ήταν να ανοίξουν πυρ εναντίον του πλήθους. Οι πρώτοι νεκροί έπεσαν περίπου στις 12.00 ενώ οι πυροβολισμοί από τους ένστολους φονιάδες συνεχίστηκαν μέχρι αργά το απόγευμα αφήνοντας πίσω τους νεκρούς τους: Víctor Campos Huanca,  Felix Edwin Irpanoca Turpo, Raúl Cancapa Huaricallo, Petronila Coa Huanca, Gregorio Huamán Mamani και ένα ακόμα άτομο, τα στοιχεία του οποίου δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

Οι συγκρούσεις των κατοίκων με τους μπάτσους συνεχίστηκαν μέχρι αργά το βράδυ οπότε και μεγάλος όγκος διαδηλωτών συγκεντρώθηκε στο κέντρο της πόλης και επιτέθηκε σε πολυκαταστήματα και καπιταλιστικούς στόχους.

Βάσιμος φόβος των κατοίκων είναι πως η περουανική αστυνομία εφάρμοσε για άλλη μια φορά την τακτική της εξαφάνισης των σορών διαδηλωτών και πως ο συνολικός αριθμός των νεκρών είναι τελικά μεγαλύτερος. Continue reading Περού: Η αστυνομία δολοφονεί 6 τουλάχιστον διαδηλωτές κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στην πόλη Juliaca

Περού: Oι εξεγέρσεις των ιθαγενών και η κοινωνική αντίσταση

Συνομιλία με έναν Περουβιανό σύντροφο της USL (Ελευθεριακή Σοσιαλιστική Ένωση Περού), σχετικά με τις εξεγέρσεις των ιθαγενών και την κοινωνική αντίσταση στο Περού.

Continue reading Περού: Oι εξεγέρσεις των ιθαγενών και η κοινωνική αντίσταση

Αϊτή: Η στρατιωτική κατοχή δεν είναι ανθρωπιστική, η βοήθεια είναι!

Ανακοίνωση της Ελευθεριακής Σοσιαλιστικής Ένωσης Περού για τη στρατιωτική επέμβαση στην Αϊτή με το πρόσχημα της ανθρωπιστικής βοήθειας Continue reading Αϊτή: Η στρατιωτική κατοχή δεν είναι ανθρωπιστική, η βοήθεια είναι!