Tag Archives: αστικό κέντρο

Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ: Επίθεση σε όχημα κτηματομεσιτικής εταιρείας

Πήρε το μάτι μας ένα αυτοκίνητο της OCF Realty σταθμευμένο σε μια εξευγενιζόμενη γειτονιά στη δυτική Φιλαδέλφεια. Η εν λόγω κτηματομεσιτική εταιρεία προωθεί ενεργά σε πολλαπλές γειτονιές τον εξευγενισμό, κι έχει ήδη μπει στο στόχαστρο δράσεων κατά του εξευγενισμού στο παρελθόν.

Την περασμένη βδομάδα βγήκαμε μια βραδιά και σκίσαμε δυο λάστιχα του αυτοκινήτου. Μας πήρε λιγότερο από δυο λεπτά.

Το σκίσιμο λάστιχων είναι γρήγορος κι εύκολος τρόπος για να κάνουμε ζημιά στους εχθρούς μας και να προκαλούμε μια μικρή αναστάτωση στο χρονοδιάγραμμα του εξευγενισμού. Το έργο γίνεται σβέλτα μπήγοντας με λίγη πίεση ένα κοφτερό μαχαίρι στο τοίχωμα του λάστιχου. Στ’ αναμενόμενα ένας σύντομος θόρυβος σαν σφύριγμα με το που τρυπηθεί το λάστιχο.

Ας δώσουμε στους γιάπηδες και στους εργολάβους της ανάπλασης να καταλάβουν πως δεν είναι ευπρόσδεκτοι.

Ας δημιουργήσουμε περιβάλλοντα εχθρικά στον εξευγενισμό.

Ώκλαντ, Καλιφόρνια: Επίθεση με μπογιές σε πούλμαν της Google

εδώ πέρα κάνουν έξωση σ’ ενοικιαστές

[19 Μαρτίου 2015]

Επιτεθήκαμε σ’ ένα πούλμαν της Google με μπογιές στην περιοχή Τέμεσκαλ κατά τη διάρκεια της πρωινής μετακίνησης προς τη δουλειά τους. Το πούλμαν ήταν τίγκα σε γκουγκλαίους.

Ειπώθηκε σε Google, Facebook κι άλλες εταιρείες τεχνολογίας να φύγουν. Δεν το κάνανε. Τους ειπώθηκε γιατί πρέπει να φύγουν. Δεν τους ένοιαξε. Έτσι κι εμάς ποσώς μας νοιάζει τώρα. Άμα οι εταιρείες τεχνολογίας δεν διακόψουν τις δωρεάν υπηρεσίες μεταφοράς υπαλλήλων τους, έπεται συνέχεια.

Οι δρόμοι μας γεμίζουν με απολιτικούς ανθρώπους κολλημένους στα smartphones τους. Έχουν επιφέρει άνοδο των ενοικίων. Δεν μπορούμε να πληρώσουμε τα νοίκια μας. Μας κάνουν έξωση. Μας εκτοπίζουνε. Ζούνε τη μεγάλη ζωή. Κάθε φορά που περπατούν στο δρόμο, βλέπουμε τον πλούτο τους, τα προνόμιά τους, την άνεσή τους. Πίσω τους βλέπουμε αστέγους, εθισμό, βία και απελπισία. Αυτοί νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους. Εμείς νοιαζόμαστε για τον κοσμάκη.

Στους συνδικαλισμένους οδηγούς των πούλμαν: δεν έχουμε βαλθεί να βλάψουμε εσάς, αλλά μη στέκεστε ανάμεσα σ’ εμάς και στην άρχουσα τάξη. Έχετε περισσότερα κοινά μ’ εμάς παρά μ’ εκείνους. Πράξτε αναλόγως.

ανώνυμοι/ες

Μπεζανσόν, Γαλλία: Ενάντια στην αστική ανάπλαση και στα παρεπόμενά της

Η πόλη της Μπεζανσόν βρίσκεται σε διαδικασία αποστείρωσης και εξευγενισμού, με τους φτωχούς να εκτοπίζονται όχι μονάχα απ’ τους μπλέδες μπάτσους κι άλλες κατασταλτικές μονάδες, αλλά και από τους παράγοντες της αστικής ανάπλασης, τους μεσίτες, αρχιτέκτονες κι εμπόρους, που θέτουνε σε εφαρμογή τα σχέδιά τους, τα οποία δε στοχεύουν παρά μόνο στο ν’ ανοίξουν δρόμο στα φράγκα και σ’ αυτούς που τα ’χουνε.

Η αστική ανάπλαση υλοποιείται πρωτίστως μέσω της προβλεπόμενης για το 2014 ολοκλήρωσης της κατασκευής του τραμ, την ευθύνη της οποίας έχει τα τελευταία χρόνια η εταιρεία Eurovia, θυγατρική της VINCI. Μπορούμε να δούμε πλέον το μετασχηματισμό του αστικού πεδίου μέσω μιας αρχιτεκτονικής που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για συναντήσεις, μέσω της κατοχής των δημόσιων χώρων, με ένα σύστημα επιτήρησης και ελέγχου που εντείνεται από τον πολλαπλασιασμό των καμερών ασφαλείας και τ’ αμέτρητα σποτάκια φωτισμού κατά μήκος της γραμμής του τραμ, που αποσκοπούν στον περιορισμό των ελεύθερων ζωνών της πόλης. Η τοποθέτηση τσιπ σε κάθε κάρτα επιβίβασης στο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς Ginko αποτελεί επίσης τμήμα του ελέγχου επί της ζωής μας και συγκεκριμένα επί των διαδρομών μας στην πόλη.

Ο εξευγενισμός, ακόμη, λειτουργεί προς το συμφέρον των εμπόρων, οι οποίοι είναι πάντοτε έτοιμοι να εκδιώξουν την «αληταρία», τους αστέγους ή λοιπούς ανεπιθύμητους που βρίσκονται στο δημόσιο διάβα: πολλοί από τους μαγαζάτορες αμολάνε επιβλαβή χημικά στην αγορά και στα πεζοδρόμιά τους, προκειμένου να διώξουν από ’κεί τους παρίες, ή φωνάζουνε και τους μπάτσους για να τους μαζέψουν.

Όσον αφορά το ζήτημα της στέγασης, οι μεσίτες μοιράζονται κι αυτοί το κομμάτι που τους αντιστοιχεί απ’ την πίτα. Η εταιρεία Eiffage, γνωστή επίσης για την κατασκευή συγκροτημάτων φυλακών, σπεκουλάρει ανάμεσα σε άλλα και με την κατασκευή του εμπορικού κέντρου και των συν αυτώ λοφτ πολυτελείας στην πλατεία Παστέρ. Συγκεκριμένα, το σχέδιο προβλέπει επίσης την κατασκευή ενός γιγαντιαίου υπόγειου πάρκινγκ για λεφτάδες και καταναλωτές το οποίο θα βγάζει επί της οδού Κλωντ Πουιγέ. Αρκεί να πούμε ότι ο εν λόγω δρόμος, στον οποίο μέχρι σήμερα αράζει και γλεντάει κόσμος, θα πρέπει να εκχωρηθεί στους ματσωμένους ενοίκους και στα οχήματά τους. Μπορούμε επίσης να μιλήσουμε για την κατασκευή διαμερισμάτων επί της οδού Προυντόν (δίπλα απ’ την οδό Μπερσό), τα οποία χτίζει η εταιρεία επενδύσεων ακίνητης περιουσίας SMCI για να τα διαθέσει σε εξωφρενικές τιμές, που ξεπερνάνε τα 3.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Στη συνοικία Μπαττάν οι μεσίτες εκμεταλλεύονται την έλευση του τραμ για να ανεβάσουν τις τιμές των ενοικίων. Παρομοίως, ένα σουπερμάρκετ για πλουσίους της αλυσίδας Casino Shop είναι υπό κατασκευή στον αριθμό 6 της οδού Μαντλέν…

Η πόλη παραμένει πάνω απ’ όλα ένα εργαλείο στα χέρια των ισχυρών, προκειμένου να καναλιζάρουν τις εξεγέρσεις ενάντια σ’ αυτόν τον κόσμο. Μπορούμε ωστόσο όλοι μας να δράσουμε άμεσα ενάντια σε αυτή την πόλη-φυλακή που επιχειρεί να μας επιβάλει η εξουσία: με συνθήματα, με σαμποτάζ και με την καταστροφή των πολλαπλών πλοκαμιών της καπιταλιστικής και κρατικής κυριαρχίας που μας πλασάρουν.

Δεν πρέπει να παραιτηθούμε, ούτε και να κοιτάξουμε πώς να ξεγλιστρήσουμε απ’ τη μέγγενη που μας κρατά παγιδευμένους, αλλά να επιτεθούμε ενάντια στα σχέδια ανάπλασης, αναδεικνύοντας ότι πρόκειται για τους σάπιους καρπούς της ίδιας και αυτής διαδικασίας: της υπό κατασκευή γιγαντιαίας πόλης-φυλακή.

Όσο σπεκουλάρουνε με τις ζωές/τις πόλεις μας,
ας μένουν ανήσυχοι για τις κακές μας προθέσεις.

Αφίσα που κολλήθηκε λίγο πολύ σε όλη την πόλη της Μπεζανσόν.

Ατλάντα, Τζώρτζια: Σαμποτάζ σε τράκτορες έργου ανάπλασης

Τη νύχτα της 22ης Φλεβάρη 2014 χύσαμε ένα μείγμα άμμου και νερού μες στις δεξαμενές καυσίμου δύο ελκυστήρων οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός καινούργιου τραμ στην Ατλάντα. Το τραμ αυτό είναι ένα από τα πολλά μεγάλα έργα ανάπτυξης που έχει εγκαινιάσει τα τελευταία χρόνια η δημοτική αρχή, στο πλαίσιο ενός γενικού πλάνου για τον εκσυγχρονισμό του κέντρου της πόλης. Γνωρίζουμε ότι αυτό το σχέδιο σημαίνει μονάχα περισσότερη αστυνόμευση και δυσβάσταχτο κόστος στέγασης.

Προσφέρουμε αυτήν τη μικρή χειρονομία αλληλεγγύης στη ZAD (ενάντια στο νέο αεροδρόμιο στη Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ), στο κίνημα NO TAV (ενάντια στην υπερταχεία μεταξύ της Λυόν και του Τορίνο), όπως και στην κατάληψη του δάσους Χάμπαχ (ενάντια στα λιγνιτικά ορυχεία ανοικτού τύπου στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία). Θα θέλαμε επίσης να στείλουμε δύναμη σε όσους κι όσες πλήττονται απ’ την αυξημένη επιτήρηση ή καταστολή που ’χουν επιφέρει τα νέα έργα ανάπλασης στην Ατλάντα.

Η δράση μας ήταν πολύ απλή στην εκτέλεση. Δε μας πήρε πολύ ούτε για να τη σχεδιάσουμε ούτε για να τη φέρουμε εις πέρας, και βρήκαμε όλα τα υλικά στην άκρη του δρόμου. Δεν πιστεύουμε ότι μια συσσώρευση «δράσεων» ισούται μ’ επανάσταση, αλλά θέλαμε να δώσουμε ενθάρρυνση στους σημερινούς και μελλοντικούς συμμετέχοντες σ’ επαναστατικούς αγώνες.

Μπρος, καρδιές δυνατές!

Βιέννη: Άμεση δράση ενάντια στον εξευγενισμό

Λευτεριά στον Γιόζεφ (αντιφασίστα προφυλακισμένο απ’ τις 24 Γενάρη 2014)

Τη νύχτα της 31ης Γενάρη προς την 1η Φλεβάρη 2014 περιποιηθήκαμε με βόμβες μπογιάς το κτήριο του ομίλου SEG επί της οδού Σπιττελάουερ Λαίντε 10.

Ο SEG, που αυτοπροσδιορίζεται ως «Σύνδεσμος Αστικής Ανάπλασης και Συγκροτημάτων Κατοικιών», είναι μονάχα ένας απ’ τους πολλούς εργολαβικούς ομίλους οι οποίοι εμπλέκονται ενεργά στην ανατίμηση άλλοτε φθηνότερων περιοχών.

Ο SEG έχει επιλέξει ως τρέχον πεδίο δραστηριοτήτων του την ανάπλαση στο κανάλι του Δούναβη και στις αψίδες του αστικού σιδηρόδρομου. Σ’ αυτή την περίπτωση κάνει λόγο για «επιλογή μιας καλής τοποθεσίας και της κατάλληλης αρχιτεκτονικής».

Εμείς, πάλι, θεωρούμε πως το συγκρότημά του από μπετό εξακολουθεί να χαλάει τη θέα προς το κανάλι του Δούναβη, που είναι γνωστό για τα γκράφιτι και τις τοιχογραφίες του, γι’ αυτό κι αποφασίσαμε να κάνουμε τους λευκούς του τοίχους να φέρνουν λίγο στις αψίδες του σιδηροδρομικού δικτύου της πόλης.

Αλληλέγγυους χαιρετισμούς στη συλλογικότητα της κατάληψης Pizzeria Anarchia, που διατρέχει σοβαρό κίνδυνο εκκένωσης, όπως και στο σύντροφο που βρίσκεται προφυλακισμένος ύστερα από τη διαδήλωση NoWKR.*

Ενάντια στον εξευγενισμό! Η πόλη μας παραμένει βρόμικη!

Αυτόνομος Σύνδεσμος Υποτίμησης

* Σ.τ.μ.: Μαζική αντιναζιστική διαδήλωση που έλαβε χώρα στις 24 Γενάρη 2014 ενάντια στον ετήσιο «ακαδημαϊκό χορό» της Βιέννης, που διοργανώνεται απ’ το ακροδεξιό κόμμα FPÖ κι όπου προσέρχονται εκατοντάδες μέλη ακροδεξιών φοιτητικών αδελφοτήτων από την Αυστρία και τη Γερμανία. Ο Γιόζεφ συνελήφθη εκείνη τη νύχτα, και πρόσφατα οι διωκτικές αρχές αποφάσισαν την παράταση της κράτησής του εν αναμονή δίκης. Πληροφορίες κι ενημερώσεις στα γερμανικά σχετικά με την υπόθεσή του: soli2401.blogsport.eu.

Καλιφόρνια, ΗΠΑ: Αποκλεισμός ενός πούλμαν της Google στο Δυτικό Ώκλαντ

Μια ανταπόκριση από συμμετέχοντες σε αυτόνομη δράση εναντίον του εξευγενισμού στην πόλη, κατά την οποία εμποδίστηκε η αναχώρηση ενός πούλμαν της Google (20 Δεκέμβρη 2013).

ΠΡΑΞΗ

Στις 8:15 το πρωί, μια μικρή ομάδα ανθρώπων συναντηθήκανε στη συμβολή των λεωφόρων 7ης και Άντελαϊν στο Δυτικό Ώκλαντ. Περισσότεροι από 20 εργαζόμενοι της Google στέκονταν σε ουρά στο δρόμο, περιμένοντας την άσπρη πουλμανάρα τους να τους μεταφέρει στα κεντρικά γραφεία της Google, στο Μάουνταιν Βιου της Καλιφόρνια. Με το που έφτασε το όχημα, ένας εξευγενισμένος νεαρός, άστεγος και άνεργος, επιβιβάστηκε στο πούλμαν μαζί με τους υπαλλήλους.

Οι εργαζόμενοι πηγαίνανε στις θέσεις τους, όταν μερικά άτομα ξεδιπλώσανε δυο τεράστια πανό που γράφανε «Τέκηδες: Ο κόσμος σας δεν είναι ευπρόσδεκτος εδώ» και «Σύρε και γαμήσου, Google». Πρόσφεραν φυλλάδια στους επιβάτες, αλλά οι τελευταίοι αρνήθηκαν να τα πιάσουνε στα χέρια τους. Ένας επιβάτης προσπάθησε ν’ αρπάξει το ποδήλατο κάποιου, αλλά απωθήθηκε. Μέσα στο πούλμαν οι άλλοι επιβάτες άρχισαν ν’ αντιλαμβάνονται τι συνέβαινε απ’ έξω.

«Οι διαδηλωτές κάνουν πάλι τα δικά τους», παρατήρησε ξαφνικά μια υπάλληλος.

Ο εξευγενισμένος νεαρός, που είχε σαλτάρει μες στο πούλμαν, πλησίασε τον οδηγό κατεπειγόντως και βάλθηκε να τον ρωτάει:
«Οδηγέ, τι θα κάνεις, φίλε; Τι θα κάνεις;»
«Μη θορυβείστε. Ελευθερία του λόγου έχουμε, ελευθερία του λόγου».

Μετά ο εξευγενισμένος νεαρός περπάτησε ως τη γαλαρία, λέγοντας: «Ω θεέ μου! Τι λέτε να γίνει τώρα;»

Η προηγούμενη υπάλληλος έβγαλε το κινητό της τηλέφωνο κι άρχισε να κινηματογραφεί τον αποκλεισμό. «Εμείς πάντως είμαστε ζεστά εδώ μέσα, ενώ αυτοί στέκονται έξω στο κρύο», είπε η ίδια.

Στα καπάκια, ένα άτομο εμφανίστηκε στο πίσω μέρος του οχήματος κι έσπασε στα σβέλτα όλο το πίσω παρμπρίζ, αφήνοντας βροχή από θρύψαλα να πέσουνε στο δρόμο. Κρύος άνεμος φύσηξε μέσα στο πούλμαν, και όσοι/όσες πήραν μέρος στον αποκλεισμό αποχώρησαν μαζί με τα πανό τους. Ο εξευγενισμένος νεαρός ξεμύτισε απ’ το όχημα τη στιγμή που κάποιος άλλος πέταγε στον αέρα τρικάκια μ’ ένα λογότυπο χαμογελαστού προσώπου και το μήνυμα «διαταράξτε την γκουγκλ».

Στη συνέχεια το πούλμαν παρέμεινε ακινητοποιημένο, προσωρινά μπλοκαρισμένο. Κάμποσα άλλα άτομα συνέρρευσαν στο σημείο, ενώ οι αποκλεισμένοι υπάλληλοι της Google βάλθηκαν να μαζεύουνε τρικάκια απ’ την άσφαλτο. Το όχημα δεν το κούνησε ρούπι, γιατί τους προκάλεσε αδιανόητο τρόμο η ανυπόφορη σκέψη να κάνουνε τη διαδρομή ως το Μάουνταιν Βιου ανεμοδαρμένοι με σπασμένο το κρύσταλλο. Συγκεντρώθηκαν περισσότεροι στα πέριξ της αφετηρίας, και μέσα σε μια ωρίτσα ξανάγινε αποκλεισμός του πούλμαν.

Όλα αυτά έλαβαν χώρα την ώρα που συγχρονισμένα αυτόνομα μπλόκα στήνονταν στο σταθμό ΜακΆρθρουρ του BART (δικτύου του μετρό) του Ώκλαντ, όπως και στη γειτονιά Μίσσιον Ντίστρικτ του Σαν Φρανσίσκο.

Ο πάντοτε εξευγενισμένος νεαρός εμψύχωσε τους πάντες με τα λόγια: «Βγείτε έξω να σπάσετε και λίγη πλάκα…»

ΘΕΩΡΙΑ

Παραδοσιακά το Δυτικό Ώκλαντ είναι μια μαύρη γειτονιά που περιβάλλει το λιμάνι του Ώκλαντ. Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες έχει εξευγενιστεί, αναπτυχθεί και αναπλαστεί σε χοντρό βαθμό. Τώρα πια υπάρχουν θύλακες για την ανώτερη τάξη, που ’χουνε διαμορφωθεί κοντά στο σταθμό Ουέστ Ώκλαντ του BART, στην περιοχή Τζακ Λόντον, καθώς και στη μικρή πόλη του Έμερυβιλ. Μπόλικοι εργαζόμενοι στον κλάδο της τεχνολογίας διαμένουν σήμερα στα μέρη αυτά, εκτινάσσοντας στα ύψη τις τιμές των ακινήτων και τα ενοίκια, προξενώντας εχθροπάθεια, εξώσεις και φτώχεια.

Όσο εκτυλίσσεται αυτή η πραγματικότητα, η δημοτική αρχή του Ώκλαντ και οι ομοσπονδιακές αρχές επιβολής του νόμου επιδιώκουν να εξαπλωθεί σ’ όλη την επικράτεια του Ώκλαντ ένα δίκτυο επιτήρησης ονόματι Κέντρο Τομέα Αφύπνισης. Θέτοντας ως στόχο την ασφάλεια στο λιμάνι του Ώκλαντ ενάντια σε τρομοκρατικές επιθέσεις και εργατικούς αγώνες, ο κόμβος επιτήρησης θα παρακολουθεί ουσιαστικά την ολότητα του Ώκλαντ ενεργοποιώντας περισσότερες από 800 κάμερες. Οι Αρχές θέλουν να παρακολουθούν την τρελή κι ανεξέλεγκτη πόλη που στριμώχνεται πλάι στο λιμάνι του Ώκλαντ. Γι’ αυτούς, ολάκερη η πόλη είναι μια μεταβλητή που επιθυμούν να ελέγχουν. Το δίκτυο επιτήρησης και ο εξευγενισμός εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό: να ειρηνεύσουν, να περιορίσουν και να αποστειρώσουν μια πόλη που κουβαλάει την ανταρσία βαθιά μέσα στην καρδιά της. Το εν λόγω κέντρο επιτήρησης έχει ήδη χρησιμοποιηθεί εις βάρος κατοίκων του Ώκλαντ που έχουν αναλάβει δράση ενάντια στην αστυνομική βία. Το Δυτικό Ώκλαντ παρέχει ένα συγκεκριμένο και σαφές παράδειγμα του μετασχηματισμού που έχει σημειωθεί στις περιοχές γύρω από το λιμάνι. Αυτός είναι κι ο λόγος που η δράση πραγματώθηκε εκεί πέρα.

Το πούλμαν της Google ήτανε προφανής στόχος, αλλά προφανώς η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη από μία εταιρεία και τους συγκεκριμένους υπαλλήλους της. Ο εξευγενισμός είναι ένα πρόβλημα με λεπτές δυναμικές και αποχρώσεις το οποίο μόλις που ’χει ξεκινήσει ν’ αντιμετωπίζεται και ν’ αμβλύνεται. Έχει πολλά στρώματα, παίκτες και επίπεδα, που αναμφίβολα θα εκτεθούν και θα επεξηγηθούν στο εγγύς μέλλον από πολυάριθμα άτομα και ομάδες.

πηγή / βίντεο

Αμβούργο: Διαδήλωση στις 21 Δεκέμβρη για το αυτόνομο κέντρο Rote Flora, τα σπίτια της Esso και το δικαίωμα παραμονής των προσφύγων

Η διαδήλωση αυτή καλέστηκε για να δώσει ένα ακόμη σινιάλο ότι το αυτόνομο φάσμα δεν πρόκειται να δεχτεί την έξωση της 24χρονης κατάληψης Rote Flora. Ωστόσο, η κινητοποίηση είχε επίσης δύο άλλους κύριους λόγους.

Ο αστικός εξευγενισμός στο Αμβούργο, και σε άλλες πόλεις, κινείται με ταχείς ρυθμούς καθημερινά. Στην περιοχή Ζανκτ Πάουλι του Αμβούργου έχουνε υπάρξει ποικίλες και έντονες μορφές αντίστασης μέσα από μια πρωτοβουλία ενάντια στην κατεδάφιση των σπιτιών της Esso (πήραν τ’ όνομά τους απ’ το βενζινάδικο που βρίσκεται στο ισόγειο). H Γερουσία μεθοδεύει το γκρέμισμα των δυο σπιτιών της Esso, όπου διαμένουν πολύ περισσότερα από 100 άτομα επί χρόνια.

Ο αγώνας προσφύγων και μεταναστών στο Αμβούργο κυλάει εδώ και πολλές εβδομάδες. Μια αυτοοργανωμένη ομάδα περίπου 300 προσφύγων συνεχίζει να παλεύει κατά του φυλετικού χαρακτηρισμού και της απειλής της απέλασης. Πολλές δράσεις και διαδηλώσεις με τη συμμετοχή χιλιάδων αλληλέγγυων έχουνε λάβει χώρα στην ίδια πόλη και αλλού σ’ ένδειξη στήριξης προς την προσφυγική ομάδα «Λαμπεντούζα στο Αμβούργο».

Τώρα αυτοί οι αγώνες πρόκειται να συναντηθούν στο δρόμο, κατά τη μεγάλη διαδήλωση της 21ης Δεκέμβρη 2013, για να γίνει σαφές ότι η εναντίωση στην πολιτική της Γερουσίας του Αμβούργου μπορεί μονάχα να ενταθεί…

Να τελειώνουμε με την Ευρώπη-Φρούριο
Δικαίωμα παραμονής για όλες κι όλους
Κανένα σύνορο, κανένα έθνος

Φυλλάδιο στα γερμανικά εδώ· κάλεσμα & φυλλάδιο στ’ αγγλικά εδώ: i, ii

Αν σχεδιάζετε να πάρετε μέρος στη διαδήλωση του Αμβούργου, και χρειάζεστε περαιτέρω πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την κατάληψη Rote Flora: flora-bleibt@nadir.org. Αν χρειαστείτε μέρος για να κοιμηθείτε, στείλτε ένα μήνυμα στο: schlafplatz2112@riseup.net.

Μπεζανσόν, Γαλλία: Μερικά χτυπήματα κόντρα στον εξευγενισμό

Τη νύχτα της 26ης προς την 27η Οκτώβρη 2013 πραγματοποιήθηκαν στην Μπεζανσόν μερικές ενέργειες ενάντια στον εξευγενισμό της πόλης. Η βραδιά ξεκίνησε με το σαμποτάρισμα μιας μηχανής κατασκευής του τραμ (περιττεύει να πούμε ότι το ρεζερβουάρ τέθηκε εκτός λειτουργίας), ενώ στη συνέχεια οι φρεσκοβαμμένοι τοίχοι νεόδμητων κτηρίων διακοσμήθηκαν με κάμποσα συνθήματα κόντρα στον εξευγενισμό.

Στην οδό Λουκ Μπρετόν, στο κέντρο της πόλης, την ίδια στιγμή που γινόταν θρύψαλα το διαφημιστικό πάνελ της εταιρείας JCDecaux στο σταθμό VéloCité (σύστημα αυτόματης μίσθωσης ποδηλάτων που διαχειρίζεται η εν λόγω εταιρεία), πετροβολούνταν επίσης τα γραφεία της μεσιτικής εταιρείας Eiffage, με αποτέλεσμα να ανοίξει μια μεγάλη τρύπα σε μία από τις βιτρίνες (η τζαμαρία δυστυχώς αντικαταστάθηκε γρήγορα). Τα συγκεκριμένα γραφεία της Eiffage καταπιάνονται με την προώθηση των «λοφτ πολυτελείας» του Passages Pasteur. Τα υπό κατασκευή διαμερίσματα για μπουρζουάδες σε λίγο καιρό θα περιβάλλουν το ομώνυμο εμπορικό κέντρο με υπόγειο πάρκινγκ.

Οι πράκτορες του αστικού εξευγενισμού είναι παντού ευάλωτοι, κι ο συρφετός αρχιτεκτόνων, πολεοδόμων και μεσιτών έχει όνομα και διεύθυνση… Όσον αφορά τα έργα του Passages Pasteur, μπορούμε να αναφέρουμε την αρχιτεκτονική εταιρεία Chapman & Taylor που μοντάρει το εμπορικό κέντρο, και τη Laffly-Morel που χτίζει τα διαμερίσματα, των οποίων τα γραφεία βρίσκονται στην πόλη της Μπεζανσόν…

Γιατί η διαρκής εξέγερση ενάντια σε αυτόν τον κόσμο περνάει από την καταστροφή των υποδομών του…

Ας είμαστε απρόβλεπτοι και ανεξέλεγκτοι!

πηγή

Μόντρεαλ, Καναδάς: Άμεση δράση ενάντια στον εξευγενισμό

Τη νύχτα της 5ης Σεπτέμβρη επιτεθήκαμε εναντίον του γραφείου της Καρόλ Πουαριέρ, αντιπροσώπου του Κεμπεκικού Κόμματος (PQ) στην συνοικία της Οσλάγα-Μεζονέβρ του Μόντρεαλ. Αφού σπάσαμε το παράθυρο χρησιμοποιήσαμε έναν πυροσβεστήρα καργαρισμένο με μπογιά για να ψεκάσουμε μέσα από το σπασμένο παράθυρο το εσωτερικό των γραφείων, που έγινε τελείως κώλος. Τοίχοι, χαλιά, πισιά, τα πάντα. Στον εξωτερικό τοίχο γράψαμε «Γαμήστε τον εξευγενισμό – Απεργία ενοικίου». Αυτή ήταν μια δράση αλληλεγγύης σε όλους όσους υπέστησαν την έξωση από τα κατειλημμένα λοφτ της οδού Μορώ, και ένα άντε γαμηθείτε στους πολιτικούς που δουλεύουν χέρι χέρι με τους τσιφλικάδες, ώστε να καταστήσουν τη γειτονιά αποστειρωμένη και μπατσοκρατούμενη.

πηγή

Τορόντο, Καναδάς: Επίθεση ενάντια στον εξευγενισμό της πόλης

[27 Γενάρη 2013]

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, άλλο ένα χτύπημα δόθηκε απέναντι στο μαινόμενο κοινωνικό πόλεμο εις βάρος των φτωχών στην πόλη του Τορόντο. Σπάσαμε τις βιτρίνες του εκθεσιακού κέντρου ενός ακόμη νεόδμητου συγκροτήματος με λοφτ υπερπολυτελείας στην καρδιά της πόλης και πετάξαμε μπογιές στην πρόσοψη και στη σήμανση του καταστήματος, καθώς και στο εκθετήριο σχεδίου κουζίνας, ως άλλη μία μικρή χειρονομία της οργής μας. Και πάλι εξαφανιστήκαμε δίχως ίχνη μέσα στη νύχτα, αφήνοντας πίσω μας μονάχα θραύσματα και μερικούς παθητικούς θεατές που σάστισαν στο πέρασμά μας. Ας ελπίσουμε αυτοί οι αυτόπτες να φύγανε έχοντας την αίσθηση ότι υπάρχει μια εντεινόμενη αντίσταση κι οργή ​​έναντι της συνεχιζόμενης εμπορευματοποίησης που σαρώνει κάθε διαθέσιμο κομμάτι γης. Μια γη η οποία, πιστεύουμε, ανήκει σε όλους, ανεξάρτητα απ’ τους κοινωνικώς επιβαλλόμενους φραγμούς της ράτσας, του φύλου, της δεξιότητας, που λογίζεται ως οικονομική αξία, ή οποιασδήποτε άλλης κατασκευής χρησιμοποιείται για να διαιρέσει και να καταπιέσει εντός της πατριαρχικής κοινωνίας τού σήμερα.

Αυτή η πράξη έγινε σε αλληλεγγύη προς ένα άστεγο άτομο που πάγωσε μέχρι θανάτου στους δρόμους του Τορόντο τούτη τη βδομάδα, και θεωρήθηκε μάλιστα πολύ ασήμαντο πρόσωπο ώστε ν’ αναφερθεί τ’ όνομά του από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή απ’ την αστυνομία. Αυτό συνέβη ενόσω μια στέγη σαν αυτήν που μπορεί να σώσει ζωές έμενε αδειανή, αντιφεγγίζοντας τις προδιαγραφές ζωής και το εξατομικευμένο, στυλιζαρισμένο κι απολυμασμένο περιβάλλον διαβίωσης στο οποίο όλοι μας υποτίθεται πως πρέπει να προσβλέπουμε και να εργαζόμαστε σκληρά για να κερδίσουμε εκεί μια θέση δικιά μας. Επιπλέον, κάθε τέτοιο οικοδόμημα στέκει σαν εμπαικτική κλοτσιά στο πρόσωπο οποιουδήποτε αστέγου περνάει από μπροστά του μες στο ψοφόκρυο τούτου του χειμώνα. Αυτός ο άνθρωπος έπεσε σιωπηλά στον πόλεμο που ’χει κηρυχτεί ενάντια σε όλες κι όλους μας, τον πόλεμο του καπιταλισμού, του κέρδους και της απληστίας.

Η πράξη αυτή ήταν επίσης σε αλληλεγγύη προς τους αναρχικούς κι αντεξουσιαστές συντρόφους μας που υπερασπίζονται αναδιεκδικημένους χώρους σ’ όλο τον κόσμο, αντιμέτωποι με εχθρότητα, καταπίεση κι ακόμη με την αρπαγή της λευτεριάς τους, είτε με κλουβιά είτε με σφαίρες, απ’ οποιοδήποτε τυραννικό και φασιστικό κράτος λογίζεται πως έχει το κουμάντο μιας γεωγραφικής περιοχής.

Για την αναδιεκδίκηση του χώρου παντού και μέχρι να ’μαστε όλοι λεύτεροι

Ο Πυρήνας Αλληλεγγύης του Τορόντο.

ΥΓ. Απαντώντας στην κριτική που εκφράστηκε αναφορικά με την τελευταία μας ανάληψη ευθύνης, ως προς τη χρήση της λέξης «μιλιταριστική»: σκοπός μας ήταν να υποδηλώσουμε μια πιο οργανωμένη κι εμφανώς βίαιη απάντηση, ανάλογη (με όσες δυνάμεις μπορούμε να επιστρατεύσουμε) της βίας και της καταστολής που βιώνουμε καθημερινά ως αναρχικοί, αλλά επίσης (κι ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό) ως ατομικότητες που ζουν κάτω από αυτήν τη δομή του κράτους και μιας συνένοχης κοινωνίας. Αυτό το σημείο ήτανε αβλεψία από πλευράς μας, μα δεν είχαμε καμιά πρόθεση να εξυμνήσουμε μεθόδους των κρατιστών, μιας κι είναι σε αντίθεση με ό,τι σκοπεύουμε να πραγματώσουμε.

Τορόντο, Καναδάς: Δράση αλληλεγγύης στις καταλήψεις της Αθήνας

19 Γενάρη 2013

Τις πρώτες πρωινές ώρες καταφέραμε άλλο ένα μικρό πλήγμα κατά των μηχανισμών του Κεφαλαίου. Σε μια ελάχιστη χειρονομία της οργής μας, σπάσαμε και στη συνέχεια πυρπολήσαμε το ισόγειο μιας απ’ τις πολλές νεόδμητες πολυκατοικίες –στα κτηριακά συγκροτήματα που ’ναι υπό κατασκευή στην πόλη– το οποίο περιείχε οικοδομικά υλικά, καθώς και τ’ αρχιτεκτονικά σχέδια του κτηρίου. Ο θυμός μας στρέφεται τόσο προς τη συνεχιζόμενη, και περιβόητη, «αστική ανάπλαση υποβαθμισμένων ζωνών», δηλαδή ενάντια στον εξευγενισμό εντός της πόλης, καθώς και προς την ακατάπαυστη φυλάκιση αναρχικών συντρόφων ανά τον κόσμο.

Εξευγενισμός είναι ο διατυμπανισμένος θάνατος της κοινότητας σε αργή κίνηση. Η καταπάτηση υψηλά διατιμημένων εξατομικευμένων χώρων διαβίωσης μέσα σε μια κοινότητα εκτοπίζει διά της βίας ανθρώπους για τους οποίους ο μπουτίκ τρόπος ζωής είναι δυσβάσταχτος, διαλύοντας έτσι διά βίου φιλίες και προσωπικές σχέσεις. Κοντά σ’ αυτά, έρχονται και τ’ αρπακτικά των αλυσίδων καταστημάτων για να ξεδιαλέξουν τα κουφάρια των τοπικών ανεξάρτητων μαγαζιών, καθώς και ο αναπόφευκτος «καθαρισμός» ή μάλλον η εκκαθάριση της περιοχής, κατά την οποία απομακρύνονται όλα τ’ ανεπιθύμητα σημάδια ζωντάνιας ή ταλαιπώριας. Οι φιλόδοξες διαφημίσεις που συνοδεύουν αυτές τις αναπλάσεις κρύβουν το μυστικό ότι, αντί μιας αλλαγής ή αναβάθμισης του τρόπου ζωής, αυτό που πωλείται είναι ένα απομονωτιστικό και κενό κουτί με διακοσμητική επένδυση και λουστράρισμα πολυτελείας, όπως και ο ίδιος ο ρόλος του καθενός ως προς την καταστροφή της προϋπάρχουσας κοινότητας.

Με διαφορετική αλλαξιά ρούχα, εξαφανιστήκαμε μέσα στη νύχτα ανεντόπιστοι. Δεν πρόκειται για μιαν απόπειρα κομπασμού ή πανηγυρισμού, αλλά για μια προσπάθεια να καταδείξουμε πόσο εύκολα αυτές οι πράξεις μπορούν ν’ αναπαραχθούν αλλού. Ας τους κάνουμε τη ζωή όσο δύσκολη προσπαθούνε να κάνουν τη δική μας. Αυτή είναι μια κλιμάκωση της τακτικής μας, ωστόσο συνειδητοποιούμε πως τέτοιες πράξεις είναι ακόμη μικρής κλίμακας σε σχέση με τις δράσεις συντρόφων σε όλο τον κόσμο.

Λέγοντας αυτό, αναγνωρίζουμε επίσης την αναγκαιότητα να εντείνουμε τις επιθέσεις μας ενάντια στο κράτος και στο Κεφάλαιο στη Βόρεια Αμερική απέναντι στην ένταση της καταστολής και στις επιθέσεις κατά της αναρχικής και αντεξουσιαστικής κοινότητας. Με κάθε κύμα καταστολής, πρέπει ν’ ακολουθεί μια στοχευμένη, καλοζυγιασμένη κι όλο και πιο μιλιταριστική απάντηση.

Αυτή είναι μια πράξη αλληλεγγύης στους ανθρώπους των καταλήψεων Βίλα Αμαλίας και Λέλας Καραγιάννη 37 στην Αθήνα, που ζήσανε επιδρομές στα σπίτια τους από τη βάναυση, φασιστική ελληνική αστυνομία. Επιλέξαμε να στοχεύσουμε εναντίον νεόδμητων οικιστικών συγκροτημάτων, που ικανοποιούν τις ορέξεις της μπουρζουαζίας στην πόλη, καθώς βρίσκονται σε άμεση αντίθεση με τη σφύζουσα ζωή, τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη που υπάρχουνε στις καταλήψεις όλου του κόσμου. Άλλη μία έντονη διαφοροποίηση είναι η φύση οικονομικού αποκλεισμού της ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Εμείς δεν πολεμάμε για «προσιτή στέγαση» ή «στέγαση βάσει εισοδήματος», εμείς πολεμάμε για τη στέγαση κάθε ανθρώπινου όντος, ανεξάρτητα από την οικονομική του κατάσταση.

Στέλνουμε επίσης μια θερμή αγκαλιά αγάπης και οργής στον Παναγιώτη Αργυρού. Δύναμη, σύντροφε, ώστε να μπορέσεις να συνεχίσεις αυτήν τη μάχη.

Για την άρνηση κάθε καταπίεσης στην οποία συνεργεί αυτή η κοινωνία.
Μέχρι να καταρρεύσουν τα τείχη και της τελευταίας φυλακής…

Ο Πυρήνας Αλληλεγγύης του Τορόντο.

[Χιλή] Το άστυ ως μεγάλη φυλακή

Η εξέγερσή μας για τη λευτεριά ας πυρπολήσει την πόλη

Ζωή στην πόλη είναι μυριάδες ανθρώπων που ’ναι μόνοι μαζί.
Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ (1817-1862)

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τις πόλεις ως το δομικό υποστύλωμα του πολιτισμού, ως τη βάση και το φυσικό πεδίο του θλιβερού πλαισίου της σύγχρονης ζωής. Από γεννησιμιού τους, και κατανοώντας τις ως τόπο μαζικού συνωστισμού ανθρώπινων ζώων σε ένα τεχνητό και τεχνολογικό περιβάλλον, οι πόλεις μετατράπηκαν στη μεγαλύτερη απειλή για το φυσικό κόσμο στον οποίο εισέβαλαν, δεδομένου ότι σε αυτές παράγονται αμέτρητες ποσότητες τεχνητών απορριμμάτων και αναπτύσσονται τρόποι ζωής που δεν κάνουν τίποτα παραπάνω απ’ το να καταστρέφουν και να επιμολύνουν την υποταγμένη φύση που τις περιβάλλει και από την οποία, αντιφατικά, εξαρτώνται για να ικανοποιήσουν τις ενεργειακές ανάγκες τους.

Αρχικά η πόλη γινόταν αντιληπτή ως ένα στρατιωτικό φρούριο με στόχο την υπεράσπιση συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων από πιθανές εχθρικές επιθέσεις κατόπιν της επιβολής του ανθρώπινου είδους επί της φύσης και της εξημέρωσής της μέσω της αγροκαλλιέργειας (μεθόδου που δε συμμεριζόμαστε και απ’ όπου θεωρούμε ότι παράγεται ορμητικά ο καπιταλισμός ενόσω χάνεται ο νομαδισμός και η ανταλλαγή). Αυτή η αντίληψη υποχώρησε όταν οι πόλεις ξεκίνησαν να επεκτείνονται σε νέα εδάφη, ως συνέπεια της συγκέντρωσης ανθρώπινων πληθυσμών στη βάση της διοικητικής, οικονομικής και θρησκευτικής κεντρικοποίησης που λάμβανε χώρα εντός τους. Έτσι, τα αστικά πεδία πλάτυναν και μετασχηματίστηκαν σε μεγάλες λεωφόρους και δευτερεύοντες οδούς, που ακολουθούσαν την τάξη που επέβαλλαν οι κυρίαρχοι για να διασφαλίζουν την κυκλοφορία των ατόμων στην υπηρεσία οικονομικών στόχων.

Όλα τα παραπάνω έθεσαν σε λειτουργία αυτό που σήμερα καταλαβαίνουμε ως πόλη, η οποία παρουσιάζεται ως η μοναδική εναλλακτική «ζωής» με το επιχείρημα ότι η επέκτασή της και η πλήρης ανάπτυξή της αποτελούν συνώνυμο της «προόδου», κάτι που δε θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια, αν πάρουμε για παράδειγμα την πόλη του Τόκιο λόγου χάρη: εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν άσχημα ανάμεσα σε τεράστια κτήρια και αρρώστιες, παράγωγα του ακραίου συνωστισμού εντός του οποίου βρίσκονται. Αντίστοιχα παραδείγματα μας δείχνουν ότι μακράν του να αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική ζωής, η πόλη συνιστά τη μοναδική μορφή στην οποία θα μπορούσε να υπάρξει σε όλο του το εύρος το σύστημα της κυριαρχίας, εμφανιζόμενο από τη διοικητική κρατική εξουσία μέχρι την οικονομική εξουσία που αντικατοπτρίζεται στη δικτατορία του Κεφαλαίου.

Η πόλη δε μετατρέπεται μονάχα στο καλύτερο πλαίσιο κοινωνικής οργάνωσης για το σύστημα της κυριαρχίας και όσους το προωθούν –καταλαβαίνουμε ως τέτοιους την τάξη των επιχειρηματιών, των πολιτικών και των κληρικών–, αλλά επίσης γίνεται ο βασικός εχθρός μιας αληθινής ζωής εν ειρήνη, δίχως εξουσία, μιας και η πόλη εκτός του ότι απέχει από την άγρια ακυριάρχητη φύση, όπου προσδοκάμε να ζήσουμε ως ελευθεριακοί/-ές σε σύνδεση με τα πρωταρχικά ένστικτα της αγάπης και της αδελφοσύνης, καταλήγει να είναι μια μεγάλη φυλακή γεμάτη με κελιά και τείχη που εξυπηρετούν τη χάραξη της μεγαλύτερης απόστασης και του ευρύτερου δυνατού διαχωρισμού ανάμεσα στους εκμεταλλευόμενους που την κατοικούμε.

Με αυτόν τον τρόπο, η αλληλοβοήθεια, η αγάπη και η αλληλεγγύη καταλήγουν να είναι ιδέες εχθρικές και βίαιες για μια πόλη, αφού σε αυτήν το μόνο που καθοδηγεί τους πολίτες της (κι απορρίπτουμε την έννοια του πολίτη μετά βδελυγμίας) είναι τα συναισθήματα της απάθειας, του ατομισμού –με την κακή σημασία του όρου– και του μίσους ανάμεσα στους καταπιεσμένους. Πρόκειται για εκφάνσεις μιας σκατοζωής που μας έχει επιβάλει σαν σε σκλάβους η «κανονικότητα». Παρά τον ολοκληρωτικό συνωστισμό μέσα στον οποίο κατοικούμε σε όλες τις πόλεις, βιώνουμε εντούτοις κάθε μέρα μια εσωτερική μοναξιά λόγω των ανύπαρκτων κοινωνικών σχέσεων που παράγονται εντός τους.

Γιατί οι πόλεις εξυπηρετούν μονάχα την ύπαρξη της εξουσίας, της μοναξιάς και της εκμετάλλευσης, κι είναι καιρός να αναζητήσουμε κοινωνικές σχέσεις βασισμένες στην αγάπη και στην αλληλεγγύη που σπάνε και βιάζουν τα τείχη του αστικού πεδίου, και παρομοίως να ζωντανέψουμε ως λυσσασμένοι άγριοι τους εμπρησμούς ενάντια στις δομές των κυριάρχων που θέτουν σε λειτουργία μια πόλη. Ας μη φοβόμαστε τα ερείπια, γιατί μόνο καταστρέφοντας καθετί που μας καταπιέζει, μπορούμε να χτίσουμε κάτι και να πετάξουμε προς τη λευτεριά.

Γραμμένο από τον Πρωτόγονο Πέδρο

Δημοσιεύτηκε στο αναρχικό περιοδικό El Amanecer (τεύχος Οκτώβρη 2012) από το Τσιγιάν της Χιλής

Βερολίνο: Το εναλλακτικό κοινόβιο της Liebig 14 απειλείται με εκκένωση

Στη δεκαετία του 1990 οι περισσότεροι καταληψίες στη Γερμανία κλήθηκαν (από το κράτος) να επιλέξουν είτε να κρατήσουν τις στέγες τους και να πληρώνουν ελάχιστα μισθώματα είτε να βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο να χάσουν όλα όσα είχαν δημιουργήσει. Οι περισσότεροι αποφάσισαν το πρώτο: να μετατραπεί το κοινόβιο σε «εγχείρημα στέγασης ενδιάμεσης χρήσης» – πρόκειται πια για νομιμοποιημένες καταλήψεις στέγης (συχνά, με ενοικιαστήρια των 100 έως 300 ευρώ περίπου). Το πρόβλημα οξύνεται όταν οι ιδιοκτήτες των κατοικιών «ενδιάμεσης χρήσης» παύουν να αποδέχονται τα υφιστάμενα συμβόλαια ή θέλουν να ανακατασκευάσουν τα κτήρια κ.ο.κ. Τότε η επιβίωση αυτών των εγχειρημάτων εξαρτάται κυρίως από τη δημόσια στήριξη – ιδίως από τους τοπικούς πολιτικούς. Στην περίπτωση της Λήμπιχ 14, προηγήθηκε μακρά δικαστική διαμάχη μεταξύ των ενοίκων και των ιδιοκτητών. Μετά από πολλά χρόνια, οι ένοικοι (28 άτομα) έχασαν τη δίκη, κι αν δεν αποχωρήσουν οικειοθελώς μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 2011, απειλούνται με βίαιη εκκένωση, δηλαδή έφοδο της αστυνομίας στο κτήριο.
http://www.youtube.com/watch?v=1aaO05y2XbI

Ακολουθεί η ανακοίνωση των μελών της Λήμπιχ 14

Continue reading Βερολίνο: Το εναλλακτικό κοινόβιο της Liebig 14 απειλείται με εκκένωση